Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 107 1-15/4/2001Αρ. Φύλ. 107 1-15 Απρίλη 2001
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ «ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ»
Όχι στην παραπέρα φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής

Στις 12 Μάρτη δόθηκε τελικά στη δημοσιότητα ο νέος, αμερικάνικης και φασιστικής έμπνευσης «τρομονόμος» που παραπλανητικά τιτλοφορείται «νόμος για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος». Είναι ένα ψευδοεπίγραφο

 

 

 


Το «θέατρο» Σημίτη-Παπαρήγα
ή «η κατάληψη των χειμερινών Ανακτόρων της Πετρούπολης»

Μ' αφορμή τη «συμβολική κατάληψη» του Υπουργείου Εργασίας από ομάδα οικοδόμων

 


Λόγος του Ν. Μπελογιάννη στα 70χρονα του Μεγάλου Στάλιν

Τιμώντας τη μνήμη του ήρωα Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της Κ.Ε. του ΚΚΕ, αναδημοσιεύουμε το λόγο του στα 70χρονα του Μεγάλου Στάλιν

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Σήμερα σ' όλες τις γωνιές του κόσμου εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι, μυριάδες αμέτρητες απλοί άνθρωποι, εύχονται από τα βάθη της καρδιάς τους χρόνια πολλά στο Στάλιν.

Ποτέ κανένας άνθρωπος στον κόσμο ύστερ' από το Λένιν δε συγκέντρωσε τόσα βουνά αγάπης και αφοσίωσης, αλλά και τόσους σωρούς από λυσσασμένο μίσος. Για κάθε τίμιο άνθρωπο, για κάθε αγωνιστή του δίκιου και της λευτεριάς, για την ατελείωτη φάλαγγα των κομμουνιστών, ο Στάλιν είναι ο σοφός δάσκαλος, ο αγαπημένος φίλος, ο δοξασμένος αρχηγός. Είναι η καρδιά της καρδιάς μας. Είναι ο "μπάρμπας" όπως με μια λέξη τον ονομάζει χαϊδευτικά ο λαός μας. Και αντίθετα για όλους τους εκμεταλλευτές, για όλους τους εχθρούς της προόδου, ο Στάλιν είναι ο πιο μισητός αντίπαλος, ο πιο φοβερός εφιάλτης τους και στον ύπνο και τον ξύπνιο τους.

Σήμερα ο Στάλιν ενσαρκώνει τους πόθους και τις επιθυμίες, τις ελπίδες και τα όνειρα εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι η προσωποποίηση μιας ολόκληρης εποχής, της πιο ιστορικής εποχής, που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα, της μεγάλης σταλινικής εποχής, της εποχής του κομμουνισμού.
Γι' αυτό είναι και μεγάλος.

Στην ιστορία πολλούς είπανε και λένε μεγάλους. Όμως πολλοί λίγοι αξίζουν αυτόν τον τίτλο. Μεγάλος δεν μπορούσε να είναι ένας τυχοδιώκτης σαν τον Χίτλερ, που δοκίμασε να γυρίσει την ιστορία προς τα πίσω και ματοκύλισε τον κόσμο. Ούτε μπορεί να 'ναι ποτέ μεγάλος ένας εγκληματίας σαν τον Τσόρτσιλ, τον εχθρό κάθε προοδευτικού κινήματος, τον εμπρηστή ενός νέου πόλεμου. Ο Στάλιν όμως είναι και παραείναι μεγάλος, όπως είναι κι ο Λένιν και ο Μαρξ. Ένας ρώσος μαρξιστής, πολύ σωστά είπε ότι μεγάλος άνδρας είναι εκείνος που "βλέπει μακρύτερα από τους άλλους και θέλει δυνατότερα από τους άλλους". Το "να βλέπεις μακρύτερα από τους άλλους" σημαίνει να βλέπεις ότι η ιστορία κινιέται προς τα μπρος, προς την πρόοδο και ταυτόχρονα να συλλαμβάνεις κάθε φορά τους νόμους αυτής της κίνησης. Και το "να θέλεις δυνατότερα από τους άλλους", σημαίνει να χεις όλη την αλύγιστη θέληση και δύναμη που χρειάζεται, για να μπεις επικεφαλής αυτής της ιστορικής κίνησης, να συντρίψεις κάθε παλιό και σάπιο και να οδηγήσεις την ανθρωπότητα σ' έναν καινούργιο πιο πολιτισμένο, πιο ευτυχισμένο και πιο χαρούμενο δρόμο.

Σήμερα κανένας δε βλέπει μακρύτερα από το Στάλιν και κανένας δεν έχει δυνατότερη θέληση από το Στάλιν.

Και βλέπει μακρύτερα από κάθε άλλον ο Στάλιν, γιατί στάθηκε ο καλύτερος, ο πιο πιστός μαθητής και συνεχιστής του έργου του Μαρξ και του Λένιν. Γι' αυτό είναι καταπληχτική η δύναμη της επιστημονικής του πρόβλεψης. Όταν μιλάει ο Στάλιν, μιλάει η ζωή, η αλήθεια, η πείρα ολόκληρων αιώνων. Στα λόγια του καθρεφτίζεται ολοζώντανο το παρόν και ζωγραφίζεται με ακρίβεια το μέλλον. Ο, τι λέει ο Στάλιν γίνεται. Είπε πριν την επανάσταση ότι μπορεί η Ρωσία να ανοίξει πρώτη το δρόμο προς το σοσιαλισμό και τον άνοιξε. Είπε ότι μπορεί να ανοικοδομηθεί ο σοσιαλισμός στη Ρωσία και ανοικοδομήθηκε. Είπε από το 1925 ότι θα νικήσει η Κινεζική Επανάσταση και νίκησε. Είπε ,όταν ο Χίτλερ ήταν παντοδύναμος ότι ο χιτλερισμός θα συντριβεί και συντρίφτηκε. Είπε ότι θα ανοικοδομηθεί ο κομμουνισμός στη Ρωσία και ανοικοδομείται. Κι όταν σήμερα ο Μαλένκωφ, ένας από τους πιο καλούς μαθητές του Στάλιν, λέει πως "αν οι ιμπεριαλιστές εξαπολύσουν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ο πόλεμος αυτός θα ναι ο τάφος όχι μονάχα για μερικά καπιταλιστικά κράτη ξεχωριστά, μα για ολάκερο τον καπιταλισμό, ποιος αμφιβάλλει ότι κι αυτό θα γίνει?

Κι έχει την πιο δυνατή θέληση ο Στάλιν, γιατί η πίστη του είναι βουνό και η επίμονη του αμέτρητη. Για το Στάλιν, δεν υπάρχουν εμπόδια και δυσκολίες αξεπέραστες, δεν υπάρχουν φρούρια απόρθητα. Πρωταθλητής στην σκληρή πάλη για τον παγκόσμιο κομμουνισμό, ο Στάλιν διαπαιδαγωγεί όλα τα στελέχη του με το ίδιο του το παράδειγμα στην πάλη με τις δυσκολίες, υπόδειγμα αυταπάρνησης και αυτοθυσίας.

"Να μην αμφιβάλλετε σύντροφοι, γράφει το 1929 στις οργανώσεις και τα μέλη του κόμματος που τον ευχήθηκαν για τα 50χρονα του, να μην αμφιβάλλετε ότι είμαι έτοιμος και τώρα και πάντοτε να δώσω στην υπόθεση της εργατικής τάξης, της προλεταριακής επανάστασης και του παγκόσμιου κομμουνισμού, όλες μου τις ικανότητες κι αν χρειαστεί ακόμα και την τελευταία σταγόνα από το αίμα μου".

Ποιος από τους αντίπαλους μας έχει να επιδείξει παραδείγματα αυτοθυσίας στα "ιδανικά" τους; Μήπως ο Τρουμαν και ο Ατλυ; Μήπως ο Τσαλδαρης και ο Φράνκο; Ή Μήπως η Βασίλισσα της Ολλανδίας ή ο Τσαγκ Κάι Σεκ; Τα "ιδανικά"τους, αυτά που λένε ιδανικά, είναι ψεύτικα, κάλπικα. Γι 'αυτό και οι ίδιοι είναι κάλπικοι και η ιστορία θα τους πετάξει στα σκουπίδια της. Τους μεγάλους ήρωες τους γεννούν τα μεγάλα ιδανικά, το ιδανικό του κομμουνισμού. Αυτο ζουν ακόμα κι όταν πεθαίνουν.

Θα έπαιρνα τον ίδιο δρόμο, αν θα ξανάρχιζα τη ζωή μου, γιατί ο κομμουνισμός είναι τα νιάτα του κόσμου" γράφει λίγες στιγμές πριν τουφεκιστεί από τους χιτλερικούς ο αλησμόνητος Γάλλος διανοούμενους Γκαμπριελ Περί.

Και μια Κινέζα κομουνίστρια, που καταδικάστηκε σε θάνατο, φωνάζει στους στρατοδίκες της: "εγώ ξέρω γιατί έζησα και γιατί πεθαίνω. Εσείς μπορείτε να μου πείτε γιατί ζείτε;"

Ο Βούλγαρος Λιουτιμπροτσκι, την ώρα που θα του περνούσαν οι δήμιοι το σκοινί στο λαιμό, γράφει στον πατέρα του, που λύγισε και του προτείνει να αποκηρύξει το κόμμα του για να σωθεί: "Τι μας χρειάζεται, πατέρα, η ζωή μας, αν Σώζοντας τη μείνουμε μονάχα ζωντανά πτώματα που βρωμούν; Θα βαδίσω προς την κρεμάλα ήσυχος και χαρούμενος με καθαρή τη συνείδηση, ότι στη σύντομη, μα γεμάτη αγώνες για τη λευτεριά ζωή μου, δε ντρόπιασα ούτε το όνομα του κόμματος, ούτε το δικό σου, πατέρα. Και με το σκοινί στο λαιμό σας φωνάζω: Ψηλά το κεφάλι πατέρα, αγαπημένη μου γυναίκα, μικρό μου παιδί, που δε σε είδα ποτέ…".

Ακόμα ο Χρίστος Φιλιδης γράφει το '43 στην αδελφή του, όταν πάνε να τον εκτελέσουν:  "...Δεν έχει σημασία το πόσο θα ζήσεις και ποτέ θα πεθάνεις αλλά πώς θα ζήσεις και πώς θα πεθάνεις"

Κι' ακόμα με το ιδανικό του κομμουνισμού και με το παράδειγμα του Στάλιν διαπαιδαγωγήθηκαν και πρόσφεραν σήμερα, ο, τι πολυτιμότερο είχαν χιλιάδες έλληνες κομμουνιστές από τον αξέχαστο Αναστασιαδη μέχρι το νεαρό αγρότη της πιο απομακρυσμένης γωνίας της χώρας μας.

Ο, τι πιο αγνό και μεγάλο, ο, τι πιο αληθινό και ανθρώπινο, ο, τι δυνατό και ηρωικό έχει να δείξει η ιστορία σήμερα, αυτό γεννιέται από τις ιδέες του κομμουνισμός, το εμπνέει ο Στάλιν, που ενσαρκώνει την αλύγιστη θέληση και απόφαση εκατομμυρίων μαζών για το γκρέμισμα της σκλαβιάς και το χτίσιμο μιας καινούργιας φωτεινής και χαρούμενης ζωής. Ο Στάλιν ανάθρεψε και διαπαιδαγώγησε το μεγάλο επιτελείο του κομμουνισμού, το Μάο Τσε Τουνγκ, τον Τορέζ, τον Τολιατι, το Ρακοσι, τον Πολιτ, τον Γκοτβαλντ, τον Τσερβενκοφ, τον Πικ, την Πασιοναρα, το Ντεζ, τον Πρεστες, το Ζαχαριάδη και τόσους άλλους αγαπημένους ηγέτες των λαών της γης.

Γι' αυτό σήμερα από τη μια άκρη της γης ίσαμε την άλλη, ο Γάλλος εργαζόμενος, κι ο Ινδός δουλοπάροικος, ο Ιταλός εργάτης κι ο μαύρος της Αφρικής, ο Έλληνας αγρότης κι ο τσοπάνος της Μογγολίας, καθένας που κερδίζει το ψωμί του με τον ιδρώτα του, εύχεται στο Στάλιν από τα τρίσβαθα της καρδιάς του να ζει πολλά-παρά πολλά χρόνια.

Αλλά, σύντροφοι, η καλύτερη τιμή, το λαμπρότερο Δώρο που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στον αγαπημένο μας Στάλιν θα είναι να προσπαθούμε όλοι, με μια επίμονη, αδιάκοπη προσπάθεια, να γίνουμε άξια παιδία του. Το Όνειρο κάθε αγωνιστή, πρέπει να ναι να μοιάσει όσο περισσότερο μπορεί με το Στάλιν.

Να διδαχτούμε από την επαναστατική ζωή του, μια έντονη ζωή αδιάλλαχτης πάλης ενάντια στον τσαρισμό και στους εσωτερικούς εχθρούς του κόμματος, τους οπορτουνιστές και τους φρασεολόγους.

Να διδαχτούμε από τη σοφία του, που με κρυσταλλένια λαμπρότητα και απλότητα βρίσκεται μέσα στα έργα του.

Να μαθαίνουμε, όπως ο Στάλιν, να διδασκόμαστε από το λαό, από τις μάζες.

Να διδαχτούμε από τις έξοχες οργανωτικές του ικανότητες, από τη δύναμη να διαλέγει τα στελέχη και να οργανώνει τον έλεγχο της δουλείας.

Να μας γίνει παράδειγμα η ιδιωτική ζωή του, η απλότητα και η σεμνότητα του, η αποστροφή του στους θορυβοποιούς, τους φλύαρους, τους κόλακες και τους δουλοπρεπείς ανθρώπους.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Σήμερα όλοι οι ταπεινοί και κατατρεγμένοι της γης ορκίζονται στ' όνομα του Στάλιν. όλοι όσοι ζουν στην καταφρόνια πιστεύουν ότι θα γίνουν το παν, γιατί τον αγώνα τους τον καθοδηγεί ο Στάλιν. Κι όλοι εμείς οι έλληνες αγωνιστές, πιστεύουμε πως έπαθλο του αγώνα μας θα ναι σύντομα η λαϊκοδημοκρατικη-σοσιαλιστική Ελλάδα, γιατί τον ηρωικό μας αγώνα τον παραστέκει ο Στάλιν και γιατί θα κάνουμε ο, τι μπορούμε να φανούμε αντάξιοι του μεγάλου μας δάσκαλου και αγαπημένου μας συντρόφου και φίλου.

Στ' όνομα του Στάλιν, για τα μεγάλα μας ιδανικά, ποτίστηκε με το αίμα των ηρώων μας και κάθε γωνία της πατρίδας μας. Κι αν αυτή τη στιγμή μπορούσε μαζί μας να φωνάξουν οι πολιτείες και τα βουνά μας, οι κάμποι και τα χώρια μας, θα φώναζαν και θα λέγον:
«Ζήσε ακόμα πολύ, παρά πολύ, μεγάλε Στάλιν!»

1949


ΑΛΕΞΕΪ ΓΚΟΛΕΝΚΟΦ

ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ

Μετάφραση, σχολιασμός: Δημήτρης ΠΑΝΟΣ

Συνέχεια από το προηγούμενο

8. Ο πόλεμος 1941-1945

Σ' αυτό το ζήτημα πολύ καιρό παραφουσκώνονταν δυο σημεία:

Συνεχίζεται

 


GO HOME, ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ!

   

Go Home (γκόου χομ) πάτε στα σπίτια

Δημήτρης ΠΑΝΟΣ, 7.1.01


Ο Γ. Λίμπκνεχτ για την Επανάσταση

το αίσθημα των καταπιεσμένων

«Ώσπου ζει ο άνθρωπος πρέπει να είναι επαναστάτης. Να μην είναι ευχαριστημένος με τον εαυτό του. Με το Είναι του. Με το ό,τι κατέχει. Να έχει έφεση στο κάτι το υπέρτατο. Σ' αυτό ακριβώς περικλείεται η ουσία του ανθρώπου. Άμα ο άνθρωπος, άμα η ανθρωπότητα πάψουν να είναι επαναστάτες, τότε ο άνθρωπος, τότε η ανθρωπότητα παύουν να υπάρχουν. Η επανάσταση, η κίνηση είναι η ζωή. Η απουσία της επανάστασης, ο εφησυχασμός είναι ο θάνατος».

«Η καπιταλιστική κοινωνία, που έκανε την πορνεία επίσημο κοινωνικό θεσμό, δεν έχει το δικαίωμα να μιλά, χωρίς να κοκκινίζει από την καταισχύνη, για την ηθική. Το "δικαίωμα" αυτό είναι καταδικασμένο και πρέπει να εξαλειφθεί από το οργισμένο ηθικό αίσθημα, που ζει στα στήθη όλων των καταπιεσμένων».

 

* * *

Ο Γουλιέλμος Λίμπκνεχτ (1826-1900) ήταν διακεκριμένος παράγοντας του γερμανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος. Ένας από τους κύριους ιδρυτές και αρχηγούς της γερμανικής επαναστατικής σοσιαλδημοκρατίας, φίλος και συνεργάτης του Καρλ Μαρξ και του Φρίντριχ Ένγκελς. Ήταν πατέρας του Καρλ Λίμπκνεχτ (1871-1919), ηγέτη του σοσιαλδημοκρατικού επαναστατικού κόμματος της Γερμανίας, που δολοφονήθηκε άγρια μαζί με την Ρόζα Λούξενμπουργκ το 1919 από τους βάρβαρους Γερμανούς στρατοκράτες με την πλήρη συναίνεση των αστών σοσιαλδημοκρατών ηγετών της Γερμανίας.

 

Μορφές επαναστατών Κομμουνιστών ΕΛΑΣ-ΔΣΕ


Θόδωρος Πολυχρονίδης

Ο επαναστάτης κομμουνιστής Θ. Πολυχρονίδης γεννήθηκε στο Κάρτς το 1901 και στην Ελλάδα ήρθε το 1922 και έζησε στην Ποντοκώμη Κοζάνης.

Νωρίς προσχώρησε στο εργατικό κίνημα και οργανώθηκε στο ΚΚΕ. Το 1936 συνελήφθηκε και εξορίστηκε στον Αϊ Στράτη και την Ακροναυπλία. Δεν υπέγραψε ποτέ δήλωση.

Μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας αφέθηκε ελεύθερος και κατατάχθηκε στις γραμμές του ΕΛΑΣ, απ’ τις γραμμές του οποίου πολέμησε τους ναζι-φασίστες κατακτητές.

Στο δεύτερο αντάρτικο 1946-1949 πολέμησε τους αγγλο-αμερικάνους και τους μοναρχοφασίστες απ' τις γραμμές του ένδοξου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, τραυματίστηκε πολλές φορές και έχασε το ένα του χέρι.

Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ βρέθηκε πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη, ακολουθώντας πάντα χωρίς ταλαντεύσεις την επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ. Κατά τη διάρκεια της ανάμιξης των προδοτών χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών στο ΚΚΕ στα χρόνια 1955-56 υπεράσπισε με συνέπεια και αποφασιστικότητα την ΚΕ του ΚΚΕ και την επαναστατική γραμμή του Κόμματος, με επικεφαλής το μεγάλο επαναστάτη Νίκο Ζαχαριάδη, καταδίκασε τη σοσιαλδημοκρατική γραμμή του 20ου Συνεδρίου και το χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό, αρνήθηκε την αναγνώριση της διορισμένης προδοτικής κλίκας στο ΚΚΕ των Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη-Βαφειάδη, κλπ. και καταδίκασε την αντεπαναστατική γραμμή της «6ης Ολομέλειας» (Μάρτης 1956).

Έμεινε ως το θάνατό του (Τασκένδη 1971) πιστός στην επαναστατική γραμμή των Στάλιν-Ζαχαριάδη και στην επαναστατική κοσμοθεωρία των Μαρξ-Ένγκελς-Λένιν-Στάλιν.


Όλγα Πολυχρονίδη

Συντρόφισσα της ζωής και της πάλης του Θεόδωρου Πολυχρονίδη που και αυτή γεννήθηκε το 1900 στο Κάρτς.

Η Όλγα Πολυχρονίδου πήρε επίσης μέρος στους αγώνες του λαού μας κατά των ναζι-φασιστών κατακτητών και κατά του ντόπιου μοναρχοφασισμού. Στο ΔΣΕ βγήκε το Σεπτέμβρη του 1948 και πρόσφερε τις υπηρεσίες της στα νοσοκομεία.

 Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ βρέθηκε με την οικογένειά της πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη, πρωτεύουσα του Ουσμπεκιστάν. Επαναπατρίστηκε το 1978 και πέθανε το Γενάρη του 1986 στην Ελλάδα.

Έμεινε και αυτή ως το τέλος της ζωής της, όπως και ο σύντροφός της Θόδωρος, πιστή στις επαναστατικές κομμουνιστικές ιδέες.


Δημήτρης Διαμάντης

Ο Δημήτρης Γ. Διαμάντης γεννήθηκε το 1923 στο χωριό Βασιλικό της επαρχίας Πωγωνίου νομού Ιωαννίνων.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε, όπως και όλη η οικογένειά του, στο κίνημα της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Εθνικής Αντίστασης. Απ’ τις γραμμές του ΕΛΑΣ πολέμησε τους ιταλο-γερμανούς φασίστες κατακτητές. Μέλος του ΚΚΕ έγινε το 1943.

Μετά την προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας συνελήφθηκε και βασανίστηκε άγρια από τους μοναρχοφασίστες 33 ολόκληρες μέρες. Με την έναρξη του δεύτερου αντάρτικου βγήκε ξανά στο βουνό και απ’ τις γραμμές του ΔΣΕ πολέμησε τους ντόπιους μοναρχοφασίστες και τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Ονομάστηκε ανθυπολοχαγός του ΔΣΕ. Το 1947 έχασε τον αδελφό του Μιχάλη, ο δε άλλος αδελφός του Αχιλλέας σκοτώθηκε το 1949 στη μάχη της Φλώρινας. Η μητέρα του πέθανε το 1949 στην Αλβανία και ο πατέρας το 1952 στη Ρουμανία, μια οικογένεια που δόθηκε ολόκληρη στον αγώνα.

Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ βρέθηκε πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη, όπου αποφοίτησε από τη Μέση Σχολή Αγροτικής Οικονομίας και εργάστηκε σε διάφορες βιομηχανικές και οικοδομικές επιχειρήσεις.

Με την επέμβαση των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών στο ΚΚΕ ο επαναστάτης κομμουνιστής Δημήτρης Διαμάντης τάχθηκε αποφασιστικά και χωρίς ταλαντεύσεις ενάντια στο χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό και την προδοτική του γραμμή, υπεράσπισε με συνέπεια την επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη, στάθηκε αδιάλλακτος αντίπαλος της οπορτουνιστικής κλίκας των Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη-Βαφειάδη, κλπ. και έμεινε πιστός στο μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό και στο Κόμμα του, το ηρωικό ΚΚΕ 1918-55, ως το τέλος της ζωής του (Τασκένδη 4.4.1977).

Η συντρόφισσα Σοφία Διαμαντή πρόσφερε στην "ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ" 3.000 δραχμές στη μνήμη των επαναστατών γονιών της και του συζύγου της.

 

Συνδρομές - Οικονομικές ενισχύσεις

Σύντροφοι από ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 60.000 Κυριάκος Κώστας 5.000
Γκονέζος Βαγγέλης 10.000 Περιζέης Τηλέμαχος 1.000
Κατάθεση ΕΤΕ 14.3.01 5.000 Μέρκος Νικόλαος 5.000
Κατάθεση ΕΤΕ 27.3.01 25.000 Μπαλούγιας Θεόδωρος 5.000
Κατάθεση ΕΤΕ 29.3.01 5.000 Πατσαβός Γεώργιος 5.000
Οικονόμου Αικατερ. 3.000 Σπυρόπουλος Β. Δημ. 5.000
Τσίπης Γιάννης 5.000 Ζορμπάς Χρ. 5.000
Γκλιάτης Περικλής 5.000 Χαραλαμπίδης Ελευθ. 5.000

 

Τη δική σου βοήθα εφημερίδα,
όπως πάντα με τον οβολό σου,
φίλε, το λαό μας, τη πατρίδα.
Το λαμπρό σκοπό μας, το καλό σου.

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Το «θέατρο» Σημίτη-Παπαρήγα ή «η κατάληψη των χειμερινών Ανακτόρων της Πετρούπολης»

Λόγος του Ν. Μπελογιάννη στα 70χρονα του Μεγάλου Στάλιν

Αλεξέι Γκολένκοφ: Προτείνω να ερμηνεύσουμε τον Στάλιν (συνέχεια από το προηγούμενο)

Δημήτρη Πάνου: Go home, Αμερικάνοι! (ποίημα)

Ο Γ. Λίμπκνεχτ για την Επανάσταση: Το αίσθημα των καταπιεσμένων

Μορφές επαναστατών Κομμουνιστών ΕΛΑΣ-ΔΣΕ
-Θόδωρος Πολυχρονίδης
- Όλγα Πολυχρονίδου
- Δημήτρης Διαμάντης

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55