Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 112 15-30/6/2001Αρ. Φύλ. 112 15-30 Ιούνη 2001
Με την καθοδήγηση και την απαίτηση των ΗΠΑ συντάχθηκε και ψηφίστηκε ο φασιστικός «τρομονόμος»

Καλλιεργείται κλίμα συλλήψεων

Ο αμερικανόπνευστος φασιστικός

 

 

 

Φ. Ιωαννίδης

«Θα έλθω στο θέμα του τι εστί τρομοκρατία. Διότι εάν δεχθούμε την κατά καιρούς άποψη των ισχυρών ότι κάθε προσπάθεια εναντίον της αυθαίρετης εξουσίας είναι τρομοκρατία, τότε από τη Φιλική Εταιρεία μέχρι όλες τις εξεγέρσεις των λαών για την απελευθέρωσή τους οι πάντες μπορούν να χαρακτηρισθούν τρομοκράτες.

Και ένα πρώτο, κατά τη γνώμη μου, λάθος του συζητουμένου σχεδίου νόμου είναι η ανάμειξη του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος, του οργανωμένου εγκλήματος που επιδιώκει οικονομικό όφελος, όπως προβλέπεται και από τη Συνθήκη του Παλέρμο με τις τρομοκρατικές οργανώσεις οσοδήποτε απεχθής και αν είναι η δράση τους στη χώρα μας μετά την πτώση της δικτατορίας. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι λάθος. Εάν η Κυβέρνηση έκρινε ότι υπήρχε ανάγκη ειδικού νέου νομοθετικού πλαισίου για τη δίωξη της τρομοκρατικής δραστηριότητας, όπως έχει αναπτυχθεί στη χώρα μας μετά τη δικτατορία, ευθέως όφειλε να το κάνει με χωριστό νομοθέτημα και με χωριστό νομοθέτημα να αντιμετωπίσει το οργανωμένο έγκλημα, που στοχεύει οικονομικά οφέλη και που εν πάση περιπτώσει είναι διεθνές και είναι ένα πρόβλημα της εποχής μας γενικότερα.

Μετά από αυτές τις σκέψεις, θα μου επιτρέψετε να πω ότι κατ' αρχήν υπάρχει μία ιδεολογική τρομοκρατία. Όποιος τυχόν διαφωνήσει με το συγκεκριμένο περιεχόμενο διατάξεων του σχεδίου νόμου, έμμεσα τάχα δεν καταδικάζει την τρομοκρατία, για να μην πούμε ότι τη συμπαθεί κιόλας. Αυτό είναι ιδεολογική τρομοκρατία που επιχειρήθηκε και πάλι εδώ μέσα και την οποία αρνούμαι. Όταν ως εισηγητής του ΠΑΣΟΚ το 1990 επιχειρηματολογούσα εναντίον του τρομονόμου και μάλιστα ο όρος τρομονόμος για τον τότε νόμο είναι δικός μου, επεσήμανα και τότε ότι επεχειρείτο ιδεολογική τρομοκρατία σε όσους είχαν διαφωνίες για λόγους αρχής στις ρυθμίσεις εκείνου του νόμου, που είδατε πού κατέληξαν και πόσο δικαίωσαν όσους εξ ημών τον είχαμε τότε στιγματίσει ως τρομονόμο.

Εγώ βέβαια δεν πρόκειται να καμφθώ από αυτήν την ιδεολογική τρομοκρατία και θα πω τις αντιρρήσεις μου, έστω και μετά την ψήφιση επί της αρχής του νόμου. Υπάρχουν καίρια σημεία τα οποία όχι μόνο εγώ, όχι μόνο, ως νομικός που έχω χειριστεί ανάλογες υποθέσεις και που παρακολουθούσα για χρόνια το Ποινικό Δίκαιο και την εξέλιξή του και τις ποινικές υποθέσεις, όχι μόνο λόγω προσωπικών εμπειριών, όχι μόνο αρκετοί συνάδελφοι, αλλά ακόμη και οι κληθέντες στην αρμόδια επιτροπή εκπρόσωποι φορέων και οργανώσεων, αρχής γενομένης από την κα Μαραγκοπούλου πρόεδρου της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, παρά τω Πρωθυπουργώ, επεσήμανε σοβαρές αδυναμίες και εξέφρασε σοβαρές ανησυχίες για το τι θα συμβεί αν αυτό το σχέδιο νόμου γίνει νόμος του κράτους. Η κα Μαραγκοπούλου μάλιστα -έχω εδώ το κείμενο, δεν ξέρω αν προλαβαίνω να το διαβάσω- αλλά και ο κ. Οικονομίδης, ως εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου, πέραν δε αυτών, σειρά καθηγητών του Ποινικού Δικαίου και η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων, που έχει ένα λαμπρό υπόμνημα, έχουν επισημάνει τις αδυναμίες, μερικές από τις οποίες είναι πολύ σοβαρές και επικίνδυνες.

Δεν θα αμφισβητήσω ότι το σχέδιο νόμου υπέστη βελτιώσεις από τότε που εμφανίστηκε έως σήμερα. Αλλά παραμένουν ακόμα ορισμένα σημεία, τα οποία είναι πάρα πολύ σοβαρά.

Κατ' αρχάς είναι αντισυνταγματική, κατ' εμέ, ευθέως η διάταξη που παραπέμπει όλες αυτές τις υποθέσεις στο δικαστήριο των τακτικών δικαστών και τις αφαιρεί από το δικαστήριο των ενόρκων, δηλαδή από το μεικτό ορκωτό. Ο κανόνας που θεσπίζει το Σύνταγμα είναι η υπαγωγή των υποθέσεων αυτών στο μεικτό ορκωτό. Μόνο κατ' εξαίρεση μπορεί. Και εδώ δεν πρόκειται περί εξαιρέσεως, αλλά περί μεταβολής της εξαιρέσεως σε κανόνα. Αλλά δεν είμαι μόνο αυτό. Το σχετικό άρθρο μιλά για αρμοδιότητα των ορκωτών για τα πολιτικά εγκλήματα. Και είτε αρέσει είτε όχι και εγώ δεν διστάζω να πω ότι επειδή αποδέχομαι την υποκειμενική θεωρία περί πολιτικού εγκλήματος, τα εγκλήματα που διαπράττονται ακόμα και τα βαρύτερα όταν έχουν πολιτικά κίνητρα και πολιτικούς στόχους, είναι πολιτικά εγκλήματα. Και αρμοδιότητα επ' αυτού έχουν μόνο τα μεικτά ορκωτά σύμφωνα με το Σύνταγμα.

Επιπλέον θα ήθελα να προσθέσω ότι καμιά ένδειξη ή απόδειξη δεν υπάρχει, ότι οι δικαστές είναι πιο γενναίοι από τους ενόρκους. Αντιθέτως είναι και πιο ευάλωτοι, διότι ανεβαίνουν μονίμως στην έδρα, ενώ ο ένορκος κληρώνεται μια φορά να δικάσει.

Πλέον τούτου οι δικαστές, όπως ξέρετε έχουν εν πολλοίς στη σημερινή πραγματικότητα αποκτήσει δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Το ξέρετε πολύ καλά κύριε Υπουργέ, αυτό. Και ξέρετε ότι όταν η Αστυνομία ή οι αντίστοιχες υπηρεσίες τους προσφέρουν κάποια στοιχεία με όλες μάλιστα μαζί αυτές τις παραβάσεις βασικών διατάξεων της Ποινικής μας Δικονομίας, πολύ δύσκολα θα οδηγούνται σε ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως και δυσκολότατα θα έχουν την τόλμη να πουν για ανθρώπους που οι αστυνομικές αρχές προσάγουν στα δικαστήρια ότι είναι αθώοι, έστω και αν είναι.
Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να σας διαβάσω τι γράφει ένας καθηγητής σ'  ένα βιβλίο του και μετά θα σας πω ποιος είναι αυτός ο καθηγητής.
"Ένας Γάλλος αντιεισαγγελέας απευθυνόμενους στους συναδέλφους του δικαστικούς εξέφραζε την ίδια σκέψη πολύ πιο μαχητικά και με κάποια υπερβολή"-αναφέρεται στους δικαστές- και λέει: "Να είσθε μεροληπτικοί, να είσθε προκατειλημμένοι υπέρ της γυναίκας και κατά του συζύγου, υπέρ του παιδιού και κατά του πατέρα, υπέρ του οφειλέτου και κατά του πιστωτού, υπέρ του εργάτη και κατά του εργοδότη, υπέρ του κλέφτη και κατά της αστυνομίας, υπέρ του κατηγορουμένου και κατά της δικαιοσύνης".

Αυτό κύριοι συνάδελφοι, το αναφέρει σε ένα βιβλίο του ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στο βιβλίο του "Πολιτική, Κυβέρνηση και Δίκαιο" και εμένα με εκφράζει. Διατυπώνει σ' αυτό το βιβλίο πολλές σκέψεις που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω αν είχα περισσότερο χρόνο, πολύ ενδιαφέρουσες σκέψεις για τη δικαιοσύνη, των οποίων αξίζει τον κόπο, κύριε Υπουργέ, να λάβετε γνώση.

Εγώ προσωπικά σας εκτιμώ και δεν θέλω να θεωρήσω ότι εσείς ή οποιοσδήποτε άλλος που υπερασπίζεται αυτό το νομοσχέδιο δεν έχει ευαισθησίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εγώ δεν ασκώ ιδεολογική τρομοκρατία, όπως ασκούν από την άλλη μεριά. Δεν θα πω εγώ ότι όσοι έχουν διαφορετική γνώμη από μένα, σε ό,τι αφορά την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων, έχουν λιγότερη ευαισθησία από μένα. 'Έχουν διαφορετική γνώμη. 'Έχω και εγώ διαφορετική γνώμη απ' αυτούς σε ό,τι αφορά τις συνέπειες και τις επιπτώσεις αυτού του νόμου. Γιατί ξέρετε τι θα συμβεί στο τέλος;

Επειδή έχουμε ζήσει σ' αυτόν τον τόπο χρόνια και ξέρουμε πώς λειτουργεί όλη αυτή η ανακριτική διείσδυση, είναι δυνατόν όποιες εγγυήσεις δικαστικές και αν υπάρχουν, δηλαδή το δικαστικό συμβούλιο, θα αμφισβητήσει αυτά που θα του προσάγει η αντιτρομοκρατική υπηρεσία;

Με ποιο τρόπο θα τα αμφισβητήσουν για να μην εγκρίνουν τις ανακριτικές διεισδύσεις ή ένα σωρό άλλες πράξεις; Το αντίθετο θα συμβεί. Θα τρέμουν οι δικαστές -το λέγω ναι, θα τρέμουν- μην τυχόν και διαδώσουν οι υπηρεσίες ότι εμείς, να, τους πιάσαμε και, εσείς τους αφήσατε, δεν κινηθήκατε.

Είναι η "Ελευθεροτυπία" κύριε Υπουργέ, στις 6 Δεκεμβρίου 1995. "Η λίστα της ντροπής". Σε δίκη όπου έχει καταμηνυθεί δημοσιογράφος του "Ελεύθερου Τύπου", ο κ. Ζήσης, ο δημοσιογράφος προσκομίζει έγγραφο της ΕΥΠ με κατάλογο 251 ατόμων που παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ ως ύποπτοι για συμμετοχή στην τρομοκρατία. Ανάμεσά τους ο κ. Παναγιώτης Κρητικός, ο κ. Σήφης Βαλυράκης, ο κ. Μανώλης Γλέζος κ.ο.κ. Εδώ είναι ο κατάλογος των 251 ατόμων.

Αυτό το έγγραφο κατετέθη επισήμως στο δικαστήριο. Και αν δεν κάνω λάθος, αθωώθηκε ο δημοσιογράφος, διότι επικαλείτο επίσημο δημόσιο έγγραφο. Ορίστε κύριοι, δεν έβγαλα εγώ από το νου μου ότι είναι αυτοί ύποπτοι. Να, έχω έγγραφο της ΕΥΠ.

Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής. Βλέπω εδώ μια δήλωση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης του κ. Χρυσοχοΐδη, που με ανησυχεί ακόμη περισσότερο. Λέγει ο κ. Χρυσοχοΐδης " Ο τρομονόμος θα πάρει την τελική του μορφή στην πράξη". Αυτήν τη πράξη φοβάμαι πάρα πολύ.

Επίσης βλέπω τίτλους σε εφημερίδες ότι η CΙΑ, αλλά και ο Υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ ζητούν συλλήψεις και παραπομπές για την τρομοκρατία. Δεν ζητούν τους ενόχους, διέκοψα χθες τον κ. Σκυλλάκο. Ζητούν συλλήψεις και παραπομπές. Δεν τους ενδιαφέρει. Είναι η χώρα του Σάκκο και του Βαντσέτι, που δεν τους νοιάζει στην ουσία παρά μόνο να διώξουν αυτό που κατά τη γνώμη τους πρέπει να διωχθεί, έστω και αν την πληρώνουν αθώοι. Αυτό επιδιώκουν και τώρα και γι' αυτό πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Εν πάση δε περιπτώσει, εγώ δεν μπορώ να ψηφίσω αυτό το σχέδιο νόμου».

Σ. Βαλυράκης

«Κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχήν έχω εδώ την έκθεση της Διεύθυνσης Επιστημονικών Μελετών, του Τμήματος Νομικής Επεξεργασίας Σχεδίων και Προτάσεων Νόμων, τι λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής.

"Όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, αν εξαιρέσει κανείς τη ρητή τώρα μνεία της εξέτασης του DNA, όλοι οι υπόλοιποι προτεινόμενοι περιορισμοί προβλέπονται ήδη είτε σε ειδικούς ποινικούς νόμους είτε στην τρέχουσα ποινική νομοθεσία".

Παρακάτω, στο άρθρο 4 "η υπαγωγή κακουργημάτων του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα στα εφετεία κακουργημάτων και ο πλήρης αποκλεισμός των μεικτών ορκωτών δικαστηρίων προτείνεται με το επιχείρημα, ότι τα μέλη των εφετείων θα διακρίνονται για την εμπειρία και τη νομική κατάρτισή τους. Ο νομοθέτης εκδηλώνει εδώ δυσπιστία προς τους ενόρκους."

Εμένα μου φαίνεται τραγικό το ότι εισαγάγουμε στη πολιτική δίκη αποκλεισμό των ενόρκων ως σηματοδότηση της λαϊκής παρουσίας, της λαϊκής κυριαρχίας εξ ονόματος της οποίας απονέμεται η δικαιοσύνη.

Εγώ θα μείνω στο εξής επιχείρημα. Λέτε ότι το οργανωμένο έγκλημα -εδώ μιλάμε κυρίως για τρομοκρατία- θα μεθοδεύσει, θα εκβιάσει. Ξέρετε μεθοδεύεις πολύ πιο εύκολα ένα συγκεκριμένο αριθμητικά σώμα. Τον ένορκο που κληρώνεται είναι πολύ δυσκολότερο. Και βεβαίως μην ξεχνάτε ότι και οι 'Ελληνες δικαστές έχουν αποτελέσει στόχους και έχουν θύματα επίσης, μια συγκεκριμένη περίοδο την οποία πρέπει να την διερευνήσουμε. Και ενδεχομένως κάποτε πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε τι έγινε με όλη αυτήν την ιστορία. Κτυπήθηκαν Βουλευτές, κτυπήθηκαν δικαστές εξ ονόματος της επαναστατικής οργάνωσης του λαϊκού αγώνα. Αυτό μήπως θα πρέπει να το ξαναδούμε; Έχει φύγει ο συνάδελφος ο Βασίλης ο Μιχαλολιάκος αλλά θα πρέπει να δούμε ορισμένα πράγματα με μεγαλύτερη θα έλεγα προσοχή.

Θέλω να είμαι πιο σαφής. Χθες σας μίλησα για τη δολοφονία Μπακογιάννη. Σήμερα ακούσαμε την κα Μπακογιάννη να μιλάει από το Βήμα της Βουλής και με όλη την ευαισθησία εγώ δεν αποδέχομαι ότι κανείς σ' αυτήν την Αίθουσα πόσο μάλλον ένα πολιτικό κόμμα έχει μειωμένα ανακλαστικά και μειωμένη βούληση για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Βεβαίως όλοι μιλάμε από τα βιώματα και τις εμπειρίες μας, αλλά εδώ έχουμε δολοφονία Βουλευτή. Θα ασχοληθούμε με αυτήν ως κορυφαία πράξη, ως την πιο σημαντική πράξη της τρομοκρατίας στην Ελλάδα.

Σας είπα χθες ότι οι μυστικές υπηρεσίες, η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών και προκύπτει αυτό εξ εγγράφων που κατέθεσα, αντί να διώκει το δολοφόνο μεθόδευε συκοφαντικά σε βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου, του ΠΑΣΟΚ και των στελεχών του. Ελπίζω ότι έχουμε φύγει απ' αυτό το κλίμα, παραμένει όμως ότι όταν ανοίγουν οι φάκελοι Μπακογιάννη και υπάρχουν, τότε βρίσκονται μέσα τα ίδια τα προερχόμενα από χαλκευμένα έγγραφα που διακινούνται δημοσιεύματα του τύπου ως ανακριτικό υλικό και πειστήρια. Δηλαδή οι ίδιες οι υπηρεσίες που θα εδίωκαν τη δολοφονία του Βουλευτή βυσσοδομούσαν και ασχολούντο αποκλειστικά περίπου στο να επιρρίψουν την ευθύνη στην τότε αντιπολίτευση. Και αυτό είναι ένα ζήτημα και για τη δημοκρατία, αλλά κυρίως είναι ένα ζήτημα που αφορά την ουσία στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Θα έρθουμε σ' ένα άλλο θέμα σε σχέση με αυτήν την πολύ σημαντική δολοφονία. Ο τότε συνάδελφός μας εδώ από τις αναλύσεις της Αστυνομίας μετά την επίθεση κατά Πέτσου -υπάρχουν και εκεί μαρτυρίες και νομίζω ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να μείνουμε στα ιστορικά γεγονότα και στα προκύπτοντα εξ εγγράφων- προσδιόρισε μέσα στους πιθανούς μελλοντικούς στόχους της "17 Ν" τον Παύλο Μπακογιάννη. Και θα σας αναφέρω ως μάρτυρες που μπορείτε να ρωτήσετε τον τότε επικεφαλής της ασφάλειας Αττικής τον κ. Χουρδάκη και άλλους. Υπάρχουν ονόματα.

Προειδοποιήθηκε ο Μπακογιάννης και ελήφθησαν δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, προστασίας παθητικής και ενεργητικής του Βουλευτή. Όταν όμως ο Βουλευτής βρίσκεται χωρίς τέτοια προστασία το 1989 και δολοφονείται εγώ θα ρωτήσω εάν υπάρχει ενδεχόμενη αμέλεια. Και ποιος ευθύνεται γι' αυτήν; Διότι εδώ έχουμε και αμέλεια, αλλά έχουμε και μεθόδευση μετά τη δολοφονία. Δεν θέλω, όμως, να μείνω πολύ εκεί.

[...]

Κατηγορείται η Ελλάδα. Με συγχωρείτε, αλλά όταν η χώρα κατηγορείται ως περιθάλπουσα την τρομοκρατία, τότε εδώ τι κάνουμε; Κατ' αρχήν με πολύ μεγάλη αφέλεια -για να μην χρησιμοποιήσω άλλη λέξη- κατηγορούμε ο ένας τον άλλον. Γιατί αυτά άκουσα από το συνάδελφο εισηγητή και είδα ως κλίμα και από άλλους: Ότι το ΠΑΣΟΚ υστερεί. Και εδώ σπεύδουμε να ψηφίσουμε νόμο αποδεχόμενοι πολιτικά και ουσιαστικά την κατηγορία.

Επιτρέψτε μου να πω ένα πράγμα: Πράγματι όλοι θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία. Εγώ δεν έχω αμφιβολία γι' αυτό. Αλλά όταν είναι διάτρητη η αντιτρομοκρατική υπηρεσία, όταν η αντιτρομοκρατική υπηρεσία ουσιαστικά είναι υπό τον έλεγχο των αμερικανικών υπηρεσιών για δέκα χρόνια τώρα, τότε τι κάνουμε;

Η CIA, εκτός από την όποια δράση της, στην Ελλάδα ελέγχει ουσιαστικά και την Ελληνική αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Η CIA και το FBI έχουν ειδικές ομάδες συνεργασίας, πλήρη εποπτεία και έλεγχο στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Εδώ ήρθαν επίσης και οι αγγλικές υπηρεσίες. Με συγχωρείτε, αλλά με την υπεροπλία την τεχνολογική και την πληροφορική στον τομέα της τεχνολογίας και των πληροφοριών που έχουν οι υπηρεσίες και οι χώρες αυτές, εμείς είμαστε υπόλογοι διότι δεν έχουμε συλλήψεις τρομοκρατών, ενώ υπάρχει μία δράση καθαρά επαγγελματική, με τρομερή δυνατότητα πληροφοριών; Ενώ υπάρχει μέγα ερωτηματικό για τον ηθικό αυτουργό και τον οφελούμενο.

Σας λέω, λοιπόν, ότι η δική μου εκτίμηση είναι ότι όσο δεν θωρακίζεται η αντιτρομοκρατική υπηρεσία, όσο εμείς νομίζουμε αφελώς ότι τέτοιοι ειδικοί νόμοι θα μας προστατεύσουν, από την τρομοκρατία τόσο -επιτρέψτε να σας πω- κάθε επώνυμος, Βουλευτές, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, οποιοσδήποτε επώνυμος σε αυτόν τον τόπο είναι υποψήφιο θύμα της αποσταθεροποίησης και της διπλωματικής σε βάρος της χώρας μας διαπραγμάτευσης».

«Η τρομοκρατία όπως εμφανίζεται με τη δράση κυρίως της "17 Νοέμβρη" αποδυναμώνει και υπονομεύει αυτή ακριβώς τη δυνατότητα της χώρας μας. Η ανάγκη για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, λοιπόν, είναι ζήτημα όχι μόνο δημοκρατίας και ομαλής δημοκρατικής εξέλιξης, αλλά και προστασίας των Εθνικών Συμφερόντων της πατρίδας μας.

Το νομοσχέδιο που εισηγείται η κυβέρνηση και υπερψηφίζει η αντιπολίτευση της Ν.Δ. ως δικαίωση της πολιτικής της, θα είναι σε λίγο νόμος δεσμευτικός για τον πολίτη. Η ψήφιση του νόμου αυτού, με συνοπτικές, καθόλου κολακευτικές, για την εικόνα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας μεθοδεύσεις, με την παρουσία ελαχίστων Βουλευτών και με παραβίαση της αρχής της δεδηλωμένης πλειοψηφίας, είναι πρωτοφανής στην ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Η ομόφωνη απόφαση όλων των Βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου να παταχθεί η τρομοκρατία δεν βρίσκει την έκφραση της σε ένα νομοσχέδιο ατελέσφορο απέναντι στο πρόβλημα. Ένα νομοσχέδιο συρρίκνωσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Η ανάγκη προάσπισης της δημοκρατίας και της χώρας, η ανάγκη συγκρότησης ολοκληρωμένης πολιτικής απάναντι στην τρομοκρατία υποβαθμίζεται. Και εν πολλοίς στην ουσία αποσιωπείται.

Ως μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας αισθάνομαι ότι η Κυβέρνηση κινείται εκτός των πολιτικών και των θεσμικών της δεσμεύσεων, εκτός κυβερνητικού προγράμματος και εκτός πλαισίου κυβερνητικών δηλώσεων.

Όχι μόνο καταψηφίζω το νομοσχέδιο, αλλά θεωρώ την πολιτική και τη διαδικαστική πρακτική που ακολουθήθηκε εκτός της ψήφου εμπιστοσύνης που έχω δώσει».

 

Π. Κρητικός

«Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Ιωαννίδη, ο οποίος έκανε την αναφορά σε εκείνο το έγγραφο του 1995, για να πω ότι εμένα με είχε εμπλέξει ένας φαεινός εγκέφαλος της Αστυνομίας, διότι "διεπίστωσε" από τη ληξιαρχική πράξη ότι έχω γεννηθεί τη 17η Νοέμβρη και άρα το συμπέρασμα είναι ότι "έχει δώσει και το όνομα στην τρομοκρατική αυτή οργάνωση εκ της γεννήσεώς του". Αυτό είναι γραμμένο σε έγγραφο αξιωματικού της Αστυνομίας, ανωτάτου.

Σκεφθείτε, λοιπόν, αυτός ο νόμος τον οποίο συζητάμε, όταν περιέλθει στα χέρια παρόμοιων εγκεφάλων τι μπορεί να επιτελέσει και τι θαυμαστά έργα μπορεί να δημιουργήσει σ' αυτόν το δύσμοιρο τόπο, σ' αυτόν το λαό. Κύριοι Βουλευτές σπάνια στη Βουλή έχουν έλθει τόσο σοβαρά από πλευράς κινδύνων νομοσχέδια και σπάνια η Βουλή και με δική της ευθύνη έχει ασχοληθεί τόσο επιδερμικά μ' αυτού του είδους τα νομοσχέδια, νομοσχέδια υψίστης σοβαρότητας για τους θεσμούς, για τη δημοκρατία, για το λαό και τις ελευθερίες του.

Το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε έχει πολιτική διάσταση πρωτίστως και νομική διάσταση δευτερευόντως. Στην πολιτική του διάσταση περικλείει κινδύνους και στα χέρια μιας αυταρχικής διοίκησης μπορεί να μεταβληθεί σε θηλιά των ελευθεριών και των δικαιωμάτων του ελληνικού λαού και ανάλογα με το χειρισμό είτε ετεροκινούμενο είτε αυτοκινούμενο να τη σφίγγει ή να τη χαλαρώνει.

Σε ό,τι αφορά τη νομική του διάσταση αναιρεί το δικανικό μας σύστημα σε πολλά σημεία ανατρέπει εγγυήσεις και σκοτεινιάζει το νομικό μας πολιτισμό. Κανείς δεν είναι υπέρ της τρομοκρατίας, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης. Κανείς δεν είναι υπέρ των πράξεων βίας με τις οποίες επιδιώκεται η επιβολή απόψεων ή η ανατροπή συστημάτων. Καταδικάζονται και μάλιστα αυτής της μορφής η τρομοκρατία, η οποία δεν έχει και ελληνικά χαρακτηριστικά αν τη δει κανείς σε βάθος. Διακρίνεται από μία δειλία, από μία ανανδρία κάτω από την ανωνυμία της. Το γενναίο φρόνημα των Ελλήνων προκειμένου να επιτύχει στόχους αναλαμβάνει επώνυμα την ευθύνη του όποιου αγώνα. Και διερωτάται κανείς τόσα χρόνια αυτή η οργάνωση η οποία διακρίνεται από εγκληματικό επαγγελματισμό και όχι από ιδεολογική εγκληματικότητα. Γιατί συνεχίζει την τυφλή δράση της. Ποτέ δεν απέκτησε ηθική αποδοχή στη συνείδηση του λαού της, αφού δεν έχει λαϊκό έρεισμα και λαϊκή αποδοχή. Δεν διερωτάται κανείς γιατί συνεχίζει; Μήπως είναι άλλοι οι στόχοι; Μήπως άλλες είναι οι επιδιώξεις; Μήπως πρέπει να αναζητήσουμε τα νήματα ψηλά και αλλού;

Το νομοσχέδιο δεν εξασφαλίζει την ισορροπία του δικανικού μας συστήματος, με την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, των ατομικών ελευθεριών της δίωξης του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας πέραν αυτού το θεσμικό οπλοστάσιό μας είναι επαρκές, είναι επαρκέστατο για να χρησιμοποιηθεί εναντίον αυτών των φαινομένων. Ίσως κατά του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος να χρειάζεται κάποιον εκσυγχρονισμό, διότι η εξέλιξη της τεχνολογίας προσφέρει νέες μεθόδους, νέες δυνατότητες, σε εκείνους τους κύκλους, ή τους εγκεφάλους οι οποίοι έχουν στόχο να διαπράττουν εγκλήματα.

Πρέπει όμως παράλληλα να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Ελλήνων, τα δικαιώματα των πολιτών, τα οποία δεν διασφαλίζει ο νόμος τον οποίο θέλουμε να ψηφίσουμε -δυστυχώς ψηφίσαμε- και τον οποίο καταψηφίζω κατά τρόπο μεθύστερο διότι χθες δεν μου παρεσχέθη η δυνατότητα να τον καταψηφίσω και μεγαλοφώνως.

Με το σχέδιο νόμου, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, στερείται ο κατηγορούμενος βασικών εγγυήσεων, στερείται βασικών δυνατοτήτων. Στερείται του δικαιώματος να λογοδοτήσει στο μικτό ορκωτό και δεν μπορούμε να του στερήσουμε αυτήν τη δυνατότητα. Δεν δέχομαι τον ισχυρισμό του φόβου ότι δηλαδή μπορεί να καταληφθεί από φοβία ο ορκωτός λαϊκός δικαστής, ο οποίος κατέχεται και από ένα λαϊκό αισθητήριο και από μια άλλη ευθυκρισία κι έχει και τη γενναιότητα να πάρει τις αποφάσεις. Δεν μπορώ να του αναγνωρίσω φοβία. Στερείται επίσης του δικαιώματος ο κατηγορούμενος να προσβάλει το βούλευμα των εφετών.

Για σκεφθείτε, μια οψιγενής πλάνη πώς θα αντιμετωπιστεί; Επίσης η ανωνυμία του μάρτυρα ανοίγει το σκοτεινό δρόμο της σκευωρίας. Πώς θα καταθέτει ο ανώνυμος μάρτυρας και μάλιστα ηλεκτρονικά χωρίς να έχει την ευθύνη που του προσδίδει η επώνυμη κατάθεσή του; Πώς θα αξιολογηθεί μία ανώνυμη και απρόσωπη μαρτυρία;

Η εισαγωγή επίσης του DNA χωρίς πληρέστερες δικαστικές εγγυήσεις, πολλαπλές μάλιστα, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους. Και δεν αντιλαμβάνομαι πώς στον κατηγορούμενο, από τον οποίον λαμβάνεται το γενετικό υλικό, ενώ παρέχεται το δικαίωμα να παρίσταται κατά την καταστροφή αυτού του γενετικού υλικού με τεχνικό σύμβουλο και το δικηγόρο του στο τέλος της διαδικασίας, του στερείται αυτή η δυνατότητα να παρίσταται δηλαδή τεχνικός σύμβουλος και δικηγόρος κατά τη λήψη και την επεξεργασία, όταν είναι περισσότερο απαραίτητη για τη διασφάλιση των εγγυήσεων.

Κύριε Υπουργέ, έχετε συνδέσει τη ζωή σας, την ιστορία σας και τους αγώνες σας με την υπεράσπιση δικαιωμάτων και αξιών. Συνδέετε με την υπογραφή σας, το όνομα σας μ' αυτό το νομοσχέδιο. Το μέλλον θα δείξει κατά πόσο θα σας επιτρέπει να ατενίζετε στα μάτια την ιστορία σας. Διότι αυτό το νομοσχέδιο στην πορεία του χρόνου μπορεί να αποδειχθεί αποσταθεροποιητικό όπλο και του πολιτικού μας συστήματος ακόμα. Στα χέρια μιας αυταρχικής, επαναλαμβάνω, διοίκησης μπορεί να εξελιχθεί σε θηλιά και ανάλογα να τη χειρίζεται εκείνος, ο οποίος την εξουσιάζει.

Λυπάμαι που πρέπει να πω ότι η παράταξή μας, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, δοκιμάστηκε τον τελευταίο καιρό σε δύο άξονες, σε δύο επίπεδα: Στον κοινωνικό με την απόπειρα εισαγωγής των γνωστών προτάσεων για το ασφαλιστικό σύστημα, τις οποίες ευτυχώς πήρε πίσω ο συνάδελφός σας Υπουργός Εργασίας και η Κυβέρνηση -κι ελπίζω οριστικά- και βεβαίως μ' αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο αφορά στους θεσμούς, στη δημοκρατία, στην ελεύθερη λειτουργία των ατομικών δικαιωμάτων. το οποίον εισάγετε εσείς.

Διευρύνω τη σκέψη μου στον ευρύτερο περίγυρο στον οποίον μέλλει να πορευθεί η χώρα μας κάτω από καθοδηγήσεις, ελέγχους και εποπτείες για να πω ότι όταν στο 146 π.Χ. με τη μάχη της Λευκόπετρας η Ελλάδα έγινε ρωμαϊκή επαρχία, ο Πλούταρχος έγραψε: "Οι 'Έλληνες έχουν τόση ελευθερία όση τους αναγνωρίζει η Ρώμη". Πολύ φοβάμαι μήπως βρεθεί κάποιος άλλος Πλούταρχος στο μέλλον για να ξαναγράψει ότι οι 'Έλληνες έχουν τόση ελευθερία όση τους αναγνωρίζει η νέα Ρώμη. Σε ό,τι με αφορά, πρέπει να πω ότι οι 'Έλληνες έχουν τόση ελευθερία όχι όση τους αναγνωρίζουν, αλλά όση δικαιούνται να έχουν. Και δικαιούνται ακέραιη την ελευθερία. Και στο όνομα της ακέραιης ελευθερίας καταψηφίζω το νομοσχέδιο».

Σ. Μπένος

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αισθάνομαι υπερήφανος που η παράταξή μου έφερε το συγκεκριμένο νομοθέτημα. ΄Ηλπιζα ότι ο Υπουργός θα έπραττε μέσα στο Κοινοβούλιο αυτό που έπραξε πριν έρθει το νομοσχέδιο αυτό, να ακούσει δηλαδή τη φωνή του Κοινοβουλίου και όχι μόνο μια πτέρυγα και να κάνει ένα δεύτερο κύκλο βελτιώσεων.

Η συζήτηση αυτή είναι επίσης μια καλή αφορμή για εκείνους που λένε ότι δεν υπάρχουν πλέον διαχωριστικές γραμμές. Οι διαχωριστικές γραμμές σ' αυτήν τη συζήτηση πραγματικά θριαμβεύουν. [...] Εγώ είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι το νομοθέτημα είναι ετεροβαρές. Ενώ κατά την άποψή μου θα είναι ατελέσφορο ως προς την πάταξη της τρομοκρατίας, φοβάμαι ότι θα είναι αρκετά επαχθές και επώδυνο για την κοινωνία των πολιτών και τους πολίτες της χώρας στο πεδίο του κράτους δικαίου και των ατομικών τους δικαιωμάτων. Και εξηγούμαι ευθύς αμέσως. Υπάρχει ένα πλήθος διατάξεων επιβαρυντικών για τα ατομικά δικαιώματα, που αν τις δει κανένας μια προς μια, θα μπορούσε η κάθε μία απ' αυτές ξεχωριστά απομονωμένη να είναι συζητήσιμη. Να απαριθμήσω μερικές απ' αυτές. Το άρθρο 1, η μετατροπή δηλαδή του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα που μπορεί να οδηγήσει και σε κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, όχι για ένα έγκλημα που έχει τελεστεί αλλά για την επιδίωξη ενός εγκλήματος. Σε άλλο άρθρο καταργείται το Σώμα των Ενόρκων. Σε άλλο άρθρο θεσμοθετείται η λεγόμενη ανακριτική διείσδυση, εγώ πιστεύω πως θα ήταν πιο σωστός ο όρος "αστυνομική διείσδυση" χωρίς καμία οριοθέτηση.

Σε άλλο άρθρο δεν επιτρέπεται η αναίρεση μιας εγκληματικής πράξης, δεν έχει δηλαδή περιθώρια αναίρεσης ο κατηγορούμενος. Σε άλλο άρθρο που προστατεύεται η ανωνυμία των μαρτύρων μέχρι την ακροαματική διαδικασία. Και σε άλλο άρθρο, που το θεωρώ και το πιο επώδυνο όχι για τους λόγους που αναφέρθηκαν οι συνάδελφοι αλλά για άλλους λόγους που θα τους εξηγήσω ευθύς αμέσως, για το πώς χρησιμοποιούμε το DNA.

Όλα αυτά όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, αν δούμε σωρευτικά πως επιδρά το ένα στο άλλο, μπορεί να μας οδηγήσουν σε οδυνηρά αποτελέσματα.
Κατ' αρχάς, διευρύνουν θεαματικά τον κύκλο των υπόπτων. Και όπως είπα και στην κοινοβουλευτική επιτροπή δημιουργούν μια γκρίζα ζώνη υπόπτων πολύ μεγάλη χωρίς τις απαραίτητες δικονομικές προστασίες και περιφρούρηση των ατομικών τους δικαιωμάτων. Γιατί; Φανταστείτε λοιπόν για έναν ύποπτο, πώς διαμορφώνεται αυτός ο ύποπτος από ένα ανακριτικό υλικό το οποίο θα οδεύσει στο Δικαστικό Συμβούλιο.

Το Δικαστικό Συμβούλιο δεν έχει τη δυνατότητα να εντρυφήσει σε αυτό το ανακριτικό υλικό και μπορεί να παραπλανηθεί. Και με βάση αυτό το υλικό που θα έχει το Δικαστικό Συμβούλιο, μπορεί να κάνει μια σειρά από πράξεις, όπως και λήψη DNA και μπορεί να προφυλακίσει τον ύποπτο. Ούτε καν να τον παραπέμψει, αλλά να τον προφυλακίσει. Το σημαντικότερο στην περίπτωση αυτή είναι ότι δημιουργούμε κυρίως με την ορολογία του άρθρου 5 που μιλάει για πρόσωπα -αυτό είναι μια καινούρια φράση που εισάγεται ως ορολογία στο ποινικό μας σύστημα, δεν ξέρω οι επιφανείς εδώ νομικοί τι λένε γι' αυτό- τα οποία χωρίς να έχουν καταστεί κατηγορούμενοι και προφανώς χωρίς να έχουν δικονομικές εγκλήσεις μπορούν να υποστούν όλα αυτά τα πράγματα.

Εγώ δεν είμαι αντίθετος με την εξέταση του DNA, όταν όμως ο πολίτης έχει δικονομικές εγγυήσεις. Αν καταστεί δηλαδή κατηγορούμενος και του έχει ασκηθεί δίωξη, να το πράξουμε. Φανταζόμαστε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει κατηγορηθεί από ένα μάρτυρα που δεν τον γνωρίζει να οδηγηθεί σε όλη αυτήν την περιπέτεια. Δεν ποιείτε το αθώο τεκμήριο της αθωότητας; Με όλα αυτά θα πλήξουμε την τρομοκρατία; Θα πλήξουμε την τρομοκρατία με τη διείσδυση, τη λεγόμενη ανακριτική, είτε με χρησιμοποίηση των σύγχρονων μεθόδων παρακολούθησης μέσω ήχου και εικόνας; Αν αυτές οι οργανώσεις έχουν τόσο μεγάλο εξοπλισμό που μπορούν να έρθουν να τα αποκρούσουν όλα αυτά που προβλέπονται στο νομοθέτημα, πιο πολύ αναδεικνύονται ως απειλή για την κοινωνία των πολιτών και το κράτος δικαίου για το νομικό μας πολιτισμό παρά για την τρομοκρατία.

Ήλπιζα ότι στο Κοινοβούλιο θα γινόταν μια συζήτηση διαφορετικού τύπου. Όπως είπα και στην αρχή της ομιλίας μου, το θέμα αυτό ανέδειξε τις διαχωριστικές γραμμές. Ήλπιζα η παράταξή μου να είναι πιο κοντά στις αγωνίες, τα βιώματα και το αξιακό φορτίο της Αριστεράς. Δεν ήθελα να βρεθεί τόσο κοντά με την αισθητική της Δεξιάς σε αυτό το ζήτημα. Δεν την ήθελα να ταλαντεύεται.

Νομίζω ότι είναι μια στιγμή άσχημη για τη δημοκρατική, για την προοδευτική παράταξη. Πολύ περισσότερο γιατί έλπιζα ότι μέσα στο Κοινοβούλιο θα είχαμε το περιθώριο να κάνουμε κάποιες βελτιώσεις, προκειμένου αυτό το νομοσχέδιο να μην είναι τόσο απειλητικό για την κοινωνία των πολιτών, για τους πολίτες αυτής της χώρας.

Επειδή είναι προφανές ότι πιθανότατα δεν θα προκύψει ονομαστική ψηφοφορία, εγώ θέλω να δηλώσω ευθαρσώς ότι αν προέκυπτε θέμα ονομαστικής ψηφοφορίας, θα καταψήφιζα το νομοσχέδιο».


Σημ: Στην έντυπη έκδοση έχουν παραληφθεί κάποια μικρά χωρία λόγου έλλειψης χώρου.

 


Αντιφασίστες φοιτητές διέσωσαν το κύρος και την τιμή του ΑΠΘ
Ματαιώνοντας τη φασιστική φιέστα για το Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη

Αντιφασίστες φοιτητές της Ιατρικής

 


Η ματαίωση της φασιστικής φιέστας και η φιλο-Χριστοδουλική στάση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ

Η στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας των Φλωράκη-Παπαρήγα απέναντι στην ανακήρυξη του Χριστόδουλου σε επίτιμο διδάκτορα της Ιατρικής, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την ανακοίνωση της «Πανσπουδαστικής Ιατρικής Σχολής» (ΠΚΣ) επιβεβαιώνει εκ νέου ότι η ηγεσία του «Κ»ΚΕ συνεχίζει να είναι σφιχτά δεμένη με τα κομποσκοίνια του χουντοΧριστόδουλου και του αντιδραστικού φεουδο-αστικού Ιερατείου.

Κατ' αρχήν να σημειώσουμε ότι ο «Ριζοσπάστης» αποφεύγει να αναφέρει σκόπιμα το κεντρικό σύνθημα των φοιτητών για να μην θιγεί ο σημερινός ανεκδοτάς των πιτσιρικάδων και τότε κανακάρης των φασιστών Συνταγματαρχών: «Στα νιάτα του ο Χριστόδουλος διάβαζε πολύ, γι' αυτό και αγαπάει της Χούντας το πουλί». Επιπλέον σ' ένα κείμενο μισής σελίδας δεν «βρήκε»(!) χώρο να αναφέρει ούτε μια λέξη για το χουντικό παρελθόν του Χριστόδουλου Παρασκευαΐδη. Επίσης τίποτε σχετικό δεν αναφέρεται στο κείμενο της ανακοίνωσης της ΠΚΣ της Ιατρικής Σχολής.

Απ' την Ανακοίνωση προκύπτει ότι η προσκείμενη στο «Κ»ΚΕ φοιτητική παράταξη δεν πήρε η ίδια μέρος στην ματαίωση της τελετής και ακόμα χειρότερα ούτε καν κάλεσε τους φοιτητές να πάρουν μέρος στη διαδήλωση ματαίωσης της τελετής αναγόρευσης του χουντο-Χριστόδουλου σε επίτιμο διδάκτορα της Ιατρικής. Θεωρεί την ενέργεια «προκλητική» όχι λόγω (άκουσον! άκουσον!) του χουντικού παρελθόντος και του φασιστικού παρόντος του Χριστόδουλου αλλά επειδή το τμήμα της Ιατρικής και ο νεοεκλεγής πρόεδρός του αναδείχνουν «ως πρωτεύον την ανακήρυξη του Χριστόδουλου σε διδάκτορα, τη στιγμή που μια σειρά δικαιώματα του λαού... ποδοπατιούνται απ' τον οδοστρωτήρα των κυβέρνησης-ΕΕ-ολιγαρχίας»!!! («Ρ» 6.6.2001). Και η «απάντηση στην παραπάνω προκλητική ενέργεια» δεν βρίσκεται στη ματαίωσή της, αλλά (άκουσον! άκουσον!) «βρίσκεται στην ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος»!!! Μάλιστα γίνεται γνωστό ότι η ΠΚΣ όχι μόνο δεν συμμετείχε αλλά ούτε καν στήριξε το ψήφισμα της πρωτοβουλίας των φοιτητών ενάντια στο χουντο-Χριστόδουλο.

Και ύστερα απ' όλα αυτά παραπονείται ο «Τηλέπαθος» του «Ριζοσπάστη» επειδή ο ομοϊδεάτης του χρουστσοφικός Φλαμπουράρης του Συνασπισμού είπε στο «EXTRA» ότι το «Κ»ΚΕ «είναι με τον Χριστόδουλο» («Ρ» 1.6.2001) και για να «επιχειρηματολογήσει»(!) ο «Τηλέπαθος» ότι η σημερινή ηγεσία του «Κ»ΚΕ είναι τάχα υπέρ του χωρισμού κράτους-εκκλησίας γράφει ότι «το ΚΚΕ είναι υπέρ του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας από το 1918»!!! Αλλά τι σχέση έχει το επαναστατικό ΚΚΕ του Νίκου Ζαχαριάδη με το σημερινό χρουστσοφικό έκτρωμα που λέγεται «Κ»ΚΕ και που διατηρεί το όνομα μόνο και μόνο για εξαπάτηση των εργαζομένων, ακριβέστερα τι σχέση έχουν οι επαναστατικές θέσεις εκείνου του Κόμματος με τις αντεπαναστατικές χρουστσοφικές σοσιαλδημοκρατικές θέσεις του σημερινού; Προφανώς καμία. Απ' τις ως τώρα τοποθετήσεις στο θέμα των ταυτοτήτων και του πολιτικού γάμου, φαίνονται καθαρά οι φιλοεκκλησιαστικές θέσεις της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ και η συνεργασία της με το αντιδραστικό φεουδο-αστικό Ιερατείο των χουντο-μητροπολητών.

Ανάλογη, με κείνη της ανακήρυξης του Χριστόδουλου σε επίτιμο διδάκτορα της Ιατρικής, ήταν και η στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ τόσο στο θέμα των ταυτοτήτων όσο και πρόσφατα σε εκείνο του πολιτικού γάμου -και όταν μάλιστα ακόμα και θεολόγοι τάσσονται υπέρ του υποχρεωτικού πολιτικού γάμου, όπως ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Σάββας Αγουρίδης -που ο «Ριζοσπάστης» («Τηλέπαθος») τοποθετείται-σχολιάζει ως εξής: «Κινητοποιήσεις εσείς; Ευκαιρία, σου λέει, η κυβέρνηση, να σας τακτοποιήσω! Κινητοποιήσεις, λοιπόν, εσείς; Υποχρεωτικό πολιτικό γάμο εγώ!» («Ρ» 22.5.2001)!!!

Αλλά η τέτοια φιλική προς το φεουδο-αστικό Ιερατείο στάση καθόλου δεν εκπλήσσει όταν ο «Ριζοσπάστης» εδώ και καιρό έχει καλέσει το Χριστόδουλο να πάρει μέρος στο ψευδεπίγραφο «Μέτωπο» ή αλλιώς την «επίσημη Ιεραρχία της εκκλησίας με επικεφαλής τον προκαθήμενό της»!!! («Ρ» 22.12.2000) και όταν στη  ηγεσία του «Κ»ΚΕ σε αυτά τα ζητήματα κυριαρχούν οι εθνικιστικές και σκοταδιστικές απόψεις των νεο-ορθόδοξων Κανελλο-ζουράριδων, «ευλογημένων τέκνων» του Χριστόδουλου.


Κανένας έλληνας στρατιώτης έξω απ' τα σύνορα της χώρας

Να επιστρέψουν όσοι βρίσκονται στη Βοσνία και στο Κόσσοβο

Οι αμερικανοΝΑΤΟϊκοί ιμπεριαλιστές, όπως είναι γνωστό, αποφάσισαν την αποστολή στρατευμάτων (3.000 ανδρών προς το παρόν) στην ΠΓΔΜ


Γιώργος Ε. Κουτμάνης
(1904 - 2001)

Στις αρχές του χρόνου 2001 έπαψε να χτυπά η καρδιά του συντρόφου, παλαίμαχου κομμουνιστή ΚΟΥΤΜΑΝΗ ΓΙΩΡΓΟΥ, σε ηλικία 96 ετών.

Γεννήθηκε στη Σούπρη-Αλμυρού το 1904, μέλος φτωχής αγροτικής πολυμελούς οικογένειας και από μικρή ηλικία γνωρίζει τις δυσκολίες της εποχής εκείνης και ρίχνεται στη βιοπάλη για να βοηθήσει οικονομικά τους δικούς του. Χάρη στη φιλομάθειά του, παρά τις γνώσεις του Δημοτικού Σχολείου διάβασε πολλά και πέρασε περισσότερα, εξελίχθηκε στην πορεία των αγροτικών προβλημάτων, σε πρωτοποριακό αγροτικο-συνδικαλιστικό στέλεχος παίρνοντας μέρος στα κοινά και πολύπλοκα άλυτα προβλήματα με γνώμονα πάντα τα συμφέροντα της μικροαστικής τάξης και του ελληνικού λαού,

Το 1924 κατατάσσεται στο ναυτικό και κατά την ορκωμοσία εκφωνώντας ο Ναύαρχος τον όρκο προς τον Βασιλέα, ο Γιώργος μεγαλοφώνως σχεδόν απαντά: «Αυτός θα μας φάει όλους». Το συμβάν αυτό καθώς και άλλες του πρωτοστασίες για τη διαβίωση, συνθήκες, ελευθερίες στο ναυτικό του «χαλάν» το μητρώο του και παράλληλα γίνεται μέλος του ΚΚΕ.

Επιστρέφοντας στο χωριό του μπαίνει δυναμικά για τις απαλλοτριώσεις μοναστηριακών τσιφλικιών και του Δημοσίου (όπως η Κουταρόλακα), που  τελικά κερδίθηκε και έγινε διανομή στους ακτήμονες. Όντας αλτρουιστής για τον εαυτό του δεν ζητά μερίδιο, αλλά οι άλλοι συντελεστές του δίδουν ένα αγροτεμάχιο. Μέχρι το 1940 που κηρύχθηκε ο ιταλικός πόλεμος ήταν παρών σε συλλαλητήρια, εκδηλώσεις, μαχητικές διεκδικήσεις για τις τιμές των καπνών, του ελαιοκάρπου και για δωρεάν στους κτηνοτρόφους βοσκοτόπων που κρατούσε και εκμεταλλεύονταν η άρχουσα τάξη.

Με την κατοχή, μαζί με άλλους μετρημένους συντρόφους κυνηγημένους απ' τη μεταξική δικτατορία πρωτοστατεί στην Ίδρυση της Κομματικής Οργάνωσης Σούρπης και την ΕΑΜική Οργάνωση με τον ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΕΘΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, κλπ.

Το μεταβαρκιζιανό καθεστώς τον βρίσκει καταδιωκόμενο, όπως άλλωστε όλο το ΕΑΜικό δυναμικό. Παντρεύεται σε αντίξοες συνθήκες και το 1947 παίρνει το δρόμο του βουνού, αφήνοντας τη σύζυγό του με μικρό στα σπλάχνα της και την οικογένεια του να διώκεται τρομερά από κρατικές και παρακρατικές συμμορίες με τα γνωστά αποτελέσματα!!! (Κούκουρη, Β. Μπίσδου, Γ. Σούρλα).

Απλός μαχητής του ΔΣΕ ως τα τέλη του 1949 πέρασε με θάρρος όλες τις δυσκολίες και κακουχίες του τιτάνιου αγώνα και βρίσκεται πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη όπου εργάστηκε ως το 1965 που επαναπατρίστηκε και συναντά τη σύζυγό του και τη 17χρονη κόρη του Μαρίνα.

Δυστυχώς η πολιτεία φέρθηκε με ασπλαχνία και αστοργία στους επαναπατρισθέντες, που μέλος της υπήρξε και ο ίδιος κι' αναγκάστηκε να εργαστεί οπουδήποτε παρά την κλονισμένη του υγεία και την ψυχική του απογοήτευση απ' το επίσημο κράτος!!!

Κουτμάνης Γιάννης
28.5.2001

 


ΑΛΕΞΕΪ ΓΚΟΛΕΝΚΟΦ

ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ

Μετάφραση, σχολιασμός: Δημήτρης ΠΑΝΟΣ

Συνέχεια από το προηγούμενο

10. Συμπεράσματα για τι ειπώθηκε πιο πάνω

«Γιατί οι ιδεολόγοι της μπουρζουαζίας και οι αποστάτες τόσο πολύ και μέχρι τώρα φοβούνται τον Στάλιν;... Προφανώς, γιατί η ατσαλένια σταλινική λογική είναι ικανή και ύστερα από μισό αιώνα να μαγεύει και να συνεπαίρνει τους μη προκατειλημμένους αναγνώστες και ερευνητές. Να τους βοηθά να ξεχωρίζουν το υψηλής ποιότητας ατσάλι .του λενινισμού από τα σκουριασμένα παλιοσίδερα του οπορτουνισμού, του ρεβιζιονισμού και των άλλων μικροαστικών κίβδηλων κατασκευασμάτων, με τα οποία είναι τώρα οπλισμένη η αντεπανάσταση. Γιατί οι αντίπαλοι του Στάλιν, που τον μισούν, πολεμούν όχι εναντίον της εποχής του ως υπαρκτό παρελθόν της χώρας, αλλά ως μια επινόηση της δικής τους άρρωστης συνείδησης, που βράζει από κακία. Δεν είναι μια δύσκολη αναζήτηση της αλήθειας, αλλά ένας επαίσχυντος αχταρμάς από ψέματα και από τη δική τους αμορφωσιά».

ΝΙΝΑ ΑΝΤΡΕΓΙΕΒΑ, Γενική Γραμματέας της ΚΕ του Πανενωσιακού Μπολσεβίκικου Κόμματος

Στο σύγγραμμα «Εξομολόγηση» του Λ. Τολστόι, ενός από τους μεγαλύτερους κατόχους ατομικής ιδιοκτησίας στη Ρωσία στα τέλη του 19ου αιώνα, υπάρχει η εξής σκέψη: «Εγώ απαρνήθηκα τη ζωή του κύκλου μου, αφού συνειδητοποίησα ότι αυτή δεν είναι ζωή, παρά μονό ομοιότητα ζωής. .Ότι οι συνθήκες αφθονίας, που εμείς ζούμε, μας στερούν τη δυνατότητα να καταλαβαίνουμε τη ζωή. Και για να καταλάβω τη ζωή, εγώ πρέπει να καταλάβω τη ζωή όχι των εξαιρέσεων, όχι εμάς των παράσιτων της ζωής, αλλά τη ζωή του απλού λαού, εκείνου, που κάνει τη ζωή. Και εκείνο το νόημα, που ο λαός προσδίδει στη ζωή».

Ο Φ. Ντοστογιέφσκι, σύγχρονος του Λ. Τολστόι, στο δικό του «Ημερολόγιο συγγραφέα» γράφει: «Εγώ ποτέ δεν μπορούσα να' καταλάβω τη σκέψη ότι μόνο το 10% των ανθρώπων πρέπει να αποκτά ανώτατη ανάπτυξη, ενώ τα υπόλοιπα 90% πρέπει να αποτελούν μόνο υλικό και μέσο για τη μηδαμινή μειοψηφία των 10%, παραμένοντας οι ίδιοι ως πλειοψηφία μέσα στο σκοτάδι».

Να, λοιπόν, δυο μεγάλοι Ρώσοι συγγραφείς, που δεν έμοιαζε ο ένας με τον άλλον, έσμιξαν πάνω στην αντίληψη για την κοινωνική αδικία εκείνης της εποχής, χωρίς να είναι διόλου γνώστες του μαρξισμού-λενινισμού. Έτσι ακριβώς έσμιξαν επίσης, λόγου χάρη, ο ευγενής Ι. Τουργκένεφ με τον τσιφλικά Ν. Νεκράσοφ και δεκάδες, εκατοντάδες άλλοι εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης εκείνου του καιρού, της τάξης των εκμεταλλευτών.

Ενώ τώρα οι απόγονοι, που προέρχονται από αυτή την τάξη των εκμεταλλευτών (και μερικοί άλλοι, που από βλακεία προσκόλλησαν σ' αυτούς), μας καλλιεργούν τη σκέψη ότι η ιδέα της κοινωνικής δικαιοσύνης αποτελεί... ανταρσία των μαρξιστών, των μπολσεβίκων, του Λένιν και του Στάλιν, που δήθεν βίαια διέκοψαν την ευτυχισμένη ζωή του λαού. Και άρχισε η Λυσσασμένη εξωφρενική ψευδολογία και συκοφάντηση πως ό,τι έγινε στη Ρωσία από το 1917 ήταν όλα άσχημα. Όλα τα 70 χρόνια του Μπολσεβικισμού ήταν μαύρα χρόνια.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ Ο Α. ΓΚΟΛΕΝΚΟΦ

1. Καλαμποκόφ Γ. Από τι άρχισαν να διαλύουν την ΕΣΣΔ. Περιοδικό, ΝΕΑ ΦΡΟΥΡΑ, 1991, τεύχος 7.
2. Καραμζίν Ν. Η Ιστορία του Ρωσικού Κράτους.
3. Κιρσάνοφ Β. Η «παλιννόστηση» του καπιταλισμού στη Ρωσία.
4. Κλιουτσέφσκι Β. Άπαντα.
5 Λένιν Β. Άπαντα. 1η, 4η, και 5η εκδόσεις.
6 Μουχίν Γ. Ταξίδι από τη δημοκρατία στη δημοκρατία και ο δρόμος ξανά πίσω.
7 Σολοβιόφ Σ. Η Ιστορία της Ρωσίας από τους αρχαιότατους χρόνους.
8. Στάλιν Ι. Άπαντα.

 


ΤΡΑΒΩ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Αλεξέι Γκολένκοφ

Στο όνειρο μου βλέπω αράδα τρένα,
στη δύση που τραβάνε, στη φωτιά.
Βιαζόταν για το μέτωπο νέμεση φορτωμένα!
Σ' αυτά και εσύ, πατέρα μου, όλος λεβεντιά.

Μα τώρα μείνατε λίγοι εσείς, μονάδες.
Και λίγοι απ' των μετόπισθεν το σκυλολόι, που ζει
«Τι κρίμα, χολιάζουν, είχαν κ' οι φρίτσιδες μανάδες».
Και εσείς, τσαμπουνάν, όλοι είσασταν

 

Μετάφραση από τα ρώσικα:
Δημήτρης ΠΑΝΟΣ
2.10.2000
Το ποίημα αυτό γράφτηκε το 1994

 

Τη δική σου βοήθα εφημερίδα,
όπως πάντα με τον οβολό σου,
φίλε, το λαό μας, τη πατρίδα.
Το λαμπρό σκοπό μας, το καλό σου.

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Ομιλίες στη Βουλή ενάντια στον «τρομονόμο»:
- Φ. Ιωαννίδης
- Σ. Βαλυράκης
- Π. Κρητικός
- Σ. Μπένος

Αντιφασίστες φοιτητές διέσωσαν το κύρος και την τιμή του ΑΠΘ ματαιώνοντας τη φασιστική φιέστα για το Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη

Η ματαίωση της φασιστικής φιέστας και η φιλο-Χριστοδουλική στάση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ

Κανένας έλληνας στρατιώτης έξω απ' τα σύνορα της χώρας - Να επιστρέψουν όσοι βρίσκονται στη Βοσνία και στο Κόσσοβο

Γιώργος Ε. Κουτμάνης (1904 - 2001)

Αλεξέι Γκολένκοφ: Προτείνω να ερμηνεύσουμε τον Στάλιν (συνέχεια από το προηγούμενο)

Αλεξέι Γκολένκοφ: Τραβώ στην επίθεση (ποίημα)

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55