Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 127 1-15/2/2002Αρ. Φύλ. 127 1-15 Φλεβάρη 2002
Πολεμική υστερία του αρχηγού του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπους

Ο αρχηγός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπους με χιτλερική πόζα και ρόλο «μεγάλου στρατηλάτη» στην πρώτη επίσημη ομιλία του για την κατάσταση στη χώρα του στο Κογκρέσο (29 Γενάρη 2002) και μέσα σε κλίμα φασιστικού παραληρήματος

 

 

 

 

 


Ο «πολεμικός προϋπολογισμός» των ΗΠΑ

   Ο αρχηγός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπους κατέθεσε το νέο προϋπολογισμό της χώρας του με κύριο χαρακτηριστικό την τεράστια αύξηση των πολεμικών δαπανών. Πρόκειται πράγματι για έναν «πολεμικό προϋπολογισμό» γιατί οι στρατιωτικές δαπάνες γνωρίζουν τη μεγαλύτερη αύξηση απ' το 1982.

   Με το νέο προϋπολογισμό η κυβέρνηση των ΗΠΑ ζητά να αυξηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες κατά 48 δισ. δολάρια, φτάνοντας το 2003 τα 379,3 δισ. δολάρια και κατά 120 δισ. δολάρια για τα 5 επόμενα χρόνια, φτάνοντας το 2007 τα 451 δισ. δολάρια. Για τη λεγόμενη «εσωτερική ασφάλεια» προτείνεται διπλασιασμός των δαπανών, φτάνοντας τα 37,7 δισ. δολάρια το 2003 απ' τα οποία τα 5,9 δισ. δολάρια προορίζονται για την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» και τα 10,6 δισ. δολάρια για μέτρα παρεμπόδισης εισόδου στις ΗΠΑ «υποψήφιων τρομοκρατών».

   Ο Μπους δήλωσε σχετικά: «Είμαστε ενωμένοι στη βούλησή μας για νίκη, και ένα από τα μέσα για να εκφράσουμε την ενότητά μας είναι να κάνει το Κογκρέσο πρώτη προτεραιότητά του την άμυνα των ΗΠΑ, και τη χρηματοδότησή της όπως την ζητώ». Πρέπει, είπε να «εμποδιστούν τα κράτη παρίες και οι σύμμαχοί τους τρομοκράτες να σχηματίσουν έναν άξονα του κακού, να αποκτήσουν όπλα μαζικής καταστροφής και να απειλήσουν την Αμερική και τους συμμάχους της... Τους προειδοποιήσαμε ότι οι ΗΠΑ δεν θα αφήσουμε τα πλέον επικίνδυνα καθεστώτα του κόσμου να μας απειλήσουν με τα πιο καταστροφικά όπλα του κόσμου».

Ενώ ο Μίτσελ Ντάνιελς, υπεύθυνος για θέματα προϋπολογισμού, δήλωσε: «Η ιστορία μας καλεί και δεν θα υποχωρήσουμε μέχρις ότου καταστραφεί ολοσχερώς η απειλή της διεθνούς τρομοκρατίας».

   Στο νέο προϋπολογισμό οι δαπάνες για την καταπολέμηση της ανεργίας μειώθηκαν από 245 εκατομμύρια δολάρια σε 45 εκατομμύρια δολάρια, ενώ δραστικές περικοπές σημειώθηκαν στις δαπάνες συγκοινωνιών, κοινωνικής απασχόλησης και υγείας. Τα 3/4 των δαπανών πηγαίνουν στις τσέπες των 5% των πλουσιότερων αμερικανών. Για πρώτη φορά, εδώ και πολλά χρόνια ο προϋπολογισμός εμφανίζεται ελλειμματικός κατά 80 δισ. δολάρια.

   Η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, πέρα απ' τις δικαιολογίες-μυθεύματα περί «αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας», σηματοδοτεί σε οικονομικό επίπεδο πρώτο, μια παραπέρα ραγδαία στρατιωτικοποίηση της αμερικάνικης οικονομίας, δεύτερο αποτελεί προσπάθεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ «εξόδου» της αμερικάνικης οικονομίας απ' την κρίση, και τρίτο, παραπέρα ενίσχυση-ισχυροποίηση της στρατιωτικής βιομηχανίας για την εδραίωση της αμερικάνικης στρατιωτικής υπεροχής απέναντι στους άλλους ιμπεριαλιστές ανταγωνιστές των ΗΠΑ.

   Σε πολιτικό επίπεδο η αύξηση αυτή για εσωτερική «ασφάλεια» σηματοδοτεί μια χωρίς προηγούμενο φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής των ΗΠΑ, τη μετατροπή για το λαό της σε στρατόπεδο συγκέντρωσης όμοιου εκείνου της μακαρθικής περιόδου της δεκαετίας του '80.

 


Να σταματήσει η δίωξη του κομμουνιστή
Δημήτρη Βάγια

Στις 9 Φλεβάρη το πρωί άνδρες της Ασφάλειας Καλαμάτας επισκέφτηκαν στο σπίτι τον κομμουνιστή Δημήτρη Βάγια και του ζήτησαν να τους ακολουθήσει στα Γραφεία της τοπικής Ασφάλειας όπου του γνωστοποίησαν ότι κατηγορείται για «λιποταξία» και ότι γι' αυτό το λόγο πρέπει να παρουσιαστεί στο Στρατοδικείο Ιωαννίνων για να δικαστεί.

Η υπόθεση αυτή «ξεθάβεται» μετά 53 ακριβώς χρόνια από τότε που ο Δημήτρης Βάγιας εγκατέλειψε στις 30 Μάη 1949 το μοναρχοφασιστικό στρατό και προσχώρησε στο ΔΣΕ απ' τις γραμμές του οποίου πολέμησε το ντόπιο μοναρχοφασισμό και πολλά χρόνια μετά τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα απ' τη Σοβιετική Ένωση όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας.

Η φασιστική δίωξη ξεκίνησε με την υπ' αριθμό απόφαση 376/6.11.2001 του πενταμελούς Στρατοδικείου Λάρισας με εντολή να προσαχθεί στον Εισαγγελέα του Στρατοδικείου Ιωαννίνων με βάση το υπ' αριθμό 86/1949 ένταλμα συλλήψεως με την κατηγορία «αυτομολία εις τους στασιαστάς».

Η τρομοκρατική αυτή ενέργεια δείχνει κατ' αρχήν ότι η αντιδραστική αστική στρατιωτική δικαιοσύνη δεν έχει αλλάξει χαρακτήρα μα ούτε και είναι ποτέ δυνατό να αλλάξει αλλά και το μέγεθος της φασιστικοποίησης στο χώρο του στρατού, παρά τις φλυαρίες για «δημοκρατία», και κατά δεύτερο λόγο αποτελεί «επιχείρηση»-ενέργεια με πολιτικό στόχο την κατατρομοκράτηση του λαού που αγωνίζεται ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Η τρομοκρατική και φασιστική αυτή ενέργεια της στρατιωτικής δικαιοσύνης σε βάρος του Δημήτρη Βάγια δείχνει εκ νέου ότι ο αστικός στρατός δεν  «εκδημοκρατίζεται» και ούτε αλλάζει τον ταξικό του χαρακτήρα ως κύριου υπερασπιστή των συμφερόντων της αντιδραστικής αστικής τάξης και της εξουσίας της και επιπλέον διαψεύδει τα μυθεύματα και αποκαλύπτει την απάτη των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, ότι με «όργανο» το «εκδημοκρατισμένο» αστικό κράτος (αντί της συντριβής του) είναι δυνατόν η εργατική τάξη να καταχτήσει την πολιτική εξουσία και να ανοίξει «ειρηνικά» ο δρόμος στο σοσιαλισμό και την οικοδόμησή του.

 


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

(Σχέδιο)

Συνέχεια από το προηγούμενο

 

Β. Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΗΤΗΡΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

3. Η ίδια τύχη, η ίδια σχετική και απόλυτη εξαθλίωση

 

Συνεχίζεται

 

Το Πρόγραμμα (1954) που αναδημοσιεύουμε σε συνέχειες είναι του επαναστατικού ΚΚΕ 1918-55 με Γραμματέα το σ. Νίκο Ζαχαριάδη και δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό ρεφορμιστικό πρόγραμμα του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ.

 


Από την ιστορία της επαναστατικής πάλης των ελλήνων κομμουνιστών σταλινιστών-ζαχαριαδικών ενάντια στον αντεπαναστατικό χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό

Στέφανος Αθ. Οικονόμου (1920-1980)

Ο ποιητής της εξορίας, Βόρειο Καζαχστάν (1962-1975)

 

Ανάμεσα στους επαναστάτες λαϊκούς αγωνιστές που με τη δράση τους πάλεψαν απ' τι γραμμές του ΕΛΑΣ ενάντια στους φασίστες καταχτητές και του ΔΣΕ ενάντια στο ντόπιο μοναρχοφασισμό και τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και στη συνέχεια ενάντια στη χρουστσοφική επέμβαση (1955-56) στο ΚΚΕ ήταν ο κομμουνιστής Στέφανος Αθ. Οικονόμου.

Ο Στέφανος Αθ. Οικονόμου γεννήθηκε τον Δεκέμβρη του 1920 στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας του διατηρούσε φούρνο στην πόλη. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές συνέχισε στο γαλλικό Κολέγιο της Θεσσαλονίκης, στο οποίο σπούδασε γαλλική Φιλολογία. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας ήταν έφεδρος αξιωματικός του Πυροβολικού.

Την περίοδο της κατοχής της χώρας μας (1941-1944) πήρε μέρος στην Αντίσταση του λαού μας κατά των καταχτητών (λοχαγός του ΕΛΑΣ). Την ίδια περίοδο γίνεται και μέλος του ΚΚΕ.

Μετά την προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας βρέθηκε στο Μπούλκες ως τον Ιούνη του 1946, που επέστρεψε στην Ελλάδα και εντάχθηκε στο ΔΣΕ, αναδείχθηκε σε λοχαγό του πυροβολικού και απ' τις γραμμές του πολέμησε ως το Σεπτέμβρη του '49 τη ντόπια μοναρχοφασιστική αντίδραση, όργανο των ξένων ιμπεριαλιστών.

Με την υποχώρηση του ΔΣΕ πέρασε, τον Οκτώβρη του 1949, στην Λ.Σ.Δ. Αλβανίας και από στην Τασκένδη της ΕΣΣΔ.

Το 1951-52 φοίτησε στην ανώτατη σχολή αξιωματικών στη Φεργκανά. Το 1953-54 δούλευε σε εργοστάσιο μηχανών στην Τασκένδη. Από το 1954 ως το 1962 ήταν στην καθοδήγηση (ινστρούκτορας) της Κομματικής Επιτροπής Τασκένδης, μέλος της ΚΕ της ΚΟ της 13ης Πολιτείας.

Μετά το 20ο αντεπαναστατικό Συνέδριο του ΚΚΣΕ (Φλεβάρης 1956) και τη χρουστσοφική πραξικοπηματική παρασυναγωγή που ονομάστηκε  «6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ» (Μάρτης 1956) τάσσεται ενάντια στην αντεπαναστατική σοσιαλδημοκρατική γραμμή τους («ειρηνικός δρόμος», κλπ.), υπερασπίζει το μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό και την επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ με επικεφαλής το μεγάλο και αλύγιστο μπολσεβίκο κομμουνιστή ηγέτη Νίκο Ζαχαριάδη, μ' αποτέλεσμα να διωχθεί. Τον Οκτώβρη του 1962 μαζί με άλλους 36 συντρόφους στέλνεται εξορία στο Βόρειο Καζακστάν:

«Η κουκουέδικη κολλεχτίβα της Τασκέντης ξεπροβόδισε με συγκινητικές εκδηλώσεις τους πολυαγαπημένους συντρόφους μας, στελέχη της κομματικής μας οργάνωσης. Παρά το ότι το τραίνο για τον τόπο της εξορίας έφυγε αργά τη νύχτα -μεσάνυχτα- ένα μεγάλο μέρος των συντρόφων μας δούλευε στα εργοστάσια και στις φάμπρικες την ώρα αυτή, παρά το κλίμα της φοβίας που προσπάθησαν να δημιουργήσουν για επιβολή νέων μέτρων και διάφορες απειλές σ' αυτούς που θα ξεπροβόδιζαν τους εξόριστους, στο σιδηροδρομικό σταθμό κατέβηκαν χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά, για να τους ξεπροβοδίσουν, για να εκδηλώσουν τη θερμή και ολόπλευρη συμπαράστασή τους και να τους διαβεβαιώσουν ότι θα συνεχίσουν την πάλη τους με μεγαλύτερη αδιαλλαξία, υπομονή και σταθερότητα για το σάρωμα των διορισμένων αναθεωρητών από την καθοδήγηση του ΚΚΕ, για την αναστήλωση του ηρωικού μας κόμματος, για τι θρίαμβο του μαρξισμού-λενινισμού». («Η τραγωδία των Ελλήνων αγωνιστών της Τασκένδης», 1965).

Ο Στέφανος Αθ. Οικονόμου έμεινε 13 χρόνια στην εξορία (1962-1975), στην αρχή στάλθηκε στο Κουργκαλτζίνο στο Βόρειο Καζακστάν (1962-1963). όπου αρρώστησε από έμφραγμα και νοσηλεύτηκε στο Τσελινογκράντ.

Μετά το τέλος της νοσηλείας του ήταν άνεργος και τον κυνηγούσαν να τον στείλουν πάλι στο Κουργκαλτζίνο. Αρνήθηκε την επιστροφή του και τον υποχρέωσαν να δίνει το παρών δυο φορές την εβδομάδα στο αστυνομικό τμήμα του Τσελινογκράντ. Στη συνέχεια αρνήθηκε την «υποχρέωση» του αυτή και περνούσε κατά διαστήματα από το αστυνομικό τμήμα της πόλης, αλλά κάθε 15 μέρες αστυνομικός περνούσε από το σπίτι του για έλεγχο, καθώς και να καταγράφει την συμπεριφορά του ως τον Ιούνη του 1975 που έφυγε απ' το Τσελινογκράντ για την Τασκένδη.

Το 1964 στον τόπο της εξορίας του εγκαταστάθηκε και η γυναίκα του Κατερίνα με τα δυο τους παιδιά.

Επαναπατρίστηκε στις 17 Νοέμβρη του 1976 και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Πέθανε την 1.8.1980 στη Θεσσαλονίκη από κύρωση του ύπατος.

Σε όλη τη διάρκεια της εξορίας του δεν σταμάτησε να αγωνίζεται ενάντια στον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό και στους διορισμένους δεξιούς οπορτουνιστές στο «Κ»ΚΕ και να επικοινωνεί με τους συντρόφους του στην Τασκένδη για τη νέα κατάσταση και τα προβλήματα που προέκυψαν στο ΚΚΕ με την 6η πραξικοπηματική Ολομέλεια και τη διάλυσή του.

Παράλληλα δεν σταμάτησε να γράφει ποιήματα και διηγήματα για την περίοδο του αγώνα του ΕΑΜ, του ΔΣΕ αλλά και τη νέα κατάσταση των αντεπαναστατικών φασιστικών διωγμών που υπέστησαν οι χιλιάδες έλληνες κομμουνιστές σταλινιστές-ζαχαριαδικοί, αυτοί οι ηρωικοί και ανυπόταχτοι αετοί του Γράμμου, από τους σοβιετικούς χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές με την άμεση υπόδειξη των ελλήνων αναθεωρητών, Κολιγιάννη, Δημητρίου, Τζεφρόνη, Στρίγκου, Τσολάκη, κλπ. για να υποστείλουν τη σημαία της προλεταριακής επανάστασης, να εγκαταλείψουν και προδώσουν την επαναστατική κοσμοθεωρία των Μαρξ-Ένγκελς-Λένιν-Στάλιν και να υποταχθούν στη σοσιαλδημοκρατική γραμμή τωνχρουστσοφικών ρεβζιονιστών ηγετών.

Πολλά από τα ποιήματά του τα έστειλε παράνομα σε συντρόφους της Τασκένδης και από έφταναν σε συντρόφους των πρώην Λ.Σ. Δημοκρατιών. τα οποία κυκλοφορούσαν χειρόγραφα ανάμεσά τους κρυφά χέρ-χέρι.

Μερικά από αυτά δημοσιεύτηκαν μετά την μεταπολίτευση στην Ελλάδα, όπως το «Θέλω να πεθάνω έτσι απλά» (εφημερίδα «Ο Σπουδαστικός Κόσμος» φύλλο 10, 23.3.1976, Αθήνα), «Το Κόμμα το τιμούν», «Δεσμώτες» και «Σύντροφοι μπροστά» («Η Φωνή της Αλήθειας», φύλλο 32/1995).

Ακολουθεί παρουσίαση ποιημάτων του Στέφανου Αθ. Οικονόμου, στα οποία η θέληση και η πίστη του στον επαναστατικό αγώνα είναι κυρίαρχη και ζωντανή.

 

Τρέχει η σκέψη

Τρέχει η σκέψη γοργά μακρυά,
στη μνήμη έρχετ' εκείν, η βραδιά
«στο καλό, κρατείστε το κεφάλι ψηλά
μια είμαστε καρδιά, σφιχτά τη γροθιά»

Τρέχει η σκέψη γοργά, φτερωτά
εκεί στους συντρόφους που ζουν μακρυά
η πίστη στη Νίκη μας δίνει φτερά
χιλιάδες θελήσεις είν' μια καρδιά

Πέρασε χρόνος στη σκληρή μοναξιά
κι η σκέψη πάντα τους φέρνει κοντά
παλεύουν μαζί τους στην ίδια σειρά
ορθός όπως πάντα μ' υψωμένη γροθιά.

Τρέχει η σκέψη γοργά μακρυά,
αξέχαστη μένει εκείν' η βραδιά
για πάντα ενωμένοι, εμπρός! Λευτεριά!
Ας μένει στη σκέψη, εκείνη η βραδιά!

Οχτώβρης 1963

 

Εμπρός στον Αγώνα

Ασημένιες του ήλιου αχτίνες φανήκαν
κι' οι λαοί μας τις δεχτήκαν
καινούργια μέρα, νέα πνοή
νέα ταμπούρια, νέα ορμή.

Με τραγούδι «εμπρός στον Αγώνα»
ορμούν οι φάλαγγες πυκνές
με σημαία την πίστη κι' αλήθεια
προχωρούν μαχητές-νικητές.

Σαρώνοντας θρόνους και νόμους
ενωμένοι τραβάμε μπροστά
ανδρειωμένοι, με πίστη και φλόγα
νέα στεργιώνουμε λευτεριά.

Με τραγούδι «εμπρός στον Αγώνα»
το Κόμμα προστάζει - τιμή!
Τις κόκκινες σημαίες πάλης ανοίξτε:
κάντε τη νίκη λαμπρή φωτεινή

Δεκέμβρης 1964

 

Νοσταλγία

Γαλανός της πατρίδας ο ουρανός
στεφάνι χρυσό του λαού μας
στη λάμψη του ήλιου φαντάζει λαμπρός
στη σκέψη μας μένει αγνός-καθαρός.

Το κάθε σπιτάκι, στη μνήμη
νοσταλγία μας φέρνει γλυκειά.
Λάμπει η ελπίδα στα μάτια
πατρίδα σε σένα θα 'ρθούμε ξανά.

Βουνά, πηγές και λαγκάδια
αγριολούλουδα μυρτιές-ευωδιές
δάση-πεύκα, λευκάδια
στολίδια - Ελληνικές ομορφιές.

Στο κάθε μας ξύπνημα
όνειρο ζωντανό η Ελλάδα
όμορφη αξέχαστη, ποθητή
σαν του ήλιου τη λαμπρή του λαού μας παλλάδα

Σεπτέμβρης 1964

 

Προσμονή

Προσμέν' η Μάνα, η γυναίκα, η αδελφή,
προσμένει η κόρη, το παιδί.
Προσμέν' η κολλεχτίβα στην πάλη πιστή
Όλ' ενωμένοι για πάντα μαζί.

Τους ξεπροβόδισαν με μια ευχή
να 'ναι πάντα καλά, γεροί.
Τους ξεπροβόδισαν με μια εντολή
«κρατείστε, το κόμμα τιμείστε, σταθείτε ορθοί»!

Οι γροθιές που υψώθηκαν
τη βραδυά του διωγμού
ήτανε όρκος, γενήκαν ορμή
το ψέμα νικήσαν, έγιναν πάλη, τιμή.

Προσμένει η Μάνα, η γυναίκα, η αδελφή
αξίζει σ' αυτούς περισσή η τιμή
πειθαρχημένοι - δοσμένοι στο κόμμα
έκαναν  - πάλη την προσμονή.

Δεκέμβρης 1964

 

Σύντροφοι μπροστά

Ψηλά τις σημαίες! Εμπρός προχωρείτε!
Στον αγώνα με θέρμη και πίστη ριχτείτε.
Εμείς προχωρούμε, να η νίκη μπροστά,
αδέλφια ορθωθείτε, ενωμένοι σφιχτά!

Μέχρι τότε που θάναι σκοτάδι
η πάλη θα 'ναι σκληρή δυνατή,
γίγαντες πάντα στη μάχη ορθοί
προχωρείτε, παλέψτε, την αλήθεια κάντε ορμή.

Εμπρός σύντροφοι! Πάντα μπροστά
η νίκη είν' δική μας, είναι μπροστά
δυναμώνουν τα σύννεφα, φλογίζ' η καρδιά,
μπροστά προχωρούμε μ' υψωμένη γροθιά.

Στην τίμια φάλαγγα πάντα μπροστά
μόνο η πάλη μας δίνει φτερά
τα χέρια ενώστε, σπάτε δεσμά
ψηλά τις σημαίες, Σύντροφοι μπροστά!

Φλεβάρης 1965

 

Ο επαναστάτης κομμουνιστής σύντροφος Στέφανος Αθ. Οικονόμου, του οποίου τα ποιήματα παρουσιάζουμε εδώ, δεν έχει καμία σχέση με τον Στέφανο Οικονόμου που ακολούθησε τους χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές του «Κ»ΚΕ. Πρόκειται για συνωνυμία.

 

 


«Έφυγε» ο κομμουνιστής Γιάννης Ζαχαριάδης

Στις 11 Γενάρη πέθανε στη Θεσσαλονίκη ο επαναστάτης κομμουνιστής σύντροφος Γιάννης Ζαχαριάδης.

Ο Γιάννης Ζαχαριάδης γεννήθηκε το 1925 και σε νεαρή ηλικία, την περίοδο της τριπλής ιταλο-γερμανο-βουλγαρικής φασιστικής κατοχής της χώρας μας, μπήκε στο επαναστατικό κίνημα προσχωρώντας στο ΚΚΕ και απ' τις γραμμές του εφεδρικού ΕΛΑΣ αγωνίστηκε εναντίον των κατακτητών.

Μετά την απελευθέρωση της χώρας και τις γνωστές προδοτικές συμφωνίες της δεξιάς οπορτουνιστικής ηγεσίας Σιάντου μ' αποκορύφωμα τη συμφωνία της Βάρκιζας διώχθηκε απ' την ντόπια δοσίλογη μοναρχοφασιστική αντίδραση, όπως και χιλιάδες άλλες αγωνιστές που πολέμησαν του φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Κρατήθηκε δυο χρόνια και βασανίστηκε απάνθρωπα στο Νταχάου της Μακρονήσου.

Όταν απελευθερώθηκε συνέχισε τον αγώνα ενάντια στον μοναρχοφασισμό. Μετά την επέμβαση των προδοτών χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών στο ΚΚΕ αντιτάχθηκε στην επέμβαση, απόρριψε και καταπολέμησε τον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό.

Στις επόμενες δεκαετίες ως το τέλος της ζωής του στάθηκε σταθερός αντίπαλος του χρουστσιφικού ρεβιζιονισμού, συνεπής υπερασπιστής των Στάλιν-Ζαχαριάδη, αγωνίστηκε και βοήθησε στην ανασύνταξη και συσπείρωση των κομμουνιστικών δυνάμεων στον επαναστατικό δρόμο των Στάλιν-Ζαχαριάδη, ακολουθώντας την επαναστατική κοσμοθεωρία του προλεταριάτου, το μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό.

 


Ο σύντροφος Δ. Δαμιανάκος μαζί με τους χαιρετισμούς του στην «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ» και την οικονομική ενίσχυση μάς έστειλε και το παρακάτω ποίημα

Στο Χρόνο

Κουράγιο και τελείωσε
η δύσκολη ανηφόρα
ο νέος χρόνος έφτασε
με του Ευρώ τα δώρα.

Πρόγραμμα εξυγίανσης
και ευρεσιτεχνίας
πολύ μας ενθάρρυναν
μια τριακονταετία...

Ζωή της κατανάλωσης
και της ρομποτικής
μας έκανε κρατούμενους
με άδεια τη ψυχή.

Χρόνια πολλά ευχόμαστε
προ πάντων με «υγεία»
την τύχη ας δοκιμάσουμε
κι' εφέτος στα λαχεία...

Άργος 25.12.2001, Δ. Δαμιανάκος

 


Ξεπούλησαν τον αγώνα της αγροτιάς οι αγροτοπατέρες των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ

Παρόλο που τα αιτήματα των αγροτών, σύμφωνα με τις δηλώσεις -μετά τη συνάντηση που είχαν με τον υπουργό Γεωργίας Δρυ- των αγροτοπατέρων συνδικαλιστών ΝΔ-«Κ»ΚΕ δεν ικανοποιήθηκαν, οι πανελλαδικές κινητοποιήσεις της αγροτιάς τερματίστηκαν.

Οι ελεγχόμενες απ' την κυβέρνηση ηγεσίες των ΠΑΣΕΓΕΣ-ΓΕΣΑΣΕ-ΣΥΔΑΣΕ δεν είχαν καμιά συμμετοχή στις πανελλαδικές κινητοποιήσεις των αγροτών και απ' την αρχή υπονόμευσαν τον αγώνα τους, στηρίζοντας την αντιαγροτική κυβερνητική πολιτική που επιβάλλεται απ' την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αλλά και η στάση των αγροτοπατέρων του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και του «Κ»ΚΕ δεν ήταν διαφορετική, αφού κι αυτοί υπονόμευσαν και τελικά ξεπούλησαν τον αγώνα των αγροτών. Οι αγροτοπατέρες της ΝΔ (Θ. Κοκκινούλης-Δήμαρχος Πλατύκαμπου, Θ. Νασίκας, Αρ. Μπότος, Χρ. Σιδηρόπουλος, Δ. Τσέλιος, Χρ. Παπαδημητρίου, Β. Αναγνωστόπουλος-Νομάρχης Καρδίτσας, Κ. Μπάρας, κλπ.) και του «Κ»ΚΕ (Β. Μπούτας, Γ. Πατάκης, κλπ.) ακολούθησαν τη γνωστή ταχτική:

 

Συνδρομές - Οικονομικές ενισχύσεις

Ζήδρος Ανδρέας 5.000 Θεοφιλάτος Β. 5.000
Ροζάκης Ντίνος 5.000 Μουσελίμης Ι. 5.000
Αντωνιάδης Αριστείδης 5.000 Δίπλας Μιχάλης 5.000
Δ.Π. 5.000 Σελιτσιανιώτης Γιώργος 5.000

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Ο «πολεμικός προϋπολογισμός» των ΗΠΑ

Να σταματήσει η δίωξη του κομμουνιστή Δημήτρη Βάγια

Σχέδιο προγράμματος του ΚΚΕ (συνέχεια από το προηγούμενο)

Στέφανος Αθ. Οικονόμου (1920-1980) - Ο ποιητής της εξορίας, Βόρειο Καζαχστάν

-Τρέχει η σκέψη
-Εμπρός στον Αγώνα
-Νοσταλγία
-Προσμονή
-Σύντροφοι μπροστά

«Έφυγε» ο κομμουνιστής Γιάννης Ζαχαριάδης

Δ. Δαμιανάκου: Στο Χρόνο (ποίημα)

Ξεπούλησαν τον αγώνα της αγροτιάς οι αγροτοπατέρες των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55