Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 128 15-28/2/2002Αρ. Φύλ. 128 15-28 Φλεβάρη 2002
Εντονότερη όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των ΗΠΑ και των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων

Ο πόλεμος που εξαπέλυσαν οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές κατά του Αφγανιστάν με πρόσχημα την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» -που στην πραγματικότητα ήταν ταυτόχρονα και πόλεμος κατά των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ανταγωνιστών τους για τον έλεγχο των πετρελαίων-φυσικού αερίου της περιοχής της Κασπίας και των αγωγών μεταφοράς τους- δεν άμβλυνε καθόλου τις αντιθέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων

 

 


* Ο ΣΤΑΛΙΝ αναφερόμενος στις Δυτικο-ευρωπαϊκές ψώρες και στην Ιαπωνία σημειώνει ότι οι χώρες αυτές δεν «θα υπομένουν επ' άπειρο την κυριαρχία και το ζυγό των Ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής» και ότι «θα προσπαθήσουν να να αποσπαστούν από την αμερικάνικη σκλαβιά και να μπουν στο δρόμο της αυτοτελούς ανάπτυξης... Να πιστεύει κανείς ότι δεν θα προσπαθήσουν να ξανασηκωθούν στα πόδια τους, να συντρίψουν το "καθεστώς" των Ενωμένων Πολιτειών και να αποσπαστούν για να μπουν στο δρόμο της αυτοτελούς ανάπτυξης -σημαίνει να πιστεύουν σε θαύματα» (Ι.Β. Στάλιν: «Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ», σελ. 36-37, 1952).

 


Κατάλογο όλων των φακέλων των ευρωπαίων απαιτούν οι ΗΠΑ

Στην εφημερίδα «Τα Νέα» (5.2.2002) δημοσιεύονται νέες αξιώσεις των ΗΠΑ προς την Ευρωπαϊκή Ένωση:

1. Να έχουν πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία προσωπικών δεδομένων των Ευρωπαίων πολιτών χωρίς, μάλιστα, να δίδουν κάποια εγγύηση για την τήρηση εμπιστευτικότητας.

2. Να εισαχθούν μαζί με την άδεια εισόδου (βίζα) στις ΗΠΑ και στοιχεία «βιομετρικής» (π.χ. έλεγχος της ίριδος των οφθαλμών και άλλα) σε όλους τους Ευρωπαίους ταξιδιώτες από τις αρχές του 2003 - οπότε και θα προχωρήσουν σε πλήρη αναθεώρηση του υπάρχοντος συστήματος θεωρήσεων.

3. Να έχουν το δικαίωμα παράκαμψης του τραπεζικού απορρήτου των Ευρωπαίων, χωρίς άδεια των δικαστικών αρχών - όπως προβλέπουν σήμερα οι διμερείς τους συμφωνίες με τους Ευρωπαίους.

4. Τα όπλα μαζικής καταστροφής να εξαιρεθούν από τις πολυμερείς διευθετήσεις και να υπαχθούν στα θέματα δημόσιας τάξης.

5. Οι Ευρωπαίοι να διαβουλευθούν με τους Αμερικανούς πριν από την αναθεώρηση του υπάρχοντος καταλόγου των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Οι πρωτοφανείς αυτές απαιτήσεις των αμερικανών ιμπεριαλιστών προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ξεπερνούν κάθε όριο προκλητικότητας. Το αν οι εκπρόσωποι της ιμπεριαλιστικής ΕΕ θα προχωρήσουν στην παραχώρηση στις ΗΠΑ των παραπάνω στοιχείων είναι προς το παρών άγνωστο αλλά και καθόλου δεν αποκλείεται να συμβεί αφού τίποτε το σχετικό δεν ανακοινώνεται και οι αξιώσεις αυτές αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.


Συλλήψεις, διώξεις και καταδίκες απαιτεί ο πρέσβης των ΗΠΑ Τ. Μίλερ από την ελληνική κυβέρνηση

Ο αμερικανός πρέσβης στη χώρα μας Τόμας Μίλερ σε ομιλία του στις 11 Φλεβάρη σε εκδήλωση του Κέντρου Πολιτικού Προβληματισμού-«Παύλος Μπακογιάννης» με θέμα «πολιτική αντιμετώπιση της τρομοκρατίας», παρουσία και του υπουργού Δημόσια Τάξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη απαίτησε θρασύτατα απ' την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε συλλήψεις, διώξεις και καταδίκες, λέγοντας «Το μέτρο της επιτυχίας στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας είναι δύο απλές λέξεις: συλλήψεις και διώξεις, που όμως δεν υπάρχουν όλα αυτά τα χρόνια».

Αναφερόμενος στον πόλεμο του Αφγανιστάν δήλωσε: «Είναι μύθος ότι έχουμε ιμπεριαλιστικά σχέδια για την εξουσία στην Ασία. Θέλουμε να πάρουμε το συντομότερο τα στρατεύματά μας από το Αφγανιστάν».

Αναφέρθηκε επίσης έμμεσα και στην αντιιμπεριαλιστική στάση του λαού μας απέναντι στις ΗΠΑ και με πρόσχημα την τρομοκρατία είπε ότι «θα πρέπει και η κοινή γνώμη να δει την τρομοκρατία»(!), υπονοώντας ακριβώς αυτή τη στάση του λαού μας

Ενώ επανέλαβε «Πρέπει να απελευθερωθούμε από τη φρασεολογία του παρελθόντος που θέλει άλλους τρομοκράτες και άλλους απελευθερωτές. Χαμάς, ΡΚΚ, Αλ Κάιντα και Βομβιστές της Οκλαχόμα όλες είναι τρομοκρατικές ομάδες. Επανέρχομαι: συλλήψεις και διώξεις. Η κοινή γνώμη δεν πρέπει να προσπαθεί να εξορθολογικεύσει την τρομοκρατία».

Δυο μέρες αργότερα στις 13 Φλεβάρη σε ομιλία του στην «Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου» στα πλαίσια γεύματος που αυτή παρέθεσε προς τιμήν του, δήλωσε: «Είναι σημαντικό να υπάρξουν συλλήψεις. Ποινικές διώξεις και καταδίκες των ηγετικών στελεχών της "17 Νοέμβρη" γιατί αυτή η κατάσταση έχει παραταθεί υπερβολικά». Στην ίδια ομιλία αναφέρθηκε στη συνεργασία της ελληνικής Αστυνομίας με τη CIA και τη Σκοτλαντ Γιάρντ και υπογράμμισε ότι η «ελληνοαμερικάνικη συνεργασία είναι καλή»(!)

Στα δε «Νέα» (12.1.2002) δημοσιεύτηκε κατάλογος απαιτήσεων προς την ελληνική κυβέρνηση:

«1. Ανακρίσεις εκ νέου ατόμων που έχουν δικαστεί για τρομοκρατία και είτε αθωώθηκαν είτε καταδικάστηκαν για ασήμαντα αδικήματα.

2. Υποβολή σε τεστ DNA των ιδίων αυτών ατόμων, περίπου 15, το οποίο θα γίνει στα αμερικανικά εργαστήρια.

3. Νομική αναψηλάφηση παλαιότερων φακέλων με την επίκληση "νέων στοιχείων".

4. Έλεγχο της Δικαιοσύνης, ώστε να εκδικάζονται υποθέσεις τρομοκρατίας από δικαστές που αποδεδειγμένα δε φοβούνται απειλές.

5. Ενεργό συμμετοχή των Αμερικανών πρακτόρων που είναι στην Ελλάδα στις έρευνες και ανακρίσεις υπόπτων.

6. Πρόσβαση των αμερικανικών υπηρεσιών σε όλο το υλικό παρακολουθήσεων, ακόμα και αν αυτό έχει χαρακτήρα απόρρητου».

Επίσης το κυριακάτικο «Βήμα» (13.1.2002) μας πληροφορεί:«Ήδη ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης συγκατένευσε ώστε να συσταθεί ειδικό Συντονιστικό Κέντρο, με έδρα την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, ως απόρροια της συμφωνίας καταπολέμησης της τρομοκρατίας μεταξύ της Ελλάδας και των ΗΠΑ. Το Κέντρο αυτό, στο οποίο μετέχουν στελέχη του FBI, της CIA και της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, δεν καθοδηγεί απλώς τις επιχειρήσεις για την εξάρθρωση των τρομοκρατικών οργανώσεων αλλά αξιολογεί και όλα ανεξαιρέτως τα ευρήματα των διωκτικών αρχών, επεξεργάζεται «προγράμματα προστασίας μαρτύρων», κ.α. ... Η κηδεμονία όμως των υπηρεσιών ασφαλείας των ΗΠΑ στις έρευνες για την τρομοκρατία, όπως εκτιμούν στελέχη των ελληνικών διωκτικών αρχών, έχει αρχίσει να προκαλεί, εκτός των άλλων, και παρενέργειες. Ήδη στελέχη του FBI αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να ασκήσουν μονομερείς διώξεις σε βάρος συγκεκριμένων ατόμων τα οποία κατά την εκτίμησή τους ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις και να ζητήσουν την έκδοσή τους στις ΗΠΑ»!!!

 


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

(Σχέδιο)

Συνέχεια από το προηγούμενο

 

Β. Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΗΤΗΡΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Για να πραγματοποιηθεί το πρόγραμμα

 

Συνεχίζεται

 

Το Πρόγραμμα (1954) που αναδημοσιεύουμε σε συνέχειες είναι του επαναστατικού ΚΚΕ 1918-55 με Γραμματέα το σ. Νίκο Ζαχαριάδη και δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό ρεφορμιστικό πρόγραμμα του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ.

 


"Βροντάει ο Όλυμπος..."! (23 Φλεβάρη - 8 Μάρτη 1944)

Η ανατίναξη του Γερμανικού εξπρές στα Τέμπη

Η ανατίναξη του Γερμανικού εξπρές (SF-Zug ταχεία 53) στα Τέμπη το Φλεβάρη του '44 είναι ένα απ' τα μεγαλύτερα σαμποτάζ στην κατεχόμενη απ' τους ναζι-φασίστες καταχτητές Ευρώπη και κατέχει σπουδαία θέση στον αντιφασιστικό αγώνα των ευρωπαίων λαών κατά του αντιχιτλερικού συνασπισμού γιατί συνδέεται με σειρά αποφασιστικών επιχειρήσεων του Κόκκινου Στρατού εκείνης της περιόδου στα διάφορα σημεία του μετώπου κατά των χιτλερικών στρατευμάτων.

Τιμώντας την επέτειο της ανατίναξης, αναδημοσιεύουμε το σχετικό απόσπασμα απ' το βιβλίο του συντρόφου Αντώνη Βρατσάνου που αναφέρεται σ' αυτή.

 

ΒΡΟΝΤΑΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΟΣ (1945)

Αντώνη Αγγελούλη (Βρατσάνου)

απόσπασμα

Το γεγονός ότι τρεις ολόκληρους μήνες δεν είχε γίνει καμιά κρούση στα στενά των Τεμπών, έκανε τους Γερμανούς να πιστέψουν

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ΣΤΟΝ ΤΑΞΙΑΡΧΟ ΤΟΥ ΔΣΕ
ΑΝΤΩΝΗ ΒΡΑΤΣΑΝΟ

Ο οπορτουνισμός την Επανάσταση σκοτώνει
Πρέπει τους λεβέντες ήρωές της να τιμώ
Πρώτον διάλεξα εσένα, σύντροφε Αντώνη
μπουρλοτιέρη θρυλικέ μας, μαχητή σεμνό.

Ναι, εσένα τον πολέμαρχο το δοξασμένο.
Τίναζες τα τρένα με σφαγείς κατακτητές,
μ' ολοφώτεινα ιδανικά μας εμπνευσμένο,
με τα τρομερά μπουρλότα σου -εκδικητές.

Κόντρα στις κρεμάλες φασιστών, στο χάρο - πείνα,
για σκελετωμένα κοκαλιάρικα παιδιά,
την τουφεκισμένη άνοιξη γλυκιά τσαχπίνα,
το χαμό μας κάθε μέρα και φρικτή νυχτιά.

Άρχισες στ' Αλβανικά βουνά λεβέντης νέος,
αξιωματικός λαμπρός του Ελληνικού Στρατού.
Συ τους Ιταλούς φασίστες πολεμάς γενναίος
κει στα χιόνια κα στο θάνατο του παγετού.

Μες στην Κατοχή κομμουνιστής στο μετερίζι,
καταπρώτος άδραξες τα άρματα ξανά.
Μάχεσαι το φασισμό, που τις ζωές θερίζει.
Στους αντάρτες σου ψυχή, μισείς τα ωσανά.

Στον Εμφύλιο απ' τους εχθρούς κυνηγημένος
σαν αετός στο Δημοκρατικό Στρατό ευθύς
με το δίκιο μας και την αλήθεια οπλισμένος
στα ελεύθερα βουνά μας πάλι θα βρεθείς...

Μας σκλάβωσαν «σύμμαχοί» μας Αγγλοαμερικάνοι,
που τους φέραν ντόπιοι δούλοι, απεμπολητές.
Ταγματάρχη η Κυβέρνηση βουνών σε κάνει
απ' τους πρώτους. Και βαράς τους νέους καταχτητές.

Διοικείς στις μάχες σαμποτέρ Ταξιαρχία
στο Σινιάτσικο, στο Μπούρινο με τους εχθρούς
μ' ανθρωπιά, σοφία, σιδερένια πειθαρχία,
με ξεφτεριά σου αντάρτες, ήρωες φλογερούς...

Παραμένεις συ Επαναστάτης μέχρι τώρα,
περηφάνια του αγώνα μας. Τρανά φτερά
μας δίνεις για τις μάχες μας, την κάθε μπόρα,
τα σκοτάδια τους να καίμε τα θανατερά.

Δημήτρης ΠΑΝΟΣ


Όψιμη «υπεράσπιση» του ΔΣΕ εκ μέρους της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ ή δημαγωγικός ελιγμός για εξαπάτηση των αγωνιστών;

Απάντηση στο χρουστσοφικό «ιστορικό» Χ. Τζιτζιλώνη

 

Τον περασμένο χρόνο με την ευκαιρία της επετείου της συγκρότησης του Γενικού Αρχηγείου του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (26 Οχτώβρη 1946) δημοσιεύτηκε άρθρο στο «Ριζοσπάστη» (28.10.2001) γραμμένο απ' τον επίσημο «ιστορικό» του σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ χρουστσοφικό Χρήστο Τζιτζιλώνη, στο οποίο η ηγεσία του «Κ»ΚΕ εμφανίζεται όψιμα ως «υπερασπιστής»(!) του ΔΣΕ και το οποίο προσπαθεί, ανεπιτυχώς βέβαια, να καλλιεργήσει την παραπλανητική και ψεύτικη εντύπωση στους αντιφασίστες και κομμουνιστές, πρώτο, ότι δεν ήταν οι εκάστοτε χρουστσοφικές ηγεσίες του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ που καταδίκασαν ως «τυχοδιωκτισμό» κλπ. την ένοπλη πάλη του ένδοξου και ηρωικού ΔΣΕ, καθοδηγούμενο από το ΚΚΕ με επικεφαλής το σύντροφο Νίκο Ζαχαριάδη, αλλά κάποιοι «άλλοι»(!), πως, δεύτερο δεν ήταν οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ αλλά κάποιοι «άλλοι»(!) που λάνσαραν την «ιδεολογία» του «ειρηνικού περάσματος στο σοσιαλισμό» και του «κοινοβουλευτικού δρόμου» και επομένως, τρίτο -και σπουδαιότερο- πως η σημερινή σοσιαλδημοκρατική ηγεσία των Φλωράκη-Παπαρήγα δεν λανσάρει «πλέον»(!) το «ειρηνικό-κοινοβουλευτικό» πέρασμα στο «σοσιαλισμό»(!)

Συγκεκριμένα γράφει: «ο Εμφύλιος χαρακτηρίστηκε ως λάθος, ως μέγα σφάλμα, ως τυχοδιωκτισμός και ως έγκλημα, από ανθρώπους που λάνσαραν και λανσάρουν την «ιδεολογία» του ειρηνικού περάσματος στο σοσιαλισμό, τη συνεργασία των τάξεων, του κοινοβουλευτικού δρόμου κλπ.» («Ρ» 28.10.2001)!!!

Περίπου του ίδιους προκλητικούς δημαγωγικούς ισχυρισμούς (=χρουστσοφική-σοσιαλδημοκρατική δημαγωγική-απάτη) επανέλαβε ο Χρήστος Τζιτζιλώνης και σε παρουσίαση βιβλίου (24.1.2002) για το ΔΣΕ στην αίθουσα της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, παρουσίαση που εξελίχθηκε -ή ορθότερα οργανώθηκε και απ' τις δυο πλευρές απ' την αρχή- σε δημαγωγική φιέστα «υπεράσπισης»(!) δήθεν του ένδοξου αγώνα του ΔΣΕ απ' τη σημερινή προδοτική σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ των Φλωράκη-Παπαρήγα.

Αλλά ας θέσουμε κατ' αρχήν στον παντεταρισμένο σοσιαλδημοκράτη Χρήστο Τζιτζιλώνη, που φαίνεται να έχει προσβληθεί τις τελευταίες δεκαετίες από ιστορικο-πολιτική αμνησία, δυο ερωτήματα: ποιος, αλήθεια, χαρακτήρισε μετά το '56 τον ένοπλο αγώνα του ΔΣΕ «τυχοδιωκτισμό»; Ο Γραμματέας του ΚΚΕ και καθοδηγητής αυτού του ένδοξου και ηρωικού αγώνα Νίκος Ζαχαριάδης και οι επαναστάτες έλληνες κομμουνιστές σταλινιστές αντάρτες του ΔΣΕ ή μήπως τα αφεντικά του και οι ελάχιστοι που τα ακολούθησαν της τότε ενωμένης και μετέπειτα διασπασμένης προδοτικής χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατικής κλίκας των Κολιγάννη-Παρτσαλίφη-Βαφειάδη-Δημητρίου-Στρίγγου-Τσολάκη-Φλωράκη-Λουλέ-Κουκούλου-Φαράκου, κλπ.; Μήπως η ρεβιζιονιστική φασιστική κλίκα των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ, μ' απαίτηση και των ελληνόφωνων λακέδων της, εξόρισε στη Σιβηρία το Νίκο Ζαχαριάδη και πολλές δεκάδες ηγετικών στελεχών αξιωματικών του ΔΣΕ (Καλιανέση, Βύσιο, Ράφτη, Λακαρέα, Κόκκα, κλπ.) επειδή, ανάμεσα στ' άλλα, αυτοί «αποκάλεσαν» τον αγώνα του ΔΣΕ «τυχοδιωκτισμό», «έγκλημα», κλπ. και «λάνσαραν» την αστική σοσιαλδημοκρατική αντίληψη του «ειρηνικού περάσματος στο σοσιαλισμό»; Ασφαλώς όχι.

Ας γνωρίζουν, λοιπόν, οι νεότεροι -και ακριβώς αυτό θέλει να αποκρύψει απ' αυτούς ο Τζιτζιλώνης- ότι τα αφεντικά του, δηλ. οι εκάστοτε σοσιαλδημοκρατικές ηγεσίες του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ ήταν εκείνες που χαρακτήριζαν τον αγώνα του ΔΣΕ «τυχοδιωκτισμό», «έγκλημα», κλπ. του Νίκου Ζαχαριάδη. Αν τα «ξέχασε»(!) τότε ας ρίξει ξανά μια ματιά στα δημοσιεύματα των εντύπων του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ για να «ξαναθυμηθεί» τι έγραφαν (όταν έγραφαν) για το ΔΣΕ.

Επιπλέον μήπως «ξέχασε» ο Χρ. Τζιτζιλώνης ότι όταν οι επαναστάτες κομμουνιστές σταλινιστές-ζαχαριαδικοί γιόρταζαν μετά το '56 στην Τασκένδη, Βουλγαρία, Ρουμανία, κλπ., στα μαύρα εκείνα χρόνια του χρουστσοφισμού, τους ηρωικούς αγώνες του λαού μας, μεταξύ των οποίων και εκείνων του ΔΣΕ, οι ομοϊδεάτες τους χρουστσοφικοί (=οι «μαύροι» ή «κυβερνητικοί» όπως τους αποκαλούσαν οι κομμουνιστές) τους κατέδιδαν στις φασιστικές ασφάλειες των τότε ρεβιζιονιστικών χωρών;

Ας περάσουμε σ' ένα άλλο βασικό ερώτημα: ποιος, αλήθεια, ακολούθησε το διαβόητο αντεπαναστατικό «ειρηνικό κοινοβουλευτικό δρόμο» μετά το '56, δηλ. τη σοσιαλδημοκρατική γραμμή του κακόφημου προδοτικού 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ; Ποιος άλλο απ' το διεθνή χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό.

Στο 20ο Συνέδριο αναφέρεται ότι η εργατική τάξη μπορεί «να καταχτήσει σταθερή πλειοψηφία στη Βουλή και να τη μετατρέψει από όργανο της αστικής δημοκρατίας σε όργανο της πραγματικής λαϊκής θέλησης» (Ν. Χρουστσόφ: Λογοδοσία στο 20ο Συνέδριο, σελ. 42). Δηλαδή το αστικό κοινοβούλιο -όργανο υπεράσπισης των συμφερόντων και της εξουσίας της αντιδραστικής αστικής τάξης- «μεταμορφώνεται»(!) τάχα, χωρίς βίαιη επανάσταση και συντριβή της αστικής κρατικής μηχανής, σε «όργανο πραγματικής δημοκρατίας, δημοκρατίας για τους εργαζόμενους» (στο ίδιο, σελ. 42).

Την αντεπαναστατική αυτή σοσιαλδημοκρατική γραμμή του «ειρηνικού κοινοβουλευτικού δρόμου» και της διατήρησης του «εκδημοκρατισμένου» αστικού κράτους υιοθέτησαν και υπεράσπισαν οι εκάστοτε διορισμένες απ' τη χρουστσοφική κλίκα ηγεσίες του «Κ»ΚΕ απ' το '56 ως το σήμερα. Έτσι αμέσως λίγο μετά το 20ο Συνέδριο στο «Γράμμα της ΚΕ του ΚΚΕ» (Απρίλης 1956) διαβάζουμε: «στην επεξεργασία αυτών των προγραμματικών θέσεων πρέπει να παρθούν υπόψη και να φωτιστούν τα σπουδαιότατα ζητήματα αρχής της σύγχρονης διεθνούς εξέλιξης που τέθηκαν στο 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, όπως το ζήτημα της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών, της δυνατότητας αποτροπής του πολέμου, το ζήτημα των μορφών περάσματος στο σοσιαλισμό» («Σαράντα Χρόνια του ΚΚΕ 1918-1958», επιλογή ντοκουμέντων, «Πολιτικές και Λογοτεχνικές εκδόσεις», σελ. 653). «Με βάση τις αποφάσεις του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ και της 6ης Ολομέλειας της ΚΕ εντάθηκε η εσωκομματική ζωή του ΚΚΕ, δραστηριοποιήθηκαν τα στελέχη και μέλη του κόμματος, αναπτύχθηκε η κριτική και αυτοκριτική» (στο ίδιο, σελ. 666).

Και στην «Προγραμματική Διακήρυξη του ΚΚΕ προς τον ελληνικό λαό» (Φλεβάρης 1957) αναφέρεται: «το κομμουνιστικό κόμμα της Ελλάδας πιστεύει πως η δημοκρατική αλλαγή είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ειρηνικά, χωρίς εμφύλιο πόλεμο και διακηρύχνει πως θα θέσει όλες τις δυνάμεις του για να γίνει η δυνατότητα αυτή πραγματικότητα» (στο ίδιο, σελ. 669). Και αλλού: «ο ειρηνικός δρόμος είναι αυτός που θέλει να ακολουθήσει ο λαός... Σήμερα υπάρχουν πιο πολλές προϋποθέσεις να ακολουθηθεί ο ειρηνικός δρόμος. Το ΚΚΕ θα κάνει ότι εξαρτάται απ' αυτό για να πραγματοποιηθεί αυτή η αλλαγή ειρηνικά» (στο ίδιο, σελ. 690-691).

Στο 8ο Συνέδριο (=ακριβέστερα στο πρώτο συνέδριο του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ) το 1961 γίνεται λόγος για «ειρηνικό και μη ειρηνικό δρόμο»: «Το ΚΚΕ θα κάνει το παν για την ειρηνική πραγματοποίηση της αλλαγής» («Το 8ο Συνέδριο του ΚΚΕ», σελ. 204, 1961). Το ίδιο και στο πρόγραμμα του 9ου Συνεδρίου (1973) («Το 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ», σελ. 173, Αθήνα 1974).

Και στην τροποποίησή του στο 10ο Συνέδριο (Μάης 1978) γίνεται λόγος για «ειρηνική και μη ειρηνική» μορφή πάλης: «το ΚΚΕ θέλει και θα επιδιώξει να περάσει με ειρηνικό τρόπο η εξουσία στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της» («Πρόγραμμα του ΚΚΕ», σελ.23, Αθήνα 1978). Και αλλού: «το ΚΚΕ κάνει και θα συνεχίσει να κάνει ότι εξαρτάται απ' αυτό, να δημιουργηθούν στην χώρα οι παραπάνω προϋποθέσεις για την πραγματοποίηση των αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δημοκρατικών μετασχηματισμών με ειρηνικό δρόμο» (στο ίδιο, σελ. 23-24).

Μήπως όμως η σοσιαλδημοκρατική κλίκα των Φλωράκη-Παπαρήγα «άλλαξε» γραμμή -παίρνοντας υπόψη τη χρεοκοπία του «ειρηνικού κοινοβουλευτικού δρόμου» της σοσιαλδημοκρατίας και του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού- και αποφάσισε να υιοθετήσει την ένοπλη πάλη -ανώτατη μορφή ταξικής πάλης- σαν το μοναδικό δρόμο του περάσματος απ' τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό ή μ' άλλα λόγια μήπως υιοθετεί στο πρόγραμμά της τον ένοπλο αγώνα του ΔΣΕ; Προφανώς όχι. Και στο τελευταίο πρόγραμμα του «Κ»ΚΕ, εκείνο του 15ου Συνεδρίου, γίνεται λόγος για «κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων, με βάση το κοινοβούλιο» («Πρόγραμμα του ΚΚΕ», σελ. 39, Αθήνα 1996).

Απ' την παραπάνω ιστορική αναδρομή είναι ολοφάνερο πως η σοσιαλδημοκρατική κλίκα των Φλωράκη-Παπαρήγα -εκπρόσωπος της αντεπαναστατικής γραμμής του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού στη χώρα μας μαζί με τον Συνασπισμό- είναι εκείνη που λάνσαρε απ' το '56 και μετά και εξακολουθεί να λανσάρει και σήμερα την «ιδεολογία του ειρηνικού περάσματος στο σοσιαλισμό, τη συνεργασία των τάξεων, του κοινοβουλευτικού δρόμου, κλπ.».

Τότε σε τι αποσκοπεί η όψιμη τάχα «υπεράσπιση»(!) του ένοπλου αγώνα του ΔΣΕ;

Η πρόσφατη δημαγωγική «υπεράσπιση»(!) του ένοπλου αγώνα του ΔΣΕ και γενικά η δημαγωγία των ηγετών του «Κ»ΚΕ έχει τέσσερις κυρίως στόχους:

1. αποπροσανατολισμό και συνειδητή εξαπάτηση της εργατικής τάξης για ψηφοθηρικούς λόγους.
2. αποπροσανατολισμό της εργατικής τάξης και του λαού ενόψει της επικείμενης κάθε φορά όξυνσης της ταξικής πάλης.
3. εγκλωβισμός της σε ρεφορμιστική κατεύθυνση, ακίνδυνης για την εξουσία της αντιδραστικής αστικής τάξης.
4. διατήρηση και διαιώνιση του καπιταλισμού.

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Κατάλογο όλων των φακέλων των ευρωπαίων απαιτούν οι ΗΠΑ

Συλλήψεις, διώξεις και καταδίκες απαιτεί ο πρέσβης των ΗΠΑ Τ. Μίλερ από την ελληνική κυβέρνηση

Σχέδιο προγράμματος του ΚΚΕ (συνέχεια από το προηγούμενο)

"Βροντάει ο Όλυμπος..."! (23/2-8/3/1944) - Η ανατίναξη του Γερμανικού εξπρές στα Τέμπη

Αντώνη Αγγελούδη (Βρατσάνου): Βροντάει ο Όλυμπος (1945) (απόσπασμα)

Δ. Πάνου: Στον ταξίαρχο του ΔΣΕ Αντώνη Βρατσάνο (ποίημα)

Όψιμη «υπεράσπιση» του ΔΣΕ εκ μέρους της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ ή δημαγωγικός ελιγμός για εξαπάτηση των αγωνιστών;

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55