Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 130 15-31/3/2002Αρ. Φύλ. 130 15-31 Μάρτη 2002
Επικίνδυνα τυχοδιωκτικά σχέδια πυρηνικής τρομοκρατίας των αμερικάνων ιμπεριαλιστών

Οι εκπρόσωποι των αμερικάνικων ιμπεριαλιστικών μονοπωλίων και του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος των ΗΠΑ, που τους τελευταίους μήνες έχουν κυριολεκτικά αφηνιάσει, συνεχίζουν την τρομοκρατική τους πολιτική απέναντι όλων των ιμπεριαλιστών ανταγωνιστών τους, αλλά και κατά του αγώνα της εργατικής τάξης και των λαών όλων των χωρών, προσπαθώντας να τους καθυποτάξουν και να τους επιβάλλουν την κυριαρχία τους.

Αν ως τώρα στρέφονταν έμμεσα κατά των κύριων ανταγωνιστών τους, δηλ. περιελάμβαναν στον κατάλογο των προς τρομοκρατία χωρών μόνο μικρές χώρες που δήθεν «υπέθαλπαν την τρομοκρατία»(!) (το λεγόμενο «άξονα του κακού») τώρα στο νέο «κατάλογο» αναφέρονται -για πρώτη φορά- και σε μεγάλες και ισχυρές στρατιωτικά χώρες (Ρωσία-Κίνα), δηλ. αποφάσισαν να εμφανιστούν με «ανοιχτά χαρτιά» κατά των «επικίνδυνων» ανταγωνιστών τους.

Έτσι σε πρόσφατο δημοσίευμα στις αρχές Μάρτη η εφημερίδα «Λος ’ντζελες Τάιμς» (10.3.2002) «αποκαλύπτει» ότι το αμερικάνικο Πεντάγωνο μελετά τη χρήση πυρηνικών όπλων εναντίων σειράς χωρών, στο οποίο, εκτός σειρά μικρών χωρών, όπως Ιράκ, Ιράν, Συρία, Λιβύη και Βόρεια Κορέα, αναφέρονται -αυτό είναι το νέο και σημαντικό- κα σε δυο μεγάλες χώρες: Ρωσία-Κίνα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα οι χώρες αυτές θα αποτελέσουν τους πρώτους στόχους αμερικάνικων πυρηνικών επιθέσεων. Το δημοσίευμα, όχι μόνο δε διαψεύστηκε, αλλά αντίθετα επιβεβαιώθηκε από το Λευκό Οίκο, ο οποίος παρουσίασε το παραπάνω σενάριο ως «δικαίωμα άμυνας» των ΗΠΑ σε περίπτωση ενδεχόμενης επίθεσης!!!

Το σχέδιο αυτό των ηγετών των ΗΠΑ για πυρηνικό πλήγμα εναντίον άλλων χωρών επιβεβαιώνει την διαρκώς αυξανόμενη επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού -επιθετικότητα που πηγάζει απ' την αδυναμία του να αναχαιτίσει τους άλλους ιμπεριαλιστές ανταγωνιστές του και να ματαιώσει την απώλεια θέσεων προς όφελός τους- που δεν πρέπει καθόλου να υποτιμηθεί και απ' την άλλη αποτελεί «επιχείρηση» πίεσης και κατατρομοκράτησής τους. Συνάμα εκφράζει την παραπέρα όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των ισχυρών ιμπεριαλιστικών χωρών: ΗΠΑ-Ρωσίας-ΕΕ-Ιαπωνίας και διαψεύδει τις απαιτήσεις και αποπροσανατολιστικές αντιμαρξιστικές οπορτουνιστικές θεωρίες των χρουστσοφικών «Κ»ΚΕ-Συνασπισμού περί ύπαρξης και «συγκρότησης ενός διεθνούς ιμπεριαλιστικού συνασπισμού με επικεφαλής τις ΗΠΑ» («Ρ» 25.9.2001, σελ 7-8) δηλ. την προπαγάνδιση των ρεβιζιονιστικών περί «υπεριμπεριαλισμού» απόψεων του Κ. Καούτσκι που πειστικά ανασκεύασε και κονιορτοποίησε ο Λένιν στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα.

Πέρα απ' τις απειλητικές προειδοποιήσεις των ΗΠΑ για εκφοβισμό των αντιπάλων τους ανταγωνιστών ιμπεριαλιστών δεν πρέπει να διαφεύγει τη προσοχής μας -και αυτό πρέπει ιδιαίτερα να υπογραμμιστεί σ' αντίθεση με τα περί «αφανισμού της ανθρωπότητας», που μπορούν τάχα να «συνετίσουν» τους ιμπεριαλιστές ώστε να μην «τολμήσουν» τη χρήση πυρηνικών- ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, ανεξάρτητα απ' τα είδη όπλων που χρησιμοποιούνται σ' αυτόν, ήταν και είναι το αναπόφευχτο προϊόν του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, το αποτέλεσμα του ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόλις πρόσφατα στη Γιουγκοσλαβία χρησιμοποιήθηκαν βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου και πολύ πιθανόν και στο Αφγανιστάν.

Επιπλέον οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ με την πυρηνική τρομοκρατία αποσκοπούν στην κατατρομοκράτηση των λαών και των εθνικο-απελευθερωτικών τους κινημάτων, καλλιεργώντας συνάμα, μαζί με τους οπορτουνιστές υπηρέτες τους, τη λαθεμένη αντίληψη ότι τα όπλα είναι εκείνα που τάχα καθορίζουν την ιστορική πορεία και όχι η ταξική πάλη. Όμως η ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στο Βιετνάμ, παρά την ασύγκριτη πολεμική υπεροχή που διέθετε, είναι το πιο διδακτικό παράδειγμα και διαψεύδει τα μυθεύματα των ιδεολόγων του ιμπεριαλισμού και των υπηρετών τους, χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών, που στόχο τους έχουν να παραλύσουν και ματαιώσουν την επαναστατική πάλη των λαών.

Το κεντρικό πρόβλημα και η μεγάλη έλλειψη στη σημερινή πάλη της εργατικής τάξης των λαών είναι η απουσία επαναστατικού προσανατολισμού και πρώτα απ' όλα η ανυπαρξία μαζικών επαναστατικών μαρξιστικών-λενινιστικών κομμάτων, σταλινικού τύπου, που θα οργανώσουν και θα μπουν επικεφαλής της επαναστατικής ταξικής πάλης του προλεταριάτου κατά του πολέμου και του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.

 


ΤΥΝΗΣΙΑ: δίκη παρωδία
Να απελευθερωθούν οι σύντροφοι Χ. Χαμμάμι, Α. Μαντούρι, Κ. Τααμαλά

Το 1999 είχαν καταδικαστεί ερήμην από δικαστήριο της Τυνησίας οι σύντροφοι Χαμμά Χαμμάμι, Αβντελγιαμπάρ Μαντούρι, Κεσαμίρ Τααμαλά, ηγετικά στελέχη του αδελφού μας Κόμματος, του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών της Τυνήσιας (PCOT), που ζούσαν και δρούσαν στην παρανομία.

Μετά από ένσταση που έκαναν για την παραπάνω καταδίκη τους παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο μετά από 4 χρόνια με τη συνοδεία πολλών συμπαραστατών και ξένων παρατηρητών..

Η πολιτική δίκη που «έγινε» στις 2.2.2001 στην Τυνησία δεν ήταν παρά μια δικαστική παρωδία, αφού ο πρόεδρος του δικαστηρίου Μουσταφά Καάμπαχ αρνήθηκε για 2 ώρες να εμφανιστεί στην αίθουσα του δικαστηρίου κι όταν εμφανίστηκε απαίτησε απ' την αστυνομία να απομακρύνουν σε μεγάλη απόσταση τους δικηγόρους υπεράσπισης από την έδρα, ενώ αστυνομικοί με πολιτικά απώθησαν τους αντιπολιτευόμενους δια της βίας απ' την αίθουσα.

Η υπεράσπιση, που απαίτησε από τους δικαστές, χωρίς αποτέλεσμα ,να προχωρήσουν οι ίδιοι στη διαδικασία και όχι να δέχονται τις απαγορεύσεις της αστυνομίας για τον τρόπο διεξαγωγής της δίκης, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Είναι φανερό ότι οι δικαστικές αρχές έπαιρναν απ' ευθείας διαταγές απ' το υπουργείο Εσωτερικών, στο οποίο υπάγεται η αστυνομία.

Παρά τη δικαστική αυτή παρωδία, 4 ώρες αργότερα ο δικαστής Καάμπαχ επικύρωσε τις καταδίκες του 1999 σε βάρος των κομμουνιστών. Ο Μαντούρι καταδικάστηκε ερήμην για δεύτερη φορά, αφού δεν επιτράπηκε η παρουσία του στην αίθουσα. Επιπλέον του επιβλήθηκε νέα ποινή δυο χρόνων με την κατηγορία «προσβολής δικαστών».

Ένα τέταρτο μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών Τυνησίας συνελήφθηκε κατά τη διάρκεια αποχώρησής του απ' το δικαστήριο και αστυνομικοί με πολιτικά κακοποίησαν τη γυναίκα του μπροστά στον 4χρονο γιό τους.

Οι ξένοι παρατηρητές καταδίκασαν τη δικαστική αυτή παρωδία και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απαίτησαν να γίνει γνωστός ο τόπος κράτησης των κομμουνιστών και ζήτησαν άμεση απελευθέρωσή τους, ενώ οι δικηγόροι της υπεράσπισης κατάγγειλαν ότι οι συλληφθέντες κομμουνιστές βασανίστηκαν από την αστυνομία και απαίτησαν να σταματήσουν οι βασανισμοί.


Η ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ
 ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

«Ο γνωστός σοβιετικός διπλωμάτης Όλεγκ Γκρινέφσκι γράφει στα απομνημονεύματά του: «όταν το 1948 το Πολιτικό Γραφείο ψήφισε για την αναγνώριση του ισραηλινού κράτους, ο Στάλιν πολύ ώρα βημάτιζε στο γραφείο με το τσιμπούκι στο χέρι και κάπνιζε. Και σιωπούσε. Μετά είπε: "ΕΔΩ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΟΤΕ ΕΙΡΗΝΗ.»

(«Επιχειρήματα και γεγονότα» 12.2.2002, ρώσικη εφημερίδα, τιράζ 2.929.000).

 


Να σταματήσουν τα εγκλήματα του ναζι-φασίστα ΣΑΡΟΝ

 Η κυβέρνηση του Ισραήλ με πρωθυπουργό τον ναζι-φασίστα εγκληματία Αριέλ Σαρόν συνεχίζει τα εγκλήματά της σε βάρος του πολύπαθου, γενναίου και ηρωικού παλαιστινιακού λαού. Ο στρατός του Ισραήλ αιματοκυλάει καθημερινά και καταλαμβάνει παλαιστινιακά εδάφη παρά τη διεθνή κατακραυγή.

Στο εγκληματικό της έργο, η φασιστική κυβέρνηση του Ισραήλ, έχει την άμεση και πλήρη στήριξη των αμερικανών ιμπεριαλιστών και την ανοχή των άλλων ιμπεριαλιστικών κρατών.

Στις διάφορες χώρες του κόσμου, όπως και στη χώρα μας, αναπτύσσεται κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στον αγώνα του σκληρά δοκιμαζόμενου παλαιστινιακού λαού. Χαρακτηριστική για τα εγκλήματα που διαπράττει η κυβέρνηση του Ισραήλ είναι η δήλωση του πορτογάλου συγγραφέα Ζοζέ Σαμαράγκου (βραβείο Νόμπελ 1998) που επισκέφτηκε την περιοχή με άλλους συγγραφείς: «Αυτά που συμβαίνουν στην Παλαιστίνη είναι έέγκλημα που πρέπει να σταματήσουμε. Μπορούμε να το συγκρίνουμε μ' αυτό που συνέβη στο ’ουσβιτς. Η ισραηλινή κατοχή είναι η πιο διεστραμμένη μορφή του Απαρτχάιντ».

 


Όχι στο «διάλογο»-απάτη για το ασφαλιστικό

Η κυβέρνηση Σημίτη επανέφερε το πρόβλημα του ασφαλιστικού και ο υπουργός Εργασίας χωρίς να ανακοινώσει τίποτε το συγκεκριμένο επιχειρεί να σύρει τις συνδικαλιστικές Οργανώσεις σ' ένα διάλογο-απάτη που στόχο έχει την παγίδευσή τους να δεχτούν τη σχεδιαζόμενη κατεδάφιση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης στον ασφαλιστικό τομέα.

Τα σχέδια της μεγαλοαστικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι σχέδια και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία προσπαθεί να τα επιβάλλει σ' όλες τις χώρες-μέλη της.

Για την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους δεν απομένει άλλος δρόμος εκτός από εκείνον της πάλης κατά των νέων σχεδίων του κεφαλαίου και για την υπεράσπιση των κατακτήσεών τους.

Όμως οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ υποστηρίζουν έμμεσα, προς το παρόν τουλάχιστον, τις κυβερνητικές προτάσεις και αρνούνται να προχωρήσουν στην οργάνωση κινητοποιήσεων των εργαζομένων για τη ματαίωση των αντεργατικών σχεδίων κεφαλαίου-κυβέρνησης.

 

 


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

(Σχέδιο)

Συνέχεια από το προηγούμενο

 

Το πρόγραμμα της Νεοελληνικής Λαϊκής Δημοκρατίας

Για να πραγματοποιηθεί το πρόγραμμα

 

Συνεχίζεται

Το Πρόγραμμα (1954) που αναδημοσιεύουμε σε συνέχειες είναι του επαναστατικού ΚΚΕ 1918-55 με Γραμματέα το σ. Νίκο Ζαχαριάδη και δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό ρεφορμιστικό πρόγραμμα του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ.

 


Στέργιος Κ. Κόκκας
(1915-2001)

Στις 26 Ιούνη του περασμένου χρόνου άφησε την τελευταία του πνοή στη Λάρισα ο επαναστάτης κομμουνιστής σύντροφος Στέργιος Κόκκας.

Ο Στέργιος Κόκκας γεννήθηκε το 1915 στο χωριό Ελάτεια της Λάρισας όπου τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και αργότερα το Γυμνάσιο της Λάρισας.

Πήρε μέρος στον πόλεμο κατά των φασιστών ιταλών επιδρομέων και όταν επέστρεψε στο σπίτι του εντάχθηκε στο ΕΑΜ του χωριού του και οργανώθηκε στο ΚΚΕ. Καταδιώχθηκε γι' αυτό το λόγο απ' τους καταχτητές. Το 1943 κατατάχθηκε στα τμήματα του ΕΛΑΣ της περιοχής και τελείωσε τη Σχολή Αξιωματικών της Ρεντίνας. Επικεφαλής τμημάτων του ΕΛΑΣ έδωσε πολλές μάχες κατά των ναζιφασιστικών στρατευμάτων κατοχής και για την απελευθέρωση της πατρίδας από τους ξένους καταχτητές.

Μετά την προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας (12.2.1945) απ' την δεξιά οπορτουνιστική ηγεσία Σιάντου -πράχτορα της Ιντέλιντζες Σέρβις- την παράδοση των όπλων και τη διάλυση του ΕΛΑΣ, επιστρέφοντας στο χωριό του άρχισαν νέες καταδιώξεις απ' τους μοναρχοφασίστες, τη χωροφυλακή και τις παρακρατικές συμμορίες, συνεργάτες των καταχτητών. Το 1945 συλλαμβάνεται απ' την αστυνομία, βασανίζεται άγρια τρία 24ωρα, υποβαλλόμενος 7 φορές στο βασανιστήριο της φάλαγγας. Αργότερα πέρασε από δίκη και αθωώθηκε. Είχε τόσο άγρια βασανιστεί που ο πατέρας του υποχρεώθηκε να σφάξει ένα ζώο και να τον τυλίξει με το δέρμα για να τον σώσει.

Οι διώξεις απ' τις παρακρατικές συμμορίες και την αστυνομία συνεχίζονται και το 1946 έκαψαν το σπίτι του και άρπαξαν 250 πρόβατα της οικογένειάς του. Υποχρεώνεται έτσι, ακολουθώντας την γραμμή του κόμματος, να ξαναβγεί στο βουνό και να ενταχθεί στο ΔΣΕ.

Απ' τι γραμμές του ένδοξου ΔΣΕ πολέμησε τους ντόπιους μοναρχοφασίστες, υπηρέτες των αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών. Διακρίθηκε σε πολλές μάχες και έφτασε στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη.

Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ, μαζί με χιλιάδες άλλους αγωνιστές κατέφυγε στην Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης, πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν, όπου έζησε υποχρεωτικά, πολιτικός πρόσφυγας, ως το 1986 όπου επαναπατρίστηκε. Εκεί δούλεψε σε εργοστάσιο και αργότερα στάλθηκε σε στρατιωτική σχολή, στην οποία φοίτησε δυο χρόνια. Παράλληλα έπαιρνε δραστήρια μέρος στην πολιτική δουλειά της κομματικής Οργάνωσης του ηρωικού μας Κόμματός με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη και είχε εκλεγεί γραμματέας της Κομματικής Επιτροπής της Κομματικής Οργάνωσης της 6ης Πολιτείας.

Στα χρόνια της ανοιχτής επέμβασης (1955-56) των προδοτών χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών στο ΚΚΕ ο σύντροφος Στέργιος Κόκκας αντιτάχθηκε στην επέμβαση, στάθηκε αποφασιστικά στο πλευρό της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη και υπεράσπισε με συνέπεια την επαναστατική γραμμή του Κόμματος. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υποστεί πολλές διώξεις απ' τους σοβιετικούς χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές και τους υποτακτικούς τους δεξιούς οπορτουνιστές της κλίκας των Κολιγιάννη-Βαφεάδη-Παρτσαλίδη, κλπ., διορισμένους στην ηγεσία του ρεβιζιονιστικού πλέον «Κ»ΚΕ (1956) και να εξοριστεί 6 χρόνια στη Σιβηρία όπως και άλλα κομματικά στελέχη, καταδικασμένος να ζει σε εξοντωτικές συνθήκες (μέχρι και 45ο υπό το μηδέν, κλπ., κλπ.)

Μετά την 6χρονη εξορία μαζί με την οικογένειά του στη Σιβηρία επέστρεψε στην Τασκένδη απ' όπου επαναπατρίστηκε το 1986, γυρίζοντας μετά τόσες δεκαετίες στην αγαπημένη του πατρίδα για την οποία πάλεψε σ' όλη του τη ζωή να την απαλλάξει απ' την ξένη ιμπεριαλιστική εξάρτηση και το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα.

Οι συνεχείς πολυετείς εξοντωτικές διώξεις των ρεβιζιονιστών στη Σοβιετική Ένωση δεν κατάφεραν να υποτάξουν τον επαναστάτη κομμουνιστή σύντροφο Στέργιο Κόκκα, ο οποίος σ' όλα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του καταπολέμησε αποφασιστικά το προδοτικό αντεπαναστατικό ρεύμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και τους ντόπιους εκφραστές του («Κ»ΚΕ - Συνασπισμό) και υπεράσπισε την επαναστατική κοσμοθεωρία του προλεταριάτου, το μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό και τους Στάλιν-Ζαχαριάδη απ' τις λασπολογικές επιθέσεις των σοβιετικών και ελλήνων αποστατών του μαρξισμού, προδοτών της προλεταριακής επανάστασης και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.

 


«Έργα και ημέρες» των προδοτών χρουστσο-μπρεζνιεφικών ρεβιζιονιστών

Μ. Γλέζος: Οι Σοβιετικοί αναζητούν γραμματέα για το ΚΚΕ

... Τότε είναι που με κάλεσε ο πρέσβης και μου πρότεινε να δεχτώ να αναλάβω γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Του είπα: «Μα εδώ είμαστε σε αντίθεση με σας, για το θέμα της Τσεχοσλοβακίας». Λέει: «Αυτά είναι μία διαφορά απόψεων. Μη σε απασχολεί. Και μην στενοχωριέσαι, εμείς έχουμε εξασφαλίσει τον τρόπο να βγεις έξω. Θα πας νόμιμα έξω»

Δεν το δέχτηκα. «Έχω την άποψη -τους είπα- ότι είναι υπόθεση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος ποιους θα εκλέγει και δεν είναι υπόθεση άλλων κομμάτων να διορίζουν τους ηγέτες του. Σ' αυτό το θέμα δεν κάνω πίσω».

Ύστερα από λίγο με πληροφόρησε ο Ηλίας ο Ηλιού ότι τον καλέσανε κι εκείνον να πάει στη Μόσχα για να του κάνουν την ίδια πρόταση. Ο Ηλίας τούς είπε ότι αυτά είναι υπόθεση των Ελλήνων κομμουνιστών κ.λπ., αλλά δέχτηκε να πάει στη Μόσχα για να δει την υγεία του. Του εξασφάλισαν και πήγε στη Σοβιετική Ένωση. Και εκεί αρνήθηκε να δεχτεί την πρόταση που του είχαν κάνει.

Μετά έκαναν πρόταση στον Μίκη Θεοδωράκη. Αρνήθηκε και ο Θεοδωράκης. Και τέλος έκαναν πρόταση στον Φλωράκη, ο οποίος δέχτηκε. Πήγε από 'δώ στη Μόσχα κι έγινε γραμματέας του ΚΚΕ.

- Πώς βγήκε έξω ο Φλωράκης;

- Είχα τότε την εντύπωση ότι βγήκε όπως και ο Ηλιού, με ενέργειες της σοβιετικής πρεσβείας. Δεν είναι κατηγορητέο αυτό. Τότε η χούντα ήθελε ν' αναπτύξει τις σχέσεις με τις ανατολικές χώρες και βρισκόταν σ' αυτού του είδους τις διαπραγματεύσεις.

«Αυγή» 17.3.2002


Η αλήθεια για την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ

πως, πότε και από που ανατράπηκε και ποιες οι τραγικές συνέπειες για την ανθρωπότητα

Συνέχεια από το προηγούμενο

 

Τηλέμαχος Λαδόπουλος

Συνεχίζεται

 


Οριστική ή προσωρινή λήξη του αντιδραστικού «ειδυλλίου»-συνεργασίας των αγροτοπατέρων «Κ»ΚΕ-ΝΔ

Το 10ετες και πλέον αντιδραστικό «ειδύλλιο»-συνεργασία προς όφελος των μεγαλο-αγροτών καπιταλιστών -ακριβώς γι' αυτό αντιδραστικό- των αγροτοπατέρων του «Κ»ΚΕ με εκείνους του μεγαλοαστικού μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ (Νασίκας, Κοκκινούλης, Μποτός, Τσακίρης, κλπ.) «διακόπηκε» προσωρινά κατά τη διάρκεια των φετινών κινητοποιήσεων των αγροτών, αφού πρώτα και και δυο παρατάξεις σαμπόταραν τον αγώνα και ξεπούλησαν με τον πιο επαίσχυντο τρόπο τις δίκαιες διεκδικήσεις των φτωχών μικρομεσαίων αγροτών.

Το μακρόχρονο «ερωτικό ειδύλλιο» μεταξύ των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ και εκείνων του μοναρχοφασιστικού κόμματος της της ΝΔ στο χώρο του αγροτικού αλλά και γενικότερα συνδικαλιστικού κινήματος χρονολογείται επίσημα απ' την περίοδο της αντιδραστικής συνεργασίας του «Κ»ΚΕ με τη ΝΔ και το σχηματισμό της κυβέρνησης Τζανετάκη (1989), παρόλο που το «φλερτ» μεταξύ των δυο κομμάτων έχει πολύ παλιότερες ρίζες.

Η αντιδραστική συνεργασία των αγροτοπατέρων των δυο κομμάτων -προς όφελος πάντα των μεγαλο-αγροτών καπιταλιστών- συνδέθηκε και με τη μόνιμη συνεργασία τους στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , συνεργασία που υπηρετούσε και υπηρετεί, ανάμεσα στ' άλλα, και το «ξεπέρασμα των διαχωριστικών γραμμών» -αντιδραστική πολιτική απάτη της Δεξιάς- που προωθούσε και προωθεί το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ.

Πρόσφατα, στα μέσα του περασμένου μήνα στη Θεσσαλονίκη, η σοσιαλδημοκράτισσα Παπαρήγα απολογούμενη δήλωσε γι' αυτή την αντιδραστική συνεργασία και στα δυο επίπεδα, δηλ. αγροτικό - Τοπική Αυτοδιοίκηση: «Δεν είμαστε καιροσκόποι, ούτε τυχοδιώκτες. Στις αγροτικές κινητοποιήσεις συνεργαστήκαμε με στελέχη της Ν.Δ. ως συνεταιριστικά στελέχη και όταν είδαμε ότι δειλιάζουν ή πουλάνε τους αγώνες, τότε διαχωρίσαμε τη θέση μας. Δεν υποτάσσουμε τις αγροτικές κινητοποιήσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ούτε την Τοπική Αυτοδιοίκηση στις αγροτικές κινητοποιήσεις». («Ελευθεροτυπία» 14.2.2002).

Το μόνο σωστό σ' αυτή τη δήλωση είναι ότι το σοσιαλδημοκρατικό της κόμμα «συνεργάστηκε με τη ΝΔ στις αγροτικές κινητοποιήσεις», σ' όλα τ' άλλα ψεύδεται ασύστολα και δημαγωγεί η Παπαρήγα.

Την αντιδραστική αυτή συνεργασία των αγροτοπατέρων «Κ»ΚΕ-ΝΔ, η ηγεσία του «Κ»ΚΕ και ο «Ριζοσπάστης» την παρουσίαζαν χρόνια τώρα:

πρώτο, ως συνεργασία προς «όφελος»(!) της φτωχομεσαίας αγροτιάς, ενώ στην πραγματικότητα ήταν συνεργασία προς όφελος των μεγαλο-αγροτών καπιταλιστών,

δεύτερο, ότι «μόνο»(!) η ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ στήριζαν από κοινού «την αντιγροτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και ότι οι αγροτοπατέρες -υπερασπιστές των συμφερόντων των πλούσιων αγροτών- του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ «αντιμάχονταν»(!) δήθεν την αντιαγροτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εφαρμόζει η μεγαλοαστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Αν βέβαια κάποιοι αγωνιστές περίμεναν πως η ηγεσία του «Κ»ΚΕ θα άλλαζε θέση ως προς το ρόλο των αγροτοπατέρων της Νδ, δηλ. ότι δε θα τους θεωρούσε από εδώ και πέρα «αντιπάλους»(!) της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ αλλά υποστηρικτές της θα απογοητευτεί διαβάζοντας το πιο πρόσφατο σχόλιο του «Ριζοσπάστη»: «Μαζί με τους «στυλοβάτες» της αντιαγροτικής πολιτικής θα «γιορτάσουν» το Κιλελέρ και ο «γνωστοί και μη εξαιρετέοι» αγροτοσυνδικαλιστές της ΝΔ - Κοκκινούλης, Νασίκας, Σιδηρόπουλος, Μποτός, Τσακίρης και ΣΙΑ - οι οποίοι διακρίθηκαν στην τελευταία μεγάλη αγροτική κινητοποίηση για τις ικανότητές τους στη διάλυση των μπλόκων και στην επιχείρηση εφησυχασμού των αγροτών. Οι εν λόγω αγροτοσυνδικαλιστές εμφανίζονται, τώρα, σαν «αγωνισταράδες», οι οποίοι «συνεχίζουν με συνέπεια και "τσαμπουκά" τον αγώνα» για τα δίκαια των αγροτών». («Ρ» 31.2.2002, σελ 4)!!!

Μ' άλλα λόγια για την ηγεσία του «Κ»ΚΕ μόνο η ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ είναι «στυλοβάτες» της αντιαγροτικής πολιτικής και όχι οι αγροτοπατέρες συνδικαλιστές της ΝΔ, που απλά, κατά το «Ριζοσπάστη», θα πάνε στο Κιλελέρ να «συνεορτάσουν» μαζί μ' αυτές. Όσο για τα περί «αγωνισταράδων», τα εύσημα αυτά δίνονται χρόνια τώρα στους αγροτοπατέρες της ΝΔ απ' τους χρουστσοφικούς ηγέτες του «Κ»ΚΕ και το «Ριζοσπάστη» και δεν έχουν νόημα τα όψιμα παραπλανητικά «παράπονά» τους.

Τώρα πως γίνεται οι αγροτοπατέρες ενός μεγαλοαστικού μοναρχοφασιστικού κόμματος όπως η ΝΔ που υπερασπίζει την ΕΕ, αν είναι, πρώτο, «υπερασπιστές» των συμφερόντων της μικρομεσαίας αγροτιάς και όχι, όπως στην πραγματικότητα συμβαίνει, των πλουσιο-αγροτών καπιταλιστών, και δεύτερο, να είναι και «κατά»(!) της «αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ», αυτό μένει να το εξηγήσει στους φτωχούς αγρότες η σοσιαλδημοκρατικής ηγεσία των Φλωράκη-Παπαρήγα.

Σ' αντίθεση με αυτούς τους προδοτικούς ισχυρισμούς της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, οι αγροτοπατέρες του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ είναι υπερασπιστές των ταξικών συμφερόντων των πλούσιων αγροτών καπιταλιστών και κατά των μικρομεσαίων αγροτών και βέβαια των εργατών γης και επιπλέον ήταν και υπέρ της αντιαγροτικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης την οποία με παραδειγματική συνέπεια και φανατισμό υπερασπίζει το κόμμα τους. Το μόνο που ενδιαφέρει τους αγροτοπατέρες συνδικαλιστές της ΝΔ είναι να κερδίσει το κόμμα τους τις προσεχείς εκλογές, εξαπατώντας τους αγρότες, ώστε ν ασκηθεί μια ακόμα περισσότερο καταπιεστική και εκμεταλλευτική πολιτική σ' όλα τα επίπεδα.

 


Η «δίκη» Μιλόσεβιτς

Αυτές τις μέρες διεξάγεται στη Χάγη της Ολλανδίας η πολύκροτη δίκη «γενοκτονίας» του Μιλόσεβιτς!

Εκεί όμως που κάθεται ο Μιλόσεβιτς θα 'πρεπε να κάθονται οι θύτες και όχι το θύμα. Οι πραγματικοί γενοκτόνοι των λαών της Γης, οι πραγματικοί αρχιτρομοκράτες της υφηλίου. Δεν υπάρχει χώρα

Μηνάς Αντζουλάτος

 

Συνδρομές - Οικονομικές ενισχύσεις

Γκαβέλας Γιάννης 30,00 Κατάθεση ΕΤΕ 13.02.02 45,00
Κατάθεση ΕΤΕ 24.12.01 88,04 Κατάθεση ΕΤΕ 19.02.02 100,00
Κατάθεση ΕΤΕ 28.12.01 132,06 Κατάθεση ΕΤΕ 27.02.02 15,00
Κατάθεση ΕΤΕ 04.01.02 146,74 Κατάθεση ΕΤΕ 01.03.02 16,00
Κατάθεση ΕΤΕ 21.01.02 14,67 Κατάθεση ΕΤΕ 11.03.02 68,00
Κατάθεση ΕΤΕ 06.02.02 14,67 Κατάθεση ΕΤΕ 15.03.02 15,00
Κατάθεση ΕΤΕ 06.02.02 14,67 Κατάθεση ΕΤΕ 26.03.02 15,00
Κατάθεση ΕΤΕ 07.02.02 16,00    

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Τυνησία: δίκη παρωδία - Να απελευθερωθούν οι σύντροφοι Χ. Χαμμάμι, Α. Μαντούρι, Κ. Τααμαλά

Η πρόβλεψη του Στάλιν για την τραγωδία του Παλαιστινιακού λαού

Να σταματήσουν τα εγκλήματα του ναζι-φασίστα Σαρόν

Όχι στο «διάλογο»-απάτη για το ασφαλιστικό

Σχέδιο προγράμματος του ΚΚΕ (συνέχεια από το προηγούμενο)

Στέργιος Κ. Κόκκας (1915-2001)

«Έργα και ημέρες» των προδοτών χρουστσο-μπρεζνιεφικών ρεβιζιονιστών

Η αλήθεια για την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ (συνέχεια από το προηγούμενο)

Οριστική ή προσωρινή λήξη του αντιδραστικού «ειδυλλίου»-συνεργασίας των αγροτοπατέρων «Κ»ΚΕ-ΝΔ

Μ. Αντζουλάτου: Η «δίκη» Μιλόσεβιτς

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55