Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 134 15-31/5/2002Αρ. Φύλ. 134 15-31 Μάη 2002
Επίσκεψη Μπους στην Ευρώπη - περιοδεία στο "εχθρικό έδαφος" των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων

Η πρόσφατη επίσκεψη του αρχηγού του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Τζωρτζ Μπους και η περιοδεία του σε Βερολίνο-Μόσχα-Παρίσι-Ρώμη καθώς και οι συνομιλίες του με τους ηγέτες των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών προβλήθηκαν απ' τον μεγαλο-αστικό και ρεβιζιονιστικό τύπο

 

 

 

 

 


Βάρβαρη επίθεση των Λιμενικών ενάντια στους απεργούς ναυτεργάτες

Η απεργιακή κινητοποίηση των ναυτεργατών (29 Μάη 2002) κατέληξε σε σφοδρότατες συγκρούσεις με τους λιμενικούς, οι οποίοι με εντολή του υπουργού Ναυτιλίας και «επικαλούμενοι» δικαστική απόφαση που «έκρινε» την απεργία τους «παράνομη και καταχρηστική» επιτέθηκαν με πρωτοφανή βαρβαρότητα στους απεργούς.

Το λιμάνι του Πειραιά για ένα 24ωρο θύμιζε «πεδίο μάχης». Οι δυνάμεις των λιμενικών που χτυπώντας με απίστευτη αγριότητα ενισχύθηκαν και από «βατραχανθρώπους», με αποτέλεσμα οι τραυματίες να φτάσουν τις πολλές δεκάδες.

Τα αιτήματα των ΠΕΜΕΝ-ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ:

- δημόσια, καθολική, υποχρεωτική ασφάλιση, υγεία-πρόνοια και αυτόνομο ΝΑΤ.
- ενίσχυση των Ταμείων και του Οίκου Ναύτη.
- αυξήσεις στους μισθούς και σύνταξη στο 80% των ενεργών μισθών,
- σύνταξη στα 50, με 20 χρόνια συνθετική υπηρεσία, και υπολογισμό του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμο χρόνο,
- σταθερή εργασία με 7ωρο-5νθήμερο-35ωρο, και σύστημα εναλλαγής των πληρωμάτων,
- οργανικές συνθέσεις που θα ανταποκρίνονται στις διευρυμένες ανάγκες των πλοίων, κατάθεση όλων των εφοπλιστικών οφειλών
- κατάργηση των αντιασφαλιστικών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

 


ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ
(5.5.1818 - 14.3.1883)

"Η μεγάλη κοσμοϊστορική υπηρεσία υπηρεσία που πρόσφεραν ο Μαρξ και ο Ενγκελς βρίσκεται στο ότι απέδειξαν, κάνοντας επιστημονική ανάλυση, ότι είναι αναπόφευχτη η χρεοκοπία του καπιταλισμού και το πέρασμά του στον κομμουνισμό, όπου δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο".

"Η μεγάλη κοσμοϊστορική σημασία που πρόσφεραν ο Μαρξ και ο Ενγκελς βρίσκεται στο ότι υπέδειξαν στους προλετάριους όλων των χωρών το ρόλο τους, το καθήκον τους, την αποστολή τους: να ξεσηκωθούν πρώτοι στον επαναστατικό αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο, να συνενώσουν γύρω τους στον αγώνα αυτό όλους τους εργαζόμενους και τους εκμεταλλευόμενους".

Β.Ι. ΛΕΝΙΝ

 

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (ΠΡΟΛΟΓΟΣ)
(απόσπασμα)

Η πρώτη εργασία που έκανα για τη λύση των αμφιβολιών που με κατέτρωγαν ήταν μια κριτική αναθεώρηση της φιλοσοφίας του δικαίου του Χέγκελ, μια εργασία, που η εισαγωγή της δημοσιεύθηκε στα «Γερμανο-γαλλικά Χρονικά» που εκδόθηκαν το 1844 στο Παρίσι. Η ερευνά μου κατάληξε στο συμπέρασμα ότι τόσο οι νομικές σχέσεις όσο και οι κρατικές μορφές δε μπορούν να κατανοηθούν ούτε απ' αυτές τις ίδιες ούτε από τη λεγόμενη γενική εξέλιξη του ανθρώπινου πνεύματος, αλλά ότι αντίθετα είναι ριζωμένες μέσα στις υλικές συνθήκες ζωής, που στο σύνολο τους ο Χέγκελ τις συνοψίζει, σύμφωνα με τη μέθοδο των άγγλων και των γάλλων του 18ου αιώνα, με την ονομασία «αστική κοινωνία», ότι λοιπόν η ανατομία της αστικής κοινωνίας πρέπει να αναζητηθεί στην πολιτική οικονομία. Την εξερεύνηση τους, που την άρχισα στο Παρίσι, τη συνέχισα στις Βρυξέλλες, όπου μετανάστευσα εξαιτίας μιας διαταγής για απέλαση μου του κυρίου Γκιζό. Το γενικό συμπέρασμα στο οποίο κατάληξα, και που όταν πια το είχα αποχτήσει, χρησίμευε σαν οδηγός στις μελέτες μου, μπορεί να διατυπωθεί σύντομα ως εξής:

Στην κοινωνική παραγωγή της ζωής τους, οι άνθρωποι έρχονται σε καθορισμένες, αναγκαίες, ανεξάρτητες από τη θέληση τους σχέσεις, σε παραγωγικές σχέσεις που αντιστοιχούν σε μια ορισμένη βαθμίδα ανάπτυξης των υλικών παραγωγικών τους δυνάμεων. Το σύνολο αυτών των παραγωγικών σχέσεων αποτελεί την οικονομική διάρθρωση της κοινωνίας, την πραγματική βάση, που πάνω της υψώνεται ένα νομικό και πολιτικό εποικοδόμημα και στην οποία αντιστοιχούν ορισμένες μορφές κοινωνικής συνείδησης. Ο τρόπος παραγωγής της υλικής ζωής καθορίζει την κοινωνική, πολιτική και πνευματική πορεία (προτσές) της ζωής γενικά. Δεν είναι η συνείδηση των ανθρώπων που καθορίζει το είναι τους, μα αντίθετα το κοινωνικό είναι τους καθορίζει τη συνείδηση τους. Σε μια ορισμένη βαθμίδα της εξέλιξης τους, οι υλικές παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας έρχονται σε αντίφαση με τις υπάρχουσες παραγωγικές σχέσεις ή - πράγμα που αποτελεί μονάχα τη νομική γι' αυτό έκφραση - με τις σχέσεις ιδιοκτησίας, μέσα στις οποίες είχαν κινηθεί ως τώρα. Από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων οι σχέσεις αυτές μεταβάλλονται σε δεσμά τους. Τότε έρχεται μια εποχή κοινωνικής επανάστασης. Με την αλλαγή της οικονομικής βάσης ανατρέπεται αργότερα ή γοργότερα, ολόκληρο το τεράστιο εποικοδόμημα. Όταν εξετάζουμε τέτοιες ανατροπές, πρέπει να κάνουμε πάντα τη διάκριση ανάμεσα στην υλική ανατροπή στους οικονομικούς όρους της παραγωγής, που μπορούμε να τους διαπιστώσουμε με ακρίβεια φυσικών επιστημών, και στις νομικές, πολιτικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές ή φιλοσοφικές, κοντολογής τις ιδεολογικές, μορφές, μέσα στις οποίες οι άνθρωποι συνειδητοποιούν αυτή την σύγκρουση και παλαίβουν ως τη λύση της. Όσο λίγο μπορούμε να κρίνουμε ένα άτομο από τη γνώμη που έχει το ίδιο για τον εαυτό του, άλλο τόσο μπορούμε να κρίνουμε μια τέτοια εποχή ανατροπής από τη συνείδηση της, μάλλον πρέπει να εξηγήσουμε τη συνείδηση αυτή απ' τις αντιφάσεις της υλικής ζωής, απ' τη σύγκρουση που υπάρχει ανάμεσα στις κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις και στις παραγωγικές σχέσεις. Ένας κοινωνικός σχηματισμός ποτέ δεν εξαφανίζεται προτού αναπτυχθούν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις, που μπορεί να χωρέσει, και νέες, ανώτερες παραγωγικές σχέσεις ποτέ δεν εμφανίζονται, προτού ωριμάσουν οι υλικοί όροι της ύπαρξης τους μέσα στους κόλπους της ίδιας της παλιάς κοινωνίας. Γι αυτό η ανθρωπότητα βάζει πάντα μπροστά της μόνο τα καθήκοντα εκείνα που μπορεί να λύσει, γιατί με μια προσεχτικότερη εξέταση γίνεται πάντα φανερό, ότι το ίδιο το καθήκον ξεπηδάει μόνο τότε, όταν οι υλικοί όροι για τη λύση του υπάρχουν κιόλας ή τουλάχιστο βρίσκονται στην πορεία του γίγνεσθαι. Σε γενικές γραμμές μπορούν, ο ασιατικός, ο αρχαίος, ο φεουδαρχικός και ο σύγχρονος αστικός τρόπος παραγωγής να χαρακτηρισθούν σαν προοδευτικές εποχές του οικονομικού κοινωνικού σχηματισμού. Οι αστικές παραγωγικές σχέσεις είναι η τελευταία ανταγωνιστική μορφή του κοινωνικού προτσές της παραγωγής, ανταγωνιστική όχι με την έννοια του ατομικού ανταγωνισμού, αλλά ενός ανταγωνισμού που ξεπηδά από τους κοινωνικούς όρους ζωής των ατόμων, οι παραγωγικές δυνάμεις όμως που αναπτύσσονται στους κόλπους της αστικής κοινωνίας δημιουργούν ταυτόχρονα τους υλικούς όρους για τη λύση αυτού του ανταγωνισμού. Μαζί μ' αυτό τον κοινωνικό σχηματισμό κλείνει επομένως η προϊστορία της ανθρώπινης κοινωνίας.


Σημ: Η πρώτη παράγραφος δεν υπάρχει στη έντυπη έκδοση.

 


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

(Σχέδιο)

Συνέχεια από το προηγούμενο

 

Το πρόγραμμα της Νεοελληνικής Λαϊκής Δημοκρατίας

7. Αθλητισμός-Πολιτιστική ανάπτυξη: Γερό μυαλό σε γερό κορμί.

Η φυσική αγωγή

 

Το Πρόγραμμα (1954) που αναδημοσιεύουμε σε συνέχειες είναι του επαναστατικού ΚΚΕ 1918-55 με Γραμματέα το σ. Νίκο Ζαχαριάδη και δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό ρεφορμιστικό πρόγραμμα του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ.

 


Βασιλική Μπουρσούκη
(1917-2001)

Τον περασμένο χρόνο (17 Οχτώβρη 2001) άφησε την τελευταία πνοή της στη Σταυρούπολη της Θεσσαλονίκης η αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και μαχήτρια-αξιωματικός του ένδοξου ΔΣΕ συντρόφισσα Βασιλική (Πουπούλα) Μπουρσούκη.

Η επαναστάτρια-κομμουνίστρια γεννήθηκε το 1917 στο χωριό Λούπεδα της Ανατολικής Θράκης. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1921, η οικογένειά της εγκαταλείπει τη γενέτειρά της και εγκαταστάθηκε στο χωριό Νερόμυλοι Αλμωπίας του νομού Πέλλας.

Στα μαύρα χρόνια της τριπλής φασιστικής κατοχής (ιταλο-γερμανο-βουλγάρικης), το 1941, παντρεύτηκε τον Κώστα Μπουρσούκη, μέλος του ΚΚΕ, και απέκτησαν μια κόρη. Ο Κώστας Μπουλσούκης πολέμησε τους φασίστες κατακτητές από τις γραμμές του ΕΛΑΣ και αργότερα τους ντόπιους μοναρχοφασίστες απ' τις γραμμές του ένδοξου ηρωικού ΔΣΕ. Το 1948 τραυματίστηκε και από τότε αγνοείται η τύχη του.

Η γυναίκα του συντρόφισσα Βασιλική κυνηγήθηκε εξαιτίας της δράσης του συζύγου της και αναγκάστηκε μαζί με την κόρη της να περάσει το Αρχηγείο Τζένας του ΔΣΕ. Εντάχθηκε στο ΔΣΕ και τελείωσε τη Σχολή Νοσοκόμων. Ονομάστηκε αξιωματικός του ΔΣΕ και πήρε μέρος στις μάχες του Γράμμου.

Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ βρέθηκε στην Τασκένδη, όπως και πολλές άλλες χιλιάδες αγωνιστές, όπου έζησε και δούλεψε στην παραγωγή, 30 και πλέον χρόνια, ως τον επαναπατρισμό της το 1981.

Κατά τη διάρκεια της βίαιης χρουστσοφικής επέμβασης στο ΚΚΕ, στα χρόνια 1955-56 η κομμουνίστρια Βασιλική Μπουρσούκη υπεράσπισε την επαναστατική γραμμή της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής το μεγάλο και αλύγιστο μπολσεβίκο κομμουνιστή ηγέτη σύντροφο ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ.

Στις επόμενες δεκαετίες, παρά τις φασιστικές διώξεις και την τρομοκρατία των προδοτών χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών, σοβιετικών και ελλήνων υποτακτικών τους της διορισμένης σοσιαλδημοκρατικής κλίκας των Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη-Βαφειάδη-Τσολάκη-Φλωράκη, κλπ. υπεράσπισε την επαναστατική γραμμή των Στάλιν-Ζαχαριάδη, αλλά και τους ίδιους απ' τις συκοφαντίες των χρουστσοφικών.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνδέθηκε με τους επαναστάτες κομμουνιστές σταλινιστές-ζαχαριαδικούς συντρόφους της Τασκένδης και συνέχισε να υπερασπίζει την επαναστατική γραμμή και τις αγωνιστικές παραδόσεις του ηρωικού ΚΚΕ (1918-55), κόντρα και ενάντια στο αντεπαναστατικό ρεύμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού που εκπροσωπείται από τις σοσιαλδημοκρατικές ηγεσίες των «Κ»ΚΕ-Συνασπισμού. Βάδισε πάντα και υπεράσπισε ως το τέλος της επαναστατικής της ζωής τον επαναστατικό δρόμο του μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού, το δρόμο των ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ.

 


Η αλήθεια για την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ

Συνέχεια από το προηγούμενο

Γ. Τι μέλλει γίγνεσθαι;

Η εξουδετέρωση της ΕΣΣΔ με τον πιο άνανδρο και δόλιο τρόπο - της προδοσίας -ύστερα από την παταγώδη αποτυχία χρήσης όλων των άλλων μέσων βίαιης αναμέτρησης με τον επιστημονικό σοσιαλισμό, είναι γελοίο, από άποψη ιστορικού δικαίου, να θεωρείται «νίκη» του ιμπεριαλισμού, εφόσον η νομοτελειακή αναγκαιότητα του σοσιαλισμού, όχι μόνο δεν διαψεύστηκε, αλλά επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά με την ανικανότητα του ιμπεριαλισμού να τον αντιμετωπίσει με όλες τις ισότιμες αντιπαραθέσεις. Συνεπώς, πρόκειται για βίαιη ανακοπή, της ήδη μεταβιβαζόμενης, μετά την νίκη της ΜΟΣΕ το 1917, ανθρωπότητας προς το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Το ανεκτίμητο κόστος αυτής της βίαιης ανακοπής για την ανθρωπότητα προβάλλεται με την επιταχυνόμενη επιδείνωση των παλαιών και την πολλαπλάσια συσσώρευση καινούργιων προβλημάτων με κατακλυσμιαίες απειλητικές προεκτάσεις για την ύπαρξη ζωής στον πλανήτη Γη. Το περιβαλλοντικό, το επισιτιστικό, το πληθυσμιακό και τα πολυάριθμα παράγωγα τους, είναι απόρροια πολιτικό-οικονομικής υφής και όχι επιστημονικό-τεχνολογικής. Π.χ. το περιβαλλοντικό κυρίως, προέρχεται από την στρεβλή επιλογή καύσης οργανικών καυσίμων για παραγωγή τεχνητής ενέργειας, ειδικά ηλεκτρικής, λόγω των αμύθητων κερδών, που εξασφαλίζουν αυτά στα μονοπώλια καυσίμων, αφήνοντας στο περιθώριο την αξιοποίηση αναρίθμητων, φιλικών προς το περιβάλλον, πηγών ενέργειας, σύντηξης, που είχε δρομολογηθεί από τους σοβιετικούς επιστήμονες με ανεξάντλητη πρώτη ύλη το νερό, όπου 1 λίτρο περιέχει ενέργεια ισοδύναμη με 350 λίτρα βενζίνης.

Ότι αφορά το επισιτιστικό, εδώ κραυγάζει το μαζικό έγκλημα του ιμπεριαλισμού σε βάρος της πλειοψηφίας των 6 δισεκατομμυρίων ανθρώπων της Γης, που λιμοκτονούν, όταν από το 1993 είχε γίνει γνωστό και επαναλήφθηκε στις 6/4/01 από την ΝΕΤ το γεγονός, ότι παράγονται τρόφιμα για να τραφούν 12 δισεκατομμύρια άνθρωπο! Και αυτό επιβεβαιώνεται απ' την σύγκρουση αύξησης του παγκοσμίου πληθυσμού και παραγωγικότητας της εργασίας στα τελευταία 30 χρόνια, όπου από 3,2 δισεκατομμύρια ο πληθυσμός έφτασε τα 6 δισεκατομμύρια ούτε καν διπλασιάστηκε, ενώ, βάσει υπολογισμών η παραγωγικότητα εργασίας αυξήθηκε πάνω από 120 φορές.

Ταυτόχρονα, το Παγκόσμιο Εθνικό Προϊόν (ΠΕΠ) από 4 τρισεκατομμύρια το 1976, το 2000 ξεπέρασε τα 28. Ωστόσο, η εξαθλίωση, παρά την ασήμαντη αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού αγγίζει τα 60%. Και αυτό επειδή το 80% του παραπάνω ΠΕΠ το ιδιοποιείται το 20 % του παγκόσμιου πληθυσμού. Πιο συγκεκριμένα: το 1% (δηλαδή τα 6 εκατομμύρια) του παγκόσμιου πληθυσμού ιδιοποιείται το 80% του ΑΕΠ. Ενώ 3 μεγιστάνες μόνο, κατέχουν τόσο χρήμα, όσο οι κρατικοί προϋπολογισμοί 48 αναπτυσσόμενων χωρών με πληθυσμό 700 εκατομμυρίων ανθρώπων. Μια άλλη ενδιαφέρουσα διάσταση, που εμπεριέχεται σ' αυτή την εκρηκτική, αλματώδη αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, είναι πως αυτό επιτυγχάνεται με την υλοποίηση μόνο των 12% των ήδη έτοιμων επιστημονικο-τεχνικών εφευρέσεων, λόγω ανικανότητας να αντέξει το ιμπεριαλιστικό εκμεταλλευτικό κατεστημένο το βάρος της υπερπαραγωγής, με ασύλληπτες διαστάσεις ανεργίας και των περιορισμένων δομών των βάθρων του κατεστημένου, που είναι η αγοραπωλησία.

Η άλλη πτυχή του ίδιου φαινομένου συνίσταται στο γεγονός, ότι με τις ήδη σήμερα δομές παραγωγής υλικών αγαθών είναι δυνατή η πλήρη εξασφάλιση των αναγκών της ανθρωπότητας με 2ωρη ημερήσια απασχόληση όλου του ενεργού πληθυσμού της Γης!

Στις 20/4/01, από τηλεοπτικό κανάλι μεταδόθηκε, πως τρεις σούπερ μεγιστάνες του πλούτου κατέχουν περιουσίες: ο πρώτος αμερικάνος 24 τρισεκατομμύρια δολάρια, ο 205 επίσης αμερικανός -16 τρισεκατομμύρια και ο 3°* Σαουδάραβας - 11 τρισεκατομμύρια δολάρια. Πρόκειται για φρενίτιδα πρωτοφανούς συσσώρευσης πλούτου, όπου ωχριά και αυτή η φυσική ζούγκλα, εφόσον εκεί η συμπεριφορά των αλληλότροφων κατοίκων της, ρυθμίζεται αυστηρά, με το νόμο του κορεσμού της πείνας κάθε φορά, που προκύπτει η ανάγκη, χωρίς καμία σχεδόν φροντίδα συσσώρευσης. Αυτοί, λοιπόν, οι καθόλα κοινοί άνθρωποι με τις κοινές καταναλωτικές ανάγκες, προς τι αυτή η άπειρη απληστία;

Ποιοι νόμοι φύσης ή κοινωνίας μπορούν να καλύψουν αυτό το αβυσσαλέο μένος τους προς τον απροσμέτρητο πλουτισμό, όταν είναι περιστοιχισμένοι από μανιασμένους ωκεανούς ανθρώπινης απερίγραπτης αθλιότητας;

Και σ' αυτό το φόντο της δυσβάσταχτης, εκκωφαντικά κραυγάζουσας κοινωνικής αθλιότητας ανισοτήτων, οι κυβερνήτες -εντολοδόχοι αυτών των άπληστων θλιβερών όντων, πόσο πρέπει να είναι πωρωμένοι, ανάλγητοι όπου με αμέτρητα τερτίπια επικαλούνται την «ανυπέρβλητη ανάγκη» αφαίμαξης των ήδη αφαιμαγμένων προ πολλού εξαθλιωμένων λαϊκών μαζών, μέσω της κατακρεούργησης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της αύξησης των ορίων ηλικίας συντάξεων, το μοίρασμα της κάθε θέσης εργασίας σε δυο - τρία άτομα; Καθόλου δεν έχουν κατά νου τι πράττουν και για ποιανού όφελος; Για το δικό τους!!! Αν σ' αυτή την επιταχυνόμενη συμπίεση των ορίων επιβίωσης των, μη εχόντων, πλειοψηφιών του παγκόσμιου πληθυσμού, προστεθούν και τα επίσης αυξανόμενα με επιδημική μορφή δεινά όπως: πείνα, ναρκωτικά, δουλεμπόριο, πορνεία, σωματεμπορία, παιδική εργασία, παιδεραστία, μετανάστευση 3% (180 εκατομμύρια) του παγκόσμιου πληθυσμού, πανανθρώπινη εξαθλίωση, με αδιάκοπους, πολυάριθμους πολέμους σε μόνιμη βάση διεξαγωγή τους στον πλανήτη, με 23 εκατομμύρια νεκρούς στη μεταπολεμική περίοδο. Ακόμα την επανεμφάνιση των θεωρούμενων εξαφανισμένων ασθενειών δίπλα στις υπάρχουσες, ελονοσίας, ιδιαίτερα ανησυχητικής εξάπλωσης σε 2 δισεκατομμύρια - το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού - ανθρώπους, της φυματίωσης, (που βάσει επιστημονικών ανακοινώσεων, ύστερα από εξάμηνη εντατική θεραπεία με τα υπάρχοντα φάρμακα, ο βάκιλός του Κόχ εμφανίστηκε πιο ενδυναμωμένος, απ' ότι πριν τη-θεραπεία), το Έιτζ, τον Καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις, κλπ., αλλά και τις κατά 6% αυξήσεις ετησίως φυσικών καταστροφών, λόγω κλιματολογικών αλλαγών (πλημμυρών, ξηρασιών, πυρκαγιών, σεισμών), η γενική εικόνα του μέλλοντος διαγράφεται άκρως προβληματική για την επιβίωση της πλειοψηφίας της ανθρωπότητας. Μια μόνο εκδοχή - μη έγκαιρης αναχαίτισης της φυματίωσης, μπορεί να «απαλείψει» σειρά κρίσιμων προβλημάτων όπως η πληθυσμιακή έκρηξη με τα 90 εκατομμύρια ετήσια αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, και τα άμεσα συναφή - το επισιτιστικό. Ωστόσο, αν αυτό δεν συμβεί, η αύξηση του παγκόσμιου-πληθυσμού, βάσει πολλών δημογραφικών ερευνών θα κορεστεί στο επίπεδο των 11-13 δισεκατομμυρίων ανθρώπων στο διάστημα 2075-2100.

 

Τηλέμαχος Λαδόπουλος

Συνεχίζεται


Μάχη της Κρήτης

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 61 χρόνων απ' τη μάχη της Κρήτης (Μάης 1941) και συνάμα τιμώντας την επέτειο της αναδημοσιεύουμε το βαρυσήμαντο άρθρο του σ. Μιλτιάδη Πορφυρογέννη, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ (1918-55) που δημοσιεύτηκε (16.5.1941) πριν τη μάχη στις εφημερίδες "Εσπερινός Ταχυδρόμος" (Χανίων) και "Κρητικά Νέα" (Ηρακλείου).

Ενωμένοι προς τη Νίκη

Ο Χιτλερισμός, γερμανικός και ιταλικός, αφού στη χώρα του στραγγάλισε τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού και τον έριξε σε αφάνταστη δυστυχία και πείνα, ανάλαβε μια πρωτοφανή σε ένταση και έκταση εκστρατεία για να υποδουλώσει ολόκληρο τον κόσμο στο ζυγό της φασιστικής κτηνωδίας και βαρβαρότητας. Η μικρή μας σε έκταση, μα μεγάλη σε ζωή και σε αγώνες για τη λευτεριά χώρα, παραδόθηκε, ηθικά νικήτρια και όχι νικημένη στα χέρια του κατακτητή. Στην Ακρόπολη του Περικλή και της δημοκρατικής Αθήνας, εκεί όπου ακούστηκαν οι συνταρακτικές, και για σήμερα, εκκλήσεις του Δημοσθένη υπέρ της ελευθερίας, σηκώθηκε το σύμβολο της βαρβαρότητας και της δουλείας, ο αγκυλωτός σταυρός.

Και μένει η Κρήτη... Το νησί όπου και η κάθε πέτρα έχει κάτι να διηγηθεί για κάποιο αίμα που χύθηκε σε αγώνα για τη λευτεριά, για κάποιον ηρωισμό, που του στάθηκε μάρτυρας. Στην καινούργια αυτή φάση του τιτανίου αγώνα της Ελλάδας μας, όπου η Κρήτη γίνεται ο προμαχώνας της ελευθερίας, καθήκον του κάθε Έλληνα είναι να σταθεί άξιος στρατιώτης του μεγάλου και ιστορικού αυτού αγώνα, που οι συνέπειες του για το μέλλον του ελληνικού λαού θάναι τεράστιες.

Το ίδιο καθήκον πέφτει και πάνω στους κομμουνιστές. Είναι τιμή μας, που ο φασισμός μας έχει ανακηρύξει τον υπ' αριθμ. 1 εχθρό του και που έχουμε ανοιχτές ακόμα, τις πληγές, που μας έδωσε. Κι' αν μισήσαμε το φασισμό γιατί οδηγεί την ανθρωπότητα σε βαρβαρότητα χειρότερη από μεσαιωνική, τον μισούμε πιο πολύ τώρα, που η βρωμερή μπότα του πατάει σκληρά πάνω στο ματωμένο, το ρημαγμένο σώμα της πατρίδας μας. Στον αγώνα για την άμυνα της Κρήτης, που είναι αγώνας για την απελευθέρωση της Ελλάδος, οι κομμουνιστές πρέπει νάναι στις πρώτες γραμμές. Δεν υπάρχουν διαφωνίες ή επιφυλάξεις, που να μπορούν να τεθούν πάνω απ' το πρώτο, το κύριο, το μοναδικό, για σήμερα, αυτό καθήκον. Ο καθένας μας πρέπει νάναι ανεπιφύλακτα στο πλευρό της Κυβέρνησης στον αγώνα για την άμυνα της Κρήτης, για το τσάκισμα του Χιτλερισμού, για την απελευθέρωση της Ελλάδας μας. Βλέπουμε την απελευθέρωση της Ελλάδας για το τσάκισμα του Χιτλερισμού και των πρακτόρων του σαν ένα τεράστιο βήμα προς την κοινωνική χειραφέτηση των εργαζομένων, προς την κοινωνική πρόοδο. Και όταν ο Ελληνικός λαός νικήσει, και θα νικήσει, τότε στους ήρωες του σημερινού αγώνα θα υψώσει ένα μνημείο αθάνατο μέσα στους αιώνες: θάναι το ζωντανό μνημείο μιας Ελλάδας λεύτερης, πραγματικά λεύτερης, ανεξάρτητης, πραγματικά ανεξάρτητης, ευτυχισμένης, πραγματικά ευτυχισμένης.

Ας φιλοδοξήσει ο κάθε Έλληνας να βάνει όπου ταχθεί, από ένα λιθαράκι στο μεγάλο αυτό ζωντανό μνημείο. Ας δόση το παν για να γίνει η Κρήτη, η ανίκητη Κρήτη, το γρανιτένιο θεμέλιο, όπου θα σπάσει η Χιτλερική θύελλα και όπου θα οικοδομηθεί αύριο το μεγάλο οικοδόμημα της λεύτερης και ευτυχισμένης Ελλάδας. Απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση αυτού του ιερού καθήκοντος, είναι να δημιουργηθεί μια πραγματική εθνική ενότητα από όλους τους Έλληνες, που τίμια και ειλικρινά ήλθαν να συμμετάσχουν στον αγώνα, ανεξάρτητα από καταγωγή ή πολιτικά φρονήματα. Υποχρέωση όλων μας ντόπιων και ξένων είναι να συμβάλλουμε γι' αυτό παραμερίζοντας διαφορές, πικρίες ή μνησικακίες. Ενωμένοι όλοι σε μια τέτοια ιερή ένωση και με τη βοήθεια των μεγάλων Δημοκρατιών της γης θα διατηρήσουμε ακλόνητα την πίστη μας στον τελικό θρίαμβο του δίκαιου και ωραίου αγώνα μας.

Ας μην ξεχνούμε πως όλοι οι υπόδουλοι Έλληνες με κρυφά σφιγμένες τις γροθιές και με υγρά από τον πόνο μάτια ατενίζουν σε μας με ελπίδες και με εμπιστοσύνη. Ας γίνουμε άξιοι της εμπιστοσύνης, τους και ας δικαιώσουμε τις ελπίδες τους.

Μιλτιάδης Πορφυρογέννης
Δικηγόρος, πρώην βουλευτής ΚΚΕ


Βενεζουέλα
συνεχίζονται οι προσπάθειες ανατροπής του εκλεγμένου προέδρου της χώρας Ούγκο Τσάβες

Το αμερικανόπνευστο φασιστικό πραξικόπημα της 11ης Απρίλη στη Βενεζουέλα, με επικεφαλής τον πρόεδρο του Συνδέσμου Βιομηχάνων Πέντρο Καρμόνα, είχε μόλις 30 ώρες ζωής. Παρά τις «μετρημένες» ώρες του, οι ΗΠΑ εξέφρασαν την «ικανοποίησή» τους και έσπευσαν πρώτες

 


Επίθεση κατά του Ιράκ με 250.000 στρατιώτες σχεδιάζουν οι ΗΠΑ για το 2003

Οι φονιάδες των λαών οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές ετοιμάζονται για μια ακόμη αιματοβαμμένη εκστρατεία ενάντια στο Ιράκ για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν.

Πρόσχημα του αναμενόμενου αυτού πολέμου, οι εκτιμήσεις των αμερικανών ότι το Ιράκ έχει στη διάθεσή του πυρηνικά ή άλλα όπλα μαζικής καταστροφής.

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα των «Τάιμς» της Νέας Υόρκης στην ηλεκτρονικής της διεύθυνση, η κυβέρνηση του Μπους στην προσπάθειά της για την ανατροπή του Σαντάμ προσανατολίζεται σε μεγάλη χερσαία και αεροπορική εκστρατεία ενάντια στο Ιράκ, στην οποία θα χρειαστούν 70 έως 250 χιλιάδες στρατιώτες.

Η σκέψη για ένα στρατιωτικό πραξικόπημα ενάντια στον Σαντάμ θεωρείται ότι δεν θα έχει επιτυχία. Φυσικά εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι αμερικανοί έχουν κάνει κατ' επανάληψη προσπάθεια συντονισμού και χρηματοδότησαν την ιρακινή αντιπολίτευση για την ανατροπή του Σαντάμ.

Ανώτεροι αμερικανοί αξιωματούχοι, σύμφωνα με τους «Τάιμς», παραδέχονται ότι τέτοια επίθεση κατά πάσα πιθανότητα θα καθυστερήσει έως τις αρχές του 2003, ώστε να υπάρχει χρόνος να προετοιμαστούν οι κατάλληλες στρατιωτικές, οικονομικές και διπλωματικές συνθήκες. Στα σχέδια τους προβλέπεται να μην γίνουν επιχειρήσεις μέσα στο καλοκαίρι, διότι οι στρατιώτες θα φέρουν βαριές στολές χημικού πολέμου, να γίνουν προετοιμασίες για παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση και να μεσολαβήσει χρόνος για τον τερματισμό της ισραηλινο-παλαιστινιακής κρίσης, του μονόπλευρου πολέμου γενοκτονία ενάντια στους παλαιστινίους.

Σύμφωνα επίσης με το ίδιο δημοσίευμα το σχέδιο προβλέπει να πραγματοποιηθούν επιχειρήσεις εντός του Φθινοπώρου, αλλά ο πόλεμος στην Παλαιστίνη άλλαξε το σχέδιο, διότι προέκυψαν διαφωνίες στην αμερικανική κυβέρνηση ως προς το αν μπορεί να αρχίσουν στρατιωτικές ενέργειες χωρίς να πυροδοτηθούν τα Αραβικά κράτη και αρχίσουν βίαιες αντιαμερικανικές ενέργειες απ' τους λαούς σε όλη την περιοχή.

Είναι σίγουρο ότι μια ακόμη επίθεση ενάντια στο Ιράκ από τους αμερικανούς θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από τους λαούς της περιοχής αλλά και γενικότερα για το προσχεδιασμένο αυτό έγκλημα. Όχι όμως και από τις κυβερνήσεις (οι όποιες φραστικές αντιρρήσεις είναι για το καλάθι των αχρήστων), που είναι δεμένες, εξαρτώμενες και δορυφόροι των αμερικανών και υπηρετούν τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Φυσικά οι κυβερνήσεις αυτές είναι ενάντια στους λαούς τους.

Εξάλλου η ανατροπή ή όχι του Σαντάμ στο Ιράκ πρέπει να είναι υπόθεση του ιρακινού λαού με κυρίαρχο στοιχείο την ταξική πάλη στη χώρα αυτή και με τις αντιθέσεις που διαμορφώνονται. Βέβαια και οι ανταγωνιστικές αντιθέσεις που διαμορφώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και τα συμφέροντά τους στην περιοχή αυτή (πετρέλαιο, πρώτες ύλες, κλπ.) δημιουργούν την κίνηση του πραγματικού στην κατεύθυνση των ιμπεριαλιστών που επικρατούν, όσο φυσικά οι λαοί στην περιοχή αλλά και γενικότερα δεν αποκτούν την ανάλογη κοινωνική, ταξική συνείδηση για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που ζουν και βιώνουν.

Ανεμίζοντας τις σημαίες τους με το σύνθημα «το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός και όχι ο βάρβαρος καπιταλισμός» και συνεχίζοντας την πάλη τους ενάντια στη βάρβαρη πραγματικότητα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης του πολέμου, του φασισμού, κλπ. οι λαοί θα έχουν σίγουρες επιτυχίες στον αγώνα τους για την απελευθέρωσή τους απ' τα ιμπεριαλιστικά δεσμά και την καπιταλιστική σκλαβιά.

Συνδρομές - Οικονομικές ενισχύσεις

Ζαχαρής Μανώλης 20,00 Κατάθεση ΕΤΕ 15.05.02 20,00
Κατάθεση ΕΤΕ 05.04.02 60,00 Κατάθεση ΕΤΕ 15.05.02 15,00
Κατάθεση ΕΤΕ 25.04.02 30,00 Κατάθεση ΕΤΕ 23.05.02 16,00
Κατάθεση ΕΤΕ 02.05.02 16,00 Κατάθεση ΕΤΕ 04.06.02 15,00

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Βάρβαρη επίθεση των Λιμενικών ενάντια στους απεργούς ναυτεργάτες

Καρλ Μαρξ (5.5.1818 - 14.3.1883)

Κ. Μαρξ: Κριτική της πολιτικής οικονομίας (πρόλογος, απόσπασμα)

Σχέδιο προγράμματος του ΚΚΕ (συνέχεια από το προηγούμενο)

Βασιλική Μπουρσούκη (1917-2001)

Η αλήθεια για την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ (συνέχεια από το προηγούμενο)

Μάχη της Κρήτης

Μ. Πορφυρογέννη: Ενωμένοι προς τη νίκη

Βενεζουέλα: Συνεχίζονται οι προσπάθειες ανατροπής του εκλεγμένου προέδρου της χώρας Ούγκο Τσάβες

Επίθεση κατά του Ιράκ με 250.000 στρατιώτες σχεδιάζουν οι ΗΠΑ για το 2003

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55