Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 145 1-15/11/2002Αρ. Φύλ. 145 1-15 Νοέμβρη 2002
ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΩΝ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Τον Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε σε χώρα της Ευρώπης με επιτυχία

 

 

 

 

 


Νίκος Ζαχαριάδης και ηγεσία του «Κ»ΚΕ
Οι διώκτες και δολοφόνοι του προσβάλλουν με τον πιο βάναυσο τρόπο τη μνήμη του μεγάλου επαναστάτη κομμουνιστή ηγέτη

Συνέχεια από το φ.143

Ο Γερμανός κομμουνιστής OSKAR HINCKEL για το ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ στο ΝΤΑΧΑΟΥ

ΟΣΚΑΡ ΧΙΝΚΕΛ: «τον θεωρούσαμε αυθεντία. Ιδεολογικά και πολιτικά ήταν ο πιο ικανός. Έκανε προσπάθεια να ξεκαθαριστούν οι αρχές του μαρξισμού-λενινισμού».

«Τον σεβόμουνα πολύ. Γι' αυτό έδωσα το όνομά του στο γιο μου»

«Για μένα ήταν υπόδειγμα» (1967)

Τώρα γνωρίζουμε - μετά από έρευνα της Οργάνωσης - πρώτο, ότι πράγματι ο γερμανός κομμουνιστής Όσκαρ Χίνκελ υπήρξε συγκρατούμενος (αριθμός κρατουμένου 362) του Νίκου Ζαχαριάδη στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου και δεύτερο, ότι έδωσε το όνομα "ΝΙΚΟΣ" στο γιο του όταν τελείωσε ο πόλεμος και παντρεύτηκε (ο γιος του γεννήθηκε το 1953), προς τιμή του Νίκου Ζαχαριάδη, όπως ο ίδιος αναφέρει στην κατάθεση του (9 Μάη 1967) στη διαβόητη χρουστσοφική "Επιτροπή" της τότε ενωμένης σοσιαλδημοκρατικής προδοτικής κλίκας των Κολιγιάννη – Παρτσαλίδη – Δημητρίου – Φλωράκη - Τσολάκη, κλπ. που συγκροτήθηκε με υπόδειξη του αποστάτη αντικομμουνιστή Ν. Χρουστσόφ και ως κεντρική επιδίωξη είχε την κατασυκοφάντηση και πολιτική εξόντωση του Νίκου Ζαχαριάδη.

Δίνουμε παρακάτω λίγα στοιχεία της δράσης του γερμανού κομμουνιστή.

O Oscar Hinkel γεννήθηκε στο Freiburg/Br. της Γερμανίας το 1912. Σε νεαρή ηλικία οργανώθηκε στη νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας, την ΚJDV, και αργότερα στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (ΚΡD). Δεν ήταν ακόμα καλά-καλά 21 χρονών όπως αναφέρει ο ίδιος σ' ένα κείμενο του με τίτλο "από νεαρός κομμουνιστής σε αντιφασίστα δάσκαλο" (Φλεβάρης 1985), όταν κατέλαβαν την εξουσία οι χιτλερικοί φασίστες. "Ο δρόμος ενός νέου κομμουνιστή, δηλαδή από μέλος της KJVD και του ΚDΡ σε δάσκαλο της Αντιφασιστικής Σχολής στο Σταλίνο (Stalino), το σημερινό Donezk, δεν ήταν εύκολος".

Ο Oscar Hinckel δούλεψε παράνομα στη Γερμανία κατά την περίοδο του ναζισμού και, ανάμεσα στ' άλλα, ήταν από εκείνους που μετέφεραν παράνομα από την Ελβετία (Βασιλεία) την "Baseler Rundschau" και άλλα κομμουνιστικά έντυπα, μέσω των ελβετικών συνόρων του Loerrach, 63 χιλιόμετρα από την πόλη στην οποία γεννήθηκε, μια πολύ επικίνδυνη δουλειά-δράση.

Στις 28 Σεπτέμβρη 1933 τον συνέλαβε η Γκεστάπο και τον φυλάκισε για μισό χρόνο και σοβιετικό στρατό. Έτσι το Δεκέμβρη του 1944 βρέθηκε στο μέτωπο της Βουδαπέστης όπου μαζί με άλλους 400 γερμανούς αντιφασίστες πέρασε στον Κόκκινο Στρατό και έζησε την 8η Μάη 1945 σ' ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων στο Donbass της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά την παρακολούθηση της αντιφασιστικής Σχολής του Κιέβου, ανέλαβε τη διαφώτιση και τη διεύθυνση της αντιφασιστικής Σχολής του Stalino Αφού εκπαίδευσε και άλλους βοηθούς δασκάλους αντιφασίστες, επέστρεψε τον Απρίλη του 1949 στην Ανατολική Γερμανία (DDR), όπου έζησε όλα τα χρόνια και έδρασε απ' τις γραμμές του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας (SED) και δούλεψε αργότερα ως καθηγητής της ιστορίας του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Πέθανε στο Βερολίνο στις 3 Μάρτη 1988, όπως προκύπτει και από την αγγελία θανάτου, και κηδεύτηκε στο κεντρικό νεκροταφείο του Βερολίνου (Berlin-Friedrichsfelde), φωτοτυπία της οποίας αναδημοσιεύουμε παρακάτω: Απ' τα ονόματα της αγγελίας, θανάτου για τον Όσκαρ Χίνκελ ο αναγνώστης διαπιστώνει ότι πράγματι έδωσε στο γιο του το όνομα "ΝΙΚΟΛΑΟΣ": Famille Nikolaus Hinckel (οικογένεια Νικολάου Χίνκελ), τρίτη σειρά από πάνω προς τα κάτω στον κατάλογο των ονομάτων.

Παρακάτω αναδημοσιεύουμε (πρώτη δημοσίευση "ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ" Νο,72/15-31 Οχτώβρη 1999) τη γνώμη-κατάθεση του Όσκαρ Χίνκελ για το Νίκο Ζαχαριάδη στη χρουστσοφική "Επιτροπή", που όπως θα διαπιστώσουν οι αγωνιστές είναι καταπέλτης για τους άθλιους λασπολόγους χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές και τους άλλους οπορτουνιστές αντιζαχαριαδικούς*. Επιπλέον πρέπει εδώ να σημειωθεί το απαράμιλλο κομμουνιστικό ήθος και η πολύ θαρραλέα στάση του γερμανού κομμουνιστή Όσκαρ Χίνκελ σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο κατά την οποία:

α) οι χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές ήθελαν πάση θυσία να ενοχοποιήσουν καν εξοντώσουν πολιτικά αλλά και φυσικά το μεγάλο επαναστάτη κομμουνιστή ηγέτη, κρατώντας τον εξόριστο σε εξοντωτικές συνθήκες στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, και

β) ο γερμανός κομμουνιστής ζει σε μια απ' τις πιο υποτακτικές χώρες, τη ΛΔΓ (DDR), της χρουστσο-μπρεζνιεφικής Σοβιετικής Ένωσης.

Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΟΣΚΑΡ ΧΙΝΚΕΛ ΓΙΑ ΤΟΝ Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

"Ήρθε από τη Βιέννη. Ήταν γνωστός σε πολλούς. Ήξερε λίγο Γερμανικό, Τα έμαθε όμως πολύ γρήγορα. Ήταν πολύ δραστήριος. Είχε στενή σύνδεση με τους Σοβιετικούς. Ήξερε καλλίτερα απ' όλους τα ρούσικα. Οι άλλοι Γερμανοί, Αυστριακοί δεν ήξεραν τα ρούσικα. Ανάμεσα στους Αυστριακούς και σ' αυτόν υπήρχαν διαφορές. Δεν μπορώ να κρίνω ποιος είχε δίκιο. Γενικά δεν μπορώ να πω τίποτα το ιδιαίτερο. Πάντως τον θεωρούσαμε αυθεντία. Ιδεολογικά και πολιτικά ήταν ο πιο ικανός. Έκανε μεγάλη προσπάθεια να ξεκαθαρισθούν οι αρχές Μαρξισμού-Λενινισμού. Είχε εξοικονομήσει ένα τόμο του Λένιν. Έκανε μεγάλη προσπάθεια να μας κάνει γνωστό τι ήταν το αντιδραστικό καθεστώς του Μεταξά.

Όταν ήρθε βάδιζε άσκημα. Η μέση του έδειχνε ότι ήταν πιασμένη. Απ' ότι θυμάμαι το αποδίδαμε στο ότι τον είχαν χτυπήσει. Τον γνώρισα προσωπικά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τον σεβόμουνα πολύ. Για αυτό έδωσα και το όνομα του στον γιο μου. Να προσθέσω κάτι ακόμα. Είναι αλήθεια ότι οι Αυστριακοί ήταν πολιτικό καλά κατατοπισμένοι. Αλλά είχαν τη γνώμη ότι όλη μας η δραστηριότητα έπρεπε να περιορίζεται στην ιδεολογική πολιτική δουλειά. Να παρακολουθούμε και να εξηγούμε τις ενέργειες του φασισμού. Ενώ αυτός είχε τη γνώμη ότι δεν έπρεπε να περιορισθούμε μόνο σ' αυτό. Χρειαζόταν να κάνουμε και πραχτική δράση έστω και την ελάχιστη εναντίον του φασισμού. Στην ανάγκη να εξοικονομήσουμε αν ήταν δυνατό και όπλα. Στην τελευταία περίοδο τον πήραν και τον πήγαν σε άλλη ομάδα εργασίας και μου ήταν αδύνατο πια να επικοινωνώ μαζί του. Πρέπει να προσθέσω ότι βέβαια δεν μπορώ να γίνω κήνσορας, αλλά μπορώ να πω ότι στους Αυστριακούς υπήρχε αντισοβιετισμός, που τον περνούσε ο Φίσερ (πρόκειται για τον γνωστό και σε σας Φίσερ που τελευταία έγραψε ένα ντροπιαστικό βιβλίο που το έκαναν σημαία στη Δυτική Γερμανία για την ιδεολογική συνύπαρξη). Τίποτε δεν μπορώ να πω άλλο να σας πω λέω ακόμα μια φορά ότι για μένα τότε ήταν υπόδειγμα*.

Σημείωση: Τα παραπάνω τα είπε σε μένα και τον Ν.Κ. Ήμασταν και οι δυο.......μαζί και τα έλεγε σε ρυθμό σχεδόν υπαγόρευσης. Είναι δηλ. Σχεδόν.

9 Μάη 1967 Ζ. Ζωγράφος 

* Σημείωση της εφημερίδας Ανασύνταξη:

Το Νίκο Ζαχαριάδη δεν κατασυκοφάντησαν μόνο οι προδότες χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές - για την περίοδο της κράτησης του στο Νταχάου και όχι μόνο - αλλά και άλλοι δεξιοί οπορτουνιστές, όπως το αντιζαχαριαδικό "δίδυμο" των εκδοτών των περιοδικών "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ" - "ΣΤΑΛΙΝ" με τη δημοσίευση μιας άθλιας και πρωτοφανούς αισχρότητας υποτιθέμενης "μαρτυρίας"-λασπολογίας κάποιου ονόματι Γιάννη Παγράτιου στο "Ελεύθερο Πνεύμα"(Νο 50) και από εκεί σ' όλο τον αντιδραστικό αστικό και φασιστικό τύπο.

Ομως η μαρτυρία-καταπέλτης του γερμανού κομμουνιστή Οσκαρ Χίνκελ και η πιο πρόσφατη του αντιστασιακού και κρατούμενου στο Νταχάου Βαγγέλη Παπανίκου στο βιβλίο του "Ο Νίκος Ζαχαριάδης στο Νταχάου", εκδόσεις "Φιλίστωρ", Αθήνα 1999, διαψεύδουν τις πρωτοφανείς αθλιότητες των διαφόρων αισχρών συκοφαντών-λασπολόγων του μεγάλου κομμουνιστή ηγέτη. (Σκόπιμα οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του "Κ"ΚΕ συνεχίζοντας τις συκοφαντίες δε δημοσιεύουν στον πρόσφατο (2002) 9° τόμο (1961-67) με τίτλο "Το ΚΚΕ επίσημα κείμενα", τη γνώμη-κατάθεση του γερμανού κομμουνιστή Όσκαρ Χινκελ και δημοσιεύουν στη σελίδα 854 μόνο το γράμμα (27.7.62) κάποιου αυστριακού, που παρουσιάζει, χωρίς να έχει τίποτε το επιβαρυντικό για το Ζαχαριάδη, μια διαστρεβλωμένη εικόνα της πολιτικής γραμμής της παράνομης Κομμουνιστικής Οργάνωσης του στρατοπέδου Νταχάου). Επιπλέον οι αντιζαχαριαδικοί δεξιοί οπορτουνιστές της νέας παραλλαγής του σύγχρονου ρεβιζιονισμού (με τη μορφή της αντισταλινικής "λαθολογίας") εκδότες των εφημερίδων-περιοδικών "Προλεταριακή Σημαία" - "Λαϊκός Δρόμος" - "Αριστερά" - περιοδικό "ΣΤΑΛΙΝ" αποδέχονται- συντηρούν- διαδίδουν-υπερασπίζουν και τη λάσπη -πελώριο ιστορικό ψεύδος - της δεξιάς οπορτουνιστικής ομάδας των ΠΟΛ. ΔΑΝΙΗΛΙΔΗ - ΓΑΒΡ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, κλπ. - πρακτόρων των σοβιετικών ρεβιζιονιστών - ηγετών της διαβόητης ΠΚΕ (Ρουμανία), γνωστού "πρακτορείου τον αντεπαναστατικού ρεβιζιονισμού" (ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Γράμμα 6.1.68), σύμφωνα με την οποία ο Ζαχαριάδης όταν ήταν εξόριστος στο Σουργκούτ της Σιβηρίας έγινε τάχα "αποστάτης"(!) και "προσχώρησε στο χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό" (!), είχε αφεθεί τάχα "ελεύθερος" και "έκανε βόλτα στη Μόσχα" (άρθρο ενάντια στο Ζαχαριάδη με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Όταν οι αποστάτες απολογούνται", στο: "ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ", Σεπτέμβρης 1969, Ρουμανία, και "ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΗΣ ΟΜΛΕ ΓΙΑ ΤΑ 56 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ", σελ. 47-53, "Ιστορικές εκδόσεις", Αθήνα 1975).

 


ΖΗΤΩ Η ΗΡΩΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ


«Ο σταλινισμός κατήγαγε λαμπρή ιστορική νίκη»

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Αλεξάντρ Ζινόβιεφ, ρώσος φιλοσοφος

Η σοσιαλιστική επανάσταση

(Από το βιβλίο του Α. Ζινόβιεφ: "Το ρώσικο πεπρωμένο", Μόσχα 1999, σελ. 302-303).
Μετάφραση από τα ρωσικά: Δημήτρης ΠΑΝΟΣ


«Έφυγε» ο κομμουνιστής Θωμάς Γκουσβαντέλος

Στις 23 Οχτώβρη

 

Στη μνήμη του η οικογένεια του προσφέρει στην «Ανασύνταξη» 20 ευρώ και ο σύντροφος και φίλος του Λευτέρης Βρυωνάκης 20 ευρώ.


Ο ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Στα δεκάχρονα του Οχτώβρη

Ιωσήφ Στάλιν

Το παρακάτω άρθρο του Στάλιν αναδημοσιεύεται με απόφαση της Διεθνούς Σύσκεψης των μαρξιστικών-λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων

   Την Οχτωβριανή Επανάσταση δεν πρέπει να τη θεωρεί κανείς μονάχα επανάσταση «μέσα σε εθνικά πλαίσια». Είναι, πριν απ’ όλα, επανάσταση με διεθνή, παγκόσμιο χαρακτήρα, γιατί σημαίνει ριζική στροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας απ’ τον παλιό, τον καπιταλιστικό κόσμο, στον καινούργιο, το σοσιαλιστικό.

   Στο παρελθόν οι επαναστάσεις τελείωναν συνήθως με την αντικατάσταση της μιας ομάδας εκμεταλλευτών με μιαν άλλη ομάδα εκμεταλλευτών στο πηδάλιο του κράτους. Οι εκμεταλλευτές άλλαζαν, η εκμετάλλευση έμεινε. Αυτό γινόταν τον καιρό των απελευθερωτικών κινημάτων των δούλων. Αυτό γινόταν στην περίοδο των εξεγέρσεων των δουλοπάροικων. Αυτό γινόταν στην περίοδο των γνωστών «μεγάλων» επαναστάσεων στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Γερμανία. Δε μιλώ για την Παρισινή Κομμούνα, που ήταν η πρώτη ένδοξη, ηρωική πάντως όμως ανεπιτυχής προσπάθεια του προλεταριάτου να στρέψει την ιστορία ενάντια στον καπιταλισμό.

   Η Οχτωβριανή Επανάσταση διαφέρει από άποψη αρχής απ’ αυτές τις επαναστάσεις. Δε βάζει για σκοπό της την αντικατάσταση της μιας μορφής εκμετάλλευσης με μιαν άλλη μορφή εκμετάλλευσης, της μιας ομάδας εκμεταλλευτών, μα την εξάλειψη κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, την εξάλειψη όλων των εκμεταλλευτικών ομάδων, την εγκαθίδρυση της εξουσίας της πιο επαναστατικής τάξης απ’ όλες τις καταπιεζόμενες τάξεις που υπήρξαν ως τώρα, την οργάνωση της καινούργιας αταξικής σοσιαλιστικής κοινωνίας.

   Ακριβώς γι’ αυτό η νίκη της Οχτωβριανής Επανάστασης σημαίνει ριζική στροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας, ριζική στροφή στις ιστορικές τύχες του παγκόσμιου καπιταλισμού, ριζική στροφή στο απελευθερωτικό κίνημα του παγκόσμιου προλεταριάτου, ριζική στροφή στις μέθοδες πάλης και στις μορφές οργάνωσης, στη ζωή και στις παραδόσεις, στον πολιτισμό και στην ιδεολογία των εκμεταλλευομένων μαζών όλου του κόσμου.

   Αυτός είναι ο λόγος που η Οχτωβριανή Επανάσταση είναι επανάσταση διεθνούς, παγκόσμιου χαρακτήρα.

   Αυτού βρίσκεται επίσης η ρίζα εκείνης της βαθιάς συμπάθειας που τρέφουν προς την Οχτωβριανή Επανάσταση οι καταπιεζόμενες τάξεις όλων των χωρών, που βλέπουν σ’ αυτήν την εγγύηση της απελευθέρωσής τους.

   Θα μπορούσαμε να σημειώσουμε μια σειρά βασικά ζητήματα, που με βάση αυτά η Οχτωβριανή Επανάσταση ασκεί την επίδρασή της στην ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος σ’ όλο τον κόσμο.

1. Η Οχτωβριανή Επανάσταση είναι πριν απ’ όλα αξιοσημείωτη, γιατί διέσπασε το μέτωπο του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού, ανέτρεψε την ιμπεριαλιστική αστική τάξη σε μια από τις πιο μεγάλες καπιταλιστικές χώρες, κι ανέβασε στην εξουσία το σοσιαλιστικό προλεταριάτο.

   Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας η τάξη των μισθωτών, η τάξη των κατατρεγμένων, η τάξη των καταπιεζομένων κι εκμεταλλευομένων υψώθηκε ως τη θέση της κυρίαρχης τάξης, που με το παράδειγμά της συμπαρασέρνει τους προλετάριους  όλων των χωρών.

   Αυτό σημαίνει, ότι η Οχτωβριανή Επανάσταση εγκαινίασε μια καινούργια εποχή, την εποχή των προλεταριακών επαναστάσεων στις χώρες του ιμπεριαλισμού.

   Αφαίρεσε τα εργαλεία και τα μέσα παραγωγής απ’ τους τσιφλικάδες και τους καπιταλιστές και τα μετέτρεψε σε κοινωνική ιδιοχτησία, αντιπαραθέτοντας μ’ αυτόν τον τρόπο στην αστική ιδιοχτησία τη σοσιαλιστική ιδιοχτησία. Έτσι ξεσκέπασε το ψέμα των καπιταλιστών, ότι η αστική ιδιοχτησία είναι απαραβίαστη, ιερή κι αιώνια.

   Απόσπασε απ’ την αστική τάξη την εξουσία, στέρησε την αστική τάξη απ’ τα πολιτικά της δικαιώματα, κατέστρεψε τον αστικό κρατικό μηχανισμό και παρέδωσε την εξουσία στα Σοβιέτ. Μ’ αυτό τον τρόπο αντιπαράθεσε στον αστικό κοινοβουλευτισμό, που είναι καπιταλιστική δημοκρατία, τη σοσιαλιστική εξουσία των Σοβιέτ, που είναι προλεταριακή δημοκρατία. Είχε δίκιο ο Λαφάργκ, όταν έλεγε απ’ τα 1887 ακόμα ότι την επόμενη της επανάστασης, «όλοι οι πρώην καπιταλιστές θα στερηθούν απ’ τα εκλογικά τους δικαιώματα». Έτσι η Οχτωβριανή Επανάσταση ξεσκέπασε επίσης το ψέμα των σοσιαλδημοκρατών, ότι τώρα είναι δυνατό το ειρηνικό πέρασμα στο σοσιαλισμό, μέσω του αστικού κοινοβουλευτισμού.

   Η Οχτωβριανή Επανάσταση όμως δε σταμάτησε και δε μπορούσε να σταματήσει σ’ αυτό. Αφού κατέστρεψε το παλιό, το αστικό, άρχισε ν’ ανοικοδομεί το καινούργιο, το σοσιαλιστικό. Τα δέκα χρόνια της Οχτωβριανής Επανάστασης είναι δέκα χρόνια ανοικοδόμησης του κόμματος, των συνδικάτων, των Σοβιέτ, των συνεταιρισμών, των εκπολιτιστικών οργανώσεων, των μεταφορών, της βιομηχανίας, του Κόκκινου Στρατού. Οι αναμφισβήτητες επιτυχίες του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, στο μέτωπο της ανοικοδόμησης, έδειξαν εξόφθαλμα ότι το προλεταριάτο μπορεί μ’ επιτυχία να διοικεί τη χώρα, χωρίς την αστική τάξη κι ενάντια στην αστική τάξη, ότι μπορεί μ’ επιτυχία να ανοικοδομεί τη βιομηχανία, χωρίς την αστική τάξη κι ενάντια στην αστική τάξη, ότι μπορεί μ’ επιτυχία να διευθύνει όλη τη λαϊκή οικονομία, χωρίς την αστική τάξη κι ενάντια στην αστική, ότι μπορεί με επιτυχία ν’ ανοικοδομήσει το σοσιαλισμό, παρά την καπιταλιστική περικύκλωση. Η παλιά «θεωρία», ότι οι εκμεταλλευόμενοι δε μπορούν να κάνουν χωρίς τους εκμεταλλευτές, όπως το κεφάλι και τα υπόλοιπα μέρη του σώματος δε μπορούν να κάνουν χωρίς το στομάχι, δεν ανήκει αποτελεσματικά στο Μενένιο Αγρίππα, το γνωστό απ’ την αρχαία ιστορία ρωμαίο γερουσιαστή. Σήμερα η «θεωρία» αυτή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής «φιλοσοφίας» της σοσιαλδημοκρατίας γενικά και της σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής του συνασπισμού με την ιμπεριαλιστική αστική τάξη, ειδικά. Η «θεωρία» αυτή που απόχτησε χαραχτήρα προκατάληψης αποτελεί σήμερα ένα απ’ τα πιο σοβαρά εμπόδια στο δρόμο της επαναστατικοποίησης του προλεταριάτου των καπιταλιστικών χωρών. Ένα απ’ τα πιο σπουδαία αποτελέσματα της Οχτωβριανής Επανάστασης είναι το γεγονός ότι έδωσε θανάσιμο χτύπημα στην ψεύτικη αυτή «θεωρία».

   Μήπως χρειάζεται ν’ αποδείξουμε ακόμα ότι αυτά κι άλλα παρόμοια αποτελέσματα της Οχτωβριανής Επανάστασης δε μπορούσαν και δε μπορούν να μείνουν χωρίς σοβαρή επίδραση πάνω στο επαναστατικό κίνημα της εργατικής τάξης των καπιταλιστικών χωρών;

   Τέτοια πασίγνωστα γεγονότα, όπως η προοδευτική ανάπτυξη του κομμουνισμού στις καπιταλιστικές χώρες, το μεγάλωμα της συμπάθειας των προλετάριων όλων των χωρών προς την εργατική τάξη της ΕΣΣΔ, τέλος, η συρροή εργατικών αντιπροσωπειών στη χώρα των Σοβιέτ μιλούν αναμφισβήτητα για το γεγονός, ότι ο σπόρος που έριξε η Οχτωβριανή Επανάσταση αρχίζει κιόλας να δίνει καρπούς.

Συνεχίζεται

 


ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Δημήτρης ΠΑΝΟΣ
28.7.2002

 

Η αποκατάσταση της ζημιάς του τεχνικού μηχανισμού της εφημερίδας μας κόστισε μερικές εκατοντάδες ευρώ. Γι' αυτό καλούμε τους συντρόφους και φίλους να ενισχύσουν οικονομικά την εφημερίδα.

Οικονομικές ενισχύσεις - Συνδρομές

Σίνης Βασίλης 50,00 Κατσαγιώργης Βαγγέλης 25,00
Πλούμης Κώστας 20,00 Βρυωανάκης Λευτέρης 20,00
Κυριακίδης Νίκος 25,00 Οικ. Θ. Γκουσβαντέλου 20,00
Κολόκας Γιώργος 20,00    

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Νίκος Ζαχαριάδης και ηγεσία του «Κ»ΚΕ: Οι διώκτες και δολοφόνοι του προσβάλλουν με τον πιο βάναυσο τρόπο τη μνήμη του μεγάλου επαναστάτη κομμουνιστή ηγέτη (συνέχεια από το φ.143)

Η γνώμη του Όσκαρ Χίνκελ για το Ν. Ζαχαριάδη

Ζήτω η ηρωική λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου

Αλεξάντρ Ζινόβιεφ: «Ο σταλινισμός κατήγαγε λαμπρή ιστορική νίκη». Η ιστορική δημιουργία του Σοβιετικού λαού

«Έφυγε» ο κομμουνιστής Θωμάς Γκουσβαντέλος

Ιωσήφ Στάλιν: Ο διεθνιστικός χαρακτήρας της Οχτωβριανής Επανάστασης

Δ. Πάνου: Ύμνος στην Επανάσταση (ποίημα)

 

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55