Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 166 15-30/9/2003Αρ. Φύλ. 166 15-30 Σεπτέμβρη 2003
ΙΡΑΚ - αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ ΗΠΑ και Γαλλίας-Γερμανίας-Ρωσίας
Δυναμώνει συνεχώς ο αγώνας του ιρακινού λαού κατά των αμερικανο-άγγλων κατακτητών

Η γνωστοποίηση τα ΜΜΕ της συνάντησης Σιράκ, Σρέντερ και Μπλερ στο Βερολίνο

 

 

 

 


Ανακοίνωση - καταγγελία

Οι σοσιαλφασιστικοί τραμπουκισμοί της σοσιαλδημοκρατικής κλίκας του «Κ»ΚΕ

Καταγγέλλομε στην εργατική τάξη και το λαό, τα μέλη και τους οπαδούς του "Κ"ΚΕ, τους αντιφασίστες και κομμουνιστές τους σοσιαλφασιστικούς τραμπουκισμούς της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του "Κ"ΚΕ.

Στις 26.9.2003 ομάδα προπαγάνδας της Οργάνωσης μας "ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55" δέχτηκε επίθεση κατά της 8,30 μ.μ. από ομάδα 15-20 τραμπούκων της "περιφρούρησης" του Φεστιβάλ της "Κ"ΝΕ, οι οποίοι επιχείρησαν δια της βίας να απομακρύνουν τους συντρόφους μας από το μέρος που έκαναν προπαγάνδα έξω από τον περιφραγμένο χώρο του Φεστιβάλ της "Κ"ΝΕ και μάλιστα σε απόσταση πλέον των 100 μέτρων από την κεντρική είσοδο.

Μετά την άρνηση των συντρόφων μας να απομακρυνθούν από το δημόσιο χώρο, οι τραμπούκοι της "περιφρούρησης" - δεν ήταν νεαρά μέλη της "Κ"ΝΕ, αλλά άτομα ηλικίας μεταξύ 35-55 χρονών - σπρώχνοντας τους συντρόφους έσπασαν το τραπέζι, ξέσκισαν και τσαλαπάτησαν φωτογραφίες των ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και αφίσες για τα 100 χρόνια του μεγάλου επαναστάτη κομμουνιστή ηγέτη. Πέταξαν στο έδαφος βιβλία του Ζαχαριάδη, Δελτία της νεολαίας μας "Νέα Γενιά" και φύλλα της εφημερίδας "ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ" και τα κατέστρεψαν.

Χάρη στην ψύχραιμη και σταθερά αποφασιστική στάση των συντρόφων μας, παρά τις προκλήσεις και τις βρισιές των τραμπούκων, δεν σημειώθηκαν επεισόδια ξυλοδαρμού.

Μετά τα επεισόδια οι σύντροφοι μας έμειναν στο χώρο δείχνοντας τα "αποτελέσματα" των σοσιαλφασιστικών τραμπουκισμών σ' όσους περνούσαν από εκεί, πηγαίνοντας ή φεύγοντας από το φεστιβάλ της "Κ"ΝΕ. Όλοι τους ξαφνιάζονταν για τα επεισόδια αυτά και καταδίκαζαν την επίθεση.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι σοσιαλφασιστικοί τραμπουκισμοί δεν ήταν κάποια τυχαία και μεμονωμένη ενέργεια θερμόαιμων τραμπούκων, αλλά αυτοί έγιναν με εντολή της καθοδήγησης του "Κ"ΚΕ. Και αυτό αποδεικνύεται τόσο από τη συμμετοχή σ' αυτή την επίθεση ατόμων από την "περιφρούρηση" και μεγάλης ηλικίας όσο και από ανάλογους τραμπουκισμούς, χωρίς ιδιαίτερα επεισόδια, ομάδων "περιφρούρησης" τις δυο επόμενες μέρες έξω από την κεντρική είσοδο της Πανεπιστημιούπολης. Επομένως, εμπνευστής και καθοδηγητής υπήρξε η χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατική ηγετική ομάδα των Φλωράκη-Παπαρήγα, η οποία τρέμει την ιδεολογικο-πολιτική αντιπαράθεση και το ξεσκέπασμα της αντεπαναστατικής ρεφορμιστικής της γραμμής εκ μέρους των επαναστατών κομμουνιστών σταλινιστών-ζαχαριαδικών.

Με το ξέσκισμα των φωτογραφιών ΣΤΑΛΙΝ-ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία των Φλωράκη-Παπαρήγα έκφρασε-έδειξε στην πράξη το αντικομμουνιστικό της μένος και το άσβηστο ταξικό μίσος που τρέφει απέναντι στον μεγάλο Στάλιν και το δολοφονημένο απ' την αποστάτρια προδοτική ρεβιζιονιστική αντικομμουνιστική κλίκα των Μπρέζνιεφ-Φλωράκη το 1973, μετά 17 ολόκληρα χρόνια εξορίας, στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, ηγέτη του Κόμματος και του λαού μας Νίκο Ζαχαριάδη. Έτσι οι χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές ηγέτες του "Κ"ΚΕ αποφάσισαν να ξεσκίσουν οι ίδιοι τη "φιλο"σταλινική και "φιλο"ζαχαριαδική μάσκα που κατά καιρούς φορούν, για να εξαπατήσουν τους κομμουνιστές, δείχνοντας το πραγματικό αντικομμουνιστικό-αντισταλινικό- αντιζαχαριαδικό πρόσωπο τους.

Οι σημερινοί σοσιαλφασιστικοί τραμπουκισμοί της ηγεσίας του χρουστσοφικού "Κ"ΚΕ - αστικό κόμμα σοσιαλδημοκρατικού τύπου - είναι συνέχεια και ακριβής απομίμηση των σοσιαλφασιστικών πρακτικών των δολοφόνων των επαναστατών κομμουνιστών Κ. Λίμπκνεχτ - Ρ. Λούξεμπουργκ προδοτών ηγετών της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας, συνέχεια των χρουστσοφικών φασιστικών πρακτικών σε βάρος των ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών προσφύγων στις πρώην Λαϊκές Δημοκρατίες και ιδιαίτερα εκείνων της ομάδας των "μαύρων" του διαβόητου αρχιτραμπούκου Κ. Τσολάκη(Ταρζάν-Γιάννου), "μικρού Πατακού της Τασκένδης" (Ν. Ζαχαριάδης).

Μ' αφορμή τα προαναφερόμενα επεισόδια στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης - που συνιστούν πρωτοφανές και καταδικαστέο κρούσμα περιορισμού της ιδεολογικο-πολιτικής αντιπαράθεσης και προπαγάνδας στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης -καλούνται οι Πρυτανικές Αρχές να διευκρινίσουν αν, για την πραγματοποίηση του φεστιβάλ της "Κ"ΝΕ, είχαν παραχωρήσει μόνο τον κλειστό χώρο του φεστιβάλ ή ολόκληρο το χώρο της Πανεπιστημιούπολης.

Τέλη Σεπτέμβρη 2003

«ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55»

 


Μεγαλώνουν οι κοινωνικές ανισότητες στις ΗΠΑ
34,8 εκατομμύρια αμερικανοί στα όρια της φτώχιας

Στην ιμπεριαλιστική χώρα των φονιάδων των λαών, στις ΗΠΑ, οι κοινωνικές αντιθέσεις ολοένα μεγαλώνουν και είναι συνέπεια της έντονης εκμετάλλευσης, καταπίεσης και εξαθλίωσης των εργαζομένων. Παράλληλα οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.

Σύμφωνα με έρευνα της αμερικανικής υπηρεσίας Απογραφών, τον τελευταίο χρόνο 1,4 εκατομμύρια αμερικανοί πέρασαν στα όρια της φτώχειας, από τους οποίους το μισό ποσοστό των νέων φτωχών είναι παιδιά.

«Το 17,2% των παιδιών ή 12,2 εκατομμύρια ζούσαν σε επίπεδα φτώχειας το 2002, ποσοστό αυξημένο από το 16,4% ή αλλιώς τα 11,5 εκατομμύρια του 2001, όπως έδειξαν τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Αμερικανική Κοινότητα Ερευνών.

Συνολικά, το 12,4% του πληθυσμού, ή σχεδόν 34,8 εκατομμύρια άνθρωποι, ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2002, ενώ την προηγούμενη χρονιά, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 12,1% και 33,4 εκατομμύρια άνθρωποι.» («Ελευθεροτυπία» 4.9.2003).

Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Γκρίνσταϊν


Ελλάδα: στα 20% ανέρχονται οι φτωχοί

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στατιστικής υπηρεσίας της Κομισιόν, που δόθηκαν στη δημοσιότητα το καλοκαίρι, η χώρα μας έχει μαζί με την Πορτογαλία (21%) το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας που κυμαίνεται γύρω στο 20%.

Το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας παρατηρείται στους άνεργους και τους συνταξιούχους.

Από τα στοιχεία αυτά φαίνεται ότι οι θριαμβολογίες περί της σύγκλισης της ελληνικής οικονομίας με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται απόκλιση παρά σύγκλιση.

Όμως απ' την άλλη τα κέρδη των βιομηχάνων φτάνουν σε αστρονομικά ύψη, σύμφωνα με τους ισολογισμούς που δίνονται στη δημοσιότητα.

Η εργατική τάξη και γενικά οι εργαζόμενοι, προπαντός οι χαμηλόμισθοι, δεν πέτυχαν να υπερασπίσουν το βιοτικό τους επίπεδο και να αποσπάσουν υψηλότερους μισθούς εξαιτίας της προδοτικής στάσης των αντιδραστικών εργατοπατέρων της ΔΑΚΕ και των ρεφορμιστών της ΓΣΕΕ, ΠΑΣΚΕ, ΠΑΜΕ, κλπ.

Αυτό φαίνεται και απ' τις σημερινές σπασμωδικές κινητοποιήσεις που γίνονται ουσιαστικά για την «τιμή των όπλων», δηλ. προφανώς για την εξαπάτηση των εργαζομένων.


Κώστας Γουργουλέτης
(1918-2003)

Στο τέλος Σεπτεμβρίου 2003 στον αμαξιτό δρόμο Ιτέας-Ναυπάκτου δίπλα στο χωράφι του χτυπήθηκε θανάσιμα από απρόσεχτο οδηγό αυτοκινήτου  ο αταλάντευτος αγωνιστής και άξιος εργατικός άνθρωπος Κώστας Γουργουλέτης.

Γεννήθηκε το 1918 στο χωριό Σεργούλα Δωρίδας. Στα χρόνια της κατοχής ήταν ο πρώτος στο χωριό του, που άρπαξε το όπλο ενάντια στους ιταλ-γερμανούς φασίστες κατακτητές. Πολέμησε ατρόμητα και γενναία. Καμάρι όλων των σκλαβωμένων της περιοχής.

Μετά την απελευθέρωση παρά τις αφάνταστες δυσκολίες και διώξεις δημιούργησε αξιοζήλευτη οικογένεια, εφτά αγόρια και κορίτσια. Τα μόρφωσε όλα και τα σπούδασε και περισσότερο απ' όλα τα διαπαιδαγώγησε με βαθιά ανθρώπινες δημοκρατικές αντιλήψεις και ευαισθησίες. Όλοι μας τον θαυμάζαμε.

Για τον άδικο χαμό του εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια σ' όλες τις οικογένειες των παιδιών του φίλου μου Κώστα.

Βασίλης Παπασωτηρίου
Μαραθιάς Φωκίδας

 


ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ: ΜΝΗΜΗ και προβολή των αγώνων του κινήματος ή ΛΗΘΗ και σιωπή;
Οι συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη, το ανοιχτό σαμποτάρισμά τους εκ μέρους της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ και η συμπαράταξη της με τη μοναρχοφασιστική αντίδραση

Οι συναυλίες ΜΝΗΜΗΣ και ΤΙΜΗΣ του Μίκη Θεοδωράκη, αφιερωμένες στα θύματα της μοναρχοφασιστικής βίας στη Μακρόνησο, τάραξαν, παρά την κυριαρχία του προεκλογικού κλίματος, τα "λιμνάζοντα νερά" της πολιτιστικο-πολιτικής ζωής του τόπου και προκάλεσαν για πρώτη φορά ισχυρό και βαθύτατο ρήγμα στη βαριά γρανιτένια πλάκα - την ταφόπετρα της ΛΗΘΗΣ - που σκεπάζει τη χώρα μας την τελευταία 30ετία.

Η πρωτοβουλία και η απόφαση του Μίκη Θεοδωράκη να τιμήσει το Γιάννη Ρίτσο με 3 συναυλίες (29, 30, 31 Αυγούστου 2003) στον τόπο του μαρτυρίου, το Νταχάου της Ελλάδας Μακρονήσι - που ένας απ' τους ιδεολογικούς και πολιτικούς στυλοβάτες του μοναρχοφασισμού είχε χαρακτηρίσει "Παρθενώνα της νεοτέρας Ελλάδος" (Π. Κανελλόπουλος) - και μαζί του όσους επέζησαν και όσους ηρωικά χάθηκαν, όλους τους αντιφασίστες και κομμουνιστές που αντιστάθηκαν στη συστηματικά οργανωμένη βάρβαρη πρωτοφανή μοναρχοφασιστική βία της ντόπιας αντιδραστικής αστικής τάξης και των αφεντικών της άγγλο-αμερικάνων ιμπεριαλιστών αποτελεί το σπουδαιότερο πολιτιστικο-πολιτικό γεγονός του τόπου την τελευταία μεταπολιτευτική 30ετία και μάλιστα σε μια εξαιρετικά δύσκολη ιστορική περίοδο για τους λαούς όλου του κόσμου, μαζί και του δικού μας, με τη διαρκώς αυξανόμενη επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και τις στρατιωτικές του επεμβάσεις σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

Στο καίριας και εξαιρετικά επίκαιρης πολιτικής σημασίας σπουδαιότατο και κεντρικό ερώτημα "ΜΝΗΜΗ ή ΛΗΘΗ;", που απασχόλησε και απασχολεί πολλούς αγωνιστές, την απάντηση έδωσε η μεγάλη κοσμοσυρροή των 14-15 χιλιάδων αντιφασιστών και κομμουνιστών στις 3 συναυλίες που με τη συμμετοχή τους ύψωσαν τη σημαία της ΜΝΗΜΗΣ και της προβολής των αγώνων του κινήματος, αλλά και η επιθυμία των πολλών δεκάδων χιλιάδων που, για αντικειμενικούς λόγους, δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν σ' αυτές. Επιπλέον την ίδια απάντηση δίνουν και οι σφοδρότατες λυσσαλέες ή ακόμα και οι "ήπιες" (λόγω προεκλογικών σκοπιμοτήτων) αντιδράσεις στις συναυλίες των διαφόρων εκπροσώπων του συνόλου των μοναρχοφασιστικών δυνάμεων της χώρας στα ΜΜΕ.

Μοναδική θλιβερή, αλλά αναμενόμενη, και επαίσχυντη "παραφωνία"(!) στο χώρο της ευρύτερης Αριστεράς (ρεβιζιονιστικής και μη) αποτέλεσε η προδοτική, και σ' αυτό το ζήτημα, στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, η οποία, αφού δεν ήταν δυνατόν να παρεμποδίσει-ματαιώσει την πραγματοποίηση των συναυλιών ΜΝΗΜΗΣ και ΤΙΜΗΣ των αγωνιστών ηρώων της Μακρονήσου, προσπάθησε ανεπιτυχώς να μειώσει τη μεγάλη τους σημασία και ακόμα χειρότερα επιχείρησε, αυτογελοιοποιούμενη βεβαίως, να τις διασύρει μιλώντας για "κυβερνητικές συναυλίες"(!) και "φιέστες"(!), επιδιώκοντας έτσι να αποκρύψει από τους αντιφασίστες και κομμουνιστές ότι ακολουθεί την αντιδραστική αστική γραμμή της ΛΗΘΗΣ, που, αποκλειστικά και μόνο, υπηρετεί τους ιδεολογικοπολιτικούς "απογόνους" της "εθνικοφροσύνης"(!) της μοναρχοφασιστικής αντίδρασης και είναι ενταγμένη στην αντιδραστική απατηλή ταχτική του "ξεπεράσματος των διαχωριστικών γραμμών"(!) που προπαγανδίζει η ΝΔ, δηλ. του δήθεν "ξεπεράσματος"(!) της διαχωριστικής γραμμής μεταξύ των φασιστικών και αντιφασιστικών δυνάμεων!!!

Όσο για τη μερίδα εκείνη των αντιφασιστών αγωνιστών, που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, "κολυμπάει" πολιτικο-ιδεολογικά στα θολά νερά του αστικού βούρκου του κοινοβουλευτικού κρετινισμού των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών και εξαιτίας αυτού αδικαιολόγητα και από άγνοια εστιάζουν την προσοχή τους σε δευτερεύουσες και εντελώς ασήμαντες πλευρές όπως είναι οι όποιες προσπάθειες κομματικής εκμετάλλευσης και οι καπηλείες των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων πρέπει ευθύς εξαρχής να υπογραμμιστεί, πως οι αγωνιστές αυτοί παραβλέπουν και χάνουν από μπροστά τους - ακριβώς εξαιτίας της επιρροής του ρεβιζιονισμού - το πρωταρχικό και ουσιώδες: το επαναστατικό περιεχόμενο των συγκεκριμένων συναυλιών. Είναι κάτι παραπάνω από φανερό πως οι όποιες προσπάθειες καπηλείας απ' οποιαδήποτε πλευρά είναι ολωσδιόλου ανίσχυρες και δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να αλλοιώσουν το αντιφασιστικό, αντιιμπεριαλιστικό και επαναστατικό περιεχόμενο των μελοποιημένων από το Μίκη Θεοδωράκη επαναστατικών ποιημάτων των Γιάννη Ρίτσου και Τάσου Λειβαδίτη (όπως "Επιτάφιος", "Ρωμιοσύνη", κλπ). Το επαναστατικό περιεχόμενο των θαυμάσιων, άφθαστων και αξεπέραστων στίχων - ύμνος στον ένοπλο αγώνα των ανταρτών του ΔΣΕ καθοδηγουμενου από το τότε επαναστατικό ΚΚΕ μ' επικεφαλής το ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ -της "Ρωμιοσύνης" του Γιάννη Ρίτσου: "κι' ο δεκαπεντασύλλαβος απ' τ' άρματα τους" και "το χέρι τους είναι κολλημένο στο ντουφέκι/ το ντουφέκι είναι συνέχεια του χεριού τους/ το χέρι τους είναι συνέχεια της ψυχής τους", που "σημαδεύουν ευθέως στην καρδιά" το μοναρχοφασισμό, την κυρίαρχη αντιδραστική αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό, είναι εντελώς αδύνατο να αλλάξει και να γίνει αστικό-"φιλο"καπιταλιστικό ή "φίλο"ρεβιζιονιστικό-χρουστσοφικό, δηλ. να αναπροσαρμοστεί-ενταχθεί στη διαβόητη αντεπαναστατική γραμμή του "ειρηνικού δρόμου"(!), ούτε, βέβαια, το ντουφέκι είναι ποτέ δυνατό να μετατραπεί-μεταμορφωθεί σε ψηφοδέλτιο για να χωρέσει στην κάλπη των επικείμενων βουλευτικών εκλογών.

Σ’ αντίθεση με τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, οι επαναστάτες κομμουνιστές σταλινιστές-ζαχαριαδικοί, ακολουθώντας τη γραμμή της ΜΝΗΜΗΣ και προβολής των αγώνων του επαναστατικού κινήματος - βασισμένη, ανάμεσα στ’ άλλα, και στη διαχωριστική γραμμή φασιστικών-αντιφασιστικών δυνάμεων - επικρότησαν ευθύς εξαρχής την πρωτοβουλία του Μίκη Θεοδωράκη και χαιρέτισαν θερμά την πραγματοποίηση των συναυλιών στη Μακρόνήσο. Και αυτό επειδή αντικειμενικά, ανεξάρτητα και απ' τις υποκειμενικές προθέσεις του μεγάλου μουσικοσυνθέτη, με τις συναυλίες:

πρώτο, προβλήθηκαν οι αγώνες των αντιφασιστών και κομμουνιστών μέσα απ' τις γραμμές των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ, "που ήταν η ταυτότητα της εθνικής αντίστασης, ένα πρωτοφανές παλλαϊκό συμβόλαιο με ολοκληρωμένα οράματα" (αλλά και του ΔΣΕ) και συνάμα προβλήθηκε αυτό που "πάει να σβήσει απ' τη συλλογική μας μνήμη η πιο φωτεινή, η πιο όμορφη αλλά και η πιο μεγάλη στιγμή στην ιστορία του ελληνικού λαού μέσα στην οποία η Μακρόνησος ήταν, είναι και θα είναι ένα απ' τα πιο ακριβά της σύμβολα" . (συνέντευξη του Μ.Θ. "Αυγή" 24.8.2003, σελ. 21),

δεύτερο, τιμήθηκαν για πρώτη φορά στον τόπο του μαρτυρίου, στο θανατονήσι-κολαστήρι της Μακρονήσου, πάνω από 100.000 αγωνιστές που πέρασαν από κει και δέχτηκαν τις πρωτάκουστες θηριωδίες της μοναρχοφασιστικής βίας των ντόπιων αστών και των ξένων ιμπεριαλιστών, αντιστάθηκαν σ' αυτές πληρώνοντας βαρύτατο τίμημα και ανύψωσαν με το αίμα και τη ζωή τους τον άγνωστο ξερόβραχο του Αιγαίου σε βράχο-σύμβολο αιώνιο της αντίστασης και πάλης του λαού μας κατά της φασιστικής βίας,

τρίτο, προβλήθηκε το επαναστατικό έργο των Γ. Ρίτσου- Τ.Λειβαδίτη- Μ. Θεοδωράκη, έργο μεγάλης πολιτικής και ηθικής αξίας και υψηλής καλλιτεχνικής πνοής για τον φρονηματισμό και τη διαπαιδαγώγηση της νεολαίας του τόπου στο πνεύμα του μαχητικού πατριωτισμού, της επαναστατικής αλληλεγγύης και του προλεταριακού διεθνισμού, σ' αντιπαράθεση με τη μαύρη "εθνικοφροσύνη", εθνοκαπηλεία και εθνοπροδοσία- ξενοδουλεία της κυρίαρχης αντιδραστικής αστικής τάξης,

τέταρτο, έγιναν ευρύτερα γνωστά, για πρώτη φορά, στη νεολαία -με την προβολή της ιστορικής ΜΝΗΜΗΣ - τα αποτρόπαια εγκλήματα που διέπραξε εκεί ο μοναρχοφασισμός και γενικά η κυρίαρχη αντιδραστική αστική τάξη -συναυλίες που πρέπει να αποτελέσουν το "έναυσμα για να γυρίσει οριστικά η σελίδα της λήθης και του εξαμερικανισμού, για να αντικρίσουν οι νέοι μας κατάματα την ιστορία της πατρίδας τους και να καταλάβουν ότι καλό έχουν μέσα τους το οφείλουν στους αγώνες και τις θυσίες των προγόνων τους" (συνέντευξη του Μ.Θ. στο 'Έψιλον", τεύχος 646, σελ. 24, 24.8.2003).

πέμπτο, τέλος - και το πιο σπουδαίο -έσπασε οριστικά το φράγμα της σιωπής σε μια εποχή που "να μην τολμάς να πεις το αυταπόδεικτο: ότι ένα μεγάλο μέρος των ιδανικών που για χάρη τους υποφέραμε στα πέτρινα χρόνια έχουν κατακτηθεί από τον λαό μας, ενώ εμείς η Αριστερά παραμένουμε στη γωνία όχι μόνο αριθμητικά αλλά κυρίως ιστορικά...", (συνέντευξη του Μ.Θ. "Αυγή" 24.8.2003, σελ. 21).  Επιβάλλεται όμως εδώ να σημειωθεί πως αυτό συμβαίνει επειδή η ρεβιζιονιστική χρουστσοφική Αριστερά, ως υπηρέτης και πράκτορας των συμφερόντων του κεφαλαίου, δεν είναι και δεν θέλει να είναι κληρονόμος και συνεχιστής των επαναστατικών παραδόσεων και αγώνων του λαού, γιατί ακόμη και αυτό "ενοχλεί", σε περίπτωση προβολής, την κυρίαρχη αντιδραστική αστική τάξη που υπηρετεί. Σε κάποιο άλλο σημείο της ίδιας συνέντευξης ο Μ. Θεοδωράκης, δικαιολογώντας την "επιστροφή" του στη Μακρόνησο, παρατηρεί: «Η δική μου "επιστροφή" στη Μακρόνησο έχει βάθρο ιστορικό και θέληση πολιτική με την πεποίθηση ότι το κουκούλωμα της εθνικής μας μνήμης μας οδήγησε και θα εξακολουθεί να μας οδηγεί σε εθνικά αδιέξοδα» («Αυγή» , 24.8.2003, σελ. 21).

 Η προδοτική σαμποταριστική στάση των συναυλιών εκ μέρους της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ και η συμπαράταξη της με τη μοναρχοφασιστική αντίδραση

Στη συνέντευξη του στην "Αυγή" ο Μίκης Θεοδωράκης, ανάμεσα στ' άλλα, σημειώνει ότι "με όπλα τη Λήθη αλλά και την παραμόρφωση κάποιοι κρύβουν απ' το λαό μας την αληθινή ιστορία του, δίχως αντίλογο και αντίσταση από μας τους ίδιους, που άβουλα παρατηρούμε να ασχημονούν επάνω στις δικές μας θυσίες" (Μ. Θεοδωράκης "Αυγή" 24.8.2003, σελ. 21).

Ασφαλώς η κυρίαρχη αντιδραστική αστική τάξη και το σύνολο των πολιτικών εκφραστών της, ανάμεσα τους το μεγαλοαστικό μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ και το μεγαλοαστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ, έχουν κάθε λόγο - εξαιτίας των ταξικών τους συμφερόντων - να αποκρύβουν από το λαό μας την αληθινή του ιστορία.

Όμως, πέρα απ' το όπλο της παραμόρφωσης της αληθινής ιστορίας του λαού μας, το προτιμητέο αλλά και το πιο αποτελεσματικό όπλο των δυνάμεων της μοναρχοφασιστικής αντίδρασης, με πρωταγωνιστικές εκείνες της ΝΔ, στις μεταπολιτευτικές ως τα σήμερα δεκαετίες, στάθηκε εκείνο της ΛΗΘΗΣ. Η γραμμή της ΛΗΘΗΣ βρέθηκε πάντα, βρίσκεται και σήμερα αλλά και στο μέλλον, στην υπηρεσία όχι απλά και μόνο του κεφαλαίου μα ακόμα χειρότερα: στην υπηρεσία της μοναρχοφασιστικής αντίδρασης του τόπου, οι διάφοροι εκπρόσωποι της οποίας τις μέρες Αυγούστου-Σεπτέμβρη, μ' αφορμή τις συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη, ωρύονται κυριολεκτικά στα ΜΜΕ σε κατάσταση φασιστικής παράκρουσης με τους πιο "ήπιους"{!) απ' αυτούς, αλλά όχι λιγότερο αντιδραστικούς, να ισχυρίζονται πως με το να "ξύνονται παλιές πληγές"(!) δεν "έρχεται η λήθη για όσα έγιναν τότε"(!), κλπ., κλπ.

Αξίζει εδώ να υπογραμμιστεί ιδιαίτερα πως στη γραμμή της ΛΗΘΗΣ βασίζεται και η σημερινή τακτική της ΝΔ του δήθεν "ξεπεράσματος των διαχωριστικών γραμμών"(!) μεταξύ φασιστικών-αντιφασιστικών δυνάμεων.

Και ακριβώς επειδή οι συναυλίες ΜΝΗΜΗΣ του Μ. Θεοδωράκη βρέθηκαν σε πλήρη ρήξη-σύγκρουση με τη γραμμή της ΛΗΘΗΣ αχρηστεύοντας το επικίνδυνο "όπλο της Λήθης", αυτό αποτέλεσε τον κύριο και βασικό λόγο που αυτές συγκέντρωσαν τα πυρά, μέσω των ΜΜΕ, όλων των μοναρχοφασιστών απ' εκείνους των ανοιχτά ναζιφασιστικών οργανώσεων ως εκείνους της ΝΔ (μαζί και η αρθρογραφία των διαφόρων Μαρινο-Πρετεντέρηδων, κλπ. και εκείνη του αντιδραστικού δεξιού τύπου, όπως π.χ. το άρθρο του Κ. Ιορδανίδη στην "Καθημερινή", 24.8.2003).

Ας περιοριστούμε μόνο σε δυο "ήπιες"(!), λόγω επικείμενων εκλογών, περιπτώσεις, αλλά όχι λιγότερο αντιδραστικές, εκείνη του Κ. Ιορδανίδη και του Θ. Κασίμη για να φθάσουμε στις πρωτοφανείς αθλιότητες του Τ. Λαζαρίδη. Ο μεν Κ. Ιορδανίδης γράφει: "οι ηττημένοι του ανταρτοπόλεμου, δια συναυλιών και ασμάτων θα επιδιώξουν την ηθική δικαίωση και οι νικητές θα σωπάσουν περίπου ως ένοχοι, διότι αντιστάθηκαν στην κομμουνιστική εξέγερση. Αυτή είναι μια μοναδική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας"!!! Ο δε βουλευτής της μοναρχοφασιστικής ΝΔ Θ. Κασίμης, εξηγώντας σε συνέντευξη του στην "Απογευματινή", γιατί δε σκοπεύει να πάει στις συναυλίες του Μ. Θεοδωράκη στη Μακρόνησο, λέει: "δεν υπάρχει κανένας λόγος να αγιοποιούμε πρόσωπα της μιας πλευράς και να εξοβελίζουμε πρόσωπα της άλλης" ("Ελευθεροτυπία" 27.8.2003), δηλ. τα πρόσωπα της δικής του πλευράς: ταγματασφαλίτες, δοσίλογους, φασίστες, εγκληματίες, βασανιστές, χαφιέδες, δολοφόνους τρομοκράτες, κλπ.

Ας έρθουμε , τέλος, αφήνοντας κατά μέρος πολλούς άλλους, σ' έναν νεόκοπο γενίτσαρο-φερέφωνο του μοναρχοφασισμού, τον Τ. Λαζαρίδη και τις αθλιότητες του, που, χωρίς δισταγμό φτύνει το αίμα και τα κόκαλα του ήρωα επαναστάτη κομμουνιστή πατέρα του, Κώστα Λαζαρίδη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέα του Εργατικού ΕΑΜ που ντουφεκίστηκε απ' τους ναζιφασίστες το Μάη του 1943, επιτίθεται στο Μίκη Θεοδωράκη και του συνιστά προκλητικότατα και με θράσος γενίτσαρου να κάνει "ενωτικές"(!) συναυλίες μαζί με τους τάγματασφαλίτες που πρόδωσαν τον πατέρα του, τους ασφαλίτες που τον παρέδωσαν στη Γκεστάπο για εκτέλεση, τους Μπαϊρακτάρηδες, τους Κοθράδες, κλπ. (ο ήρωας Κώστας Λαζαρίδης όταν επιχείρησαν οι γερμανοί να του δώσουν 200 εκατομμύρια για να συνθηκολογήσει μαζί τους, ο περήφανος αυτός κομμουνιστής απάντησε: "πέστε στα κτήνη ότι οι κομμουνιστές δεν πουλιούνται, μα πεθαίνουν για το κόμμα τους και το λαό τους!").

Την ίδια γραμμή της ΛΗΘΗΣ της ΝΔ ακολουθεί τις τελευταίες δεκαετίες -αντί εκείνης της ΜΝΗΜΗΣ και προβολής των αγώνων του λαϊκού κινήματος - και η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ.

Γι' αυτό αντιτάχθηκε ανοιχτά και σαμπόταρε μ' όλα τα μέσα που είχε στη διάθεση της τις συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη στη Μακρόνησο -σημειώνοντας ευτυχώς πρωτοφανές φιάσκο - φτάνοντας μάλιστα ως το σημείο να μοιράζει προκηρύξεις (η κομματική Οργάνωση Λαυρίου) δυσφημιστικές και σαμποταριστικές των συναυλιών, να μιλάει για "φιέστες" ("Ρ" 29.8.2003, σελ. 23) και ο "Ριζοσπάστης" να γράφει, κάτω από τον τίτλο "συναυλίες ψηφοθηρίας" (πράγματι αποτελεί "σπουδαία είδηση"(!) η "ανακοίνωση" της υποψηφιότητας του Μ.Θ. από το "Ριζοσπάστη" στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές(!), που "άρχισε" τον προεκλογικό του αγώνα με "συναυλίες ψηφοθηρίας"!!!), για "διοργανωμένες από την κυβέρνηση πρόσφατες συναυλίες της ορχήστρας "Μίκης Θεοδωράκης" στη Μακρόνησο" ("Ρ" 3.9.2003, σελ. 4), διαδίδοντας έτσι ένα χονδροειδέστατο ψέμα, τη στιγμή που είναι πασίγνωστο ότι την πρωτοβουλία και απόφαση για την πραγματοποίηση των συναυλιών στη Μακρόνησο είχε ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης και στη συνέχεια αυτές υποστηρίχθηκαν από το Υπουργείο Αιγαίου, τους δήμους Λαυρίου, Κέας, Κερατέας, Καλυβιών, Κορωπίου και την κοινότητα Αναβύσσου.

Η ηγεσία του "Κ"ΚΕ βρέθηκε σε τόσο δύσκολη θέση να δικαιολογήσει στα μέλη και τους οπαδούς της και φυσικά στο λαό την προδοτική σαμποταριστική της στάση, ώστε περίμενε να τη βγάλει από το αδιέξοδο η "σοφή" συμβουλή κάποιου γιατρουδάκου, ο οποίος, αφού γράφει "θέλω να εστιάσω την προσοχή μου, βγάζοντας σε ίσως από τη δύσκολη θέση, σχετικά με την "απόβαση" συναυλιαζόντων και συναυλιαζομένων, που αποφασίσανε "αυτοί" τέλη Αυγούστου στο Μακρονήσι", καταλήγει στη "σοφή"(!) συμβουλή -σαθρό "επιχείρημα": σε "τόπους μαρτυρίου δεν γίνονται συναυλίες"!!! ("Ρ" 29.8.2003, σελ. 23).

Και ήταν τέτοιο το αδιέξοδο της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ που από την μια σαμπόταρε ανοιχτά τις συναυλίες ΜΝΗΜΗΣ του Μίκη Θεοδωράκη στη Μακρόνησο και έγραψε απανωτά ανόητα αντιδραστικά σχόλια με κορυφαίες περιπτώσεις εκείνα του Ν. Μπογιόπουλου (26.8.2003 και 7.9.2003) και εκείνα του ανεκδιήγητου "Τηλέπαθου" (να μια απ' τις μνημειώδεις βλακείες: "για τη ΝΔ δεν το συζητάμε! Τι είναι η τιμή στο Μακρονήσι μπροστά στη δικτατορία του προλεταριάτου. Ως γνωστόν, η ΝΔ την έχει σημαία της..."(!!!), "Ρ" 2.9.2003), που ας σημειωθεί η ΝΔ δεν πήγε στη Μακρόνησο), κι απ' την άλλη υποχρεώνεται να στείλει στη Μακρόνησο τον Στρ. Κόρακα, ευρωβουλευτή και μέλος της ΚΕ του «Κ»ΚΕ ("Ρ" 2.9.2003, 25), για να εισπράξει προφανώς κι' αυτός τους αντιδραστικούς και βλακώδεις σχολιασμούς του "Τηλέπαθου" σε βάρος όλων των συμμετεχόντων στις συναυλίες της Μακρονήσου.

Έτσι το μόνο που πέτυχε η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ, με την ανοιχτά προδοτική της στάση του σαμποταρίσματος των συναυλιών ΜΝΗΜΗΣ και ΤΙΜΗΣ των ηρώων της Μακρονήσου του Μίκη Θεοδωράκη, ήταν η συμπαράταξη της, και σε αυτό το σπουδαίο ζήτημα, μ' όλο το συρφετό των μοναρχοφασιστικών δυνάμεων του τόπου γενικά και ειδικά με το μόνιμο σύμμαχο της, το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ, χορεύοντας πάντα στο ρυθμό των "μελωδικών" αλλά απατηλών ήχων του ταμπουρά της ΝΔ που παίζει μόνιμα τώρα τελευταία, λόγω εκλογών, το αντιδραστικό τραγούδι του δήθεν "ξεπεράσματος των διαχωριστικών γραμμών" μεταξύ των φασιστικών-αντιδραστικών δυνάμεων.

Το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ, αστικό κόμμα σοσιαλδημοκρατικού τύπου:

πρώτο, εγκατέλειψε απ' το '56, χρόνο συγκρότησης του απ' την αποστάτρια ρεβιζιονιστική προδοτική ομάδα των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ, τη βασική διαχωριστική γραμμή Εργασίας-Κεφαλαίου (=προλεταριάτου-μπουρζουαζίας),

δεύτερο, την τελευταία δεκαετία εγκατέλειψε ανοιχτά και τη διαχωριστική γραμμή φασιστικών-αντιφασιστικών δυνάμεων,

τρίτο, απεμπόλησε τελευταία όλα τα γνωστά αστικά, σχετιζόμενα με εκκλησία-θρησκεία, αιτήματα (ταυτότητες, κλπ.),

τέταρτο, τώρα, με την ανοιχτά σαμποταριστική στάση των συναυλιών ΜΝΗΜΗΣ και ΤΙΜΗΣ του Μ. Θεοδωράκη, πρόδωσε αναίσχυντα και τους αγώνες των δεκάδων χιλιάδων ηρώων δεσμωτών της Μακρονήσου.


Η μοναρχοφασιστική κυβέρνηση Χ.Μ. Αθνάρ χρηματοδοτεί το φασιστικό ίδρυμα "Προστασίας της κληρονομιάς του Φράνκο"

Η μοναρχοφασιστική κυβέρνηση της Ισπανίας του Χοσέ Μαρία Αθνάρ, αδελφού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, αποφάσισε καλοκαιριάτικα να χρηματοδοτήσει το φασιστικό ίδρυμα "Προστασίας της κληρονομιάς του Φράνκο (1939-1975)" με 27.00 ευρώ

 


Ο Μπερλουσκόνι ανοιχτός υμνητής-νοσταλγός του φασίστα Μουσολίνι

Ο αντιδραστικός ιταλός πρωθυπουργός γνωστός ανά την υφήλιο για τα συνεχή καραγκιοζιλίκια του που δεν μας ενδιαφέρουν, Σίλβιο Μπερλουσκόνι δε δίστασε τελευταία, ακόμα μια φορά, να εμφανιστεί ανοιχτά ως υμνητής-νοσταλγός του φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι.

Έτσι σε συνέντευξή του (11.9.2003, δεύτερο μέρος) στο βρετανικό περιοδικό "Σπεκτέιτορ" δήλωσε ότι

 

 

Νίκου Ζαχαριάδη: Συλλογή Έργων

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Ανακοίνωση-Καταγγελία: Οι σοσιαλφασιστικοί τραμπουκισμοί της σοσιαλδημοκρατικής κλίκας του «Κ»ΚΕ

Μεγαλώνουν οι κοινωνικές ανισότητες στις ΗΠΑ

Ελλάδα: στα 20% ανέρχονται οι φτωχοί

Κώστας Γουργουλέτης (1918-2003)

Μακρόνησος: ΜΝΗΜΗ και προβολή των αγώνων του κινήματος ή ΛΗΘΗ και σιωπή;

Η προδοτική σαμποταριστική στάση των συναυλιών εκ μέρους της ηγεσίας του "Κ"ΚΕ και η συμπαράταξη της με τη μοναρχοφασιστική αντίδραση

Η μοναρχοφασιστική κυβέρνηση Χ.Μ. Αθνάρ χρηματοδοτεί το φασιστικό ίδρυμα "Προστασίας της κληρονομιάς του Φράνκο"

Ο Μπερλουσκόνι ανοιχτός υμνητής-νοσταλγός του φασίστα Μουσολίνι

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55