Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 170 15-30/11/2003Αρ. Φύλ. 170 15-30 Νοέμβρη 2003
Δυναμώνει και κλιμακώνεται η αντίσταση του ιρακινού λαού κατά των στρατευμάτων κατοχής

Τα σχέδια των αμερικανών ιμπεριαλιστών να ματαιώσουν-σβήσουν και να πνίξουν "εν τη γενέσει" της την αντίσταση του Ιρακινού λαού

 

 

 

 

 


Επίθεση της φασιστικής κυβέρνησης Σαρόν και του πρέσβη των ΗΠΑ στο Μίκη Θεοδωράκη

Η φασιστική κυβέρνηση Σαρόν, μέσω του υπουργού των Εσωτερικών Τ. Λαπίντ, εξαπόλυσε


Πολυτεχνείο
17 Νοέμβρη 1973

Ζήτω τα 30 χρόνια από την ηρωική λαϊκή εξέγερση της νεολαίας του Πολυτεχνείου κατά του φασισμού και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού κόντρα στην προδοτική πολιτική των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων.


Julius Fucik - ο γελαστός και χαρούμενος ήρωας επαναστάτης κομμουνιστής και δημοσιογράφος

100 χρόνια από τη γέννηση και 60 από την εκτέλεση του

"ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑΣ ΑΓΑΠΗΣΑ. ΑΓΡΥΠΝΑΤΕ"

Φέτος συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννηση και 60 χρόνια από την εκτέλεση του ήρωα επαναστάτη κομμουνιστή τσέχου δημοσιογράφου Γιούλιους Φούτσικ από τους γερμανούς ναζιφασίστες.

Ο Γιούλιους Φούτσικ γεννήθηκε στις 23 Φλεβάρη 1903 στην εργατική συνοικία της Πράγας Smichov από γονείς εργάτες, που αγαπούσαν ιδιαίτερα το τραγούδι και τη μουσική.

Τα πρώτα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Πράγα και από το 1913 έζησε στην πόλη PLEZN (Pilsen=Πίλσεν), όπου εργάζονταν ο πατέρας του. Έτσι απ' την εργατική συνοικία της Πράγας βρέθηκε κοντά στους εργάτες του εργοστασίου Σκόντα της πόλης Πίλσεν, όπου ο πατέρας είχε κληθεί ως στρατιώτης, όταν ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. να δουλέψει.

Ο νεαρός Γιούλιους Φούτσικ έζησε τα σκληρά χρόνια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου τη φτώχεια, την πείνα και την εξαθλίωση των εργατών της πόλης Πίλσεν. Τα επαναστατικά γεγονότα της πολυτάραχης εκείνης περιόδου της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα και πρώτα απ' όλα η Προλεταριακή Επανάσταση του Οχτώβρη επηρέασαν άμεσα τους εργάτες των εργοστασίων της πόλης και ιδιαίτερα εκείνους του εργοστασίου "Σκόντα" που αγωνίζονται ενάντια στον πόλεμο, την εκμετάλλευση και την καταπίεση, αλλά και τον νεαρό Γιούλιους που 15χρονος συμμετέχει στην Πρωτομαγιάτικη διαδήλωση παίρνοντας μαζί του σ' αυτή το μεγαλύτερο μέρος των συμμαθητών της τάξης του. Εκεί γνώρισε και την αλληλεγγύη μεταξύ των εργατών και τον προλεταριακό διεθνισμό αφού σ' αυτό το εργοστάσιο εργάζονταν τσέχοι, πολωνοί, ούγγροι, κροάτες, γερμανοί, κλπ.

Μαθητής ακόμα το 1920 ο νεαρός Γιούλιους εκδίδει το περιοδικό "Πράβδα" που έγινε αργότερα, όταν απ' τους αριστερούς σοσιαλδημοκράτες, προήλθε το 1921 το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τσεχοσλοβακίας, εφημερίδα της περιοχής Πίλσεν του Κόμματος.

Το φθινόπωρο του 1921 πηγαίνει για σπουδές φιλοσοφίας στην Πράγα και το 1925 αρχίζει να γράφει στη "Rude Pravo", Κεντρικό Όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας.

Μετά το ιστορικό V Συνέδριο (Φλεβάρης 1929) του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας και την εκλογή στην καθοδήγηση του μπολσεβίκου Klement Gottwald, ο Γιούλιους Φούτσικ αναλαμβάνει πολιτικός συντάκτης της "Rude Pravo" αρθρογραφώντας σ' αυτή όχι μόνο για πολιτικά θέματα μα και για θεατρικά, λογοτεχνικά και θέματα τέχνης.

Το 1930 στέλνεται παράνομα στη Σοβιετική Ένωση μαζί με 4 εκπροσώπους εργατών. Έμεινε εκεί 4 μήνες ταξιδεύοντας σχεδόν σ' ολόκληρη τη μεγάλη χώρα. Στις 9 Αυγούστου 1930 έγραφε για το ταξίδι του: "ποτέ δεν ένοιωσα τόσο ελεύθερος... Εδώ είναι θαυμάσια και αυτό που εδώ βλέπω είναι περισσότερο απ’ ότι είχα τολμήσει να περιμένω".

Μετά την επιστροφή του από τη Σοβιετική Ένωση κατενθουσιασμένος από τα επιτεύγματα της πρώτης σοσιαλιστικής χώρας μίλησε σε πολλές συγκεντρώσεις εργατών και έγραψε άρθρα στη "Rude Pravo" και σε πολλές άλλες εφημερίδες. Συνελήφθηκε από την αστυνομία για το παράνομο ταξίδι του αλλά και για τις εντυπώσεις του από τη Σοβιετική Ένωση.

Το 1930 πηγαίνει στρατιώτης αλλά μετά από λίγο διώχνεται σαν ανεπιθύμητος κομμουνιστής. Το 1931 συλλαμβάνεται στο Βερολίνο για παράνομη δράση και κρατείται πολλές μέρες.

Το φθινόπωρο του 1932 ξανακλήθηκε στο στρατό, αλλά δεν επιτρέπεται να γίνει αξιωματικός επειδή ήταν κομμουνιστής και κρατήθηκε σε απομόνωση.

Απολύθηκε το Σεπτέμβρη του '33 και έδρασε παράνομα ως τον Αύγουστο του 1934 που το Κόμμα τον έστειλε σαν ανταποκριτή του Κεντρικού Οργάνου "Rude Pravo" στη Σοβιετική Ένωση. Έμεινε εκεί περίπου δυο χρόνια. Επέστρεψε το 1936 και έδρασε πάλι στην παρανομία σαν συντάκτης της "Rude Pravo".

Όταν στις 15 Μάρτη του 1939 η προδοσία του Μονάχου επισφραγίστηκε με την κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας απαγορεύτηκαν οι εφημερίδες και το ΚΚ Τσεχοσλοβακίας. Ο Γιούλιους Φούτσικ συνεχίζει την παράνομη επαναστατική του δράση και τον Ιούνη του 1940 η Γκεστάπο τον αναζητεί στις πόλεις Πίλσεν και Πράγα για να τον συλλάβει .

Μετά την σύλληψη της Κεντρικής Καθοδήγησης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας την άνοιξη του1941, συγκροτείται νέα καθοδήγηση, στην οποία συμμετέχει και ο Γιούλιους Φούτσικ, επιφορτισμένος με το καθήκον της πολιτικής διεύθυνσης και προπαγάνδας του τύπου. Εκδίδει παράνομα τη " Rude Pravo " και άλλα παράνομα έντυπα, αλλά και πολλές προκηρύξεις ενάντια στους χιτλερικούς κατακτητές. Στην παράνομη προκήρυξη "Η 1η Μάη 1941" ο Γιούλιους Φούτσικ γράφει: "ναι, βρισκόμαστε κάτω από τη γη, όχι όμως σαν θαμμένοι νεκροί, αλλά ως σπόρος της σοσιαλιστικής σοδειάς που ανατέλλει σαν ανοιξιάτικος ήλιος σ' όλο τον κόσμο. Η 1η Μάη είναι ο προάγγελος αυτής της άνοιξης. Της άνοιξης του ελεύθερου ανθρώπου, της άνοιξης των εθνών και της συναδέλφωσης τους, της άνοιξης ολόκληρης της ανθρωπότητας. Αυτό το φως ατενίζουμε σήμερα στο σκοτάδι κάτω απ' τη γη: τη νίκη της ελευθερίας, τη νίκη της ζωής, τη νίκη των καλύτερων ονείρων του ανθρώπινου πνεύματος. Τη νίκη του σοσιαλισμού!".

Ο Γιούλιους Φούτσικ συλλαμβάνεται απ' τη Γκεστάπο στις 24 Απρίλη 1942 στην Πράγα και κλείνεται στις φυλακές Pankrac στο κελί Νο 267 ως την άνοιξη του 1943. Τη σύλληψη του την περιγράφει στο περίφημο βιβλίο του "Ρεπορτάζ κάτω απ' την κρεμάλα", που έγραψε κρυφά στις φυλακές του Pankrac της Γκεστάπο, το χειρόγραφο του οποίου διέσωσε ο φύλακας Κολίνσκι, ο οποίος του είχε προμηθεύσει χαρτί και μολύβι. Τον κατέδωσε, όπως έγινε γνωστό αργότερα, το 1952 στις δίκες των συνωμοτών, ένας χαφιές που είχε εισχωρήσει στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τσεχοσλοβακίας.

Ο Γιούλιους Φούτσικ όταν περίμενε από ώρα σε ώρα το θάνατο στη φυλακή του Pankrac και παράτα φριχτά βασανιστήρια της Γκεστάπο έγραφε: "δεν λυπάμαι για τίποτε. Ότι ήταν στις δυνάμεις μου το εκπλήρωσα και το εκπλήρωσα ευχάριστα". Και στη γυναίκα του όταν συναντήθηκαν στη φυλακή είπε: "ξέρω, ότι πηγαίνω στο θάνατο. Θ' έπρεπε να γίνει κάποιο θαύμα για να τον αποφύγω. Και θαύματα δεν γίνονται. Πίστεψε με, ότι καθόλου δεν σκέφτομαι το θάνατο". Μεταφέρεται από την Πράγα στις φυλακές του Βερολίνου και στις 25 Αυγούστου 1943 καταδικάζεται σε θάνατο απ' το ναζιστικό δικαστήριο.

Ο J. Reznik στο βιβλίο του "Η τελευταία μάχη του Γιούλιους Φούτσικ" γράφει ότι όταν ρωτήθηκε στο δικαστήριο από τον πρόεδρο Freisler: "παραδέχεστε, ότι εσείς με τις πράξεις σας βοηθήσατε τους εχθρούς του Ράϊχ, τη μπολσεβίκικη Ρωσία;", απάντησε περήφανα στους ναζιστές δικαστές: "Ναι, βοήθησα τη Σοβιετική Ένωση, βοήθησα τον κόκκινο στρατό. Κι' αυτό είναι το καλύτερο, που προσέφερα κατά τη διάρκεια της 40χρονης ζωής μου". Και συνεχίζοντας είπε: "έγινα κομμουνιστής στην Τσεχοσλοβακική Δημοκρατία, επειδή δεν μπορούσα και ούτε ήθελα να συμβιβαστώ με το καπιταλιστικό σύστημα. Είμαι πεπεισμένος ότι μετά απ' αυτόν τον πόλεμο αρχίζει μια νέα εποχή. Γι' αυτό άρχισα να δουλεύω παράνομα για να βοηθήσω το λαό μου και ταυτόχρονα να διωχθούν οι κατακτητές και μαζί τους οι προδότες της κυβέρνησης του προτεκτοράτου. Όμως δεν επιδιώκω μόνο αυτό. Ο αγώνας μας θα έχανε το νόημα του, όταν μετά την απελευθέρωση θα οδηγούμασταν πάλι σ' εκείνη την εξουσία που οδήγησε το λαό μου στην καταστροφή και η οποία έδινε όρκους πίστης αλλά ήδη πολύ πριν το 1938 προετοίμαζε την προδοσία. Θα ήταν ανόητο αν οι ίδιοι, πολιτικά τυφλωμένοι βρεθούν μετά από λίγο στην ηγεσία της χώρα μου. Μ' άλλα λόγια, η παράνομη επαναστατική μου δράση αποσκοπούσε στην κατάκτηση της πραγματικής ελευθερίας για το λαό, στην προετοιμασία της νίκης για το μελλοντικό Τσεχοσλοβάκικο σοσιαλιστικό κράτος".

Και όταν εξοργισμένος ο ναζιφασίστας δικαστής Freisler έτρεμε κραυγάζοντας και χτυπώντας τα πόδια του, ο Φούτσικ χωρίς να διακόψει συνέχισε: "τώρα θα ανακοινωθεί η απόφαση. Ξέρω, ότι θα είναι θάνατος γι' αυτόν τον άνθρωπο. Η κρίση μου για σας έχει εκφραστεί. Σ' αυτή βρίσκεται γραμμένο με το αίμα όλων των τίμιων ανθρώπων του κόσμου: Θάνατος στο φασισμό, θάνατος στην καπιταλιστική σκλαβιά! Ζωή στους ανθρώπους! Το μέλλον ανήκει στον Κομμουνισμό!".

Δυο βδομάδες αργότερα, στις 8 Σεπτέμβρη του 1943, δολοφονείται στις φυλακές του Βερολίνου στην Bloetzensee. Στη διαδρομή για την εκτέλεση τραγούδησε τη Διεθνή, θυμίζοντας στους προλετάριους ότι έγραφε στις 19.5.1943 μέσα στη φυλακή: "ζήσαμε για τη χαρά, για τη χαρά μπήκαμε στον αγώνα και γι' αυτήν πεθαίνουμε. Και ποτέ η λύπη ας μη συνδεθεί με τ όνομα μας".

Ο γελαστός ήρωας του προλεταριάτου Γιούλιους Φούτσικ είχε διαμορφωθεί μέσα στη φωτιά της σκληρής ταξικής πάλης σε μια κορυφαία μορφή δημοσιογράφου, σ' ένα κορυφαίο επαναστάτη κομμουνιστή δημοσιογράφο - παράδειγμα για όλους τους δημοσιογράφους του διεθνούς προλεταριάτου - με βαθιά γνώση του μαρξισμού, ευρεία και πολύπλευρη μόρφωση, όπως δείχνουν τα άρθρα, οι πολεμικές, οι λογοτεχνικές κριτικές και οι μελέτες του. Η συνεχής μελέτη βιβλίων και η επιστημονική γνώση δεν είχαν για τον Γιούλιους Φούτσικ ούτε το νόημα της "γνώσης για τη γνώση" ούτε την αυτoϊκανοποίηση και την επίδειξη: ήταν γνώσεις-όπλα για την καλύτερη και επιτυχή διεξαγωγή της ιδεολογικοπολιτικής ταξικής πάλης στην υπηρεσία πάντα της υπεράσπισης των ταξικών συμφερόντων και των σκοπών του προλεταριάτου: την επαναστατική βίαιη ένοπλη ανατροπή του καπιταλισμού, την καταστροφή του αστικού κράτους, την εγκαθίδρυση της Διχτατορίας του Προλεταριάτου και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας.

Ο ήρωας του τσεχοσλοβάκικου λαού και όλων των λαών του κόσμου διακρίνονταν για την απλότητα και την τιμιότητα του, για την επαναστατική του συνέπεια και την ακατάπαυστη επαναστατική του δράση που του έδινε το υψηλότερο νόημα στη ζωή του και συνάμα τον γέμιζε με ικανοποίηση, του δινε χαρά, γέλιο, δύναμη και αισιοδοξία στη διαρκή επαναστατική πάλη.

Ο επαναστάτης κομμουνιστής, ο φλογερός μαχητής, ο γελαστός ήρωας Γιούλιους Φούτσικ - αυτός που αγαπούσε και τραγουδούσε όσο κανένας άλλος τη ζωή - θυσίασε ευχάριστα τη ζωή του για την απελευθέρωση του προλεταριάτου και των λαών απ' το ναζιφασισμό και την καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική σκλαβιά. Η ζωντανή, χαρούμενη, γελαστή ηρωική του μορφή θα μείνει για πάντα στις καρδιές των προλετάριων όλων των χωρών.

Το περίφημο έργο του "Ρεπορτάζ κάτω απ' την κρεμάλα" έγινε γνωστό σ' όλες τις γωνιές της γης και ως το 1953 είχε μεταφραστεί σε 50 γλώσσες, μαζί και στα ελληνικά. Γι' αυτό το βιβλίο τιμήθηκε στο 2ο παγκόσμιο συνέδριο ειρήνης στη Βαρσοβία (1950) με το ανώτατο διεθνές βραβείο ειρήνης. "Στο "Ρεπορτάζ κάτω απ' την κρεμάλα" αντανακλούνται όπως σε μια κρυστάλλινη πηγή όλες οι μεγάλες αρετές, από τις οποίες ξεπήδησε ο ηρωισμός του Γιούλιους Φούτσικ: η ανθρώπινη απλότητα και τιμιότητα του, το γέλιο και η χαρά ενός κομμουνιστή, η αγάπη του στη Σοβιετική Ένωση και η βεβαιότητα του στην πίστη της νίκης πάνω στο φασισμό. Από τη σοφία της διδασκαλίας του Λένιν και του Στάλιν, από την αξεπέραστη παγκόσμια στρατιά του κομμουνιστικού κινήματος αντλούσε ο Γιούλιους Φούτσικ την υπεράνθρωπη δύναμη να γράψει αυτό το έργο" (Gusta Fucikova, Μάης 1953).

Ο Γιούλιους Φούτσικ, το "γελαστό παιδί" της εργατιάς, με το ηρωικό παράδειγμα του θα φωτίζει πάντα το δρόμο όλων των προλετάριων επαναστατών του κόσμου.

 


Στα 100 χρόνια από τη γέννηση του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Η ιστορική δίκη της Τασκένδης και η καταδίκη των ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών προσφύγων με νόμους για χούλιγκανς και αλήτες


Ιστορικό Ντοκουμέντο

Δικαστική απόφαση-καταδίκη στο όνομα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν

   Χρόνος 1956, 14-23 Απρίλη

   Το Δικαστικό Συμβούλιο για εγκληματικές πράξεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ουζμπέκικης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας στη σύνθεση:

   1.Προεδρεύον μέλος Ανωτάτου Δικαστηρίου ΣΣΔΟυ. Γκορενκόβα, 2. Λαϊκοί Σύνεδροι Σάτσκιϊ, Βραντίϊ, 3. Γραμματέας Μπεκασίεβα. Με τη συμμετοχή βοηθού Εισαγγελέα Ζοτόβα, νομικών εκπροσώπων Ζουτσένκο, Νοβίκοβα, Σαποβάλοβα, Μιράτσκοβα και Ζουκόβσκαγια. Εξέτασε σε ανοιχτή συνεδρίαση του δικαστηρίου την εγκληματική πράξη των κατηγορημένων:

   ΦΡΑΓΚΟΣ ΝΙΚΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1924, Έλληνας υπήκοος, με μέση εκπαίδευση, μη δικασμένος.

   ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1910, Έλληνας υπήκοος, φοιτητής Πολυτεχνείου, μη δικασμένος.

   ΒΥΣΣΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1916, Έλληνας υπήκοος, με ανώτατη μόρφωση, μη δικασμένος.

   ΜΑΚΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1916, Έλληνας υπήκοος, εργάτης, 6 τάξεις μόρφωση, μη δικασμένος.

   ΣΚΑΡΛΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ του ΣΤΡΑΤΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1927, Έλληνας υπήκοος, 6ης τάξης, μη δικασμένος.

   ΚΑΛΕΑΣ ΝΙΚΟΣ του ΣΩΤΗΡΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1931, Έλληνας υπήκοος, αγρότης, 6ης τάξης, μη δικασμένος.

   ΜΑΝΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1920, Έλληνας υπήκοος, αγρότης, μη δικασμένος.

   ΑΡΚΟΥΜΑΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Γ., γεννημένος στην Ελλάδα το 1917, Έλληνας υπήκοος, αγρότης, 5η τάξη, μη δικασμένος.

   ΤΣΙΦΛΙΚΙΩΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ του ΚΥΡΙΑΚΟΥ, γεννημένος στην Ελλάδα το 1929, Έλληνας υπήκοος, μη δικασμένος.

   Στα εγκλήματα που προβλέπονται από το άρθρο 76 n “Α”ΥΚ Υ3 CCP

   Το Δικαστήριο

   ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ

   ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ:

   Αιτία να προκληθεί η παρούσα δικαστική πράξη ήταν το γεγονός εμφάνισης μαζικών αταξιών, ανωμαλιών στην 7η Πολιτεία στις 10 Σεπτέμβρη το βράδυ 1955.

   Στις αταξίες αυτές πήραν μέρος μερικές εκατοντάδες πολιτικοί πρόσφυγες, κάτοικοι της Πολιτείας καθώς και από άλλες Πολιτείες προσφύγων.

   Οι αταξίες-ανωμαλίες αυτές συνοδεύονταν από βίαιη σκληρή εκδίκηση πολιτών μέρους μιας Πολιτείας ενάντια σε πολίτες άλλης Πολιτείας ή μέρους της ίδιας Πολιτείας.

   Για όπλα χρησιμοποίησαν πέτρες, παλούκια, μαχαίρια.   

   Σ’ αυτές τις βίαιες αταξίες προξένησαν σωματικές βλάβες-τραυματισμούς σε 49 πρόσφυγες από την 7η Πολιτεία, ο αριθμός των παθόντων ήταν 118 άνθρωποι.

   Πολλοί χτυπήθηκαν μέχρι αφασίας. Οι μαζικές ανωμαλίες στην 7η Πολιτεία συνεχίζονταν παρά την επέμβαση της αστυνομίας όλη τη νύχτα και επεκτάθηκαν στη 12η Πολιτεία και σταμάτησαν μόνο το πρωί στις 11 που ήρθαν τα τμήματα του στρατού.

   Οργανωτές και δραστήριοι συμμέτοχοι στα βίαια επεισόδια, όπως εξακριβώθηκε ήταν οι κάτοικοι της 7ης Πολιτείας ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ και ΦΡΑΓΚΟΣ.

   Δραστήρια συμμετοχή σ’ αυτές τις αταξίες από μια πλευρά είχαν οι Βύσσιος, Σκαρλάτος, Μακρής, Καλέας και απ’ την άλλη πλευρά οι Μάντος, Αρκουμάνης, Τσιφλικιώτης.

   Η εμφάνιση των μαζικών ανωμαλιών ήταν αποτέλεσμα εσωκομματικών αντιθέσεων μεταξύ των Ελλήνων προσφύγων.

   Ο οργανωτικός ρόλος των υπόδικων Φράγκου και Καλιανέση είναι στο γεγονός ότι πολύ πριν γίνουν οι ανωμαλίες ετοίμασαν συνθήματα για κρέμασμα στην Πολιτεία με την έκκληση “ΚΑΤΩ ΟΙ ΔΙΑΣΠΑΣΤΕΣ” και το βράδυ στις 10 Σεπτέμβρη πριν εμφανιστούν οι ανωμαλίες καλούσαν τους οπαδούς τους να πάνε στα σπίτια της καθοδήγησης και σε λίγο με τον Καλιανέση πήραν δραστήρια μέρος στο μαζικό ξυλοδαρμό μη αρεστών τους πολιτών της 7ης Πολιτείας.

   Ο οργανωτικός ρόλος του Καλιανέση είναι στο γεγονός ότι εξόπλισε με παλούκια αυτούς που ήρθαν τη νύχτα από άλλες Πολιτείες και τους προσκαλούσε στη σύγκρουση.

   Οι υπόδικοι Φράγκος, Καλιανέσης, Βύσσιος, Μακρής, Καλέας, Σκαρλάτος, δημιούργησαν γκρούπες με άλλους ομοϊδεάτες και πήραν άμεσα μέρος και ξυλοκόπησαν 81 πολιτικούς πρόσφυγες.

   Απ’ τους παθόντες 24 άτομα μεταφέρθηκαν σε βαριά κατάσταση και μερικοί για πολύ χρόνο έμειναν για θεραπεία με βαριά τραύματα στην υγεία τους.

   Οι υπόδικοι αυτοί στις 12 τη νύχτα σκληρά εκδικήθηκαν τους καθοδηγητές των πολιτικών προσφύγων Χοτούρα, Δημητρίου, Ρόσιο. Οι κάτοικοι αυτής της Πολιτείας φύλαγαν αυτά τα στελέχη από εκδίκηση, τους είχαν κρύψει στο σπίτι, στο 13ο κτίριο, του τσαγκάρη Αποστολακόπουλου.

   Αφού έμαθαν που βρίσκονταν αυτοί, μεγάλη γκρούπα πολιτικών προσφύγων μπήκε στο διαμέρισμα, έβγαλε από το υπόγειο με τη σειρά τον Χοτούρα, τον Δημητρίου, τον Ρόσιο, τους ξυλοκόπησαν και τους πέταξαν στο δρόμο, όπου συνεχίζονταν ο ξυλοδαρμός με παλούκια, με γροθιές και κλωτσιές – αν και επενέβηκε η αστυνομία – ώσπου να χάσουν τις αισθήσεις τους και να τους μεταφέρουν στο  νοσοκομείο.

   Ύστερα απ’ τον ξυλοδαρμό των 3 προσώπων οι υπόλοιποι Φράγκος, Καλιανέσης, Βύσσιος, κλπ. ρίχτηκαν στο Β΄ κτίριο και χτύπησαν τον φοιτητή Καραδόκα και τον καθηγητή Φιλιππίδη.

   Αποτέλεσμα του ξυλοδαρμού ήταν η πρόκληση βαριών σωματικών βλαβών του Φιλιππίδη, έσπασαν το πλευρό, το στο κρανίο.

   Οι υπόδικοι Καλιανέσης και Βύσσιος πήραν μέρος στον ξυλοδαρμό του Σουλτούκη. Ο Βύσσιος χτύπησε τον Βαλαχά.

   Με την καθοδήγηση του ταγματάρχη Φράγκου χτυπήθηκε ο Παπαδόπουλος.

   Στη δικαστική υπόθεση διαπιστώθηκε ότι κατά τις ώρες της μαζικής αταξίας, ότι οι υπόδικοι Σκαρλάτος και Καλέας, τη νύχτα εξοπλισμένοι με παλούκια μαζί με ομοϊδεάτες τους έψαχναν για αντιπάλους τους, έδειχναν τα διαμερίσματά τους, σε όσους έρχονταν για εκδίκηση από άλλες Πολιτείες και οι ίδιοι έπαιρναν μέρος στα γεγονότα.

   Ο υπόδικος Σκαρλάτος εκτός των άλλων, ο ίδιος πήρε μέρος στον ξυλοδαρμό του Μπουμπούρη, Βολογιώργη, Αρκουμάνη, Καλαϊτζίδη, Μπέλλου, κλπ.

   Ο υπόδικος Καλέας τη νύχτα και το πρωί στις 11 Σεπτέμβρη πήρε δραστήρια μέρος στον ξυλοδαρμό του Παρασκευόπουλου, Καρανάσιου, Γκίκα, κλπ. Επίσης πήρε μέρος μαζί με τον Σκαρλάτο στον ξυλοδαρμό του Καλαϊτζίδη, του Μπέλλου και άλλων.

   Απ’ τη δικαστική υπόθεση διαπιστώθηκε, ότι δραστήριο μέρος στις ανωμαλίες στην 7η Πολιτεία, στην αυλή του κτιρίου της Κομματικής Επιτροπής της Τασκένδης πήραν μέρος ο Μάντος, Αρκουμάνης, Τσιφλικιώτης, οι οποίοι μόλις άκουσαν τις εκκλήσεις του Φράγκου “όλοι στο κτίριο της καθοδήγησης” μαζί με άλλους, αφού εξοπλίστηκαν με παλούκια, μαχαίρια, πέτρες έτρεξαν στο κτίριο της Κομματικής Επιτροπής Τασκένδης.

   Προσπαθώντας να μπει στην αυλή ο Μάντος  χτύπησε με μαχαίρι τον πρόσφυγα Κιτσολάμπρο αφού του προξένησε ελαφρύ σωματικό τραύμα, ύστερα απ’ αυτό άνοιξε την πύλη και μπήκε ο όχλος.

   Ο Τσιφλικιώτης εκεί στο δρόμο, όχι μακριά απ’ την πύλη έδειρε τον πρόσφυγα Μπόγδα ύστερα τον Μαρινοβσκόϊ.

   Ο υπόδικος Αρκουμάνης χτύπησε τον σοφέρ Κούκαρη και ύστερα μαζί με τον Μάντο έδειρε τον Μπάρμπα, τον Παπαϊωνάννου και τους προκάλεσαν ελαφρά σωματικά τραύματα.

   Εκτός απ’ αυτό ο Αρκουμάνης μαζί με άλλους έδειρε τους αντιπροσώπους της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Βαϊνά, Ακριτίδη, Φωκά.

   Ο υπόδικος Τσιφλικιώτης με δυο ομοϊδεάτες του μπήκε στο σπίτι του φοιτητή Κατεμή και τον ξυλοκόπησαν άγρια.

   Κανείς απ’ τους παρευρισκόμενους υπόδικους δεν παραδέχτηκε τη συμμετοχή στις μαζικές ανωμαλίες τη νύχτα στις 10 και 11 Σεπτέμβρη στην περιοχή της 7ης Πολιτείας.

   Όμως ο υπόδικος Σκαρλάτος αρνήθηκε ότι υπόδειχνε τα σπίτια των αντιπάλων στους πρόσφυγες που έρχονταν  από άλλες Πολιτείες και παρευρίσκονταν στους ξυλοδαρμούς.

   Ο υπόδικος Μάντος δεν αρνήθηκε, ότι στην αρχή των ανωμαλιών ήταν ένας απ’ τους πρώτους που έτρεξαν στο κτίριο της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ και άνοιξε την πύλη.

   Ο Τσιφλικιώτης παραδέχτηκε ότι χτύπησε τον Κατεμή. Ο Καλέας χτύπησε τον Στάμο.

   Το Δικαστικό Συμβούλιο αφού έλεγξε την ύλη της δικαστικής υπόθεσης, αφού άκουσε τις καταθέσεις των υποδίκων, των παθόντων και των μαρτύρων θεωρεί ότι η κατηγορία που αποδίδεται σε όλους τους υπόδικους με το άρθρο 76 n “Α” ΥΚ Υ3 CCP αποδείχτηκε.

   Η συμμετοχή των υπόδικων Καλιανέση, Φράγκου, Βύσσιου, Σκαρλάτου, Μακρή, Καλέα στον ξυλοδαρμό του Χοτούρα, Δημητρίου, Ρόσσιου επιβεβαιώθηκε από τους μάρτυρες Καρυδόπουλο, Καλαϊτζίδη, Βιγκούλη, Αποστολακόπουλου, Τσιτούλο, κα. καθώς και οι καταθέσεις του ίδιου του Χοτούρα για τους υπόδικους Καλιανέση, Φράγκο, Βύσσιο και του παθόντα Δημητρίου για τον Μακρή.

   Η ενοχή των Καλιανέση, Φράγκου, Βύσσιου, Σκαρλάτου, Καλέα για τον  βασανισμό του Φιλιππίδη, Καράντζου επιβεβαιώθηκε από τις καταθέσεις των παθόντων και απ’ τους μαρτύρους Χαρισόπουλο, Κουρδούλα, Ζυγούλη.

   Η συμμετοχή του Καλιανέση και Βύσσιου στον ξυλοδαρμό του Σουλτούκη επιβεβαιώθηκε απ’ την κατάθεση του ίδιου του παθόντα από τους μάρτυρες Μπέλλο και Αφεντουλίδη.

   Ο ξυλοδαρμός του Βαλαχά από τον Βύσσιο επιβεβαιώνεται από τον παθόντα και τους μάρτυρες Αφεντουλίδη και Μαγκανάρη.

   Ο ξυλοδαρμός από τον Φράγκο του πολιτικού πρόσφυγα Παπαδόπουλου, Τσούλια επιβεβαιώθηκε από την κατάθεση του παθόντα και από τους μάρτυρες Μπλιάγκο και Κοσυφά.

    Η συμμετοχή του Σκαρλάτου στον ξυλοδαρμό και στο ψάξιμο μαζί με άλλους πρόσφυγες όλη τη νύχτα 10 Σεπτέμβρη των Μπάρμπα, Τζόλα, Βολογιώργο, Αρκουμάνη, Παπαδέλη, Καλαϊτζίδη, Μπέλλου, κ.α. επιβεβαιώνεται από τις καταθέσεις των παθόντων και των μαρτύρων Θεοδωρίδη, Δαμασκηνού, κ.α.

   Η συμμετοχή του Καλέα στον ξυλοδαρμό του Παρασκευόπουλου, Γκαράτζα, Γκίκα, Αθανασίου, κ.α. επίσης στον ξυλοδαρμό μαζί με τον Σκαρλάτο, του Καλαντζή επιβεβαιώθηκε απ’ την κατάθεση του παθόντα και τους μάρτυρες Γκαϊφούλη, Λαζαρίδη, κ.α.

   Ο ρόλος του οργανωτή των υπόδικων Καλιανέση, Φράγκου επιβεβαιώνεται από τις μαρτυρίες του Γκαϊφούλη, Καχριμανίδη, Παρασκευόπουλου, κ.α.

   Η ενοχή του Μάντου στο μαχαίρωμα του Κιτσολάμπρου καθώς και στον ξυλοδαρμό μαζί με τον Αρκουμάνη του πρόσφυγα Μπάρμπα και Παπαϊωάννου επιβεβαιώνεται από τις καταθέσεις των παθόντων και τους μάρτυρες Μπόσκου, Κυριακίδη, Πέϊκου, Σαμαρτζίδη, κ.α.

   Η ενοχή του Αρκουμάνη στην επίθεση στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής  Βαϊνά, Ακριτίδη, Φωκά επιβεβαιώθηκε από τους μάρτυρες Σαμαρτζίδη, Φράγκου, Τσαπρίζη.

   Η ενοχή του Τσιφλικιώτη για το χτύπημα του Μπόγδα, Σιαρή επιβεβαιώθηκε από τις καταθέσεις των παθόντων και από τις καταθέσεις των μαρτύρων Κρίκα, Σταυρίδη, Κοτσετζόπουλου, κ.α.

   Το γεγονός της πρόκλησης βαριών τραυμάτων στον Κατεμή επιβεβαιώνεται από την παραδοχή του ίδιου του υπόδικου στην κατάθεσή του, επίσης από τον παθόντα και την Μητλιώ.

   Ότι αφορά το ζήτημα των μέτρων τιμωρίας το Δικαστικό Συμβούλιο θεωρεί δυνατό για τους υπόδικους Μακρή, Βύσσιο να κάνει χρήση του άρθρου 52 του ποινικού κώδικα της Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν, παίρνοντας υπόψη την πρώτη δικάσιμη και τη λίγη δραστηριότητα σε σύγκριση με άλλους στο έγκλημα που διεπράχθη.

   Επίσης θεωρεί δυνατό σε σχέση με τους υπόδικους Μάντο, Αρκουμάνη, Τσιφλικιώτη και Καλέα να κάνει χρήση του άρθρου 34 ΥΚ Υ3 CCP παίρνοντας υπόψη την πρώτη δικάσιμη, το ότι είναι νέος ο Καλέας και ο Τσιφλικιώτης, το ότι αναγνώρισαν το δικό τους φταίξιμο, επίσης και το γεγονός ότι οι υπόδικοι Αρκουμάνης και Μάντος ήταν και παθόντες αφού ήταν χτυπημένοι.

   Με βάση τα εκτεθέντα και καθοδηγούμενοι από το άρθρο 128-131 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας, το Δικαστικό Συμβούλιο:

   Καταδικάζει

   Τους υπόδικους Μάντο Γιάννη του Γεωργίου, Αρκουμάνη Χαράλαμπο του Π., Τσιφλικιώτη Κώστα του Κυριάκου, Καλέα Νίκο του Σωτηρίου με το άρθρο 76 και “Α” Π.Κ. Ουζμπεκιστάν να υποβληθούν σε φυλάκιση 1 χρόνο ο καθένας και με βάση το άρθρο 34 Π.Κ. να θεωρηθεί για τον Μάντο, Αρκουμάνη, Τσιφλικιώτη, Καλέα με αναστολή για ένα χρόνο δοκιμαστικά.

   Τον υπόδικο Μακρή Γιώργο του Χαραλάμπους με το άρθρο 76 n “Α” Π.Κ. να υποβληθεί σε φυλάκιση 1 χρόνο και σύμφωνα με το άρθρο 52 Π.Κ. να περιοριστεί στο χρόνο που κρατήθηκε και 6 μέρες.

   Τον υπόδικο Βύσσιο Δημήτριο του Κωνσταντίνου να του επιβληθεί φυλάκιση 1 χρόνο.

   Τον υπόδικο Σκαρλάτο Κώστα του Στράτου σύμφωνα με το άρθρο 76 n”A” Π.Κ. Υ3 της Ουζμπέκικης Δημοκρατίας του επιβάλλει 2 χρόνια φυλάκιση.

   Ο υπόδικος Φράγκος Νίκος του Δημητρίου και ο υπόδικος Καλιανέσης Γιώργος του Γρηγορίου σύμφωνα με το άρθρο 76 n “Α” Υ3 να τους επιβληθεί φυλάκιση για 3 χρόνια.

   Ο χρόνος που κρατήθηκαν οι Φράγκος, Καλιανέσης, Σκαρλάτος και Βύσσιος να υπολογιστεί από τις 15.11.1955.

   Τους δικασθέντες Μάντο, Αρκουμάνη, Τσιφλικιώτη, Καλέα επειδή δικάστηκαν με αναστολή καθώς και ο Μακρής που κρατήθηκε μέχρι τη δίκη από την κράτηση να αφεθούν ελεύθεροι.

   Η καταδίκη είναι οριστική και έφεση δεν επιδέχεται.

   Πρόεδρος: Γκορενκόβα, μέλη: Σάτσκιϊ, Βραντίϊ.

   Προήδρευσε στη δίκη μέλος Ανωτάτου Δικαστηρίου της Υ3: Γκορενκόβα

   24.2.1956


Η σκηνοθετημένη απ' τους χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές "δίκη"-παρωδία και οι προειλημμένες καταδικαστικές αποφάσεις αντιστρέφουν εντελώς την πραγματικότητα των "γεγονότων της Τασκένδης" με κύριο στόχο τη διάλυση του ΚΚΕ: "Βιάζονταν, χρειάζονταν τις καταδικαστικές αποφάσεις της "αδέκαστης θέμιδας", τα "αδιάσειστα" ντοκουμέντα, στα οποία θα στηρίζονταν η περιβόητη 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, για να βγουν από τη μέση τα εμπόδια της άλωσης του ΚΚΕ από τον Χρουστσόφ" (Δημήτρης Βύσσιος).

Το παραπάνω ιστορικό ντοκουμέντο αναδημοσιεύεται από τη "ΦΩΝΗ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ" (1-15 Απρίλη 1996). Διαφύλαξε και μετέφερε στην Ελλάδα ο σύντροφος Δημήτρης Βύσσιος και μετέφρασε ο σύντροφος Χρήστος Μπάκος.

 


"Ακροδεξιές κορόνες κατά Μπελογιάννη"

"Πύργος
Του Μάκη Νοδάρου



Κυριακή 30 Μαρτίου 1952, ώρα 4.10 τα ξημερώματα, εκτελείται στο Γουδί, υπό το φως των προβολέων «ο άνθρωπος με το γαρίφαλο», ο Νίκος Μπελογιάννης. 51 χρόνια μετά δύο δημοτικοί σύμβουλοι του Δήμου Αμαλιάδας «εκτελούν», για δεύτερη φορά, τον εξ Ηλείας καταγόμενο αγωνιστή, δίχως σφαίρες, αλλά με κορόνες.

Τα ασεβή και πρωτοφανή ακούστηκαν προχθές από δύο δημοτικούς συμβούλους της μείζονος μειοψηφίας (Ν.Δ.) στη διάρκεια συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου για το θέμα της αγοράς του ισογείου του κτιρίου Μπελογιάννη, προκειμένου να μετατραπεί σε μουσείο. Οι δύο δημοτικοί σύμβουλοι αμφισβήτησαν με σκληρή γλώσσα στις τοποθετήσεις τους την προσφορά του μεγάλου αγωνιστή. Ο δημοτικός σύμβουλος - δερματολόγος Σάκης Δρακόπουλος (έχει εκφραστεί υπέρ της ΕΠΕΝ στο παρελθόν), αφού αμφισβήτησε τη δράση του Μπελογιάννη ισχυριζόμενος ότι «ευτυχώς το κόκκινο φίδι δεν επώασε στην Ελλάδα», στη συνέχεια τόνισε: «Η Αμαλιάδα δεν έχει τιμήσει, όπως τον Μπελογιάννη, τα θεσμοθετημένα όργανα της τότε κυβέρνησης που πολεμούσαν για την ελευθερία της χώρας, όπως τους χωροφύλακες που σκοτώθηκαν στη Χαβαρόβρυση και άλλους που σκοτώθηκαν στη μάχη της Αμαλιάδας. Θα πρέπει κι αυτούς να τιμήσουμε. Όχι μόνο τον Μπελογιάννη. Ευτυχώς που ο Μπελογιάννης και τα όσα αντιπροσώπευε δεν κέρδισαν τον Εμφύλιο, γιατί τότε η Ελλάδα θα είχε καταστραφεί». Παρόμοιες δηλώσεις έκανε και ο δημοτικός σύμβουλος -καρδιολόγος Σπυρίδων Τζουλέκης, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι «δεν δέχομαι σαν Έλληνας και σαν πολίτης αυτής της πόλης να βάζω δίπλα στους ήρωες του 1821 τον Μπελογιάννη. Δεν αρμόζει στους ήρωες που πολέμησαν για την ελευθερία». Ο δήμαρχος Αμαλιάδας Γιάννης Λυμπέρης χαρακτήρισε απαράδεκτες τις αναφορές των δύο συμβούλων τονίζοντας ότι παραπέμπουν σε σκοτεινές εποχές του παρελθόντος".

("Ελευθεροτυπία", Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2003)


Σημείωση: Αναδημοσιεύουμε από την «Ελευθεροτυπία» την ανταπόκριση του δημοσιογράφου Μάκη Νοδάρου σχετικά με την αποκαλυπτική συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Αμαλιάδας και με τη στάση των δυο φασιστών δημοτικών συμβούλων της ΝΔ που επιβεβαιώνει εκ νέου το μοναρχοφασιστικό χαρακτήρα του αντιδραστικού αυτού μεγαλο-αστικού κόμματος.

Για την αποκαλυπτική αυτή συζήτηση δεν έγραψαν τίποτε στο «Ριζοσπάστη» οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ για να μην διαταράξουν τη συνεργασία τους με τη ΝΔ, συνεχίζοντας έτσι πιστά, αυτή τη φορά την αντιδραστική γραμμή της διαφήμισης της ΝΔ σαν κόμμα «δημοκρατικό» των συμμάχων τους.

Και αυτή η σκόπιμη απόκρυψη από το «Ριζοσπάστη» επιβεβαιώνει εκ νέου ότι το σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ έχει μετατραπεί σε κόμμα-γραφείο έκδοσης πιστοποιητικών «δημοκρατικών δικαιωμάτων» για τη ΝΔ. Ο τίτλος της ανταπόκρισης «Ακροδεξιές...» είναι προφανώς λαθεμένος. Για τους κομμουνιστές ο σωστός τίτλος είναι: «Φασιστικές κορόνες κατά Μπελογιάννη».

 

Νίκου Ζαχαριάδη: Συλλογή Έργων
Γ. Καραστάθη: Ενάντια στην αντισταλινική-αντικομμουνιστική υστερία
Δημήτρη Πάνου: Ματωμένος Ήλιος
Γρηγόρη Σγάγια: Στην Εύβοια με τον Ανάποδο

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Επίθεση της φασιστικής κυβέρνησης Σαρόν και του πρέσβη των ΗΠΑ στο Μίκη Θεοδωράκη

30 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου (17/11/1973)

Julius Fucik - ο γελαστός και χαρούμενος ήρωας επαναστάτης κομμουνιστής και δημοσιογράφος

Η ιστορική δίκη της Τασκένδης και η καταδίκη των ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών προσφύγων με νόμους για χούλιγκανς και αλήτες

"Ακροδεξιές κορόνες κατά Μπελογιάννη"

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55