Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 184 15-30/6/2004Αρ. Φύλ. 184 15-30 Ιουνίου 2004
Ρεκόρ αποχής στις ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 2004
Διακοσμητικός ο ρόλος του ευρωκοινοβουλίου

Αυτή τη φορά το μήνυμα των ευρωεκλογών δεν βγήκε από τις κάλπες αλλά έξω απ' αυτές. Ήταν το ρεκόρ της αποχής που έφτασε στην Ευρωπαϊκή Ένωση των "25" σε ποσοστό 54,5% (από 350 εκατομμύρια ψηφοφόρους ψήφισαν τα 155 εκατομμύρια, αποχή 195 εκατομμύρια) το οποίο είναι μεγαλύτερο από το 1979.

Παράλληλα στη χώρα μας αυξήθηκε αισθητά η αποχή φτάνοντας το 36,82%.

Τις επόμενες ώρες, μέρες μετά τις ευρωεκλογές αστοί αναλυτές στις εφημερίδες και στην τηλεόραση αναφερόμενοι στην αποχή μιλούσαν για την έλλειψη πληροφόρησης των λαών για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την κρίση που δημιουργήθηκε, για τα μέτρα που πρέπει να παρθούν ώστε να γίνουμε πιο «ευρωπαίοι πολίτες», κλπ.

Για την πληροφόρηση που μιλάνε οι αστοί αναλυτές, οι λαοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης την βιώνουν στο πετσί τους με τα αποτελέσματα της πολιτικής της: με την αύξηση της ανεργίας, με την πτώση του βιοτικού τους και πολιτικού τους επιπέδου, με τη φιλοπόλεμη πολιτική της ΕΕ στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και σήμερα στην κατοχή του Ιράκ με τη συμμετοχή Αγγλίας, Ιταλίας και πριν λίγο της Ισπανίας στο πλευρό των αμερικανών.

Μπροστά σ’ αυτή την πραγματικότητα που βιώνουν οι λαοί η αποχή ήταν μονόδρομος. Η αποχή εκφράζει τη συνειδητή επιλογή αλλά και την αδιαφορία των λαών στην αντιδραστική εξουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία δημιουργήθηκε από τα μονοπώλια των μεγάλων ιμπεριαλιστικών χωρών και για τα δικά τους συμφέροντα.

Οι λαοί γύρισαν τις πλάτες και απέρριψαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα όργανά της και τους θεσμούς της, που υπάρχουν ή πρόκειται να δημιουργηθούν (ευρωκοινοβούλιο, ευρωσύνταγμα, ευρωστρατός, κλπ.).

Το ρεκόρ της αποχής έδωσε ισχυρό πλήγμα στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, η οποία με τη συμμετοχή της Αγγλίας, Ιταλίας και ως πρόσφατα της Ισπανίας στον πόλεμο και κατοχή του Ιράκ μαζί με τους αμερικάνους, σκοτώνουν και καίνε καθημερινά τον ιρακινό λαό, ο οποίος αγωνίζεται για την εθνική του ανεξαρτησία.

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, απ’ ότι φαίνεται ετοιμάζονται να σταλούν και ελληνικές δυνάμεις για την κατοχή του Ιράκ, μπορεί να βαφτιστούν «ειρηνευτικές» με την έγκριση του ΟΗΕ, κλπ.

Η επιδίωξη της ΕΕ με τη συμμετοχή των λαών στις ευρωεκλογές για την «ανάδειξη των εκπροσώπων» της ήταν ουσιαστικά ο εγκλωβισμός των λαών και η δημιουργία της ψευδαίσθησης ότι οι λαοί αποφασίσουν, ότι τα πάντα σ’ αυτή λειτουργούν «δημοκρατικά».

Το Ευρωκοινοβούλιο ήταν και παραμένει ένα διακοσμητικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που η λειτουργία του αποσκοπεί στο να αναπαράγει και να δημιουργεί ψευδαισθήσεις στους λαούς για το χαρακτήρα της ΕΕ και το ποιους πραγματικά εκφράζει.

Οι αποφάσεις στην ΕΕ κάθε φορά παίρνονται κλεισμένων των θυρών στα Συμβούλια Κορυφής στα οποία συμμετέχουν πρόεδροι και πρωθυπουργοί των κρατών και στα Συμβούλια των Υπουργών των χωρών-μελών. Οι αποφάσεις αυτές είναι αποτέλεσμα των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών, τις οποίες καθορίζουν οι πιο ισχυρές χώρες, κυρίως η Γερμανία και η Γαλλία, ο λεγόμενος γαλλογερμανικός άξονας σε αντίθεση με την Αγγλία που λειτουργεί κυρίως σαν δορυφόρος των ΗΠΑ. Φυσικά οι αποφάσεις που παίρνουν εξυπηρετούν κύρια τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις των χωρών αυτών και ενάντια στα δικαιώματα και σε βάρος του βιοτικού και πολιτιστικού επιπέδου των εργαζομένων. Τα μέτρα λιτότητας σε όλες αυτές τις χώρες είναι το βασικό χαρακτηριστικό τους.

Το Ευρωκοινοβούλιο έχει διακοσμητικό χαρακτήρα. Οι αποφάσεις του είναι γνωμοδοτικές και συμβουλευτικές, πάνω σ’ αυτές που έχουν ήδη παρθεί κλεισμένων των θυρών από τις κυβερνήσεις των χωρών-μελών.

Η ελπίδα των λαών βρίσκεται στη διάλυση της ΕΕ και στην έξοδο της χώρας μας από αυτήν. Η συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ είναι σχέση εξάρτησης και υποταγής προς όφελος των συμφερόντων των μεγάλων ευρωπαϊκών μονοπωλίων και της πολιτικής τους.

Τις αρνητικές συνέπειες από τη συμμετοχή και εξάρτηση της χώρας μας από την ΕΕ πληρώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι με το σύνολο των κοινωνικών προβλημάτων, τα οποία στα πλαίσια της καπιταλιστικής κοινωνίας επιδεινώνονται ολοένα και περισσότερο.

Η πάλη των λαών και του λαού μας με μπροστάρη την εργατιά πρέπει να δυναμώσει όχι μονάχα ενάντια στις αρνητικές συνέπειες από την ένταξη και την αντιλαϊκή νεοφιλελεύθερη πολιτική των μονοπωλίων της ΕΕ, αλλά επιβάλλεται να αντιταχθούν και στην ενίσχυση και ισχυροποίηση των θεσμών της και να δυναμώσουν την πάλη για την αποχώρηση της Ελλάδας από το "λάκκο των λεόντων" των ευρωπαϊκών μονοπωλίων της ΕΕ.

Το 54,5% της αποχής των λαών της ΕΕ ήταν ένα ισχυρό πλήγμα ενάντια στην ΕΕ και την πολιτική της. Παράλληλα η αισθητή αύξηση της αποχής στη χώρα μας με 36,82% ήταν επίσης ένα ισχυρό πλήγμα ενάντια στην ΕΕ, αλλά και στην κατεύθυνση δυναμώματος της πάλης για την αποχώρηση της χώρας μας από αυτήν περιέχονται και στοιχεία πραγματικής αντίστασης απέναντι στην ΕΕ και στους ευρωλάτρες και ευρωλιγούρηδες της χώρας μας.

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2004 ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΕΕ

Α/Α ΧΩΡΕΣ ΣΥΜ/ΧΗ ΑΠΟΧΗ 13 Αυστρία 41.80 58.20
1 Βέλγιο 90.80 9.20 14 Λετονία 41.10 58.90
2 Λουξεμβούργο 90.00 10.00 15 Φιλανδία 41.10 58.90
3 Μάλτα 82.00 18.00 16 Δανία 40.00 60.00
4 Ιταλία 73.10 26.90 17 Πορτογαλία 40.00 60.00
5 Κύπρος 71.10 28.90 18 Λιθουανία 39.40 60.60
6 Σλοβενία 71.00 29.00 19 Ολλανδία 39.10 60.90
7 Ελλάδα 6320 36.80 20 Ουγγαρία 38.50 61.50
8 Ιρλανδία 59.70 40.30 21 Σουηδία 36.40 63.60
9 Ισπανία 46.00 54.00 22 Τσεχία 28.70 71.30
10 Βρετανία 44.50 55.50 23 Εσθονία 27.00 73.00
11 Γερμανία 43.00 57.00 24 Πολωνία 20.80 79.20
12 Γαλλία 42.80 57.20 25 Σλοβακία 16.00 84.00

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ: ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΑΠΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 1979-2004

Α/Α ΕΤΟΣ  ΣΥΜ/ΧΗ ΑΠΟΧΗ Α/Α
1 1979 63.00 37.00 4 1994 56.80 43.20
2 1984 61.00 39.00 5 1999 49.80 50.20
3 1989 58.50 41.50 6 2004 45.50 54.50

 


Κάτω ο νέος φασιστικός τρομονόμος
Ψηφίστηκε μόνο απ' το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ

Δεν πρόλαβαν να περάσουν καν δυο 24ώρα απ’ τις ευρωεκλογές και το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ κατέθεσε στη Βουλή το νέο, τρίτο κατά σειρά, φασιστικό τρομονόμο.

Ο πρώτος είχε κατατεθεί και ψηφιστεί επί Μητσοτάκη και τον κατάργησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο δεύτερος κατατέθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, κάτω από τις μεγάλες πιέσεις των αμερικανών ιμπεριαλιστών, και ψηφίστηκε από σύσσωμη τη ΝΔ και ένα μέρος των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.

Ο τρίτος φασιστικός τρομονόμος, κατά πολύ χειρότερος των δυο προηγούμενων, είναι αυτός που κατέθεσε εσπευσμένα η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή στις 15 Ιούνη με πρόσχημα την «ασφάλεια»(!) των Ολυμπιακών Αγώνων αλλά και για να ικανοποιηθούν οι αξιώσεις και να εφαρμοστούν οι εντολές των αμερικανών στο δήθεν «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» - με τις οποίες έσπευσε να συμμορφωθεί εθελοντικά και συμφωνήσει ο αρχηγός της ΝΔ Κ. Καραμανλής - αλλά κι εκείνες της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όμως αυτό δε σημαίνει πως το αντιδραστικό κόμμα της ΝΔ δεν ήταν και δεν είναι υπέρ της ψήφισης φασιστικών νόμων γενικά και υπέρ της ψήφισης του νέου φασιστικού τρομονόμου.

Αντίθετα μάλιστα, κι αυτό επιβεβαιώνεται: πρώτο, απ’ τη δήλωση του αρχηγού της ΝΔ και πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, ο οποίος απαντώντας στις Βρυξέλλες σε σχετική ερώτηση δήλωσε (17 Ιούνη 2004) ότι «δεν μας ανάγκασε κανένας» να φέρουμε και να ψηφίσουμε το νέο νόμο για να συμπληρώσει: «μαζί αποφασίσαμε το Μάρτη για να αυξήσουμε το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών»(!), δηλ. να μεγαλώσει η φασιστική καταπίεση της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών, δεύτερο, ο νέος φασιστικός τρομονόμος ψηφίστηκε μόνο από τους βουλευτές του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, τ’ άλλα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, «Κ»ΚΕ, ΣΥΝ) τάχθηκαν κατά, τρίτο, και τον τρομονόμο της κυβέρνησης Σημίτη ψήφισε σύσσωμη η ΝΔ.

Η παραπάνω στάση του μεγαλοαστικού κόμματος της ΝΔ απέναντι στους φασιστικούς τρομονόμους επιβεβαιώνει εκ νέου το μοναρχοφασιστικό του χαρακτήρα, τον οποίο συστηματικά αποκρύπτουν απ’ την εργατική τάξη και το λαό οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ αλλά και εκείνοι των εξωκοινοβουλευτικών αριστερών Οργανώσεων.

Έτσι το αντιδραστικό κόμμα της ΝΔ με την ψήφιση του νέου φασιστικού τρομονόμου και την ψήφιση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και έκδοσης έδειξε ξανά τα «δόντια» του και το πραγματικό του πρόσωπο: το αποκρουστικό φασιστικό πρόσωπο ενός επικίνδυνου και ορκισμένου εχθρού των αστικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Η ψήφιση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και έκδοσης καταργεί ουσιαστικά το πολιτικό άσυλο και επιπλέον, ανάμεσα στ’ άλλα, επιτρέπει την έκδοση σε ξένες χώρες ελλήνων πολιτών για να δικαστούν – αυτό βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το Σύνταγμα – ακόμα και όταν κάποιος είναι απλά ύποπτος για «εγκληματική δραστηριότητα».

Σύμφωνα με το νέο φασιστικό τρομονόμο μια πράξη θεωρείται τρομοκρατική «όταν γίνεται με τρόπο ή σε έκταση ή υπό συνθήκες που είναι δυνατόν να βλάψουν σοβαρά μια χώρα ή έναν διεθνή οργανισμό και με σκοπό να εκφοβίσει σοβαρά έναν πληθυσμό ή να εξαναγκάσει παρανόμως δημόσια αρχή ή διεθνή Οργανισμό να εκτελέσει οποιαδήποτε πράξη ή να απόσχει από αυτήν ή να βλάψει σοβαρά ή να καταστρέψει τις θεμελιώδεις συνταγματικές, πολιτικές, οικονομικές δομές μιας χώρας ή ενός διεθνούς Οργανισμού».

Ο νέος τρομονόμο εισάγει την έννοια του «ατομικού τρομοκράτη» και καταφέρει ισχυρό πλήγμα στα πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, στις ατομικές ελευθερίες και τα ατομικά δικαιώματα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά: στην πραγματικότητα ποινικοποιείται και διώκεται η επαναστατική ιδεολογία και σκέψη.

Με το νέο τρομονόμο μπορούν να θεωρηθούν ως «τρομοκρατικές πράξεις» οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων που διεκδικούν τα δίκαια αιτήματά τους, αλλά προπαντός η πάλη κατά του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού.

Ακόμα οι πολιτικές Οργανώσεις, τα κόμματα, τα Σωματεία και Συνδικάτα φέρουν την ευθύνη για πράξεις των μελών τους και μπορεί γι’ αυτό το λόγο να απαγορευτεί η δραστηριότητά τους. Πρόκειται για τη γνωστή ναζιστικής έμπνευσης και πράξης «συλλογική ευθύνη».

Δυστυχώς οι λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο φασιστικό έκτρωμα δεν ήταν στο απαιτούμενο ύψος κι αυτό με ευθύνη των συνδικάτων και των πολιτικών κομμάτων και Οργανώσεων που αντιτάχθηκαν στο νέο τρομονόμο.

 


Ο «Ριζοσπάστης» και οι χρουστσοφικοί «Τσολάκογλου» του Ιράκ

Αν οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ έφθασαν στο σημείο να συνεργαστούν με τους μοναρχοφασίστες της ΝΔ το 1989, δηλ. με το κόμμα των απογόνων και συνεχιστών των δοσιλόγων «Τσολάκογλου» της Κατοχής, οι σύντροφοί τους χρουστσοφικοί στο Ιράκ πιο «θαρραλέοι»(!) απ’ τους δικούς μας λακέδες της αστικής τάξης προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα: συμμετείχαν ευθέως στο διαβόητο «Κυβερνητικό Συμβούλιο», δηλ. την κυβέρνηση που συγκρότησαν τα αμερικανο-αγγλικά στρατεύματα κατοχής του Ιράκ, κυβέρνηση ανάλογη εκείνης των ελλήνων «Τσολάκογλου» της περιόδου της κατοχής της χώρας μας απ’ τους γερμανούς κατακτητές.

Έτσι οι χρουστσοφικοί του Ιράκ, σύντροφοι της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ (συμμετείχαν και στην τελευταία διεθνή χρουστσοφική σύσκεψη της Αθήνας, 19-20.6.2003), μετατράπηκαν, μαζί με άλλους αστούς δοσίλογους αυτής της χώρας, σε πανάθλια και κατάπτυστα οργανέτα των αμερικάνικων ιμπεριαλιστικών κατοχικών δυνάμεων, δηλ. σε «Τσολάκογλου» του Ιράκ.

Τώρα, μ’ αφορμή τη νέα κατ’ ευφημισμόν «κυβέρνηση του Ιράκ», σε πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» (2.6.2004), στα σύντομα περιεχόμενα της εφημερίδας, διαβάζουμε, ανάμεσα στ’ άλλα, και ένα με τίτλο: «ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΟ ΙΡΑΚ, βρέθηκαν οι νέοι «Τσολάκογλου»(!) που παραπέμπει σε ανταπόκριση από τη Βαγδάτη στη σελίδα 16.

Διαβάζοντας το άρθρο αυτής της σελίδας με τίτλο «ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΟ ΙΡΑΚ, Ανακύκλωση συνεργατών και προσχημάτων» έκπληκτοι «πληροφορούμαστε» μόνο για το σχηματισμό «νέας» κυβέρνησης, της οποίας ο «νέος πρωθυπουργός του Ιράκ, Ιγιάντ Αλάουλι ανακοίνωσε την 33μελή μεταβατική κυβέρνηση που, υπό την προεδρεία του Γάζι αλ Γιαουάρ, θα «παραλάβει την εξουσία», στις 30 Ιούνη, από την κατοχική διοίκηση» («Ρ» 2.6.2004, σελ. 16), χωρίς να αναφέρεται η συμμετοχή των συντρόφων τους χρουστσοφικών του Ιράκ στη νέα κυβέρνηση.

Επίσης τίποτε το σχετικό δεν αναφέρεται ούτε στην άλλη σελίδα του «Ριζοσπάστη» της ίδιας ημερομηνίας, όπου ο γνωστός κολαούζος του «υπερπατριώτη» εθνικιστή και πρώην πρόεδρου του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ Μ. Έβερτ, ο Ν. Μπογιόπουλος απλά «γράφει»(!): «Ο Γκάζι Γιαουάρ, που ανακοινώθηκε χθες ότι θα αναλάβει την «προεδρεία» του κατεχόμενου Ιράκ είναι απλός ένας από αυτούς τους «Τσολάκογλου» («Ρ» 2.6.2004, σελ. 39). Ποιοι είναι αλήθεια οι άλλοι «Τσολάκογλου»;

Καταρχήν ο σοσιαλδημοκράτης δημοσιογράφος αποσιωπά σκόπιμα, ότι στη νέα κυβέρνηση «Τσολάκογλου» του Ιράκ συμμετέχει, εκτός των άλλων, και το χρουστσοφικό αδελφό κόμμα του «Κ»ΚΕ, το «Κ»Κ Ιράκ, και επομένως ανήκει και αυτό στους «Τσολάκογλου» του Ιράκ, δηλ. στους διορισμένους στην «Κυβέρνηση» απ’ τα αμερικανο-αγγλικά στρατεύματα κατοχής, και δεύτερο, ποτέ και πουθενά ως τώρα ο «Ριζοσπάστης» και η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ δεν έχει καταδικάσει τη συμμετοχή των συντρόφων της στην κυβέρνηση δοσιλόγων του Ιράκ ούτε έχει διακόψει τις σχέσεις μαζί τους.

Την ίδια κατάπτυστη προδοτική στάση κράτησε η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ και όταν το αδελφό της κόμμα, το «Κ»Κ Ιράκ, συμμετείχε στο διαβόητο και διορισμένο απ’ τους κατακτητές «Κυβερνητικό Συμβούλιο», φτάνοντας μάλιστα στο ακραίο σημείο προδοσίας – αντί να καταγγείλει την επαίσχυντη συμμετοχή – να θεωρεί «σεβαστούς τους λόγους για τους οποίους το ΚΚ Ιράκ αποφάσισε τη συμμετοχή»!!!

Να ποια ήταν και είναι η κατάπτυστη προδοτική στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας των Φλωράκη-Παπαρήγα: «έφτασε ως εμάς η είδηση πως το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ιράκ αποφάσισε να συμμετάσχει στο προσωρινό κυβερνητικό συμβούλιο της χώρας. Βεβαίως, κάθε κόμμα διατηρεί ακέραιο το δικαίωμά του να αποφασίζει και να χαράζει την πορεία του, ο σεβασμός ωστόσο στην αρχή της αυτοτέλειας, δεν αποκλείει τη διατύπωση της όποιας διαφορετικής γνώμης... Είναι, βέβαια, γνωστοί και σεβαστοί οι λόγοι, για τους οποίους το ΚΚ Ιράκ αποφάσισε τη συμμετοχή του...» («Ρ» 24.7.2003, σελ. 5)!!!

Δεν προκαλεί καθόλου κατάπληξη στους κομμουνιστές και αντιφασίστες η τωρινή κατάπτυστη και προδοτική στάση των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ απέναντι στους συντρόφους τους χρουστσοφικούς του Ιράκ που κατάντησαν προδότες της χώρας τους και μετατράπηκαν σε «Τσολάκογλου», μαζί μ’ άλλους αστούς, των αμερικανο-άγγλων ιμπεριαλιστών, αν λάβουν υπόψη τους ότι και οι χρουστσοφικοί του «Κ»ΚΕ συνεργάστηκαν το 1989 με τα παιδιά των ντόπιων «Τσολάκογλου» δοσιλόγων της κατοχής του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, χωρίς ως τώρα να έχουν κάνει την παραμικρή αυτοκριτική γι’ αυτή την επαίσχυντη προδοσία τους. Γιατί επομένως να το πράξουν στην περίπτωση των χρουστσοφικών ιρακινών συντρόφων τους, των σημερινών «Τσολάκογλου» του Ιράκ;


Υπόθεση Πολκ

Μια νέα προκλητική απόφαση του Αρείου Πάγου

Στις αρχές του χρόνου ο Άρειος Πάγος, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, απόρριψε με την υπ. αριθμόν 137/2004 απόφασή του, για τρίτη κατά σειρά φορά, το αίτημα της γυναίκας του δημοσιογράφου Γρηγόρη Στακτόπουλου (πέθανε το 1988), που είχε «ομολογήσει» ότι τάχα δολοφόνησε στις 15-16 Μάη 1948 στη Θεσσαλονίκη τον αμερικανό δημοσιογράφο αμερικανό Τζώρτζ Πολκ μαζί με τους κομμουνιστές Αδάμ Μουζενίδη και Βαγγέλη Βασβανά.

Ο Στακτόπουλος που είχε καταδικαστεί σε σκηνοθετημένη απ’ τους μοναρχοφασίστες και αμερικανο-άγγλους ιμπεριαλιστές δίκη-παρωδία σαν συνεργός στη δολοφονία του Πολκ και έμεινε πολλά χρόνια στη φυλακή είχε καταθέσει ο ίδιος το 1977 αίτηση για επανάληψη της δίκης, η οποία τότε είχε απορριφθεί. Αργότερα, το 2001, όταν ο Στακτόπουλος έχει ήδη πεθάνει η γυναίκα του Θεοδώρα κατέθεσε ανάλογη αίτηση που κι’ αυτή απορρίφθηκε. Το Δεκέμβρη του 2002 η χήρα Στακτόπουλου καταθέτει νέα αίτηση για την οποία αρχικά φάνηκε ότι ίσως να είχε καλύτερη τύχη, αφού για πρώτη φορά η εισαγγελική εισήγηση ζητούσε να κηρυχθεί αθώος ο Στακτόπουλος.

Όμως παρόλα αυτά και η τρίτη αίτηση είχε την ίδια τύχη και με τις προηγούμενες, δηλ. απορρίφθηκε κι’ αυτή και ο Άρειος Πάγος έκλεισε έτσι οριστικά και αμετάκλητα την υπόθεση της δολοφονίας του αμερικανού δημοσιογράφου Τζώρτζ Πολκ, που συντάραξε εκείνη την περίοδο τη χώρα και τη διεθνή κοινή γνώμη.

Είναι γνωστό ότι η ντόπια μοναρχοφασιστική αντίδραση, μαζί με τα αφεντικά της αμερικανο-άγγλους ιμπεριαλιστές, απέδωσαν ψευδώς τη δολοφονία του αμερικανού δημοσιογράφου στα στελέχη του ΚΚΕ Αδάμ Μουζενίδη και Βαγγέλη Βασβανά για να ενοχοποιήσουν το Κόμμα, κάτι που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα, αφού ο μεν Μουζενίδης είχε σκοτωθεί στο αντάρτικο ένα μήνα πριν τη δολοφονία του Πολκ, ο δε Βασβανάς βρίσκονταν εκείνη την περίοδο έξω και μακριά απ’ τη Θεσσαλονίκη. Ο Πολκ δολοφονήθηκε απ’ τις αμερικανο-αγγλικές μυστικές υπηρεσίες, κι αυτό επιβεβαιώνεται εμμέσως, πλην σαφώς, κι απ’ την άρνηση του Αρείου Πάγου για αναψηλάφηση της δίκης.

Η πρόσφατη απόφαση απόρριψης του αιτήματος για αναψηλάφηση της δίκης από το ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου αποδεικνύει εκ νέου τον ταξικό χαρακτήρα της αστικής δικαιοσύνης και επιπλέον επιβεβαιώνει το πόσο τρέμουν τις όποιες ενδεχόμενες αποκαλύψεις και την ιστορική αλήθεια η ντόπια αντιδραστική αστική τάξη και τα αφεντικά της αμερικανοί ιμπεριαλιστές ακόμα και μετά μισό και πλέον αιώνα.


Εκτόνωση της ενδοεκκλησιαστικής διαμάχης και «τερματισμός» της κρίσης
«Όπισθεν ολοταχώς» ο χουντο-Χριστόδουλος

Μετά την όξυνση που προκάλεσε στις σχέσεις του με το Πατριαρχείο ο Χριστόδουλος περιήλθε σε πολύ δύσκολη θέση και απομονώθηκε εντελώς παρόλο που το Πατριαρχείο της Μόσχας του πρόσφερε αμέσως τη βοήθειά του, σπεύδοντας να του συμπαρασταθεί με τις επιστολές (7 Μάη 2004) του Πατριάρχη Αλέξιου και του Μητροπολίτη Σμολένσκ Κύριλλου, δεύτερου στην ιεραρχία της Μόσχας.

Μια περαιτέρω όξυνση των σχέσεων της Αρχιεπισκοπής με το Πατριαρχείο θα σήμαινε πλήρη απώλεια όλων των Μητροπόλεων (36)* των Νέων Χωρών.

Αυτός βέβαια είναι και ο κύριος λόγος που ο «άγιος» της Χούντας αποδέχτηκε τη μεσολαβητική πρωτοβουλία της υπουργού Παιδείας Μαριέτας Γιαννάκου.

Είναι γνωστό ότι στις διασπαστικές ενέργειές του ο μωροφιλόδοξος ρασοφόρος Χρ. Παρασκευαϊδης είχε την πλήρη και άμεση στήριξη του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, το οποίο τώρα μπροστά στο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε, διείδε τις επικίνδυνες για το μέλλον συνέπειες, και αποφάσισε άρον-άρον να προχωρήσει σε ανάληψη πρωτοβουλιών για το ξεπέρασμα της βαθιάς κρίσης.

Όμως το Πατριαρχείο εμμένει στις θέσεις του και απαιτεί:

«- την άρση της απόφασης που έλαβε το Νοέμβριο του 2003 η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Σύμφωνα με την απόφαση ο καταστατικός χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος υπερισχύει της Πράξης του 1928.

- δήλωση μέσω του αρχιεπισκόπου Αθηνών πλήρους αποδοχής του Τόμου του 1850, με τον οποίο δόθηκε το Αυτοκέφαλο, και της Πράξης του 1928, με την οποία παραχωρήθηκαν προς διοίκηση οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών» («Ελευθεροτυπία» 18 Μάη 2004, σελ. 49).

Μετά την ψυχρολουσία των μέτρων του Πατριαρχείου ο Χριστόδουλος υποχρεώθηκε να κάνει «όπισθεν ολοταχώς». Έτσι έφερε στην ιεραρχία (28 Μάη 2004) πρόταση «ειρήνευσης». Σ’ αυτή, μεταξύ άλλων, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εν αγάπη Χριστού και σταθερώ πόθω ενότητος μετά της εν Κωνσταντινοπόλει Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας διακηρύσσει τον σεβασμόν και την τήρησιν του Πατριαρχικού Τόμου του 1850 και όλων των διατάξεων της Πατριαρχικής Πράξεως του 1928» («ΝΕΑ» 29-30 Μάη 2004, σελ. 10).

Την πρόταση υποστήριξαν όλοι οι ιεράρχες πλην του γνωστού φασίστα Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιου, ο οποίο διαφώνησε δηλώνοντας ότι «η Εκκλησία της Ελλάδος τίθεται υπό κηδεμονία και ότι όποιος γελάσει τελευταίος, γελάει καλύτερα».

Ο Χριστόδουλος για να διασκεδάσει την ήττα του δήλωσε πως «υποθήκευση ή συρρίκνωση της ανεξαρτησίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ουδέποτε θα δεχτούμε».

Μετά από αυτά το βήμα της Ιεράς Συνόδου της ιεραρχίας της εκκλησίας της ελλάδος, συνήλθε η διευρυμένη σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου (4.6.2004), η οποία προχώρησε στην άρση διακοπής κοινωνίας που είχε επιβάλλει στον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, χωρίς όμως να αναγνωρίσει τις εκλογές που έγιναν στις Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Ελευθερούπολης και Κοζάνης, δηλώθηκε δε ότι αυτό θα συμβεί όταν οι 3 νέοι ιεράρχες ζητήσουν γραπτώς συγγνώμη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Όμως ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με νέα δήλωσή του στις 7 Ιούνη ζήτησε ο ίδιος συγγνώμη από τους 3 νέους Μητροπολίτες, «διότι τους ελυπήσαμεν εν τη ασκήσει των καθηκόντων μας» ευχόμενος «εις τους όπως ποτέ εκλεγέντες καλήν ποιμαντορίαν»! Είναι εντελώς εξόφθαλμος ο ειρωνικός χαρακτήρας της δήλωσης Βαρθολομαίου.

Έτσι δόθηκε λύση στο αδιέξοδο και τερματίστηκε, τουλάχιστον προσωρινά, η κρίση μεταξύ Αρχιεπισκοπής-Πατριαρχείου ωσότου ο «άγιος» Χριστόδουλος αναλάβει νέες «θεϊκές» εκστρατείες.

 


Ο χουντο-ναζιφασίστας Π. Ψωμιάδης στις επάλξεις της «ένδοξης εθνικοφροσύνης»

Ο νομάρχης Θεσσαλονίκης Π. Ψωμιάδης απ’ τα ηγετικά στελέχη του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, που εκλέχθηκε σ’ αυτή τη θέση με τη στήριξη ολόκληρου του μοναρχοφασιστικού συρφετού, απ’ τους «Χρυσαυγίτες» ως τους Καρατζαφέρηδες και τους Νεοδημοκράτες, πότε υμνεί τους εγκληματίες συνταγματάρχες και αποκαλεί το φασιστικό πραξικόπημα «επανάσταση»(!), πότε συμμετέχει στο κάψιμο βιβλίων, πότε τρέχει στις φασιστικές αντικομμουνιστικές φιέστες και πότε διακηρύσσει ρατσιστικές ναζιφασιστικές θεωρίες: «έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι»!!!

Τώρα τελευταία το χαζοχαρούμενο φασιστοειδές έχει το θράσος να ορίζει και τον «πατριωτικό»(!) και «εθνικό»(!) χαρακτήρα των διαφόρων Οργανώσεων και ως άλλος γκαουλάϊτερ καθορίζει και διατάζει ποιες Οργανώσεις «επιτρέπεται»(!) και ποιες όχι να κάνουν συνέδρια στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Μ’ αφορμή τη γνωστοποίηση του συνεδρίου της Οργάνωσης «Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο» ο Π. Ψωμιάδης στην προκλητική φασιστική ανακοίνωσή του αναφέρει: «αποτελεί κατάφωρη παραβίαση κάθε αρχής εθνικής αξιοπρέπειας, εθνικής ευαισθησίας και ελάχιστου εθνικού φιλότιμου να αποδεχθούμε στην πόλη μας οργάνωση Συνεδρίου από το «Ουράνιο Τόξο», φορέα γνωστού για τις αντεθνικές απόψεις του, απόψεις που προκαλούν ευθέως τα εθνικά ανακλαστικά και τις ευαισθησίες του Ελληνισμού απανταχού της γης και ιδιαίτερα των Μακεδόνων. Για τους παραπάνω λόγους θεωρούμε ανεπιθύμητους τους γνωστούς κύκλους και τους εκπροσώπους τους στη Θεσσαλονίκη»!!! («Ελευθεροτυπία» 28.5.2004, σελ.4).

Τη δήλωση Ψωμιάδη επαίνεσαν οι γνωστές ναζιστοφασιστοφυλάδες, μεταξύ των οποίων η «Χρυσή Αυγή» που μίλησε για «τιμητική εξαίρεση»(!) και ο «Στόχος» που τον προβάλλει ως «το μόνο παλικάρι»(!) και καλεί-γνωστοποιεί ότι «οι γυφτοσκοπιανοί φιλοδοξούν να ξεκινήσουν το Συνέδριό τους στις 10.30. Εμείς θα είμαστε εκεί πιο νωρίς για να ανατρέψουμε την ανθελληνική τους δράση». Άλλη φασιστοφυλλάδα, ο «Αδέσμευτος Τύπος» του Ρίζου (1.6.2004), επικαλείται «τα κόκαλα του μακαριστού Μητροπολίτη («θα τρίζουν») και ζητάει την παρέμβαση του Χριστόδουλου και του Ψωμιάδη», προφανώς για να ματαιώσουν το Συνέδριο και από κοντά τους η «Αυριανή» («Ελευθεροτυπία» 5.6.2004, σελ.75).

Ο δημοκρατικός τύπος καταδίκασε τις φασιστικές δηλώσεις Ψωμιάδη. Επίσης το Ελληνικό Παρατηρητήριο των συμφωνιών του Ελσίνκι με επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλο ζήτησε να ελεγχθεί πειθαρχικά ο νομάρχης Θεσσαλονίκης για τις μισαλλόδοξες δηλώσεις του.

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί η δήλωση του υποψήφιου ευρωβουλευτή του «Κ»ΚΕ Γιάννη Ζιώγα που αντί να καταγγείλει τη δήλωση Ψωμιάδη ως φασιστική, τη χαρακτήρισε απλά ως «τουλάχιστον ατυχή»(!), για να επιβεβαιωθεί ακόμα μια φορά ότι η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ αποτελεί το δοκιμασμένο, μόνιμο και θλιβερό βαστάζο του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, το οποίο δια των δηλώσεων Ψωμιάδη, ηγετικού στελέχους της, επιβεβαιώνει εκ νέου το μοναρχοφασιστικό του χαρακτήρα.

Το συνέδριο της Οργάνωσης «Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο», το οποίο είχε ματαιωθεί δυο φορές στην Έδεσσα εξαιτίας επιθέσεων ναζιφασιστικών οργανώσεων, πραγματοποιήθηκε τελικά στις 30 Μάη στο ξενοδοχείο «Καψής» στη Θεσσαλονίκη.

Έχοντας το «πράσινο φως», τη σαφή παρότρυνση και την πλήρη κάλυψη του ομοϊδεάτη τους Νομάρχη Π. Ψωμιάδη έξω απ’ το ξενοδοχείο είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες ναζιφασίστες, οι οποίοι συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ και φώναζαν συνθήματα όπως «Τσεκούρι και φωτιά στα σκοπιανά σκυλιά», κλπ., ενώ ο εκδότης του «Στόχου» εξέφρασε την απορία: «καίμε τις αφίσες τους γιατί δεν μας αφήνουν να πάμε να κάψουμε τους ίδιους;»


«Και με το ΕΑΜ και με τον ΕΔΕΣ» - και «με το Στάλιν» και με το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ

ή πως ο εκδότης του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» πέταξε τη «φιλοσταλινική» μάσκα

Χρειάστηκαν να περάσουν 10 και πλέον χρόνια για να αποβάλλει τη «φιλοσταλινική»(!) μάσκα ο αντισταλινικός και αντιζαχαριακός εκδότης του «περιοδικού»(!) «ΣΤΑΛΙΝ»(!) και να εμφανιστεί με το πραγματικό του πρόσωπο: το πρόσωπο υπερασπιστή του αντισταλινικού χρουστσοφικού σοσιλαδημοκρατικού «Κ»ΚΕ (αντισταλινικός με τη μορφή της αντισταλινικής «λαθολογίας» τύπου L. Martens, κλπ., αντιζαχαριαδικός επειδή εξακολουθεί να υπερασπίζει τους πιο βαμμένους αντιζαχαριαδικούς και τους πιο αισχρούς λασπολόγους του Νίκου Ζαχαριάδη τύπου Πολύδωρου Δανιηλίδη, Λ. Μάλαμα, κλπ.).

Πριν 11 και πλέον χρόνια, παραμονές των βουλευτικών εκλογών του ΄93, ο εκδότης του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ», όντας τότε μέλος του Γραφείου «Κίνησης για ενιαίο ΚΚΕ», προσερχόμενος σε μια από τις συνεδριάσεις του Γραφείου έφερε προς συζήτηση πρότασή του για στήριξη σε κείνες τις βουλευτικές εκλογές του χρουστσοφικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ.

Ο τότε πρόεδρος της «Κίνησης για ενιαίο ΚΚΕ» βετεράνος κομμουνιστής Θωμάς Αναστασίου (πρώην πρόσφυγας από Τσεχοσλοβακία) πρότεινε να συζητηθεί αμέσως το σοβαρότατο (από αρνητική άποψη) ζήτημα παρόλο που δεν ήταν στα θέματα εκείνης της συνεδρίασης του Γραφείου.

Βέβαια, ο εκδότης του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» με την παροιμιώδη κουτοπονηριά που τον χαρακτηρίζει, δεν έφερε την πρότασή του «ξερή» στο Γραφείο. Φρόντισε, για να την κάνει πιο «ελκυστική»-«γευστική»(!) στους «αφελείς»(!) κατ’ αυτόν συντρόφους, δηλ να την αποδεχτούν αλλά και να μείνει ο ίδιος «υπεράνω πάσης υποψίας», να τη σερβίρει με «εύγευστη γαρνιτούρα», δηλ. την καμούφλαρε με μια έκθεση της αμερικάνικης Πρεσβείας που τότε είχε διαρρεύσει στον τύπο, σύμφωνα με την οποία το «Κ»ΚΕ θα μείνει «εκτός Βουλής»!!! Και αφού, λοιπόν, υποτίθεται ότι το «Κ»ΚΕ θα έμενε εκτός Βουλής, «σωστό» θα ήταν, παρόλο που δεν συμφωνούμε μαζί του, η «Κίνηση για ενιαίο ΚΚΕ» να το «στηρίξει» στις βουλευτικές εκλογές ώστε να υπάρχει στη Βουλή πολιτική δύναμη που να εκπροσωπεί την «Αριστερά»!!!

Μετά σχεδόν 3ωρη συζήτηση απορρίφθηκε η πρόταση του εκδότη του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» και τότε μέλους του Γραφείου της «Κίνησης για Ενιαίο ΚΚΕ» από όλα τ’ άλλα 6 μέλη του Γραφείου με τρία, ανάμεσα σ’ άλλα, βασικά επιχειρήματα: α) η «Κίνηση για Ενιαίο ΚΚΕ» θεωρεί το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ ένα αντισταλικό-αντιζαχαριαδικό αστικό κόμμα σοσιαλδημοκρατικού τύπου, ένα ρεφορμιστικό κόμμα, που έχει προδώσει οριστικά όχι μόνο την υπόθεση της προλεταριακής επανάστασης και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, αλλά πρόδωσε και συνεχίζει να προδίνει και τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού, β) δεν θεωρεί πρωταρχικό ζήτημα για το κομμουνιστικό κίνημα αυτήν την περίοδο τις αστικές βουλευτικές εκλογές, παρόλο που δεν είναι κατά της συμμετοχής σ’ αυτές, αλλά τη συγκέντρωση δυνάμεων σε επαναστατική μαρξιστική-λενινιστική κατεύθυνση, δηλ. σταλινική-ζαχαριαδική, γ) στις γραμμές του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ υπάρχουν και δρουν ακόμα ηγετικά στελέχη (Τσολάκης, κλπ.) που ευθύνονται άμεσα για τις διώξεις κομμουνιστών και έστειλαν σειρά συντρόφους εξορία στη Σιβηρία, και επομένως οι σύντροφοί μας αυτοί δικαιολογημένα θα ζητήσουν να «κρεμαστεί» το Γραφείο σε περίπτωση που θα αποφάσιζε να στηρίξει στις εκλογές το χρουστσοφικό αντισταλινικό-αντιζαχαριαδικό «Κ»ΚΕ.

Αφού απορρίφθηκε από τα άλλα 6 μέλη του Γραφείου η πρόταση του σημερινού εκδότη του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» και τότε μέλους του Γραφείου της «Κίνησης για Ενιαίο ΚΚΕ», αυτός με το γνωστό κουτοπόνηρο, μουλωχτό και κακομοίρικο τρόπο, προσποιούμενος τον «αφελή», λεει: «δεν κατάλαβα σύντροφοι γιατί συζητήσαμε τόσες ώρες αφού σ’ αυτά όλοι συμφωνούμε»(!), για να πάρει την απάντηση από τον πρόεδρο σύντροφο Θωμά Αναστασίου: «μα πως συμφωνούμε σύντροφε αφού εσύ μας έφερες πρόταση για εκλογική στήριξη του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ, πρόταση που είναι σε πλήρη αντίθεση με τη γραμμή της Οργάνωσης και γι’ αυτό ακριβώς συζητήσαμε τόσες ώρες και την απορρίψαμε».

Αυτή ήταν και η τελευταία συνεδρίαση του Γραφείου στην οποία συμμετείχε. Χωρίς να πει τίποτε στο Γραφείο δεν εμφανίζεται στις μετέπειτα συνεδριάσεις του, αποχωρώντας σιωπηρά από την Οργάνωση και προχωρώντας σε διάσπαση της «Επιτροπής Στάλιν» για να διανύσει στα επόμενα χρόνια μια «αξιοζήλευτη»(!) και «λαμπρή»(!) διαδρομή: απ’ τα «κατινίστικα» κουτσομπολιά και τις γκεμπελίστικου χαρακτήρα λασπολογίες ως τον ασφαλίτικο εκτραχηλισμό και το χαφιεδισμό σε βάρος της «Κίνησης για ενιαίο ΚΚΕ» και συντρόφων μας, πορεία στην οποία δεν έχει νόημα ν’ αναφερθούμε. Ας σημειώσουμε μόνο πως σε διάστημα 10 ημερών έγιναν δυο συναντήσεις μαζί του με μέλη του τότε Γραφείου χωρίς να αναφέρει τίποτε το σοβαρό για να δικαιολογήσει τη διασπαστική του στάση, προβάλλοντας διάφορες γελοίες δικαιολογίες.

Τα παραπάνω δεν τα αμφισβήτησε ποτέ ως τώρα, γιατί ξέρει ότι όλοι οι σύντροφοι του τότε Γραφείου ζουν, εκτός από τον πρόεδρο σύντροφο Θωμά Αναστασίου, και βρίσκονται σήμερα στις γραμμές της «Κίνησης για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55» και επομένως θα τον διαψεύσουν.

Ο βετεράνος και έμπειρος κομμουνιστής Θωμάς Αναστασίου μετά την εξέλιξη αυτή σε άλλη συνεδρίαση του Γραφείου είπε για την περίπτωσή του: «αυτή την εντολή είχε από τους χρουστσοφικούς ρεβιζιονιστές του «Κ»ΚΕ και αφού δεν κατάφερε να την περάσει, αποχώρησε».

Και ακριβώς αυτή την εκτίμηση του συντρόφου μας Θωμά Αναστασίου φρόντισε, όπως θα δούμε παρακάτω, να επιβεβαιώσει ο ίδιος ο εκδότης του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» 11 χρόνια αργότερα.

Η μετέπειτα, μόνιμα και σταθερά, φιλο«Κ»ΚΕ και επομένως φιλοχρουστσοφική (=αντισταλινική-αντιζαχαριαδική) στάση του εκδότη του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» φαίνεται στα εξής: α) ποτέ στο περιοδικό «ΣΤΑΛΙΝ» (συνονθύλευμα αντιγραφών από το «Ριζοσπάστη» και διάφορες άλλες δεξιές οπορτουνιστικές εφημερίδες) δεν ασκεί κριτική στο χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ και στην αντισταλινική σοσιαλδημοκρατική ηγεσία των Φλωράκη-Παπαρήγα, με το γελοίο δεξιό οπορτουνιστικό ισχυρισμό ότι η «Επιτροπή» δεν «ασχολείται με τα κόμματα»(!), υπερασπίζοντας έτσι εμμέσως, πλην σαφώς, το ντόπιο χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό (κατά τα άλλα παριστάνει το «σταλινικό»!!!), β) υπεράσπιζε και υπερασπίζει το γνωστό βέλγο τροτσκίζοντα ρεβιζιονιστή, πρώην ένθερμο οπαδό του Γκορμπατσόφ, Ludo Martens, και μάλιστα τον διαφημίζει σαν «επαναστάτη»(!), παρόλο που αυτός εδώ και χρόνια έχει εξελιχθεί σε ταλαντούχο γελωτοποιό του σοσιαλδημοκρατικού τσίρκου του Περισσού των Φλωράκη-Παπαρήγα και prima ballerina του διεθνούς χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού με τη συμμετοχή του στις ετήσιες συναντήσεις των χρουτστοφικών ρεβιζιονιστικών κομμάτων της Αθήνας, γ) αρνείται να δημοσιεύσει και δε δημοσίευσε ποτέ ως τώρα τη γνωστή επαίσχυντη προδοτική δήλωση Φλωράκη (2 Οχτώβρη 1974) υποταγής στα ντόπια μονοπώλια (διατήρησης του καπιταλισμού, κλπ.), δ) αναπαράγει συστηματικά μέσω αναδημοσίευσης κειμένων απ’ το «Ριζοσπάστη», χρουστσοφικές απόψεις, και συγκαλύπτει τον προδοτικό ρόλο του αντεπαναστατικού ρεύματος του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού.

Φέτος όμως, πέρα απ’ τα παραπάνω, αποφάσισε να αποβάλλει την ξεθωριασμένη «φιλοσταλινική» μάσκα, φοβούμενος μήπως από την πολύχρονη χρήση της πάθει ασφυξία, και βγήκε ανοιχτά, στηρίζοντας εκλογικά το αντισταλινικό-αντιζαχαριαδικό «Κ»ΚΕ.

Έτσι στη δημοσιευμένη στο «Ριζοσπάστη» (25 Γενάρη 2004, σελ. 11) «Ανοιχτή επιστολή κάλεσμα» των Μακρονησιωτών για εκλογική στήριξη του «Κ»ΚΕ φιγουράρει ανάμεσα στα 252 ονόματα και το όνομά του (δεύτερη στήλη των ονομάτων). Ο «Ριζοσπάστης» προβάλλει το «κάλεσμα» με τίτλο: «να ψηφίσουμε με θάρρος και εμπιστοσύνη το ΚΚΕ».

Όμως ο εκδότης του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» δεν περιορίστηκε μόνο στην εκλογική στήριξη του χρουτστοφικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ, αλλά υπογράφοντας την «Ανοιχτή επιστολή-κάλεσμα για ενίσχυση του κόμματος» εξελίχθηκε επιπλέον και σε διαπρύσιο κήρυκα-προπαγανδιστή των αντεπαναστατικών σοσιαλδημοκρατικών χρουτστοφικών απόψεων του «Κ»ΚΕ, αφού σ’ αυτή περιέχονται, εκτός από διάφορες δημαγωγικές αναφορές, και οι γνωστές ρεφορμιστικές απόψεις του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ, σύμφωνα με τις οποίες «η ψήφος στο ΚΚΕ είναι πράξη δημοκρατική-επαναστατική... είναι το άνοιγμα του δρόμου για μια άλλη πολιτική, πολιτική Μετώπου για Λαϊκή Οικονομία και Λαϊκή Εξουσία... για την ανθρώπινη ζωή, την ειρήνη, τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό» («Ρ» 25.1.2004, σελ. 11, στήλη 1η προς το τέλος).

Αυτή, λοιπόν, ήταν (ανομολόγητη) και είναι (ομολογημένη σήμερα ανοιχτά πλέον) η «λαμπρή»(!) πορεία και το τέλος της «ηρωικής»(!) διαδρομής του αντισταλινικού αντιζαχαριαδικού εκδότη του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» με την πάλαι ποτέ «φιλοσταλινική» μάσκα: α) στήριξη του χρουτστοφικού «Κ»ΚΕ στις εκλογές και επιπλέον προπαγάνδιση: β) του διαβόητου «κοινοβουλευτικού δρόμου» των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών, γ) της ρεφορμιστικής περί «Λαϊκής Οικονομίας-Λαϊκής Εξουσίας»(!) αντίληψης του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ, δ) του χρουτστο-μπρεζνιεφικού, χωρίς δικτατορία του προλεταριάτου, «σοσιαλισμού»(!), δηλ. του παλινορθωμένου καπιταλισμού της μετά το ΄56 Σοβιετικής Ένωσης.

Τέλος, καλό θα ήταν για πληροφόρηση των αναγνωστών του αλλά προπαντός για «διαφώτιση»(!) των αγωνιστών σε «επαναστατικό δρόμο»(!) να αναδημοσιεύσει από το «Ριζοσπάστη» στο περιοδικό «ΣΤΑΛΙΝ», τη «σπουδαία» αυτή «σταλινικής»(!) κατεύθυνσης «Ανοιχτή επιστολή-κάλεσμα» για ενίσχυση του χρουστσοφικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ στις εκλογές.

 

Συνδρομές - Οικονομικές ενισχύσεις

Δούβρης Ηλίας 20,00 Κιστόγλου Γαβριήλ 20,00
Ζαχαρόπουλος Ε. 20,00 Στεφανίδης Γ. 20,00
Παπαδόπουλος Γ. 20,00 Μουρατίδης Ισαάκ 20,00
Ν.Κ. 80,00 Κυριακίδης Νίκος 20,00
Τερζόπουλος Γ. 20,00 Τασουλίδης Η. 30,00
Ελευθεριάδης Δημ. 120,00 Αντωνιάδης Αριστείδης 20,00
Δεμουρτζίδης Παν. 20,00    

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Κάτω ο νέος φασιστικός τρομονόμος - Ψηφίστηκε μόνο απ' το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ

Ο «Ριζοσπάστης» και οι χρουστσοφικοί «Τσολάκογλου» του Ιράκ

Υπόθεση Πολκ: Μια νέα προκλητική απόφαση του Αρείου Πάγου

Εκτόνωση της ενδοεκκλησιαστικής διαμάχης και «τερματισμός» της κρίσης

Ο χουντο-ναζιφασίστας Π. Ψωμιάδης στις επάλξεις της «ένδοξης εθνικοφροσύνης»

«Και με το ΕΑΜ και με τον ΕΔΕΣ» - και «με το Στάλιν» και με το χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ ή πως ο εκδότης του περιοδικού «ΣΤΑΛΙΝ» πέταξε τη «φιλοσταλινική» μάσκα

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55