Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 185-86 1-31/7/2004Αρ. Φύλ. 185-186 1-31 Ιουλίου 2004
Προκλητική εισβολή αμερικανών ένοπλων πρακτόρων
Έξω το ΝΑΤΟ και οι τρομοκράτες «πιστολέρος» των ΗΠΑ-Αγγλίας-Ισραήλ
Κάτω τα φασιστικά μέτρα παρακολούθησης, απαγορεύσεων, περιορισμού και κατάργησης των δημοκρατικών ελευθεριών

Μια απ’ τις πρώτες εσπευσμένες ενέργειες της αντιδραστικής κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ αμέσως μετά τη συγκρότησή της, ήταν να καλέσει τον επιθετικό στρατιωτικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ για «προστασία» των Ολυμπιακών Αγώνων, εμπλέκοντας έτσι ευθέως τη χώρα σε ενδεχόμενα κτυπήματα τρομοκρατικών Οργανώσεων, αφού στο ΝΑΤΟ συμμετέχει, ως γνωστόν, και ο υπ’ αριθμόν 1 τρομοκράτης των λαών αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και επιδεικνύοντας συνάμα την ξετσίπωτη ξενοδουλεία της.

Ακολούθησε σειρά καταπιεστικών αστυνομικών μέτρων. Και όσο πλησιάζει ο Αύγουστος όλα τα γνωστά και άγνωστα τρομοκρατικά καταπιεστικά αστυνομικά μέτρα τίθενται σ’ εφαρμογή αρχίζοντας απ’ την ψήφιση (μόνο απ’ τη ΝΔ) του νέου φασιστικού τρομονόμου και την ισχύ του από την επόμενη. Στη συνέχεια και εν μια νυκτί γέμισε η πρωτεύουσα της χώρας με χιλιάδες ηλεκτρονικές κάμερες (σύμφωνα με δημοσιεύματα 1.500, δαπάνες 85 δισ. δραχμές) – κάμερες «ηλεκτρονικοί χαφιέδες» - παρακολούθησης των Αθηναίων καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου για να καταφθάσει μετά από λίγο το διαβόητο «Ζέπελιν» που θα καταγράφει μέρα-νύχτα ότι συμβαίνει στην πρωτεύουσα, στοιχεία ατομικής παρακολούθησης που θα τα διοχετεύει στη διεύθυνση Αστυνομίας Αθηνών προς ανάλογη τρομοκρατική και καταπιεστική αξιοποίηση.

Βρισκόμαστε στα τέλη Ιούλη και ήδη η Αθήνα έχει μετατραπεί σε μια αστυνομοκρατούμενη και στρατοκρατούμενη πόλη, πολιορκημένη απ’ όλες τις πλευρές – εκτός από τη «δική» μας Ασφάλεια, αστυνομία και το στρατό – με 200 πράκτορες του FBI στο λιμάνι του Πειραιά, με 10 πλωτά φρούρια για το λιμενικό, με την παρακολούθηση των AWACS και με χιλιάδες πράκτορες απ’ όλο τον κόσμο να καταφθάνουν στην Αθήνα και σ’ όλα τα μέρη της χώρας, ενώ το ΝΑΤΟ, μετά από νέα αίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή, κάνει και δεύτερη «προσφορά»(!) – σαν να μην έφθανε η πρώτη – δηλ. διαθέτει νέα δύναμη «αντιτρομοκρατικής»(!) κρούσης, με έδρα τη Γερμανία, έτοιμη να επέμβει κάθε ώρα και στιγμή στη χώρα μας, για την οποία θα πληρώσει ο λαός 3,5 εκατ. ευρώ επιπλέον στο ΝΑΤΟ.

Και σαν να μην είναι όλα αυτά «αρκετά», έρχονται οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές με το θράσος και την κυνικότητα που τους διακρίνει και απειλούν ευθέως με στρατιωτική επέμβαση κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Με πρόσχημα, λοιπόν, την «προστασία»(!) των αθλητών τους οι ΗΠΑ διεκδικούν απροκάλυπτα το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης στη χώρα μας. Σε συνέντευξη τύπου (15 Ιούλη) στο Πεντάγωνο, όταν ο εκπρόσωπός του Λ. Ντιρίτα ρωτήθηκε αν οι ΗΠΑ «καταρτίζουν σχέδια για την προετοιμασία στρατιωτικής επέμβασης στην περίπτωση που κάτι συμβεί στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων», αυτός απάντησε: «Βέβαια, πάντα θα δράσουμε για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων και για την προστασία αμερικανών πολιτών ανά τον κόσμο»!!! («Ελευθεροτυπία» 16.7.2004, σελ. 4).

Και να πια είναι η επαίσχυντη και εθελόδουλη στάση του υπουργού Δημόσιας Τάξης Γ. Βουλγαράκη που περιορίστηκε μόνο στη δήλωση: «Έχω κατ’ επανάληψη δηλώσει και έχει καταστεί απολύτως σαφές προς όλους ότι αποκλειστικά υπεύθυνες για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων είναι οι ελληνικές Αρχές, οι οποίες συστηματικά εργάζονται προς την κατεύθυνση αυτή από τότε που ανατέθηκε στη χώρα μας η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων»!!!

Δίπλα σ’ όλα τ’ άλλα τρομοκρατικά στρατιωτικά και αστυνομικά μέτρα προστέθηκε, όπως προαναφέρθηκε, και το αερόπλοιο «Ζέπελιν», ένας ιπτάμενος, ουράνιος «ηλεκτρονικός χαφιές», που θα συγκεντρώνει πληροφορίες καθ’ όλη τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων και ο οποίος για τη λειτουργία του έχει την «άδεια» της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, κι’ αυτό με τη διάτρητη δικαιολογία ότι τάχα δεν θα συγκεντρώνει «ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα»!!!

Εκεί, όμως, που η ξενοδουλεία και εθελοδουλεία της αντιδραστικής κυβέρνησης του μονορχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ φτάνει στο αποκορύφωμά της είναι ότι δέχτηκε και επέτρεψε την παρουσία εκατοντάδων ένοπλων πρακτόρων των αποστολών των ΗΠΑ, Βρετανίας και Ισραήλ, όπως αποκαλύπτουν αυτές τις μέρες οι εφημερίδες «Νιού Υιόρκ Τάιμς», «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν» και «Χααρέτζ».

Η «Νιού Υιόρκ Τάιμς» σε πρωτοσέλιδο με τίτλο «Οι Έλληνες θα επιτρέψουν όπλα στους ολυμπιακούς, Οι Έλληνες υποκύπτουν στην απαίτηση των ΗΠΑ για όπλα» ανάμεσα στ’ άλλα γράφει: «οι δυο χώρες προσπαθούν να περάσουν το ζήτημα σιωπηλά εξαιτίας του φόβου του καλπάζοντος αντιαμερικανικού συναισθήματος στην Ελλάδα... Περίπου 400 αμερικανοί στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων θα σταλούν στην Ελλάδα την περίοδο των αγώνων. Αυτό το απόσπασμα θα εμφανιστεί υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, σε μια προσπάθεια να αποτραπεί η πρόκληση πολιτικής θύελλας... Το θέμα των αμερικανών πρακτόρων στους οποίους θα επιτραπεί να φέρουν όπλα, είναι εξαιρετικά ευαίσθητο. Τα αισθήματα εθνικής κυριαρχίας είναι πολύ έντονα και οποιαδήποτε κυβέρνηση κάνει οτιδήποτε θεωρείται παραχώρηση προς τις ΗΠΑ – σύμμαχος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ – κινδυνεύει να υποστεί ισχυρή κριτική από τα μέσα ενημέρωσης και άλλη δημοσία κριτική».

Η «Ελευθεροτυπία» σχολιάζοντας τις παραπάνω αποκαλύψεις δικαιολογημένα συμπεραίνει: «Δεν μπορεί, λοιπόν, να αμφισβητηθούν οι πληροφορίες των αμερικάνικων εφημερίδων «Νιού Υιόρκ Τάιμς», «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν» και της ισραηλινής «Χααρέτζ», ότι η Ελλάδα αποδέχτηκε την παρουσία ενόπλων συνοδών των αποστολών των ΗΠΑ, της Βρετανίας και του Ισραήλ, αλλά δεν το ανακοινώνει, «για τον φόβο πρόκλησης αντιαμερικανικού αισθήματος», αλλά και για να μην θέσουν παρόμοια αιτήματα κι άλλες χώρες. Δημοσιεύουν οι τρεις εφημερίδες πληροφορίες, τις οποίες αποδίδουν σε έλληνες, αμερικανούς και ΝΑΤΟϊκούς αξιωματούχους, ότι εκτός από τους ενόπλους συνοδούς των αθλητών, οι ΗΠΑ θα στείλουν στην Ελλάδα και μια ομάδα 400 ανδρών των ειδικών δυνάμεων. Αυτή η ομάδα θα «καλύπτεται» από το ΝΑΤΟ, τη συνδρομή του οποίου για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων ζήτησε η Ελλάδα» («Ελευθεροτυπία» 22.7.2004, σελ. 8).

Όλα τα μέρη στα οποία θα διεξαχθούν αγώνες κατακλύζονται και αναμένεται να κατακλυστούν από ένοπλους αμερικανούς πράκτορες (Χανιά, Βόλος, κλπ.).

Η Ελλάδα μετατρέπεται έτσι σε ξέφραγο αμπέλι των πρακτόρων των ξένων μυστικών υπηρεσιών και προπαντός των αμερικάνικων, που καταπατούν με τον πλέον θρασύτατο, ωμό και προκλητικό τρόπο την κυριαρχία της χώρας, παρακάμπτοντας συνάμα τις ελληνικές δυνάμεις «Ασφαλείας». Κατά τα άλλα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, αυτογελοιοποιούμενος, δηλώνει ότι «την αποκλειστική ευθύνη για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων έχουν οι ελληνικές Αρχές»!!!

Ολόκληρη η χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης περικυκλωμένη απ’ τις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις με τα υπερσύγχρονα πολεμικά μέσα, το στρατό ξηράς, το ναυτικό και την αεροπορία, σε πλήρη κατοχή απ’ τους χιλιάδες ένοπλους πράκτορες των ξένων μυστικών υπηρεσιών και συνάμα κυριαρχείται απ’ την επιβολή της απαγόρευσης των κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων, απεργιών και αφισοκόλλησης, την καταπάτηση του Πανεπιστημιακού ασύλου με την παρουσία δυνάμεων «Ασφαλείας» (Παν. Πάτρας) ως την απαγόρευση της κυκλοφορίας και την μετακίνηση με «ειδική άδεια».

Την ύπαρξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης επιβεβαιώνουν και οι δηλώσεις του Βουλγαράκη, ότι κάθε πράξη που θα στρέφεται με οποιοδήποτε τρόπο ενάντια στη διαβόητη «Ολυμπιακή Ασφάλεια» και θα υπονομεύει το λεγόμενο «εθνικό όραμα»(!) θα «θεωρείται πράξη εσχάτης προδοσίας»!!!

Η εφαρμοζόμενη τακτική της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ είναι απ’ τη μια τακτική «ήπιων τόνων»(!) και απ’ την άλλη σκληρών φασιστικών αστυνομικών καταπιεστικών μέτρων στην πράξη και ακραίας εθελοδουλείας απέναντι στους αμερικανο-ΝΑΤΟϊκούς ιμπεριαλιστές.

Το ερώτημα που ήδη πλανάται είναι πόσα και πια απ’ τα καταπιεστικά φασιστικά μέτρα θα διατηρηθούν μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες; Ήδη ο υπουργός Δημόσιας Τάξης δηλώνει ότι οι χαφιεδοκάμερες πρέπει να διατηρηθούν, γιατί, όπως ισχυρίζεται και σε νέα δήλωσή του, αποτελούν «μια κληρονομιά για την Ελλάδα, η οποία πρέπει να αξιοποιηθεί παραγωγικά («Ελευθεροτυπία» 21.7.2004, σελ. 48), δηλ. να αξιοποιηθούν παραγωγικά για φασιστική καταπίεση ή όπως δήλωσε στη συνέχεια: «να βοηθήσουν την αστυνόμευση και την λειτουργία των πόλεων και των δρόμων»!!!

Βλακωδώς αποκαλυπτική απ’ αυτή την άποψη ήταν η σχετική απάντηση του γνωστού ακραίου εθνικιστή βουλευτή του μοναρχοφασιτικού κόμματος της ΝΔ Π. Καμμένου στην πρωϊνή εκπομπή του «MEGA» (22 Ιούλη) που υποστήριξε ότι οι κάμερες του λεκανοπεδίου όχι μόνο πρέπει να μείνουν και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά και να προγραμματισθούν καλύτερα και με τέτοιον τρόπο ώστε να καταγράφονται τα «ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα», δηλ. τα λεγόμενα «βιομετρικά»!!! Φασισμός, λοιπόν, με τσαρούχια!!!

Δίπλα στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης, πολιορκίας της χώρας απ’ τις ΝΑΤΟϊκές τρομοκρατικές δυνάμεις, την κατοχή της από χιλιάδες ένοπλους πράκτορες των ξένων μυστικών υπηρεσιών και την πρωτοφανή φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής που έφεραν στην εργατική τάξη και στο λαό μας οι Ολυμπιακοί Αγώνες, έφεραν και ένα πελόριο σε ύψος οικονομικό κόστος για μια τόσο αδύνατη οικονομικά χώρα όπως η δική μας, με το οποίο θα επιβαρυνθεί ο λαός για πολλές δεκαετίες. Σύμφωνα με τα ως τώρα δημοσιεύματα στον τύπο μόνο το κόστος «Ασφάλειας» των Ολυμπιακών Αγώνων αναμένεται να φθάσει το γιγαντιαίο ποσό το 1,5 δισ. Ευρώ ή 500 δισ. δρχ., ποσό που «τσέπωσαν» οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές. Σήμερα, παραμονές έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, το συνολικό κόστος έχει ξεπεράσει το μυθώδες ποσό των 3,5 τρισ. δρχ., ενώ αρχικά είχε προϋπολογιστεί στα 500 δισ. δρχ.

Ασφαλώς απ’ όλη αυτή την «ιστορία» των Ολυμπιακών Αγώνων κέρδισαν τεράστια ποσά τα ξένα μονοπώλια και οι ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες, γι’ αυτό και τα μεγαλοαστικά κόμματα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) υποστήριξαν την ανάληψη της Ολυμπιάδας από την Ελλάδα και μαζί μ’ αυτά και η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ. Το «ωραίο» (=γελοίο) είναι ότι η αποστάτρια κλίκα των Φλωράκη-Παπαρήγα, χύνοντας οψίμως κροκοδείλια δάκρυα, ισχυρίζεται προκλητικά ότι «το τίμημα είναι βαρύ για τον εργαζόμενο λαό μας» («Ρ» 24.7.2004, σελ. 28), αποσιωπώντας και «ξεχνώντας»(!) ότι και αυτή στήριξε ανοιχτά την ανάληψη της Ολυμπιάδας, μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, απ’ τη χώρα μας. Ακόμα γελοιωδέστερη είναι η προβολή ως κεντρικού συνθήματος σ’ αφίσες και διαδηλώσεις: «έξω το ΝΑΤΟ και οι πολυεθνικές απ’ τους Ολυμπιακούς» («Ρ» 1.7.2004, σελ. 1-2), λες και δεν ήταν πασίγνωστο, όταν υποστήριζε την Ολυμπιάδα μιας εξαρτημένης απ’ τους ιμπεριαλιστές χώρας, όπως η Ελλάδα, ότι τα έργα θα κατασκευάζονταν απ’ τις «πολυεθνικές», και επιπλέον ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες σε μια εξαρτημένη απ’ τους ΝΑΤΟϊκούς ιμπεριαλιστές χώρα θα ήταν δυνατόν να διεξαχθούν χωρίς το ΝΑΤΟ. Οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, παριστάνοντας τον κουτόφραγκο, «ονειρεύονται» φαίνεται την εποχή της «τσάπας και των σκαλιστηριών»!!!

Η εργατική τάξη και ο λαός, όχι μόνο τώρα, αλλά και μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων θα βρεθεί αντιμέτωπος μ’ όλα τα φασιστικά μέτρα αστυνόμευσης και καταπίεσης, θα συγκρουστεί μαζί τους υποχρεωτικά και για την κατάργησή τους και μάλιστα σε μια περίοδο αναπόφευκτης όξυνσης των προβλημάτων του.


Νέα κυβέρνηση δοσίλογων-ανδρείκελων των ΗΠΑ στο Ιράκ
Ο Μπρέμερ έφυγε, τα στρατεύματα κατοχής παραμένουν

Μετά από έντονο παρασκήνιο οι αμερικανο-αγγλικές κατοχικές στρατιωτικές δυνάμεις στο Ιράκ συγκρότησαν νέα «κυβέρνηση» ανδρεικέλων με πρωθυπουργό των Ιγιάντ Χασέμ Αλάουϊ, ο οποίος παρουσίασε την 33μελή που ορκίστηκε την 1η Ιούνη. Ο Ιγιάντ Αλάουϊ είναι γνωστός πράκτορας της βρετανικής ΜΙ6 και της αμερικάνικης CIA.

Η νέα «κυβέρνηση» δοσιλόγων αντικατέστησε το κακόφημο «κυβερνητικό συμβούλιο» που είχε κι’ αυτό διοριστεί απ’ τις δυνάμεις κατοχής. Πρόεδρός της ανέλαβε ο Γάζι Αλ Γιουάρ που έχει σπουδάσει στις ΗΠΑ και τελευταία κατοικούσε στη Σαουδική Αραβία. Αυτή θα «παραλάβει» στα τέλη Ιούνη από το Μπρέμερ την «εξουσία»!!!

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη νέα κυβέρνηση συμμετέχει και πάλι το χρουστσοφικό «Κ»Κ Ιράκ, αδελφό κόμμα του «Κ»ΚΕ, χωρίς η αποστάτρια κλίκα των Φλωράκη-Παπαρήγα να καταγγείλει τη συμμετοχή του στη νέα «κυβέρνηση» δοσιλόγων του Ιράκ.

Οι δυο ηγέτες της κυβέρνησης ανδρεικέλων σε κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσαν δεν παρέλειψαν να ευχαριστήσουν τις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής, οι οποίες θα εξακολουθούν προφανώς να παραμένουν στο Ιράκ. Δε δίστασαν ακόμα να δηλώσουν ανοιχτά ότι στην «παρούσα φάση χρειαζόμαστε την υποστήριξη μιας πολυεθνικής δύναμης»!!!

Ο πρωθυπουργός Ιγιάντ Αλάουϊ ζήτησε επιπλέον επειγόντως τη βοήθεια του ΝΑΤΟ για την εκπαίδευση των «σωμάτων ασφαλείας».

Στις 28 Ιούνη το πρωί, εντελώς εσπευσμένα, δηλ. δυο μέρες πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία, οι ΗΠΑ «παρέδωσαν» την «εξουσία» στην προσωρινή «κυβέρνηση» και ο κατοχικός διοικητής Πολ Μπρέμερ αναχώρησε την ίδια μέρα για την Ουάσιγκτον.

Ο αρχηγός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού εγκληματίας πολέμου Μπους χαρακτήρισε τη μέρα «μεταβίβασης της εξουσίας» σαν «μια μέρα ελπίδας για τον ιρακινό λαό»!!!

Ασφαλώς ο Μπρέμερ έφυγε για την Ουάσιγκτον, όμως στο Ιράκ παραμένουν ακόμα οι 150 χιλιάδες αμερικανοί στρατιώτες και επομένως τα περί «παράδοσης και μεταβίβασης της εξουσίας» στο Ιράκ αποτελούν μυθεύματα, κάτι που επιβεβαιώνεται και απ’ τις δηλώσεις των εκπροσώπων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Ο Πολ Γούλφοβιτς, αμερικανός υφυπουργός Άμυνας, δήλωσε στις 17 Ιούνη: «θα παραμείνουμε μέχρις ότου οι δυνάμεις ασφαλείας να είναι σε θέση να αναλάβουν τις ευθύνες τους», ο δε Κόλιν Πάουελ δηλώνει: «θα παραμείνουμε για αρκετά μεγάλο διάστημα στο Ιράκ». Επομένως η δήλωση Μπους ότι «δεκαπέντε μήνες μετά την απελευθέρωση του Ιράκ, ο κόσμος γίνεται μάρτυρας της πλήρους κυριαρχίας και ενός ελεύθερου Ιράκ» αποτελεί ακραίο κυνισμό, προκλητικότατης μορφής.

Είναι φανερό ότι η νέα «κυβέρνηση», σαν εντολοδόχος της Ουάσιγκτον που είναι, δεν μπορεί παρά να στραφεί ενάντια στην ιρακινή αντίσταση. Ο νέος πρόεδρος της χώρας φρόντισε αυτό να το επιβεβαιώσει σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Κοριέρε ντελα Σέρα» όταν δήλωσε: «οι αντάρτες θα κυνηγηθούν χωρίς έλεος».

Η νέα «κυβέρνηση» του Ιράκ συνεργάζεται στενά με τις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής «για να πατάξει τους τρομοκράτες» όπως ή ίδια αποκαλεί την ιρακινή αντίσταση ενάντια στους αμερικανο-άγγλους κατακτητές και τους συμμάχους τους. Χωρίς καθυστέρηση υπέδειξε στις κατοχικές δυνάμεις να βομβαρδίσουν περιοχή της Φαλούτζα με θύματα 12 αμάχους, μην αφήνοντας έτσι απολύτως καμία αμφιβολία για το ρόλο της στο Ιράκ.

Μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης για κήρυξη στρατιωτικού νόμου σε διάφορα μέρη της χώρας, η απάντηση της ιρακινής αντίστασης ήταν ένταση των επιθέσεων ενάντια στα κατοχικά στρατεύματα και τους συνεργάτες τους.

Τον Ιούλη, σε διάστημα μόλις ενός μήνα απ’ την παράδοση της «εξουσίας» στους νέους Τσολάκογλου του Ιράκ, οι επιθέσεις των αντιστασιακών Οργανώσεων έχουν πολλαπλασιαστεί, με τελευταία (28.7.2004) μια επίθεση αυτοκτονίας, την αιματηρότερη ίσως ως τώρα, καμικάζι που οδηγούσε παγιδευμένο αυτοκίνητο, το οποίο εξερράγη μπροστά σε αστυνομικό τμήμα στρατολογίας αστυνομικών στην Μπαακούμπα της επαρχίας Αλ Ανμπάρ κατά την οποία σκοτώθηκαν πάνω από 70 και τραυματίστηκαν περισσότεροι από 30.


Θεοκρατική φιέστα κυβέρνησης-Χριστόδουλου υποδοχής της Εθνικής Ομάδας

Χιλιάδες κατέκλυσαν το Καλλιμάρμαρο για να πάρουν μέρος στην τελετή υποδοχής των ποδοσφαιριστών της Εθνικής Ομάδας και να γιορτάσουν τη νίκη της.

Όμως αντί να βρεθούν σε μια τελετή αντάξια της νίκης της ποδοσφαιρικής ομάδας της χώρας αντίκρισαν στην πορεία της εκδήλωσης και βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια φαιδρή φιέστα εθνικιστικής καπηλείας και ακόμα φαιδρότερο και προκλητικότερο με μια θεοκρατική θρησκευτική φιέστα με πρωταγωνιστή το ρασοφόρο Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη.

Ο «άγιος» Χριστόδουλος μετά τις «δεήσεις»(!) και «προσευχές»(!) για νίκη της Εθνικής Ομάδας και αφού ευχαρίστησε το «Θεό»(!) που «μας ευλόγησε να πραγματώσουμε το παγκόσμιο θαύμα»(!) παραβρέθηκε και στην τελετή υποδοχής – προφανώς μετά από πρόσκληση της μοναρχοφασιστικής «Δεξιάς του Κυρίου» - και μη χάνοντας την ευκαιρία «καπέλωσε» κυριολεκτικά την τελετή μοιράζοντας σταυρουδάκια και γαντζωμένος στο μικρόφωνο, παίρνοντας τις ανάλογες γελοίες καραγκιοζοειδής πόζες του, άρχισε να βομβαρδίζει το πλήθος με τα γνωστά φαιδρά αντιδραστικά, σκοταδιστικά και εθνικιστικά λογύδρια του περί «ενότητας ανεξάρτητα από πολιτική κατεύθυνση και ανεξάρτητα από φίλαθλη επίδοση» και περί «αυτοπροσδιορισμού» των «παιδιών της Ελλάδος με τη σημαία» («βλέπετε εδώ τα παιδιά της Ελλάδος να κρατάνε τη σημαία του έθνους και μ’ αυτή να αυτοπροσδιορίζονται». «Μια ορθόδοξη χώρα παίρνει την πρώτη θέση μέσα στην Ευρώπη». «Σας είδαμε να κάνετε το σταυρό σας πριν μπείτε στον αγώνα». «Σας σφίγγουμε το χέρι και σας ευλογώ εξ’ ονόματος της Εκκλησίας της Ελλάδος», κλπ., κλπ.).

Έτσι η τελετή υποδοχής της Ομάδας εξελίχθηκε σε μια φαιδρή και προκλητική εθνικιστική και θεοκρατική φιέστα μ’ αποτέλεσμα ταυτόχρονα να εκτεθεί η διεθνώς η χώρα μας, παρουσιάζοντας την εικόνα ενός φαιδρού θεοκρατικού κράτους.

Το προκλητικό «καπέλωμα» της τελετής εκ μέρους του Χριστόδουλου είναι προφανώς η εξόφληση των οφειλόμενων προς αυτόν γραμματείων απ’ την πλευρά της αντιδραστικής κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ.

Μένει τώρα να γίνει έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων με ευχέλαια και τον Χριστόδουλο με φουστανέλα και καλυμμαύχι να τρέχει στα στάδια.

Αν ένα μεγάλο μέρος του τύπου επέκρινε τις γελοιότητες του Χριστόδουλου, ο «Ριζοσπάστης» προτίμησε και πάλι να συνταχθεί με τον «άγιο» της Χούντας, τηρώντας, αυτή τη φορά, «σιγή ιχθύος» («Ρ» 7.7.2004, σελ.30-31).


Η Κύπρος και ο ακραίος εθνικισμός της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ


Συνέχεια από το νο. 183

2. «Διεθνιστική» ή αστική εθνικιστική η θέση του ΟΧΙ του «Κ»ΚΕ απέναντι στο «σχέδιο Ανάν»;

Όπως είδαμε παραπάνω η θέση του «ΟΧΙ» της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ απέναντι στο «σχέδιο Ανάν» δεν είναι «αντιιμπεριαλιστική, αλλά αντίθετα βρίσκεται στην υπηρεσία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην περίπτωση της Κύπρου.

Εδώ ας σημειώσουμε σύντομα γιατί η θέση του «ΟΧΙ» του «Κ»ΚΕ δεν είναι «διεθνιστική», δηλ. δεν έχει ως αφετηρία και βάση τη σκοπιά της εργατικής τάξης, αλλά απεναντίας είναι αστική εθνικιστική.

Καταρχήν η ηγεσία του «Κ»ΚΕ δεν προσεγγίζει ταξικά το κυπριακό πρόβλημα στη βάση ανάλυσης των τάξεων της κυπριακής καπιταλιστικής κοινωνίας. Αρνούμενη την ταξική ανάλυση και την ύπαρξη των τάξεων (αστική τάξη-προλεταριάτο-αγροτιά, κλπ.) προσεγγίζει το όλο πρόβλημα από τη σκοπιά του «ελληνισμού»(!) της Κύπρου, δηλ. αταξικά-αστικά. Επομένως δεν έχει ως βάση και αφετηρία έστω τουλάχιστον την υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων της ελληνο-κυπριακής εργατικής τάξης και την αντίστοιχη πολιτικής, αφού την τουρκοκυπριακή εργατική τάξη δεν την αναφέρει καθόλου.

Τυπικότατο δείγμα αντιμαρξιστικής αστικής αταξικής και εθνικιστικής προσέγγισης του Κυπριακού αποτελεί η «ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ» με ημερομηνία «Αθήνα 29/4/2004» που δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» (30/4/2004, σελ. 3). Σ’ αυτή, ανάμεσα στ’ άλλα, αναφέρεται: «Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 24ης Απρίλη 2004 στην Κύπρο, που ο κυπριακός λαός αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία να απορρίψει το «σχέδιο Ανάν», αποτελεί...».

Πρώτο, πουθενά στην «Ανακοίνωση» δεν αναφέρεται η ελληνοκυπριακή εργατική τάξη και η αγροτιά και επομένως με την έννοια «κυπριακός λαός» και το «ΟΧΙ» του, οι ρεβιζιονιστές ηγέτες εννοούν το «ΟΧΙ» της ελληνοκυπριακής αντιδραστικής αστικής τάξης. Μη αναφέροντας όμως την ελληνοκυπριακή εργατική τάξη και τους συμμάχους της που είναι οι φορείς του προλεταριακού διεθνισμού είναι αυτονόητο πως δεν μπορεί να γίνεται λόγος για «διεθνισμό».

Δεύτερο, πουθενά στην «Ανακοίνωση» δεν αναφέρεται ότι στην Κύπρο υπάρχουν και ζουν τουρκοκύπριοι (αστική τάξη, εργάτες, αγρότες, κλπ.). Αποσιωπάται σκόπιμα το «ΝΑΙ» της τουρκοκυπριακής αστικής τάξης, κλπ., και πολύ περισσότερο δεν αναφέρονται οι τούρκοι ΕΡΓΑΤΕΣ-ΑΓΡΟΤΕΣ.

Επομένως η «Ανακοίνωση» της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ προσεγγίζει το κυπριακό πρόβλημα μόνο απ’ τη σκοπιά του «ελληνισμού», δηλ. απ’ τη σκοπιά της ελληνοκυπριακής αστικής τάξης, μ’ αποτέλεσμα: α) αφού δεν αναφέρει την ελληνοκυπριακή εργατική τάξη, το «ΟΧΙ» του «Κ»ΚΕ είναι ένα αστικό «ΟΧΙ», δηλ. εκείνο της ελληνοκυπριακής αστικής τάξης, και γι’ αυτό δεν μπορεί και δεν έχει καμιά σχέση με το «διεθνισμό» του προλεταριάτου, δηλ. δεν είναι διεθνιστικό «ΟΧΙ», β) αφού δεν αναφέρει ούτε καν τους τουρκοκύπριους γενικά (αστούς, εργάτες, αγρότες, κλπ.) που ζουν και υπάρχουν στην Κύπρο, το «ΟΧΙ» της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ είναι ένα εθνικιστικό «ΟΧΙ».

Σ’ αντίθεση με το αστικό-εθνικιστικό παραλήρημα της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, ένα διεθνιστικό-προλεταριακό «ΟΧΙ» πρέπει να έχει ως βάση και αφετηρία την υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων της κυπριακής ΕΡΓΑΤΙΑΣ-ΑΓΡΟΤΙΑΣ (ΕΛΛΗΝΩΝ-ΤΟΥΡΚΩΝ).

Β. Η κυριαρχία του εθνικισμού στην ηγεσία του «Κ»ΚΕ

Η περίπτωση της στάσης της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ απέναντι στο Κυπριακό, στην οποία αναφερθήκαμε, καταδεικνύει με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο την πλήρη και οριστική κυριαρχία του εθνικισμού στο χρουστσοφικό «Κ»ΚΕ.

Η πρώτη ανοικτή αποφασιστικής σημασίας στροφή προς τον εθνικισμό του «Κ»ΚΕ εγκαινιάζεται με την απόφαση της ηγεσίας του να συνεργαστεί και να συμπεριλάβει στα ευρωψηφοδέλτιά του (1999) το εθνικιστικό νεοορθόδοξο δίδυμο των Κανέλλη-Ζουράρι, μέλη τότε του διαβόητου «Δικτύου 21», απόφαση που σηματοδοτεί τη συγχώνευση του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού με το αντιδραστικό εθνικιστικό νεοορθόδοξο ρεύμα και συνάμα έχει ως αποτέλεσμα: πρώτο, να μεταφέρεται επισήμως το εθνικιστικό νεοορθόδοξο ρεύμα στην ηγεσία αυτού του αστικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και να προπαγανδίζεται ελεύθερα και ανεμπόδιστα στις γραμμές των μελών και οπαδών του αλλά και ευρύτερα («Ριζοσπάστης», «902», κλπ.), και δεύτερο, να ισχυροποιηθεί η εθνικιστική πτέρυγα της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ που ήδη υπήρχε από παλιότερα σ’ αυτό (ας μνημονεύσουμε εδώ την διαβόητη «Δημοκρατική κοινοβουλευτική πρωτοβουλία για θέματα ελληνισμού», στην οποία συμμετείχε το «Κ»ΚΕ, Φλεβάρης 1994).

Ανάλογη πορεία προς τον εθνικισμό-ορθοδοξία παρατηρήθηκε και στο ΚΚΡΟ του Ζουγκάνοφ, αδελφό κόμμα του «Κ»ΚΕ. Φαίνεται πως η αποστάτρια κλίκα των Φλωράκη-Παπαρήγα πήρε τα ανάλογα «μαθήματα» απ’ το αδελφό της κόμμα.

Από τότε οι όποιες μεμονωμένες αντιδράσεις στο εσωτερικό του «Κ»ΚΕ ενάντια στο αντιδραστικό αστικό εθνικιστικό-νεοορθόδοξο ρεύμα εξουδετερώνονται σταδιακά από την κυρίαρχη εθνικιστική-νεοορθόδοξη σοσιαλδημοκρατική ομάδα (ως το σημείο που η Παπαρήγα να παίρνει κάθε τόσο υπό την υπεράσπισή της τις εθνικιστικές-νεοορθόδοξες απόψεις της Λ. Κανέλλη), ομάδα η οποία ενισχύει-ισχυροποιεί τη θέση της στα επόμενα χρόνια με τη συνεργασία της (δημοτικές εκλογές, κλπ.) με την «υπερπατριωτική»-εθνικιστική ομάδα των Δ. Τσοβόλα-Αναξάκη, κλπ, που είχε συγκεντρώσει τον κύριο όγκο των εθνικιστών του ΠΑΣΟΚ, τη συνεργασία με τη διαβόητη «Πατριωτική Κίνηση Πολιτών» που είχε συγκροτηθεί μ’ αφορμή το αμερικανόπνευστο ιμπεριαλιστικό «Σχέδιο Ανάν», και την υπογραφή και προβολή της ακραίας εθνικιστικής «Διακήρυξης για το Κυπριακό» από βουλευτές της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ-ΔΗΚΚΙ («Ρ» 3.12.2002).

Έτσι η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ, περνώντας από διάφορες φάσεις και απαλλαγμένη από κάθε εσωτερική αντίσταση, κατέληξε όπως είδαμε, μ’ αφορμή το δημοψήφισμα στην Κύπρο και την αποδοχή του ψευτοδηλείματος «ΟΧΙ»-«ΝΑΙ» απέναντι στο «Σχέδιο Ανάν», στο εθνικιστικό και φιλοιμπεριαλιστικό «ΟΧΙ» των αντιδραστικών εθνικιστών και φασιστών (ελλήνων-ελληνοκυπρίων) και στις εθνικιστικές κραυγές τύπου: «ΟΧΙ» στο νέο ιμπεριαλιστικό «Αττίλα!» («Ρ» 18.4.2004, σελ.2), «Ε, ναι είμαστε πατριώτες...»! («Ρ» 17.4.2004, σελ. 4), στις εθνικιστικές κορώνες των πρωτοσέλιδων των «NEMECIS» (Νο 43/2004) με το «Χαίρε! Πατρίδα Κύπρος» και ΚΟΜΕΠ (Νο 2/2004) με την ελληνική σημαία στα εξώφυλλά της δίπλα σε πανώ για την Κύπρο και την ακραίας εθνικιστικής μορφής γελοιογραφία τούρκικης σημαίας που «καταβροχθίζει» ολόκληρη την Κύπρο (γελοιογραφία από το «ΠΟΝΤΙΚΙ» αναδημοσιευμένη στο «Ριζοσπάστη» 19.3.2004, σελ. 31), τον «επαναπροσδιορισμό της πολύτιμης έννοιας Πατρίδα» της Λ. Κανέλλη, κλπ. για να φτάσει τέλος στην αντιμαρξιστική, όπως είδαμε παραπάνω, «Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του «Κ»ΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ» με ημερομηνία «Αθήνα 29/4/2004» που δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» (30/4/2004, σελ.3), και προκλητικά εθνικιστική, επειδή σ’ αυτή δε γίνεται καμιά αναφορά στους τουρκοκύπριους (αστούς, εργάτες, αγρότες,κλπ.), αλλά και απουσιάζει εντελώς κάθε αναφορά στην ελληνοκυπριακή εργατική τάξη και την αγροτιά.

Δεν παρέλειψε βέβαια ο «Ριζοσπάστης» να διαφημίσει τις αντιδραστικές εθνικιστικές περί «ελληνισμού» απόψεις των Λ. Βερυβάκη και Γ. Αρσένη, το «ΟΧΙ» του «Κυπριακού λαού»(!) (εννοώντας μόνο τους ελληνοκύπριους) των στρατηγών Δ. Αλευρομάγειρου και Μ. Βαρδάνη και του Δ. Δήμου που αποκρύβει προκλητικά στο άρθρο του την προδοσία των φασιστών συνταγματαρχών του ΄74 («Ρ» 9.4.2004, σελ. 6-7).

Αλήθεια ποιος αμφισβήτησε τον «πατριωτισμό» της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ κι’ αυτή «πιεζόμενη»(!) κραυγάζει: «Ε, ναι είμαστε πατριώτες...»(!), δηλ. «υπερπατριώτες»-εθνικιστές; Σε ποιον όμως απευθύνεται-απολογείται; Απλά απευθύνεται στους ομοϊδεάτες της αντιδραστικούς εθνικιστές των άλλων κομμάτων και τους διαβεβαιώνει ότι στην περίπτωση της Κύπρου βρίσκεται μαζί τους στο ίδιο εθνικιστικό χαράκωμα.

Και ακριβώς αυτό το εθνικιστικό «ΟΧΙ» στο «Σχέδιο Ανάν» ήταν εκείνο για το οποίο ψήφισαν στις ευρωεκλογές το «Κ»ΚΕ διάφορες Οργανώσεις του ΔΗΚΚΙ και στελέχη του εθνικιστές (Ηλίας Νικολακόπουλος: «ψήφος ενάντια στο «Σχέδιο Ανάν», Μάνος Κόντος: «ψηφίζω στις εκλογές της Κυριακής το ΚΚΕ... για απόρριψη στο Σχέδιο Ανάν»!!!, «Ρ» 12.6.2004, σελ. 7), κλπ., κλπ.

Με την περίπτωση του Κυπριακού η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ έφτασε για πρώτη φορά στο τελευταίο σκαλί της κατρακύλας της στο βούρκο του αντιδραστικού αστικού εθνικισμού, κατρακύλα που βρήκε τη συνέχειά της και στην προεκλογική συγκέντρωση στο Πεδίο του Άρεως για τις ευρωεκλογές: ο χώρος της συγκέντρωσης για πρώτη φορά ήταν γεμάτος με ελληνικές σημαίες όπου σε κάθε κολώνα δίπλα στην κόκκινη σημαία υπήρχε και μια ελληνική (ας θυμίσουμε με την ευκαιρία το εθνικιστικό παραλήρημα του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ που στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις κυριαρχούσαν οι ελληνικές σημαίες αντί των κομματικών).

Οι ελληνικές σημαίες στις συγκεντρώσεις του «Κ»ΚΕ για την Κύπρο και ακόμα χειρότερα στην προεκλογική συγκέντρωση της Αθήνας για τις ευρωεκλογές έχουν καθαρά εθνικιστικό χαρακτήρα – επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του εθνικισμού στην ηγεσία του – και δεν έχουν καμιά σχέση με τις ελληνικές σημαίες στις συγκεντρώσεις του ευρώ«κομμουνιστικού» σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ εσ. που τότε συμβόλιζαν το διαβόητο «εθνικό» του δρόμο προς το «σοσιαλισμό»!!!

Και είναι ακριβώς αυτός ο ακραίος αντιδραστικός αστικός εθνικισμός που αποτελεί τη βάση της συμπαράταξης και συνεργασίας (άμεσα-έμμεσα) της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ με τους αντιδραστικούς αστούς εθνικιστές όλων των κομμάτων σε διάφορα θέματα και προπαντός τα λεγόμενα «εθνικά» από το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ ως εκείνους του ΠΑΣΟΚ, κλπ. και το φεουδοαστικό ιερατείο (ταυτότητες, κλπ.), κι’ αυτός ο εθνικισμός έδωσε τη δυνατότητα στον «άγιο» Χριστόδουλο να «ψαρέψει», πέραν της «θετής κορούλας» του θεούσας Λ. Κανέλλη και λοιπών, που τρέχει να φιλήσει το χέρι του ακόμα και μέσα στη Βουλή, και νέα όψιμα «ψυχοπαίδια» ιεροκήρυκες-διαφημιστές των αντιδραστικών του απόψεων στο χώρο του «Ριζοσπάστη», δημοσιογράφους τύπου Ν. Μπογιόπουλου-Δ. Μηλάκα που έφθασαν στο εντελώς απροχώρητο σημείο, γράφοντας: «σε ότι μας αφορά δεν προτιθέμεθα κατά κανέναν τρόπο να αποδώσουμε στη φράση «η Δεξιά του Κυρίου» κάτι περισσότερο από ότι απορρέει από την ορθόδοξη υμνολογία και τον παραδοσιακό λόγο της θεολογίας»!!! («Ρ» 17.3.2004, σελ. 31). Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία στο νέο τους ρόλο του ιεροκήρυκα-προπαγανδιστή των απόψεων του χουντο-Χριστόδουλου.

Τέλος, αυτός ακριβώς ο αντιδραστικός αστικός εθνικισμός της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ είναι εκείνος που επιτρέπει στο χουντο-Χριστόδουλο να λεει – σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου – δικαιολογημένα βέβαια από την πλευρά του, σε βουλευτή του «Κ»ΚΕ: με το «Κόμμα σας συνεννοούμαι καλύτερα απ’ όλα τ’ άλλα κόμματα»(!) και σε ναζιφασίστες τύπου Καρατζαφέρη να δηλώνει: «αυτή τη στιγμή με την Αλέκα Παπαρήγα συμφωνώ περισσότερο από κάθε άλλο πολιτικό στα εθνικά θέματα»!!! (συνέντευξη Γ. Καρατζαφέρη στο περιοδικό «Penthouse», τεύχη Νοέμβρης-Δεκέμβρης 2002).


Μορφές ηρώων επαναστατών κομμουνιστών
60 χρόνια από τη δολοφονία της ΗΛΕΚΤΡΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Φέτος συμπληρώνονται 60 χρόνια από τη δολοφονία της μεγάλης ηρωίδας της εργατικής τάξης, του λαού και του Κόμματός μας, της επαναστάτριας κομμουνίστριας Ηλέκτρας Αποστόλου από τα κτήνη, ανθρωπόμορφα τέρατα, της Ειδικής Ασφάλειας Αθηνών – εγκληματιών συνεργατών των ναζιφασιστών γερμανών κατακτητών.

Η Ηλέκτρα Αποστόλου γεννήθηκε το 1912 στην Αθήνα. Κατάγονταν από εύπορη αστική οικογένεια και μεγάλωσε με όλες τις γνωστές ανέσεις αυτών των οικογενειών.

Οι γονείς της με την οικονομική άνεση που διέθεταν την έγραψαν στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, που τότε ήταν κάτω από το Λυκαβηττό.

Η νεαρή ζωηρή και ανήσυχη μαθήτρια όταν γράφτηκε στη Σχολή δεν ήταν καλά-καλά 14χρονών και εκεί δέχτηκε τις πρώτες επιδράσεις των επαναστατικών κομμουνιστικών ιδεών που γρήγορα την ίδια περίοδο την οδήγησαν στις γραμμές της ΟΚΝΕ.

Σε λίγα χρόνια εξελίχθηκε σ’ ένα απ’ τα πιο δραστήρια στελέχη της νεολαίας και το 1930 εκλέγεται μέλος της καθοδήγησης της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Αθήνας και τον ίδιο χρόνο γίνεται μέλος του ΚΚΕ.

Στα χρόνια 1931-36, όταν το Κόμμα βρίσκεται πλέον στο σωστό επαναστατικό δρόμο, κάτω από την καθοδήγηση του Νίκου Ζαχαριάδη, η Ηλέκτρα διαμορφώνεται σε μια συνεπή, μαχητική και αδιάλλακτη επαναστάτρια μ’ όλες τις αρετές που διακρίνουν τους κομμουνιστές εκείνης της ηρωικής επαναστατικής εποχής.

Πρωτοστατεί στην οργάνωση της αντιφασιστικής πάλης του λαού και εκπροσωπεί την νεολαία και τις γυναίκες σε διεθνή συνέδρια στο εξωτερικό (Μόσχα-Παρίσι, κλπ.).

Φυλακίστηκε και εξορίστηκε πολλές φορές και το 1939 στάλθηκε εξορία στην Ανάφη, το δε κοριτσάκι της γέννησε στο κρατητήριο. Όταν ήταν εξόριστη υποχρεώθηκε να χωρίσει από τον άνδρα της γιατρό Γιάννη Σιδερίδη επειδή αυτός υπέγραψε «Δήλωση».

Δραπετεύοντας το Σεπτέμβρη του 1942 γίνεται μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ, μέλος της καθοδήγησης και υπεύθυνη της διαφώτισης της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ).

Στις 25 Ιούλη 1944 «πέφτει» στα χέρια της Ασφάλειας, βασανίζεται φριχτά, μαστιγώνεται, καίγεται και δολοφονείται στις 26 Ιούλη. «Είχαν σκοτώσει μια γυναίκα που παράτησε πλούτη, μόρφωση και ευτυχία, για να αφοσιωθεί στην καλυτέρευση της ανθρωπότητας. Είχαν σκοτώσει μια απ’ τις καλύτερες μητέρες ελληνίδες, και απ’ τους πιο πιστούς φίλους του ελληνικού λαού» (Μέλπω Αξιώτη).

Η αστική τάξη μισούσε διπλά την Ηλέκτρα επειδή πρώτο, είχε διαμορφωθεί σε μια αξιόλογη και αδιάλλακτη κομμουνίστρια και δεύτερο, επειδή είχε πρόδωσε την τάξη της, προσχωρώντας στο επαναστατικό κίνημα του προλεταριάτου.

Το ΚΚΕ τιμώντας την μνήμη της όρισε την περίοδο του ΔΣΕ το παράσημο «ΗΛΕΚΤΡΑ» σαν την «πιο έξοχη τιμητική διάκριση της γυναικείας παλικαριάς».

«Ελληνίδες γυναίκες του Αγώνα»
Μέλπω Αξιώτη

Συμπληρώνουμε την περιγραφή με ένα κομμάτι της συγγραφέα Μέλπω Αξιώτη, από το βιβλίο της «Ελληνίδες γυναίκες του Αγώνα».

«... Κι η σκλαβωμένη Αθήνα, τ’ απόμερα σοκάκια της και οι συνοικισμοί της, είχανε μάθει να περνά εκείνη η ψηλή κοπέλλα που στο πρόσωπό της είχε ρηχτό ένα αραχνένιο μαντήλι, τάχατες για τον ήλιο. Μα δεν ήταν βέβαια για τον ήλιο, ήταν για να ξεγελάσει τον εχθρό που είχε η Ηλέκτρα: το χαφιέ.

Η Ηλέκτρα βάδιζε και πήγαινε απ’ τα Πατήσια στην Καλλιθέα, απ’ του Ψυρρή στην Καισαρνιανή, πεζή ώρες ατέλειωτες, γιατί ήτανε παράνομη, σφίγγοντας το στομάχι της που της πονούσε πάντα. «Και δεν μπορώ να καθήσω μήτε σ’ ένα παγκάκι», μας έλεγε. Μα σε κάθε μια από κείνες τις μακρινές πορείες της Ηλέκτρας απ’ τη μια άκρη ως την άλλη στους δρόμους της Αθήνας, η Ελλάδα είχε κάμει κάθε φορά κι ένα βήμα προς τη λευτεριά.

Η Ηλέκτρα ήταν τότε, το 1944, μέλος του Γραφείου της Κομματικής Οργάνωσης της Αθήνας. Πάνω σ’ αυτό το τιμημένο ταμπούρι τη δολοφονήσανε. Ήτανε 32 χρονών.

Την Τρίτη, 25 του Ιούλη, είχε βγει έξω πρωϊ-πρωϊ, όπως έβγαινε πάντα. Στη διασταύρωση των οδών Γ΄ Σεπτεμβρίου και Αγίου Μελετίου, την συνάντησε ένας χαφιές που ήταν παλιά βασανιστής της. Τη γνώρισε. Εκείνη ήταν ολομόναχη, βαστούσε ένα άδειο μπουκάλι, και γύρεψε να παλαίψει μ’ αυτό ενάντια στο χαφιέ. Περνούσαν δυο Γερμανοί στρατιώτες, ο χαφιές τους σταμάτησε για να του δώσουν βοήθεια, μα οι Γερμανοί δεν στάθηκαν. Ο χαφιές φώναξε ένα ταξί που περνούσε και την έβαλε μέσα. Ο χαφιές την πήγε κατευθείαν λίγο πιο κάτω, στην οδό Ελπίδος, όπου ήταν τότε ένα απ’ τα πιο τρομερά άντρα βασανιστηρίων της «Ελληνικής» Ασφάλειας. Βασανίστηκε προσωπικά από τους τρεις πιο σιχαμερούς εγκληματίες εκείνης της εποχής: τον Λάμπρου, τον Καθρέφτη και τον Μόρφη. Εκείνο το βράδυ η Ασφάλεια έδωσε κρασί στα όργανά της γιατί, καθώς τους είπε, «σήμερα πιάστηκε μεγάλο ψάρι». Είχε πιαστεί αλήθεια μια μεγάλη Ελληνίδα.

Κι αν κανένας δεν τό ΄ξερε, το έμαθε από εκείνη την περίφημη απολογία της.

Οι χαφιέδες την ανακρίνουν:

- Πως σε λένε;
- Ελληνίδα.
- Που κάθεσαι;
- Στην Αθήνα.
- Τι δουλειά κάνεις;
- Υπηρετώ τον ελληνικό λαό.

Η απολογία αυτή θα μείνει για τους Έλληνες, ένα εθνικό κειμήλιο, όπως οι αθάνατες τραγωδίες μας της αρχαιότητας. Το ίδιο εκείνο βράδυ την είχαν αποτελειώσει με τα βασανιστήρια. Και την πέταξαν στο δρόμο. Το αυτοκίνητο του Δήμου, που μάζευε τότε τα πτώματα, την πήγε στο Νεκροτομείο.

Η Ηλέκτρα κρεμάστηκε ανάποδα με χοντρά σύρματα που της αυλάκωναν βαθιά το στήθος, όλο το κάτω μέρος του κορμιού κάηκε μ’ αναμμένα τσιγάρα, οι κρόταφοι και το στομάχι χτυπήθηκαν με σιδερένια εργαλεία που προκάλεσαν αιμάτωση και φέραν τον θάνατο. «Ο στόμαχος περιείχε άρτον και ντομάτα». Μ’ αυτή τη φράση τελειώνει η ιατροδικαστική έκθεση. Η Ομάδα μας του παράνομου τύπου που καθοδηγούσε η Ηλέκτρα, έβγαζε τις εφημερίδες «Γυναικεία Δράση» και «Σοβιετικά Νέα», τα φύλλα τους εκείνης της εβδομάδας τυπώθηκαν με άρθρα της Ηλέκτρας, όταν η ίδια δεν ζούσε πια. Η Αθήνα που τη γνώρισε και την αγάπησε τόσο, κι όλη η Ελλάδα που άκουσε τη δράση της και τον ηρωϊκό θάνατό της, σηκώθηκε στο πόδι και τίμησε την εθνική αγωνίστρια. Στη μνήμη της και για να εκδικηθούν το χαμό της, πολλές Ελληνίδες γίναν μέλη του ΚΚΕ.

Στις 26 Ιουλίου του 1945, τον πρώτο χρόνο της απελευθέρωσης απ’ τη χιτλερική Κατοχή και επέτειο του θανάτου της, οργανώθηκε στην Αθήνα ένα τεράστιο συλλαλητήριο-μνημόσυνο για τις γυναίκες που πέσανε για τη λευτεριά της πατρίδας, και για την πιο άξια ανάμεσα στις άξιες, την Ηλέκτρα.

Δίπλα στους τόσους άλλους τιμημένους μας νεκρούς, η Ελλάδα χρωστάει να στήσει στην Ηλέκτρα ένα μνημείο, όπου θα πρέπει να χαραχτεί από κάτω:

Τη λέγανε Ελληνίδα.
Κατοικούσε στην Αθήνα.
Υπηρετούσε τον Ελληνικό Λαό
.

Σ’ αυτό που είπε η ίδια, κανείς δεν θα μπορούσε να προσθέσει τίποτα».

 

ΗΛΕΚΤΡΑ!

«Αγάπησες και δόθηκες με πάθος στον αγώνα
με τη γυναικεία σου ψυχή, μια φλόγα μυστική.
Δεν έσκυψες ποτέ το μέτωπο, δεν λύγισες το γόνα,
μ’ αντρίκιο θάρρος πάλαιψες ΗΛΕΚΤΡΑ ηρωϊκή.

Μάνα που σφιχταγκάλιασες στο μητρικό παλμό σου
όλες τις μάνες τις πικρές.
Και τα παιδιά τους λάτρεψες όμοια με το δικό σου
που σ’ εξορίες τ’ ανάθρεψες και μαύρες φυλακές.

Μια φλογισμένη ήσουν καρδιά για του λαού τον πόνο
γι’ αυτό υψωνόσουνα πύρινη ρομφαία μπρος στη σκλαβιά.
Κι’ από τη γιγάντια αγάπη σου αντλούσες μίσος μόνο
για κείνους που βασάνιζαν γυναίκες και παιδιά.

Κι’ ώ! πόσο στάθηκες ψηλά στου μαρτυρίου την ώρα.
Αδάκρυτη, ανυπόταχτη σε καίγαν ζωντανή.
Κι’ εσύ απ’ τις φλόγες έβλεπες θα βγαίνει λαμπροφόρα
η πλάση που ονειρεύτηκες ΗΛΕΚΤΡΑ ηρωική»

(Στο «Ριζοσπάστη» του 1946)
Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη


ΗΛΕΚΤΡΑ!

«Φέρνουμε τη φωτιά που σ’ έκαψε
ορθόφλογη που σ’ έκανε λαμπάδα
και πια δεν σβύστη. Έγινε ήλιος μεγαλόφωτος
κι’ αστράφτει μέσαμας κι απάνω στην Ελλάδα!»

Θ. Πιερίδης

 


22.000 παιδιά στον κόσμο πεθαίνουν κάθε χρόνο στο μεροκάματο

Καθημερινά στον κόσμο 246 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται σε εργασίες που καταστρέφουν την ψυχική, σωματική και συναισθηματική τους ανάπτυξη.

Δυόμισι εκατομμύρια από αυτά ζουν στις αναπτυγμένες χώρες και περισσότερα από 73 εκατομμύρια παιδιά που εργάζονται έχουν ηλικία κάτω από 10 χρόνια. Ανάμεσα σ' αυτά τα παιδιά που εργάζονται 22.000 κάθε χρόνο πεθαίνουν σε εργατικά ατυχήματα (διάβασε δολοφονίες παιδιών).

Όλα αυτά τα παιδιά είναι θύματα της βάρβαρης καπιταλιστικής σκλαβιάς και εκμετάλλευσης. Παράλληλα όλα αυτά στερούνται τη στοιχειώδη εκπαίδευση, στέγη, περίθαλψη και συχνά πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης.

Τα παραπάνω στοιχεία δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 12.6.2004 από το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής εργασίας (12.6.2004).

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Νέα κυβέρνηση δοσίλογων-ανδρείκελων των ΗΠΑ στο Ιράκ

Θεοκρατική φιέστα κυβέρνησης-Χριστόδουλου υποδοχής της Εθνικής Ομάδας

Η Κύπρος και ο ακραίος εθνικισμός της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ (συνέχεια από το φ.183)

60 χρόνια από τη δολοφονία της ΗΛΕΚΤΡΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Μέλπω Αξιώτη: «Ελληνίδες γυναίκες του Αγώνα»

Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη: Ηλέκτρα (ποίημα)

Θ. Πιερίδης: Ηλέκτρα (ποίημα)

22.000 παιδιά στον κόσμο πεθαίνουν κάθε χρόνο στο μεροκάματο

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55