Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 187-88 1-31/8/2004Αρ. Φύλ. 187-188 1-31 Αυγούστου 2004
"ΑΘΗΝΑ 2004" - Ολυμπιακοί Αγώνες της "ντόπας" και της "μάσας" - υπερκερδών του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου
Σε κλίμα αστυνομοκρατίας - στρατοκρατίας και ΝΑΤΟϊκης κατοχής της χώρας

Οι εκφραστές και οι εκπρόσωποι των ταξικών συμφερόντων της αντιδραστικής αστικής τάξης αλλά και οι υπηρέτες τους στις γραμμές της εργατικής τάξης – τα αστικά και ρεβιζιονιστικά κόμματα – καθόλη τη διάρκεια του Αυγούστου στην πολιτική τους προπαγάνδα και στις μεταξύ τους σκιαμαχίες-ψευτοδιαμάχες για όποια ζητήματα των Ολυμπιακών Αγώνων καμώνονται πως, όταν αποφάσιζαν την ανάληψή τους από τη χώρα μας, δεν «γνώριζαν»(!) σε ποια περίοδο και σε ποιες συνθήκες θα διεξάγονταν οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες και πολύ περισσότερο δεν «γνώριζαν» το χαρακτήρα τους.

Η παραπλανητική αυτή προπαγάνδα των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων προορίζεται για εξαπάτηση της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών. Τα μεγαλοαστικά κόμματα – το ΠΑΣΟΚ και το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ – αλλά και το σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ όταν τάχθηκαν υπέρ της ανάληψης των Ολυμπιακών Αγώνων γνώριζαν τα «πάντα» για την περίοδο από τότε που είχαν αρχίσει οι συζητήσεις για την ανάληψή τους από την Ελλάδα, ιδιαίτερα απ’ τις αρχές του 1997 ως την τελική απόφαση της ανάληψής τους στα μέσα του ίδιου χρόνου – με εξαίρεση βέβαια τα νέα δεδομένα που προέκυψαν στο διεθνή χώρο μετά την 11η Σεπτέμβρη του 2001.

Ανεξάρτητα όμως απ’ την προπαγάνδα των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων, για να γίνουν κατανοητά όλα όσα συνδέονται με την προετοιμασία, διεξαγωγή και λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων είναι απαραίτητο και αναγκαίο να σημειωθεί ότι αυτοί θα διεξάγονταν, όπως και έγινε: 1) σε περίοδο κυριαρχίας των μεγάλων μονοπωλίων-πολυεθνικών, δηλαδή στην ιμπεριαλιστική περίοδο του καπιταλισμού, 2) σε μια εξαρτημένη, όπως η Ελλάδα, απ’ τους ιμπεριαλιστές χώρα, μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, 3) σε περίοδο ακραίας μορφής εμπορευματοποίησης του αθλητισμού και των Ολυμπιακών Αγώνων σε όλα τα επίπεδα όπου τα πάντα καθορίζονται και υποτάσσονται στο ανώτατο κέρδος των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, 4) το φαινόμενο του ντόπινγκ (χρήση αναβολικών χημικών ουσιών, κλπ.) ήταν ήδη, είναι και σήμερα, μόνιμο και παγκόσμιο φαινόμενο και επιπλέον έχει προσλάβει τεράστιες και ανεξέλεγκτες διαστάσεις, 5) απ’ την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων θα προέκυπτε αναπόφευκτα ένα τεράστιο και δυσβάστακτο χρέος για τη χώρα, το οποίο θα επωμίζονταν για ολόκληρες δεκαετίες ο λαός, 6) το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο θα θησαύριζε απ’ την κατασκευή των απαραίτητων για τη διεξαγωγή τους εγκαταστάσεων, 7) θα σημειώνονταν μια χωρίς προηγούμενο ανακατανομή του εισοδήματος υπέρ των καπιταλιστών και σε βάρος της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών.

Και ακριβώς μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, δηλ. της κυριαρχίας των μονοπωλίων-πολυεθνικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας, οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ με ανακοίνωσή τους (6.4.1997): πρώτο, τάχθηκαν υπέρ της ανάληψης των Ολυμπιακών Αγώνων από τη χώρα μας και μάλιστα, δεύτερο, έκαναν προτάσεις(!) για την «αναβάθμιση των Αγώνων στην κοιτίδα τους με αντίθεση στην εμπορευματοποίηση»(!), την «εξασφάλιση όρων ότι δεν θα υπάρξει οικονομική επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων»(!), κλπ. («Ρ» 26.8.2004, σελ. 5). ΡΕΦΟΡΜΙΣΜΟΣ με πελώρια κάτασπρη γεροντική καουτσκική γενειάδα.

Τα «ηρωικά»παιδιά(!) του Νικήτα Χρουστσόφ αφήνουν κατά πολύ πίσω τον κοινό γερο-δάσκαλό τους Κάρλ Κάουτσκι. Γιατί είναι κάτι παραπάνω από φανερό, πως στα πλαίσια της κυριαρχίας των μονοπωλίων-πολυεθνικών και της «εμπορευματοποίησης» του αθλητισμού και των Ολυμπιακών Αγώνων είναι ολωσδιόλου αδύνατη τόσο η όποια «αναβάθμιση των αγώνων» όσο και η «εξασφάλιση όρων» για μη «οικονομική επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων».

1. Έργα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες – πεδίο αμύθητων κερδών για τα ξένα μονοπώλια και τους ντόπιους καπιταλιστές

Η αστική τάξη αποφάσισε την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων παρακινημένη από δυο «φιλόδοξους» στόχους της.

Ο πρώτος και κύριος στόχος της ήταν ότι η ανάληψη και η επιτυχής διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων θα δυνάμωνε παραπέρα το πολιτικό της κύρος και θα ανύψωνε το γόητρό της σχετικά με τον «ηγεμονικό»(!) της ρόλο που φιλοδοξεί να διασφαλίσει απέναντι στις άλλες χώρες των Βαλκανίων – ρόλο βέβαια συμπληρωματικό εκείνου των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην ίδια περιοχή, αφού η Ελλάδα ήταν και παραμένει μια χώρα εξαρτημένη απ’ αυτές. Έτσι η αντιδραστική αστική τάξη με την επιτυχή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων πέτυχε στο ακέραιο τον πρώτο της στόχο και ταυτόχρονα «χρύσωσε» και δυνάμωσε το γνωστό μεγαλοϊδεάτικο ιδεολόγημα της «ισχυρής Ελλάδας», συμπληρωμένο τώρα με αρκετά ισχυρή δηλητηριώδη δόση εθνικισμού στη συνείδηση των πλατιών λαϊκών μαζών.

Ο δεύτερος στόχος της ήταν οικονομικός: τα τεράστια κέρδη που θα αποκόμιζε από την κατασκευή των αναγκαίων για την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων έργων-εγκαταστάσεων. Κι’ αυτός ο στόχος της επιτεύχθηκε με το παραπάνω, αφού τα κέρδη του ντόπιου κεφαλαίου έφθασαν σε δυσθεώρητα ύψη, μέρος των οποίων βέβαια μοιράστηκε υποχρεωτικά με το ξένο κεφάλαιο, επειδή η Ελλάδα ως χώρα αδύνατα οικονομικά αναπτυγμένη και εξαρτημένη από το ξένο κεφάλαιο ήταν επομένως αναμενόμενο πως οι διάφορες πολυεθνικές θα ήταν εκείνες που θα αναλάμβαναν την κατασκευή των σημαντικότερων έργων.

Πέρα απ’ τα μεγάλα κέρδη του ντόπιου κεφαλαίου, συντελέστηκε επιπλέον και μια τεραστίων διαστάσεων ανακατανομή του εισοδήματος προς όφελος της αστικής τάξης και σε βάρος των εργαζομένων, που επωμίζονται το τεράστιο οικονομικό βάρος του συνολικού κόστους των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτό καμώνονται πως δεν το «γνώριζαν»(!) οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ όταν τάσσονταν υπέρ της ανάληψης από την Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι τώρα παριστάνουν τον αφελή, δείχνοντας όψιμο τάχα «ενδιαφέρον»(!) για τους εργαζόμενους, ισχυρίζονται δημαγωγικά πως «το τίμημα είναι βαρύ για τον εργαζόμενο λαό»!!! («Ρ» 24.7.2004, σελ. 28).

Είναι γνωστό ότι στο φάκελο διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων το αρχικό κόστος προβλέπονταν γύρω στα 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τώρα υπολογίζεται ότι ξεπέρασε τα 7 δισεκατομμύρια ευρώ, αν δεν φθάσει πολύ περισσότερα. Ας αναφερθεί πως μόνο το κόστος της διαβόητης αμερικανο-ΝΑΤΟϊκής «Ασφάλειας»(!) των Ολυμπιακών Αγώνων ξεπέρασε το 1,2 δισ. ευρώ, δηλ. ποσό τετραπλάσιο του κόστους «Ασφαλείας» των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ και δυο φορές όσο κόστισε η γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου. Το τεράστιο αυτό ποσό πήγε στις «τσέπες» των αμερικανών ιμπεριαλιστών. Αυτός ήταν εξάλλου και ο λόγος που πίεζαν συνεχώς, σχεδόν καθημερινά, προς την κατεύθυνση της αύξησης του κόστους «Ασφαλείας», ισχυριζόμενοι ότι τα «μέτρα ασφαλείας» είναι ανεπαρκή.

Τώρα, μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, το αδηφάγο κεφάλαιο καραδοκεί να αρπάξει όλες τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις που με τον ιδρώτα και το αίμα τους (13 νεκροί) πλήρωσαν οι εργαζόμενοι για να γεμίσει εκ νέου τις «τρύπιες τσέπες» του, που δεν γεμίζουν ποτέ.

2. ΝΑΤΟϊκή «ασφάλεια» των Ολυμπιακών αγώνων – φασιστικοποιήση της κοινωνικής ζωής

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν σ’ ένα κλίμα πρωτοφανούς αστυνομοκρατίας και στρατοκρατίας. Δεκάδες χιλιάδες αστυνομικοί, ασφαλίτες και στρατιώτες όλων των όπλων βρίσκονταν σε μόνιμη κινητοποίηση καθόλη τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, διαθέτοντας βέβαια και τα ανάλογα τεχνικά μέσα παρακολούθησης και καταστολής.

Η αντιδραστική κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ δεν περιορίστηκε μόνο σ’ αυτά τα μέτρα, που ήταν υπεραρκετά για τη διαβόητη «ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων», αλλά κάλεσε και τον επιθετικό στρατιωτικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ για την «ασφάλεια» τους και τέθηκαν σε συναγερμό τα AWACS και οι βάσεις των αμερικανών ιμπεριαλιστών, ενώ επιπλέον επέτρεψε σε χιλιάδες πράκτορες αμερικανούς, άγγλους και ισραηλινούς να κατακλύσουν όλη τη χώρα. Γέμισε ακόμα την Αθήνα με χιλιάδες χαφιεδο-κάμερες και σαν να μην ήταν αυτές αρκετές έφερε και δυο «Ζέπελιν» για να καταγράφουν μέρα-νύχτα τα «πάντα» και να συγκεντρώνουν στοιχεία, διοχετεύοντάς τα στην Διεύθυνση Αστυνομίας Αθηνών.

Η Αθήνα ζούσε σε κλίμα ασφυκτικής αστυνομοκρατίας και στρατοκρατίας και όλη η Ελλάδα βρέθηκε για ένα ολόκληρο μήνα υπό πλήρη αμερικανο-ΝΑΤΟϊκή στρατιωτική κατοχή.

Απαγορεύτηκαν οι διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις, αφισοκολλήσεις, κλπ. και απαιτούνταν «ειδική» άδεια για μετακινήσεις σε πολλές περιοχές. Τέθηκαν υπό παρακολούθηση, σε 24ωρη βάση, κόμματα και Οργανώσεις και πάνω από 1.500.000 άτομα παρακολουθούνταν συνεχώς, ενώ ο αντιδραστικός υπουργός Βουλγαράκης διακηρύσσει προκλητικά-απειλητικά, ότι τυχόν υπονόμευση του διαβόητου «εθνικού οράματος»(!) θα «θεωρείται πράξη εσχάτης προδοσίας»!!!

Πέρα απ’ αυτά, η κυβέρνηση Καραμανλή, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων, έσπευσε να καταθέσει νέο φασιστικό τρομονόμο, πολύ χειρότερο απ’ τους προηγούμενους, που ψήφισαν μόνο οι βουλευτές της. Όλα αυτά τα φασιστικά μέτρα πέρασαν δυστυχώς χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση.

Τα παραπάνω, δραστικού περιορισμού-κατάργησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, μέτρα συνιστούν πρωτοφανή φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής.

Αυτά τα φασιστικά μέτρα, μαζί με τις χαφιεδο-κάμερες, παραμένουν και μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων και επομένως μπροστά στην εργατική τάξη και το λαό μπαίνει το καθήκον να ανοίξουν χωρίς χρονοτριβή μέτωπο πάλης για την κατάργηση και αχρήστευσή τους στην πράξη.

Η πάλη κατά της φασιστικοποίησης, συνδυασμένη με την πάλη κατά της «επανίδρυσης του κράτους»(!), δηλ. του κράτους της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς, δεν πρέπει καθόλου να παραμεληθεί. Η διαρκής φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής, που το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ προωθεί με ταχείς ρυθμούς, και ότι απορρέει απ’ αυτήν δεν πρέπει να υποτιμηθούν. Η επιτυχής διεξαγωγή αυτής της πάλης απαιτεί τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή και κινητοποίηση των πλατιών λαϊκών μαζών, κι’ αυτό είναι δυνατό αφού οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματά τους απειλούνται άμεσα και επικίνδυνα.

3. Ολυμπιακοί Αγώνες της «ντόπας» και της «μάσας» - κέρδος

Οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες που πολυδιαφημίστηκαν απ’ την αστική προπαγάνδα, μέσω των ΜΜΕ, σαν αγώνες «ειρήνης», «ειρηνικής άμιλλας των λαών» και «εκεχειρίας» έγιναν, όπως προαναφέρθηκε, σε μια πολεμική ατμόσφαιρα της πιο ακραίας μορφής, σε κατάσταση πρωτοφανούς τρομο-υστερίας, σε μια πλήρη αστυνομοκρατούμενη και στρατοκρατούμενη από ξηράς-αέρα-θάλασσα Αθήνα, σε μια Ελλάδα πολιορκημένη απ’ τους ΝΑΤΟϊκούς στρατοκράτες-τρομοκράτες και ξένους πράκτορες μυστικών υπηρεσιών.

Ταυτόχρονα καθόλη τη διάρκεια της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων, σε πείσμα της παραπλανητικής αστικής προπαγάνδας, η «ειρήνη» και η πολυθρύλητη «εκεχειρία» τουφεκίζονταν μέρα-νύχτα απ’ τους αμερικανο-άγγλους ιμπεριαλιστές και τους συμμάχους τους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν και απ’ τους φασίστες ισραηλινούς σιωνιστές στην Παλαιστίνη. Οι εχθροπραξίες, οι στρατιωτικές επιθέσεις, τα αιματοκυλίσματα και τα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών σε βάρος των λαών συνεχίζουν το δικό τους δρόμο.

Δεν είναι όμως μόνο ο καθημερινός τουφεκισμός της «ειρήνης» που έπληξε κι’ αυτή τη φορά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και η διαβόητη «ειρηνική άμιλλα των λαών» και το «ολυμπιακό ιδεώδες» δέχτηκαν σκληρότατο πλήγμα απ’ την πλατιά χρήση αναβολικών ουσιών.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες διεξάχθηκαν σε ατμόσφαιρα της πιο αποπνικτικής μπόχας της «ντόπας». Διπλάσιοι αθλητές, σε σχέση με την προηγούμενη Ολυμπιάδα, βρέθηκαν στον αντιντόπινγκ έλεγχο ντοπαρισμένοι και πολλοί άλλοι είχαν ήδη αποκλειστεί από τους αγώνες πριν καιρό. Επιπλέον είναι γνωστό ότι ορισμένες από τις χημικές ουσίες είναι προς το παρόν δύσκολα ή και καθόλου ανιχνεύσιμες. Ας προστεθεί ακόμα πως οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές αρνήθηκαν τον έλεγχο σειράς αθλητών τους.

Έτσι το λεγόμενο «ολυμπιακό ιδεώδες», η «ολυμπιακή ιδέα» για την οποία τόσο ενδιαφέρονταν οι ρεβιζιονιστές ηγέτες να βγει «κερδισμένη»(!) («Ρ» 26.8.2004, σελ. 5) πνίγηκε και αυτή τη φορά μέσα στη βαριά μπόχα της «ντόπας» και σκεπάστηκε με τη λάσπη της, αποκαλύφθηκε σαν «ιδεώδες» της «ντόπας» και της «μάσας».

Το φαινόμενο του ντόπινγκ είναι μόνιμος συνοδοιπόρος των Ολυμπιακών Αγώνων και γενικά του αθλητισμού και αποτελεί σήμερα παγκόσμιο φαινόμενο που απορρέει αναπόφευκτα απ’ την υπερεμπορευματοποίηση του αθλητισμού και την υποταγή τους στο ανώτατο κέρδος των καπιταλιστικών επιχειρήσεων που συνδέονται μ’ αυτήν και η οποία απ’ τη μια αποφέρει μυθώδη κέρδη σ’ αυτές, ενώ απ’ την άλλη καταστρέφει ταυτόχρονα τους αθλητές. Συνάμα δημιουργεί μια φανταστική-εικονική πραγματικότητα και ψευδή αθλητικά πρότυπα για τη νεολαία: εκείνα των ντοπαρισμένων πρωταθλητών, που η αστική προπαγάνδα ανυψώνει, για να γίνουν «ελκυστικά», σε γελοιογραφίες «ηρώων», και μάλιστα όταν είναι γνωστό, ότι πολλοί απ’ αυτούς σε λίγο, εξαιτίας της χρήσης των αναβολικών και της εξαντλητικής άσκησης, αχρηστεύονται σωματικά και κάποιοι άλλοι οδηγούνται στο θάνατο – αποκορύφωμα της παρακμής της σάπιας και ως το μεδούλι διεφθαρμένης καπιταλιστικής κοινωνίας.

Αυτό που είναι ακόμα χειρότερο και πιο επικίνδυνο και με απρόβλεπτες συνέπειες είναι, σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες, η δυνατότητα τοποθέτησης «γονιδίου σ’ έναν αδενοϊό... και μ’ αυτόν τον τρόπο να προκύψει ένας γενετικά τροποποιημένος-μεταλλαγμένος αθλητής... Με τέτοιες παρεμβάσεις υπάρχει κίνδυνος όχι απλώς να τροποποιηθούν η γενετική σύσταση και η απόδοση του αθλητή, αλλά να τροποποιηθεί η γενετική σύσταση του ίδιου του ανθρώπινου είδους, με επιπτώσεις που είναι απρόβλεπτες» (Κ. Τριανταφυλλίδης, καθηγητής γενετικής στο τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ).

4. Αντιδραστικός μεγαλοϊδεατισμός-εθνικιστικό παραλήρημα

Η αυλαία των Ολυμπιακών Αγώνων έπεσε, κρύβοντας πίσω της το αποκορύφωμα της τελετής λήξης: την προβολή της μουσικής των σκυλάδικων – την μεγαλύτερη πολιτιστική κατάκτηση της ντόπια αστικής τάξης. Σ’ αυτή δεν αξίζει φυσικά καμιά αναφορά.

Όμως αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το περιεχόμενο της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Γιατί το περιεχόμενό της υπήρξε μια επιλεκτική αναφορά στα ιστορικά γεγονότα και την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας – παρόλο που οι εμπνευστές του με πρώτο τον Δ. Παπαϊωάννου ισχυρίζονται: «δεν επιλέξαμε να αναπαραστήσουμε τίποτε από τις ιστορικές εποχές» - με επιδίωξη να «θεμελιωθεί»-«τεκμηριωθεί»(!) εκ νέου ο γνωστός αντιδραστικός άκρατος μεγαλοϊδεατισμός, που εξακολουθεί να αποτελεί την ιδεολογία της κυρίαρχης αντιδραστικής αστικής τάξης, αναπροσαρμοσμένος βέβαια στις κάθε φορά ανάγκες της.

Αλλά και ο Δ. Παπαϊωάννου στη συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» παραδέχεται, εμμέσως πλην σαφώς, ότι «κάνει ιστορία»: «διαλέξαμε να ζωντανέψουμε μονάχα έργα τέχνης, τα οποία έχουν συμπυκνώσει μέσα στη φόρμα τους την ενέργεια και τη μυρωδιά κάθε εποχής... Αλλά η τέχνη – κι εδώ φαίνεται πόσο σωστή ήταν η επιλογή μας – μιλά τόσο βαθιά για την Ιστορία, που όλοι πίστεψαν ότι η πομπή των αρμάτων έκανε μια ιστορική αναδρομή» («Ελευθεροτυπία» 16.8.2004).

Ανεξάρτητα όμως απ’ τους όποιους ισχυρισμούς του Δ. Παπαϊωάννου, στα μάτια των θεατών παρήλασε, μέσα από κραυγαλέες ιστορικές παραποιήσεις και προκλητικές αποσιωπήσεις, «μεγαλοπρεπής» ο γνωστός αντιδραστικός μύθος της τρισχιλιετούς ιστορικής συνέχειας: αρχαία Ελλάδα-Βυζάντιο-νέος «Ελληνισμός», που κορυφώνεται στη «ντόπα» της «ένδοξης εθνικοφροσύνης»: στα «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» και «Ελλάς-ελλήνων χριστιανών» των φασιστών συνταγματαρχών της χούντας που καταλήγουν στο σημερινό υπεραντιδραστικό ελληνο-ορθόδοξο εθνικισμό του φεουδο-αστικού ιερατείου, με επικεφαλής το χουντο-Χριστόδουλο, που ταυτίζει τον «ελληνισμό» με το χριστιανισμό, αλλά και του συνόλου των πιο αντιδραστικών εθνικιστικών-σοβινιστικών κύκλων του τόπου.

Για τη στάση του χριστιανισμού απέναντι στον πολιτισμό της αρχαίας δουλοκτητικής Ελλάδας ας αναφερθούν εδώ μόνο οι επιθέσεις που δέχτηκαν οι ολυμπιακοί Αγώνες από το χριστιανισμό και τον εκπρόσωπό του, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Θεοδόσιο που το 394 προχώρησε, στο όνομα φυσικά του χριστιανισμού, στην κατάργησή τους. Γνωστές είναι επίσης και οι μεγάλες εγκληματικές καταστροφές που προκλήθηκαν απ’ τους χριστιανούς στα αρχαία ελληνικά πολιτιστικά μνημεία.

Στις μέρες μας το επικίνδυνο αντιδραστικό μείγμα άκρατου εθνικισμού-θρησκείας γίνεται κάθε φορά πρώτο σύνθημα και σημαία των διαφόρων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως συνέβηκε πρόσφατα με τη νίκη της εθνικής ομάδας που ο ανύπαρκτος θεός τη «βοήθησε»(!) να νικήσει τις άλλες ομάδες και ν’ αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης, κλπ., για να γίνει εκ νέου σημαία των Ολυμπιακών Αγώνων και να βρει συνέχεια στις δηλώσεις διάφορων πρωταθλητών των φετινών αγώνων με τυπική και πιο ακραία περίπτωση εκείνη της Φανής Χαλκιά: «ήθελα να δείξω ότι ο έλληνας πρέπει να είναι ψηλά. Ότι είναι γεννημένος για πρώτος. Έχουμε μέσα στα κύτταρά μας γραμμένη την ιστορία των προγόνων μας και οφείλομε να νοιώθουμε υπερήφανοι... Εμείς είμαστε για την κορυφή» («Ελευθεροτυπία» 26.8.2004, σελ. 22). «Οι έλληνες είναι γεννημένοι για την κορυφή... Εμείς οι έλληνες είμαστε πρωταθλητές... Όταν υπάρχει ελληνική ψυχή και πίστη στο Θεό, μπορείς να κατακτήσεις την κορυφή του κόσμου» («Ελευθεροτυπία» 27.8.2004, σελ. 26).

Παραλλαγμένη κάπως δίνει την ίδια αυτή αντιδραστική δήλωση της Φάνης Χαλκιά ο «Ριζοσπάστης» (26.8.2004, σελ. 17) χωρίς όμως να τη σχολιάζει, προπαγανδίζοντάς της στην πραγματικότητα ατόφια.

Τις ανόητες, γελοίες, αλλά προπαντός άκρως επικίνδυνες ναζιφασιστικής προέλευσης κορώνες περί «περιούσιου λαού»(!) που είναι «προορισμένος για την κορυφή»(!) και «είναι γεννημένος για πρώτος»(!) – τα «δοξασμένα ελληνικά γονίδια της πρωτιάς» στο δρόμο της «δοξασμένης άριας φυλής του Χίτλερ» - της «πρωταθλήτριας» διαψεύδουν τόσο οι επιστήμες αλλά και η σημερινή ελληνική πραγματικότητα στο χώρο του αθλητισμού: οι περισσότεροι πρωταθλητές της χώρας δεν είναι έλληνες αλλά αλβανοί, γεωργιανοί, κλπ.

Οι παραπάνω δηλώσεις της Χαλκιά έρχονται συνέχεια των γνωστών ναζιφασιστικών δηλώσεων του χουντο-φασίστα Π. Ψωμιάδη, νομάρχη Θεσσαλονίκης και ηγετικού στελέχους του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, ότι «οι έλληνες γεννιούνται, δεν γίνονται»!!!

Το εθνικιστικό-ναζιφασιστικό κήρυγμα της Φ. Χαλκιά συνέχισε η Χρυσοπηγή Δεβεντζή με το δικό της εθνικιστικο-θρησκευτικό παραλήρημα. Όταν από ψευδείς διαδόσεις πληροφορήθηκε ότι η πρωταθλήτρια Μπακό από το Καμερούν βρέθηκε τάχα θετική στον έλεγχο έσπευσε επιπόλαια να δηλώσει: «Τι να πω; Ο Θεός με βοήθησε!... Τώρα θα κάνω σάλτα... Θα μπω μέσα στο στάδιο να μου κάνουν απονομή... Θα μπω μέσα στο στάδιο να ακούσω τον εθνικό ύμνο»!!! («Ελευθεροτυπία» 26.8.2004, σελ. 10).

Όμως δυστυχώς γι’ αυτή ο «Θεός» αυτή τη φορά δεν ήταν ‘Έλληνας και έτσι έμεινε μόνη της και «αβοήθητη» στο παραληρηματικό εθνικιστικο-θρησκευτικό επαίσχυντο ξέσπασμά της.

Ο εθνικισμός-σοβινισμός και η θρησκεία είναι σήμερα απ’ τα πιο επικίνδυνα δηλητήρια της συνείδησης των πλατιών λαϊκών μαζών και απ’ τα πιο αποτελεσματικά και προτιμητέα όπλα της αντιδραστικής αστικής τάξης για να τις καθυποτάξει και να τις φέρει σ’ αντίθεση και εχθρότητα με τους γειτονικούς λαούς και όχι μόνο, μα προπαντός να τις στρέψει ενάντια στους ξένους εργάτες που ζουν και δουλεύουν στη χώρα μας.


Σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη
Έντονες αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Γαλλίας-Γερμανίας

Στα τέλη Ιούνη πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη η σύνοδος του επιθετικού στρατιωτικού συνασπισμού του ΝΑΤΟ.

Και σ’ αυτή τη σύνοδο, όπως ήταν επόμενο, εκδηλώθηκαν εκ νέου οι γνωστές οξύτατες αντιθέσεις μεταξύ των αμερικανών ιμπεριαλιστών και εκείνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιθέσεις που απορρέουν από τα αντιτιθέμενα συμφέροντά τους. Ιδιαίτερα μετά τη στρατιωτική επέμβαση των αμερικανο-άγγλων ιμπεριαλιστών στο Ιράκ και την κατάληψή του οι μεταξύ τους αντιθέσεις και στο ΝΑΤΟ έχουν οξυνθεί πολύ περισσότερο, και έτσι ο επιθετικός αυτός στρατιωτικό συνασπισμός έχει χάσει οριστικά πλέον την παλιότερη γνωστή ενότητά του.

Όταν ο αρχηγός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπους ζήτησε από το ΝΑΤΟ αποστολή στρατευμάτων στο Ιράκ η απάντηση της Γαλλίας και Γερμανίας υπήρξε κατηγορηματικά αρνητική.

Ο γάλλος πρόεδρος Σιράκ δήλωσε: «είμαι εντελώς αντίθετος στην ιδέα εγκατάστασης του ΝΑΤΟ στο Ιράκ. Θα ήταν επικίνδυνο, αντιπαραγωγικό και παρεξηγήσιμο από τους ιρακινούς, οι οποίοι στο κάτω-κάτω δικαιούνται κάποιο σεβασμό» («Ελευθεροτυπία» 30.6.2004, σελ. 14). Ανάλογη ήταν και η στάση της Γερμανίας.

Αλλά και στο θέμα του Αφγανιστάν εκδηλώθηκαν οι μεταξύ τους αντιθέσεις, όταν ο πρόεδρος του Αφγανιστάν, ανδρείκελο των ιμπεριαλιστών, Χαμίντ Καρζάϊ ζήτησε από το ΝΑΤΟ να σταλούν στρατεύματα για τη διεξαγωγή των εκλογών, πρόταση με την οποία συμφώνησαν οι αμερικανοί. Ο γερμανός Καγκελάριος Γ. Σρέντερ δήλωσε ότι η Γερμανία δεν θα αυξήσει τον αριθμό των στρατιωτών της στο Αφγανιστάν. Ο δε γάλλος πρόεδρος εκδήλωσε την αντίθεσή του στην αποστολή Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης, που ζητήθηκε από τις ΗΠΑ, με τη δικαιολογία ότι αυτή η δύναμη προορίζεται για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων κρίσης, σκοπό για τον οποίο έχει συγκροτηθεί. Στη συζήτησε αυτού του ζητήματος υπήρξε οξύτατη φραστική αντιπαράθεση μεταξύ των υπουργών Άμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλτ Ραμσφέλτ και της Γαλλίας, Μισέλ Αλιότ-Μαρί.

Οι προτάσεις των αμερικανών είχαν την υποστήριξη της Βρετανίας.

Οξύτατη όμως υπήρξε η αντιπαράθεση μεταξύ των ΗΠΑ και Γαλλίας-Γερμανίας στο θέμα της Τουρκίας. Την αφορμή έδωσε ο Μπους με την παρακάτω δήλωσή του για την Τουρκία: «έχετε καλύψει τις προϋποθέσεις και οδεύετε προς πλήρη ένταξη στην ΕΕ. Ο Ατατούρκ είχε το όραμα της ισχυρής Τουρκίας που θα είναι ενταγμένη στην Ευρώπη. Οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι η Τουρκία, ως ευρωπαϊκή δύναμη, ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Σ’ αυτή τη δήλωση του Μπους απάντησε έξαλλος ο Σιράκ: «Έχει υπερβεί τα όριά του ο Μπους. Είμαστε φίλοι και όχι υπηρέτες των ΗΠΑ». Ο δε Σρέντερ αναφερόμενος στο θέμα της Τουρκίας δήλωσε: «Σε περίπτωση που η Τουρκία κάνει αυτά που τις αναλογούν, τότε θα πρέπει να τηρηθεί ο λόγος που της έχει δώσει πριν από 41 χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση» («Ελευθεροτυπία» 30.5.2004, σελ. 14).


Νίκος Ζαχαριάδης
31 χρόνια από τη δολοφονία του

Ο μεγάλος επαναστάτης κομμουνιστής ηγέτης, Αρχηγός του ΚΚΕ, δολοφονήθηκε στις αρχές Αυγούστου του 1973 στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, μετά από 17 χρόνια εξορίας, από την αποστάτρια κλίκα των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗ.

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Ο Γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης εξοντώθηκε εξόριστος στο Σουργκούτ της Σιβηρίας την 1 Αυγούστου 1973

Μαύρη μέρα στους συντρόφους ξημερώνει
και τρομάξανε όλοι μαζί
ο Νίκος Ζαχαριάδης πεθαίνει
δίχως κανείς να τον δει

μακρυά απ’ την όμορφη πατρίδα
απ’ τους συντρόφους, φίλους και παιδιά
την πρώτη Αυγούστου ο Νίκος μας φεύγει
η καρδιά του σταματά να χτυπά

Όπως αρπάζει ο λύκος το κριάρι
με το στόμα το σέρνει στη γη
έτσι οι ξένοι τον αρπάξαν
τον θάψαν μονάχοι αυτοί

 

Μήδε κανείς να βρεθεί να τον κλάψει
ούτε στον τάφο στεφάνι να μπει
οι σύντροφοι πια όταν μάθαν
τον έκλαψαν όλοι μαζί

Όλη τη ζωή του αγώνα, θυσίες
φυλακές, εξορίες βαριά
μέρα νύχτα η καρδιά του πονούσε
για το κόμμα και για την Λευτεριά

Δεν θάνε μακρυά η ημέρα εκείνη
στο μνήμα στεφάνι να μπει
και με γράμματα θα γράψει
Ζαχαριάδη Νίκο αγωνιστή

 

Τασκέντη 3.8.1973
ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΣΟΥΛΑ

 


Μπέρτολντ Μπρεχτ (1898-1956)
Βραβείο ΣΤΑΛΙΝ (1955)

«Όταν ήρθαν να πιάσουν τους
Εβραίους, σκέφτηκα: εγώ δεν
είμαι Εβραίος και δεν
μίλησα. Όταν ήρθαν να
πιάσουν τους κομμουνιστές,
σκέφτηκα: εγώ δεν είμαι
κομμουνιστής και δεν
μίλησα. Όταν ήρθαν να
πιάσουν τους σοσιαλιστές,
σκέφτηκα: εγώ δεν είμαι
σοσιαλιστής, και δεν μίλησα.
Και όταν ήρθαν να πιάσουν
Εμένα, δεν υπήρχε πλέον
κανείς να μιλήσει»

Στις 14 Αυγούστου συμπληρώθηκαν 48 χρόνια απ’ το θάνατο του μεγάλου γερμανού επαναστάτη κομμουνιστή ποιητή και δραματουργού Μπέρτολτ Μπρεχτ, που επηρέασε όσο λίγοι την επαναστατική λογοτεχνία γενικά και ειδικά το θέατρο.

Παρόλο που είναι πασίγνωστο ότι ο Μ. Μπρέχτ τιμήθηκε το 1955 με το «βραβείο ΣΤΑΛΙΝ-Ειρήνης», οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ συνεχίζοντας με συνέπεια τον αντισταλινικό τους δρόμο διαδίδουν ακόμα και σήμερα τα γνωστά ψέματα των προδοτών χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών, ότι τάχα αυτός «το 1955 για το έργο του τιμάται με το βραβείο Λένιν»!!! («Ρ» 14.8.2004, σελ.28), ελπίζοντας πως έτσι θα σβήσουν απ’ την ιστορία το όνομα του Ιωσήφ Στάλιν. Όσοι είναι ελάχιστα πληροφορημένοι γνωρίζουν ότι τότε «βραβείο Λένιν» δεν υπήρχε.

Επιπλέον οι σοσιαλδημοκράτες του «Κ»ΚΕ κοινοποιούν τώρα, μέσω «Ριζοσπάστη», και μια νέα τους «ανακάλυψη»(!), δηλ. τη διάδοση των γνωστών αστικών μυθευμάτων ότι ο Μπρέχτ «διδάχτηκε το μαρξισμό απ’ τον αντιφασίστα βουλευτή του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος Καρλ Κορς»(!), το γνωστό αποστάτη του κομμουνιστικού κινήματος.

Όμως αν ο Μπρέχτ είχε διδαχτεί-ασπαστεί τις αντιμαρξιστικές απόψεις του Κ. Κορς δεν θα είχε γίνει ο γνωστός επαναστάτης μαρξιστής διανοούμενος που γνωρίζουν οι κομμουνιστές. Σ’ αντίθεση με τα αστικο-ρεβιζιονιστικά μυθεύματα, ο Μπρέχτ διδάχθηκε το μαρξισμό απ’ τους Μαρξ-Έγκελς-Λένιν-Στάλιν.

Με την ευκαιρία αυτή ας σημειωθεί επίσης ότι στην τότε Γερμανία δεν υπήρχε «Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα», όπως ισχυρίζονται οι χρουστσοφικοί του «Κ»ΚΕ, αλλά το επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD) με επικεφαλής το μεγάλο μαρξιστή, μέλος της ΕΕ της Γ΄ ΚΔ, και ήρωα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος Έρνστ Τέλμαν (Ernst Thaelmann), που δολοφόνησαν πριν 60 χρόνια (18.8.1944) οι χιτλερικοί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ.

 


ΗΛΕΚΤΡΑ
Γιάννης Ρίτσος

Ηλέκτρα μας,
η ώρα της λευτεριάς έφτασε
και εσύ λείπεις.
Τις νύχτες
τα χωνιά του ΕΛΑΣ
διαλαλούν τις νίκες μας
κι εσύ δεν ακούς.
Καισαριανή, Παγκράτι, Κοκκινιά
ανεμίζουν τα κόκκινα φλάμπουρα
πού ΄ραψες, βελονιά τη βελονιά,
πληγή πληγή, με τα χέρια σου,
και συ δε βλέπεις.

Ηλέκτρα μας,
η μυρωδιά απ’ την καιόμενη σάρκα σου
χνωτίζει τα τζάμια στις φτωχές συνοικίες μας,
όμως η φλόγα του αίματός σου
ανάβει το λυχνάρι μας, το τζάκι μας
και τις καρδιές μας,
γράφει με κόκκινο στις μάντρες των εργοστασίων
το τρίγραμμα της ταυτότητάς σου:
ΚΚΕ.

Όταν, με τις φωτιές και τα μαστίγια, οι βασανιστές σου
σε ρώτησαν: «
Ποιο τ’ όνομά σου;»
«Ελληνίδα», αποκρίθηκες.
Όταν σε ρώτησαν: «Και ποια η φαμίλια σου;»
«Το ΚΚΕ» είπες.
Όταν σε ρώτησαν: «Ποια η τελευταία επιθυμία σου;»
«Θάνατος στο φασισμό – αποκρίθηκες –
λευτεριά στο λαό της Ελλάδας,
λευτεριά στους λαούς όλου του κόσμου».
Κι έγινε μέγα φως, κι έλαμψες όλη,
όρθια, φλεγόμενη λαμπάδα
μπροστά στην όρθια Λευτεριά.

Ηλέκτρα μας -
όχι, λοιπόν. Δε λείπεις.
Ποτέ δεν έλειψες απ’ τον αγώνα.
Ποτέ δε θα λείψεις απ’ τη μνήμη μας.
Τούτη την ώρα
στ’ όνομά σου ορκιζόμαστε:
Λευτεριά!
Στ’ όνομά σου ορκιζόμαστε:
Εκδίκηση.
Στ’ όνομά σου ορκιζόμαστε:
να σου μοιάσουμε.

Κοιμήσου ήσυχα.
Κοιμήσου, αδελφή του Κόμματός μας.
Κοιμήσου, κόκκινη αδελφή της επανάστασης.
Μην πικραίνεσαι
που ΄ναι τα μάτια μας λιγάκι κόκκινα.
Δεν είναι απ’ το κλάμα,
μα απ’ την οργή κι απ’ την αγρύπνια,
απ’ την αγρύπνια στο πρώτο χαράκωμα,
εκεί που στάθηκες πάντα.
Εκεί που έπεσες.

Κοιμήσου ήσυχα, συντρόφισσα.
Κοιμήσου, αδελφή του Κόμματός μας.
Η Λευτεριά και η Εκδίκηση πλησιάζει

Αθήνα Αύγουστος 1944


Νέος πρόεδρος της Κομισιόν: Ο «καφετζής» του Μπους πορτογάλος Ζοζέ Ντουράο Μπαρόζο

Οι υπαρκτές αντιθέσεις μεταξύ των χωρών-μελών της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και οι συστηματικές προσπάθειες των ΗΠΑ να οξύνουν αυτές τις αντιθέσεις, «περνώντας» την πολιτική τους μέσω των «δορυφόρων» τους σ’ αυτή (όπως έδειξε και η περίπτωση του Ιράκ), οδήγησαν να βρεθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων διάφοροι υποψήφιοι για την προεδρία της Κομισιόν, μεταξύ των οποίων και ο βρετανός Κρις Πάτεν που προτάθηκε από το αντιδραστικό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ).

Είναι φανερό πως το «μακρύ χέρι» της πρότασης για τον βρετανό Κρις Πάτεν βρίσκεται στις ΗΠΑ και στρέφεται κατά του γαλλο-γερμανικού άξονα, ο οποίος είχε προτείνει τον Γκ. Φέρχοφστατ, πρωθυπουργό του Βελγίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι την υποψηφιότητα Πάτεν υποστήριξε η Βρετανία, αλλά και οι κυβερνήσεις Ιταλίας, Ελλάδας και Πορτογαλίας και απ’ τις νέες χώρες η πολωνική και σλοβάκικη κυβέρνηση που ακολουθούν τις ΗΠΑ. Και δεν μπορεί να μην παρατηρηθεί εδώ η συμπαράταξη της κυβέρνησης Καραμανλή με τον βρετανο-αμερικάνικο «άξονα».

Όμως στη Σύνοδο Κορυφής (18.6.2004) των «25» τα κράτη-μέλη δεν κατέληξαν σε καμιά απ’ τις δυο υποψηφιότητες, οπότε αυτές αποσύρθηκαν.

Μετά από αυτό, ο γαλλο-γερμανικός άξονας πρότεινε τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και η Βρετανία τον ιρλανδό πρωθυπουργό Μπέρτι Άχερν, αλλά και πάλι δεν υπήρξε συνεννόηση.

Μετά από αυτά η Βρετανία προσανατολίστηκε προς τον πορτογάλο πρωθυπουργό Μπαρόζο και στις 29 Ιούνη, μετά από δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων και μια μέρα μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, οι αρχηγοί των κρατών-μελών αποφάσισαν-επέλεξαν ως νέο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) τον υπεραντιδραστικό αυτό πολιτικό τυχοδιώκτη και γνωστό «καφετζή» του Μπους, που ως γνωστόν στάθηκε σταθερά στο πλευρό των ΗΠΑ-Αγγλίας στην περίπτωση του Ιράκ και φιλοξένησε στις Αζόρες τους Μπους-Μπλερ-Αθνάρ.

Στις 22 Ιούλη το νέο Ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε την επιλογή του Ζοζέ Μπαρόζο από τους «25» με ψήφους 413 υπέρ (ΕΛΚ 268, Φιλελεύθεεροι 88, υπόλοιποι σοσιαλιστές), και 251 κατά, σε σύνολο 664 έγκυρων ψηφοδελτίων (ψήφισαν 711, 3 άκυρα και 44 αποχές-λευκά).

Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Ζαν Πιερ Ραφαρέν δήλωσε για την περίπτωση Μπαρόζο ότι «ο νέος πρόεδρος γνωρίζει πως ο κόσμος είναι πολύπλοκος και δεν θα τον βλέπει με αμερικάνικα γυαλιά», ενώ ο Σρέντερ δήλωσε ότι η περίπτωση του Μπαρόζο δεν είναι απ’ τις πρώτες επιλογές του, κρίνει όμως, «ότι η λύση που επιτεύχθηκε είναι λογική για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα». Ο δε Μπλερ δήλωσε ότι η περίπτωση Μπαρόζο «είναι καλή»(!), γιατί αυτός «πιστεύει βαθύτατα στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις» και επιπλέον «πιστεύει στη συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και στο γεγονός ότι εμείς πρέπει να συνεργαστούμε από κοινού»!!!

Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκλέχθηκε ο καταλανός σοσιαλιστής Ζοζέ Μπορέλ.

Απ’ την πλευρά του το τσιράκι του Μπους, Κ. Καραμανλής, πανευτυχής και περιχαρής δήλωσε για την εκλογή του υπεραντιδραστικού φίλου του και «καφετζή» των Μπους-Μπλερ-Αθνάρ: «μετά τη συμφωνία για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, η ΕΕ επέλεξε ομόφωνα τον νέο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Με τη διεύρυνση και το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, η ΕΕ έκανε ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα προς μια νέα εποχή στην οποία οι ευρωπαίοι πολίτες ζητούν μια Ευρώπη πιο δημοκρατική, περισσότερο κοινωνική, που θα βρίσκεται κοντά στους πολίτες. Μια Ευρώπη που θα προσφέρει σε όλους το αίσθημα της ασφάλειας και της ευημερίας. Είμαι πεπεισμένος ότι ο νέος πρόεδρος και φίλος πρωθυπουργός θα είναι ένας άξιος ηγέτης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, δεδομένου ότι έχει τη γνώση, την εμπειρία και την πίστη στις ευρωπαϊκές αξίες και είναι εξοικειωμένος με τα προβλήματα του ευρωπαϊκού νότου, ιδιαίτερα της συνοχής, και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που είναι οι βασικές προτεραιότητες για την Ελλάδα» («Ελευθεροτυπία» 30.6.2004, σελ. 12).

Τα περί «Ευρώπης πιο δημοκρατικής, περισσότερο κοινωνικής», «ασφάλειας και ευημερίας, κλπ.» είναι δημαγωγικές σαπουνόφουσκες του αρχηγού του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ. Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική: η εργατική τάξη και οι λαοί ζουν σε μια Ευρώπη των μεγάλων μονοπωλίων στην οποία κυριαρχεί η μαζική ανεργία, η φτώχια και η εξαθλίωση των πλατιών λαϊκών μαζών, κλπ. και βαθαίνει επικίνδυνα το προτσές της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής, σε μια ιμπεριαλιστική Ευρώπη που τα στρατεύματά της καταστρέφουν και διαλύουν χώρες (όπως τη Γιουγκοσλαβία) και στέλνουν στρατεύματα στο Αφγανιστάν και είναι έτοιμη να επέμβει, όπου αυτή θεωρεί αναγκαίο για την υπεράσπιση των συμφερόντων των μεγάλων ευρωπαϊκών μονοπωλίων.

Η ενθουσιώδης υπεράσπιση εκ μέρους του Κ. Καραμανλή της «περίπτωσης Μπαρόζο», δηλ. του υπεραντιδραστικού φιλο-αμερικανού «καφετζή» επιβεβαιώνει εκ νέου ότι το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ είναι ο πιο πιστός υπηρέτης των συμφερόντων των αμερικανών ιμπεριαλιστών και ότι πιο εθελόδουλο και αμερικανόδουλο διαθέτει σήμερα ο τόπος μας στο χώρο των πολιτικών δυνάμεων.

Η επιλογή του φιλο-αμερικανού Μπαρόζο ως προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) εκφράζει κατ’ αρχήν το συμβιβασμό του γαλλο-γερμανικού άξονα με τις προσδεδεμένες στην πολιτική των ΗΠΑ κυβερνήσεις και δυνάμεις σειράς χωρών-μελών της ΕΕ και κατά δεύτερο μια πρώτη ένδειξη «συνδιαλλαγής» μεταξύ ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και αμερικανών για όποια συμμετοχή στη «λεία» του Ιράκ και αλλού, αφού αυτή η επιλογή έγινε μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Ισταμπούλ, εκφράζοντας παράλληλα και τη γνωστή αδυναμία της ΕΕ στον αγώνα αμφισβήτησης της παγκόσμιας ηγεμονίας των ΗΠΑ και το σφοδρό μεταξύ τους ανταγωνισμό για σφαίρες επιρροής.

Δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς καιρός για να αποκαλύψει το πραγματικό του φιλο-αμερικάνικο πρόσωπο ο υπεραντιδραστικός Μπαρόζο. Έτσι σε πρόσφατη συνέντευξή του ανάμεσα στ’ άλλα είπε και τα εξής: «μερικοί στην Ευρώπη μπορεί να πιστεύουν ότι είναι καλό το ότι τα πράγματα πηγαίνουν κακά για τις ΗΠΑ στο Ιράκ. Πιστεύω πραγματικά ότι αυτή είναι μια παράλογη και κακή πολιτική. Πρέπει να αφήσουμε πίσω μας τις διαφωνίες για το Ιράκ και να δώσουμε μια θετική, ισχυρή συμβολή στο ιρακινό πρόβλημα». Επίσης επιθυμεί «καλή, στενή, συνεργατική σχέση με τις ΗΠΑ. Είναι προς το συμφέρον μας να συνεργαστούμε μαζί τους, αλλά και προς το συμφέρον του κόσμου» («Ελευθεροτυπία» 21.8.2004, σελ. 14).

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη

Νίκος Ζαχαριάδης: 31 χρόνια από τη δολοφονία του

Ποίημα του Αχιλλέα Φασούλα: Νίκος Ζαχαριάδης

Μπέρτολντ Μπρεχτ (1898-1956): 48 χρόνια από το θάνατό του

Γιάννη Ρίτσου: Ηλέκτρα

Νέος πρόεδρος της Κομισιόν: Ο «καφετζής» του Μπους πορτογάλος Ζοζέ Ντουράο Μπαρόζο

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55