Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 194 15-30/11/2004Αρ. Φύλ. 194 15-30 Νοέμβρη 2004
Σαρωτικό κύμα ακρίβειας στην αγορά και προκλητική αθέτηση των προεκλογικών υποσχέσεων
Πολιτική απάτη ολκής τα περί «απογραφής», «καταπολέμησης» της διαφθοράς και της «διαπλοκής»

Σπάνια στην ιστορία του τόπου συναντά κανείς πρωθυπουργό να αθετεί «εν μια νυκτί» και με τόσο προκλητικό τρόπο όλες, χωρίς εξαίρεση, τις προεκλογικές υποσχέσεις, σπάνια σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα πρωθυπουργός φτάνει στο ζενίθ αναξιοπιστίας και αναδεικνύεται σε πολιτικό απατεωνίσκο ολκής και σε φαφλατά πρώτης γραμμής, όπως ο Κ. Καραμανλής: σημερινός, με σοβαροφανείς πόζες μεγαλομανούς νάνου, πρωθυπουργός των «νταβατζήδων» του μεγάλου κεφαλαίου, υπάκουος μα και «περήφανος» καρπαοζοεισπράκτορας των αμερικανών ιμπεριαλιστών και των αντιδραστικών τούρκων σωβινιστών, αρχηγός του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ.

Στο 8μηνο της διακυβέρνησης της χώρας απ' την αντιδραστική κυβέρνηση της ΝΔ, αυτή πέρα απ' τα υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου μέτρα και την ολοκληρωτική αθέτηση όλων των προεκλογικών δεσμεύσεων και υποσχέσεων, εφάρμοσε μια ακραία νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική που οδήγησε, ανάμεσα στ' άλλα, και σ' ένα μεγάλο κύμα σαρωτικής ακρίβειας στην αγορά, σε μια πρωτοφανή, κερδοσκοπικού χαρακτήρα, άνοδο των τιμών σ' όλα τα εμπορεύματα και προπαντός στα είδη πλατιάς κατανάλωσης, μ' αποτέλεσμα να εξανεμίζονται πάλι «εν μια νυκτί» οι πενιχρότατες συντάξεις πείνας των απόμαχων της δουλειάς και οι απελπιστικά χαμηλοί μισθοί των εργαζομένων.

Η οικονομία της χώρας μας μ' αυτή την οικονομική πολιτική πέτυχε, σε ελάχιστους μήνες, ρεκόρ ανόδου τιμών και σύγκλιση σε επίπεδο τιμών με χώρες μέλη της ΕΕ, στις οποίες οι εργαζόμενοι έχουν τριπλάσιους και πλέον μισθούς απ' ότι οι Έλληνες. Έτσι η κυβέρνηση της ΝΔ πετυχαίνοντας το πρωτοφανές αυτό ρεκόρ τιμών, μετέτρεψε την Ελλάδα στην πιο ακριβή χώρα-μέλος της ΕΕ, σε πρωταθλητή ακρίβειας σ' ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η μεγάλη ακρίβεια, μαζί με τη διαρκή αύξηση της μαζικής ανεργίας, κλπ. και τους πολύ χαμηλούς μισθούς έχει δημιουργήσει μια απελπιστική και με ραγδαίους ρυθμούς χειροτέρευση της κατάστασης των πλατιών λαϊκών μαζών και ιδιαίτερα των άνεργων, των συνταξιούχων και των χαμηλόμισθων, οδηγώντας τους σε πολύ μεγαλύτερη φτώχεια και στην απόλυτη εξαθλίωσή τους.

Η σημερινή πολύ άσχημη για τους εργαζόμενους κατάσταση ήταν ασφαλώς αναμενόμενη, προβλέψιμη και αναπόφευχτη εξαιτίας της εφαρμογής της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής που υπερασπίζει και που είχε ήδη ανακοινώσει πως θα εφαρμόσει η ΝΔ σε περίπτωση νίκης στις εκλογές και συνάμα διαψεύδει όχι μόνο τις προεκλογικές δημαγωγικές εξαγγελίες αυτού του μοναρχοφασιστικού κόμματος αλλά και των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ, λακέδων του κεφαλαίου, που απέκρυψαν συστηματικά – με εντολή του ΣΕΒ για να επιτευχθεί ο στόχος του, δηλ. η νίκη της ΝΔ στις εκλογές – καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ότι η εφαρμογή αυτής της οικονομικής πολιτικής θα χειροτέρευε αναπόφευχτα και στο έπακρο την ήδη άσχημη κατάσταση των εργαζομένων και ισχυρίζονταν σ' όλους τους τόνους ότι η κατάστασή τους θα παρέμεινε τάχα στα ίδια επίπεδα, εξαπατώντας τους έτσι με τον πλέον προκλητικό τρόπο!!!

Τώρα συνεχίζοντας σε συνδικαλιστικό επίπεδο την ίδια ρεφορμιστική γραμμή υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου επειδή : πρώτο, ακολουθεί μόνιμα μια διασπαστική γραμμή (όπως η παλιά σοσιαλδημοκρατία) στο συνδικαλιστικό κίνημα και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, σαμποτάροντας τους αγώνες τους χέρι-χέρι με τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, δεύτερο, οργανώνει σποραδικά κινητοποιήσεις, γνωρίζοντας εκ των προτέρων την μόνιμη αναποτελεσματικότητά τους, τρίτο, οι κινητοποιήσεις αυτές είναι εξαιτίας του διασπαστικού τους χαρακτήρα και της αναποτελεσματικότητάς τους εντελώς ακίνδυνες για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τέταρτο, γίνονται με κριτήρια την εκτόνωση της αγανάκτησης των εργαζομένων και τον εγκλωβισμό τους στη ρεφορμιστική κατεύθυνση υποταγής στο κεφάλαιο ώστε η ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ να διατηρεί τη θέση της μέσα στο αστικό κοινοβουλευτικό παιχνίδι και να έχει πάντα διασφαλισμένη τη συμμετοχή της σ' αυτό.

Μπροστά σ' αυτή τη πολύ ζοφερή για τους εργαζόμενους κατάσταση, η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ προσπαθεί να παραπλανήσει το λαό με προπαγανδιστικές σαπουνόφουσκες τύπου «απογραφής», «Εξεταστικής Επιτροπής», «καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής», «προεδρολογία», κλπ., που όμως δεν αλλάζουν ούτε «καλυτερεύουν» στο ελάχιστο την απελπιστικά άσχημη κατάσταση των πλατιών λαϊκών μαζών που έχουν οδηγηθεί σε απόγνωση και ταυτόχρονα φουντώνει η αγανάκτησή τους.

1. «Δημοσιονομική απογραφή»: Η κυβέρνηση της ΝΔ δε σημείωσε μόνο ρεκόρ ταχύτητας στη σύγκλιση της οικονομίας σε επίπεδο τιμών, αλλά με τη διαβόητη «δημοσιονομική απογραφή» πέτυχε το ακατόρθωτο: να διασύρει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο τη χώρα και να οδηγήσει την οικονομία της σε έλεγχο και επιτήρηση μα και ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων από μέρος των Οργάνων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, γεγονός που υποχρέωσε ακόμα και τον ευρωβουλευτή της Γ. Δημητρακόπουλο (ΝΔ) να εκφράσει δημόσια τη ριζική του διαφωνία με τους χειρισμούς του υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη και να μιλήσει για «άγνοια των πολιτικών διεργασιών» στην ΕΕ και «πολιτική και οικονομική αφέλεια».

Πέρα απ' τις γελοίες και αλληλοσυγκρουόμενες «διορθωτικές» δηλώσεις του Γ. Αλογοσκούφη, οι πραγματικοί στόχοι της «απογραφής» είναι τρεις : πρώτο, να χρησιμοποιηθεί σαν άλλοθι για την αθέτηση τω προεκλογικών υποσχέσεων της ΝΔ απέναντι στο λαό, δεύτερο, να δικαιολογηθούν οι προεκλογικές ανέφικτες σαπουνόφουσκες περί «υψηλών» τάχα μελλοντικά ρυθμών ανάπτυξης, «μείωση του χρέους», κλπ. στην επόμενη τετραετία, και τρίτο, αφού η «απογραφή» ανεβάζει το έλλειμμα στο 5,4% του ΑΕΠ, να παρθούν νέα σκληρότερα αντιλαϊκά μέτρα σε βάρος όλων των εργαζομένων και ειδικότερα των χαμηλόμισθων, όπως αυτά αποτυπώνονται ήδη – δίπλα στο πρωτοφανές κύμα ακρίβειας και τη μαζική άνοδο της ανεργίας – στον προϋπολογισμό για το 2005 και το φορολογικό νομοσχέδιο. Ήδη η ΕΕ ασκεί ισχυρή πίεση για μείωση του ελλείμματος, κλπ., και επομένως τη λήψη νέων πρόσθετων αντιλαϊκών μέτρων.

2. «Εξεταστική Επιτροπή» για στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Τα δημαγωγικά οφέλη που προσδοκούσε η κυβέρνηση Καραμανλή απ' τη συγκρότηση «Εξεταστικής Επιτροπής» με τις απανωτές παροιμιώδεις γκάφες του φλύαρου «καραβανά» Σπήλιου Σπηλιωτόπουλου, που οδήγησαν, ανάμεσα στ' άλλα, και στην παραίτηση του διευθυντή Ενημέρωσης του υπουργείου Εθνικής Άμυνας δημοσιογράφου Τ. Γκουριώτη, ενώ παραιτήθηκε και η διευθύντρια του γραφείου του υπουργού Άμυνας, αλλά και με τις αποκαλύψεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας οδήγησαν την κυβέρνηση να βρεθεί η ίδια στο «εδώλιο του κατηγορουμένου».

Έτσι η πολυδιαφημισμένη «κάθαρση» στα εξοπλιστικά προγράμματα έγινε μπούμερανγκ για τη ΝΔ απ' τις ατέλειωτες γκάφες Σπηλιωτόπουλου: κατά το ταξίδι του στη Μόσχα εκθείαζε τα ρώσικα όπλα, τα οποία είχε ήδη λίγο νωρίτερα στην Αθήνα απαξιώσει, άλλαξε θέση στο θέμα των εγγυήσεων, αποδυναμώνοντας έτσι το «κατηγορητήριο» για τους προκατόχους του πρώην υπουργούς Άμυνας, κλπ., κλπ.!!!

Τελικά νέα έγγραφα-ντοκουμέντα που είδαν το φως της δημοσιότητας εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον ίδιο τον υπουργό Άμυνας και την κυβέρνηση στο θέμα της «Εξεταστικής Επιτροπής», γιατί αυτά αποκαλύπτουν ότι και ο Σπηλιωτόπουλος ακολούθησε την πρακτική των Παπαντωνίου-Τσοχατζόπουλου στο θέμα των προμηθειών όπλων, μ' αποτέλεσμα να πλήττεται ευθέως και ανεπανόρθωτα η αξιοπιστία του υπουργού αλλά και του πρωθυπουργού καθώς και της κυβέρνησης συνολικά.

Έτσι ο «καλλίγραμμος» πρωθυπουργός συνεχίζει το πολιτικό «στριπ-τιζ», εξελισσόμενος ταχύτατα σε ταλαντούχα «στριπτιτζού» που επιδεικνύει τα «κάλλη» της στο λαό.

Τέλος δε μπορεί να μην σημειωθεί εδώ η στάση του «Ριζοσπάστη», που, εκδηλώνοντας τη συμπάθειά του προς την αντιδραστική κυβέρνηση της ΝΔ, ανησυχεί και στενοχωρείται για τις γκάφες του Σπηλιωτόπουλου ή όπως γράφει «από τους όλους ατυχείς τουλάχιστον χειρισμούς της υπόθεσης από τον υπουργό Άμυνας» και τη «φθορά του ίδιου του πρωθυπουργού» («Ρ» 26.11.2004, σελ.9)!!!

3. «Διαφθορά»-«διαπλοκή». Προεκλογικά το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ είχε υψώσει τη σημαία της «καταπολέμησης της διαφθοράς» και της πολυσυζητημένης «διαπλοκής» και παρίστανε τον αρχάγγελο της «κάθαρσης».

Τώρα που βρίσκεται στην κυβέρνηση αναφέρεται σε χαμηλούς τόνους και εντελώς ρητορικά, προφανώς για τα «μάτια του κόσμου», στη «διαφθορά», χωρίς να γίνεται πειστική.

Τα φαινόμενα της διαφθοράς στο καπιταλισμό είναι φαινόμενα αναπόφευχτα που γεννάει και αναπαράγει σε μόνιμη βάση το εκμεταλλευτικό αυτό σύστημα και όποια αναφορά για δήθεν καταπολέμησή τους και πολύ περισσότερο «εξάλειψής» τους στόχο έχει να εξαπατήσει την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους, να τους καλλιεργήσει ρεφορμιστικές αυταπάτες περί «δυνατότητας» ύπαρξης ενός καπιταλισμού «απαλλαγμένου»-«καθαρού» από τέτοια φαινόμενα.

Όσον αφορά την περίφημη «διαπλοκή» της πολιτικής των εκάστοτε αστικών κυβερνήσεων με τις ισχυρές ομάδες καπιταλιστών και την υπαγόρευση-επιβολή της πολιτικής τους στις κυβερνήσεις είναι πασίγνωστο ότι οι ισχυρές ομάδες καπιταλιστών και πρώτα απ' όλα τα μονοπώλια είναι εκείνα που καθορίζουν την πολιτική των εκάστοτε αστικών κυβερνήσεων και όχι αντίστροφα. Οι αστικές κυβερνήσεις είναι απλά μαριονέτες των ισχυρών μονοπωλίων και τίποτε περισσότερο: πειθήνιοι υπηρέτες και διαχειριστές των συμφερόντων τους.

Πίσω από το θόρυβο της Νέας Δημοκρατίας για τη «διαπλοκή» αποκρύβεται πρωταρχικά η προσπάθειά της να ξαναμοιράσει την «πίττα» στους «ημέτερους» και κατά δεύτερο να δημιουργήσει την απατηλή εντύπωση στο λαό ότι η ίδια, αλλά και κάθε αστική κυβέρνηση, είναι «ουδέτερη» απέναντι στα διαμετρικά αντίθετα ταξικά συμφέροντα καπιταλιστών-εργατών και ότι τάχα «εξυπηρετεί» εξίσου και τα δυο, ενώ στην πραγματικότητα υπηρετεί αποκλειστικά και μόνο εκείνα των καπιταλιστών.

«Οι ρίζες της διαφθοράς και της λεγόμενης διαπλοκής» δεν «βρίσκονται στην ίδια, την αντιλαϊκή και φιλομονοπωλιακή πολιτική των κυβερνώντων» («Ρ» 18.11.2004, σελ. 5), όπως ισχυρίζονται οι χρουστσοφικοί σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, και επομένως πως αν αλλάξει η πολιτική των όποιων κυβερνήσεων «αποκαθάρεται» τάχα το σύστημα απ' αυτά, μα αντίθετα βρίσκονται στο ίδιο το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα, είναι σύμφυτές σ' αυτό και θα υπάρχουν έστω κι αν αλλάξει πολιτική η οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση.

Έτσι οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες αποδεικνύονται οι καλύτεροι εξωραϊστές του καπιταλισμού και αποτελούν τους καλύτερους στυλοβάτες του: «αλλαγή πολιτικής» στα πλαίσιά του αλλά όχι ανατροπή του καπιταλισμού και όλα θα «πάνε καλά» για τους εργαζόμενους!!!

 


ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2004
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

Πάντα επίκαιρη η λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου

Η λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου που υπήρξε η κορυφαία στιγμή της μακρόχρονης πάλης του λαού μας κατά της στρατιωτικοφασιστικής διχτατορίας και των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών ιμπεριαλιστών υψώθηκε σ' ένα ακόμα φωτεινό σύμβολο στην αλυσίδα των λαμπρών ηρωικών αγώνων του τόπου ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, απ' εκείνους των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ενάντια στους ξένους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους ως εκείνον του ΔΣΕ, υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ (1918-55) μ' επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη ενάντια στον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το ντόπιο μοναρχοφασισμό – σύμβολο που θα εμπνέει μόνιμα τους μελλοντικούς αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού.

Ο φετινός γιορτασμός συμπίπτει με τη συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή του Αφγανιστάν και του Ιράκ από τους αμερικανο-άγγλους ιμπεριαλιστές, τις καθημερινές στρατιωτικές τους επιθέσεις και τις δολοφονίες χιλιάδων αμάχων σ' αυτές τις χώρες και είναι ευκαιρία ο λαός μας να βροντοφωνάξει και να καταδικάσει ακόμα μια φορά τα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών σε βάρος των λαών.

Η επανεκλογή του αρχιεγκληματία γκάνγκστερ Μπους σηματοδοτεί και προαναγγέλλει – στα πλαίσια του σφοδρότατου ανταγωνισμού για το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΕΕ, Ρωσία, Ιαπωνία, κλπ.) – νέες στρατιωτικές επεμβάσεις και επιθέσεις σε βάρος άλλων χωρών με πρόσχημα τη δήθεν «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» σε διάφορα μέρη του κόσμου και ανάμεσά τους στην περιοχή των Βαλκανίων και της Μεσογείου.

Για την προώθηση των σχεδίων τους οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, και πρώτα απ' όλα ο υπ' αριθμόν ένας εχθρός των λαών αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, χρησιμοποιούν, ανάμεσα στ' άλλα, τον εθνικισμό-σοβινισό-ρατσισμό και τη θρησκεία και υποκινούν τεχνητά τα εθνικιστικά μίση και τις θρησκευτικές διαμάχες για να ρίξουν τους λαούς σε εμφύλιες, προς όφελος των συμφερόντων τους και των σχεδίων τους, αιματηρές συγκρούσεις.

Στο εσωτερικό της χώρας μετά την νίκη του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ στις εκλογές του Μάρτη σημειώνεται μια σαφή στροφή προς τα δεξιά με αρνητικές συνέπειες και άμεση επίδραση:

Πρώτο, στην παραπέρα έντονη χειροτέρευση της κατάστασης της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών λόγω της εφαρμογής όχι μόνο της οικονομικής πολιτικής των μεγάλων μονοπωλίων της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης που οδηγεί αναπόφευχτα, ανάμεσα στ' άλλα, σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση της μαζικής ανεργίας (ιδιωτικοποιήσεις, κλπ.), σ' ένα πρωτοφανές κύμα ακρίβειας, κλπ. μ' αποτέλεσμα τη φτώχεια και την απόλυτη εξαθλίωση της εργατικής τάξης.

Δεύτερο, επικίνδυνο βάθεμα της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής του τόπου – που απειλεί άμεσα τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες – με τη λεγόμενη «επανίδρυση του κράτους» (=εκφασισμός του αστικού κράτους), δηλ. την επάνδρωσή του με φασιστικά στοιχεία, ακόμα και την επαναφορά «σταγονιδίων» (γνωστών χουντικών φασιστών), την ψήφιση «εν μια νυκτί» τον Ιούνη, μόνο από τους βουλευτές της ΝΔ, του τελευταίου φασιστικού τρομονόμου, την εγκατάσταση και διατήρηση χιλιάδων χαφιεδοκάμερων καθώς και τη διατήρηση ολόκληρου του μηχανισμού αστυνομοκρατίας που οργανώθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, την αναδιοργάνωση και το δυνάμωμα ολόκληρου του κατασταλτικού καταπιεστικού μηχανισμού.

Τρίτο, στα απανωτά Βατερλό της εξωτερικής πολιτικής – ευθυγραμμισμένης με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων – με πρώτο το Κυπριακό (αποδοχή του ψευτοδιλήμματος των ΝΑΙ-ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν που επέβαλαν οι ιμπεριαλιστές αντί της αποχής απ' το δημοψήφισμα), τις ελληνο-τουρκικές σχέσεις καθώς και κείνες με τις άλλες Βαλκανικές χώρες ΠΓΔΜ, Αλβανία, Βουλγαρία, κλπ. (φιάσκο της εθνικιστικής πολιτικής).

Τέταρτο, φιλοαμερικάνικη εθελόδουλη εξωτερική πολιτική πολιτική για εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ΗΠΑ σε Μεσόγειο-Βαλκάνια (μυστικές συνομιλίες Καραμανλή-Μπους, ψήφιση στην ΕΕ του φιλοαμερικανού Μπαρόζο, κλπ.).

Η αντιφασιστική-αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική πάλη της νεολαίας και των εργαζόμενων της ηρωικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου γίνεται σήμερα φωτεινός φάρος και ισχυρός προβολέας που φωτίζει:

- την πάλη του λαού κατά του ιμπεριαλισμού και του κινδύνου πολέμου, την πάλη κατά των εθνικισμού-ρατσισμού-φασισμού, την πάλη για το διώξιμο των στρατιωτικών βάσεων απ' τον τόπο μας, την αποχώρηση της χώρας απ' το ΝΑΤΟ και την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση και την απαλλαγή της από κάθε ιμπεριαλιστική εξάρτηση,

- την πάλη κατά της ξενόδουλης πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των άλλων αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων, στηριγμάτων του ιμπεριαλισμού,

- την πάλη της εργατικής τάξης για την απόκρουση των επιθέσεων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου που προωθεί η κυβέρνηση Καραμανλή με τη στήριξη του μεγαλοαστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ και των ρεβιζιονιστικών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων «Κ»ΚΕ-Συνασπισμού.

- ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ' ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
- ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ
- ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΠ' ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ
- ΕΞΩ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΑΓΓΛΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΚ
- ΠΑΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
- ΠΑΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ-ΣΟΒΙΝΙΣΜΟΥ-ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ-ΦΑΣΙΣΜΟΥ
- ΖΗΤΩ Η ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ
- ΖΗΤΩ Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ ΛΑΩΝ ΙΡΑΚ-ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ

Νοέμβρης 2004

ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55

 


ΔΣΕ - «Πολυτεχνείο» και «Ριζοσπάστης»

Τούτο το μήνα, μ' αφορμή την επέτειο της εξέγερσης του «Πολυτεχνείου», υπήρξε «πολύ συγκινητικό»(!) το «ενδιαφέρον»(!) του «Ριζοσπάστη» για το «Πολυτεχνείο» και ακόμα «συγκινητικότερο» και «απρόσμενο» το «ενδιαφέρον»(!) του για τον ένδοξο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας!!!

Έτσι στο φύλλο της 12ης Νοέμβρη ο ανεκδιήγητος χρουστσοφικός σοσιαλδημοκράτης «Τηλέπαθος» σχολιάζει: «Σημαντικό πολύ το «Πολυτεχνείο»! Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι υπήρξε και ο «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας» σε τούτο τον τόπο...» («Ρ» 12.11.2004, σελ. 40) και την ημέρα της επετείου: «είπαμε υπήρξε και ο Δημοκρατικός Στρατός σε τούτο τον τόπο! Μην το ξεχνάμε!»(«Ρ» 17.11.2004, σελ. 40).

Πολύ όψιμα φαίνεται να «θυμήθηκαν» τα «εγγονάκια» των προδοτών Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ σοσιαλδημοκράτες του «Κ»ΚΕ το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, τον οποίο η δεξιά οπορτουνιστική κλίκα των Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη-Βαφειάδη-Φλωράκη-Τσολάκη, κλπ. στα «ένδοξα» χρόνια κυριαρχίας της ρεβιζιονιστικής αντισταλινικής φασιστικής κλίκας των Χρουστσόφ-Μπφρέζνιεφ – πρακτόρων του διεθνούς ιμπεριαλισμού – στη Σοβιετική Ένωση χαρακτήριζαν δεκαετίες ολόκληρες «τυχοδιωκτισμό του Ζαχαριάδη». «Ξέχασαν» που τα αφεντικά τους Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ, κι' αυτοί έτρεχαν ψευδομάρτυρες, δίκαζαν με νόμους για «χούλιγκανς»-«αλήτες» δίκαζε στην Τασκένδη αντάρτες και αξιωματικούς του ΔΣΕ και αργότερα τους «έστελναν» κατά εκατοντάδες, μαζί και τον καθοδηγητή του ΔΣΕ σύντροφο Νίκο Ζαχαριάδη, «διακοπές» (=εξορία) στα χιονισμένα βουνά των ρεβιζιονιστικών χωρών και άλλους στις παγωμένες στέπες της Σιβηρίας για να «συνέλθουν» απ' τις κακουχίες και ταλαιπωρίες αυτού του ένδοξου και ηρωικού αγώνα ενάντια στον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το ντόπιο μοναρχοφασισμό, για να φθάσουν τέλος στη διάπραξη του πιο αποτρόπαιου εγκλήματός τους, τη δολοφονία του Νίκου Ζαχαριάδη στο Σουργκούτ της Σιβηρίας (Αύγουστος 1973) απ' την κλίκα των Μπρέζνιεφ-Φλωράκη, βαδίζοντας και σ' αυτό το ζήτημα στα χνάρια των συντρόφων τους γερμανών σοσιαλδημοκρατών που δολοφόνησαν τους Λίμπκνεχτ-Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο.

Το πιο «ενδιαφέρον» όμως για την εργατική τάξη είναι ότι «πληροφορείται» τελευταία απ' τον «Τηλέπαθο» πως η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ θα «αποκηρύξει» στο επικείμενο 17ο Συνέδριο το «ειρηνικό κοινοβουλευτικό πέρασμα στο σοσιαλισμό» του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, της «6ης Ολομέλειας» (Μάρτης 1956) και του ρεφορμιστικού Προγράμματος του 15ου Συνεδρίου και ετοιμάζει πυρετώδικα στην παρανομία «αντάρτικο» για την «έναρξη του ένοπλου αγώνα» για την ανατροπή του καπιταλισμού με στρατηγό την Α. Παπαρήγα, υπασπιστή-επιτελάρχη τη Λ. Κανέλλη, με έδρα του «επαναστατικού» Στρατηγείου το κτίριο του Περισσού. Από μέρα σε μέρα περιμένουν την «ευλογία» των όπλων από τον «υπερπατριώτη» χουντο-Χριστόδουλο που θα τεθεί επικεφαλής της «επίλεκτης ταξιαρχίας κρούσης Ιμίων» της Λ. Κανέλλη και θα ανεμίζει μαζί της σαν «γενναίος» σημαιοφόρος τη μαυρο-«ρόζ» σημαία της «επανάστασης»!!!

Και το «ενδιαφέρον» του «Ριζοσπάστη» για το «Πολυτεχνείο» αξίζει σχολιασμό, αφού πάντα «παραλείπει» να πληροφορήσει τους αναγνώστες του για το ποια ήταν η στάση των χρουστσοφικών των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ για το ζήτημα της κατάληψης του Πολυτεχνείου και τη σύγκρουση με το φασιστικό καθεστώς.

Καταρχήν ας σημειωθεί πως η ρεβιζιονιστική ηγετική ομάδα των Κολιγιάννη-Φλωράκη, του «Κ»ΚΕ δε δίστασε, για να εξυπηρετήσει τα σχέδια της ντόπιας αντίδρασης, να καταγγείλει μέσω της "ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗΣ" Νο 8 (αντιΕΦΕΕ-«Κ»ΝΕ) ως «πράχτορες» της ΚΥΠ και της CIA τους φοιτητές της Νομικής και της Φυσικο-μαθηματικής που είχαν ταχθεί υπέρ της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ του Πολυτεχνείου και είχαν φθάσει γι' αυτό το σκοπό στο χώρο του: "καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη 14.11.73 350 οργανωμένων πραχτόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου... και της αμερικάνικης ΣΙΑ"!!!

Επιπλέον απ' την αρχή (14 Νοέμβρη 1973) που ρίχτηκε το σύνθημα της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ οι δυνάμεις της «Κ»ΝΕ-Αντι-ΕΦΕΕ («Κ»ΚΕ) και του Ρήγα Φεραίου («Κ»ΚΕ εσ.) αντιτάχθηκαν σ' αυτό, προσπάθησαν να σαμποτάρουν και να ματαιώσουν την ΚΑΤΑΛΗΨΗ, αποχωρώντας από το χώρο του Πολυτεχνείου. Όταν η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ήταν πια γεγονός, οι δυνάμεις της «Κ»ΝΕ-Αντι-ΕΦΕΕ αναγκάστηκαν να επιστρέψουν μέσα στο Πολυτεχνείο, μα ΟΧΙ για να πάρουν μέρος στην ΚΑΤΑΛΗΨΗ αλλά αντίθετα με κύριο στόχο πλέον τη διάλυση-ματαίωσή της, προσπαθώντας να πετύχουν την "απαγκίστρωση των φοιτητών απ' το Πολυτεχνείο"!!!

Υπήρξε όμως μεγάλο ευτύχημα για το λαϊκό κίνημα που οι προδότες χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ, παρά τις επανειλημμένες λυσσώδεις προσπάθειές τους, δεν πέτυχαν να σαμποτάρουν και να διαλύσουν-ματαιώσουν την κατάληψη – αν είχε ματαιωθεί η κατάληψη-λαϊκή εξέγερση και η σύγκρουση με το φασιστικό καθεστώς δεν θα υπήρχε Πολυτεχνείο – ούτε με την "απαγκίστρωση των φοιτητών απ' το Πολυτεχνείο" που επιδίωκαν. Οι ίδιοι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, 3 ολόκληρα χρόνια αργότερα, ομολογούν, μ' όλη την άνεση και ψυχραιμία, ανοιχτά πλέον ότι βασικός σκοπός τους ήταν: "κυρίως να πάρουν μέτρα για την απαγκίστρωση των φοιτητών από το Πολυτεχνείο... το Γραφείο της Σπουδάζουσας της ΚΝΕ θεώρησε ότι η κατάληψη, παρόλα που έπρεπε να αποφευχθεί..." ("ΚΟΜΕΠ" 11/1976, σελ. 98). Και παρακάτω: "αν η ΚΝΕ ήταν σωστά προετοιμασμένη και τα στελέχη της δούλευαν έγκαιρα και επί τόπου μέσα στο Φ. Κ., μ' αυτή την κατεύθυνση, θα ήταν δυνατό ή να μην επιλεγεί καθόλου η μορφή της κατάληψης, ή κι' αν προσωρινά πραγματοποιούνταν, να στρέφονταν γρήγορα προς άλλες εξελίξεις" (στο ίδιο, σελ. 112-113), δηλ. να ματαιώνονταν.

Το θράσος, λοιπόν, των λακέδων του κεφαλαίου, προδοτών χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών του «Κ»ΚΕ να χύνουν οψίμως κροκοδείλια δάκρυα για το ΔΣΕ και το «Πολυτεχνείο» δεν γνωρίζει όρια.

 


Ο ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Στα δεκάχρονα του Οχτώβρη

Ιωσήφ Στάλιν

Τιμώντας την 87η επέτειο της μεγάλης Οχτωβριάνης Σοσιαλιστικής Επανάστασης αναδημοσιεύουμε το κλασικό άρθρο του Ιωσήφ Στάλιν


Συνέχεια από το προηγούμενο


3. Η Οχτωβριανή Επανάσταση αφού έριξε το σπόρο της επανάστασης τόσο στα κέντρα του ιμπεριαλισμού, όσο και στα μετόπισθέν του, αφού εξασθένισε την ισχύ του ιμπεριαλισμού στις «μητροπόλεις» κι αφού συγκλόνισε την κυριαρχία του στις αποικίες, έκανε έτσι προβληματική αυτή την ίδια την ύπαρξη του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού
στο σύνολό του.

   Αν στις συνθήκες του ιμπεριαλισμού η αυθόρμητη ανάπτυξη του καπιταλισμού μετεξελίχθηκε - λόγω της ανισομετρίας της, λόγω των αναπόφευχτων διενέξεων και των πολεμικών συγκρούσεων, λόγω τέλος του πρωτοφανούς ιμπεριαλιστικού μακελιού - σε προτσές αποσύνθεσης και θανάτου του καπιταλισμού, η Οχτωβριανή Επανάσταση και η συνδεμένη μ' αυτήν απόσπαση μιας τεράστιας χώρας απ' το παγκόσμιο σύστημα του καπιταλισμού, δε μπορούσαν παρά να επιταχύνουν το προτσές αυτό, υποσκάπτοντας βήμα προς βήμα αυτές τις ίδιες τις βάσεις του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

   Κάτι περισσότερο. Συγκλονίζοντας τον ιμπεριαλισμό, η Οχτωβριανή Επανάσταση δημιούργησε ταυτόχρονα στο πρόσωπο της πρώτης προλεταριακής διχτατορίας μια ισχυρή κι ανοιχτή βάση του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος, τέτια που ποτέ δεν είχε προηγούμενα και που πάνω της μπορεί σήμερα να στηριχτεί. Δημιούργησε εκείνο το ισχυρό κι' ανοιχτό κέντρο του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος, κέντρο που ποτέ δεν είχε προηγούμενα και που γύρω σ' αυτό μπορεί σήμερα να συσπειρώνεται, οργανώνοντας το ενιαίο επαναστατικό μέτωπο των προλετάριων και των καταπιεζόμενων λαών όλων των χωρών ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

   Αυτό σημαίνει πριν απ' όλα, ότι η Οχτωβριανή Επανάσταση έδοσε θανάσιμο πλήγμα στον παγκόσμιο καπιταλισμό, απ' το οποίο ποτέ πια δε θα συνέλθει. Ακριβώς γι' αυτό ο καπιταλισμός ποτέ πια δε θα επαναχτήσει εκείνη την «ισοροπία» κι εκείνη τη «σταθερότητα» που είχε πριν απ' τον Οχτώβρη. Ο καπιταλισμός μπορεί εν μέρει να σταθεροποιηθεί, μπορεί να συστηματοποιήσει την παραγωγή του, μπορεί να παραδόσει τη διακυβέρνηση της χώρας στο φασισμό, μπορεί προσωρινά να σφίξει την εργατική τάξη, όμως ποτέ πια δε θα ξανάβρει εκείνη τη «γαλήνη» κι εκείνη την «πεποίθηση», εκείνη την «ισοροπία» κι εκείνη τη «σταθερότητα», που μ' αυτές καμάρωνε παλιότερα, γιατί η κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού έφτασε σε τέτιο βαθμό ανάπτυξης, που οι φλόγες της επανάστασης πρέπει αναπόφευχτα να ξεσπούν πότε στα κέντρα του ιμπεριαλισμού, πότε στην περιφέρειά του, εκμηδενίζοντας τα ιμπεριαλιστικά μπαλώματα και φέρνοντας μέρα με τη μέρα πιο κοντά την πτώση του καπιταλισμού. Ακριβώς όπως στο γνωστό παραμύθι: «έβγαλε την ουρά βούλιαξε η μύτη, έβγαλε τη μύτη βούλιαξε η ουρά».

   Αυτό σημαίνει, δεύτερο, ότι η Οχτωβριανή Επανάσταση ανέβασε σ' ένα ορισμένο ύψος τη δύναμη και το ειδικό βάρος, την ανδρεία και τη μαχητική ικανότητα των καταπιεζόμενων τάξεων όλου του κόσμου, αναγκάζοντας τις κυρίαρχες τάξεις να τις υπολογίζουν, σαν καινούργιο και σοβαρό παράγοντα. Τώρα πια οι εργαζόμενες μάζες του κόσμου δε μπορούν να θεωρούνται «τυφλός όχλος», που πλανιέται στα σκοτάδια και που του λείπει η προοπτική, γιατί η Οχτωβριανή Επανάσταση τους δημιούργησε ένα φάρο που τους φωτίζει το δρόμο και τους δίνει προοπτικές. Αν νωρίτερα δεν υπήρχε ανοιχτό παγκόσμιο βήμα, απ' όπου θα μπορούσε κανείς να διαδηλώσει και να διατυπώσει τις ελπίδες και τους πόθους των καταπιεζόμενων τάξεων, τώρα υπάρχει ένα τέτιο βήμα στο πρόσωπο της πρώτης διχτατορίας του προλεταριάτου. Ζήτημα είναι αν μπορεί κανείς ν' αμφιβάλει, ότι η καταστροφή αυτού του βήματος, θα σκέπαζε για πολύν καιρό την κοινωνική και πολιτική ζωή των «προηγμένων χωρών» με τα σκοτάδια μιας αχαλίνωτης μαύρης αντίδρασης. Δε μπορεί ν' αρνηθεί κανείς ότι και μόνο το γεγονός της ύπαρξης του «μπολσεβίκικου κράτους» βάζει χαλινάρι στις μαύρες δυνάμεις της αντίδρασης, διευκολύνοντας τις καταπιεζόμενες τάξεις στον αγώνα για την απελευθέρωσή τους. Ετσι εξηγείται στην ουσία και το κτηνώδες μίσος που τρέφουν οι εκμεταλλευτές όλων των χωρών ενάντια στους μπολσεβίκους. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, αν και σε νέα βάση. Όπως παλιά στην περίοδο της πτώσης του φεουδαρχισμού, η λέξη «γιακοβίνος» προκαλούσε τη φρίκη και την αποστροφή στους αριστοκράτες όλων των χωρών, έτσι και τώρα στην περίοδο της πτώσης του καπιταλισμού, η λέξη «μπολσεβίκος» προκαλεί τη φρίκη και την αποστροφή στις αστικές χώρες. Κι αντίθετα, όπως παλιά το Παρίσι ήταν καταφύγιο και σχολειό για τους επαναστάτες εκπροσώπους της αστικής τάξης που ανέβαινε, έτσι και τώρα η Μόσχα είναι καταφύγιο και σχολειό για τους επαναστάτες εκπροσώπους του προλεταριάτου που ανεβαίνει. Το μίσος ενάντια στους γιακοβίνους δεν έσωσε το φεουδαρχισμό απ' την καταστροφή. Μήπως μπορεί ν' αμφιβάλει κανείς ότι το μίσος ενάντια στους μπολσεβίκους δε θα σώσει τον καπιταλισμό απ' την αναπόφευχτη συντριβή του;   

   Πέρασε η εποχή της «σταθερότητας» του καπιταλισμού και πήρε μαζί της το θρύλο για το αδιάσειστο του αστικού καθεστώτος.

   Αρχισε η εποχή της καταστροφής του καπιταλισμού.

   4.Η οχτωβριανή Επανάσταση δεν είναι μονάχα επανάσταση στον τομέα των οικονομικών και των κοινωνικοπολιτικών σχέσεων. Είναι ταυτόχρονα κι επανάσταση πνευματική, επανάσταση στην ιδεολογία της εργατικής τάξης. Η Οχτωβριανή Επανάσταση γεννήθηκε και δυνάμωσε κάτω απ' τη σημαία του μαρξισμού, κάτω απ' τη σημαία της ιδέας της διχτατορίας του προλεταριάτου, κάτω απ΄ τη σημαία του λενινισμού, που είναι ο μαρξισμός της εποχής του ιμπεριαλισμού και των προλεταριακών επαναστάσεων. Γι' αυτό σημαίνει νίκη του μαρξισμού ενάντια στο ρεφορμισμό, νίκη του λενινισμού ενάντια στο σοσιαλδημοκρατισμό, νίκη της 3ης Διεθνούς ενάντια στη 2η Διεθνή.

   Η Οχτωβριανή Επανάσταση άνοιξε μια αδιάβατη τάφρο ανάμεσα στο μαρξισμό και στο σοσιαλδημοκρατισμό, ανάμεσα στην πολιτική του λενινισμού και την πολιτική του σοσιαλδημοκρατισμού. Παλιά, πριν απ' τη νίκη της διχτατοριάς του προλεταριάτου, η σοσιαλδημοκρατία μπορούσε να κάνει επιδείξεις με τη σημαία του μαρξισμού, χωρίς ν' αρνείται ανοιχτά την ιδέα της διχτατορίας του προλεταριάτου, όμως και χωρίς να κάνει τίποτε, απολύτως τίποτα για να φέρει πιο κοντά την πραγματοποίηση αυτής της ιδέας, γιατί η στάση αυτή της σοσιαλδημοκρατίας δε δημιουργούσε τότε καμιά απειλή για τον καπιταλισμό. Τότε, σ' εκείνη την περίοδο, η σοσιαλδημοκρατία συγχωνεύονταν τυπικά, ή σχεδόν συγχωνευόταν με το μαρξισμό. Τώρα, ύστερα απ' τη νίκη της διχτατορίας του προλεταριάτου, όταν όλοι είδαν με τα ίδια τους τα μάτια που οδηγεί ο μαρξισμός και τι μπορεί να σημαίνει η νίκη του, η σοσιαλδημοκρατία δε μπορεί πια να κάνει επιδείξεις με τη σημαία του μαρξισμού, δε μπορεί, δε μπορεί να ερωτοτροπεί με την ιδέα της διχτατορίας του προλεταριάτου, χωρίς να δημιουργεί κάποιο κίνδυνο για τον καπιταλισμό. Αφού ξέκοψε από καιρό με το πνεύμα του μαρξισμού, βρέθηκε στην ανάγκη να ξεκόψει και με τη σημαία του μαρξισμού, τάχθηκε ανοιχτά και ξεκάθαρα ενάντια στο δημιούργημα του μαρξισμού, ενάντια στην Οχτωβριανή Επανάσταση, ενάντια στην πρώτη στον κόσμο διχτατορία του προλεταριάτου. Τώρα έπρεπε ν' αποχωριστεί και πραγματικά αποχωρίστηκε απ' το μαρξισμό, γιατί μέσα στις σημερινές συνθήκες δε μπορεί κανείς να λέγεται μαρξιστής, αν δεν υποστηρίζει ανοιχτά και ανεπιφύλαχτα την πρώτη στον κόσμο διχτατορία του προλεταριάτου, αν δε διεξάγει επαναστατικό αγώνα ενάντια στη δικιά του κεφαλαιοκρατία, αν δε δημιουργεί τις συνθήκες για τη νίκη της διχτατορίας του προλεταριάτου στη δικιά του τη χώρα. Ανάμεσα στη σοσιαλδημοκρατία και στο μαρξισμό ανοίχτηκε μια άβυσσος. Από τώρα ο μόνος φορέας και το μόνο στήριγμα του μαρξισμού είναι ο λενινισμός, ο κομμουνισμός.

   Το ζήτημα όμως δεν περιορίστηκε σ' αυτό. Αφού χώρισε τη σοσιαλδημοκρατία απ΄ το μαρξισμό, η Οχτωβριανή Επανάσταση τράβηξε πιο πέρα, ρίχνοντας τη σοσιαλδημοκρατία στο στρατόπεδο των ανοιχτών υπερασπιστών του καπιταλισμού ενάντια στην πρώτη στον κόσμο προλεταριακή διχτατορία. Όταν οι κ.κ. Αντλερ και Μπάουερ, Βελς και Λέβι, Λογκέ και Μπλούμ βρίζουν το «σοβιετικό καθεστώς», εξυμνώντας την κοινοβουλευτική «δημοκρατία» είναι σα να θέλουν να πουν, πως αγωνίζονται και θ' αγωνίζονται για την επαναφορά του καπιταλιστικού καθεστώτος στην ΕΣΣΔ, για τη διατήρηση της καπιταλιστικής σκλαβιάς στα «πολιτισμένα» κράτη. Ο σημερινός σοσιαλδημοκρατισμός είναι το ιδεολογικό στήριγμα του καπιταλισμού. Ο Λένιν είχε χίλιες φορές δίκιο, όταν έλεγε ότι οι σημερινοί σοσιαλδημοκράτες πολιτικοί είναι «πραγματικοί πράχτορες της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα, τσιράκια της τάξης των καπιταλιστών»,  ότι στον «εμφύλιο πόλεμο του προλεταριάτου με την αστική τάξη» αυτοί θα πάρουν αναπόφευχτα «το μέρος των βερσαλλιέρων ενάντια στους κομμουνάρους»* Είναι αδύνατο να ξεμπερδέψουμε με τον καπιταλισμό, αν δεν θάχουμε πρώτα ξεμπερδέψει με το σοσιαλδημοκρατισμό μέσα στο εργατικό κίνημα. Γι' αυτό η εποχή του θανάτου του καπιταλισμού είναι ταυτόχρονα κι εποχή του θανάτου του σοσιαλδημοκρατισμού μέσα στο εργατικό κίνημα. Η μεγάλη σημασία της Οχτωβριανής Επανάστασης βρίσκεται ανάμεσα στ' άλλα και στο ότι σημαίνει την αναπόφευχτη νίκη του λενινισμού ενάντια στο σοσιαλδημοκρατισμό μέσα στο παγκόσμιο εργατικό κίνημα.

   Τελείωσε η εποχή της κυριαρχίας της 2ης Διεθνούς και του σοσιαλδημοκρατισμού μέσα στο εργατικό κίνημα.

   Αρχισε η εποχή της κυριαρχίας του λενινισμού και της 3ης Διεθνούς.

 

«Πράβντα», Αρ.255, 6-7 του Νοέμβρη 1927.

* Βερσαλλιέροι και Κομμουνάροι. Όταν έγινε η Κομμούνα του Παρισιού το 1871, η αντίδραση με το Θιέρσο επικεφαλής συγκέντρωσε τις δυνάμεις της έξω απ΄ το Παρίσι, στις Βερσαλλίες, απ' όπου επιτέθηκε κι ανέτρεψε με τη βοήθεια των Γερμανών την Κομμούνα. Από τότε έμεινε ο όρος «Βερσαλλιέροι» που σημαίνει τις δυνάμεις της αντίδρασης. Κομμουνάροι είναι οι υπερασπιστές της Κομμούνας, ο λαός του Παρισιού με το παρισινό προλεταριάτο επικεφαλής. (Σημ. Μετ.)

 


28η Οκτωβρίου και η εθνικιστική-ρατσιστική υστερία


Αν τον περασμένο χρόνο η Μηχανιώνα απόχτησε το θλιβερό «προνόμιο» να γίνει γνωστή ανά το πανελλήνιο απ' την εθνικιστική-ρατσιστική υστερία μέρους των κατοίκων της σε βάρος του αριστούχου αλβανού μαθητή Ο. Τσενάϊ, φέτος διεκδίκησε το ίδιο και πρώτο θλιβερό «προνόμιο» το 1ο Γυμνάσιο Χαριλάου Θεσσαλονίκης, όπου μερίδα μαθητών υποκινούμενη από φασίστες ρατσιστές γονείς και άλλους ξεσηκώθηκε για να μην δοθεί η σημαία στην αλβανίδα αριστούχο μαθήτρια Ειρήνη Τζίμο, απέχοντας απ' τα μαθήματα.

Παρά το φορτισμένο κλίμα ο σύλλογος των Καθηγητών, προς τιμήν του, δήλωσε απ' την αρχή ότι θα εφαρμόσει το νόμο που «δίνει» τη σημαία στην αριστούχο αλβανίδα μαθήτρια.

Και ενώ οι μαθητές του Χαριλάου είχαν ουσιαστικά σταματήσει την αποχή βγήκε να «ρίξει λάδι στη φωτιά» ο ναζιφασίστας υμνητής της χούντας Π. Ψωμιάδης, ηγετικό στέλεχος του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και νομάρχης της Θεσσαλονίκης, ο οποίος με δήλωσή του στις 22 χτώβρη κάλεσε την κυβέρνηση να αλλάξει το νομικό πλαίσιο ώστε να μην επιτρέπεται σε αλλοδαπούς μαθητές να κρατούν την ελληνική σημαία.

Η αλβανίδα μαθήτρια ορθώς έπραξε και δεν υποχώρησε στις ρατσιστικές φασιστικές πιέσεις και κράτησε την ελληνική σημαία για να αποκομίσει όμως και την ανάλογη αρνητική εμπειρία: «Τόσα χρόνια ένοιωθα ίδια με τους άλλους συμμαθητές μου, αλλά με αυτά που συνέβησαν κατάλαβα ότι είμαι διαφορετική. Όλοι έτσι μας βλέπουν. Δεν είμαστε και δεν θα είμαστε ποτέ ίδιοι με τους Έλληνες. Δεν νιώθω καλά, αν με ακούσουν να μιλάω αλβανικά».

Μια δεύτερη ντροπιαστική περίπτωση ήταν εκείνη της ρωσίδας μαθήτριας Αλίνα Γκουλότσκοβα του Μουσικού Λυκείου Κατερίνης που παραιτήθηκε του διακαιώματός της ως αριστούχα να κρατήσει την ελληνική σημαία στην παρέλαση, υποκύπτοντας στις πιέσεις των ρατσιστών φασιστών της περιοχής.

Ανάλογη και χειρότερη ήταν η περίπτωση της αριστούχας αλβανίδας μαθήτριας Σουίλα Μετούσι στο Γυμνάσιο Λάππα της Αχαΐας, η οποία, αφού οι συμμαθητές συνέχιζαν την κατάληψη με την υποκίνηση «ελληναράδων» φασιστών ρατσιστών, αναγκάστηκε να παραιτηθεί για να καταλαγιάσει η εθνικιστική ρατσιστική υστερία δηλώνοντας απογοητευμένη: «δεν άντεξα άλλο και γι' αυτό παραιτήθηκα. Ήθελα να βρω ξανά την ηρεμία μου και να ηρεμίσουν συγχρόνως τα πνεύματα στο χωριό, που στράφηκε όλο εναντίον μου» για να συνεχίσει: «Το Λάππα δεν αντιπροσωπεύει την ελληνική κοινωνία».

Είναι προς τιμήν του συλλόγου Καθηγητών και του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων καθώς και του Δήμου Λαρισσού που καταδίκασαν την «κατάληψη» του Γυμνασίου και συμπαραστάθηκαν αποφασιστικά στη μαθήτρια. Λυπηρό αλλά αναμενόμενο ήταν να μην παρέμβουν οι αρμόδιοι του Υπουργείου Παιδείας που στηρίζουν τις εθνικιστικές-ρατσιστικές εκδηλώσεις.

Ένα άλλο περιστατικό σημειώνεται στο ΤΕΕ Μοιρών Ηρακλείου Κρήτης, όπου ομάδα μαθητών της Γ΄ τάξης προχώρησε σε κατάληψη διαμαρτυρόμενη γιατί ορίστηκε σημαιοφόρος ο αλβανός συμμαθητής τους Ελτόν Τσένι, ο οποίος υπό το βάρος της πίεσης τελικά προτίμησε να είναι παραστάτης και όχι σημαιοφόρος για να μην σημειωθούν επεισόδια. Στο πλευρό του μαθητή βρέθηκαν πολύ συμμαθητές του και ο Δήμαρχος Π. Σφακιανάκης που επισκέφθηκε το Σχολείο και φυσικά ο σύλλογος Καθηγητών του ΤΕΕ Μοιρών.

Η πιο όμως εξοργιστική περίπτωση είναι εκείνη του 12χρονου από την Ουκρανία, μαθητή του Δημοτικού Σχολείου Ελαιώνα Ηλίας, που η μητέρα του σοκαρισμένη απ' την εθνικιστικο-ρατσιστική υστερία των κατοίκων για να προφυλάξει την παιδική ψυχή του μικρού γιου της ζήτησε από τον διευθυντή του Σχολείου να το απαλλάξει από σημαιοφόρο.

Η αντιδραστική κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ αποτελεί τον πρώτο προστάτη του ρατσισμού και της ξενομανίας και υποκινητή της εθνικιστικής-ρατσιστικής υστερίας. Αυτή είναι που δίνει τη δυνατότητα στον περιφερειακό διευθυντή της πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδας Θεόδωρο Μπίρμπα να αποστέλλει στους διευθυντές των Σχολείων έγγραφο με αριθ. πρωτ. Φ.24.1/3939 με θέμα «επιλογή σημαιοφόρων παρελάσεων», στο οποίο μεταξύ άλλων σημειώνει: «Η επιλογή των σημαιοφόρων να γίνει με τη δέουσα προσοχή ιδίως όταν αφορά αλλοδαπούς μαθητές, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν προβλήματα με την τοπική κοινωνία».

Απέναντι στο φαινόμενο του εθνικισμού-ρατσισμού οι κομμουνιστές και αντιφασίστες πρέπει να κρατούν πάντα αποφασιστική και συνεπή στάση. Και σε συνδυασμό μ' αυτό δεν μπορεί να μην σημειωθεί εδώ ο επαίσχυντος ρόλος των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών του «Κ»ΚΕ που το περιορίζουν μόνο στις ναζιφασιστικές Οργανώσεις και καλύπτουν συστηματικά τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όπως κάνει ο Ν. Μπογιόπουλος, γνωστό «ψυχοπαίδι» του Χριστόδουλου που παρουσίασε ακόμα και τον Μ. Έβερτ «αντιιμπεριαλιστή»(!), που μας λεει μόνο ότι «φασισταράδες τύπου Βορίδη κρίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα τα γονίδια των ανθρώπων» («Ρ» 22.10.2004, σελ. 39), αποσιωπώντας επίτηδες τον Π. Ψωμιάδη της ΝΔ και τη γνωστή ναζιφασιστική δήλωση: «Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι»!!!

 

Αναδημοσιεύουμε παρακάτω την χαρακτηριστική επιστολή του στην «Ελευθεροτυπία» (19.10.2004 σελ.60) του κ. Νικόλαου Στασινόπουλου (Φραγκφούρτη, Γερμανία) που αναφέρεται στο ρατσισμό:

«Σαν μετανάστης, ντρέπομαι και αηδιάζω με αυτούς τους Ελληναράδες εθνικόφρονες κομπλεξικούς, αχάριστους, που κάθε λίγο και λιγάκι ξεφτιλίζουν τον τόπο που μας γέννησε. Ανεγκέφαλοι ρατσιστές, δεν ξέρετε:

- ότι ο μισός ελληνικός πληθυσμός ζει μακριά από την Ελλάδα ως μετανάστες, ομογενείς και ναυτικοί,

- ότι φεύγοντας οι Έλληνες μετανάστες άφησαν πίσω ζωτικό χώρο που μαζί με το συνάλλαγμα που έστελναν, έζησαν γενιές Ελλήνων,

- το τι τράβηξαν από ρατσιστές σαν και εσάς στις χώρες όπου πήγαν,

- το τι αγώνες έκαναν στις χώρες αυτές ενάντια στους ομοίους σας,

- ότι ακόμα και οι Γερμανοί επίσημα αναγνώρισαν ότι την οικονομική τους ευμάρεια την οφείλουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό στους μετανάστες,

- ότι δεν διαφέρετε καθόλου από τους Γερμανούς νεοναζί που κτύπησαν τους Έλληνες μετανάστες στο Μόναχο και στην Ανατολική Γερμανία,

- ότι ο πολιτισμός κάθε χώρας μετριέται και από τις επιτυχίες και τις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών και των μειονοτήτων.

Κύριε διευθυντά, μέσω της εφημερίδας σας θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τους μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα και να τους πω ότι υπάρχουν και Έλληνες μετανάστες. Ο ρατσισμός δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, κρίμα που το έχουμε και στην Ελλάδα».

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Προκήρυξη για το Πολυτεχνείο 2004: Πάντα επίκαιρη η λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου

ΔΣΕ - «Πολυτεχνείο» και «Ριζοσπάστης»

Ιωσήφ Στάλιν: Ο διεθνιστικός χαρακτήρας της Οχτωβριανής Επανάστασης (συνέχεια από το προηγούμενο)

28η Οκτωβρίου και η εθνικιστική-ρατσιστική υστερία

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55