Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 196 15-31/12/2004Αρ. Φύλ. 196 15-31 Δεκέμβρη 2004
Ο ηρωικός αγώνας του Ιρακινού λαού ενάντια στα στρατεύματα κατοχής εντείνεται και δυναμώνει

 Όπως είναι γνωστό οι αμερικανο-αγγλικές στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής στο Ιράκ έχουν ορίσει «εκλογές»-φάρσα στις 30 Γενάρη 2005, τις οποίες προετοιμάζει η «κυβέρνηση» του διορισμένου απ’ αυτές ανδρείκελού τους, ο Κούϊσλινγκ πρωθυπουργός αυτής της χώρας Ιγιάντ Αλάουϊ, μια κυβέρνηση δοσίλογων στην οποία συμμετέχει και το αδελφό κόμμα του «Κ»ΚΕ, το χρουστσοφικό «Κ»Κ Ιράκ.

Ο δοσίλογος Ιγιάντ Αλάουϊ έχει κηρύξει πριν δυο μήνες το Ιράκ σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την οποία σχεδιάζει να παρατείνει για ένα ακόμα μήνα.

Η προπαγανδιστική μηχανή της κυβέρνησης των δοσίλογων και των δυνάμεων κατοχής κάνει πολύ θόρυβο για τη σημασία της προσχεδιασμένης εκλογικής φάρσας, παρουσιάζοντας αυτή τη φαρσοκωμωδία  ως πραγματικά «ελεύθερες εκλογές», τη στιγμή που όλοι οι λαοί ξέρουν και πρώτα απ’ όλα ο λαός του Ιράκ ότι αυτές θα διεξαχθούν κάτω από τη μπότα των κατακτητών.

Ο εγκληματίας πολέμου αρχηγός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού φασίστας Μπους δεν παραλείπει σε κάθε ευκαιρία να κάνει δηλώσεις για τις επικείμενες εκλογές στο κατεχόμενο Ιράκ, παρουσιάζοντάς τες ως μια τάχα «ιστορική στιγμή για τη χώρα» και στις οποίες θα «υπάρξει μεγάλη συμμετοχή πολιτών» και με το γνωστό κυνισμό, κυνισμό απαίσιου εγκληματία, επιτίθεται στις «προσπάθειες των τρομοκρατών που δεν επιθυμούν τη δημοκρατία και την ελευθερία».  

Ο υπαριθμόν 1, λοιπόν, τρομοκράτης όλων των χωρών και λαών έχει το θράσος να χαρακτηρίζει «τρομοκράτες» τους ιρακινούς που αγωνίζονται να αποτινάξουν το ζυγό των αμερικανο-άγγλων ιμπεριαλιστών και να απελευθερώσουν τη χώρα τους και παρουσιάζει το Ιράκ, μια χώρα υπό στρατιωτική κατοχή, σαν χώρα στην οποία υπάρχει «δημοκρατία και ελευθερία»!!!

Οι δηλώσεις αυτές του εγκληματία Μπους όχι μόνο δεν παραπλανούν και δεν επηρεάζουν κατ’ ουδένα τρόπο αρνητικά τον ηρωικό ιρακινό λαό, αλλά αντίθετα τον εξοργίζουν και δυναμώνουν την αποφασιστικότητά του για συνέχιση του αγώνα, αποφασιστικότητα που εκδηλώνεται με μεγαλύτερη ένταση, αυτό το μήνα, του ένοπλου αγώνα ενάντια στα στρατεύματα κατοχής και ενάντια στους προδότες συνεργάτες τους και με υπερδιπλασιασμό της δράσης του σ’ όλες τις περιοχές της χώρας.

 Τον τελευταίο μήνα του χρόνου οι επιθέσεις έχουν πολλαπλασιαστεί σ’ όλες τις πόλεις του Ιράκ και τα ΜΜΕ είναι γεμάτα με ανάλογες ειδήσεις απ’ τα μέτωπα της πολύπαθης αυτής χώρας με δεκάδες νεκρούς καταχτητές στρατιώτες, όπως απ’ την πρόσφατη (21 Δεκέμβρη 2004) επίθεση με πυραύλους στη στρατιωτική βάση της Μοσούλης όπου σκοτώθηκαν 19 αμερικανοί στρατιώτες.

Καθημερινά τα στρατεύματα κατοχής τον τελευταίο μήνα μετρούν δεκάδες νεκρούς και οι ως τώρα μόνο αμερικανοί νεκροί στρατιώτες, βάση των επίσημων δικών τους στοιχείων, έχουν φθάσει τους 1.350, αριθμός που είναι σίγουρα κατά πολύ μικρότερος του πραγματικού, χωρίς να είναι γνωστός ο αριθμός των νεκρών στρατιωτών των άλλων κατοχικών στρατευμάτων.

Οι επιθέσεις των ιρακινών ανταρτών εντείνονται και ολοένα και μεγαλύτερο μέρος αγωνιστών συμμετέχει σ’ αυτές. Η CIA υπολογίζει τον αριθμό των ανταρτών σε πάνω από 200.000.

Τα στρατεύματα κατοχής δολοφονούν καθημερινά αμάχους και προκαλούν μεγάλες καταστροφές στις κατοικημένες περιοχές ισοπεδώνοντάς τες κυριολεκτικά, ελπίζοντας με τα στυγερά αυτά εγκλήματά τους να κάμψουν και να αναχαιτίσουν το δίκαιο απελευθερωτικό αγώνα του ηρωικού ιρακινού λαού.

Όμως τα στρατεύματα κατοχής δεν περιορίζονται μόνο σε στρατιωτικές επιχειρήσεις αλλά έχουν κλείσει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης πάνω από 100.000 ιρακινούς υποβάλλοντάς τους στα γνωστά πρωτοφανή σε βαρβαρότητα βασανιστήρια στην ιστορία της ανθρωπότητας. Παράλληλα έχουν συγκροτήσει παρακρατικές δολοφονικές συμμορίες από ιρακινά αποβράσματα που δολοφονούν αγωνιστές και τρομοκρατούν, συμμορίες καθοδηγούμενες από τον εμπειρότατο σε εγκληματική δράση και πλούσια πείρα από την Λατινική Αμερική τωρινό αμερικανό πρέσβη στη Βαγδάτη Τζον Νεγκροπόντε.

   Στα σχέδια των αμερικανών ιμπεριαλιστών, πέρα από τον εξαιρετικά δύσκολο σκοπό της πλήρους υποταγής αυτής της χώρας, είναι η συστηματική προώθηση-υπόθαλψη του εμφυλίου πολέμου, που αν και ως τώρα έχουν αποτύχει καθόλου δεν αποκλείεται να ευοδωθούν με την νέα κυβέρνηση ανδρεικέλων που προκύψει απ’ τις εκλογές του Γενάρη, η οποία δεν μπορεί να μην αποτελέσει στόχο της ιρακινής αντίστασης.

 


Προσυνεδριακός «διάλογος» του «Κ»ΚΕ -υποτονικός, φτωχότατος, αποτελματωμένος και «διάλογος» κωφών

Όπως είναι γνωστό σε ενάμιση περίπου μήνα (9-12 Φλεβάρη) πραγματοποιείται το 17ο Συνέδριο του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ, ένα Συνέδριο σαν τα άλλα που πραγματοποίησαν στο παρελθόν οι εκάστοτε χρουστσοφικές ρεβιζιονιστικές ηγεσίες αυτού του αστικού κόμματος, γέννημα-θρέμμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού που δεν είχε ευθύς εξαρχής και δεν έχει ούτε σήμερα σχέση με το παλιό ηρωικό επαναστατικό ΚΚΕ 1918-55 με επικεφαλής το μεγάλο κομμουνιστή ηγέτη Νίκο Ζαχαριάδη* που δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του ΄73 απ’ τη σοσιαλδημοκρατική κλίκα των Μπρέζνιεφ-Φλωράκη.

Επέλεξε, αλήθεια, «τυχαία» η ηγεσία του «Κ»ΚΕ το Φλεβάρη, για την πραγματοποίηση του Συνεδρίου, αυτό το σημαδιακό μήνα, που έγινε το 20ο αντεπαναστατικό Συνέδριο του ΚΚΣΕ και οι φασιστικές δίκες που σκηνοθέτησαν οι χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές σε βάρος των ελλήνων κομμουνιστών της Τασκένδης με νόμους για «χούλιγκανς-αλήτες»;

Ο τωρινός προσυνεδριακός διάλογος σε σχέση με όλους τους προηγούμενους χαρακτηρίζεται πρώτο, από απελπιστικά ως τώρα χαμηλή συμμετοχή, κατά πολύ μικρότερη σε σύγκριση με τ’ άλλα Συνέδρια, δεύτερο, από έντονη απαισιοδοξία και απογοήτευση των συμμετεχόντων μελών και οπαδών για τη στασιμότητα του κόμματός τους, το αδιέξοδο και την πλήρη αποτυχία της ρεφορμιστικής γραμμής του  Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου (ΑΑΔΜ), τρίτο, από δυσαρέσκεια και κριτική προς την καθοδήγηση για τις συνεργασίες σε διάφορα επίπεδα, όπως δημοτικές εκλογές, κλπ., συνεργασίες που αρχίζουν από το πάλαι ποτέ ΔΗΚΚΙ του εθνικιστή Δ. Τσοβόλα, Μ. Χαραλαμπίδη, ΣΥΝ και ΠΑΣΟΚ, κυρίως με το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ και φτάνουν ως το ναζιφασιστικό ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη, τέταρτο, από ακραία υποτονικότητα και σύγχυση που εκφράζουν τα αδιέξοδα και την βαθιά κρίση του «Κ»ΚΕ, πέμπτο, από πρωτοφανή φτώχεια όσον αφορά τον προβληματισμό των συμμετεχόντων μελών και στελεχών αλλά και των θεμάτων που θίγονται στα κείμενά τους, με χαρακτηριστικότερη την απουσία γενικότερων ιδεολογικών θεμάτων αλλά και άλλων όπως καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός, ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, πόλεμος, σοσιαλισμός-κομμουνισμός, παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση, κλπ.

Ένα μεγάλο μέρος των συμμετεχόντων μελών του «Κ»ΚΕ στον προσυνεδριακό διάλογο κινείται στα πλαίσια του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και αναφέρεται στη γνωστή ρεφορμιστική γραμμή αυτού του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, «αγωνιζόμενο» για τη βελτίωσή της χωρίς κανέναν απολύτως προβληματισμό πάνω στα μεγάλα ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα του επαναστατικού κινήματος που οδήγησαν στην ολοκληρωτική καταστροφή το σοσιαλισμό και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα.

Όμως υπάρχει και ένα μέρος μελών του «Κ»ΚΕ, αλλά και εξωκομματικών, που με διάφορους τρόπους, άλλοτε ευθέως και άλλοτε έμμεσα, θέτουν στο κέντρο του διαλόγου τα μεγάλα ζητήματα που απασχόλησαν το διεθνές αλλά και το δικός μας κομμουνιστικό κίνημα, όπως το αντεπαναστατικό 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το ζήτημα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση, την παρασυναγωγή της «6ης Ολομέλειας», τα ζητήματα Στάλιν-Ζαχαριάδη, κλπ., καταγγέλλει το αντεπαναστατικό ρεύμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και απαιτεί από τη σοσιαλδημοκρατική ηγεσία των Φλωράκη-Παπαρήγα να προχωρήσει στην καταγγελία της σοσιαλδημοκρατικής γραμμής των 20ου Συνεδρίου-«6ης Ολομέλειας» και σε αποκατάσταση των Στάλιν-Ζαχαριάδη.

Σ’ αυτά όμως τα ζητήματα οι αγωνιστές αυτοί απευθύνονται σε ώτα μη ακουόντων, στην πραγματικότητα πρόκειται για «διάλογο» κουφών και «φωνή βοώντος» εν τη ρεβιζιονιστική ερήμω, γιατί η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ δεν πρόκειται να βαδίσει, αυτή τη στιγμή έστω και για δημαγωγικούς λόγους, σε τέτοια επικίνδυνα «μονοπάτια», δηλ. να αποκαταστήσει τυπικά τους Στάλιν-Ζαχαριάδη – όπως τυπικά αναφέρεται μισό αιώνα τώρα στους Μαρξ-Ένγκελς-Λένιν – και πολύ περισσότερο αποκλείεται ολωσδιόλου να προχωρήσει σε καταγγελία και αποκήρυξη-απόρριψη  των αντεπαναστατικών σοσιαλδημοκρατικών θέσεων του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και να επανέλθει στο δρόμο του επαναστατικού μαρξισμού, δηλ. του λενινισμού-σταλινισμού. 

Ασφαλώς μια τυπική αποκατάσταση των Στάλιν-Ζαχαριάδη – με ταυτόχρονη διατήρηση της αντεπαναστατικής ρεφορμιστικής γραμμής – θα διευκόλυνε αναμφίβολα την ηγεσία του «Κ»ΚΕ στην προπαγάνδα εξαπάτησης των αγωνιστών και των παραπέρα εγκλωβισμό τους στην εντελώς ακίνδυνη για την αστική τάξη σοσιαλδημοκρατική γραμμή. Φαίνεται όμως πως για την ηγεσία και η τυπική αποκατάσταση ν’ αποτελεί μεγάλο πρόβλημα και δίκοπο μαχαίρι για την ηγεσία, επειδή τον μεν Στάλιν τρέμει μόνιμα η αστική τάξη και οι ιμπεριαλιστές και γι’ αυτό τον επαναφέρουν κάθε λίγο και λιγάκι στην πολιτική επικαιρότητα συκοφαντώντας τον, το δε Ζαχαριάδη η ντόπια αστική τάξη τον φοβάται επειδή το όνομά του συνδέεται με το παλιό ένδοξο επαναστατικό ΚΚΕ 1918-55 που οδήγησε δυο φορές στο χείλος του γκρεμού την εξουσία της.

Εκείνο όμως που ολωσδιόλου αποκλείεται να συμβεί και σε καμιά περίπτωση δεν  πρόκειται να πράξει η ηγεσία του «Κ»ΚΕ, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον, είναι η ουσιαστική αποκατάσταση των Στάλιν-Ζαχαριάδη, δηλ. να προχωρήσει σε καταγγελία και απόρριψη της αντεπαναστατικής σοσιαλδημοκρατικής γραμμής και επιστροφή στον επαναστατικό δρόμο του μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού

Κι’ αυτό επειδή πρώτο, η ηγεσία του «Κ»ΚΕ έχει επιλέξει και ακολουθεί εντελώς συνειδητά τον αντεπαναστατικό σοσιαλδημοκρατικό δρόμο του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού (δεν πρόκειται απλά για λαθεμένες εκτιμήσεις, γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει) – γραμμή στην υπηρεσία των συμφερόντων του κεφαλαίου και διαιώνισης του καπιταλισμού, δεύτερο, έχει υπογράψει τη γνωστή επαίσχυντη δήλωση (2 Οκτωβρίου 1974) υποταγής στα μονοπώλια, σύμφωνα με την οποία «αι αρχαί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος αντιτίθενται προς πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την βίαιαν κατάληψιν της εξουσίας ή την ανατροπήν του Ελεύθερου Δημοκρατικού Πολιτεύματος», τρίτο, ποτέ στην ιστορία του εργατικού κινήματος οι ηγεσίες κομμάτων που ακολούθησαν τον προδοτικό αντεπαναστατικό ρεβιζιονιστικό δρόμο δεν επανήλθαν στον επαναστατικό δρόμο. Αυτό διδάσκει η ιστορία ολόκληρου του 20ου αιώνα. Όλα τα σοσιαλδημοκρατικά-σοσιαλιστικά κόμματα παρέμειναν σ’ αυτό το δρόμο και όλα τα χρουστσοφικά κόμματα – παρά την τεράστια καταστροφή που προκλήθηκε απ’ την προδοσία τους – παραμένουν και αυτά μισό αιώνα τώρα στον ίδιο αντεπαναστατικό δρόμο και θα εξακολουθούν και μελλοντικά να παραμένουν (απλά θα αναπροσαρμόζουν κάθε φορά την τακτική τους δημαγωγικά για εξαπάτηση των εργαζομένων μαζών ανάλογα με τα προβλήματα-δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κυρίαρχη αντιδραστική αστική τάξη και τις εκάστοτε φάσεις της ταξικής πάλης του προλεταριάτου).    

Όμως παρά το γεγονός ότι η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ δεν πρόκειται να αλλάξει γραμμή – και πάνω σ’ αυτό το ζήτημα δεν πρέπει ν’ χουν καμιά αυταπάτη οι κομμουνιστές – η τοποθέτηση των παραπάνω σημαντικών ζητημάτων είναι αναγκαία και απαραίτητη, γιατί συμβάλλει και οδηγεί στο ξεσκέπασμά της ηγεσίας και στον απεγκλωβισμό αγωνιστών απ’ τον αντεπαναστατικό χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό.

* Η αποστάτρια προδοτική σοσιαλδημοκρατική κλίκα των Μπρέζνιεφ-Φλωράκη κράτηση τον Νίκο Ζαχαριάδη 17 ολόκληρα χρόνια εξορία, επειδή αντιτάχθηκε και καταπολέμησε το αντεπαναστατικό προδοτικό ρεύμα του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και κράτησε ψηλά την κόκκινη σημαία της προλεταριακής επανάστασης και του κομμουνισμού και υπεράσπισε με συνέπεια τον επαναστατικό μαρξισμό, δηλ. τον λενινισμό-σταλινισμό. Τελικά τον δολοφόνησε τον Αύγουστο του ΄73 στο Σουργκούτ της Σιβηρίας – παραμονές της πολιτικής «αλλαγής» στην Ελλάδα – ώστε να μην επιστρέψει ζωντανός στην πατρίδα του και χαλάσει τα σχέδιά τους, κάνοντας φύλλο-φτερό τα στηρίγματα στη χώρα μας της αστικής μπρεζνιεφικής κλίκας, τα «Κ»ΚΕ-«Κ»Κεσ.


Ι. Β. Στάλιν
125 χρόνια από τη γέννησή του


Τηλεοπτικοί σκυλοκαβγάδες μοναρχοφασιστών της ΝΔ

Τα σήριαλ-σκυλοκαυγάδες των στελεχών του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, αρχίζοντας μ’ εκείνο των στελεχών της ΔΑΚΕ καθηγητών που τάκαναν «γυαλιά-καρφιά» στο υπουργείο Παιδείας ως εκείνα στις διάφορες κομματικές Οργανώσεις, κορυφώθηκαν μ’ αφορμή τις εκλογές στην ΕΠΟ, χωρίς βέβαια να είναι και οι τελευταίοι.

Είναι γνωστό ότι η ΝΔ στήριξε τον Β. Γκαγκάτση που επανεκλέχθηκε, ενώ ο υφυπουργός Αθλητισμού Γ. Ορφανός και ο Δ. Ψωμιάδης, αντινομάρχης Θεσσαλονίκης και αδερφός του ναζιφασίστα Π. Ψωμιάδη, υποστήριξαν τον Β. Μητρόπουλο που έχασε τις εκλογές.

Το γεγονός αυτό εξόργισε το Δ. Ψωμιάδη που κάλεσε τον αρχηγό της ΝΔ και πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή να «ψάξει» και στο κόμμα του για «νταβατζήδες»: «Ο κ. Καραμανλής μιλάει για νταβατζήδες και διαπλεκόμενα, μιλάει για λαμόγια, και πολύ σωστά κάνει. Νομίζω, όμως, ότι πρέπει να ψάξει και στο δικό του κόμμα αν υπάρχουν αυτοί οι κύριοι», εννοώντας στην συγκεκριμένη περίπτωση προφανώς τον Β. Μεϊμαράκη, γραμματέα της ΚΕ της ΝΔ, που στήριξε τον Β. Γκαγκάτση. Ο Δ. Ψωμιάδης ανέφερε και ονομαστικά τον Μεϊμαράκη: «Ο κ. Μεϊμαράκης, άμα θέλει να μιλήσουμε αντρίκια, ποδοσφαιρικά και για εκλογές είμαι στη διάθεσή του».

Ανταπαντώντας του ο Μεϊμαράκης δήλωσε: «αυτό που ανέφερε περί «νταβατζήδων» ο Διονύσης Ψωμιάδης δεν με αφορά. Θέλω να πιστεύω ότι δεν εννοούσε εμένα. Άλλωστε σε μια δημοκρατία οι νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένοι από το λαό, οι οποίοι μάλιστα δεν αυθαιρετούν, μπορεί να χαρακτηρίζονται «νταβατζήδες» μόνο από εκείνους που διαπνέονται από φασιστική και ολοκληρωτική αντίληψη. Από εκείνους που θέλουν με κάθε τρόπο να επιβάλουν τις απόψεις τους χωρίς να λογοδοτούν και να κρίνονται από το λαό» («Ελευθεροτυπία» 1.11.2004). Δηλώσεις υπέρ του αδελφού του και κατά του γραμματέα της ΝΔ έκανε και ο Νομάρχης της Θεσσαλονίκης Π. Ψωμιάδης.

Μετά το ξέσπασμα Π. Ψωμιάδη ο σκυλοκαυγάς μεταξύ των μοναρχοφασιστών είχε και συνέχεια μέσω του «ALTER». Στον τηλεοππτικό καυγά ο Β. Μεϊμαράκης απαντώντας στο Β. Μητρόπουλο του είπε: «Χρησιμοποιείτε μεθόδους μαφίας, απειλητικά ανώνυμα τηλεφωνήματα στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου των δυο τελευταίων χρόνων θα σας παρακαλούσα να τα προσέξετε». Ο Β. Μητρόπουλος απαντώντας προκάλεσε τον Μεϊμαράκη: «Επειδή έχετε και μουστάκι, προσέξτε τον ανδρισμό σας»!!!       

Οι παραπάνω σκυλοκαυγάδες μεταξύ ηγετικών στελεχών της ΝΔ κι’ η ανάλογη πολύ χαρακτηριστική φρασεολογία εκφράζουν, ανάμεσα στ’ άλλα, με τον καλύτερο τρόπο τον μοναρχοφασιστικό χαρακτήρα αυτού του μεγαλοαστικού κόμματος.

 


Απολογία του κατηγορούμενου κομμουνιστή Αλβανού Ακίνδυνου, ηγετικού στελέχους της Ο.Π.Λ.Α., στο έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης


Αναδημοσιεύουμε παρακάτω την απολογία του κομμουνιστή Αλβανού Ακίνδυνου, ηγετικού στελέχους της Ο.Π.Λ.Α. Θεσσαλονίκης, στο έκτακτο Στρατοδικείο. Ο Αλβανός Ακίνδυνος καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 17 Οκτωβρίου 1947 στις 6.40 πίσω απ' τις φυλακές Επταπυργίου. Συνολικά καταδικάστηκαν τότε 52 από τους κατηγορούμενους σε θάνατο, από τους οποίους οι 47 εκτελέστηκαν πίσω από τις φυλακές Γεντί Κουλέ.

Η απολογία είναι παρμένη από το βιβλίο του Τ. Α. Κατσαρού: "Μια απόφαση, να μάχομαι μέχρι το τέλος. Στενή αυτοάμυνα Ο.Π.Λ.Α. 1946-47", Καβάλα 2003.

Συνέχεια από το προηγούμενο

Κατηγορούμενος:  «Έτσι πίστευα και πιστεύω. Σχετικά με την Αεροπορία τώρα. Η Αεροπορία δεν ήταν μέσα στις ιδιαίτερες συνθήκες που ζούσαμε εδώ, ούτε μέσα στα ιδιαίτερα καθήκοντα που έβαζαν στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού. Αυτό το συνδυάσαμε με τη γενικότερη επίθεση που γινόταν εκ μέρους του στρατού της μοναρχοφασιστικής κυβέρνησης προς το Δημοκρατικό Στρατό.

Με τον Αλέκο συζητούσαμε για τις επιχειρήσεις που γίνονταν επάνω. Είχαμε σύνδεση και ξέραμε τι γινόταν. Μάλιστα εδώ, στο δικαστήριο, έγινε πολύς ντόρος γιατί σκοτώθηκε ένας στο καφενείο του Μπόνου την ημέρα του Πάσχα. Τις δεύτερες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τις κάνατε το Πάσχα. Και σκοτώθηκαν ένα σωρό δημοκράτες. Θυμάμαι καλά και θεωρώ ότι η μέρα ήταν Αγία. Αλλά εφόσον ο αντίπαλός μας εξαπόλυσε, την προηγούμενη μέρα, επίθεση και χύθηκε αίμα, κι εμείς είπαμε: τι μέρα και ξεμέρα...   

Με τον Αλέκο συζητούσαμε για τις επιχειρήσεις. Όταν κατέβαιναν τα Δημοκρατικά στρατεύματα σε χωριά για να βολευτούν, η Αεροπορία πυροβολούσε γυναικόπαιδα, αδιάκριτα, στις ανταρτοκρατούμενες περιοχές. Έτσι εγώ παίρνω εντολή να χτυπήσω εν λευκώ την αεροπορία, με ότι τρόπο μπορώ, για να φέρουμε χτύπημα και να ανακουφίσουμε τον πληθυσμό. Εμείς φυσικά, τους ιπτάμενους θέλαμε. Γιατί αυτοί είναι που αδιάκριτα χτυπούν. Και έπρεπε να φέρουμε χτύπημα για να σκεφτούν, ότι για όλες τις φορές που χτύπησαν τον κόσμο αδιάκριτα, όπου να’ ναι θα τιμωρηθούν, ακόμη και μέσα στη Θεσσαλονίκη.

Εγώ καθόμουν στην οδό Μισραχή. Έβλεπα ότι περνούσαν πολλά αυτοκίνητα, χωρίς να ξέρω πολλά πράγματα. Συζητώντας, συμφωνήσαμε ότι ένα συγκεκριμένο αυτοκίνητο μετέφερε τους ιπτάμενους. Από που πήρε ο Αλέκος τις πληροφορίες δεν ξέρω. Βρήκα, όμως, τον τρόπο και τα μέσα για να χτυπήσουμε τους αεροπόρους. Τώρα άλλα γράφουν. Αλλά εμείς δεν δίνουμε σημασία. Εμείς δεν ξέραμε τι θα πει ο Σιάντος, τι θα πει το Κόμμα. Εμείς ήμασταν στρατός και θα χτυπούσαμε καθορισμένους στόχους. Και το Κόμμα σαν Κόμμα, ας έκανε ότι ήθελε.

Από κει και πέρα δεν ξέρω να υπάρχουν τομεάρχες, όπως τους παρουσιάζουν εδώ, ομάδες και τα ρέστα. Και βλέπω σχεδιαγράμματα. Ανατολικούς τομείς-ομάδες τόσες, δυτικούς τομείς-ομάδες τόσες. Εγώ, στον δικό μου τομέα, παρουσιάζεται ότι είχα επτά ομάδες, που ήταν όμως, ανύπαρκτες. Δεν ξέρω τίποτα για τους άλλους. Παρουσιάζουν τον Καλλίνικο με μια ομάδα. Αραδιάζουν ομάδες και πρόσωπα από μια συνοικία και κάνουν σχεδιαγράμματα με βάση την ύπαρξη επτά ομάδων. Δεν υπάρχουν. Υπήρχαν ορισμένα πρόσωπα, τα οποία δεν ήταν ομάδες, που τα έβλεπα προσωπικά εγώ».

Επακολουθεί δεκάλεπτη διακοπή.

Κατηγορούμενος: (συνεχίζει) «Για το ζήτημα των αεροπόρων, όπως είπα, εμείς είχαμε σκοπό να χτυπήσουμε τους ιπτάμενους. Τώρα, μέσα υπήρχαν κι άλλοι που δεν ήταν τέτοιοι. Αυτό δεν μπορούμε να το θεωρήσουμε έγκλημα. Σε μια επιχείρηση, θα πρέπει να τραβήξεις μπροστά, ανεξάρτητα αν θα αντιμετωπίσεις ορισμένα πράγματα τα οποία δεν έχεις προβλέψει. Δεν θεωρώ την πράξη αυτή, όπως και όλες τις άλλες, εγκληματικές, γιατί εκείνοι που πολεμούν δεν κάνουν εγκλήματα. Πολεμούν για ένα σκοπό. Όπως είπα, λόγω της κατάστασης, έπρεπε να τους αντιμετωπίσουμε έτσι, γιατί αλλιώς, ήταν αδύνατον. Εμείς δε θέλαμε να χύσουμε αίμα, ούτε δεξιού ούτε αριστερού. Άλλοι είναι οι υπαίτιοι.

Η κατηγορία ότι οι πράξεις μου αποβλέπουν στην απόσπαση ενός μέρους της επικρατείας της χώρας μας, δεν είναι σωστή. Εγώ, από την αρχή που μπήκα στον αγώνα, μέχρι σήμερα, παλεύω για τον Ελληνικό λαό, την Ελληνική γη και μόνο γι’ αυτό. Ίσως να νομίζουν ότι άλλοι σκέφτονται και παρακινούν κι εμένα για να φτάσουν στο σκοπό τους. Αλλά εγώ δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος που να μην καταλαβαίνω. Είμαι βέβαιος ότι κανένας, από τους ανωτέρους μέχρι τους κατωτέρους της αριστεράς, δε σκέφτεται να παραχωρήσει μέρος της Ελλάδας μας σε ξένους γείτονες και Σλάβους.

   Για την κατηγορία ότι πολεμούμε την ησυχία και την τάξη του λαού και πάμε για την ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης...»

Βασιλικός Επίτροπος: «Δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία».

Κατηγορούμενος: «Οι ομάδες, όπως λέτε, τότε, σε τι αποβλέπουν;».

Βασιλικός Επίτροπος: «Οι ομάδες αποβλέπουν στο να προσβάλλουν τα όργανα της τάξης».

Κατηγορούμενος: «Σε μας τονίσατε ότι πάμε να καταλάβουμε την αρχή. Όσο για τις μικρές ομάδες, που πραγματοποίησαν τις επιθέσεις, πράγματι τις οργάνωσα εγώ. Και κατείχα όπλα που ανήκαν στο στρατό. Αλλά ο σκοπός μου ήταν αυτός που ανέφερα. Σκοπός μου ήταν να φρενάρω τη λυσσασμένη επίθεση της μοναρχοφασιστικής κλίκας που κυβερνά τη χώρα μας, με τα ξένα όπλα που έφεραν στην αρχή.

Αν επιτρέπεται, δυο λόγια για το ζήτημα της κυβέρνησης... Εγώ πάλι τονίζω ότι έμεινα πιστός στα δημοκρατικά ιδανικά που πιστεύω και για τα οποία δούλεψα μέχρι σήμερα. Απ’ την αρχή που μπήκα στον αγώνα, δεν αγωνίστηκα για το ατομικό μου απλώς συμφέρον, αλλά για το γενικό, για να καλυτερέψει έτσι και το ατομικό. Φιλοτομαριστής δεν είμαι και το απέδειξα στις τόσες κακουχίες και τα τόσα βάσανα. Εγώ τράβηξα μπροστά αποφασιστικά, γι’ αυτό που πιστεύω για το λαό.

Εδώ, η δίκη αυτή, ο τρόπος της διοργάνωσης και της διεξαγωγής της, δεν έχει σκοπό να περιοριστεί στα πλαίσια απλώς του κατηγορητηρίου, αλλά να κάνει ντόρο, να δυσφημίσει την αριστερά γενικά και τα πρόσωπα που κατηγορούνται. Εγώ αυτό το αντελήφθην. Και με βρίζετε και με διαπομπεύετε με τον τρόπο που ξέρετε εσείς.

Για τον Πούγκουρα, ιδέα δεν έχω. Τώρα το ακούω ότι τον σκότωσαν. Εδώ σκοτώθηκε ένα σωρό κόσμος, χωρίς να έχει κανείς ιδέα και τώρα παρουσιάζουν έναν Πούγκουρα και μας λένε ότι τον σκοτώσαμε εμείς. Αυτό δεν είναι σωστό.

Ένα ζήτημα που επανειλημμένως χρησιμοποίησε η μαύρη αντίδραση ενάντια στο πρόσωπό μου και αναφέρθηκε εδώ, είναι και το ζήτημα του γάμου μου».

Πρόεδρος: «Αυτός δεν ανήκει στην ουσία της κατηγορίας».

Κατηγορούμενος: «Είναι βασικό για μένα. Εδώ ανέφερε η Ασφάλεια και σεις προσωπικά, ότι, δεν ξέρω πόσοι τορβάδες λίρες ξοδεύτηκαν και ότι έκανα πριγκηπικό γάμο, πράγμα που είχε επίδραση και στον καθηγητή Βασδέκη, συγκατηγορούμενό μου, αφού είπε ότι πραγματικά τώρα μάθαινε ότι κάποιοι έκαναν τέτοιους γάμους.

Για το ζήτημα αυτό εγώ λογοδότησα στο κόμμα μου, επειδή έκανα κάτι που έγινε σε μια εποχή λευτεριάς. Ήρθε πολύς κόσμος που δεν μπορούσα να τον διώξω. Έτσι, πήρε ο γάμος μαζικό χαρακτήρα. Και τότε, χτυπώντας εμένα, χτυπούσαν τους αγωνιστές.

Θέλω να αναφερθώ και σε ένα άλλο ζήτημα αν και το έθιξα ήδη. Πρέπει, όμως, να το αναπτύξω. Εδώ ανέφερε ο Παπαδόπουλος ότι το κόμμα τους δολοφονούσε και εμείς παίρναμε μέτρα...»

Βασιλικός Επίτροπος: «Για το κόμμα απολογείσαι ή για σένα;».

Κατηγορούμενος: «Αυτό έχει σημασία. Πρέπει να απαντήσω στο μάρτυρα που κατέθεσε αυτά».

Βασιλικός Επίτροπος: «Ρώτησες και σου απάντησε».

Κατηγορούμενος: «Ανέφερε πράγματα αλλά δεν είχα απαντήσει. Δεν είχα το δικαίωμα τότε».

Βασιλικός Επίτροπος: «Απάντησες και του είπες ότι είναι ψέματα. Και του είπες να σου αναφέρει παραδείγματα».

Κατηγορούμενος: «Δε μίλησε, όμως, γι’ αυτά».

Βασιλικός Επίτροπος: «Δε σε αφορά εσένα αυτό».

Κατηγορούμενος: «Με αφορά. Γιατί θα μιλούσα όπως μίλησα και για το ζήτημα του Πούγκουρα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Για το ζήτημα του Πούγκουρα, όμως, έπρεπε να μιλήσεις, γιατί σου είχε απαγγελθεί κατηγορία και έπρεπε να την αντικρούσεις».

Κατηγορούμενος: «Ναι, αλλά πάνω στο μάρτυρα δεν απολογήθηκα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Σου είπε ορισμένα πράγματα ο μάρτυς και απολογήθηκες».

Κατηγορούμενος: «Στο ζήτημα ότι έκανα διαπραγματεύσεις με την Ασφάλεια, τους προκαλώ ανοιχτά να μιλήσουν και να μου πουν τι ανταλλάγματα τους ζήτησα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Δεν είπε τέτοια πράγματα. Είπε ότι απεκάλυψες ότι τα κρυμμένα όπλα βρίσκονταν στο σπίτι της Πατσιά, στην κρύπτη του παραθύρου».

Κατηγορούμενος: «Έστω κι αυτό. Αλλά είπε και άλλα πράγματα για διαπραγματεύσεις και τα δημοσίευσαν».

Βασιλικός Επίτροπος: «Δεν είπε τέτοια πράγματα. Είπε μόνο ότι κατέθεσες ορισμένα πράγματα και ζήτησες να μην γίνουν γνωστά».

Κατηγορούμενος: «Αυτό δεν ισχύει.

Τώρα, για τις δουλειές που ευθύνομαι προσωπικά, αυτές είναι: ο συντονισμός ενεργειών και τα χτυπήματα. Τον Κωφίτσα εγώ προσωπικά έδωσα εντολή να τον παρακολουθήσουν και εκτελέστηκε. Ήμουν υπεύθυνος εγώ. Για τον Παγώνη, εγώ παίρνω την ευθύνη. Για το καφενείο «Ελληνικόν», εγώ έδωσα εντολή στο Διογένη και έριξαν τις χειροβομβίδες. Για την Τούμπα και το καφενείο του Μπόνου, προσωπικά πήγα εγώ. Για τους αεροπόρους, εγώ έκανα την παρακολούθηση. Αν ένα παιδί δεν μπορούσε να ρίξει τη χειροβομβίδα, θα την έριχνα εγώ». (ακούγεται φωνή αποδοκιμασίας από το ακροατήριο. Ο Πρόεδρος παρεμβαίνοντας, λέει ότι ο κατηγορούμενος είναι ιερός).

Βασιλικός Επίτροπος: «Δε μου λες. Αλβανέ. Για την επίθεση κατά του καφενείου «Ελληνικός» δεν μας είπες πολλά».

Κατηγορούμενος: «Είπα ότι έδωσα εντολή».

Βασιλικός Επίτροπος: «Είπες προηγουμένως ότι έδωσες λόγο στο κόμμα για το γάμο σου. Σε κατηγόρησαν γι’ αυτό;».

Κατηγορούμενος: «Δεν ξέρω».

Βασιλικός Επίτροπος: «Μα για να δώσεις λόγο;».

Κατηγορούμενος: «Εδώ δεν μπορούν να αναφερθούν ζητήματα κομματικά».

Βασιλικός Επίτροπος: «Πάντως λογοδότησες».

Κατηγορούμενος: «Είπα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Δε μου λες, όταν ήρθε ο Ζαχαριάδης...».

Κατηγορούμενος: «Α! Μου διέφυγε. Ο Ζαχαριάδης απ’ την Κέρκυρα έστειλε γράμμα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Ποιο γράμμα; Το πρώτο ή το δεύτερο που λέτε να συνθηκολογήσουμε με τους Ιταλούς;».

Κατηγορούμενος: «Αυτό ήταν δικό σας. Το έκανε ο Μανιαδάκης που έβγαζε ψεύτικο «Ριζοσπάστη». Ο Ζαχαριάδης ήρθε εδώ και ο λαός της Θεσσαλονίκης του έκανε μεγάλη υποδοχή. Εσείς τον βρίσατε ως αλήτη. Έτσι όμως, βρίσατε όλο το λαό της Θεσσαλονίκης.

Τότε εγώ ήμουνα φυλακή. Η Ασφάλεια μου είπε ότι αυτός μάζεψε τα στελέχη της Μακεδονίας και Θράκης και ότι έγινε σύσκεψη στο Γραφείο του κόμματος. Επίσης ότι εκεί ήταν ο Χατζής. Εφ’ όσον δεν είχα καμιά οργάνωση στα χέρια μου, δηλαδή δεν καθοδηγούσα οργάνωση, με τι ιδιότητα να πήγαινα να λογοδοτήσω;».

Βασιλικός Επίτροπος: «Δεν ήσουν περιφερειακός;».

Κατηγορούμενος: «Εγώ το 1935 έφυγα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Εγώ σου λέω για το 1946».

Κατηγορούμενος: «Δεν ήμουν. Ήμουν φυλακή από το 1945 ως το 1946. Νωρίτερα ήμουν εδώ, αλλά δεν είχα οργάνωση».

Βασιλικός Επίτροπος: «Ήσουν μέσα στη κομματική οργάνωση. Δεν ήσουν περιφερειακός στη Βέροια;».

Κατηγορούμενος: «Ναι, αλλά εφ’ όσον μπήκα φυλακή, την οργάνωση την πήραν άλλοι και δεν υπολογιζόμουν οργανωμένο μέλος».

Βασιλικός Επίτροπος: «Έπαυσες να είσαι κομμουνιστής;».

Κατηγορούμενος: «Όχι. Αλλά εδώ ήρθαν τα στελέχη που καθοδηγούσαν τις πόλεις και οι Γραμματείς. Εγώ δεν μπορούσα να πάρω μέρος. Το ζήτημα του Ζαχαριάδη, σας λέω ότι, προσωπικά, δεν το γνωρίζω. Ούτε στην πρώτη ούτε στη δεύτερη σύσκεψη πήρα μέρος, ούτε στο λευκό Πύργο».

Βασιλικός Επίτροπος: «Αυτό δεν μπορούμε να το πιστέψουμε».

Κατηγορούμενος: «Τι να σας πω τότε; Εσείς θέλετε να σας πω ότι τον ξέρω για να τον πείτε δολοφόνο».

Βασιλικός Επίτροπος: «Μα είναι δολοφόνος. Ξέρεις, ότι έχει βγει καταδικαστική απόφαση για φόνο εις βάρος του, προ είκοσι ετών;».

Κατηγορούμενος: «Εσείς ότι θέλετε βγάζετε».

Βασιλικός Επίτροπος: «Έχει σκοτώσει έναν Αρχειομαρξιστή στον Πειραιά. Η γραμμή της μαζικής αυτοάμυνας από που πάρθηκε;».

Κατηγορούμενος: «Πάρθηκε από την ανάγκη να αμυνθεί ο λαός, στη σύσκεψη που κάναμε εγώ και ο Αλέκος».

Βασιλικός Επίτροπος: «Σεις οι δυο δώσατε «τη γραμμή» σε όλη την Ελλάδα;».

Κατηγορούμενος: «Δεν ξέρω τι έγινε σ’ όλη την Ελλάδα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Δε διάβαζες τύπο;».

Κατηγορούμενος: «Η Μαζική Λαϊκή Αυτοάμυνα δεν ήταν οργανωτικό ζήτημα».

Βασιλικός Επίτροπος: «Σύμφωνοι. Αλλά έγινε με απόφαση του κόμματος».

Κατηγορούμενος: «Εγώ δεν ξέρω. Δεν είχα κομματικό βιβλιάριο».

Βασιλικός Επίτροπος: «Ναι, αλλά διάβαζες τη «γραμμή» από τον τύπο».

Κατηγορούμενος: «Ο τύπος εδώ στη Θεσσαλονίκη, έγραφε να διαφωτιστεί ο λαός και να δει ότι από το ίδιο το Σύνταγμα έχει το δικαίωμα να αμυνθεί».

Βασιλικός Επίτροπος: «Η «γραμμή» δόθηκε από τον τύπο. Αφού διάβαζες, θα ήξερες ότι ήταν «γραμμή» την οποία έδινε το κόμμα».

Κατηγορούμενος: «Εγώ ήξερα πως να αμυνθεί ο λαός και είχα την ικανότητα να τον διαφωτίσω. Το άρθρο αυτό που δημοσιεύτηκε, το είδα. Μα δεν το είχα υπ’ όψιν μου από πριν».

Βασιλικός Επίτροπος: «Εσύ που ξέρεις την κομματική φρασεολογία, μπορείς μέσα σε ορισμένες γραμμές του άρθρου, να διαβάζεις και να καταλαβαίνεις πολύ περισσότερα πράγματα από μένα».

Κατηγορούμενος: «Ο Παπαδόπουλος είπε ότι ο Αλβανός είχε την ικανότητα να παίρνει «γραμμή» απ’ την εφημερίδα. Άρα, βρήκαν ότι είναι περιττό να πηγαίνει σε συσκέψεις. Είτε ήμουν είτε δεν ήμουν σε συσκέψεις, σύμφωνα μ’ αυτούς, ότι έκανα ήταν κομματικό. Εγώ είπα ότι είχα την ικανότητα να λέω στο λαό πως να περιφρουρήσει τις δημοκρατικές του ελευθερίες. Είχα την ικανότητα να τον οργανώσω να αμυνθεί. Αλλά αυτό είναι...».

Βασιλικός Επίτροπος: «Εγώ δεν παραγνωρίζω την ικανότητά σου. Δεν ήταν λίγα αυτά που έκανες. Αλλά θέλεις να απαντήσεις ή υπεκφεύγεις;».

Κατηγορούμενος: «Τι υπεκφεύγω;».

Βασιλικός Επίτροπος: «Πες μου. Η «γραμμή» ήταν σύμφωνη με τη Λαϊκή Αυτοάμυνα; Διάβαζες εφημερίδα, «Ριζοσπάστη», «Ελεύθερη Ελλάδα», «Λαϊκή Φωνή». Δε διάβασες το λόγο του Ζαχαριάδη και τις αποφάσεις του Μακεδονικού Γραφείου;».

Κατηγορούμενος: «Μάλιστα. Σχετικά με το λόγο του Ζαχαριάδη, διάβασα  ότι έγινε ολόκληρη μάχη στη «Λαϊκή Φωνή» με το «Φως», ότι παραποίησαν το λόγο, ότι από δω έδωσε το σύνθημα να βγουν οι Μπαρούτηδες και οι αντάρτες, ότι κήρυξε την επανάσταση. Για το λόγο του, συγκεκριμένα θυμάμαι τούτο: ότι έκανε μια ανάλυση της κατάστασης στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, στις Λαϊκές Δημοκρατίες, πως οργανώνονται, κλπ.».

Βασιλικός Επίτροπος: «Από την ημέρα που ήρθες στη Θεσσαλονίκη, ως την ημέρα που πιάστηκες, έπαυσες να είσαι κομμουνιστής;».

Κατηγορούμενος: «Οργανωμένος, ναι».

Βασιλικός Επίτροπος: «Έπαυσες να είσαι μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος;».

Κατηγορούμενος: «Δεν είχα το βιβλιάριο του κόμματος».

Βασιλικός Επίτροπος: «Τι σημασία έχει αυτό;».

Κατηγορούμενος: «Πως δεν έχει».

Βασιλικός Επίτροπος: «Δηλαδή διεγράφης από το κόμμα;».

Κατηγορούμενος: «Δεν είναι αυτό. Αυτό δεν μπορώ να το ξέρω, γιατί εγώ δεν είχα ανάμειξη στα κομματικά ζητήματα. Εγώ τράβηξα άλλη γραμμή».

Βασιλικός Επίτροπος: «Τότε γιατί σε καλεί το κόμμα και σου κάνει επικρίσεις;».

Κατηγορούμενος: «Δεν ξέρω. Που; Πότε;».

Βασιλικός Επίτροπος: «Τότε για την περίφημη υπόθεση του μαζικού, όπως είπες, γάμου σου».

Κατηγορούμενος: «Τότε ήταν άλλη εποχή. Δεν είχα συλληφθεί τότε».

 


Ουκρανία
Η κρίση συνεχίζεται - Ο Πούτιν
«προειδοποιεί»-απειλεί

Ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ-Ρωσίας-ΕΕ οξύνει την κρίση στο εσωτερικό της Ουκρανίας μεταξύ των μερίδων της άρχουσας αντιδραστικής αστικής τάξης και των κομμάτων της που συνδέονται με τις διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, οι οποίες προσπαθούν να επηρεάσουν και να ελέγξουν αυτή τη χώρα.

Ο αρχηγός του ρώσικου ιμπεριαλισμού Πούτιν δεν καταφέρει πάντα να κρύβει τη δυσαρέσκειά του και να διατηρεί την «ψυχραιμία» ενόψει της επιθετικής πολιτικής του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και μάλιστα όταν αυτός απειλεί προκλητικά να διεισδύσει και εγκατασταθεί στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, όπως συμβαίνει τώρα στην περίπτωση της Ουκρανίας και παλιότερα των Τσετσενίας-Γεωργίας, αλλά και στις άλλες Δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. 

Έτσι ο Πούτιν, παραμονές εκλογών (26.12.2004) στην Ουκρανία, κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνέντευξης τύπου (23.12.2004) εφ’ όλης της ύλης στο Κρεμλίνο έκφρασε την πιο έντονη ως τώρα αντίθεσή του απέναντι στις ΗΠΑ για τις προσπάθειές τους να περιορίσουν, και αν είναι δυνατόν να εξαλείψουν την επιρροή της Ρωσίας στις γύρω απ’ αυτή περιοχές.

Καταρχήν αναφέρθηκε στην Ουκρανία προειδοποιώντας την ότι «οι διαρκείς επαναστάσεις» μπορεί να οδηγήσουν τον «μετασοβιετικό χώρο» σε συγκρούσεις «τύπου Γιουγκοσλαβίας» και παράλληλα επέκρινε τις ΗΠΑ για τις «εκλογές» που προωθούν στο Ιράκ λέγοντας: «έχω ισχυρές αμφιβολίες για το κατά πόσον είναι δυνατόν να δημιουργηθούν συνθήκες για δημοκρατικές εκλογές, όταν ολόκληρη η έκταση του Ιράκ κατέχεται από ξένες στρατιωτικές δυνάμεις». Ταυτόχρονα προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να εμποδιστεί η Ρωσία να καλλιεργήσει τις σχέσεις με τις γειτονικές χώρες «σημαίνει επιθυμία απομόνωσης της Ρώσικης Ομοσπονδίας», προσθέτοντας για την Τσετσενία πως «δεν νομίζω ότι αυτός είναι ο στόχος της αμερικάνικης πολιτικής» για να συνεχίσει: «αν όντως είναι έτσι, τότε η θέση των ΗΠΑ για την Τσετσενία γίνεται πιο κατανοητή. Σημαίνει επίσης ότι υπάρχει μια πολιτική με στόχο να δημιουργηθούν στοιχεία που θα αποσταθεροποιήσουν τη Ρώσικη Ομοσπονδία».

Τέλος αναφερόμενος στις περιπτώσεις Γεωργίας και Ουκρανίας, προειδοποίησε τον φιλοαμερικανό Β. Γιουτσένκο, προβλέποντας προφανώς την πιθανή νίκη του, για «άτομα που τον περιβάλλουν» και τα οποία «χτίζουν  τις φιλοδοξίες τους σε αντιρωσικά συνθήματα».

Αυτά απ’ την πλευρά του Πούτιν που δείχνουν τις έντονες ανησυχίες της Ρωσίας για τις επικείμενες εξελίξεις στην Ουκρανία.

Παραμονή επίσης των εκλογών ο Β. Γιουτσένκο απ’ την πλευρά του δήλωσε ότι «όποιος κι αν εκλεγεί είναι καταδικασμένος στη στρατηγική συνεργασία με τη Ρωσία», δήλωση ελιγμός που όμως ταυτόχρονα εμπεριέχει δόση αλήθειας εξαιτίας της γενικότερης κατάστασης στο εσωτερικό της Ουκρανίας και της οικονομικής της εξάρτησης απ’ τη Ρωσία. Προς ενίσχυση του Β. Γιουτσένκο έσπευσε στην Ουκρανία και το γνωστό φασιστοειδές Λεχ Βαλέσα.

Στο μεταξύ μεγάλος νικητής του επαναληπτικού τρίτου γύρου των εκλογών είναι ήδη, όπως ήταν σχεδόν αναμενόμενο, ο φιλοαμερικανός Β. Γιουτσένκο, ο οποίος συγκέντρωσε το 51,99% των ψήφων έναντι 44,19 του φιλορώσου Β. Γιανουκόβιτς.

Μετά τη νίκη του ο Β. Γιουτσένκο δήλωσε: «ήμασταν 14 χρόνια ανεξάρτητοι, αλλά μόλις τώρα γίναμε ελεύθεροι»!!!

Ο ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρόφ μίλησε για κινδύνους αποσταθεροποίησης και «βίαιη εμπλοκή στις υποθέσεις άλλων χωρών και την άσκηση σ’ αυτές πολιτικής πίεσης» με σκοπό την «επίτευξη ιδιοτελών γεωστρατηγικών συμφερόντων».

Απ’ την πλευρά τους οι ΗΠΑ έκφρασαν, μέσω Κόλιν Πάουελ, την ικανοποίησή τους και χαιρέτισαν τις «ελεύθερες και δίκαιες εκλογές» στην Ουκρανία. Ο δε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, χαιρέτησε τη νίκη του Γιουσένκο ως «μια καλή μέρα για την Ουκρανία και για τη δημοκρατία που ανοίγει το δρόμο για μια ενισχυμένη συνεργασία της ΕΕ με την Ουκρανία». Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι δηλώσεις του Χαβιέ Σολάνα, υπό του εκπροσώπου της ΕΕ για τις εξωτερικές σχέσεις.

Γνωρίζοντας τη δύσκολη κατάσταση στην Ουκρανία, ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης κάλεσε «όλα τα μέρη να αποδεκτούν τα αποτελέσματα της κάλπης και να αποφύγουν ρητορική που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη διαίρεση στην Ουκρανία».

Όμως ο ηττημένος πρωθυπουργός Β. Γιανουκόβιτς αμφισβητεί τα αποτελέσματα των εκλογών και δήλωσε ότι δεν παραιτείται, ενώ για τις 28.12.2004 συγκάλεσε συνεδρίαση του Υπουργικού του Συμβουλίου.

Ο Β. Γιανουκόβιτς κατάγγειλε από την τηλεόραση τις πολιτικές εξελίξεις στην Ουκρανία σαν «σενάριο κατάληψης της εξουσίας που σχεδιάστηκε πέραν του Ατλαντικού, όπως συνέβη στη Γιουγκοσλαβία, στη Γεωργία και τη Ρουμανία» για να καταλήξει: «θα υπερασπιστούμε το πολιτικό πιστεύω μας ενώπιον της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής και του Ανώτατου Δικαστηρίου».

Οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ παρά τη νίκη του Β. Γιουσένκο εκτιμώντας πως η κατάσταση μπορεί να οξυνθεί επικίνδυνα – μ’ αρνητικά αποτελέσματα για τα συμφέροντα και τα σχέδια και των δυο – συνιστούν «διατήρηση της εσωτερικής συνοχής», κάτω βέβαια από τον έλεγχό τους.       

Οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές προσπαθούν μέσω της απόσπασης της Ουκρανίας από τη Ρωσία να υπονομεύσουν σοβαρά την ισχύ της Μόσχας. Ο γνωστός Ζ. Μπρεζίνσκι γράφει: «η ενίσχυση της κυρίαρχης Ουκρανίας είναι άκρως σημαντική διάσταση της πολιτικής «εδραίωσης του γεωπολιτικού πλουραλισμού», δηλ. της συνομοσπονδιοποίησης της Ρωσίας».

Η Ουκρανία μετά το 1991 έχει γίνει μόνιμο πεδίο γεωπολιτικής διαμάχης μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ.

Το μόνο όπλο που διαθέτει ο Πούτιν, αυτή τη στιγμή, είναι η ενεργειακή και οικονομική εξάρτηση της Ουκρανίας από τη Ρωσία, αλλά και οι αυτονομιστικές διαθέσεις και τάσεις στο ανατολικό της τμήμα. Η Ουκρανία των 50 εκατομμυρίων κατοίκων δεν διαθέτει πολλές πρώτες ύλες, εκτός από μαγγάνιο, άνθρακα και λιγοστά κοιτάσματα πετρελαίου, ο πληθυσμός της συντηρείται κυρίως από τη γεωργία και τη βιομηχανία που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της και επιπλέον από την εκμετάλλευση του δικτύου αγωγών διακίνησης του μεγαλύτερου μέρους του ρώσικου πετρελαίου και του φυσικού αερίου προς τις δυτικές χώρες.

Ο ρώσικος ιμπεριαλισμός χάνοντας την Ουκρανία οδηγείται σε επικίνδυνη γι’ αυτόν απομόνωση και περικύκλωση από τις ΗΠΑ, αφού στην στενή επιρροή του παραμένουν ακόμα μόνο η Λευκορωσία, το Καζακστάν και η Κιργισία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλες οι άλλες χώρες-μέλη της πρώην ΕΣΣΔ, εκτός από ορισμένες, έχουν περάσει υπό τον ολοκληρωτικό έλεγχο των αμερικανών ιμπεριαλιστών.

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Προσυνεδριακός «διάλογος» του «Κ»ΚΕ -υποτονικός, φτωχότατος, αποτελματωμένος και «διάλογος» κωφών

Ι. Β. Στάλιν: 125 χρόνια από τη γέννησή του

Τηλεοπτικοί σκυλοκαβγάδες μοναρχοφασιστών της ΝΔ

Απολογία του κατηγορούμενου κομμουνιστή Αλβανού Ακίνδυνου, ηγετικού στελέχους της Ο.Π.Λ.Α., στο έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης

Ουκρανία: Η κρίση συνεχίζεται - Ο Πούτιν «προειδοποιεί»-απειλεί

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55