Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 200 15-28/2/2005Αρ. Φύλ. 200 15-28 Φλεβάρη 2005
Η επίσκεψη του αρχηγού του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπους στη «γηραιά ήπειρο»
Ήλθε, είδε, πίεσε αλλά απήλθε με «άδεια χέρια»
Αξεπέραστο και διαρκώς διευρυνόμενο το χάσμα μεταξύ ΗΠΑ-ΕΕ

Στις 20 Φλεβάρη έφτασε στη «γηραιά ήπειρο» για 3ήμερη επίσκεψη ο εγκληματίας πολέμου Μπους με τον αέρα του νικητή της δεύτερης θητείας του μα ταυτόχρονα και υπό το βάρος των τεράστιων προβλημάτων, κυρίως οικονομικών που συνεχώς αυξάνονται αλλά και άλλων, που έχει συσσωρεύσει στις ΗΠΑ η στρατιωτική επίθεση, κατάληψη και κατοχή του Ιράκ και όχι μόνο.

Το ότι ο αρχηγός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού επέλεξε ως πρώτο σταθμό της περιοδείας του στην Ευρώπη, τις Βρυξέλλες, ίσως έχει κι’ αυτό κάποια συμβολική σημασία, αφού το Βέλγιο ήταν εκείνο το κράτος-μέλος της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης που είχε ακολουθήσει τη Γαλλία και τη Γερμανία στην περίπτωση της στρατιωτικής επίθεσης κατά του Ιράκ εκ μέρους των ΗΠΑ-Αγγλίας κι’ επιπλέον ήταν εκείνο που συμμετείχε, μαζί με τη Γαλλία, Γερμανία και το Λουξεμβούργο, στην ομάδα πρωτοβουλίας προώθησης ενός ευρωπαϊκού στρατηγείου στις Βρυξέλλες.

Η άφιξη του Μπους στην Ευρώπη είχε τους παρακάτω στόχους:

   πρώτο, να «γεφυρώσει» το διαρκώς διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ ΗΠΑ-ΕΕ και να εξασφαλίσει συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οικονομικά και στρατιωτικά, στη δύσκολη για τις ΗΠΑ περίπτωση του Ιράκ,

   δεύτερο, να ασκήσει πίεση στις ηγετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ να συμμετάσχουν κι εκείνες στα όποια φιλοπόλεμα σχέδια των ΗΠΑ και προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους στη Μέση Ανατολή, κάνοντας ταυτόχρονα επίδειξη δύναμης,

   τρίτο, να εμφανιστεί σαν «ισότιμος» εταίρος στο διεθνή χώρο με τους ηγέτες των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών χωρών της ΕΕ και να καλλιεργήσει τις ανάλογες απατηλές εντυπώσεις στη διεθνή κοινή γνώμη και προπαντός την αμερικάνικη,

   τέταρτο, να προωθήσει τα σχέδια υπονόμευσης και παρεμπόδισης της παραπέρα ενοποίησης της ΕΕ μέσω των όποιων υποτακτικών στις ΗΠΑ κυβερνήσεων στο χώρο της ΕΕ. 

Ήδη στην πρώτη ομιλία (21 Φλεβάρη) του στις Βρυξέλλες «κολακεύοντας» τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές είπε ότι οι ΗΠΑ είναι «υπέρ»(!) μιας «ισχυρής Ευρώπης» ή ακριβέστερα όπως αλλιώς το διατύπωσε ανοιχτά αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπους μιας Ευρώπης που να μην «αυτοκαθορίζεται ως αντίβαρο των ΗΠΑ»(!). Στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ θέλουν μια αδύναμη και υποταγμένη στα σχέδια και τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Ευρώπη και το μόνο που ουσιαστικά τον ενδιέφερε ήταν να απαιτήσει απ’ τους ευρωπαίους να «δώσουν απτά δείγματα βοήθειας, πολιτικής και οικονομικής καθώς και στον τομέα της ασφάλειας» στο Ιράκ, δηλ. «να τους στρατολογήσει ως εκστρατευτικό σώμα για τη Μ. Ανατολή».

Κατά τη διάρκεια της 3ήμερης περιοδείας του ο Μπους συναντήθηκε, μεταξύ άλλων, και με τους Σρέντερ-Σιράκ, τους ηγέτες των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών χωρών της ΕΕ, αλλά τον πρόεδρο της Ρωσίας Πούτιν.

Παρά τα χαμόγελα, τις «ευγενικές» χειραψίες και τις διπλωματικού χαρακτήρα φιλοφρονήσεις που αποσκοπούσαν στην καλλιέργεια ενός τεχνητού κλίματος «φιλίας», οι αντιθέσεις μεταξύ των αμερικανών ιμπεριαλιστών που προσπαθούν να διατηρήσουν την ηγεμονία τους στον κόσμο και των ιμπεριαλιστών της ΕΕ που μόνιμα αμφισβητούν, εδώ και χρόνια, αυτή την ηγεμονία τους, όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν μα αναμένεται στο μέλλον να οξυνθούν ακόμα παραπέρα, λόγω των αντίθετων και μεταξύ του συγκρουόμενων οικονομικο-πολιτικών και γεωπολιτικών συμφερόντων  και του οξύτατου ανάμεσά τους ανταγωνισμού – όξυνση που οδηγεί, ως γνωστόν, στο αναπόφευχτο ξέσπασμα ιμπεριαλιστικών πολέμων. Κοινή στάση οι ιμπεριαλιστές έχουν μόνο απένταντι στο προλεταριάτο και τους λαούς.

Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί στις σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ είναι η δήλωση Σρέντερ: «επιτρέψτε μας να μιλήσουμε για τα θέματα που συμφωνούμε και όχι για τις διαφωνίες». Αλλά και ο Σιράκ στη συνέντευξη τύπου πρόβαλλε την πρότασή του να γίνει «δεκτό το Ιράν στο ΠΟΕ, να ανοίξει η διεθνείς αγορά για τους κινητήρες πολιτικών αεροσκαφών για το Ιράν και να σταματήσει το εμπάργκο όπλων στην Κίνα».

Ανάλογες αντιθέσεις, τριβές και οξύνσεις υπάρχουν και με τη Ρωσία, όπως έδειξε τόσο η συνάντηση των Μπους – Πούτιν στη Μπρατισλάβα όσο και η από καιρό προώθηση της συνεργασίας-συμμαχίας Ρωσίας-Κίνας για «διεθνή θέματα».

Τα χαμόγελα Μπους στο ΝΑΤΟ, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στην Κομισιόν δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να αποκρύψουν και πολύ περισσότερο να εξαλείψουν τις αντιθέσεις και τα σημεία «τριβής» μεταξύ των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ-ΕΕ κατά τις συνομιλίες που είναι τα παρακάτω:

   1. Επιθετικός στρατιωτικός συνασπισμός του ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν είναι εκείνο που ήταν προ 25ετίας, όταν ελέγχονταν ολοκληρωτικά από τους αμερικανούς ιμπεριαλιστές και ήταν ενιαίο, μα ούτε είναι εκείνο προ 10ετίας κατά την περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου κατά της Γιουγκοσλαβίας.

   Οι περιπτώσεις Αφγανιστάν-Ιράκ, και ιδιαίτερα του Ιράκ, το έδειξαν αυτό πολύ καθαρά. Σήμερα το ΝΑΤΟ σπαράσσεται απ’ τις γνωστές αντιθέσεις  μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Γι’ αυτό και στην περίπτωση του Ιράκ δεν κατέστη δυνατό να παρθεί απόφαση στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ-Αγγλία επενέβησαν μόνες τους. Στη σημερινή περίοδο οι τριβές και οι αντιθέσεις, παρά τις όποιες «διαβεβαιώσεις» για «ενότητα» είναι ακόμα μεγαλύτερες και η κατάσταση στο εσωτερικό του αναμένεται να οξυνθεί περισσότερο μετά και την πρόταση του Γκέρχαρντ Σρέντερ κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής συνάντησης του Μονάχου (12-13 Φλεβάρη). Δήλωσε σχετικά: «Το ΝΑΤΟ δεν είναι πλέον ο πρωταρχικός τόπος συνάντησης όπου οι διατλαντικοί σύμμαχοι συζητούν και συντονίζουν τις στρατηγικές τους» για να συνεχίσει: «έχει αλλάξει επίσης η απορρέουσα ευθύνη των δυο κρατών, τα οποία επί δεκαετίες αποτέλεσαν τους κινητήριους τροχούς αυτής της συνεργασίας, δηλαδή των Ενωμένων Πολιτικών και της Γερμανίας... Γι’ αυτό είναι καιρός να δημιουργηθεί ένα υψηλόβαθμο πάνελ από ανεξάρτητες προσωπικότητες και απ’ τις δυο πλευρές του Ατλαντικού, το οποίο θα μας βοηθήσει να βρίσκουμε λύσεις στις διαφωνίες».

   Χαρακτηριστική για το κλίμα που επικρατεί είναι η απάντηση του Ράμσφελντ στο Σρέντερ: «Το ΝΑΤΟ έχει τεράστια αξία. Το ΝΑΤΟ και βέβαια είναι μέρος όπου συζητούνται τα διατλαντικά θέματα», ενώ ο ΓΓ του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χόοπ Σχέφερ δήλωσε: «Ας μην πούμε ότι το ΝΑΤΟ είναι βαριά άρρωστο σε τελική φάση... το ΝΑΤΟ λειτουργεί εξαιρετικά και χρειάζεται μια ομάδα ειδικών να αναλύει και να μας συμβουλεύει τι πρέπει να κάνουμε».

   Η πρόταση-δήλωση του Σρέντερ, που για τους αμερικανούς αποτελεί μια πρόταση σοκ, υποστηρίχθηκε όχι μόνο από τον Σιράκ, αλλά και το Βέλγιο, Λουξεμβούργο και την Ιταλία, διαφώνησε μόνο ο Μπλερ. Οι ΗΠΑ θεωρούν την πρόταση «άνευ περιεχομένου», ενώ ο Μπους αγνόησε τη δήλωση Σρέντερ κάνοντας λόγο για «ενίσχυση της συμμαχίας», μα όμως ο γραμματέας του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι το θέμα θα «απασχολήσει το ΝΑΤΟ εν καιρώ».

   2. ΙΡΑΚ. Παρά το γεγονός ότι οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έχουν υποστεί, στην περίπτωση του Ιράκ, μια σοβαρή ήττα στον ανταγωνισμό τους με τις ΗΠΑ που στερεί στην ΕΕ έναν σημαντικό προμηθευτή πετρελαίου, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να μοιραστούν το οικονομικό κόστος του ιμπεριαλιστικού πολέμου και να στείλουν στρατεύματα στο Ιράκ, εμμένουν στις θέσεις τους.

   Η ΕΕ αρνείται και σήμερα την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Ιράκ. Χαρακτηριστικά ο Σρέντερ δήλωσε: «η Γερμανία δεν πρόκειται να στείλει στρατεύματα κι’ αυτό είναι κάτι που γνωρίζει και σέβεται ο πρόεδρος Μπους». Οι ΗΠΑ ερμηνεύουν ως «μεταστροφή» της Γαλλίας την υπόσχεση Σιράκ για αποστολή ενός(!) ταγματάρχη στο Ιράκ και 660 χιλιάδες δολάρια για την εκπαίδευση της αστυνομίας. Χρήματα μόνο θα διαθέσουν ακόμα το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Ελλάδα, η Γερμανία και η Ισπανία για τον ίδιο σκοπό.

   3. ΙΡΑΝ. Το Ιράν αποτελεί ένα σημαντικό σημείο «τριβής» και όξυνσης των αντιθέσεων μεταξύ των ΗΠΑ-ΕΕ και ιδιαίτερα της Γερμανίας που τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει σε μεγάλο βαθμό τις οικονομικές σχέσεις της μ’ αυτή τη χώρα με μεγάλες επενδύσεις γερμανικών κεφαλαίων, έχει αυξήσει τις εξαγωγές αυτοκινήτων στο Ιράν και προγραμματίζει και άλλα σημαντικά έργα σ’ αυτή τη χώρα. Έχει μεγάλα συμφέροντα εισαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.

   Έτσι τα συμφέροντα της ΕΕ και ιδιαίτερα των γερμανικών μονοπωλίων συγκρούονται με τα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και επιπλέον απειλούνται από μια ενδεχόμενη στρατιωτική επίθεση των αμερικανών ιμπεριαλιστών κατά του Ιράν. Ο Μπους για να διασκεδάσει τη διαμάχη ΗΠΑ-ΕΕ σχετικά με το Ιράν δήλωσε ότι «η ιδέα ότι οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να χτυπήσουν το Ιράν είναι απλώς γελοία. Βέβαια, εξετάζουμε όλες τις πιθανότητες». Και η Ρωσία έχει μεγάλα συμφέροντα στο Ιράν, όπως έδειξε, ανάμεσα στ’ άλλα, και η τελευταία υπογραφή συμφωνίας μεταξύ Ρωσίας και Ιράν για παροχή ρωσικών πυρηνικών καυσίμων στο Ιράν (27 Φλεβάρη).    

   4. ΚΙΝΑ. Και στην περίπτωση της Κίνας οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές βρίσκονται σε αντίθεση και σύγκρουση με τους αμερικανούς ιμπεριαλιστές και απαιτούν να σταματήσει το εμπάργκο όπλων απέναντι στην Κίνα και διευρύνουν τις σχέσεις μαζί της.

   Τα αποτελέσματα και των πρόσφατων συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ-ΕΕ διαψεύδουν εκ νέου τις δεξιές οπορτουνιστικές θέσεις της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ ότι τάχα οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές «δεν αμφισβητούν την ηγεμονία των ΗΠΑ» («Ρ» 22.2.2005, σελ. 1).

   Φυσικά η αμφισβήτηση της παγκόσμιας ηγεμονίας των ΗΠΑ εκ μέρους των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών δεν σημαίνει ότι οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ υπήρξαν στο παρελθόν ή γίνονται σήμερα «ειρηνόφιλοι». Είναι κι αυτοί φιλοπόλεμοι και επιθετικοί όπως και οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές. Όμως τα δικά τους οικονομικο-πολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντασυγκρουόμενα με κείνα των αμερικανών - επιβάλλουν να αμφισβητήσουν την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ και μάλιστα σήμερα την αμφισβητούν περισσότερο από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν.

 


Τα «ιερά»> ψεύδη, το απύθμενο θράσος και τα «δακρύβρεχτα» καραγκιοζιλίκια του χουντο-ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

 Η κρίση που σοβούσε από καιρό στο χώρο της ηγεσίας της Εκκλησίας ξέσπασε τελικά στις αρχές Γενάρη με ανοιχτή πλέον σύγκρουση μεταξύ των διαφόρων αντιδραστικών φατριών της και πιο συγκεκριμένα μεταξύ του Χριστόδουλου και των «πνευματικών πατέρων» του Καλλίνικου-Αμβρόσιου της «Χρυσοπηγής», οι οποίοι είχαν αποφασίσει να ανακαλέσουν στην τάξη το άτακτο «πνευματικό παιδί» τους με στόχο την αποδυνάμωση του περιβάλλοντός του και την πλήρη υποταγή του σ’ αυτούς. Η πρόσφατη κρίση, πέρα απ’ όλη τη σαπίλα και τη βρωμιά του φεουδο-αστικού ιερατείου, αποκάλυψε ότι επικεφαλής και καθοδηγητής της «αγίας τριάδας» Χριστόδουλου-Βαβύλη-Γιοσάκη ήταν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς με τα απανωτά και τόσα πολλά, «ευλογημένα απ’ το Θεό», ψεύδη του, τόσα πολλά που μόνο ο κανακάρης της χούντας Χριστόδουλος Παρασκευαϊδης είναι σε θέση να πει σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

   Ανερυθρίαστα ο Χριστόδουλος εψεύδετο ασυστόλως ότι δεν γνώριζε τον Ιάκωβο Γιοσάκη ώσπου, ανάμεσα στ’ άλλα, έρχεται στο φως της δημοσιότητας (23 Φλεβάρη) η κατάθεση ανώτερου δικαστή στον Άρειο Πάγο, σύμφωνα με την οποία ο Γιοσάκης μεσολάβησε για να κλείσει ραντεβού σε δικαστές –  και μάλιστα δυο φορές – με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Μετά, προς το τέλος των αποκαλύψεων, έρχεται το «πνευματικό παιδί» του, ο πρώην Θεσσαλιώτιδος Θεόκλητος, που κι’ αυτός ομολόγησε ότι πρότεινε το Γιοσάκη για τη θέση του Γραμματέα της Νομοκανονικής Επιτροπής της Αρχιεπισκοπής, παίρνοντας όλο το βάρος πάνω του προφανώς για να ελαφρύνει τη θέση του «πνευματικού πατέρα» του. Αλλά και ο Χριστόδουλος στη «στημένη» συνέντευξη (25 Φλεβάρη) στον «ALPHA» στον Νίκο Χατζηνικολάου (κατάντια δημοσιογράφου) επιβεβαίωσε τη μια συνάντηση με τον Γιοσάκη όταν πήγε στην Αρχιεπισκοπή συνοδεύοντας 15 δικαστές: «εγώ ήξερα ότι έρχονται οι δικαστές αυτοί να με επισκεφτούν. Όταν είδα ότι στην ουρά αυτή ήταν και ο Αρχιμανδρίτης Γιοσάκης πραγματικά ζεματίστηκα εκείνη την ώρα»!!!

   Ομολογεί έτσι, κάτι που ως τώρα αρνούνταν ψευδόμενος, δηλ. ότι συναντήθηκε με τον Γιοσάκη και επιπλέον ότι «ζεματίστηκε εκείνη την ώρα»(!), πράγμα που σημαίνει ότι τον γνώριζε πολύ καλά και ακόμα γνώριζε το «βίο και την πολιτεία» του Αρχιμανδρίτη και παρά ταύτα του είχε αναθέσει τα ραντεβού με δικαστικούς, κλπ., τον προστάτευε, και μάλιστα τον προόριζε για ανώτερη θέση στην Αρχιεπισκοπή. Αυτή είναι η αλήθεια.

   Για το «πνευματικό παιδί» του και πολυπράκτορα των ξένων μυστικών υπηρεσιών (ΜΟΣΑΝΤ, CIA, κλπ.)Απόστολο Βαβύλη διερήγνυε τα ιμάτιά του ότι δεν γνώριζε τάχα την μετέπειτα δράση του – και σ’ αυτή την περίπτωση εψεύδετο, προφανώς με «εντολή του Θεού», ασυστόλως – και προπαντός διέψευσε επανειλημμένα ότι τον είχε στείλει στα Ιεροσόλυμα να βοηθήσει την εκλογή του Ειρηναίου στον πατριαρχικό θρόνο και μάλιστα έφθασε στο σημείο στη συνέντευξη στο Χατζηνικολάου να δηλώσει: «δεν έστειλα τον Βαβύλη στα Ιεροσόλυμα, αν βρω ποιος τον έστειλε, θα τον τσακίσω» («Ελευθεροτυπία» 26.2.2005, σελ. 1), ενώ σ’ άλλη αποστροφή του λόγου του στην ίδια συνέντευξη, ψευδόμενος εκ νέου ασυστόλως, είπε: «δεν έστειλα εγώ εις το Πατριαρχείο τον Βαβύλη ή τον κ. Τριανταφυλλάκη»!!!

   Αμέσως την επόμενη (26 Φλεβάρη) με νέα ανακοίνωσή του ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος απαντώντας στην συνέντευξη Χριστόδουλου, τον διέψευσε: «προς διασφάλιση του κύρους και της αξιοπιστίας του Πατριαρχείου κατετέθη η μαρτυρία Αυτού δια των υπευθύνων δηλώσεων την Τρίτη 23/2/2005 προς τα ΜΜΕ του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού και του εν Αθήναις εκπροσώπου επί του τύπου του Πατριαρχείου κ. Ευάγγελου Μαυραγάνη αι οποίαι ισχύουν κατά πάντα με την αναγκαία, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, διευκρίνηση ότι: ο Απόστολος Βαβύλης ευρισκόταν εις Ιεροσόλυμα ως «Απόστολος Φωκάς» και όχι ως «Βαβύλης» όπως εκ παραδρομής αναφέρθηκε. Τέλος, επισημαίνεται πως το μείζον του ανακύψαντος θέματος δεν πρέπει να αποτελεί το «ποιος απέστειλε ή συνέστηκε» (όχι εκ κακής διαθέσεως) τον Βαβύλη και τους περ’ αυτόν αλλά η το ταχύτερον δυνατόν γαλήνευσις της Εκκλησίας».

   Αμέσως ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, αποφεύγοντας σκόπιμα να μιλήσει επί της ουσίας, κλείνει το θέμα που ο ίδιος είχε ανοίξει : «οι σημερινές εξαιρετικά επικίνδυνες περιστάσεις, υπό τις οποίες εξελίσσονται οι υποθέσεις αφορώσες τον Ελληνο-ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και οι πελώριες εθνικές διαστάσεις που αυτές προσλαμβάνουν, επιβάλλουν αυτή την κρίσιμη ώρα αυστηρή αυτοσυγκράτηση και περισυλλογή ευθύνης, πριν τα πράγματα οδηγηθούν σε μοιραία για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό τελική οδυνηρή φάση. Το κόστος για την Πατρίδα και το Γένος μας θα είναι πολύ βαρύ. Γι’ αυτό και προτιμώ από τούδε και στο εξής να σιωπήσω ενσυνείδητα έστω κι αν πρόκειται να αδικηθώ»!!! 

   Έτσι, εμμέσως πλην σαφώς, επιβεβαιώνει την καταγγελία του Ειρηναίου ότι ο Χριστόδουλος ήταν αυτός που έστειλε στα Ιεροσόλυμα τους ασφαλίτες πράκτορες Α. Βαβύλη-Γ. Τριαταφυλλάκη για να βοηθήσουν την άνοδό του στον πατριαρχικό θρόνο, με απώτερο σκοπό να έχει και κάποιον Πατριάρχη στήριγμα στη μετέπειτα προσχεδιασμένη διαμάχη του με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, όπως έδειξα τα πράγματα.   

   Τώρα ο αρχιραδιούργος ρασοφόρος προσποιείται τον «αδικημένο»(!) και με πρωτοφανές θράσος επικαλείται, την «Πατρίδα», το «Έθνος» και το «Γένος», παριστάνοντας το «μεγάλο πατριώτη»(!), αυτός που ευλόγησε τη μεγαλύτερη προδοσία της Κύπρου την εποχή της φασιστικής δικτατορίας.

   Οι ψευτιές και τα καραγκιοζιλίκια του αδίστακτου μωροφιλόδοξου φασίστα ρασοφόρου κορυφώνονται σε «ποταμούς δακρύων» μπροστά στις τηλεοράσεις και τις Εκκλησίες. Κορόμηλο το «δάκρυ» της «μετανοούσας Μαγδαληνής» που ακούει στο όνομα Χριστόδουλος Παρασκευαϊδης. 

   Τέλος, σχεδιάζοντας τη διάσωσή του υποσχέθηκε την απάτη της «αυτοκάθαρσης»(!) και δεν δίστασε να θυσιάσει τους Κουλουσούσα και Γιοσάκη και πρώτα απ’ όλα το «πνευματικό παιδί» του, τον πρώην Θεσσαλιώτιδος Θεόκλητο. Και τώρα, χύνοντας και πάλι άφθονα κροκοδείλια δάκρυα, ωρύεται και με θράσος απειλεί όποτε και όπου του δίνεται η ευκαιρία (τηλεόραση, εκκλησίες, κλπ.), όπως στους Αγίους Πάντες Καλλιθέας (27 Φλεβάρη): «εάν νομίζουν όσοι μας πολεμούν ότι θα με αναγκάσουν να παραιτηθώ, ή αν νομίζουν ότι θα με κάμψουν ώστε να μην μιλώ όπως με έχετε συνηθίσει, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Διότι εγώ είμαι εδώ και θα είμαι εδώ»!!!

 


Β.Ι. ΛΕΝΙΝ (22.4.1870 - 21.1.1924)
79 χρόνια απ' το θάνατο του μεγάλου επαναστάτη


Α. Παπαρήγα: μοναδική «υποψήφια» για το βραβείο «ΝΟΜΠΕΛ» οικονομίας του 21ου αιώνα

"Η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα" (!)
"Ο όρος σήμερα «εθνική ανεξαρτησία» δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες" (!)

Οι σοσιαλδημοκράτες χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές όλων των χωρών αλλά και εκείνοι του «Κ»ΚΕ της ηγετικής ομάδας των Φλωράκη-Παπαρήγα δεν έχουν μόνο κοινές τις αντιμαρξιστικές θέσεις με τους δασκάλους τους Μπερστάϊν-Κάουτσκι-Τίτο, κλπ. και την παλιά σοσιαλδημοκρατία για τα ζητήματα της επανάστασης και μια αστική αντίληψη του σοσιαλισμού («ειρηνικό κοινοβουλευτικό πέρασμα στο σοσιαλισμό» με όργανο το αστικό «δημοκρατικό» κράτος – «πλουραλιστικός» σοσιαλισμός) –  που όλα μαζί σημαίνουν άρνηση 1) της βίαιης ένοπλης επανάστασης, 2) της συντριβής της αστικής κρατικής μηχανής, και κατά συνέπεια άρνηση εγκαθίδρυσης της Δικτατορίας του Προλεταριάτου και επιπλέον άρνηση της μαρξιστικής αντίληψης του σοσιαλισμού που βρήκε την πρακτική εφαρμογή της στη Σοβιετική Ένωση των ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ – αλλά έχουν και ένα άλλο κοινό μεταξύ τους χαρακτηριστικό γνώρισμα: τις διάφορες αστικές ουρνομήκεις «κοτσάνες», που κατά καιρούς έχουν ξεφουρνίσει.

   Μια απ’ τις γνωστότερες αναπόδεικτες αστικές «κοτσάνες» στην ιστορία του εργατικού κινήματος είναι ο ισχυρισμός των ηγετών της σοσιαλδημοκρατίας (Κάουτσκι, κλπ.), των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων και του Τίτο (αρχές της δεκαετίας του ΄50), ότι η Σοβιετική Ένωση της εποχής του ΣΤΑΛΙΝ ήταν χώρα «καπιταλιστική» και «ιμπεριαλιστική»!!!

   Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ βαδίζει και σ’ αυτόν τον τομέα «δράσης» στα χνάρια των δασκάλων της σοσιαλδημοκρατών ηγετών, δηλ. ξεφουρνίζει κι’ αυτή κατά καιρούς διάφορες αστικές «κοτσάνες» εφάμιλλες σε μέγεθος εκείνων της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας και του Τίτο.

   Ας αναφερθούν εδώ μόνο μερικές απ’ τις ουρανομήκεις αστικές «κοτσάνες» της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ. Απ’ τις πρώτες κάπως πιο πρόσφατες «κοτσάνες» της είναι ο τροτσκιστικός ισχυρισμός που κάποιες φορές προβλήθηκε απ’ τις στήλες του «Ριζοσπάστη» ότι η «σοσιαλιστική επανάσταση θα γίνει ταυτόχρονα»(!) σ’ όλες τις χώρες της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς όμως να δοθεί συνέχεια. Αλήθεια, τώρα ποια είναι η γνώμη της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ πάνω σ’ αυτό το θέμα;

   Πριν λίγα χρόνια μια ολόφτυστη εγγονούλα των Τίτο-Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ, η Ε. Μπέλλου (τώρα η «τσουπρούλα» για τον αντισταλινισμό της σκαρφάλωσε στα ψηλά μπαλκόνια του ΠΓ) αποθρασυμένη επιτίθεται στον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ και, ανάμεσα στις άλλες φαιδρότατες «κοτσάνες», του καταλογίζει, ότι στο έργο του «Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ» και συγκεκριμένα στο «κεφάλαιο 6, διαφαίνεται μια υπερεκτίμηση των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων» (Ι. Στάλιν: «Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ» σελ. 25, Αθήνα 1998, «Σύγχρονη Εποχή»). Κι’ αυτή η αστική καουτσκική «κοτσάνα» ξεφουρνίζεται εν έτει 1998, δηλ. σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται όχι μόνο από την ύπαρξη των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων μα και απ’ την εξόφθαλμη παραπέρα όξυνσή τους.

   Αργότερα η σοσιαλδημοκρατική αυτή «κοτσάνα» κορυφώνεται στην ανοιχτή απόρριψη της ύπαρξης των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων με τη δήθεν «συγκρότηση ενός διεθνούς ιμπεριαλιστικού συνασπισμού με επικεφαλής τις ΗΠΑ» (Α. Παπαρήγα: «Ρ» 25.9.2001, σελ. 7-8), αλλά και με τις «εκτιμήσεις»-δεξιά οπορτουνιστικά μυθεύματα περί «νέας επιδρομής που σχεδιάζουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ σε βάρος του ιρακινού λαού» («Ρ» 6.2.2003) – θέσεις που αποτελούν κραυγαλέα άρνηση της όξυνσης των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και επιπλέον άρνηση της ίδιας της ύπαρξης των αντιθέσεων γενικά και ειδικά εκείνων μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ και ΕΕ (Γερμανία-Γαλλία) και κατά συνέπεια επανέκδοση και προπαγάνδιση της διαβόητης περί «υπεριμπεριαλισμού» θεωρίας του Κ. Κάουτσκι.

   Μετά την κατάληψη του Ιράκ από τα αμερικανο-αγγλικά στρατεύματα η ηγεσία των Φλωράκη-Παπαρήγα, απέστειλε «μυστικά» «παράνομες» στρατιωτικές ομάδες «ανασκαφέων» στο Ιράκ - με «διοικητή» της επιχείρησης την «υπασπιστή» της Παπαρήγα, Λ. Κανέλλη, λόγω πρόσφατης εμπειρίας απ’ τη στρατιωτική εκστρατεία στα Ίμια και εξαιτίας της «θεϊκής» ευλογίας του χουντο-Χριστόδουλου – που ανέλαβαν να ερευνήσουν με εντατικούς ρυθμούς τις αμμώδεις περιοχές του για να αποκαλυφθούν τα «κρυμμένα» στα υπόγεια καταφύγια της άμμου γερμανικά και γαλλικά στρατεύματα, ώστε έτσι να «τεκμηριωθεί» η θέση του «Κ»ΚΕ περί «νέας επιδρομής... του ΝΑΤΟ και ΕΕ σε βάρος του ιρακινού λαού»!!! Τα «αποτελέσματα» αυτών των «ανασκαφών» δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί ούτε είναι γνωστό αν οι ομάδες «ανασκαφέων» του «Κ»ΚΕ συνεχίζουν το έργο τους.

   Όμως οι ομάδες των «ανασκαφέων» - δίπλα στο «σπουδαίο» έργο της ανεύρεσης «κρυμμένων» στην άμμο της περιοχής γαλλικών και γερμανικών στρατευμάτων για να «τεκμηριωθεί» η θέση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ ότι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Ιράκ, μαζί με τα αμερικανο-αγγλικά στρατεύματα, συμμετείχαν και «το ΝΑΤΟ και η ΕΕ», δηλ. γαλλο-γερμανικά στρατεύματα, κλπ. –  ανέλαβαν την ίδια περίοδο, συνεχίζοντας τις εργασίες τους στην αμμώδη αυτή περιοχή, να εξερευνήσουν και να αποκαλύψουν στην ελληνική κοινή γνώμη την ύπαρξη ελληνικών στρατευμάτων στο Ιράκ ώστε να «τεκμηριωθεί» έτσι το ΠΡΩΤΟ και ΚΕΝΤΡΙΚΟ σύνθημα των «αντιπολεμικών» διαδηλώσεών του «Κ»ΚΕ: «Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο» αντί να υπάρχουν σ’ αυτές ως ΠΡΩΤΑ και ΚΕΝΤΡΙΚΑ συνθήματα τα: “ΑΜΕΣΟΣ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΗΠΑ-ΑΓΓΛΙΑΣ” - “ΕΞΩ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΑΓΓΛΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΠ’ ΤΟ ΙΡΑΚ”, αφήνοντας έτσι η ηγεσία του «Κ»ΚΕ α) εντελώς στο απυρόβλητο τους πραγματικούς εισβολείς στο Ιράκ αμερικανο-άγγλους ιμπεριαλιστές, και β) συγκαλύπτοντας, για τον ίδιο ακριβώς λόγο, με τον πιο προκλητικό τρόπο τη διαρκώς αυξανόμενη επιθετικότητα του σημερινού υπ’ αριθμ. 1 τρομοκράτη όλων των λαών και όλων των χωρών του κόσμου ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ – πολιτική στάση που αντικειμενικά βρίσκεται στην υπηρεσία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και διευκολύνει άμεσα τα επεχτατικά-επιθετικά σχέδιά του στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και ευρύτερα.

   Τα αποτελέσματα της «έρευνας» των ομάδων «ανασκαφέων» για την αποκάλυψη της «συμμετοχής» στον πόλεμο του Ιράκ πρώτα γαλλο-γερμανικών στρατευμάτων και ύστερα ελληνικών παρόλο που ως τώρα δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί από τον Περισσό, φαίνεται όμως πως «βρέθηκαν»(!) κάποια τμήματα ελληνικών στρατευμάτων στο Ιράκ και έτσι με βάση αυτό το «στοιχείο», μεταξύ «πολλών» άλλων, η σοσιαλδημοκράτισσα Παπαρήγα, παραμονές του Συνεδρίου, αποφάσισε να διακηρύξει ότι «η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα» και ότι «ο όρος σήμερα «εθνική ανεξαρτησία» δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες» («Ρ» 1.2.2005, σελ. 16) – μια «επιστημονική ανακάλυψη» πρώτου και ανυπολόγιστα μεγάλου μεγέθους στον τομέα της πολιτικής οικονομίας που ξεπερνάει και εκείνες του 19ου και 20ου αιώνα των Μαρξ-Ένγκελς-Λένιν (ο Στάλιν είναι έτσι και αλλιώς «παρακατιανός»), μια «ανακάλυψη»(!) που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης!!!

   Έτσι, λοιπόν, η Ελλάδα, σύμφωνα με την Παπαρήγα και την ηγεσία του «Κ»ΚΕ – στη βάση πάντα της «νέας»  βαθυστόχαστης αστικής «επιστημονικής» ανάλυσης – δεν είναι εξαρτημένη οικονομικά-πολιτικά-στρατιωτικά απ’ τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ούτε απ’ την ιμπεριαλιστική ΕΕ!!! Καλό θα ήταν όποιος θέλει να συμπληρώσει τις «επιστημονικές» οικονομικές του γνώσεις γύρω απ’ τον ιμπεριαλισμό και τη θέση της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα να διαβάσει συμπληρωματικά τις ερωτο-απαντήσεις του «Ριζοσπάστη» σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα («Ρ» 1.12.2004, σελ. 6, 2.12.2004, σελ. 6, 3.12.2004, σελ. 6)!!!

   Αυτή η τόσο μεγάλη επιστημονική «ανακάλυψη»(!) είναι υπεραρκετή για να προταθεί, χωρίς καθυστέρηση απ’ τη σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ, η Α. Παπαρήγα σαν η μοναδική «υποψήφια» για το βραβείο «ΝΟΜΠΕΛ» πολιτικής οικονομίας και μάλιστα όχι απλά το ετήσιο μα για ολόκληρο τον 21ο αιώνα.

   Οι παραπάνω φαιδρότητες δείχνουν με τον πιο εξόφθαλμο τρόπο τη βαθιά ιδεολογικο-πολιτική κρίση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ. Αλήθεια τι θα κάνει τώρα μ’ εκείνο το «αντιιμπεριαλιστικό» (!) μέτωπό της και με την υποτιθέμενη, έστω και για δημαγωγικούς λόγους, «αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ»;!!!        

   Παρόμοιοι φαιδροί ισχυρισμοί-«κοτσάνες» δεν είναι άγνωστες στην 50χρονη ιστορία του διεθνούς και ντόπιου χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού. Ποιος δε θυμάται ότι παρουσίαζαν σαν «σοσιαλιστικές», ακόμα και φεουδο-αστικές χώρες τύπου Αφγανιστάν (Καρμάλ-Νατζιμπουλάχ) και Αιθιοπίας (Μεγκίστου), για την οποία ισχυρίζονταν ότι σ’ αυτή έγινε πρώτα «επανάσταση» και 10 χρόνια μετά την επανάσταση ιδρύθηκε το «επαναστατικό» κόμμα!!! Μήπως δεν διακήρυσσαν ακόμα σ’ όλους του τόνους ότι η καπιταλιστική Γιουγκοσλαβία του Τίτο – αποικία τότε των διαφόρων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων – είναι χώρα «σοσιαλιστική»(!) ή η Πολωνία του Γκομούλκα που στο ένα σκέλος της οικονομίας της – στην αγροτική οικονομία – κυριαρχούσε η καπιταλιστική ατομική ιδιοχτησία στη γη (85%) χαρακτηρίζονταν σαν «σοσιαλιστική»; (Βέβαια και στις άλλες χώρες που νίκησε η ρεβιζιονιστική χρουτστοφική αντεπανάσταση είχε παλινορθωθεί ο καπιταλισμός, αλλά αυτό ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να κατανοηθεί).

 


Καινούριο τραγούδι αγάπης
Στο Στάλινγκραντ
Pablo Neruda

Εγώ έγραψα για το νερό και για το χρόνο
περίγραψα το πένθος και το μαύρο μέταλλό του,
έγραψα για τον ουρανό και για τα μήλα,
και τώρα γράφω για το Στάλινγκραντ.

 Με το μαντήλι της έχει φυλάξει η νύφη
του ερωτευμένου μου έρωτα τη λάμψη.
Πάνω στο χώμα είναι η καρδιά μου, τώρα,
στο φως και στον καπνό του Στάλινγκραντ.

Άγγιξα με τα χέρια το σκισμένο
σωκάρδι της γαλάζιας δύσης:
τώρα καθώς το πρωινό της ζωής γεννιέται
τ’ αγγίζω στον ήλιο του Στάλινγκραντ.

Ξέρω πως ο αιώνιος νέος με τα εφήμερα φτερά του,
σαν ένας κύκνος δεμένος,
το γνώριμό του πόνο ξεδιπλώνει
με την κραυγή μου αγάπης για το Στάλινγκραντ.

Αφήνω την ψυχή μου όθε μ’ αρέσει.
Εμένα δε με τρέφουν κουρασμένα
χαρτιά μουτζουρωμένα και μελάνι.
Γεννήθηκα να τραγουδήσω το Στάλινγκραντ.

Ήταν μαζί με τους αθάνατους νεκρούς σου
στα τρυπημένα τείχη σου η φωνή μου,
κ’ ήχησε σαν καμπάνα ή σαν αγέρας
κοιτάζοντάς σε να πεθαίνεις, Στάλινγκραντ.

Πολεμιστές Αμερικάνοι τώρα
λεφούσια, άσπροι και μαύροι
σκοτώνουνε στην έρημο το φίδι.
Τώρα δεν είσαι μόνο, Στάλινγκραντ.

Γυρίζει στα παλιά οδοφράγματα η Γαλλία
με μια σημαία τρικυμίας στημένη
πάνω σε δάκρυα που μόλις εστεγνώσαν.
Τώρα δεν είσαι μόνο, Στάλινγκραντ.

Τα τρομερά λιοντάρια της Αγγλίας
πάνω απ’ την άγρια θάλασσα πετώντας
στη μαύρη γη καρφώνουνε τα νύχια.
Τώρα δεν είσαι μόνο, Στάλινγκραντ.

Μόνο οι δικοί σου δεν είναι θαμμένοι
στο χώμα των βουνών της τιμωρίας:
εκεί το κρέας των πεθαμένων τρέμει
που αγγίξανε το μέτωπό σου, Στάλινγκραντ.

Νικημένα φεύγουνε των εισβολέων τα χέρια,
και δίχως φως στα μάτια του στρατιώτη,
πλημμυρισμένα με αίμα τα παπούτσια
που πάτησαν την πόρτα τη δική σου, Στάλινγκραντ.

Με περηφάνεια είναι το ατσάλι σου φτιαγμένο,
η χαίτη σου από φωτεινούς πλανήτες,
οι επάλξεις σου είναι από καρβέλια μοιρασμένα,
το μέτωπό σου σκοτεινιασμένο, Στάλινγκραντ.

Η πατρίδα σου είναι από σφυριά και δάφνες,
στο χιονισμένο μεγαλείο σου είναι το αίμα,
πάνω στο χιόνι είναι η ματιά του Στάλιν,
με το αίμα σου πλεγμένη, Στάλινγκραντ.

Οι δάφνες, τα μετάλλια που οι νεκροί σου
απόθεσαν στο τρυπημένο στήθος
της γης, και τη συγκίνηση όλης
της ζωής και του θανάτου, Στάλινγκραντ.

Η βαθιά πίστη που τώρα ξαναφέρνεις
στην καρδιά του κουρασμένου ανθρώπου
με τη γενιά των ρούσων καπετάνιων
από το αίμα σου βγαλμένων Στάλινγκραντ.

Η ελπίδα που γεννιέται μες στους κήπους
σαν το λουλούδι που προσμένουμε του δέντρου,
σελίδα χαραγμένη με τουφέκια,
τα γράμματα απ’ το φως σου, Στάλιγκραντ.

Τον Πύργο σου που ανέβασες στα ύψη,
τους ματωμένους πέτρινους βωμούς σου,
τους υπερασπιστές της ώριμης ηλικίας,
τους γιους της σάρκας της δικής σου, Στάλινγκραντ.

Τους παθιασμένους σου αετούς των βράχων,
τα μέταλλα που βύζαξε η ψυχή σου,
τους χαιρετισμούς με δάκρυα δίχως τέλος
και τα κύματα της αγάπης, Στάλινγκραντ.

Τα κόκκαλα καταραμένων δολοφόνων
τα σφαλισμένα μάτια του εισβολέα,
και τους καταχτητές καταδιωγμένους
πίσω απ’ τη λάμψη τη δική σου, Στάλινγκραντ.

Αυτοί που ταπεινώσαν την Αψίδα
και πέρασαν τα νερά του Σηκουάνα
με την ίδια τη συγκατάθεση του σκλάβου,
εμείνανε στο Στάλινγκραντ.

Αυτοί που στην ωραία Πράγα, πάνω
σε δάκρυα, σε σιωπή και προδοσία
περάσανε πατώντας τις πληγές της,
πεθάνανε στο Στάλινγκραντ.

Αυτοί που στις ελληνικές σπηλιές λερώσαν
τον κρυστάλλινο σπασμένο σταλαχτίτη
και τη γαλάζια κλασσική του ακρίβεια,
που είναι χαμένοι τώρα, Στάλινγκραντ;

Αυτοί που γκρεμίσαν στην Ισπανία και κάψαν
κι’ αφήσαν την καρδιά αλυσσοδεμένη
της μάνας των δρυών και πολεμάρχων,
στα πόδια σου σαπίζουν, Στάλινγκραντ.

Εκείνοι που στην Ολλανδία ραντίσαν
τουλίπες και νερό με ματωμένη λάσπη,
κι άπλωσαν το σπαθί και το μαστίγιο,
τώρα αναπαύονται στο Στάλινγκραντ.

Εκείνοι που στης Νορβηγίας την άσπρη νύχτα
με ούρλιασμα τσακαλιού ξαμολυμένου
κάψαν την παγωμένη άνοιξή της,
βουβάθηκαν στο Στάλινγκραντ.

Τιμή σ’ εσέ γι’ αυτό που ο αγέρας φέρνει,
γι’ αυτό που τραγουδήθηκε, γι’ αυτό που τραγουδιέται,
τιμή για τα παιδιά σου, τις μανάδες
και για τους εγγονούς σου, Στάλινγκραντ.

Τιμή στον πολέμαρχο της ομίχλης,
τιμή στον κομισάριο, στο στρατιώτη,
τιμή στον ουρανό του φεγγαριού σου,
τιμή στον ήλιο το δικό σου, Στάλινγκραντ.

Φύλα μου ένα τουφέκι κ’ ένα αλέτρι,
κ’ ένα κομμάτι αφρού να μου φυλάξεις,
κ’ ένα κόκκινο στάχυ από τη γη σου,
μαζί μου να τα βάλουνε στο μνήμα,
για να γνωρίζουν, αν ποτέ αμφιβάλουν,
πως αν και δεν πολέμησα μαζί σου,
πως πέθανα αγαπώντας σε, πως μ’ είχες αγαπήσει,
αυτό το μαύρο ρόδι αφήνω στην τιμή σου,
αυτόν τον ύμνο αγάπης για το Στάλινγκραντ.

Αναδημοσιεύουμε το ποίημα του Pablo Neruda για να τιμήσουμε την 62η επέτειο απ' τη νικηφόρα μεγαλειώδη μάχη του Στάλινγκραντ (2 Φλεβάρη 1943), που σήμαινε αποφασιστική στροφή σε βάρος των ναζιφασιστικών χιτλερικών στρατευμάτων.

Το ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ -το μεγάλο φωτείνο Σύμβολο της αντιφασιστικής ανθρωπότητας και Σύμβολο τρόμου του ναζιφασισμού, η ρεβιζιονιστική φασιστική κλίκα των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ -πράκτορες του διεθνούς ιμπεριαλισμού- το εξαφάνισαν από το χάρτη της Σοβιετικής Ένωσης, μετονομάζοντας την ηρωική-Σύμβολο σε "Βολβογκραντ".

Αυτό ακριβώς ζητούσε ο διεθνής ναζιφασισμός, που χειροκρότησε την εγκληματική πράξη αυτών των προδοτών του κινήματος και της Πατρίδας τους. Ας σημειωθεί, για να φανεί το εγκληματικό μέγεθος της ναζιφασιστικής αυτής πράξης των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ, ότι στο Παρίσι η γαλλική ιμπεριαλιστική μπουρζουαζία διατηρεί ακόμα ως τα σήμερα την ονομασία "ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ" σε στάση του Μετρό.

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Τα «ιερά» ψεύδη, το απύθμενο θράσος και τα «δακρύβρεχτα» καραγκιοζιλίκια του χουντο-ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Β.Ι. Λένιν (22.4.1870 - 21.1.1924) 79 χρόνια απ' το θάνατο του μεγάλου επαναστάτη

Α. Παπαρήγα: μοναδική «υποψήφια» για το βραβείο «ΝΟΜΠΕΛ» οικονομίας του 21ου αιώνα

Pablo Neruda: Καινούριο τραγούδι αγάπης Στο Στάλινγκραντ

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55