Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 201 1-15/3/2005Αρ. Φύλ. 201 1-15 Μάρτη 2005
Αντιδραστική κυβέρνηση ανίκανων και σοβαροφανών προκλητικών απατεωνίσκων
Κορόιδεψε 250.000 συμβασιούχους και 900.000 συνταξιούχους για το ΛΑΦΚΑ
Απάτη ολκής η
«ήπια προσαρμογή» -αναμένεται σφοδρότατη καταιγίδα νέων πρωτοφανών αντιλαϊκών μέτρων  

1. Εξαπάτηση των 250.000 συμβασιούχων και 900.000 συνταξιούχων

Δύσκολα στην πολιτική ιστορία του τόπου θα μπορούσε να βρεθεί ανάλογη περίπτωση κυβέρνησης που τόσο μικρό χρονικό διάστημα να είπε τόσα πολλά ψέματα σε εκατομμύρια ανθρώπους διαφόρων κοινωνικών τάξεων (εργάτες, αγρότες, μικροαστούς, κλπ.)

Η αντιδραστική κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και ο παχουλός σοβαροφανής πρωθυπουργός των «νταβατζήδων» εξαπάτησε με τον πλέον αισχρό και προκλητικό τρόπο όχι μόνο τους 250.000 συμβασιούχους στους οποίους προεκλογικά είχε υποσχεθεί μονιμοποίηση και τους 900.000 συνταξιούχους για την απόδοση των αναδρομικών του ΛΑΦΚΑ (Λογαριασμός Αλληλεγγύης Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης) αλλά και τους αγρότες για τα προϊόντα τους, κλπ. μα και ολόκληρο τον ελληνικό λαό για να υφαρπάξουν την ψήφο τους και να κερδίσουν τις εκλογές. Αθέτησαν όλες ανεξαιρέτως τις δημαγωγικές προεκλογικές υποσχέσεις, εξελίχθηκαν έτσι στους πλέον προκλητικούς απατεωνίσκους στην πολιτική ιστορία του τόπου.

Οι μόνοι που ισχυρίζονται τα αντίθετα είναι οι διάφοροι αστοί δημοσιογραφίσκοι του «Ριζοσπάστη» τύπου Ν. Μπογιόπουλου, «Τηλέπαθου», κλπ. ότι δηλαδή το κόμμα της ΝΔ υλοποιεί τις υποσχέσεις του, πετυχαίνοντας έτσι να αναδειχθούν σε αυτόκλητους υπερασπιστές της αντεργατικής και αντιλαϊκής πολιτικής του μοναρχοφασιστικού μεγαλοαστικού κόμματος της ΝΔ. Γράφουν: «είναι φιλολαϊκές οι υποσχέσεις της κυβέρνησης;», «ποιες φιλολαϊκές υποσχέσεις υλοποιείτε αφού δεν έχετε δώσει τέτοιες;» κλπ. («Ρ» 20.11.2004, σελ.31-32 και σε πολλά άλλα φύλλα). Τις μόνες βέβαια προεκλογικές υποσχέσεις που υλοποίησε τάχιστα η κυβέρνηση ήταν εκείνες ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο.

Σ’ αντίθεση με τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, η εργατική τάξη και ολόκληρος ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι πρώτη μεγάλη απάτη – αυτή της υπόσχεσης νομιμοποίησης των 250.000 συμβασιούχων – του κυβερνώντος κόμματος αποκαλύφθηκε ήδη από τους πρώτους μήνες κιόλας της θητείας της νέας κυβέρνησης και το Γενάρη η δεύτερη – εκείνη της ικανοποίησης των δίκαιων αιτημάτων της φτωχομεσαίας αγροτιάς – που προκάλεσαν σειρά κινητοποιήσεων των συμβασιούχων αλλά και των αγροτών που υπονομεύτηκαν και προδόθηκαν επαίσχυντα όχι μόνο από τους Νασικο-Κοκκινούληδες γνωστούς αντιδραστικούς αγροτοπατέρες της ΝΔ αλλά και από τους αγροτοπατέρες του ΠΑΣΟΚ και εκείνους της ΠΑΣΥ, τους Μπουτο-Πατάκηδες του «Κ»ΚΕ.

Ασφαλώς δεν είναι οι μόνες προεκλογικές υποσχέσεις που αθετήθηκαν, αλλά και σειρά άλλες όπως τα περί ΕΚΑΣ, αυξήσεις μισθών και συντάξεων, κλπ., κλπ.

Στις αρχές Μάρτη αποκαλύφθηκε και η άλλη προσχεδιασμένη απάτη της ΝΔ, δηλ. η αθέτηση της προεκλογικής υπόσχεσης, ότι αν δικαιωθεί δικαστικά έστω και ένας συνταξιούχος θα χορηγήσει τα αναδρομικά του ΛΑΦΚΑ, δηλ. θα επιστρέψει στους συνταξιούχους τις παράνομες εισφορές (1-5 %) υπέρ του Λογαριασμού Αλληλεγγύης Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης μόλις τελεσιδικήσει έστω και μόνο μια προσφυγή, εισφορά την οποία είχε καθιερώσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1992 (Νόμος Σιούφα), νόμο τον οποίο διατήρησε και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, .

Η πρώτη προσφυγή συνταξιούχου είχε κατατεθεί επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ από τον νεοδημοκράτη συνταξιούχο Β. Γούλα, την οποία είχε ήδη κερδίσει και ενώ επρόκειτο στις 1 Μάρτη να εκδικαστεί η έφεση που είχε ασκήσει το Δημόσιο, ο Γούλας παραιτήθηκε «αιφνιδιαστικά»(!) της προσφυγής και έτσι ματαιώθηκε η τελεσίδικη απόφαση, που αυτόματα θα δικαίωνε τους 900.000 συνταξιούχους οι οποίοι θα έπαιρναν αμέσως πίσω τα αναδρομικά.

Είναι ολοφάνερη και προκλητικότατη η μεθόδευση από πλευράς κυβέρνησης, γιατί πρώτο, ο Β. Γούλας ήταν ο διευθυντής του γραφείου του υφυπουργού Οικονομικών Π. Δούκα (γαμπρός του Μ. Έβερτ) στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους και δεύτερο, η έφεση υπέρ του Δημοσίου έγινε επί κυβέρνησης της ΝΔ (Ιούλης 2004) από το νεοδημοκράτη Δ. Σκούφη, γενικό διευθυντή Μισθών και Συντάξεων και υφιστάμενο του Π. Δούκα.

Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός των «νταβατζήδων» μ’ αυτή την μεθόδευση όχι μόνο αθετεί μια απ’ τις σωρηδόν προεκλογικές υποσχέσεις της αλλά αναδεικνύεται σε πολιτικό απατεωνίσκο ολκής.

Η προκλητική αυτή εξαπάτηση των εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων προκάλεσε μεγάλη οργή στις γραμμές τους και ξεσήκωσε κύμα διαμαρτυρίας και διαδηλώσεων των συνταξιούχων και ο σοβαροφανής απατεωνίσκος πρωθυπουργός των «νταβατζήδων» υποχρεώθηκε να αναδιπλωθεί κάτω από το βάρος της κατακραυγής, υποχωρώντας άτακτα, καταφεύγοντας όμως ταυτόχρονα σ’ έναν άθλιο και αισχρότατο πολιτικό ελιγμό και με τη χαρακτηριστική παχυδερμία του μπουλούκου των «νταβατζήδων» δήλωσε στις 4 Μάρτη ότι τα αναδρομικά του ΛΑΦΚΑ θα «καταβληθούν» σε 5 εξαμηνιαίες δόσεις, με αρχή την 1η Ιούνη του 2006, δηλ. συνέχιση του εμπαιγμού και της προκλητικής κοροϊδίας των 900.000 συνταξιούχων.

Παρά την αναδίπλωση οι εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι – που η κατάστασή τους αναμένεται να χειροτέρευση δραματικά με τη νέα καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων που ετοιμάζει η κυβέρνηση – πρέπει να βγουν στους δρόμους και να απαιτήσουν να δοθούν αμέσως με νόμο οι παράνομες υπέρ του ΛΑΦΚΑ παρακρατήσεις.

 

2. Η ελληνική οικονομία υπό αυστηρή επιτήρηση των οργάνων της ΕΕ

Μετά τα απανωτά «Βατερλό» στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, Κυπριακό, κλπ. με  τελευταίο εκείνο το Δεκέμβρη (ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας - Κύπρος) που εκνεύρισε τόσο πολύ τον Πρωθυπουργό λέγοντας: «στείλτε σεις καλύτερους διαπραγματευτές» (!)... ακολουθούν αμέσως τα «Βατερλό» στον τομέα της οικονομίας με την διάψευση όλων των προβλέψεων (ρυθμός ανάπτυξης, μείωση ελλειμμάτων, χρέους, ανεργίας, κλπ.) τη χρεοκοπία του προϋπολογισμού με αποκορύφωμα την κατάληξη της ελληνικής οικονομίας υπό αυστηρή επιτήρηση των Οργάνων της ΕΕ και την πολύ πιθανή απόρριψη του «βασικού μετόχου» από την ΕΕ, παρά τις φλυαρίες των επιπόλαιων, φλύαρων και ημιμαθών καθηγητάκων τύπου Γ. Αλογοσκούφη και Π. Παυλόπουλου που διαβεβαιώνουν για το αντίθετο και αποδεικνύεται ότι δεν γνωρίζουν το αντικείμενο της ειδικότητάς τους.

Ο Γ. Αλογοσκούφης με τη διαβόητη δημοσιονομική «απογραφή» πέτυχε το ακατόρθωτο: να μετατρέψει την οικονομία της χώρας σε σαραβαλιασμένο «άλογο» (ανταποκρίνεται και στο επώνυμό του), που αγκομαχεί καταϊδρωμένο στο δρόμο προς τις Βρυξέλλες και επιπλέον με την προσχεδιασμένη γνωστοποίησή της στα όργανα της ΕΕ να θέσει την οικονομία της χώρας σε καθεστώς πλήρους και αυστηρής επιτήρησης από την Κομισιόν (Ευρωπαϊκή Επιτροπή) με αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην οικονομία όσο και στο επίπεδο διαβίωσης της εργατικής τάξης και των πλατιών εργαζομένων μαζών, που καλούνται να πληρώσουν τα «σπασμένα».

Ασφαλώς η κάθε νέα κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να κάνει, και κάνει, απογραφή για να γνωρίζει επακριβώς την οικονομική κατάσταση που παραλαμβάνει από την προηγούμενη. Η κυβέρνηση όμως του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ δεν έπραξε μόνο αυτό, αλλά αφού πραγματοποίησε τη «δική» της δημοσιονομική «απογραφή» προχώρησε ένα βήμα ακόμα παραπέρα: τη γνωστοποίησε στα Όργανα της ΕΕ.

Το αποτέλεσμα αυτής της γνωστοποίησης και το σπουδαίο «επίτευγμα» της Αλογοσκούφιας «απογραφής» ήταν να τεθεί η οικονομία υπό αυστηρή επιτήρηση και επιπλέον να δοθεί αφορμή στις Βρυξέλλες να απαιτήσουν την επιβολή νέων εξουθενωτικών μέτρων σκληρής λιτότητας  σε βάρος της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων της χώρας στο όνομα της μείωσης του κρατικού προϋπολογισμού που φέτος αναμένεται να ξεπεράσει το όριο του 3% με ανοιχτό το ενδεχόμενο να διαμορφωθεί σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, δηλ. να ξεπεράσει το 6,5% του ΑΕΠ. Το δημόσιο έλλειμμα εκτοξεύεται σε τέτοιο ύψος τη στιγμή που το 2003 ήταν το 1,7% του ΑΕΠ και είχε προϋπολογιστεί για το 2004 το 1,2% του ΑΕΠ. Επομένως τα περί «ήπιας προσαρμογής» εφευρήματα της κυβέρνησης αποτελούν απάτη ολκής και σαπουνόφουσκες προκλητικών απατεωνίσκων πολιτικάντηδων. Σε συνέντευξη τύπου (18 Γενάρη), μετά τη σύνοδο του ECOFIN, ο αρμόδιος Επίτροπος για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις δήλωσε : «η Ελλάδα δέχτηκε τις σχετικές συστάσεις της Κομισιόν για τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων της, τις επικύρωσε το ECOFIN.

Έτσι από τις 17 Φλεβάρη και επίσημα η ελληνική οικονομία είναι σε επιτήρηση. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωζώνης ενεργοποιείται το άρθρο του Συμφώνου Σταθερότητας. Αυτό είναι ένα από τα «μεγάλα» επιτεύγματα της κυβέρνησης Καραμανλή!!!

Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ αντί να επικρίνει και να αποκαλύψει ανοιχτά την απάτη της «απογραφής» της ΝΔ που είχε ως στόχους 1) να παρουσιάσει το λαό ότι παρέλαβε «καμένη γη» απ' την προηγούμενη κυβέρνηση και επομένως δεν μπορεί να εκπληρώσει τις δημαγωγικές της προεκλογικές υποσχέσεις, 2) να θέσει εν γνώσει της και σκοπίμως την οικονομία της χώρας υπό επιτήρηση των Οργάνων της ΕΕ ώστε 3) να δικαιολογήσει τα νέα μέτρα σκληρής λιτότητας -έχοντας τώρα και την πίεση-κάλυψη της ΕΕ που ήδη απαιτεί νέα αντιλαϊκά μέτρα -εμφανίζει ως κεντρικό στόχο της απάτης-«απογραφής», ότι αυτή «εξέθεσε την κυβέρνηση Σημίτη»: «από τη μια πλευρά το ΠΑΣΟΚ θέλει να πάρει τη ρεβάνς από την κυβέρνηση Σημίτη με τη δημοσιονομική απογραφή» («Ρ» 27.2.2005, σελ. 19).

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας χρειάζονταν και χρειάζεται την επιτήρηση της οικονομίας από την ΕΕ ως άλλοθι για τη νέα άγρια λιτότητα που έχει ήδη εγκαινιάσει και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που οπωσδήποτε θα ακολουθήσουν.

 

Ορκωμοσία του προέδρου της Δημοκρατίας
Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ σε ρόλο γελωτοποιού και θλιβερού κομπάρσου του χουντο-ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Κοινοβουλευτική ομάδα του «Κ»ΚΕ: πειθαρχημένα, υπάκουα, αξιοθρήνητα καλογεράκια – υπό τις εθνικίστριες θεούσες Α. Παπαρήγα-Λ. Κανέλλη – σε στάση «προσοχής» μπροστά στον χουντο-Χριστόδουλο
Στο τελευταίο σκαλί της προδοσίας, γελοιοποίησης και αυτοεξευτελισμού

   Η οξύτατη κρίση που ξέσπασε πρόσφατα, λόγω της σύγκρουσης των διαφόρων αντιδραστικών φατριών, κυρίως του «περιβάλλοντος» Χριστόδουλου-«Χρυσοπηγής», στο χώρο του φεουδο-αστικού ιερατείου, που πέρα απ’ τα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα και πολλά άλλα και την αποπνικτική δυσοσμία που εκπέμπουν οι «εκπρόσωποι του Θεού επί της γης»(!), έφερε και πάλι στην πολιτική επικαιρότητα το γνωστό αστικό αίτημα του χωρισμού της εκκλησίας από το κράτος – που έχει τεθεί εδώ και αιώνες από τα πρώτα χρόνια  της εξουσίας της αστικής τάξης και έχει λυθεί εδώ και πολλές δεκαετίες στις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες – όχι απλά γενικά και αόριστα αλλά σαν υπερώριμο και συγκεκριμένο πρόβλημα που εκκρεμεί για λύση στη χώρα μας. Κι αυτό πρώτα απ’ όλα, ανάμεσα στ’ άλλα, εξαιτίας της μόνιμης προσπάθειας του γνωστού φασίστα εθνικιστή-σωβινιστή-ρατσιστή χουντο-Χριστόδουλου που με τις παρεμβάσεις του υποκαθιστά προκλητικά τις εκάστοτε εκλεγμένες αστικές κυβερνήσεις σε θέματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, όπως συνέβη με το θέμα της απάλειψης του θρησκεύματος απ’ τις ταυτότητες και τόσα άλλα, άπειρες φορές, ζητήματα. Επιδιώκει να συγκυβερνά – και το πράττει αυτή τη στιγμή μαζί με τη ΝΔ – επιμένει να επιβάλλει ένα αντιδραστικό θεοκρατικό φασιστικό καθεστώς.

   Είναι πασίγνωστες οι φασιστικές και σκοταδιστικές θεοκρατικές απόψεις του υπεραντιδραστικού φεουδο-αστικού ιερατείου και πρώτα απ’ όλα του Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη που δε δίστασε να οργανώσει τις διαβόητες «λαοσυνάξεις», δηλ.  φασιστικές συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις μ’ αφορμή τη σωστή απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη να απαλείψει το θρήσκευμα απ’ τις ταυτότητες, καταπατώντας έτσι επανειλημμένα με τον πιο ωμό και προκλητικό τρόπο ακόμα και τις πιο στοιχειώδεις αστικές δημοκρατικές ελευθερίες και διακηρύσσοντας φασιστικά στην Πλατεία Συντάγματος: «οι νόμοι πέφτουν άμα το θέλει ο λαός»!!!, δηλ. άμα το θελήσει ο Χριστόδουλος. Ανοιχτή, λοιπόν, έκκληση-πρόταση εγκαθίδρυσης θεοκρατικής φασιστικής διχτατορίας. 

   Κατά τη διάρκεια της εκκλησιαστικής κρίσης εκφράστηκαν, για δημαγωγικούς λόγους αλλά και κάτω απ’ την πίεση των αποκαλύψεων, απόψεις υπέρ του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας ακόμα και απ’ την μοναρχοφασιστική «Δεξιά του Κυρίου», έστω και με δειλό τρόπο από ελάχιστους βουλευτές της (π.χ. Βαρβιτσιώτης), αλλά προπαντός από το χώρο του μεγαλο-αστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ, συμπαρασύροντας σε ορισμένο βαθμό και εξαιρετικά συγκρατημένα και τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ που είναι γνωστή η μόνιμη και σταθερή συμμαχία τους με το φεουδο-αστικό ιερατείο (ταυτότητες, κλπ.) και ιδιαίτερα το χουντο-Χριστόδουλο. Απόψεις που όμως αποκαλύφθηκαν προκλητική δημαγωγία, αφού όχι μόνο δε δόθηκε καμιά συνέχεια σ’ αυτό το θέμα αλλά και επειδή όταν βρέθηκε μπροστά τους η συγκεκριμένη ευκαιρία, δηλ. το γεγονός της ορκωμοσίας του προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια, οι βουλευτές όλων των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων – πλην του ΣΥΝ – αντί να συμφωνήσουν να γίνει η ορκωμοσία απ’ την πρόεδρο της Βουλής και όχι από τον αρχιεπίσκοπο ή τουλάχιστον να αποχωρήσουν απ’ τη Βουλή κατά τη διάρκεια της εισόδου σ’ αυτήν των ρασοφόρων του φευουδο-αστικού ιερατείου – κάτι που έπραξανμόνο οι βουλευτές του Συνασπισμού  - ώστε να αποκρούσουν έτσι για πρώτη φορά στην πράξη τις θεοκρατικές επιδιώξεις του Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη.

   Η πρόταση αυτή υποστηρίχθηκε-προβλήθηκε και από μερίδα του αστικού τύπου («Ελευθεροτυπία», κλπ.) και συνταγματολόγους, αφού σύμφωνα με το τωρινό αστικό Σύνταγμα (άρθρο 33) ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ορκίζεται απλά και μόνο «ενώπιον της Βουλής». Η «κοσμική τελετή ορκωμοσίας» θα «ήταν μια πρώτη συμβολική αλλά τεράστιας σημασίας πράξη για χωρισμού του κοσμικού από το ιερό και απόσυρσης της Εκκλησίας από τον δημόσιο χώρο» (Αντ. Μανιτάκης). «Η παρουσία του αρχιεπισκόπου τείνει στο συμβολικό επίπεδο να αντιστρέψει τη σχέση μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας: αντί για την πλήρη κοσμική υποταγή της Εκκλησίας στην πολιτική εξουσία, εμφανίζεται ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ως σύμβολο κρατικής ενότητας, να υποτάσσεται στην Εκκλησία. Κι’ αυτό ασφαλώς αντίκειται στο δημοκρατικό πολίτευμα και τις συνταγματικές ελευθερίες» (Ξ. Κοντιάδης). «Η πρόσκληση ή όχι του αρχιεπισκόπου στην τελετή ορκωμοσίας του προέδρου της Δημοκρατίας είναι στη διακριτική ευχέρεια της προέδρου της Βουλής. Θεωρώ ότι μια τέτοια πρόσκληση θα ήταν λάθος, διότι προσδίδει στον αρχιεπίσκοπο έναν πολιτειακό ρόλο που δεν του ανήκει» (Κ. Χρυσόγονος). Έτσι η αντιδραστική αστική τάξη και οι εκπρόσωποί της, τα αστικά και ρεβιζιονιστικά κόμματα, αποδείχτηκαν για άλλη μια φορά πολιτικά δειλοί και υποταγμένοι στο υπεραντιδραστικό φεουδο-αστικό ιερατείο, αφού δεν αποτόλμησαν έστω και ένα τόσο πολύ μικρό βήμα σ’ αυτό το απλούστατο θέμα όπως ήταν η ορκωμοσία του προέδρου της Δημοκρατίας απ’ την πρόεδρο της Βουλής και όχι απ’ τον αρχιεπίσκοπο.

   Οι μεν βουλευτές της μοναρχοφασιστικής «Δεξιάς του Κυρίου» παραβρέθηκαν σύσσωμοι και υποδέχτηκαν με το γνωστό ως τώρα τρόπο το χουντο-Χριστόδουλο, οι δε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και του «Κ»ΚΕ έμεινανκαθισμένοι στα έδρανά τους κατά τη διάρκεια της εισόδου των ρασοφόρων με επικεφαλής το Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη. Μόνο οι βουλευτές του Συνασπισμού αποχώρησαν απ’ τη Βουλή.

   Η στάση της κοινοβουλευτικής ομάδας του «Κ»ΚΕ ήταν ακόμη «δεξιότερη» και από εκείνη του μεγαλο-αστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ, επειδή η βουλευτής του, η γνωστή θρησκόληπτη εθνικίστρια Λ. Κανέλλη, υποδέχτηκε το Χριστόδουλο κατά τη διάρκεια της ορκωμοσίας «μετά φανών και λαμπάδων» όπως και οι βουλευτές της μοναρχοφασιστικής ΝΔ, ενώ απ’ την πλευρά του ΠΑΣΟΚ κανένας βουλευτής του δεν σηκώθηκε να υποδεχτεί τον αρχιεπίσκοπο και επιπλέον ο βουλευτής της Άρτας Θόδωρος Κολλιοπάνος είχε το πολιτικό θάρρος να απουσιάσει εντελώς απ’ την ορκωμοσία και ο ευρωβουλευτής Νίκος Σηφουνάκης να δηλώσει ότι θα απουσίαζε αν ήταν βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου – κάτι που δεν τόλμησε να πράξει ούτε ένας βουλευτής του χρουστσοφικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ. Κι’ αυτό παρά τις «φιλότιμες» και πολιτικά αντιδραστικές προσπάθειες του Δημήτρη Ρέππα, γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, που είχε αναλάβει να πιέσει τους βουλευτές να συμμετέχουν στην ορκωμοσία με το σαθρό «επιχείρημα» ότι «ενδεχόμενη απουσία, ιδιαιτέρως στις παρούσες συνθήκες, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ποικίλων σχολίων και ερμηνειών» και ότι τάχα η συμμετοχή στην τελετή της ορκωμοσίας «αποτελεί δείγμα σεβασμού των θεσμικών λειτουργιών, αλλά και έκφραση της τιμής και της αγάπης» προς το νέο πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.

   Είναι φανερό, λοιπόν, πως όταν ούτε σ’ αυτό το ελάχιστο βήμα, δηλ. την αποχώρηση απ’ τη Βουλή δεν ανταποκρίθηκαν οι βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του «Κ»ΚΕ και έσκυψαν το κεφάλι σαν πειθαρχημένα και «ευλογημένα» απ’ το χουντο-Χριστόδουλο αξιοθρήνητα καλογεράκια – με εξαίρεση εκείνους του Συνασπισμού που αποχώρησαν και προπαντός του Θ. Κολλιοπάνου που δεν παρέστη καθόλου στην ορκωμοσία – τότε οι απόψεις περί «διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας» των εκπροσώπων των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων αποτελούν γελοίες φλυαρίες και δημαγωγικές σαπουνόφουσκες για εξαπάτηση της εργατικής τάξης και του λαού μ’ αποκορύφωμα τη γελοιωδέστατη και ακραίας χρουστσοφικής κουτοπονηριάς δήλωση της σοσιαλδημοκράτισσας Α. Παπαρήγα: «εμείς δεν έχουμε ασχοληθεί με το ζήτημα, γιατί για μας υπάρχει θέμα διαχωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος και πρέπει να μπει ένα τέρμα στο να βρίσκεται η Εκκλησία με τον αγιασμό και τα δισκοπότηρα σε καθαρά πολιτικές εκδηλώσεις»!!! («ΤΑ ΝΕΑ» 12-13 Μαρτίου 2005, σελ. 14).

   Και είναι γελοιωδέστατη και ακραίας αστικής κουτοπονηριάς η δήλωση της Α.Παπαρήγα, επειδή αντί να απαντήσει-τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα της ορκωμοσίας του προέδρου της Δημοκρατίας μιλάει περί «ανέμων και υδάτων», δηλ. γενικά και αφηρημένα για κάποιον τάχα «διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος» στο μακρινό μέλλον(!), στη «δευτέρα παρουσία» του χουντο-Χριστόδουλου και της αντιδραστικής θεούσας Λ. Κανέλλη.

   Άκρως αποκαλυπτική για το τι και πως εννοεί η Α. Παπαρήγα και η ηγεσία του «Κ»ΚΕ το «διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος»(!), έστω και στο απώτερο μέλλον, είναι η δήλωση-απάντηση του Αντ. Σκυλάκου στην απέναντι σελίδα των «Νέων» για τα «θρησκευτικά στα σχολεία»: «το μάθημα μπορεί να είναι υ π ο χ ρ ε ω τ ι κ ό, αλλά να διδάσκεται η ιστορία των θρησκευμάτων» («ΤΑ ΝΕΑ» 12-13 Μαρτίου 2005, σελ. 15), δηλ. υ π ο χ ρ ε ω τ ι κ ά  τα θρησκευτικά στα σχολεία, όπως ακριβώς το απαιτεί το αντιδραστικό φεουδο-αστικό ιερατείο!!!

   Οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ δεν έχουν μόνο προδώσει τις επαναστατικές αρχές αλλά έχουν επιπλέον απεμπολήσει και τα αστικά δημοκρατικά αιτήματα και έχουν συμπτύξει μέτωπο συνεργασίαςμε το αντιδραστικό φεουδο-αστικό ιερατείο και ακριβώς γι’ αυτό παρατηρείται το φαινόμενο να τους «βγαίνει» απ’ τα «αριστερά» ο ΣΥΝ (π.χ. ταυτότητες, ορκωμοσία προέδρου, κλπ.) αλλά και το μεγαλοαστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ (π.χ. ταυτότητες, κλπ.).

    Άδικα περιμένουν τα μέλη και οι οπαδοί απ’ τη σοσιαλδημοκρατική ηγεσία «αλλαγή γραμμής» όταν η εφημερίδα αυτού του κόμματος προπαγανδίζει ότι «ο Χριστός προχωρά πάνω στη Γη υψώνοντας παντού την κόκκινη σημαία» («Ρ» 27.6.1996, σελ. 18), η θρησκεία: «μπορεί να ωριμάζει συνειδήσεις αντιιμπεριαλιστικές» («Ρ» 8.6.2000), όταν καλεί «την επίσημη ιεραρχία της εκκλησίας με επικεφαλής τον προκαθήμενό της» («Ρ» 22.10.2000, σελ. 31) δηλ. τον φασίστα χουντο-Χριστόδουλο να ηγηθεί του «αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού μετώπου» και όταν την αμέσως επόμενη της ορκωμοσίας του προέδρου της Δημοκρατίας η αντιδραστική θεούσα εθνικίστρια, η «φανταχτερή δημοσιογραφίνα που πολλά χρόνια υπηρέτησε με φλογερό πάθος τη Δεξιά και την αντίδραση (Βάσος ΓΕΩΡΓΙΟΥ) – και τώρα υπηρετεί τη μοναρχοφασιστική «Δεξιά του Κυρίου» - Λ. Κανέλλη προπαγανδίζει, κάνοντας «πλύση εγκεφάλου» στους εργαζόμενους σε σκοταδιστική χριστιανική κατεύθυνση, απ’ τις στήλες του «Ριζοσπάστη» πως οι απόψεις των Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, Χρυσοστόμου, Μέγα Βασιλείου, κλπ. «ηχούν μαρξιστικά τουλάχιστον, στο βάθος θυμίζουν «Μανιφέστο»»!!! («Ρ» 13.3.2005, σελ.5). 

 

«ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΕΤΟΧΟΣ» - νόμος «τελειοποίησης» του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστών και αναδιανομής της «πίττας» υπέρ άλλων ομάδων του κεφαλαίου ή «καταπολέμησης» της «διαπλοκής» και της «διαφθοράς»;

Η στάση των «Κ»ΚΕ-Συνασπισμού απέναντι στο «Βασικό Μέτοχο»
τυπική και ακραία περίπτωση ρεφορμισμού

 Το νομοσχέδιο περί «βασικού μετόχου» που η κυβέρνηση της ΝΔ είχε προεκλογικά προαναγγείλει και τον εμφάνιζε ευθύς εξαρχής σαν νόμο για την «καταπολέμηση» τάχα της «διαπλοκής» και της «διαφθοράς» παρουσιάστηκε τελικά στις 6.12.2004.   Από τότε καθόλη τη διάρκεια των συζητήσεων αλλά και σήμερα το μεγαλο-αστικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει να εμφανίζει με δηλώσεις των αρμόδιων υπουργών της κυβέρνησής του, για δημαγωγικούς προφανώς λόγους, το νομοσχέδιο και τωρινό νόμο σαν νομοσχέδιο-νόμο που «διασφαλίζει» τάχα τη «διαφάνεια» και «καταπολεμά τη διαφθορά», οδηγεί στη «διασφάλιση της πολυφωνίας και την καταπολέμηση της διαπλοκής», κλπ. – ισχυρισμοί που καμιά απολύτως σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα αλλά και τις πολιτικές επιδιώξεις και τους σκοπούς του αντιδραστικού αυτού κόμματος.

Αντίθετα, παρά τους όποιους τέτοιους παραπλανητικούς ισχυρισμούς, ο νόμος περί «βασικού μετόχου» της κυβέρνησης ΝΔ είναι: πρώτο, ένας νόμος που αφορά στον ανταγωνισμό μεταξύ των μεγαλοεπιχειρηματιών καπιταλιστών, δεύτερο, ένας νόμος μέσω του οποίου επιχειρείται αναδιανομή της «πίττας» και τρίτο, ευνοεί ομάδα επιχειρηματιών που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία, με στόχο να προωθήσει και δυναμώσει την ήδη υπάρχουσα δική της διαπλοκή (στρέφεται, ως γνωστόν, κατά των Μπόμπολα-Κόκκαλη για να ευνοήσει σειρά άλλους).

Το ενδιαφέρον και η εμπλοκή αλλά πρώτα απ’ όλα η συμμετοχή από μόνη της στη συζήτηση των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ σ’ ένα νομοσχέδιο που αφορά αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα των καπιταλιστών και επιπλέον αντιστρατεύεται εκείνα της εργατικής τάξης αντί να απόσχουν απ’ αυτή και να αφήσουν τα δυο μεγαλοαστικά κόμματα, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να ασχοληθούν μ’ αυτόν, αποτελεί την πιο κραυγαλέα, τυπική και ακραία περίπτωση αστικού ρεφορμισμού και επιπλέον δείχνει το μέγεθος της ενσωμάτωσης των δυο αστικών ρεφορμιστικών κομμάτων, «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, στο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, κόμματα που αγωνίζονται μόνιμα και σταθερά για τη «βελτίωση» και την αποτελεσματικότερη λειτουργία του καπιταλισμού αντί για τη βίαιη επαναστατική ανατροπή του.    

Το νομοσχέδιο για το «βασικό μέτοχο» είναι ήδη νόμος από της 20 Γενάρη με τους ψήφους μόνο της Νέας Δημοκρατίας. Καταψηφίστηκε από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, «Κ»ΚΕ και ΣΥΝ.

 Αλλά δεν πρόκειται μόνο για συμμετοχή στη συζήτηση μα επιπλέον τα «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ προχώρησαν και στην ψηφίσει στην Επιτροπή των 8 από τα 14 άρθρα του, κι’ αυτό φρόντισε επιμελώς να αποκρύψει από τους αναγνώστες του ο «Ριζοσπάστης». Όμως στην «Αυγή» διαβάζουμε σχετικά: «στην Επιτροπή ΚΚΕ και ΣΥΝ είχαν ψηφίσει 8 από τα 14 άρθρα» («Αυγή» 20.1.2005, σελ. 4).

Με αφετηρία και βάση ότι ο νόμος περί «βασικού μετόχου» αφορά στην τελειοποίηση» του ανταγωνισμού μεταξύ των μεγαλο-επιχειρηματιών καπιταλιστών και τις σχέσεις τους με τις εκάστοτε αστικές κυβερνήσεις, δηλ. σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με την υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων των καπιταλιστών και είναι εντελώς ξένος και εχθρικός προς τα συμφέροντα του προλεταριάτου και εκείνα των πλατιών λαϊκών μαζών, η συμμετοχή στη συζήτηση και η ψήφιση των 8 άρθρων του νόμου για το «βασικό μέτοχο» εκ μέρους των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ επιβεβαιώνει ότι:

 πρώτο, τα «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, που αυτοδιαφημίζονται σαν «υπερασπιστές» των συμφερόντων της εργατικής τάξης, είναι αστικά-σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου και ακριβώς γι’ αυτό ασχολούνται και ψηφίζουν άρθρα νόμων που σχετίζονται αποκλειστικά  και μόνο με τα συμφέροντα των καπιταλιστών και αντιστρατεύονται εκείνα  των εργατών, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση ο νόμος περί «βασικού μετόχου» που αφορά στην «τελειοποίηση» του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστικών επιχειρήσεων – ενασχόληση-πρακτική που από μόνη της συνιστά ακραίο ρεφορμισμό,

 δεύτερο, καλλιεργούν την αυταπάτη στην εργατική τάξη και τις πλατιές εργαζόμενες μάζες ότι μπορεί να υπάρξει καπιταλισμός χωρίς «διαπλοκή», δηλ. χωρίς να κυριαρχούν στον οικονομικό και πολιτικό τομέα τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα,

τρίτο, καλλιεργούν την αστική αντίληψη της διαβόητης «ουδετερότητας» του αστικού κράτους, τη στιγμή που είναι γνωστό ότι κάθε κράτος έχει ταξικό χαρακτήρα, ο οποίος στην περίπτωση του αστικού κράτους εκφράζεται με την υπεράσπιση και προστασία των συμφερόντων των πιο ισχυρών καπιταλιστών απ’ το υποταγμένο σ’ αυτούς κράτος,

 τέταρτο, προπαγανδίζουν την αστική αντίληψη ότι η «διαφθορά» και η «διαπλοκή» είναι φαινόμενα ετούτης ή της άλλης οικονομικής πολιτικής των αστικών κυβερνήσεων, ενώ αυτά, αντίθετα, είναι φαινόμενα σύμφυτα στο καπιταλιστικό σύστημα και επομένως αναπόφευχτα, τα οποία αναπαράγονται συνεχώς και μπορούν να εξαλειφθούνμόνο με την εξάλειψη του καπιταλισμού.

 πέμπτο, συνεχίζουν τη συνεργασία τους με τη ΝΔ και διευκολύνοντάς την στο μοίρασμα της «πίττας» προς όφελός της,

 έκτο, προβάλλουν-διαφημίζουν το κατεξοχήν κόμμα του μεγάλου κεφαλαίου, τη ΝΔ, στο λαό σαν σημαιοφόρο της δήθεν «πάλης» κατά της «διαπλοκής» και «διαφθοράς», την εμφανίζουν σαν «αρχάγγελο» της «κάθαρσης». 

 Όσον αφορά την κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, αυτή διακρίνεται από πρωτοφανή ανικανότητα μ’ αποτέλεσμα, πέρα απ’ τις ανέξοδες φλυαρίες των υπουργών της, να υποστεί απανωτά «Βατερλό», εκτός από εκείνα της εξωτερικής πολιτικής, και στον οικονομικό τομέα με την διαβόητη δημοσιονομική «απογραφή», κλπ. και κατά πάσα πιθανότητα με το ζήτημα του «βασικού μετόχου» για το οποίο ο «ανεπρόκοπος» υπουργός (συμβασιούχοι-«βασικός μέτοχος») Προκόπης ισχυρίζονταν και ισχυρίζεται ότι είναι «συμβατός με το Κοινοτικό Δίκαιο». Τώρα «τρέχει και δε φτάνει» στις Βρυξέλλες όχι μόνο αυτός αλλά ολόκληρη στρατιά υπουργών, συνολικά τρεις(!) (Παυλόπουλος-Ρουσόπουλος-Φώλιας), εκλιπαρώντας  γονατιστοί τους διάφορους υπαλληλίσκους της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης (αρμόδιος γενικός διευθυντής της Κομισιόν Χάουπτ) για αποδοχή του νόμου για το «βασικό μέτοχο», διασύροντας με τον πλέον χειρότερο τρόπο και γελοιοποιώντας έτσι ως «αμαθή» και ανίκανη την αντιδραστική κυβέρνησή τους.

 Όμως εκτός από τους 3 υπουργούς, τρέχει τώρα στις Βρυξέλλες και ο Γ. Αλογοσκούφης και ενημερώνει για το ίδιο ζήτημα (8.3.2005) τον αρμόδιο για την εσωτερική αγορά Επίτροπο Τσάρλι Μακ-Γκρίβι και έπεται συνέχεια, αφού προφανώς υπάρχει σίγουρα πρόβλημα με το νόμο περί «βασικού μετόχου» και η Κομισιόν δεν «κάνει πίσω», τουλάχιστο προς το παρόν, και εκδηλώνει την πρόθεσή της να παραπέμψει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και κατά δεύτερο να«παγώσει» τα σχετικά με την Ελλάδα κοινοτικά κονδύλια μέχρι την εκδίκαση.

   Και είναι τέτοιο το κυβερνητικό αλαλούμ και τόσο γελοίοι ο σοβαροφανής πρωθυπουργός και οι υπουργοί του, που απ’ τη μια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωνε (24.2.2005) ότι η κυβέρνηση ποτέ δεν είχε τη θέση ότι το ελληνικό Σύνταγμα υπερισχύει του Κοινοτικού Δικαίου και διαβεβαίωνε ότι «ο νόμος για το Βασικό Μέτοχο είναι σύμφωνος με το Σύνταγμα της Ελλάδας και συμβατός με το Κοινοτικό Δίκαιο» και απ΄ την άλλη ο Φώλιας δηλώνει: «το κοινοτικό Δίκαιο υπερισχύει του εθνικού Δικαίου και του εθνικού Συντάγματος»!!! («ΤΑ ΝΕΑ» 24.4.2005, σελ.9).

Έτσι η απάτη της υποτιθέμενης «μάχης» κατά δήθεν της «διαπλοκής» κινδυνεύει να εξελιχθεί σ’ ένα νέο «Βατερλό» για την κυβέρνηση του μοναρχοφασιτικού κόμματος της ΝΔ, και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο αναμένεται να τρέξει στις Βρυξέλλες και ο παχουλός  σοβαροφανής πρωθυπουργός των «νταβατζήδων» προς συνάντηση, για το ίδιο ζήτημα, του ομοϊδεάτη του Χοσέ Μπαρόζο – πρωθυπουργός που, πέρα απ’ την ταξική αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησής του, διακρίνεται επιπλέον για κλασικής μορφής ανικανότητα σ’ όλα τα ζητήματα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. 


Ι.Β. Στάλιν
52 χρόνια από το θάνατο-δολοφονία του


«Εθνικός Διάλογος» για την Παιδεία - Ένας προαποφασισμένος μονόλογος

    Η φαρσοκωμωδία του λεγόμενου «εθνικού διαλόγου για την Παιδεία» που διοργανώνει το Υπουργείο Παιδείας βρίσκεται πλέον σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Στο τραπέζι του διαλόγου έχουν μείνει πλέον μόνο οι εκπρόσωποι των δύο μεγάλων κομμάτων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ οι οποίοι εξάλλου συμφωνούν σε όλους τους βασικούς άξονες των αλλαγών που προωθούνται στην εκπαίδευση: πρώτο Στην ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, δεύτερο Στην πλήρη προσαρμογή της ελληνικής εκπαίδευσης στα πρότυπα που επιβάλλουν οι Γαλλογερμανοί ιμπεριαλιστές μέσω των αποφάσεων της Μπολόνια και του Βερολίνου, τρίτο Στην εφαρμογή της αξιολόγησης του συνόλου της ελληνικής εκπαίδευσης με σκοπό την κατηγοριοποίησή της, τέταρτο Στην θέσπιση περαιτέρω ταξικών φραγμών για το πέρασμα των μαθητών και των φοιτητών από τη μια βαθμίδα της εκπαίδευσης στην άλλη, πέμπτο στην πλήρη κατάργηση των κατοχυρωμένων επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων και την αντικατάσταση του πτυχίου με ένα πιστοποιητικό δεξιοτήτων.
    Ο «διάλογος» ήταν προσχηματικός από την πρώτη στιγμή αφού πριν την λήξη του το Υπουργείο Παιδείας είχε δηλώσει στα αφεντικά του στις Βρυξέλλες ότι ο διάλογος έληξε με επιτυχία! (Τα ΝΕΑ, 25/1/2005) ωστόσο η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών σωματείων όπως και ο ΣΥΝ παρέμειναν στον διάλογο μέχρι τα τέλη Φλεβάρη. Τελευταία μάλιστα από τον διάλογο αποχώρησε η ΑΣΓΜΕ (Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας) όπου το σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ έχει 7 στις 15 έδρες! Το «Κ»ΚΕ στο ΔΣ δεν έθεσε παρά στο τέλος το θέμα της αποχώρησης από τον «διάλογο» και στην κρίσιμη ψηφοφορία «φρόντισε» να λείπουν τρία από τα μέλη του! Η ψηφοφορία για αποχώρηση ήρθε 4-4. Την αποχώρηση τελικά της ΑΣΓΜΕ από τον διάλογο ο Ριζοσπάστης την ανακοίνωσε στις 1/3/2005 αφιερώνοντας μία μόνο γραμμή όπου μας πληροφορεί ότι «Την αποχώρηση της ΑΣΓΜΕ από τη διαδικασία του «διαλόγου» μέσω του ΕΣΥΠ αποφάσισε το περασμένο Σάββατο και το ΔΣ της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδας». («Ρ», 1/3/2005, σ.22)
     Η κυβέρνηση μέσω του «διαλόγου», επιχειρεί να θέσει σε εφαρμογή τις αποφάσεις των συνόδων της Μπολόνια και του Βερολίνου, όπως ακριβώς υπαγορεύουν οι επιταγές της των Γάλλων και Γερμανών ιμπεριαλιστών. Συνθήκες που στοχεύουν στην παραπέρα υποβάθμιση της ποιότητας των σημερινών πτυχίων, στην δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος δύο ταχυτήτων που απ’ τη μια πλευρά παράγει μαζικά αποφοίτους με ελλειμματική και περιορισμένου ορίζοντα, επιστημονική κατάρτιση, χωρίς ολοκληρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα, σύμφωνα με τις ανάγκες του κεφαλαίου, ενώ για υψηλότερου επιπέδου επιστημονική εκπαίδευση προορίζει μια μικρή μερίδα, αυτών που θα καταφέρουν να περάσουν από τα δίχτυα των ταξικών φραγμών. Ταυτόχρονα επαναφέρει την, κακόφημη, «αξιολόγηση» ΑΕΙ-ΤΕΙ, με τη σύσταση του εθνικού φορέα αξιολόγησης (ΕΣΔΑΠ). Ένα μέτρο που στην πραγματικότητα υποτάσσει ακόμα περισσότερο την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην υπηρεσία της αγοράς, θέτει ιδιωτικο-οικονομικούς όρους στην εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία. Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που δεκάδες ΤΕΙ οδηγούνται σε κλείσιμο κάτω από το βάρος της διαρκούς υποχρηματοδότησης.


Οι φοιτητικές εκλογές 13 Απρίλη

Στις 13 Απρίλη αποφασίστηκε τελικά από το απερχόμενο ΚΣ της ΕΦΕΕ να πραγματοποιηθούν οι φοιτητικές εκλογές. Οι φετινές φοιτητικές εκλογές γίνονται κάτω από την σκιά του λεγόμενου «εθνικού διαλόγου» (μονολόγου) της ΝΔ και της κατάθεσης του νέου πολυνομοσχεδίου για την αξιολόγηση, τα Ινστιτούτα δια βίου εκπαίδευσης, κ.α.

Μπροστά στα προβλήματα που ανοίγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οι κυρίαρχες παρατάξεις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ για άλλη μια φορά στρώνουν το δρόμο για το πέρασμα των αντιεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων. Σαν γνήσιοι εκφραστές της αστικής πολιτικής μέσα στα πανεπιστήμια, προσπαθούν με κάθε είδους δημαγωγίες να ξεγελάσουν τους νέους ανθρώπους, να πείσουν ότι οι αλλαγές που συντελούνται είναι προς το συμφέρον των φοιτητών! Συγκαλύπτουν την ουσία και το πραγματικό αντιδραστικό περιεχόμενο των αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση. Αποτελούν το μόνιμο εμπόδιο απέναντι σε κάθε προσπάθεια για την ενημέρωση και την ενεργοποίηση των φοιτητών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών. Με τις πρακτικές και τη δράση τους υποσκάπτουν κάθε συλλογική διαδικασία.

Την ίδια ώρα η ΠΚΣ -η παράταξη της σοσιαλδημοκρατικής «Κ»ΝΕ- έχοντας προσφέρει πολλές υπηρεσίες στο σύστημα στο παρελθόν με αποκορύφωμα την καταγγελία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το ’73 ως δημιούργημα 300 προβοκατόρων αποτελεί τον βασικό ανασταλτικό παράγοντα ενεργοποίησης του φοιτητικού συλλόγου και έχει εξελιχθεί σε ένα συντηρητικό αντιδραστικό μόρφωμα. Τα προηγούμενα 4 χρόνια (2001-2004) στήριξε «με νύχια και με δόντια» τον Θ. Ξανθόπουλο, τον σημερινό υφυπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε της μοναρχοφασιστικής ΝΔ, στην θέση του πρύτανη του Εθν. Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Το Φλεβάρη του 2005 εμπόδισε απόφαση της Συγκλήτου του Παν. Κρήτης για κλείσιμο του Παν. Κρήτης -κάτω από το βάρος της απόλυσης δεκάδων συμβασιούχων από την ΝΔ  γράφοντας μάλιστα στον Ριζοσπάστη:  «Άραγε, πόσο δημοκρατικό θα ήταν αυτό για τους φοιτητές και πόσο αποτελεσματικό;» («Ρ», 12/2/2005, σ. 23). Η όλη τακτική και πρακτική της κινείται στα πλαίσια της πλήρους απαξίωσης των Γενικών Συνελεύσεων, της ΕΦΕΕ ως το ανώτατο όργανο του φοιτ. Κινήματος προβάλλοντας το «δικό της» συντονιστικό, διασπώντας την ενότητα του δημοκρατικού φοιτητικού κινήματος και προσφέροντας  τις καλύτερες υπηρεσίες στην ΝΔ.

Κάτω από το βάρος της σημερινής κατάστασης, απαραίτητη προϋπόθεση για να βγουν οι φοιτητές στο προσκήνιο, είναι η πάλη για την ανατροπή των αρνητικών συσχετισμών. Είναι απαραίτητη η πάλη ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και στα μέτρα που προωθούνται στην εκπαίδευση. Και ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από την αναζωπύρωση των συλλογικών διαδικασιών, την συσπείρωση των φοιτητών γύρω από τις γενικές συνελεύσεις και τους φοιτητικούς συλλόγους. Ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από την πάλη ώστε να αποκαλυφθεί το αντιδραστικό περιεχόμενο της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Απέναντι στις δυνάμεις, όπως η ΠΚΣ-«Κ»ΝΕ που δρουν διασπαστικά, με λογικές εγκλωβισμού και περιχαράκωσης οι φοιτητές πρέπει αντιπαρατάξουν το δρόμο της μαζικής πάλης.


Χρήστος Μπάκος

Η συντρόφισσα Αγλαΐα Μπάκου προσφέρει στη μνήμη του 50 ευρώ


ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ - ΒΛΑΧΟΚΩΣΤΑ (1929-2005)

Στις 12 Φλεβάρη 2005 έφυγε από τη ζωή στη Θεσσαλονίκη η αγωνίστρια του ΔΣΕ και συντρόφισσα Βασιλική Αθανασιάδου-Βλαχοκώστα, η οποία έμεινε πιστή ως το τέλος στο ΚΚΕ 1918-55 με επικεφαλής το σύντροφο Νίκο Ζαχαριάδη.

Η συντρόφισσα Βασιλική γεννήθηκε το 1929 στην Ποντοκώμη Κοζάνης.

Το 1947 εντάχθηκε στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Με την υποχώρηση του ΔΣΕ εγκαταστάθηκε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη της ΕΣΣΔ, από την οποία επαναπατρίστηκε το 1975. 

Διαγράφτηκε από τους χρουτσοφικούς ρεβιζιονιστές μετά το '56 μαζί με το σύντροφο της ζωής και της πάλης Κώστα Βλαχοκώστα, υπερασπίζοντας την επαναστατική γραμμή του Κόμματος με επικεφαλής τον σύντροφο Νίκο Ζαχαριάδη.

Στη μνήμη της τα παιδιά της Νίνα και Ευαγγελία προσφέρουν 50 ευρώ στην «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ».

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Ορκωμοσία του προέδρου της Δημοκρατίας - Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ σε ρόλο γελωτοποιού και θλιβερού κομπάρσου του χουντο-ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

«ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΕΤΟΧΟΣ» - νόμος «τελειοποίησης» του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστών και αναδιανομής της «πίττας» υπέρ άλλων ομάδων του κεφαλαίου ή «καταπολέμησης» της «διαπλοκής» και της «διαφθοράς»;

Ι.Β. Στάλιν: 52 χρόνια από το θάνατο-δολοφονία του

«Εθνικός Διάλογος» για την Παιδεία - Ένας προαποφασισμένος μονόλογος

Οι φοιτητικές εκλογές 13 Απρίλη

Χρήστος Μπάκος

Βασιλική Αθανασιάδου-Βλαχοκώστα

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55