Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 202 15-31/3/2005Αρ. Φύλ. 202 15-31 Μάρτη 2005
Νέα σφοδρότατη επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων
Άγρια φοροεπιδρομή με μεγάλες ανατιμήσεις

Δεν χρειάστηκε να περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα για να αποκαλυφτεί το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης των «νταβατζήδων». Αυτή «σεμνά και ταπεινά» σε χρόνο ρεκόρ απογυμνώθηκε από τα πάντα. Απέβαλε κάθε ίχνος σοβαρότητας και πέρα απ' την κλασικής μορφής ανικανότητά της ξεπρόβαλλαν σ' όλο τους το μεγαλείο η γελοιότητα, η ψευτιά και η πολιτική απατεωνιά ώστε αβίαστα μπορεί να χαρακτηριστεί: κυβέρνηση προκλητικών σοβαροφανών απατεωνίσκων.

Η κοροϊδία των 250.000 συμβασιούχων για μονιμοποίηση και ο εμπαιγμός των 900.000 συνταξιούχων για το ΛΑΦΚΑ, οι ανύπαρκτες αυξήσεις μισθών, το ΕΚΑΣ, κλπ. δεν είναι οι μόνες ενέργειες που τις δίνουν το χαρακτηρισμό που της αξίζει. Είναι και η πλήρης αθέτηση όλων ανεξαιρέτως των προεκλογικών δεσμεύσεων και υποχρεώσεων. Αυτόν τον τίτλο «τιμής» τον κερδίζει επάξια ολόκληρο το Υπουργικό της Συμβούλιο με «πρώτο και καλύτερο» τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή.

Πολιτική απάτη ολκής αποδείχτηκε επίσης και το δημαγωγικό της εφεύρημα περί «ήπιας προσαρμογής» τόσο με την πλήρη απελευθέρωση των τιμών εξαιτίας της εφαρμογής μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής όσο προπαντός με την επιβολή των πρόσφατων αντιλαϊκών μέτρων που ανακοινώθηκαν στο τέλος Μάρτη, με εντολή προφανώς του σοβαροφανούς, κλασικής ανικανότητας και προκλητικού πλέον πρωθυπουργού που ως τα χθες επαίρονταν για την ανύπαρκτη «σεμνότητα και ταπεινότητα» -κλασική ανικανότητα που αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στα απανωτά «Βατερλό» σ' όλα τα βασικά ζητήματα της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής και προπαντός στο ότι με τη διαβόητη «δημοσιονομική απογραφή» πέτυχε να μετατρέψει την Ελλάδα στην πρώτη χώρα που τίθεται υπό καθεστώς επιτήρησης, αλλά και στην μοναδική στην ιστορία της ΟΝΕ περίπτωση με έλλειμμα μεγαλύτερο του 6%.

Είναι γνωστό ότι ο πρωθυπουργός λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του είχε δηλώσει: «επιλέγουμε ήπια δημοσιονομική προσαρμογή... όχι από φορολογικά βάρη. Σε αυτό δεσμευόμαστε». (11.9.2004).

Όμως με την ανακοίνωση των νέων φοροεισπρακτικών μέτρων, η «δέσμευση» ότι δε θα επιβάλλονταν τάχα νέα φορολογικά βάρη «πάει περίπατο» στο άψε-σβήσε και ο πρωθυπουργός κερδίζει επάξια τον τίτλο του πιο αναξιόπιστου και προκλητικού απατεωνίσκου, η δε διαβόητη «ήπια δημοσιονομική προσαρμογή» μετατρέπεται με την άγρια φοροεπιδρομή σε πρωτοφανή λιτότητα για τους εργαζόμενους και ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Το πρώτο φορολογικό πακέτο μέτρων αποτελεί μια πρωτοφανή σφοδρότατη επίθεση της κυβέρνησης στο βιοτικό επίπεδο του προλεταριάτου και των πλατιών λαϊκών μαζών γενικότερα, αφού η επιβάρυνσή του υπολογίζεται να φθάσει τα 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό τεράστιο αν σκεφθεί κανείς τους εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς αλλά και τις αλυσιδωτές αυξήσεις τιμών που θα προκύψουν σ' όλα τα βασικά είδη διατροφής, ένδυσης, υπόδησης, φάρμακα, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, τσιγάρα, ποτά, εισιτήρια, κλπ. αλλά και του κερδοσκοπικού χαρακτήρα κύμα ακρίβειας που επιπλέον θα συνοδεύσει τις τεράστιες αυτές αλυσιδωτές αυξήσεις τιμών. Ο ΦΠΑ από 18% αυξήθηκε στο 19% στα: ΟΤΕ, κινητά, ρούχα, παπούτσια, εισιτήρια συγκοινωνιών, τσιγάρα, ποτά, κλπ. Από 8% σε 9% σε: τρόφιμα, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ, φάρμακα, φυσικό αέριο, εμφιαλωμένο νερό, εισιτήρια θεάτρου, κινηματογράφου, κλπ. Από 4% σε 4,5% σε: εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία, κλπ.

Στόχος υποτίθεται αυτών των φοροεισπρακτικών μέτρων είναι η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος από 10,1 δις ευρώ που είναι σήμερα στα 5 δις. ευρώ στο τέλος του 2006.

Το τεράστιο και ασήκωτο αυτό βάρος που θα προκύψει από αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα καλούνται να σηκώσουν αποκλειστικά οι εργαζόμενοι, απ' τα οποία περισσότερο θα πληγούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι και οι άνεργοι. Απ' την άλλη η κυβέρνηση έχει πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για την προκλητική αύξηση των κερδών των καπιταλιστών επιχειρηματιών.

Η ανίκανη κυβέρνηση και ο απατεωνίσκος πρωθυπουργός ενέπαιξαν και εμπαίζουν με τον πλέον προκλητικό τρόπο το λαό όταν ακόμα και σήμερα ισχυρίζονται δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου ότι τα νέα, ταξικού χαρακτήρα, αντιλαϊκά μέτρα «είναι η συνέχιση της ήπιας προσαρμογής για την οποία έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση της ΝΔ».

Η μεγάλη και απότομη χειροτέρευση της κατάστασης της εργατικής τάξης που αναμένεται να προκαλέσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα επιβεβαιώνουν την εκτίμηση των κομμουνιστών που προειδοποιούσαν απ' την αρχή της προεκλογικής περιόδου ότι η τυχόν νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές θα οδηγήσει αναπόφευχτα -λόγω ακριβώς της εφαρμογής μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής- σε μια πολύ μεγαλύτερη χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων και διαψεύδει τους σκόπιμα παραπλανητικούς και ψευδείς ισχυρισμούς της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ που απέκρυβε από το λαό τι θα ακολουθήσει και ισχυρίζονταν ότι η κατάσταση για τους εργαζόμενους θα παραμείνει η ίδια, όπως πριν ένα χρόνο. Επιπλέον επιβεβαιώνεται ακόμα μια φορά η ορθότητα της θεωρίας της απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου που οι αστοί, σοσιαλδημοκράτες και χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές είχαν επανειλημμένα κηρύξει «ξεπερασμένη».

 

 

«ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΕΤΟΧΟΣ» - ο εξευτελισμός της κυβέρνησης της ΝΔ και η κατάντια των σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ

   Από πρώτη ματιά η ενασχόληση, και μάλιστα για δεύτερη φορά με έναν αστικό νόμο, όπως είναι ο νόμος περί «βασικού μετόχου» - νόμος ξένος και εχθρικός προς τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και ο οποίος αφορά στην «τελειοποίηση» του ανταγωνισμού μεταξύ των μεγαλοκαπιταλιστών – θα ήταν σίγουρα πολύ παράδοξη, αν μ’ αφορμή την ψήφισή του δεν είχαν αναδειχθεί κάποιες άλλες πλευρές της πολιτικής στάσης των κομμάτων, που χαρακτηρίζουν με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο την πολιτική κατάντια της κυβέρνησης του κόμματος της ΝΔ αλλά και των δυο σοσιαλδημοκρατικών χρουστσοφικών κομμάτων «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ – εξαιρετικά αποκαλυπτική για τον προδοτικό ρόλο των ηγεσιών τους.

   Η ψήφιση του νόμου περί «βασικού μετόχου» και η εκ των προτέρων γνωστή μη «συμβατότητά του με το κοινοτικό Δίκαιο» που ήταν επόμενο να προκαλέσει την αντίδραση των οργάνων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ ανέδειξε πράγματι κάποιες άλλες ενδιαφέρουσες πλευρές που αξίζουν την προσοχή και οι οποίες αποτελούν ταυτόχρονα και τους λόγους για τους οποίους ο νόμος αυτός θα μείνει στην πολιτική ιστορία του τόπου. Και θα μείνει στην ιστορία επειδή: πρώτο, διέσυρε, γελοιοποίησε και καταξευτέλισε τους εμπνευστές του, δηλ. την αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή, της οποίας το «μισό» υπουργικό συμβούλιο, αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός «κουβαλήθηκαν» επανειλημμένα και πηγαινοέρχονται ακόμα στις Βρυξέλλες, ικετεύοντας γονυπετείς τους υπαλληλίσκους της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης για αποδοχή του νόμου, δεύτερο, η υπεράσπισή του παρουσιάζεται, δημαγωγικά, απ’ το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ, ένα κατεξοχήν ξενόδουλο κόμμα (ΕΡΕ-ΝΔ), σαν «υπεράσπιση» τάχα των «εθνικών συμφερόντων»(!) και του «εθνικού Συντάγματος»(!), αποκρύπτοντας τις πραγματικές πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης, τρίτο, τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα («Κ»ΚΕ-ΣΥΝ), και προπαντός το «Κ»ΚΕ έχει κι αυτό, όπως η ΝΔ, ανυψώσει αυτόν τον αστικό νόμο – που αφορά αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα του ντόπιου αλλά και του ξένου μεγάλου κεφαλαίου – σε ΚΡΙΤΗΡΙΟ «πατριωτισμού»-«υπεράσπισης» των «εθνικών συμφερόντων»(!) και σημαία «πάλης» κατά της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, καλώντας συνάμα την εργατική τάξη, το λαό και τους κομμουνιστές να υπερασπιστούν το νόμο περί «βασικού μετόχου», δηλ. να υπερασπιστούν έναν αστικό νόμο που αντιστρατεύεται τα συμφέροντά τους και ταυτόχρονα διασφαλίζει-εγγυάται τη μεγιστοποίηση των κερδών των επιχειρηματιών καπιταλιστών (ντόπιων-ξένων), αλλιώς αν δεν το πράξουν θα είναι οι σημερινοί «νενέκοι» της Ελλάδας, δηλ. προδότες της πατρίδας τους!!!

   Α. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: 1. Αυτογελοιοποίηση και εξευτελισμός της απέναντι στα όργανα της ΕΕ. Ήταν λίγο-πολύ γνωστό σ’ όλους όσοι στοιχειωδώς παρακολουθούν και γνωρίζουν τον τρόπο που ρυθμίζονται οι σχέσεις της ΕΕ με τα κράτη-μέλη της – και προπαντός οι σχέσεις ΕΕ με τις εξαρτημένες απ’ αυτή χώρες όπως η Ελλάδα – ότι ο νόμος περί «βασικού μετόχου» δεν είναι «συμβατός με το κοινοτικό δίκαιο». Οι μόνοι που δεν το γνώριζαν ήταν η κυβέρνηση και ο φλύαρος υπερφίαλος καθηγητάκος υπουργός Προκόπης Παυλόπουλος που διαλαλούσε και επιμένει να διαλαλεί, αυτογελοιοποιούμενος, στα κανάλια, ότι ο νόμος που «σκάρωσε» αυτός και το επιτελείο του ήταν και είναι συμβατός με το κοινοτικό Δίκαιο για να πληροφορηθεί το αντίθετο απ’ τους υπαλληλίσκους της ΕΕ, μετά τις απανωτές επισκέψεις στις Βρυξέλλες, τόσο τις δικές του όσο και σχεδόν «ολόκληρης» της κυβέρνησης αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή.

   Και ήταν τέτοια η άγνοια της κυβέρνησης ώστε αυτή πανηγύριζε(!) για την «αποδοχή» του νόμου από την ΕΕ ως τις αρχές του τρίτου δεκαήμερου του Φλεβάρη, που υψηλότατου επιπέδου αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τρεις υπουργούς (Παυλόπουλος-Ρουσόπουλος-Φώλιας) έτρεξαν στους υπαλληλίσκους της ΕΕ γι’ αυτό το θέμα και εκεί πληροφορήθηκαν έκπληκτοι ότι για τα όργανα της ΕΕ ο νόμος αυτός όχι μόνο δεν είναι συμβατός με το κοινοτικό Δίκαιο αλλά και επιπλέον τους γνωστοποιήθηκε από στέλεχος (N. Martin) της Επιτροπής ότι η Κομισιόν συνδέει το θέμα του «βασικού μετόχου» με τη χρηματοδότηση από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (ΚΠΣ) και πως σε περίπτωση που στην «προκήρυξη έργου του Γ΄ ΚΠΣ γίνεται αναφορά στο νόμο για το βασικό μέτοχο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα εγκρίνει τη χρηματοδότησή του».

   Από τότε τα εξευτελιστικά πήγαινε-έλα στους υπαλληλίσκους των Βρυξελλών, ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού, έχουν γίνει πλέον οδυνηρή «καθημερινότητα» για την κυβέρνηση.

   Οι αναρίθμητες επισκέψεις στις Βρυξέλλες των υπουργών της κυβέρνησης αλλά και του πρωθυπουργού, που συνεχίζονται, έχουν οδηγήσει την ανίκανη κυβέρνηση των «νταβατζήδων» σ’ έναν ακραίο και πρωτοφανή για κυβέρνηση διασυρμό, στο έσχατο σημείο αυτογελοιοποίησης και εξευτελισμού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μπροστά σε κάθε υπαλληλίσκο της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι καθημερινοί θεατρινισμοί των υπουργών της δεν μπορούν πλέον να αποκρύψουν αυτή την πολιτική κατάντια.

   2. «Υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος και του Συντάγματος»(!). Μετά την παταγώδη αποτυχία της κυβέρνησης στο ζήτημα του «βασικού μετόχου», την αυτογελοιοποίηση και τον εξευτελισμό της, αυτή «ανακάλυψε» δια στόματος Π. Παυλόπουλου, κλπ. την «υπεράσπιση του Συντάγματος»(!) και τα «εθνικά συμφέροντα»(!) αλλά και δια του κυβερνητικού εκπροσώπου Θ. Ρουσόπουλου: «πηγαίνουμε να διαπραγματευτούμε υπέρ του εθνικού συμφέροντος και υπέρ του Συντάγματός μας»!!! (18.3.2005). Και ο Καραμανλής απευθυνόμενος στα κόμματα της αντιπολίτευσης ωρυόμενος στη Βουλή βγάζει δημαγωγικές κραυγές: «δε θέλετε να υπερασπίσουμε το Σύνταγμα;»!!!

   Καταρχήν σε σχέση με τον ισχυρισμό της ΝΔ για «υπεράσπιση» τάχα των «εθνικών συμφερόντων» είναι αναγκαίο να υπογραμμιστεί ότι το κόμμα της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς (ΕΡΕ-ΝΔ) υπήρξε το κατεξοχήν ξενόδουλο μεγαλοαστικό κόμμα του τόπου, διακρίθηκε για την ακραία εθελοδουλεία του και πρόδωσε πάντα τα εθνικά συμφέροντα, υπερασπίζοντας με φανατισμό και παραδειγματική συνέπεια τα συμφέροντα των αμερικανο-άγγλων ιμπεριαλιστών αφεντικών του, συμφέροντα απ’ την τύχη των οποίων εξαρτήθηκε κατά καιρούς και η δική του ύπαρξη αλλά και εκείνη της κυρίαρχης αντιδραστικής αστικής τάξης γενικότερα. Επιπλέον ας σημειωθεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση του «βασικού μετόχου» η κυβέρνηση εμφανίζει σαν «εθνικά συμφέροντα» τα ταξικά συμφέροντα μιας μερίδας μεγαλο-καπιταλιστών, επιδιώκοντας έτσι να πετύχει αναδιανομή της «πίτας» προς όφελός τους, και ακόμα χειρότερα, απ’ ότι διαρρέει στον τύπο, οι υπουργοί της κυβέρνησης που έτρεξαν στις Βρυξέλλες διαβεβαιώνουν τον Μακ-Γκρίβι: «ο νόμος διασφαλίζει έναν πιο αποτελεσματικό ανταγωνισμό προς όφελος των ξένων επιχειρήσεων σε σχέση με τις ελληνικές»!!! Ακριβώς αυτή είναι η «υπεράσπιση»(!) των «εθνικών συμφερόντων» εκ μέρους της κυβέρνησης της ΝΔ, δηλ. η υπεράσπιση των ισχυρών μονοπωλίων της ΕΕ.

   Όσον αναφορά τώρα τη δήθεν «υπεράσπιση του Συντάγματος», αυτό αποτελεί το νέο «ευφυές» εφεύρημα της ΝΔ για εξαπάτηση του λαού, όπως και οι «αντί»-ΕΕ κορώνες του κάθε αντιδραστικού και υπηρέτη των ιμπεριαλιστών τύπου Μ. Έβερτ που δήλωσε: «Αλίμονο αν φθάσουμε στο σημείο να μας λένε οι ξένοι πως θα είναι το Σύνταγμά μας. Τότε κι’ εγώ, που είμαι φανατικός οπαδός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα έλεγα έξω απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση»!!! Και αυτόν τον φανατικό υπηρέτη της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης διαφημίζει ο «Ριζοσπάστης» ούτε λίγο ούτε πολύ, εμμέσως πλην σαφώς, σαν «αντιιμπεριαλιστή»!!! («Ρ» 23.3.2005, σελ.5). Είναι δεύτερη φορά που ο «Ριζοσπάστης» προβάλλει τον αντιδραστικό εθνικιστή και φανατικό οπαδό της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, πρώην αρχηγό του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, σαν «αντιιμπεριαλιστή»(!) και «αντίπαλο»(!) της ΕΕ. Η πρώτη ήταν με την περίπτωση του «σχεδίου Ανάν» όταν ο σοσιαλδημοκράτης δημοσιογραφίσκος Ν. Μπογιόπουλος εμφάνιζε τον Μ. Έβερτ σαν «αντιιμπεριαλιστή»-«αντιαμερικανό»!!!.

   Οι καραγκιοζοειδείς εμφανίσεις υπουργών και οι παραπλανητικές γελοίες δηλώσεις περί δήθεν «υπεράσπισης» του «εθνικού Συντάγματος» εκ μέρους των στελεχών της ΝΔ αποτελούν δημαγωγική απάτη ολκής και πρόκληση απέναντι στην εργατική τάξη και το λαό, και μάλιστα όταν ο λαός μας γνωρίζει ότι η ΝΔ ήταν το κόμμα (ΕΡΕ) εκείνο που οδήγησε τη χώρα στο «λάκκο των λεόντων» της ΕΟΚ και την κρατάει αλυσοδεμένη στο άρμα των ιμπεριαλιστών της ΕΕ αλλά και επιπλέον μόλις πρόσφατα η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή αποδέχτηκε το «Ευρωπαϊκό Σύνταγμα» στο οποίο αναφέρεται ρητά ότι αυτό υπερισχύει κάθε «εθνικού Συντάγματος». Επομένως είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι η κυβέρνηση της ΝΔ επιμένει σ’ αυτή τη γραμμή εξαπάτησης της εργατικής τάξης και του λαού όχι γιατί την ενδιαφέρει η υπεράσπιση των «εθνικών συμφερόντων» και το «Σύνταγμα», όπως ισχυρίζονται διαφημίζοντάς την οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ, αλλά επειδή η αποδοχή του νόμου περί «βασικού μετόχου» από την ΕΕ της διασφαλίζει ανακατανομή της «πίτας» προς όφελος των «δικών» της επιχειρηματιών καπιταλιστών και το δυνάμωμα της ήδη υπάρχουσας δικής της «διαπλοκής». Κι’ αυτούς τους πραγματικούς της πολιτικούς στόχους-επιδιώξεις δεν μπορεί να αποκρύψουν ούτε οι πολεμικές υπέρ των «εθνικών συμφερόντων» και του «εθνικού Συντάγματος» ιαχές των στελεχών της.

   Σ’ αυτή της την επιδίωξη, δηλ. της αρπαγής του καλύτερου οικονομικού «φιλέτου», η κυβέρνηση της ΝΔ έχει την αμέριστη συμπαράσταση των προδοτών χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών ηγετών («Κ»ΚΕ-ΣΥΝ), για την οποία εντελώς δικαιολογημένα ο Π. Παυλόπουλος δηλώνει, σε κάθε ευκαιρία και όπου βρεθεί, όπως π.χ. σε εκπομπή (22.3.2005) του Χατζηνικολάου στον ALPHA: «ευτυχώς που υπάρχει και η Αριστερά που μας στηρίζει»!!!

    Β. «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ: Ο αστικός περί «βασικού μετόχου» νόμος σ η μ α ί α - κουρελόπανο «πάλης» κατά της ΕΕ και  Κ Ρ Ι Τ Η Ρ Ι Ο  «πατριωτισμού»(!). Αν η συμμετοχή των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ στη συζήτηση ενός νομοσχεδίου που αφορά αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα των καπιταλιστών συνιστά από μόνη της (και η ψήφιση των 8 άρθρων εκ μέρους τους) ακραία περίπτωση αστικού ρεφορμισμού και επιπλέον δείχνει το μέγεθος της ενσωμάτωσής τους στο καπιταλιστικό σύστημα, αυτά τώρα προχώρησαν παραπέρα. Οι ηγεσίες τους ανταποκρίθηκαν αμέσως πρόθυμα στην πρόσκληση του Κ. Καραμανλή για «υπεράσπιση» δήθεν του «Συντάγματος», δηλ. για υπεράσπιση ενός αστικού νόμου που διασφαλίζει τα συμφέρον των καπιταλιστών επιχειρηματιών και μεγιστοποιεί τα κέρδη τους, και προπαντός εκείνης του «Κ»ΚΕ που έφτασε στο έσχατο σημείο να βγάλει «Ανακοίνωση» στην οποία καλεί την «εργατική τάξη» και τα «λαϊκά στρώματα» να «υπερασπίσουν» το «Σύνταγμα της χώρας» που το «βάζει στην άκρη» η ΕΕ («Ρ» 23.3.2005, σελ. 7), κατρακυλώντας έτσι στο τελευταίο σκαλί της προδοσίας. Μάλιστα ο «Ριζοσπάστης»πρόβαλλε το «βασικό μέτοχο» σαν κύριο θέμα και πρωτοσέλιδα με τεράστιους πηχυαίους τίτλους, μιλώντας για «απροκάλυπτη όσο και ωμή επέμβαση» της ΕΕ, «αμφισβητώντας ευθέως ακόμη και το Σύνταγμα της χώρας»(!), αναμασώντας έτσι τις παραπλανητικού χαρακτήρα δημαγωγικές επινοήσεις-σαπουνόφουσκες του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ περί «υπεράσπισης του εθνικού συμφέροντος και του εθνικού Συντάγματος» - αυτές ακριβώς επαναλαμβάνει εδώ κατά λέξη η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ – πίσω από τις οποίες κρύβεται η υπεράσπιση του νόμου περί «βασικού μετόχου».

   Και είναι σαπουνόφουσκες δημαγωγικού χαρακτήρα τα περί «υπεράσπισης του Συντάγματος» εκ μέρους της ΝΔ, που υιοθετεί και προβάλλει η ηγεσία του «Κ»ΚΕ, επειδή, ανάμεσα στ’ άλλα, έχει ήδη προηγηθεί δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου (24 Φλεβάρη) σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση «δεν είχε ποτέ τη θέση ότι το ελληνικό Σύνταγμα υπερισχύει του κοινοτικού Δικαίου». Επιπλέον, ενώ λίγο πριν και οι ίδιοι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ ισχυρίζονταν ότι «επέμενε και χθες η κυβέρνηση ότι δίνει τάχα τη μάχη για την υπεράσπιση του ελληνικού Συντάγματος» («Ρ» 17.3.2005, σελ. 8), τώρα συμπαρατάσσονται με την κυβέρνηση της ΝΔ, επειδή φαίνεται πως αυτή «δι’ επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος» υπερασπίζεται τάχα το Σύνταγμα και τα εθνικά συμφέροντα!!! Μάλιστα ο Στρ. Κόρακας, στέλεχος του «Κ»ΚΕ έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί σε τηλεοπτική εκπομπή ότι η στάση της κυβέρνησης της ΝΔ για δήθεν «υπεράσπιση του Συντάγματος» είναι «αριστερή»!!!

   Καθόλου βέβαια δεν εκπλήσσει τους κομμουνιστές που οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ προπαγανδίζουν ένα μεγαλοαστικό και επιπλέον μοναρχοφασιστικό κόμμα, όπως αυτό της Νέας Δημοκρατίας, στην εργατική τάξη και το λαό, σαν κόμμα «αντιιμπεριαλιστικό»(!) και κόμμα «υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων»!!!

   Η προδοτική πολιτική που προτείνουν να ακολουθήσει η εργατική τάξη και ο λαός οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ με πρόσχημα τη δήθεν «υπεράσπιση του Συντάγματος» είναι: υπεράσπιση του «βασικού μετόχου» που τάχα ταυτίζεται με τα «εθνικά συμφέροντα», δηλ. υπεράσπιση ενός  α σ τ ι κ ό ύ  νόμου – αντιστρατεύεται ευθέως τα συμφέροντα του προλεταριάτου και των πλατιών λαϊκών μαζών – που διασφαλίζει-εγγυάται τη μεγιστοποίηση των κερδών του ξένου και ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου, και μάλιστα καλούν την εργατική τάξη να κάνουν το κουρελόπανο του «βασικού μετόχου» σημαία «πάλης»(!) κατά της ΕΕ. Προτείνουν δηλαδή στην εργατική τάξη να ακολουθήσει την πολιτική της κυβέρνησης, να την κάνει σημαία της, με την οποία γίνονται προσπάθειες να αποκρυφτεί η πραγματική και βασική πολιτική επιδίωξη του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ που είναι η  α ν α δ ι α ν ο μ ή  της «πίτας» προς όφελος φιλικών προς αυτήν μερίδων του κεφαλαίου. Αυτό απαιτεί απ’ αυτούς να πράξουν η κυρίαρχη αντιδραστική αστική τάξη, την οποία υπηρετούν και αυτό κάνουν.

   Αλλά η προδοτική στάση των σοσιαλδημοκρατών ηγετών δεν περιορίζεται μόνο σ’ αυτά, αυτοί προχώρησαν πολύ παραπέρα: επιχειρούν 1) να ανυψώσουν σε κριτήριο «πατριωτισμού» την υπεράσπιση ενός αστικού νόμου, δηλ. του νόμου περί «βασικού μετόχου» και 2) να «ξεπλύνουν» την εθνικιστική μοναρχοφασιστική Δεξιά – άμεση συνέχεια της οποίας είναι ΕΡΕ-ΝΔ – απ’ το δοσιλογισμό της Κατοχής: : «Στον τόπο που άνθισε η ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση είναι ντροπή να υπάρχουν, σήμερα, «νενέκοι», αλλά δεν είναι και περίεργο, καθώς η ίδια γη εξέθρεψε και τους δοσίλογους της κατοχής, που δεν ήταν μόνο «καθαρόαιμοι δεξιοί»...» («Ρ» 30.3.2005, σελ. 40).

  Έτσι ο «Ριζοσπάστης» που από καιρό έχει μετατραπεί σε μόνιμο φερέφωνο υπεράσπισης της αντιδραστικής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, εκφυλίζεται τώρα πλέον και σε «πλυντήριο» ξεπλύματος απ’ το «δοσιλογισμό της κατοχής» της εθνικιστικής μοναρχοφασιστικής Δεξιάς, συνέχεια της οποίας είναι η ΕΡΕ-ΝΔ.

   Σ’ αντίθεση όμως με τους ψευδείς ισχυρισμούς των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ, η εργατική τάξη, ο λαός, οι αντιφασίστες-αντιιμπεριαλιστές και οι κομμουνιστές γνωρίζουν, πρώτο, ότι οι συνεργάτες των κατακτητών δοσίλογοι της Κατοχής προέρχονται απ’ τις γραμμές της εθνικιστικής-σοβινιστικής μοναρχοφασιστικής Δεξιάς (Ράλληδες, χίτες, ταγματασφαλίτες, Παπαδόγκονας, Γρίβας, Ν. Ζέρβας, Α. Έβερτ, κλπ.) και δεύτερο, ότι το κόμμα της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς (ΕΡΕ-ΝΔ) υπήρξε ο κεντρικός πόλος συσπείρωσης του συνόλου των μοναρχοφασιστών και η μεγάλη «φιλόξενη και ζεστή φωλιά» όλων των ζώντων δοσιλόγων της Κατοχής και των απογόνων τους.

   Με την παραπάνω πολιτική στάση του προκλητικού εξωραϊσμού των δοσιλόγων της Κατοχής οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ συναγωνίζονται τους δοσίλογους συντρόφους τους του χρουστσοφικού «Κ»Κ Ιράκ, απ’ τους οποίους ως τώρα δεν έχουν διαχωρίσει τη θέση τους – μάλιστα τους κάλεσαν και ήταν παρόντες στην περσινή συνάντηση της Αθήνας – και ούτε έχουν καταδικάσει την προδοτική στάση συμμετοχής τους στη δοσίλογη κυβέρνηση των αμερικανο-άγγλων κατακτητών.


Υπερχρέωση των νοικοκυριών στη χώρα μας από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες
Καθυστέρηση πληρωμής των δόσεων των δόσεων ύψους 1,32 δισεκατομμυρίων €

Η συνεχής μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων, η υποαπασχόληση, η ανεργία, η ακρίβεια, το κλείσιμο ατομικών μικροεπιχειρήσεων, η φτώχεια και γενικότερα η έλλειψη δυνατοτήτων για την κάλυψη των αναγκών, σπρώχνουν ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά της χώρας μας στα καταναλωτικά δάνεια και στις πιστωτικές κάρτες με απρόβλεπτες αρνητικές συνέπειες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Τράπεζα της Ελλάδας του περασμένου Νοέμβρη 2004 το συνολικό ποσό από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες ανέρχονταν στα 16,50 δισεκατομμύρια ευρώ. Από το ποσό αυτό τα 6.121,6 εκατομμύρια ευρώ είναι προσωπικά δάνεια, ποσοστό αύξησης σε ετήσια βάση 64,2% Τα 2.617,8 εκατομμύρια ευρώ είναι δάνεια με δικαιολογητικά, ποσοστό αύξησης σε ετήσια βάση 33% και τα 7.374,7 εκατομμύρια ευρώ από πιστωτικές κάρτες, ποσοστό αύξησης σε ετήσια βάση 23,5%.

Χαρακτηριστικό της όλης υπόθεσης, παράλληλα και ανησυχητικό με απρόβλεπτες συνέπειες για τους εργαζόμενους εντείνοντας την ανασφάλειά τους, είναι το γεγονός ότι το 8% των δανείων, δηλαδή το 1,32 δισεκατομμύρια ευρώ δεν εξυπηρετούνται. Οι υπόχρεοι δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τις δόσεις τους, καθυστερούν πάνω από τρεις μήνες με αποτέλεσμα με μεγαλύτερη ταχύτητα ακόμη μεγαλύτερα χρέη. Το αντίστοιχο ποσοστό καταναλωτικών δανείων σε καθυστέρηση στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι μεταξύ 3 και 4%.

Ένας ακόμη λόγος για τη σύναψη δανείων πέρα απ' τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων που προβάλλεται και επιτυγχάνεται είναι η κάλυψη ψεύτικων, τεχνιτών αναγκών (καταναλωτισμός). Στα πλαίσια του συστήματος για την κάλυψη των δικών τους οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων σπρώχνονται ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι στα καταναλωτικά δάνεια διαμέσου των διαφημίσεων για την κάλυψη ψεύτικων τεχνιτών αναγκών, τις οποίες δημιουργούν οι πολυεθνικές εταιρίες για να πουλήσουν, συσσωρεύοντας έτσι κέρδη.

Αποτέλεσμα όλης αυτής της υπερχρέωσης των εργαζομένων είναι ο έλεγχος και ο πειθαναγκασμός των συνειδήσεών τους και με τον τρόπο αυτό, μεταξύ άλλων, θέτοντάς τους εκτός των κοινωνικών αναγκών. Βουλιάζοντας ολοένα και περισσότερο στο σύνολο των κοινωνικών προβλημάτων της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και σκλαβιάς.


Κ. Στεφανόπουλος: πρόεδρος των «σκλαβωμένων Ελλήνων»

Ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος είναι γνωστό ότι υπήρξε απ' τους πιο φανατικούς αντικομμουνιστές του τόπου όταν ήταν στέλεχος και βουλευτής της φασιστικής Δεξιάς (ΕΡΕ-ΝΔ) και γι' αυτό δεν είναι ανάγκη να απαριθμηθούν εδώ οι κατά καιρούς αντιδραστικές δηλώσεις του.

Ας αναφερθεί μόνο μια απ' τις τελευταίες δηλώσεις όταν ανήκε ακόμα στη ΝΔ κατά την προεκλογική εκδήλωση της ΔΑΠ το 1984: «εγώ δε θα πω ποτέ τη λέξη εμφύλιος πόλεμος. Για μένα ήταν και παραμένει συμμοριτοπόλεμος».

Κατά τη διάρκεια των δυο θητειών του στην προεδρία της Δημοκρατίας απόφυγε τέτοιες αντιδραστικές αντικομμουνιστικές «κακοτοπιές» και υποχρεώθηκε να κινείται σ' όλα τα θέματα στα πλαίσια της πολιτικής (εξωτερικής-εσωτερικής) του μεγαλοαστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ (ακόμα και απέναντι στο χουντο-Χριστόδουλο).

Αποφεύγοντας, λοιπόν, τις μοναρχοφασιστικές «κακοτοπιές» είναι γεγονός ότι απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα ανάμεσα στο λαό, όμως δεν άντεξε ως το τέλος -ήταν ίσως πολλά τα χρόνια- να καταπιέζει τις αντιδραστικές εθνικιστικές και μοναρχοφασιστικές του απόψεις, κάτι που και αυτό ίσως εννοούσε όταν ο ίδιος δήλωσε την ημέρα της αποχώρησής του από το προεδρικό αξίωμα: «Δέκα χρόνια ήταν υπεραρκετά, ίσως ήταν και περισσότερα απ' ότι έπρεπε»!!!

Ασφαλώς ο Στεφανόπουλος δεν είναι ο πρώτος που επιστρέφει στις «ρίζες» του. Προηγήθηκε ο Χρ. Σαρτζετάκης, ο οποίος είχε ξεπέσει στο επίπεδο του μπουζουκτσή υμνητή της «απριλιανής επαναστάσεως»(!) Π. Ψωμιάδη και των διάφορων άλλων ναζιφασιστών που πρωτοστατούν οργανώνοντας αντικομμουνιστικές φιέστες στο Γράμμο - Βίτσι, κλπ.

Έτσι ο Κ. Στεφανόπουλος προσκάλεσε παραμονές Χριστουγέννων και υποδέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο οικογενειακώς τους Γκλύξμπουργκ με τη διάτρητη και ολωσδιόλου απαράδεκτη δικαιολογία ότι ο τέως μονάρχης ήθελε να «δει το σπίτι» του, πράγμα ψευδές αφού και ο ίδιος ο Γκλύξμπουργκ τον ευχαρίστησε, ως γνωστόν, για την «ευγενική πρόσκληση».

Ο Στεφανόπουλος δεν εκδήλωσε μόνο τις φιλομοναρχικές του απόψεις και προτιμήσεις με την πρόσκληση των Γκλύξμπουργκ στο Προεδρικό Μέγαρο αλλά και με τις εθνικιστικές-σοβινιστικές του απόψεις στα μέσα του πρώτου δεκαήμερου του Φλεβάρη κατά την επίσκεψή του στο Βέλγιο. Σε ομιλία του στην Ελληνική κοινότητα Γκενγκ του Βελγίου δήλωσε, ανάμεσα σε άλλα, τα εξής: «εγώ κατάγομαι από την Πελοπόννησο αλλά και από την Βόρειο Ήπειρο, αλλά και από την Κύπρο. Μην σας κάνει εντύπωση ότι έχω καταγωγή από τα δυο σκλαβωμένα μέρη της Ελλάδας».

Με τη δήλωσή του αυτή ο Κ. Στεφανόπουλος μετατρέπεται σε διαπρύσιο κήρυκα του εθνικισμού-σοβινισμού και παροτρύνει σε «αγώνα»-πόλεμο με τη γειτονική χώρα για την απελευθέρωση της διαβόητης «Βορείου Ηπείρου», δηλ. όντας ακόμα πρόεδρος της Δημοκρατίας, επί κυβερνήσεως ΝΔ, αρνείται την αναγνώριση και το σεβασμό των συνόρων της γειτονικής χώρας, μιλώντας για ανύπαρκτη «Βόρειο Ήπειρο», την οποία θεωρεί «σκλαβωμένο μέρος» της Ελλάδας και καλεί σε «απελευθέρωσή» της, δηλ. προσάρτηση της Νότιας Αλβανίας στην Ελλάδα.

Η σοβινιστική αυτή δήλωση του Κ. Στεφανόπουλου γίνεται πρώτο σε μια περίοδο που κυβερνά τη χώρα το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ με τις γνωστές εδαφικές διεκδικήσεις του απέναντι στη γειτονική χώρα δεύτερο, ακόμα πιο σημαντικό λόγο επικινδυνότητας, σε περίοδο παραμονών προώθησης των σχεδίων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια, παραπέρα αποσταθεροποίησης της περιοχής με το Κόσοβο και την ΠΓΔ Μακεδονίας, «εξαπολύοντας» σε δράση τους εθνικιστές-σοβινιστές γι' αυτό το σκοπό.

Η περίπτωση των εμπρηστικών φιλοπόλεμων σοβινιστικών δηλώσεων του Κ. Στεφανόπουλου για τους κομμουνιστές και αντιφασίστες επιβεβαιώνει εκ νέου πως οι εθνικιστές-σοβινιστές δεν αλλάζουν απόψεις και πάντα βρίσκονται στην υπηρεσία των ιμπεριαλιστών, καλυπτόμενοι πίσω από ψευτό-«πατριωτικές» κορώνες τύπου Κ. Στεφανόπουλου.

 


«Έφυγε» η συντρόφισσα Ελένη Μουρατίδη

Στα τέλη του περασμένου μήνα (26.2.2005) έπαψε να χτυπά η γενναία καρδιά της επαναστάτριας κομμουνίστριας, αντάρτισσας του ΔΣΕ, συντρόφισσας Ελένης Μουρατίδη. Η κηδεία της έγινε στο χωριό που μεγάλωσε και έζησε ως το 1947 που βγήκε στο βουνό αντάρτισσα να πολεμήσει τους ντόπιους μοναρχοφασίστες και τους αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές τη Σφενδάμη Κατερίνης.

Στη κηδεία της παραβρεθήκαν πολλοί συγγενείς, φίλοι, σύντροφοι και συγχωριανοί. Από μέρους της Οργάνωσης χαιρέτησε τη συντρόφισσα Ελένη ο σ. Τάσσος Μπάλλος:

Αγαπημένη μας συντρόφισσα Ελένη μαζευτήκαμε εδώ όλοι μαζί με βαριά καρδιά και απέραντη θλίψη ο σύντροφος στη ζωής και την πάλη Ισαάκ, τα πολυαγαπημένα σου παιδιά, η Δέσποινα και ο Πέτρος, συγγενείς, φίλοι και σύντροφοι για να τιμήσουμε την επαναστατική δράση σου και να σε αποχαιρετήσουμε.

Η Ελένη γεννήθηκε στο Λουγκάνσκι της Ουκρανίας το 1927 από φτωχή εργατική οικογένεια.

Το 1929 ήρθε με τους γονείς της στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο χωριό Σφενδάμη Κατερίνης.

Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στο χωριό. Προτού ακόμα τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο άρχισε η επίθεση της φασιστικής Ιταλίας ενάντια στην Ελλάδα. Μικρή τότε, μαζί με τη μάνα της, με δάκρυα στα μάτια ξεπροβόδισαν τον πατέρα της για τον πόλεμο στα βουνά της Αλβανίας. Ο πατέρας της βρέθηκε στο μέτωπο και πολέμησε τους φασίστες επιδρομείς, ακολουθώντας το προσκλητήριο κάλεσμα του Γραμματέα του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη με το γνωστό ιστορικό του Γράμμα (31 Οχτώβρη 1940).

Με την κατοχή της χώρας από τους ιταλο-γερμανο-βουλγάρους φασίστες ο ελληνικός λαός με την καθοδήγηση του δοξασμένου ΚΚΕ οργανώνει την πάλη του ενάντια στους κατακτητές.

Ο πατέρας της Ελένης είναι από τους οργανωτές της Αντίστασης στο νομό Πιερίας. Η Ελένη μικρή ακόμα, κάθεται σκοπός-φρουρά στην πόρτα του σπιτιού της και φυλάει τα στελέχη που συνεδρίαζαν στο σπίτι της με επικεφαλής τον Κικίτσα.

Στη διάρκεια της κατοχής γίνεται μέλος της θρυλικής ΕΠΟΝ και μετά στέλεχός της και παίρνει μέρος στην πρώτη Μακεδονική Συνδιάσκεψη της ΕΠΟΝ που έγινε στο χωριό Καταφύγι. Στη συνέχεια, το 1943 γίνεται μέλος του ηρωικού ΚΚΕ.

Ο πατέρας της παίρνει μέρος στον ΕΛΑΣ και για τη δράση του αυτή κατά των φασιστών κατακτητών, μετά την προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας, συλλαμβάνεται από τους ταγματασφαλίτες ΠΑΟτζίδες, που τον βασανίζουν τόσο πολύ ώστε χρειάστηκε να τον βάλουν σε νωπό δέρμα ζώου για να γλιτώσει το θάνατο.

Ύστερα από την ανάρρωσή του φεύγει παράνομος στη Θεσσαλονίκη, παίρνοντας μαζί του και την κόρη του Ελένη. Από εκεί αποχωρεί για το Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας και η Ελένη επιστρέφει στο χωριό για να συνεχίσει τη δράση της στον ΕΠΟΝ.

Στο διάστημα αυτό οι φασίστες της ΠΑΟ απ’ το χωριό Κούκος καίνε δύο φορές το σπίτι τους μαζί με τα σιτηρά και οι αρχές στέλνουν τη μάνα της 2 χρόνια εξορία στο Μακρονήσι.

Το 1947 η Ελένη βγαίνει στο βουνό και κατατάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ), ενώ όλα τα μικρότερα αδέλφια της μένουν μόνα τους στους «πέντε δρόμους».

Αντάρτισσα πλέον του ΔΣΕ, καθοδηγούμενη από το ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη, η συντρόφισσα Ελένη στην αρχή παίρνει μέρος σ’ όλες τις μάχες της περιοχής Πιερίων και αργότερα στις μάχες των Βίτσι-Γράμμο κατά του μοναρχοφασιστικού στρατού. Γίνεται υπεύθυνη γυναικών της 16ης Ταξιαρχίας κι έχει την εκτίμηση των ανώτερων στελεχών της ταξιαρχίας.

Μετά την υποχώρηση του ηρωικού ΔΣΕ, τον Αύγουστο του 1949, φεύγει μαζί με χιλιάδες άλλους αντάρτες, στην μακρινή Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης, πρωτεύουσας του Ουζμπεκιστάν. Εκεί είναι υπεύθυνη γυναικών της 8ης Πολιτείας. Το 1950 παντρεύεται το σύντροφο της ζωής και της πάλης Ισαάκ και γεννιούνται τα δύο παιδιά τους, η Δέσποινα και ο Πέτρος. Ζούνε μια ευχάριστη και ευτυχισμένη ζωή στη μεγάλη χώρα των Λένιν-Στάλιν, τη σοσιαλιστική χώρα-πατρίδα των εργαζόμενων όλου του κόσμου.

Μετά τη δολοφονία του μεγάλου Στάλιν από τους χρουστσοφικούς οπορτουνιστές, το ΚΚΕ μπαίνει με την επέμβασή τους στα εσωτερικά του σε βαθιά κρίση. Οι κομμουνιστές αποκρούουν μαχητικά και αποφασιστικά την επέμβαση και συσπειρώνονται μαζικά γύρω απ’ την ΚΕ του ένδοξου κόμματός μας.

Όταν γίνονται γνωστές οι προδοτικές θέσεις του «ειρηνικού περάσματος στο σοσιαλισμό», κλπ. του κακόφημου 20ου Συνεδρίου (Φλεβάρης 1956) του ΚΚΣΕ οι κομμουνιστές της Τασκένδης με επικεφαλής το μεγάλο αρχηγό του κόμματός μας σ. Νίκο Ζαχαριάδη, ο οποίος έχει ήδη ξεσκεπάσει το χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό σ’ αυτό το Συνέδριο, πάλεψαν και χτύπησαν το χρουστσοφισμό στη φωλιά του. Μετά την παρασυναγωγή της «6ης Ολομέλειας» (Μάρτης 1956), στην οποία καθαιρείται βίαια και πραξικοπηματικά η ηγεσία του Κόμματος με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη, οι Έλληνες κομμουνιστές δεν υποτάσσονται στις δεξιές οπορτουνίστικες αποφάσεις και τη ρεβιζιονιστική γραμμή και παλεύουν ενάντιά της. Μανιασμένοι οι χρουστσοφικοί, Ρώσοι και Έλληνες, μη μπορώντας να τα βγάλουν πέρα με τους κομμουνιστές χρησιμοποιούν ενάντιά τους κάθε μέσο: συλλήψεις συντρόφων, φυλακές, εξορίες, ψυχιατρεία, ηλεκτροσόκ, διωξίματα απ’ τα σχολεία, τα διαμερίσματα, τις δουλειές, κλπ. Χρησιμοποιούν όλα τα καταπιεστικά μέσα για να κάμψουν την αντίσταση των Ελλήνων κομμουνιστών στην προδοτική σοσιαλδημοκρατική γραμμή των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών. Παρόλες τις διώξεις αφού δεν καταφέρουν να τους καθυποτάξουν, διαλύουν την ΚΟ Τασκένδης, διαγράφουν τα μέλη της και ιδρύουν νέο κόμμα, το δεξιό οπορτουνιστικό «Κ»ΚΚΕ.

Η συντρόφισσα Ελένη πιστή στις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού-Σταλινισμού και στους μεγάλους ηγέτες Στάλιν-Ζαχαριάδη, παλεύει ενάντια στις αντεπαναστατικές και προδοτικές σοσιαλδημοκρατικές αποφάσεις του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ και της 6ης Ολομέλειας του "Κ"ΚΕ.

Με τον ερχομό της στην Ελλάδα συνεχίζει να μένει πιστή και να υπερασπίζει τις επαναστατικές αρχές, δουλεύει ακούραστα με τον άνδρα της για να ζήσει και όταν φτάνει στο προχωρημένο της ηλικίας της, όπως όλα πάντα έχουν ένα τέλος, έτσι και στην περίπτωσή της στα βαθιά γεράματα χτυπιέται από δυο βαριές ανίατες αρρώστιες και στις 26 Φλεβάρη στις 9 το πρωί σταματά να χτυπά η γενναία καρδιά της αντάρτισσας του ένδοξου ΔΣΕ.

Τώρα όλοι εμείς συγκεντρωμένοι πάνω από το φέρετρό της με συγκινημένη καρδιά και μάτια δακρυσμένα την ξεπροβοδίζουμε στην τελευταία της κατοικία, λέγοντας τα στερνά μας λόγια: καλό σου ταξίδι συντρόφισσα Ελένη, ορκιζόμαστε και σου υποσχόμαστε να συνεχίζουμε την επαναστατική μας πάλη ακόμα καλύτερα, δυνατότερα, αποφασιστικότερα.

Στη μνήμη της σ. Ελένης ο σύντροφος στη ζωή και την πάλη σ. Ισαάκ Μουρατίδης προσφέρει στην "Ανασύνταξη" 100 Ευρώ και από 50 Ευρώ τα παιδιά της Δέσποινα και Πέτρος.


 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ 53 χρόνια από τη δολοφονία του

«Αγαπάμε τη Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατήγορούς μας. Το δείξαμε όταν κινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και ακριβώς αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα».

 

Του Μπελογιάννη
Αλέκου Ρεπάντα

Ο Γράμμος εσυνέφιασεν τα μάτια του βουρκώσαν
του Γκόλιου οι ψηλές κορφές μοιρολογούν και κλαίνε
κι όσες βρυσούλες γάργαρες θολώνουν και στερεύουν
κι η νύχτα απόψε πήχτωσε κι η αυγή δε ροδοσκάει
μήτε του γήλιου οι χρυσές αχτίδες πια ζεσταίνουν
μήτε στου Αιγαίου τα νερά καράβια αρμενίζουν.

Κι ένα πουλί γλυκόλαλο ρωτάει έναν διαβάτη:
-Τι τάχα βάρος έπεσε στη γη την καρποδότρα
κι όλα θρηνούν κι όλα βογγούν με μαύρα μοιρολόγια;
Μήνα φωτιά την έκαψε, μήνα κι αστροπελέκι;
- Μηδέ φωτιά την έκαψε, μηδέ κι αστροπελέκι
ένα λεβέντη πιάσανε φασίστες και κοπέλια
με προδοσια μπαμπέσικη καρτέρι τού 'χαν στήσει.
Λεβέντης είν' στ' ανάστημα, της γης αντρειωμένος,
πόχει λαφιού περπατησιά και μάτια αετήσια
στη σάγητια 'ναι μάστορας λέοντα τόνε κράζουν.
Χίλιοι μπροστά τον πήγαιναν και δυο χιλιάδες πίσω
κι από ζερβά κι από δεξιά με πάλες και με σπάθες
γεμάτοι μίσος και χολή και παν να τον δικάσουν.
Τη δίκη του τοιμάσανε ξένοι και ντόπιοι λύκοι.
Για ν' αρνηθεί τ' αδέλφια του χρυσά φλωριά του τάζουν.
Κι όλοι τριγύρω κάθησαν και τον τηρούν και τρέμουν
σα φύλλα χινοπωρινά πουν' έτοιμα να πέσουν.
Κιτάπια φέρουνε πολλά τόνα κατόπι στ' άλλο.
Κι αφού τα καλοδιάβασαν και κατηγόρησάν τον
πως τάχα κακοφέρθηκε σε νόμους αφεντάδων
ένας απ' τους τρανήτερους σηκώθη και του κρένει:
- Πούθε μωρέ κατάγεσαι και ποιο 'ναι το ονόμα σου;
- Απ' το Μωριά κατάγομαι τον πολυδοξασμένο
πούναι γιατάκι των κλεφτών, κάθε κορφή και δόξα,
κάθε βρυσούλα φλάμπουρο και τ' όνομά μου Νίκος.
- Και ρίζα ποια σ' ανάθρεψε, και ποια 'ναι η συντροφιά σου;
- Η ρίζα μ' είν' ελληνική στον κόσμο ξάκουσμενη
καλόκαρπη 'ν από παλιά - το δίκιο συντροφιά μου.
- Και ποιο 'ναι βρε το γένος σου π' αφέντη δεν ακούει;
- Το γένος μ' είν' περίφανο των Κολοκοτρωναίων
που δεν προσκύνησαν ποτέ
διάτα προσκυνημένων,
μήτε σπαθιά φοβήθηκαν βεζύρηδων κι αγάδων.
- Αρνιέσαι βρε το γένος σου μη σ' αφανίσει βόλι
να προσκυνήσεις άρχοντα, στη δούλεψή του νάμπεις;
- Το γένος μου το αγαπώ κι αν χρειαστεί πεθαίνω
να το δοξάσω ως είν' πρεπό, παρά να προσκυνήσω
κοτσαμπασίδικο φλουρί, ζαΐμικο χρυσάφι.
Κι αν τύχει βόλι και με βρει και τη ζωή μου κόψει
ένας εγώ κι αν χαθώ, χιλιάδες θα φυτρώσουν
το γένος να δοξάσουνε κι ότι είν' πρεπό να κάνουν!
Τα πουλημένα τα σκυλιά σαν άκουσαν το Νίκο
λυσσάξανε 'πο το κακό και τον αλυσοδένουν.
Κι αυτός τους βλέπει και γελά πως τρέμουν τη γενιά του
οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες κι οι ξένοι αφεντάδες.
Κι η πόρτα ευτύς γοργάνοιξε, μπουλούκμπασης προβάλλει
και κοντοστέκει δίπλα κει σ' έναν ξενομερίτη
κι αφού κρυφομιλήσανε φετφάν άλλο διαβάζει
και θάνατο σαν πρόσταξε χαμόγελα ο Νίκος
κρατώντας το γαρούφαλο το μοσκομυρισμένο
άλικο σαν το αίμα του, φλογάτ' ως η ψυχή του.
Τα αφέντικα θεριέψανε, αίμα ζητούν να πιούνε
προστάζουν τα μπουλούκια τους κι όλα τα τσαγκαλάκια
το θάνατο γυρεύουνε, οχροί, τ' αντρειωμένου.

Και στο Γουδί τον στήσανε πριν ήλιος να φωτίσει
τρισκόταδο μια Κυριακή -του Μάρτ' ήταν τριάντα
Μ' όλα σύνεργα μαζί κι όλα φαρμάκι στάζαν.
Και στη γλυκιά την ξαστεριά τ' αστέρια π' αραιώναν
πριν να του κόψουν την πνοή, εφώναξε ο λεβέντης
:
«
Πατρίδα ακριβομάνα μου και σεις αδέρφια σκλάβοι
πετάξτε τούτο το βραχνά, τη λάμια, τη φοβέρα
που μας πατάνε ζωντανούς κι αίμα δικό μας πίνουν
και λυτρωμό στον τόπο μας αδέρφια να γευτούμε.
Παγκόσμια να 'ν' η Χρυσαυγή κι ευτυχισμένη η πλάση
και δίκαια ν' αχτιβολεί στην οικουμένη ο γήλιος».
Τ' άκουσε η γη και τρόμαξε και άρχισε να σιέται
κι ο ουρανός βροντάστραψε κι αστροπελέκια ρίχνει
κι ο κάτω κόσμος χαλασμός, το γίγαντα φοβάται.
Κι από ψηλά ένα σύννεφο μαύρο, ανεμοδαρμένο,
πέφτει στη γη σαν αστραπή, βογγώντας μανιασμένο
και παίρνει την φωνή ψηλά, μαζί του τηνε σέρνει
κι απλώνει την ο άνεμος σ' όλη την οικουμένη.
Τ' άκουσε ο σκλάβος ο λαός και σφίγγει τη γροθιά του
και το κορμί του στήλωσε, το μίσος του θεριεύει
και δίνει όρκο φοβερό και γδικιωμό του τάζει.


Μάρτης 1953

Το ποίημα μας το έστειλε ο σ. Γιώργος Φωτόπουλος, πρώην πολιτικός πρόσφυγας στη Ρουμανία.


 

Μολδαβία: Διάσπαση και μετατροπή σε ανοικτά σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του Κ"Κ"ΔΜ

Σημαντικές και ραγδαίες πλέον είναι οι εξελίξεις στο Κόμμα Κομμουνιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (ΚΚΔΜ). Το ΚΚΔΜ -συνέχεια του μπρεζνιεφικού Κομμουνιστικού Κόμματος της Μολδαβίας (κομματιού του ΚΚΣΕ)- είχε σημειώσει σημαντική εκλογική νίκη στις εκλογές του 2001 έχοντας υιοθετήσει ανοικτά σοσιαλδημοκρατικές θέσεις και φυσικά την αποδοχή της εισόδου της χώρας στην ΕΕ.* Τότε οι ντόπιοι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ έγραφαν ύμνους από τον Ριζοσπάστη. («Φωτεινή ελπίδα οι εξελίξεις στη Μολδαβία» «Ρ» 14/4/2001 σελ. 3, «”Αχτίδα” ελπίδας για το λαό της Μολδαβίας. Δέκα περίπου χρόνια μετά τη μεγάλη ανατροπή πρόβαλε δύο μήνες πριν μια αχτίδα φωτός, όταν από τις βουλευτικές εκλογές αναδείχτηκε πρώτο το Κόμμα των Κομμουνιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας” «Ρ» 22/4/2001 σελ. 19).

Η Αλέκα Παπαρήγα -η οποία στο παρελθόν είχε δωρίσει στον Γκορμπατσώφ ένα άγαλμα του Ηρακλή λίγους μήνες πριν την επίσημη κατάρρευση της ΕΣΣΔ «για την Ηράκλεια προσπάθεια που καταβάλει»- έδωσε τα συγχαρητήριά της στον γραμματέα του ΚΚΔΜ Β. Βορόνιν λέγοντάς του «Βοηθήσατε ν' ανάψει ένα φως ελπίδας σ' αυτή την τραγική δεκαετία» («Ρ» 18/4/2001, σελ. 3). Έφτασαν μάλιστα, οι καθοδηγητές του «Κ»ΚΕ, στο σημείο να παρουσιάζουν το απροκάλυπτα ρεβιζιονιστικό πρόγραμμα του ΚΚΔΜ –ένα πρόγραμμα που αποτελεί άρνηση του επαναστατικού αγώνα και υιοθέτηση δύο σταδίων ρεβιζιονιστικής προέλευσης- ως επαναστατικό(!) Στο πρόγραμμά του το ΚΚΔΜ αναφέρει ότι στο πρώτο στάδιο «οι κομμουνιστές (σ.σ. δηλαδή οι μπρεζνιεφικοί ρεβιζιονιστές) σε συνεργασία με τις προοδευτικές δυνάμεις θα επιτύχουν την εξάλειψη των αρνητικών συνεπειών των μεταρρυθμίσεων» (!) και αυτό χωρίς την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου, χωρίς ένοπλο αγώνα! Μάλιστα παραδέχονται ότι «ο ιδιωτικός τομέας θα επιτρέπεται, κυρίως στη σφαίρα της παραγωγής και της υλοποίησης των καταναλωτικών προϊόντων και υπηρεσιών»! («Ρ» 22/3/2001).


Σήμερα, 4 χρόνια μετά, το ΚΚΔΜ αφού «πέτυχε» να μειώσει την δύναμή του στις εκλογές που έγιναν το Μάρτη του 2005 σε σχέση με το 2001 από 71 σε 56 έδρες και να συμμαχήσει με τα μέλη του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (11 έδρες) της αντιπολίτευσης για να εξασφαλίσει (στην ψηφοφορία που έγινε στις 4 Απρίλη) το Β. Βορόνιν στη θέση του προέδρου της χώρας έκανε ένα ακόμα βήμα στην ολοκλήρωση της σοσιαλδημοκρατικής του πορείας. Όπως γράφει η ρωσική εφημερίδα Kommersant (5/4/2005) ο Yury Roshka ο ηγέτης του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος δήλωσε ότι το κόμμα του αποφάσισε να στηρίξει τον Βορόνιν μετά από συμφωνία ότι θα προωθήσει νέους νόμους για τα ΜΜΕ και ότι θα συνεχιστεί η ευρωπαϊκή πορεία της Μολδαβίας. Μετά την πρόσφατη ολομέλεια της KE του ΚΚΔΜ, ο B. Bορόνιν, με δηλώσεις του, που μετέδωσε το πρακτορείο ITAP-TAΣΣ, σημείωσε ότι το KKΔM θα πρέπει σε διάστημα δύο χρόνων να μετεξελιχθεί σ’ ένα ευρωπαϊκό κόμμα σοσιαλδημοκρατικού προσανατολισμού και ν’ αλλάξει τ’ όνομά του.


Την ίδια ώρα, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων INFO TAG, στελέχη του ΚΚΔΜ αποχώρησαν και δημιούργησαν κόμμα με τον τίτλο «Κομμουνιστικό Κόμμα Λενινιστικού Τύπου» (ΚΚΛΤ). Όπως δήλωσε ο εκτελεστικός γραμματέας Ιγκόρ Κούχερ στο συνέδριο συμμετείχαν 429 σύνεδροι από 29 πόλεις και επαρχίες της Μολδαβίας. Στο συνέδριο ο Κούχερ κατηγόρησε το ΚΚΔΜ ότι έχει προδώσει της αρχές του λενινισμού και ότι με τις επιλογές τους στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική αδυνατίζει την εθνική κυριαρχία της Μολδαβίας.

Όπως και να έχει, το ΚΚΔΜ, ένα κόμμα για το οποίο το «Κ»ΚΕ δήλωνε την «αμέριστη συμπαράστασή του» («Ρ», 13/4/2001, σελ.4) και αποτελούσε παράδειγμα ότι «το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα ζει, ότι αναπτύσσεται...»(!) έχει πάρει πλέον ανοικτά το δρόμο του, δρόμο που οι καθοδηγητές του επέλεξαν από το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1956, το δρόμο της σοσιαλδημοκρατίας και της αφομοίωσης από το καπιταλιστικό σύστημα.

* Ιδιαίτερα καλές είναι οι σχέσεις του προέδρου Βορόνιν και με τις ΗΠΑ. Η Μολδαβία συμμετέχει στην κατοχική δύναμη του Ιράκ με 42 στρατιώτες μετά από εντολή των ΗΠΑ.

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

"ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΕΤΟΧΟΣ" - ο εξευτελισμός της κυβέρνησης της ΝΔ και η κατάντια των σοσιαλδημοκρατών των "Κ"ΚΕ-ΣΥΝ

Υπερχρέωση των νοικοκυριών στη χώρα μας από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες

Κ. Στεφανόπουλος: ο πρόεδρος των "σκλαβωμένων Ελλήνων"

"Έφυγε" η συντρόφισσα Ελένη Μουρατίδη

Νίκος Μπελογιάννης - 53 χρόνια από τη δολοφονία του

Αλέκου Ρεπάντα: Του Μπελογιάννη (ποίημα)

Μολδαβία: Διάσπαση και μετατροπή σε ανοικτά σοσιαλδημοκρατικά κόμμα του Κ"Κ"ΔΜ

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55