Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 205 1-15/5/2005Αρ. Φύλ. 205 1-15 Μάη 2005
60 χρόνια από τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών

ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ - Ο μεγαλοφυής στρατηλάτης, οργανωτής, καθοδηγητής και αρχιτέκτονας της λαμπρής νίκης πάνω στο χιτλεροφασισμό

Συμπληρώθηκαν φέτος 60 χρόνια από τη μεγάλη Αντιφασιστική ΝΙΚΗ, που απάλλαξε τους λαούς της Ευρώπης, απ' τη βαρβαρότητα της χιτλερικής μπότας και τη βαθιά νύχτα του ναζιφασισμού, νίκη που επιτεύχθηκε με την αποφασιστική συμβολή της τότε σοσιαλιστικής Σοβιετικής Ένωσης υπό την καθοδήγηση του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ.

Στις 2 Μάη του '45 τμήματα των σοβιετικών στρατευμάτων του ηρωικού ένδοξου Κόκκινου Στρατού μπήκαν θριαμβευτικά στο Βερόλινο, κατέλαβαν την πρωτεύουσα της χιτλερικής Γερμανίας και σύντριψαν οριστικά τα ιμπεριαλιστικά ναζιφασιστικά στρατεύματα, κάνοντας έτσι πράξη τη διαταγή του Στρατάρχη ΣΤΑΛΙΝ να στηθεί και υψωθεί η κόκκινη σημαία της ΝΙΚΗΣ στο Ράιχσταγκ.

Στις 8 Μάη υπογράφτηκε το έγγραφο της χωρίς όρους συνθηκολόγησης απ' τη διοίκηση των χιτλερικών στρατευμάτων.

Η χαρμόσυνη είδηση της ΝΙΚΗΣ διαδόθηκε αστραπιαία στα πέρατα της γης και χαροποίησε πρώτα-πρώτα τους λαούς της Σοβιετικής Ένωσης, πού σήκωσαν το κύριο βάρος του πολέμου, πήγαιναν στο μέτωπο με το σύνθημα: «Για το Στάλιν! Για την πατρίδα και σύντριψαν τα γερμανικά και ιαπωνικά ιμπεριαλιστικά στρατεύματα, αλλά και όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς που απαλλάχτηκαν απ' την κατάμαυρη νύχτα της φασιστικής σκλαβιάς.

Σε κείνα τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια του πολέμου ήταν μεγάλο ευτύχημα για τους λαούς της Σοβιετικής Ένωσης που επικεφαλής του Κόμματος των Μπολσεβίκων και του Κόκκινου Στρατού ήταν ο αταλάντευτος, σοφός και μεγάλος κομμουνιστής επαναστάτης ηγέτης ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ. Εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής της μεγάλης αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ των λαών υπήρξε ο ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, πανάξιος μεγαλοφυής αρχηγός ενός πανάξιου στρατιωτικού επιτελείου που καθοδήγησε άμεσα τις μάχες της Μόσχας, του ηρωικού ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ -την πιο μεγαλειώδη μάχη στην ιστορία των πολέμων- του Κουρσκ, κλπ., σημειώνοντας μεγάλες επιτυχίες στον πόλεμο, επιτυχίες που τελικά οδήγησαν στη συντριβή του φασισμού και δικαιολογημένα ανέδειξαν τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ σε μεγάλο στρατηλάτη και αρχιτέκτονα της ΝΙΚΗΣ πάνω στο χιτλεροφασισμό-ναζισμό και τον ιαπωνικό μιλιταρισμό, πολεμικές επιτυχίες που οφείλονται πρώτα και κύρια, πέρα απ' τον απαράμιλλο ηρωισμό των σοβιετικών λαών και του Κόκκινου Στρατού, στην ορθή επαναστατική ιδεολογικο-πολιτική και στρατιωτική καθοδήγηση του Κόμματος των Μπολσεβίκων.

Παλιότερα και σήμερα οι ιμπεριαλιστές, οι φασίστες, ολόκληρη η διεθνής αντίδραση αλλά και τα χρουστσοφικά ρεβιζιονιστικά κόμματα, αστικά κόμματα σοσιαλδημοκρατικού τύπου, μεταξύ των οποίων και τα «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, συκοφάντησαν και συκοφαντούν τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ, προσπαθούν απεγνωσμένα, κάνοντας απέλπιδες προσπάθειες, να μειώσουν τη μεγάλη, ιστορικής σημασίας για την ήττα του φασισμού, συμβολή στην αντιφασιστική ΝΙΚΗ, να αμφισβητήσουν ότι ΑΥΤΟΣ υπήρξε ο εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής, ο αρχιτέκτονας της μεγάλης Αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ των λαών. Υπήρξε δε τέτοιο και τόσο μεγάλο το ταξικό μίσος της ρεβιζιονιστικής φασιστικής κλίκας των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ -ελεεινών προδοτών και πρακτόρων του διεθνούς ιμπεριαλισμού- αλλά και όλων των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών ανά τον κόσμο, που απάλειψε ακόμα και το μεγάλο φωτεινό και ηρωικό Σύμβολο της Αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ, απ' το χάρτη της Ευρώπης μετονομάζοντας το ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ σε Βόλγκογκραντ, για να ικανοποιήσει-χαροποιήσει τους ηττημένους, ναζι-φασίστες χιτλερικούς εγκληματίες και τους ανά τον κόσμο ομοϊδεάτες τους.

Έτσι η προδοτική φασιστική κλίκα των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ ξεπέρασε σε αντιδραστικότητα κατά πολύ και την ιμπεριαλιστική γαλλική αστική τάξη, η οποία διατήρησε και διατηρεί, ακόμα και σήμερα, στο Μετρό του Παρισίου τη στάση ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ.

Οι όποιες προσπάθειες* των ιμπεριαλιστών και ολόκληρης της διεθνούς αντίδρασης, μαζί και των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών και όλων των άλλων οπορτουνιστών, διαστρέβλωσης της επαναστατικής μαρξιστικής πολιτικής γραμμής του ΣΤΑΛΙΝ σε κείνη την εξαιρετικά κρίσιμη ιστορική περίοδο και αμφισβήτησης της μεγάλης, καθοριστικής σημασίας συμβολή του στις ιστορικές εξελίξεις είναι καταδικασμένες σε αποτυχία, γιατί όσο μπορούν να αμφισβητήσουν τα ιστορικά γεγονότα: 1) η ήττα του χιτλεροφασισμού, ιταλικού φασισμού και ιαπωνικό μιλιταρισμού, 2) η μεγάλη αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών, 3) η διάσωση της Σοβιετικής Ένωσης, 4) η δημιουργία μεταπολεμικά του τότε σοσιαλιστικού στρατοπέδου, κλπ., γενικά η ύπαρξη τους ή μη, άλλο τόσο μπορεί να αμφισβητηθεί η ΟΡΘΟΤΗΤΑ της επαναστατικής μαρξιστικής πολιτικής του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ εκείνης της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου που ήταν ακριβώς αυτή που συνέβαλε στη δημιουργία της νέας αυτής ιστορικής πραγματικότητας, και επομένως έχει οριστικά πλέον κριθεί.

Οι επιτυχίες αυτές οφείλονται πρωταρχικά στην επιστημονική ανάλυση, απ' τη σκοπιά του επαναστατικού μαρξισμού, της τότε διεθνούς πραγματικότητας, την επεξεργασία και διατύπωση -σ' αυτή τη βάση ακριβώς- της ορθής επαναστατικής μαρξιστικής πολιτικής εκ μέρους του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ ήταν εκείνα που επέτρεψαν την πρόβλεψη των εξελίξεων απ' τις αρχές της δεκαετίας του '30 στο διεθνή χώρο και το αναπόφευκτο του πολέμου, την ανάλογη επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ γενικά και του κάθε κομμουνιστικού κόμματος στη χώρα ειδικά, την προώθηση της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και την ανάπτυξη της οικονομίας της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και την υλικοτεχνική στρατιωτική προετοιμασία για τον επερχόμενο πόλεμο, αλλά και την εκμετάλλευση με ακρίβεια και αριστοτεχνικό τρόπο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων προς όφελος των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαών, του σοσιαλισμού και όλων των αντιπάλων προς τον άξονα Βερολίνο-Ρώμη-Τόκιο δυνάμεων.

Φωτογραφίες από το φετινό γιορτασμό στη Μόσχα της επετείου της ΝΙΚΗΣ. Είναι παρμένες από την "Ελευθεροτυπία" (15/5/2005). Οι χρουστσοφικοί του "Ριζοσπάστη" και της "Αυγής" δεν δημοσίευσαν φωτογραφίες επειδή σ' αυτές εικονίζεται ο ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ. Τον τρέμουν ακόμα και πεθαμένο.


 

Προκλητικότατη η απόφαση όλων των κομμάτων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ για αποζημίωση στους αποτυχόντες βουλευτές

Η αποκάλυψη της
«Ελευθεροτυπίας» στις 12 Μάη για τη «χορήγηση μηνιαίου επιδόματος για δυο χρόνια σε όλους τους τέως βουλευτές -ελεύθερους επαγγελματίες- που δεν εξελέγησαν στις εκλογές της 7ης Μαρτίου του 2004 ή για κείνους που δεν έθεσαν υποψηφιότητα λόγω ασυμβίβαστου της επαγγελματικής και βουλευτικής ιδιότητας» ξεσήκωσε δικαιολογημένα θύελλα αντιδράσεων σε βάρος όλων των κομμάτων της Βουλής (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ) και αποδοκιμάστηκε από τον λαό.

Η απόφαση που πάρθηκε ομόφωνα στη διάσκεψη των προέδρων όλων των πτερύγων της Βουλής (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-
«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ) φέρει ημερομηνία 25.4.2005 και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως στις 28 Απριλίου 2005, αριθ. φυλ. 103, δηλαδή παραμονές εορτών του Πάσχα για να περάσει απαρατήρητη και να μην γίνει γνωστή στο λαό.

Με βάση την απόφαση αυτή υπολογίζεται ότι θα δίνονταν στην παραπάνω κατηγορία τέως βουλευτών 468.000 Ευρώ, δηλ. ένα πλουσιοπάροχο επίδομα 3300 Ευρώ το μήνα στον καθένα για δυο χρόνια.

Η επαίσχυντη και προκλητική αυτή απόφαση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-
«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, σε μια στιγμή που οι πλατιές λαϊκές μάζες ζουν σε κατάσταση μεγάλης φτώχιας και εξαθλίωσης, δεν αποσιωπήθηκε μόνο απ' τα δυο μεγάλο-αστικά κόμματα αλλά και απ' τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ και τις εφημερίδες τους «Ριζοσπάστη» και «Αυγή», που καμώνονται ότι «υπερασπίζουν»(!) τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Το χειρότερο, όμως δεν είναι ότι αποσιωπήθηκε αρχικά, αλλά επιπλέον το ότι, και όταν αυτή η απόφαση έγινε γνωστή, απ' την πλευρά της ηγεσίας του
«Κ»ΚΕ επιχειρήθηκε να αποκρυβεί για δεύτερη φορά η ευθύνη του, δηλ. ότι και το ίδιο ψήφισε υπέρ αυτής της απόφασης. Να η παραπλανητική δήλωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του «Κ»ΚΕ Ορ. Κολοζώφ: «Με αφορμή το θέμα που δημιουργήθηκε από την πρόσφατη απόφαση της Βουλής με την οποία ρυθμίζονται θέματα επανόδου στο επάγγελμά τους των βουλευτών μετά τη λήξη της θητείας τους, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε τις μεγάλες ευθύνες που έχουν εκείνοι που εισηγήθηκαν και ψήφισαν το ασυμβίβαστο των βουλευτών... Επιβεβαιώνοντας έτσι πόσο δίκιο είχε το ΚΚΕ καθώς και εκείνοι που αντιτάχθηκαν τότε στην ψήφιση του ασυμβίβαστου»!!! («Ρ», 13.5.2005, σελ.6).

Στη δήλωση αυτή πρώτο, αποσιωπάται-αποκρύπτεται ότι και το
«Κ»ΚΕ ψήφισε αυτή την επαίσχυντη απόφαση και μετατοπίζοντας το θέμα στο ποια κόμματα «αντιτάχθηκαν τότε στην ψήφιση του ασυμβίβαστου» καλλιεργεί την ψευδή παραπλανητική εντύπωση ότι το «Κ»ΚΕ ήταν τάχα εναντίον και ψήφισε, κατά της πρόσφατης απόφασης και δεύτερο, δεν τοποθετείται, έστω και εκ των υστέρων, κατά της απόφαση, ούτε ζητάει, όπως διαπιστώνει κανείς, αναστολής της.

Πουθενά δεν αναφέρεται ο Ορ. Κολοζώφ ούτε ο
«Ριζοσπάστης» αναφέρει ότι η απόφαση αυτή είχε ψηφισθεί ομόφωνα από όλα τα κόμματα: ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ. Όμως στην «Αυγή» διαβάζουμε: «Η διάταξη έγινε ομοφώνως δεκτή στην διάσκεψη των προέδρων, ύστερα από εισήγηση της προέδρου του Κοινοβουλίου Άννας Ψαρούδας-Μπενάκη, αλλά και στην ολομέλεια (στις 20 Απριλίου)» («Αυγή» 13.5.2005, σελ.7) και στην «Ελευθεροτυπία»: «Η διάσκεψη των προέδρων της Βουλής, όπως αποκάλυψε χθες η «Ε», διαμόρφωσε μια απόφαση με τη χορήγηση μηνιαίου επιδόματος για δυο χρόνια σε όλους τους τέως βουλευτές που δεν έθεσαν υποψηφιότητα λόγου του ασυμβίβαστου» («Ελευθεροτυπία» 13.5.2005, σελ.8).

Επομένως η μετέπειτα ανακοίνωση της κοινοβουλευτικής ομάδας του
«Κ»ΚΕ για «μη εφαρμογή της απόφασης» («Ρ» 14.5.2005, σελ. 1 & 9) αλλά και του ΣΥΝ γίνεται κατόπιν εορτής και όταν έχει ξεσπάσει θύελλα αντιδράσεων, που υποχρέωσε όλα τα κόμματα, μαζί και την πρόεδρο της Βουλής Α. Ψαρούδα-Μπενάκη σε άτακτη υποχώρηση. Μάλιστα η πρόεδρος της Βουλής είχε το θράσος να μιλήσει για «παραπληροφόρηση»(!) αλλά μετά τη γενική κατακραυγή υποχρεώθηκε να αναστείλει την επαίσχυντη αυτή απόφαση.

Κανένα από τα κόμματα της Βουλής δεν απαλλάσσεται της ευθύνης για την προκλητική απόφαση με τη δικαιολογία ότι κάποια από αυτά είχαν ταχθεί κατά του ασυμβίβαστου κατά τη συζήτηση του σχετικού άρθρου του Συντάγματος, πράγμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την πρόσφατη επαίσχυντη απόφαση. Είναι βέβαια γνωστό ότι τα
«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ είχαν τότε απόσχει από την ψηφοφορία για τοι άρθρο 57 του Συντάγματος, στο οποίο αναφέρεται ότι «...τα καθήκοντα του βουλευτή είναι επίσης ασυμβίβαστα με την άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος»
.

 


Πλήρης στήριξη-συμπαράταξη του «Κ»ΚΕ με την κυβέρνηση στην κατάργηση της Πρωτομαγιάς

Οι λακέδες του κεφαλαίου σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του
«Κ»ΚΕ περίγελος των υπουργών της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ

Η φετινή προκλητική κατάργηση της Πρωτομαγιάς ως ΑΡΓΙΑΣ εκ μέρους της κυβέρνησης αποτελεί μια απ' τις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις στήριξης-συμπαράταξης με την αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του
«Κ»ΚΕ.

Οι ηγέτες του
«Κ»ΚΕ έκφρασαν την πλήρη στήριξή τους στην προκλητική ενέργεια της κυβέρνησης να καταργήσει την ΑΡΓΙΑ της Πρωτομαγιάς και ακολούθησαν την εξής τακτική για να συγκαλύψουν την προδοτικής τους στάση.

Πρώτο αναδημοσίευσαν την ανακοίνωση των συναρμόδιων υπουργείων Εσωτερικών και Απασχόλησης κατάργησης της ΑΡΓΙΑΣ στο κάτω μέρος της 18ης σελίδας του
«Ριζοσπάστη» (6.5.2005), δηλ. την «έθαψαν» στις μέσα σελίδες αντί να την προβάλλουν στην πρώτη σελίδα για να γίνει γνωστή με δυο στόχους: α) να την αποκρύψουν από τους εργαζόμενους και β) να υποβαθμίσουν την πολιτική της σημασία αλλά και την ανάλογη, οικονομική της για τους εργαζόμενους, αφού δεν επρόκειτο να πληρωθούν.

Δεύτερο, δεν άσκησαν καμία απολύτως κριτική στην προκλητική αυτή απόφαση της κυβέρνησης, παίρνοντάς την έτσι,
εμμέσως πλην σαφώς, υπό την υπεράσπισής της, ενώ κανένα άλλο κόμμα, πλην της ΝΔ, και συνδικαλιστική παράταξη δεν τόλμησε στην πράξη.

Τρίτο, στο ίδιο φύλλο αντί να ασκείται κριτική πρωτοσέλιδα στην αντεργατική αυτή κυβερνητική απόφαση προβάλλεται πρωτοσέλιδα μόνο το
«Σε όλη τη χώρα πανεργατική απεργία την Τετάρτη 11 Μάη» («Ρ» 6.5.2005) ευθυγραμμιζόμενοι πλήρως με την προκλητική απόφαση της κυβέρνησης που οι υπουργοί της χρησιμοποιούν τη θέση των σοσιαλδημοκρατών ηγετών ότι η 1η Μάη είναι μόνο ΑΠΕΡΓΙΑ, υιοθετώντας επιπλέον ανοιχτά το κυβερνητικό ψευτοδίλημμα ΑΠΕΡΓΙΑ ή ΑΡΓΙΑ για να δικαιολογήσουν την κατάργηση της ΑΡΓΙΑΣ, τη στιγμή που είναι πασίγνωστο ότι για όλους τους έλληνες εργαζόμενους η Πρωτομαγιά είναι μαζί ΑΠΕΡΓΙΑ και ΑΡΓΙΑ, είναι μια κατάκτηση της εργατικής τάξης που η κυβέρνηση προκλητικά κατάργησε.

Οι λακέδες του κεφαλαίου σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του
«Κ»ΚΕ έγιναν περίγελος των υπουργών της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, όπως του χουντο-φασίστακο Ανδρεουλάκου και των φασιστοειδών τύπου Παναγιωτόπουλου-Γιακουμάτου, που περιφερόμενοι στα τηλεοπτικά κανάλια δικαιολογούσαν την κατάργηση της Πρωτομαγιάτικης ΑΡΓΙΑΣ επικαλούμενοι τη «θέση» του «Κ»ΚΕ!!!

Η κατάσταση για τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του
«Κ»ΚΕ υπήρξε εκείνες τις μέρες κάτι παραπάνω από τραγελαφική αφού ακόμα και οι αντιδραστικοί εργατοπατέρες της ΔΑΚΕ καλούσαν την κυβέρνηση, φοβούμενοι προφανώς το μεγάλο πολιτικό κόστος, «να προχωρήσει σε απόφαση μεταφοράς της αργίας της Πρωτομαγιάς στις 11 του μήνα, όπως είχε γίνει στο παρελθόν» αλλά και η ηγεσία του μεγαλοαστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ, για δημαγωγικούς προφανώς λόγους, έκανε «ανάλογη δήλωση» μέσω του εκπροσώπου τύπου Ν. Αθανασάκη («Ρ» 6.5.2005, σελ. 18), μαζί και οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, βγαίνοντας έτσι στους ηγέτες του «Κ»ΚΕ και τους ρεφορμιστές του ΠΑΜΕ απ' τα «αριστερά»(!) στο συγκεκριμένο θέμα της κατάργησης της Πρωτομαγιάς ως ΑΡΓΙΑΣ.

Οι ηγέτες του
«Κ»ΚΕ και οι ρεφορμιστές εργατοπατέρες του ΠΑΜΕ δεν στήριξαν μόνο την προκλητική πολιτική απόφαση της κυβέρνησης κατάργησης της ΑΡΓΙΑΣ της Πρωτομαγιάς, αλλά έκαναν επιπλέον «δώρο»
στους καπιταλιστές βιομηχάνους και το αστικό κράτος ποσό πλέον των 250.000.000 Ευρώ (δημόσιου-ιδιωτικού τομέα) που αφαιρέθηκε απ' τους εργαζόμενους και πήγε στις τσέπες τους.


ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Θρασύτατη πολιτική πρόκληση απέναντι στην εργατική τάξη
 η κατάργηση της ΑΡΓΙΑΣ της Πρωτομαγιάς από την κυβέρνηση
του μοναρχοφασιστικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας

   Φέτος που η 1η Μάη – μέρα διεθνούς Αλληλεγγύης και Σύμβολο επαναστατικής ταξικής πάλης του προλεταριάτου για τη βίαιη-ένοπλη ανατροπή του καπιταλισμού – συμπίπτει με τα 60χρονα της μεγάλης Αντιφασιστικής ΝΙΚΗΣ, το προλεταριάτο και οι λαοί ξαναθυμούνται τη φρίκη και τις καταστροφές του πολέμου που εξαπόλυσαν οι ιμπεριαλιστές του Άξονα Βερολίνο-Ρώμη-Τόκυο, τιμούν, δίπλα στους νεκρούς εργάτες του Σικάγου και όλων των εργατικών αγώνων, τα δεκάδες εκατομμύρια θύματα του πολέμου, βροντοφωνάζουν ΟΧΙ στον ΠΟΛΕΜΟ και τον ιμπεριαλισμό, αναπολούν ταυτόχρονα με σεβασμό τη μορφή του μεγάλου Αρχιτέκτονα και καθοδηγητή της στρατιωτικής συντριβής του χιτλεροφασισμού, τον ΙΩΣΗΦ ΒΗΣΑΡΙΟΝΟΒΙΤΣ  ΣΤΑΛΙΝ, που οι ιμπεριαλιστές, η διεθνής αντίδραση και οι προδότες χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές κατασυκοφάντησαν και κατασυκοφαντούν, μίσησαν και μισούν όσο κανέναν άλλον. Μάλιστα η σοσιαλδημοκρατική φασιστική κλίκα των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ προχώρησε στο ακρότατο σημείο και στη μεγαλύτερη πρόκληση που γνώρισε ποτέ η ιστορία εξαλείφοντας το 1961  από το χάρτη της Ευρώπης το μεγάλο Σύμβολο της ΝΙΚΗΣ και συντριβής του χιτλεροφασισμού: το ηρωικό ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ μετονομάζοντάς το σε Βόλγκογκραντ για να ικανοποιήσει-χαροποιήσει τους ηττημένους Ναζι-φασίστες χιτλερικούς εγκληματίες και τους ομοϊδεάτες τους.

   Η σημερινή διεθνής κατάσταση – ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση του ρεβιζιονιστικού-καπιταλιστικού στρατοπέδου και τη διάλυση της καπιταλιστικής Σοβιετικής Ένωσης, γεγονός που έθεσε στην ημερήσια διάταξη το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής στη βάση του  ν ό μ ο υ  της ανισόμερης οικονομικής και πολιτικής ανάπτυξης του καπιταλισμού – χαρακτηρίζεται: α) από αύξηση της επιθετικότητας του υπαριθμόν 1 εχθρού και τρομοκράτη όλων των λαών και χωρών του κόσμου, αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, και β) από διαρκή παραπέρα όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων (ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσία-Ιαπωνία, κλπ.) – εξελίσσεται σε πλήρη αντίθεση με τα παραπλανητικά δεξιά οπορτουνιστικά καουτσκικά (θεωρία «υπεριμπεριαλισμού») αστικά μυθεύματα των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ περί δήθεν «συγκρότησης ενός διεθνούς ιμπεριαλιστικού συνασπισμού με επικεφαλής τις ΗΠΑ» (Παπαρήγα: «Ρ» 25.9.2001, σελ. 7-8) που σημαίνει άρνηση των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων – όξυνση που αναπόφευκτά οδήγησε στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους κατά της Γιουγκοσλαβίας, Αφγανιστάν και Ιράκ, ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι που επιπλέον διαψεύδουν-κονιορτοποιούν τις αστικές θεωρίες του διεθνούς και ντόπιου («Κ»ΚΕ-ΣΥΝ) χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού περί «εξάλειψης των πολέμων»(!) όσο υπάρχει ιμπεριαλισμός (Ν. Χρουστσόφ: «20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ», σελ. 37-39, 1956).

   Οι λαοί, με πρωτοπορία την εργατική τάξη, αντιστέκονται και αντιπαλεύουν τις επιθέσεις του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού. Οι σκλαβωμένοι λαοί του Αφγανιστάν και του Ιράκ συνεχίζουν την πάλη τους ενάντια στα αμερικανο-αγγλικά στρατεύματα κατοχής των χωρών τους, αλλά και στις δοσίλογες διορισμένες απ’ τους κατακτητές κυβερνήσεις, στη μια απ’ τις οποίες, εκείνη του Ιράκ, συμμετέχουν και οι χρουστσοφικοί του «Κ»Κ Ιράκ, σύντροφοι των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, που ήταν καλεσμένοι και συμμετείχαν στην τελευταία διεθνή συνάντηση της Αθήνας των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων τον περασμένο χρόνο στο μέγαρο του Περισσού.

   Η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, του κατεξοχήν κόμματος του μεγάλου κεφαλαίου, αθέτησε όλες ανεξαιρέτως τις προεκλογικές εξαγγελίες, δεσμεύσεις και υποσχέσεις και εξαπάτησε με τον πλέον προκλητικό τρόπο τους εργάτες, αγρότες και μικροαστικά στρώματα (ΕΚΑΣ, αυξήσεις μισθών, νομιμοποίηση 250.000 συμβασιούχων, ΛΑΦΚΑ 900.000 συνταξιούχων, αγρότες, κλπ., κλπ.) για να κατακτήσει επάξια τον τίτλο: κυβέρνηση προκλητικών πολιτικών απατεωνίσκων.

   Ένας χρόνος κυβέρνησης ΝΔ και εφαρμογής μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής ήταν ένας χρόνος προκλητικών ψευδών, εξαπάτησης και εμπαιγμού του λαού, ένας χρόνος σφοδρότατων επιθέσεων στο βιοτικό επίπεδο των λαϊκών μαζών, ένας χρόνος μεγάλης πρωτοφανούς ακρίβειας, αύξησης της μαζικής ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης και ταυτόχρονα επικίνδυνου βαθέματος της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής, επιπλέον ένας χρόνος παταγώδους αποτυχίας σ’ όλα τα ζητήματα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, μια αλυσίδα απανωτών «Βατερλό» της ανίκανης κυβέρνησης των «νταβατζήδων».

   Πιο συγκεκριμένα, πέρα απ’ την ταξική υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και τη σαφή στροφή της προς τους αμερικανούς ιμπεριαλιστές, σ’ αντίθεση με την φιλοΕΕ στάση της μεγαλοαστικής κυβέρνησης Σημίτη, σημειώνει παταγώδη αποτυχία και επιδεικνύει κλασικής μορφής ανικανότητα σ’ όλα τα ζητήματα της εξωτερικής (Κυπριακό, Ελληνο-τουρκικά, ΠΓΔ Μακεδονίας, κλπ.) και εσωτερικής πολιτικής («απογραφή»-επιτήρηση οικονομίας από ΕΕ, «βασικός μέτοχος», προϋπολογισμός, χρέος, ανεργία, ρυθμός ανάπτυξης, κλπ.) με μόνη «επιτυχία»: έντονο παραπέρα βάθεμα της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής του τόπου -  φασιστικοποίηση που απέκρυψαν και συνεχίζουν να αποκρύπτουν από το λαό οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ – με την ψήφιση του διαβόητου «αντιτρομοκρατικού νόμου» πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη διατήρησή του μετά απ’ αυτούς, καθώς και όλων των άλλων αστυνομικών μέτρων (χαφιεδοκάμερες, κλπ.), την «επανίδρυση του κράτους», δηλ. την επάνδρωση του κρατικού μηχανισμού σ’ όλα τα επίπεδα με φασιστικά ακόμα και γνωστά χουντικά στοιχεία, το παραπέρα δυνάμωμα όλων των κατασταλτικών μηχανισμών, κλπ. φθάνοντας ως την επανίδρυση της τρομοκρατικής πάλαι ποτέ «ένδοξης Αγροφυλακής»(!).

   Η κατάργηση της ΑΡΓΙΑΣ της Πρωτομαγιάς απ’ την αντιδραστική κυβέρνηση της ΝΔ αποτελεί κορυφαία και προκλητικότατη πολιτική πράξη. Το εφεύρημα ΑΠΕΡΓΙΑ ή ΑΡΓΙΑ των διαφόρων εργατοπατέρων ρεφορμιστών συνδικαλιστών ηγετών αποτελεί ψευτοδίλημμα που δικαιολογεί και στηρίζει την κυβερνητική πρόκληση γιατί η κατάργηση της ΑΡΓΙΑΣ αποτελεί 1) θρασύτατη και προκλητικότατη πολιτική πράξη σε  βάρος της εργατικής τάξης, 2) η καθιέρωση της Πρωτομαγιάς ως ΑΡΓΙΑΣ είναι κατάκτηση των εργαζομένων με πολύχρονους, σκληρούς και αιματηρούς αγώνες, 3) το συνολικό όφελος (δημοσίου-ιδιωτικού τομέα), πλέον των 250 εκατομμυρίων €, που προκύπτει απ’ την κατάργηση της ΑΡΓΙΑΣ αφαιρείται απ’ τους εργαζόμενους και πηγαίνει στις τσέπες των καπιταλιστών επιχειρηματιών και του αστικού κράτους.     

   Η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης που αναμένεται να ενταθεί κατορθώνει να επιβάλλεται γιατί έχει την άμεση ή έμμεση στήριξη του μεγαλοαστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ και των ρεφορμιστικών κομμάτων «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, τα οποία φλυαρούν και δημαγωγούν, αλλά και των ρεφορμιστών εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ και όλων των συνδικαλιστικών παρατάξεων.

  Καθοριστικό ρόλο γι’ αυτήν την κατάσταση παίζει η έλλειψη επαναστατικού συνδικαλιστικού κινήματος και πρώτα απ’ όλα η έλλειψη-απουσία επαναστατικού κόμματος του προλεταριάτου που θα καθοδηγείται στην επαναστατική του δράση απ’ τον μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό, συνεχιστή των επαναστατικών παραδόσεων των ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ-ΚΟΜΙΝΦΟΡΜ με καθοδηγητή τον ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ και του επαναστατικού ΚΚΕ(1918-55), με επικεφαλής το μεγάλο κομμουνιστή ηγέτη ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, που δολοφόνησαν, μετά 17 ολόκληρα χρόνια εξορίας, στο Σουργκούτ της Σιβηρίας τον Αύγουστο του 1973, οι σοσιαλδημοκρατικές χρουστσοφικές κλίκες των ΜΠΡΕΖΝΙΕΦ-ΦΛΩΡΑΚΗ.  

- ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ
- ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
- ΖΗΤΩ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ
- ΖΗΤΩ Ο ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ

Ήτοι λόγος περί ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

(μ’ αφορμή την κρίση στην Εκκλησία)

   Από τις αρχές του χρόνου μια έντονη κρίση ξέσπασε στην αστική δικαιοσύνη και στην εκκλησία της Ελλάδας. Οικονομικά σκάνδαλα, σαπίλα, μπόχα, απάτη, βρωμιά, εκφυλισμός, διαφθορά , διαπλοκή, δωροδοκίες, δοσοληψίες, σκοταδισμός και γενικότερα το σύνολο των χαρακτηριστικών που απορρέουν από το πλέγμα των θεσμών της αστικής κοινωνίας και της δράσης των κοινωνικών νόμων της βγήκαν έντονα στην επιφάνεια μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις των ΜΜΕ.

   Σε κάθε εκμεταλλευτική και καταπιεστική κοινωνία όπως είναι η σημερινή ελληνική κοινωνία στα πλαίσια του συγκεκριμένου κοινωνικού συστήματος, του καπιταλισμού, όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μαζί με το σύνολο των κοινωνικών προβλημάτων (ανεργία, πληθωρισμός, κλπ.) είναι αναπόφευκτα και δημιουργήματα του συστήματος.

   Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά συνυπάρχουν σε όλους εκείνους τους θεσμούς που είναι στηρίγματα του συστήματος μεταξύ των οποίων της «αδέκαστης» και «ουδέτερης» δικαιοσύνης (διάβαζε έντονα ταξικής προς όφελος των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων του κεφαλαίου) και των εκπροσώπων του «Θεού επί της γης», την εκκλησία.

   Η κρίση που δημιουργήθηκε εξακολουθεί να υπάρχει παρά τους όποιους ισχυρισμούς περί «κάθαρσης» και «αυτοκάθαρσης». Φυσικά όλο αυτό το λογοπαίγνιο σκοπό είχε τον αποπροσανατολισμό και την εξαπάτηση της κοινής γνώμης. Ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν σε ολόκληρη την ιστορική περίοδο της Εκκλησίας από παλιότερα έως σήμερα. Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που μας δίνει ο ανώνυμος έλληνας στο έργο του «Ελληνική Νομαρχία ήτοι λόγος περί ελευθερίας» που εκδόθηκε στην Ιταλία το 1806 με αναφορά στον τουρκοκρατούμενο ελλαδικό χώρο.

   Οι πρωταγωνιστές στην σημερινή κρίση στην Εκκλησία της Ελλάδας, αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, Καλλίνικος Πειραιώς (Χρυσοπηγή), ο μητροπολίτης Θεσσαλιότηδος Θεόκλητος, ο Γιοσάκης, ο Φαρμάκης (παραδικαστικό κύκλωμα , αρχαιοκαπηλία), ο Βαβύλης (πρακτοριλίκι, ΕΥΠ, Μοσάντ), Ειρηναίος Ιεροσολύμων και πόσοι ακόμη αναμένεται να εμφανιστούν ως πρωταγωνιστές στην υπόθεση αυτή (γίνεται προσπάθεια  συγκάλυψης) σε σχέση με την εικόνα που μας δίνει ο ανώνυμος έλληνας το 1806, τα γενικά χαρακτηριστικά της δεν διαφέρουν και πολύ.

   Ακολουθεί η αναδημοσίευση ενός αποσπάσματος από την «Ελληνική Νομαρχίας…» για το ρόλο της εκκλησίας και των εκπροσώπων της λίγο πριν την επανάσταση του 1821, το 1806 με αφορμή τη σημερινή κρίση.

   Τι άραγε άλλαξε από τότε ως τα σήμερα; Η απάντηση δική σας, αφού διαβάσετε το κείμενο που ακολουθεί. Ο συγγραφέας της «Ελληνικής Νομαρχίας…» μας είναι άγνωστος. Πρόκειται όμως για προοδευτικού στοχαστή από τον κύκλο του Ρήγα Φεραίου, ο οποίος είχε στενές σχέσεις με τις οργανωμένες προσπάθειες για την απελευθέρωση του γένους από τον οθωμανικό ζυγό.

   Ο τίτλος «Ελληνική Νομαρχία…» δηλώνει την πολιτεία όπου θα λειτουργούν οι νόμοι της ελευθερίας, την ελεύθερη Πολιτεία όπως την οραματίζονταν ο ανώνυμος στοχαστής και αγωνιστής με την έκδοση του έργο του στην Ιταλία το 1806.

   Το έργο αυτό στους σύγχρονους έγινε γνωστό με την έκδοση του καθηγητή Ν.Β. Τωμαδάκη το 1948.

   Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι παρμένο από τις εκδόσεις «Κάλβος» (χ.χ.) σελ. 121-131.

    

ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΝΟΜΑΡΧΙΑ
Ήτοι Λόγος Περί
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΠΑΡΑ ΑΝΟΝΙΜΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
Εν Ιταλία, 1806

Απόσπασμα:

   «Ας εισέλθωμεν τώρα εις την διήγησιν του ελληνικού κλήρου, η οποία όχι ολίγον θέλει μας παραστήσει τα κακά, οπού προξενεί η κατάχρησις των χρημάτων. Εις την Κωνσταντινούπολιν, λοιπόν, ευρίσκεται ο πατριάρχης και η Σύνοδος, άλλος πατριάχης ευρίσκεται εις Αλεξάνδρειαν, άλλος εις την Αντιόχειαν και άλλος εις Ιερουσαλήμ. Ο πρώτος ονομάζεται οικουμενικός. Και αν άλλο δεν σημαίνη αυτός ο γελοιώδης τίτλος μαζί με τους τόσους άλλους οπού λαμβάνει, φανερώνει όμως, ότι οι άλλοι τρεις πατριάρχαι υπόκεινται εις αυτόν. Αυτός λοιπόν διαμοιράζει εις όλας τας επαρχίας του οθωμανικού κράτους, και πολλάκις πέμπει και εκεί οπού δεν είναι χριστιανοί, τόσας εκατοντάδας αρχιεπισκόπους, εξ ών ο καθείς έχει τέσσαρας ή πέντε επισκοπάς, εις τας οποίας πέμπτει και αυτός τόσους επισκόπους. Αυτό είναι το σύστημα της εκκλησιαστικής αρχής, ο τρόπος δε της διοικήσεως είναι ο ακόλουθος:

   Η Σύνοδος αγοράζει τον πατριαρχικόν θρόνον από το οθωμανικόν αντιβασιλέα  δια μιαν μεγάλιν ποσότητα χρημάτων, έπειτα τον πωλεί ούτινος της δώση περισσότερον κέρδος, και τον αγοραστήν τον ονομάζει πατριάρχην. Αυτός, λοιπόν, δια να ξαναλάβη τα όσα εδανείσθη δια την αγοράν του θρόνου, πωλεί τας επαρχίας, ήτοι τας αρχιεπισκοπάς, ούτινος δώση περισσοτέραν ποσότητα, και ούτως σχηματίζει τους αρχιεπισκόπους, οι οποίοι πωλώσι και αυτοί εις άλλους τα επισκοπάς των. Οι δε επίσκοποι τας πωλώσι των χριστιανών, δηλαδή γυμνώνουσι τον λαόν, δια να εβγάλωσι τα όσα εξώδευσαν. Και ούτως εστίν ο τρόπος, με τον οποίον εκλέγονται των διαφόρων ταγμάτων τα υποκείμενα, δηλαδή ο χρυσός.

   Ο τρόπος δε, με τον οποίον εκπληρούσι τας υποσχέσεις των προς τον λαόν και προς τους εκκλησιαστικούς νόμους, είναι ο ακόλουθος. Ο πατριάρχης, αφού ηξεύρει να αναγνώση δυο κατεβατά από το Ψαλτήριον του Δαβίδ, κρίνεται άξιος τοιαύτης αρχής από την Σύνοδον, αυτή δε ηξεύρει να αναγνώση περισσότερον από αυτόν και τα Πράξεις των Αποστόλων 1). Δια να γράψη, δεν ερωτάται αν ηξεύρη, επειδή δεν του είναι αναγκαίον. Μάλιστα, το όνομά του το γράφει με τόσα κλωθογυρίσματα – εις το οποίον τον μιμούνται και οι αρχιεπίσκοποι και οι επίσκοποι και μερικοί πτωτοσύγκελλοι – οπού και ανορθόγραφον αν είναι, όπερ και πιθανώτατον, κανείς δεν το καταλαβαίνει, και δια τούτο φυλάττει γραμματικούς νέους προκομμένους, έχει δε και τον πρωτοσύγκελλον και αρχιμανδρίτην, οίτινες οπωσούν μετριάζουν την θηριότητα της αμαθείας του κυρίου των.

   Η πρώτη έγνοια του πατριάρχου, λοιπόν, είναι να αποκτήση την φιλίαν των φίλων της Συνόδου, οπού, ως επί το πλείστον, είναι οι γυναίκες των πρώτων αρχόντων, ήτοι πλουσίων αμαθών του Φαναρίου. Και αυτό το κάμνει δια δυο αίτια: πρώτον μεν, δια να ημπορή να κλέπτη με περισσότερον θάρρος, δεύτερον δε, να κλέπτει δια περισσότερον καιρόν, ωσάν οπού αυτή η Σύνοδος έχει όλα τα μέσα εις την οθωμανικήν δυναστείαν, και εξακολούθως, όταν ο πατριάρχης δεν της αρέσκη, ευθύς τον εξορίζει. Και δεν της αρέσκει πάντοτε, όταν δεν ομογνωμή με αυτήν, και όταν δεν υπογράφη χωρίς να αναγνώση ότι γράμμα του παραδώση.

   Ο πατριάρχης έχει μιαν εξουσίαν σκιώδη και ψεύτικην επάνω εις την Σύνοδον, αλλά κανείς δεν τολμεί να εξορίση κανέναν από αυτήν αν και όλα τα δίκαια ήθελε τον βιάσουν, επειδή, τότε, οι λοιποί ευθύς εξορίζουν αυτόν, και βάζουν άλλον και ξανακαλεί τον εξορισθέντα σύντροφόν των. Δια τούτο, πολλάκις έτυχε να πατριαρχεύσουν, ποίος οκτώ μήνας, ποίος έξ, και ποίος δυο μόνον. Η υπερηφάνεια και διεστραμμένη ψυχή αυτών των δωδεκα μωρών της Συνόδου τους εμποδίζει από το να στοχασθώσι την φθοράν, οπού προξενούσι εις τον λόν με τα μεγαλώτατα έξοδα των συχνών αλλαγών των πατριάρχων, και άλλο δεν θυμούνται, παρά ότι, όσα εξοδεύσουν, τα ξαναλαμβάνουν από τον νεόφυτον, και πάντοτε με το διάφορόν τους. 

   Ευκόλως ημπορεί να προϊδή ο αναγνώστης τα περί των αρχιεπισκόπων, όταν η αρχή είναι τοιαύτη. Ας μάθη όμως, ότι αυτοί υπερβαίνουσιν και εις την αμάθειαν και εις τα κακά έργα, και την Σύνοδον και τον πατριάρχην. Επειδή η μεν Σύνοδος, οπού εξοδεύει, δια να κάμη τον πατριάρχην όπως θέλει, λαμβάνει ευθύς από τον ίδιον τα όσα εξώδευσεν, ομοίως και ο πατριάρχης τα ξαναλαμβάνει από τους αρχιεπισκόπους διπλά και τριπλά. Αλλά αυτοί, αφού λάβουν μέρος από τους επισκόπους, τα λοιπά πρέπει να τα εβγάλουν από τους επισκόπους, τα λοιπά πρέπει να τα εβγάλουν από τους χριστιανούς, και εις αυτό μιμούνται τους οθωμανικούς διοικητάς της αρχιεπισκοπής των, από τους οποίους εις άλλο δεν διαφέρουσι, ειμή ότι οι αρχιεπίσκοποι πληρώνουν αυτούς, και αυτοί τους δίδουν την άδειαν να κλέψωσιν όσα ημπορούσι.

*          *          *

   Η αμάθεια του λαού ακόνισεν τόσον τα αρχιερατικά σπαθία, οπού κανείς δεν τους αντιστέκεται. Μ’ έν κατεβατόν (με) κατάρας, οπού η πλέον διαβολική διάθεσις φοβερωτέρας βέβαια δεν ήθελεν ημπορέσει να εφεύρη, το οποίον ονομάζουσιν αφορισμόν, εκδύουσι και πλουσίους και πτωχούς. Και αν πολλάκις μ’ έτερον κατεβατόν με ευχάς, ευλογίας και συγχώρησιν, διαλύουσι τον αφορεσθέντα, δι’ άλλο τέλος δεν το κάμνουσι, παρά δια να ημπορέσωσι να τον ξαναφορίσωσι. Επειδή τον αφορεσθέντα δεν δίνανται να τον ξαναφορίσωσι, αν πρώτον δεν τον συγχωρήσωσι 2). Μετά τον αφορισμόν, οπού είναι το πρώτον τους άρμα, έπονται οι αγιασμοί και τα μνημόσυνα 3). Και τέλος πάντων, το μεγαλείτερον κέρδος των είναι αι κληρονομίαι και τα χαρίσματα 4). Αν εις αυτά εύρη ανθίστασιν, τότε ευθύς αφορίζει, δεν δίδει την άδειαν των ιερέων να βαπτίσουν το γεννηθέν βρέφος, ούτε να θάψουν τον νεκρόν.

   Αλλά που να διηγηθώ, όσα η μιαρά των ψυχή εφευρίσκει! Φθάνει λοιπόν να ηξεύρετε, ότι, όσα και αν κάμνωσι, τα  κάμνωσι δια χρημάτων, και πληρώνοντάς τους τινάς ημπορεί να λάβη τη συγχώρησιν δια κάθε αμάρτημα. Τόσον εβαρβαρώθη και ουτιδανώθη η κλάσις της ιερωσύνης των ελλήνων. Προς τούτοις ο αρχιεπίσκοπος πωλεί τας ενορίας της πόλεως ούτινος ιερέως θελήση, και έπειτα κάμνει αργόν ή εξορεί όποιον θέλη από αυτούς, και ξαναπωλεί την ενορίαν άλλου, δια να του κάμη το ίδιον ύστερα απ’ ολίγον. Κάθε τόσον τους ζητεί δάνεια, και ποτέ δεν τους τα επιστρέφει. Κανείς δεν τολμεί να αντισταθή εις τους λόγους του, επειδή ευθύς τον αφορίζει και έπειτα τον εξορεί και λαμβάνει την περιουσίαν του 5). Και ούτος εστίν ο τρόπος, με τον οποίον ενεργούσι τα ηδύτατα εντάλματα του Χριστού.

   Πως άραγε ζώσιν αυτοί οι αρχιεπίσκοποι εις τας μητροπόλεις των και οποίαι εισίν αι αρεταί των; Τρώγωσι και πίνωσι ως χοίροι 6). Κοιμώνται δεκατέσσαραςώρας τη νύκτα και δυο ώρας μετά το μεσημέρι. Λειτουργούσι δυο φοράς τον χρόνον, και όταν δεν τρώγωσι, δεν πίνωσι, δεν κοιμώνται, τότε κατεργάζονται τα πλέον αναίσχυντα και ουτιδανά έργα, οπού τινάς ημπορεί να στοχασθή 7). Και ούτως εις τον βόρβορον της αμαρτίας και εις την ιδίαν ακρασίαν θησαυρίζουσι χρήματα, και οι αναστεναγμοί του λαού είναι προς αυτούς τόσοι ζέφυρες.

 

Παραπομπές, σημειώσεις

   1) «Ας με συμπαθήση ο αναγνώστης δια την υπερβολήν του λόγου, ωσάν οπού όλοι οι νυν ιερείς, εξαιρώντας, ως προείπον, τινάς, μόλις σπουδάζουν ολίγον τα γραμματικά, και κανείς δεν γνωρίζει ούτε την λέξιν «επιστήμη».

   2) Οι αφορισμοί εις την Ελλάδα, και εξόχως εις τα Ιωάννινα και Πάτραν, ήθελαν νομισθή ευχαί της λειτουργίας από κανένα αλλογενή. Τόσον είναι συχνοί, και σχεδόν κάθε Κυριακήν εις κάθε εκκλησίαν αναγιγνώσκονται δυο και τρεις αφορισμοί, πάντοτε δε δια ουτιδανωτάτας διαφοράς, και ως επί το πλείστον δια δυο ή τριών γροσίων υπόθεσιν.

   3) Αυτοί οι αναιδέστατοι άνδρες, ευθύς οπού έλθουν εις την αρχιεπισκοπήν των, υποχρεώνουν όλους τους πολίτας, να τους δεχθώσιν εις τα οσπίτιά των, δια να τους ψάλωσι τον αγιασμόν, και ούτως λαμβάνουσι την πληρωμήν από πενήντα εως δέκα γρόσια το ολιγότερον. Τα δε μνημόσυνα συνίστανται εις το λειτουργούν δια την ψυχήν του αποθανόντος, του οποίου ξεθάπτουν τα οστά και τα ευλογούν.

   4) Όταν απεθάνη κανένας πολίτης της πρώτης ή της δευτέρας κλασεως και το ακούση ο αρχιερεύς, είναι δι’ αυτόν μια ανεκδιήγητος χαρά, επειδή, δια να ημπορέσουν να τον θάψουν, πρέπει, αφού πληρώσουν τον οθωμανόν τύραννον, να πληρώσουν και τον αρχιερέα. Η ποσότης όμως είναι αόριστος, πότε δέκα χιλιάδας γρόσια, πότε πέντε, και το ολιγότερον χίλια. Όταν πάλιν ο πολίτης μισεύη από την πατρίδα του, πρέπει να δώση ένα χάρισμα του αρχιερέως. Όταν επιστρέψη, πάλιν του χαρίζει. Αλλά τι λέγω του χαρίζει; Και πως ημπορεί να ονομασθή δώρον εκείνο οπού ζητείται με βίαν;

   5) Ο νυν Ιωαννίνων έλαβε την αυθάδειαν να αφορίση τον ενάρετον και φιλόσοφον κυρ Κοσμά, δια να μην ημπόρεσε να τον καταπείση εις τας κακάς του θελήσεις.

   6) Ο νυν Ιωαννίνων, καθώς ήκουσα από ένα μάρτυρα αυτόπτην, εις το πρόγευμα τρώγει δυο οκάδες γιαούρτι, και εις το δειλινόν μισήν οκά σαρδέλας ξεκοκκαλισμένας, τας οποίας τρώγει με το χουλιάρι.

   7) Ο Άρτης, ο Γρεβενών και ο Ιωαννίνων είναι οι πρώτοι προδόται του τυράννου, καθώς όλοι το γνωρίζουσι. Ό ύστερος από αυτούς ικέτευσεν τον τύραννον, και εκούρευσεν τον έγγονά του, ως να του εγίνετο νουνός. Ό Άρτης ηπάτησεν και επρόδωσεν τους ήρωας Σουλιώτας, είναι δε και οι τρεις ασελγείς, άσωτοι εις το άκρον, μοιχοί, πόρνοι και αρσενοκοίται φανεροί.

 

Συνεχίζεται


Ανακοίνωση του μαρξιστικού-λενινιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ισημερινού

Για την εξέλιξη στον Ισημερινό

Ο λαός ανέτρεψε στις 20 Απρίλη, ώρα 4 τον Lucio Gutierrez.

    Η λαϊκή κινητοποίηση προκάλεσε την ανατροπή της κυβέρνησης του Lucio Gutierrez, ο οποίος σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου εγκατέλειψε τη χώρα. Προορισμός του ο Παναμάς, χώρα στην οποία κατέφυγε ο έκπτωτος πρόεδρος Bucaram το Φλεβάρη το 1997, που επίσης εκδιώχτηκε από το αξίωμά του με λαϊκή εξέγερση. Βέβαια ο πρέσβης του Παναμά στον Ισημερινό αρνήθηκε ότι η κυβέρνησή του έχει παραχωρήσει πολιτικό άσυλο στον Gutierrez.

   Οι διαμαρτυρίες άρχισαν από την Παρασκευή 15 Απρίλη όταν ο Gutierrez κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στο Κίτο, όπου οι κινητοποιήσεις είχαν φθάσει στο αποκορύφωμά τους. Από τη Δευτέρα οι διαδηλώσεις στους δρόμους χαρακτηρίζονται από τη σύγκρουση πρώτα απ’ όλα μεταξύ διαδηλωτών μαθητών Γυμνασίου και φοιτητών με την αστυνομία. Οι διαδηλώσεις αυτές διαφέρουν ουσιαστικά απ’ τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας των προηγούμενων 6 ημερών, οι οποίες χαρακτηρίζονταν από εκκλήσεις ειρηνικές και απουσία βίαιων συγκρούσεων.

   Στη σημερινή μέρα η σύγκρουση της νεολαίας και του λαού έφθασε σε υψηλό επίπεδο. Κατά τη διάρκεια των πρωινών ωρών οι διαδηλωτές κατέλαβαν θέσεις των δυνάμεων καταστολής. Οι σφοδρότερες συγκρούσεις έγιναν στην περιοχή του Alameda και του πάρκου Ejideo, στην περιοχή που σήμερα συνέρχεται το Κογκρέσο.

   Μετά το σπάσιμο του μπλοκ της αστυνομίας οι διαδηλωτές έφθασαν κοντά στην πλατεία Ανεξαρτησίας, όπου η αστυνομία και ο στρατός τους επιτέθηκαν βίαια, χωρίς όμως να καταφέρουν να διαλύσουν τους διαδηλωτές, οι οποίοι σκόρπισαν στους δρόμους της παλιάς πόλης.

   Κατά τη διάρκεια του πρωινού ο αρχηγός της αστυνομίας, Jorge Poveda, παραιτήθηκε από το αξίωμά του. Κατά τη θητεία αυτής της κυβέρνησης η εθνική αστυνομία ήταν ένα σπουδαίο όργανο υποστήριξής της και ένα όργανο καταπίεσης του λαού.

   Ο Gutierrez κινητοποίησε συμπαθούντες του από διάφορες επαρχίες και τους κάλεσε να παλέψουν ενάντια σ’ αυτούς που ήθελαν να τον ανατρέψουν.

   Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ διαδηλωτών και των δυνάμεων καταστολής συνήλθε το Κογκρέσο για να αποφασίσει την απομάκρυνση του Gutierrez, η οποία ψηφίστηκε από 60 βουλευτές. Σ’ αυτή τη Σύσκεψη δεν πήραν μέρος: οι βουλευτές του κόμματος της Πατριωτικής Κοινωνίας του έκπτωτου προέδρου Gutierrez, το Εκουαντοριανό κόμμα του έκπτωτου προέδρου Bucaram και το κόμμα της Ανανέωσης του μονοπωλιστή μπανάνας Alvaro Noboa.

   Αργότερα το Κογκρέσο διόρισε τον Alfredo Palacio, αντιπρόεδρο στην περίοδο Gutierrez, νέο πρόεδρο του Ισημερινού. Ο διορισμός του Palacio αντιμετωπίστηκε με επιφυλάξεις.

   Οι οργανώσεις του Frente Popular (Λαϊκού Μετώπου) πρότειναν τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης στην οποία θα συμμετέχουν αντιπρόσωποι των λαϊκών Οργανώσεων, των πολιτικών και δημοκρατικών αριστερών Οργανώσεων, αντιπρόσωποι των εκκλησιών και των ενόπλων δυνάμεων.

   Στις 2 ώρα το απόγευμα, αφού οι δυνάμεις της αστυνομίας έχουν χάσει τον έλεγχο στους δρόμους γύρω από την πλατεία Ανεξαρτησίας, οι πρώτοι διαδηλωτές έφτασαν ως το κυβερνητικό κτίριο. Ξαφνικά δίπλα στην τρίχρωμη εθνική σημαία κυματίζουν στα μπαλκόνια του παλατιού Carondolet (κυβερνητικό παλάτι) οι σημαίες των FESE, FEUE και JRE.

   Σε σύντομο χρονικό διάστημα η πλατεία καταλήφθηκε από τους διαδηλωτές. O Gutierrez εγκατέλειψε το κυβερνητικό κτίριο με ελικόπτερο προς την κατέυθυνση του αεροδρομίου για να εγκαταλείψει τη χώρα. Όμως η Εισαγγελέας Cecilia Armas έδωσε εντολή για τη σύλληψη του ανατραπέντος προέδρου και τη σύλληψη του Abdala Bucaram, ο οποίος είχε πριν από λίγο επιστρέψει από την εξορία του στον Παναμά, καθώς και τη σύλληψη του Guillermo Castro, έκπτωτου προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο οποίος απομακρύνθηκε την περασμένη Κυριακή με απόφαση της εθνικής βουλής.

   Αρχικά έγινε γνωστό, ότι ο Gutierrez συνελήφθηκε στο αεροδρόμιο, αλλά αργότερα λέχθηκε ότι εγκατέλειψε την πρωτεύουσα με ελικόπτερο που τον πήρε από το παλάτι. 

   Εκατοντάδες διαδηλωτές κατέλαβαν την πίστα του διεθνούς αεροδρομίου στρατάρχης Sucre για να εμποδίσουν την αναχώρηση του έκπτωτου προέδρου. Οι διαδηλώσεις δεν επικεντρώθηκαν μόνο στο Κίτο. Και στην περιοχή Azuay στο νότο της χώρας μέλη του Λαϊκού Μετώπου κατέλαβαν την έδρα της επαρχιακής κυβέρνησης και κάλεσαν μια λαϊκή συγκέντρωση της επαρχίας στην οποία θα συμμετείχαν εκπρόσωποι όλων των Οργανώσεων των εργαζομένων, των αγροτών, των ιθαγενών, των μαθητών και φοιτητών, κλπ. για να συζητήσουν ένα πρόγραμμα αιτημάτων της επαρχίας. Επίσης κατελήφθησαν η έδρα της κυβέρνησης στις επαρχίες Loja και Cotopaxi.

   Παρόλα αυτά τα γεγονότα η πολιτική κρίση δεν τερματίστηκε, πράγμα που εκφράζεται στο αίτημα για πρόωρες εκλογές Προέδρου. Εκτός απ’ αυτό το Κογκρέσο ελέγχεται από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Χριστιανο-κοινωνικού Κόμματος (PSE) και της Δημοκρατικής Αριστεράς, τα οποία ενδιαφέρονται να αλλάξουν το Ανώτατο Δικαστήριο και το Συνταγματικό Δικαστήριο. Ταυτόχρονα όμως το ίδιο το Κογκρέσο αποτελεί στόχο των διαδηλώσεων διαμαρτυρίας. Η κυβέρνηση του Alfredo Palacio είναι το αποτέλεσμα της κρίσης και της έκτασης που  έχει προσλάβει ο λαϊκός αγώνας καθώς και του βαθέματος των αντιθέσεων στο εσωτερικό της μπουρζουαζίας. Αυτή η κυβέρνηση ήταν απ’ την αρχή μια κυβέρνηση υποταγμένη στις ΗΠΑ, μια κυβέρνηση της κυρίαρχης τάξης και ιδιαίτερα του Χριστιανο-Κοινωνού Κόμματος και της Δημοκρατικής Αριστεράς. Μια κυβέρνηση που είχε απ’ την αρχή κακή εικόνα.

   Οι οργανώσεις του Λαϊκού Μετώπου και του Δημοκρατικού Λαϊκού Κινήματος και το Κόμμα μας παραμένουν σταθερά στη θέση και αγωνίζονται για μια λαϊκή κυβέρνηση. Επίσης απαιτούν από τον Palacio που χρίστηκε πρόεδρος να κρατήσει τις υποσχέσεις που είχε ανακοινώσει την περίοδο που συμμετείχε στην κυβέρνηση Gutierrez. Όσον αναφορά τη συγκρότηση του Ανώτατου Δικαστηρίου που αποτέλεσε ένα απ’ τα σημεία διαμάχης που προκάλεσαν την κρίση προτείνουμε τα μέλη του να εκλεγούν από ένα γενικό δημοψήφισμα. Η Ολιγαρχία του Ισημερινού προσπάθησε να υποδείξει μια συνταγματική διέξοδο από την κρίση για να νομιμοποιήσει και στηρίξει τον νέο πρόεδρο. Εκτός από αυτό προσπαθεί να γεφυρώσει το βαθύ ρήγμα που έχουν υποστεί οι αστικοί θεσμοί.

   Ο λαός του Ισημερινού συμμετείχε και αγωνίστηκε θαρραλέα και μαχητικά, όμως η έλλειψη μεγάλης ισχύος του λαϊκού κινήματος επέτρεψε στην ολιγαρχία ακόμα μια φορά να αλλάξει την κυβέρνηση. Ο Gutierrez είναι από το 1997 ο τρίτος πρόεδρος που εκδιώχτηκε από το λαϊκό κίνημα. Οι τελευταίοι τρεις πρόεδροι που βγήκαν από γενικές εκλογές στο τέλος υποχρεώθηκαν να δραπετεύσουν. Σήμερα ανατράπηκε μια κυβέρνηση η οποία χαρακτήριζε τον εαυτό της σαν τον καλύτερο σύμμαχο του Μπους. Έτσι η πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή δέχτηκε ένα χτύπημα, και οι λαοί του Ισημερινού πέτυχαν μια νέα νίκη.

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Προκλητικότατη η απόφαση όλων των κομμάτων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ για αποζημίωση στους αποτυχόντες βουλευτές

Πλήρης στήριξη-συμπαράταξη του «Κ»ΚΕ με την κυβέρνηση στην κατάργηση της ΑΡΓΙΑΣ της Πρωτομαγιάς

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: Θρασύτατη πολιτική πρόκληση η κατάργηση της ΑΡΓΙΑΣ της Πρωτομαγιάς

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ

Ανακοίνωση του μαρξιστικού-λενινιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ισημερινού

 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55