Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 209 1-15/7/2005Αρ. Φύλ. 209 1-15 Ιούλη 2005
Η ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση σε βαθιά κρίση

Η διαδικασία «ενοποίησης» στο χώρο της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρξε πάντα, είναι και σήμερα, αντιφατική. Προχωρούσε ασθμαίνουσα μέσα από αντιθέσεις που προσδιόριζαν το ρυθμό ανάπτυξης το ρυθμό ανάπτυξης και χαρακτήριζαν μόνιμα την πορεία της, όπως εκείνες: 1) μεταξύ των μεγάλων μονοπωλίων των ισχυρών ιμπεριαλιστικών χωρών και των εργαζομένων και των λαών όλων των κρατών-μελών της σε πανευρωπαϊκό επίπεδο κα μεταξύ εργασίας-κεφαλαίου σε κάθε χώρα ξεχωριστά, 2) μεταξύ των ισχυρών ανταγωνιζόμενων ιμπεριαλιστικών χωρών της ΕΕ, 3) μεταξύ των ισχυρών και κυρίαρχων στην ΕΕ ιμπεριαλιστικών χωρών και των εξαρτημένων απ' αυτές χωρών, οι οποίες από το 1990 και δώθε έχουν εκχωρήσει πλήρως σειρά κυριαρχικά τους δικαιώματα σ' αυτές, όπως στους τομείς γεωργίας, εμπορίου, νομισματικής και γενικά οικονομικής πολιτικής, κλπ. 4) την αντίθεση της ΕΕ με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και πρώτα απ' όλα με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ο οποίος επηρεάζει σειρά χώρε-μέλη της ΕΕ με πρώτη την Αγγλία αλλά και μερικές άλλες, όπως φάνηκε κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, διεξαγωγής και μετά, του ιμπεριαλιστικού πολέμου των ΗΠΑ-Βρετανίας κατά του Ιράκ.

Η παραπέρα ενοποίηση με την ΟΝΕ πραγματοποιήθηκε με αργά βήματα και τεράστιες δυσκολίες μέσα από σκαμπανεβάσματα, χωρίς να ρωτηθούν οι λαοί, σε μια περίοδο που το σύνολο του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού κόσμου διέρχεται μια μόνιμη οικονομική κρίση που, ανάμεσα στ' άλλα, διακρίνεται για τον υψηλό πληθωρισμό και πολύ μεγάλα ποσοστά ανεργίας (πάνω από 10%) σ' όλες τις καπιταλιστικές χώρες, αναπτυγμένες και μη, ιμπεριαλιστικές και εξαρτημένες, και σε μια περίοδο σταδιακής αλλά και πλήρους άρσης των όποιων παλιότερων φραγμών και περιορισμών -προστατευτικών μέτρων- για την οικονομία όλων των χωρών, που διασφαλίζουν πλέον την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων, εργαζομένων, κλπ. δηλ. την εφαρμογή της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής που προπαγανδίζεται με το αντιδραστικό αστικό ιδεολόγημα της «παγκοσμιοποίησης», που υπηρετεί τα ταξικά συμφέροντα των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών χωρών και πρωταρχικά των ΗΠΑ που διασφαλίζονται, πέρα απ' τις άμεσες στρατιωτικές επεμβάσεις-πολέμους στις διάφορες χώρες (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, κλπ.), με τους φασιστικούς κατ' ευφημισμόν «αντιτρομοκρατικούς» νόμους, αλλά και με τη φασιστικοποίηση όλων των πτυχών της εξωτερικής πολιτικής.

Η κρίση αυτή με την εισαγωγή του ευρώ ως κοινού νομίσματος των κρατών-μελών οξύνθηκε και οδήγησε σε μεγάλες πληθωριστικές πιέσεις της οικονομίας και σε πρωτοφανές κύμα ακρίβειας, σε αύξηση της μαζικής ανεργίας, κλπ. που όλα μαζί επιδείνωσαν στο έπακρο την κατάσταση της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών των χωρών-μελών της ΕΕ, σε ακόμη μεγαλύτερη φτώχεια, κλπ. και σε παραπέρα βάθεμα του προτσές της απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου, επιβεβαιώνοντας έτσι εκ νέου την ορθότητα -ας το ξαναυπενθυμίσουμε- της δήθεν «ξεπερασμένης» θεωρίας του Μαρξ της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης του προλεταριάτου.

Παράλληλα τα μεγάλα μονοπώλια των ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών της ΕΕ εξαπέλυσαν μια χωρίς προηγούμενο βίαιη επίθεση στο όνομα της διαβόητης «παγκοσμομιοποίησης» και του ανταγωνισμού όχι μόνο στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων αλλά και στις κατακτήσεις και τα δικαιώματά τους, εκμηδενίζοντας όχι μόνο τις κατακτήσεις τους αλλά καταστρέφοντας ολοκληρωτικά το περίφημο και πολυθρύλητο «κοινωνικό κράτος». Το ευρωπαϊκό προλεταριάτο αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι των χωρών-μελών της ΕΕ γνώρισαν και γνωρίζουν συνεχώς χειρότερες μέρες με την ένταση της εκμετάλλευσης, την κατεδάφιση των χθεσινών κατακτήσεών τους, τη μαζική ανεργία και τη φτώχεια, το δραστικό περιορισμό των δικαιωμάτων τους, κλπ., ενώ βλέπουν τα κέρδη των μεγαλοβιομηχάνων καπιταλιστών να φθάνουν σε αστρονομικά ύψη.

Έτσι και τα τμήματα εκείνα του ευρωπαϊκού προλεταριάτου και των λαών που είχαν αυταπάτες, περιμένοντας «καλύτερες μέρες» απογοητεύτηκαν. Οι αρνητικές διαπιστώσεις για το «χαμένο παράδεισο» οδήγησαν τους λαούς της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μεγάλη δυσαρέσκεια, αντιδράσεις και αντίσταση, αντίσταση και δυσαρέσκεια που εκδήλωσαν οι λαοί της Γαλλίας και της Ολλανδίας με την καταψήφιση του συγκεκριμένου «Ευρωσυντάγματος» που εκφράζει και κατοχυρώνει τα συμφέροντα των κυρίαρχων ευρωπαϊκών μονοπωλίων με τον πιο ακραίο νεοφιλελεύθερο τρόπο, εξαλείφει ολοσχερώς το «κοινωνικό κράτος» και συνάμα υπονομεύει και περιορίζει δραστικά τα ατομικά δικαιώματα και τις αστικές ελευθερίες, οδηγεί σε πολύ επικίνδυνο βάθεμα της φασιστικοποίησης σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Σε σχέση με τα κράτη-μέλη αποδυναμώνει την εθνική κυριαρχία και κυρίως των εξαρτημένων από τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις χώρες την εκμηδενίζει ολοσχερώς.

Η απόρριψη του «Ευρωσυντάγματος» από τους λαούς της Γαλλίας και της Ολλανδίας δεν σχετίζεται μόνο με την υπεράσπιση των κοινωνικών κατακτήσεών τους, των εργατικών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αστικών ελευθεριών, αλλά αφορά και την προοπτική της μελλοντικής ταξικής πάλης του ευρωπαϊκού προλεταριάτου και όλων των εργαζομένων.

Η καταψήφιση του Συντάγματος απ' τους λαούς των δυο αυτών χωρών-μελών της ΕΕ οδήγησε στη μεγαλύτερη κρίση που γνώρισε ως τώρα η ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στη μεγάλη κρίση που παραπαίει η ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση ύστερα από το «ΟΧΙ» στο «Ευρωσύνταγμα» των Γάλλων και Ολλανδών και την αναβολή των δημοψηφισμάτων σε άλλες χώρες, έρχεται να προστεθεί και η παταγώδης αποτυχία της τελευταίας Συνόδου Κορυφής (16-17 Ιούνη) για τον κοινοτικό προϋπολογισμό, που κάνει ακόμα μεγαλύτερη την κρίση και οξύνει τις αντιθέσεις μεταξύ των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ (Γαλλία-Γερμανια-Βρετανία) -γεγονότα που παρεμποδίζουν την παραπέρα πορεία «ενοποίησής» της.

Η αποτυχία της Συνόδου Κορυφής οφείλεται στην αδυναμία σύνταξης του επόμενου κοινοτικού Προϋπολογισμού εξαιτίας της σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας-Γερμανίας. Ο εκπρόσωπος του βρετανικού ιμπεριαλισμού Μπλερ αρνήθηκε οποιαδήποτε μεταβολή στις επιστροφές που παίρνουν οι Άγγλοι κάθε χρόνο (περίπου 5 δισ. ευρώ) εδώ και 20 χρόνια, κάτι που επεδίωκαν οι Σιράκ-Σρέντερ με σκοπό να χρηματοδοτηθεί η «σύγκλιση» των 10 νέων κρατών-μελών της ΕΕ, ενώ ο Μπλερ απαιτούσε περικοπή κονδυλίων για την αγροτική πολιτική, τα οποία «πηγαίνουν» κατά κύριο λόγο στη Γαλλία.

Η τωρινή όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ Μ. Βρετανίας και Γαλλίας-Γερμανίας δεν οφείλεται μόνο στα συγκρουόμενα μεταξύ των τριών ιμπεριαλιστικών χωρών της ΕΕ συμφέροντα, αλλά συνδέεται και με τον ανταγωνισμό των ΕΕ-ΗΠΑ, στο πλευρό των οποίων βρίσκεται η Μ. Βρετανία, και οι οποίες καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να παρεμποδίσουν την παραπέρα «ενοποίηση» και επιπλέον με την προσπάθεια άσκησης μεγαλύτερης επιρροής στα νέα κράτη-μέλη της ΕΕ.


Συζήτηση στη Βουλή 10-12 Ιούνη

Η κοινοβουλευτική ομάδα του «Κ»ΚΕ δεν συμμετείχε για να μην ασκήσει κριτική στην αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης

Στην ομιλίας της (10 Ιούνη) στη Βουλή, και πριν αρχίσει η συζήτηση, η σοσιαλδημοκράτισσα Παπαρήγα είπε πως «σήμερα κατ’ εξαίρεση, απ’ αυτό το βήμα, δε θα αφιερώσουμε το χρόνο στο να αναδείξουμε τα προβλήματα των εργαζομένων, τα προβλήματα του λαού, στο να αναδείξουμε τις προτάσεις και τις λύσεις γι’ αυτά», ενώ προς το τέλος δήλωσε: «Εμείς αποχωρούμε, επανερχόμαστε δριμύτεροι από τη Δευτέρα, ακόμα πιο ανεβασμένοι και στην ικανότητα να αντικρούουμε τα προβλήματα και στις προτάσεις, αλλά και στην άσκηση πίεσης» («Ρ» 12.6.2005, σελ. 5).

Πλην του «εμείς αποχωρούμε», που ανακοινώνει τη στάση αποχώρησης του «Κ»ΚΕ απ’ τη συζήτηση, τα υπόλοιπα, όπως «επανερχόμαστε δριμύτεροι»(!), κλπ. είναι για τρανταχτά ειρωνικά γέλια.

Α. ΔΥΟ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΗΣ Α. ΠΑΠΑΡΗΓΑ.

Απ’ την 3σέλιδη ομιλία της Παπαρήγα στη Βουλή, όπως δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» (12.6.2005, σελ.3-5) μόνο δυο σημεία χρήζουν σχολιασμού, αφού το άλλο τμήμα της περιέχει απλά τις γνωστές ρεφορμιστικές αερολογίες των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ και τίποτε περισσότερο.

   Το πρώτο σημείο είναι η ομολογία ότι, κατά την εκτίμηση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, μεταξύ των δυο μεγαλοαστικών κομμάτων, του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, «οι διαφορές υπήρχαν ανάμεσα στα δυο κόμματα αλλά από το 1984-85 και μετά άρχισαν να μειώνονται και σε θέματα τακτικής» («Ρ» 12.6.2005, σελ. 4).

   Σκόπιμα όμως η Α. Παπαρήγα «παραλείπει» ότι η ηγεσία του «Κ»ΚΕ για πολλά χρόνια διακήρυσσε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι «αντιιμπεριαλιστικό»(!) και «επαναστατικό»(!) κόμμα, και ακόμα ότι η «συσπείρωση» των λαϊκών δυνάμεων «πραγματοποιήθηκε κάτω από τη βάση του αντιμονοπωλιακού περιεχομένου των λαϊκών αγώνων και του αντιϊμπεριαλιστικού χαρακτήρα των στόχων των βασικών δημοκρατικών δυνάμεων, ιδιαίτερα του «Κ»ΚΕ και το ΠΑΣΟΚ»!!! («Ρ» 10.5.81 και σε πληθώρα άλλων άρθρων). Επιπλέον η ηγεσία του «Κ»ΚΕ διατυμπάνιζε σ’ όλους τους τόνους ότι το χρουστσοφικό σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ μαζί με το ΠΑΣΟΚ, θα σχημάτιζαν τη διαβόητη κυβέρνηση των «δημοκρατικών δυνάμεων» για να φέρουν στον τόπο την «πραγματική» ή «μεγάλη αλλαγή» και στη συνέχεια το «σοσιαλισμό»(!) τους.

   Ασκώντας σε κείνη την περίοδο κριτική στα δημαγωγικά μυθεύματα των ρεφορμιστικών Προγραμμάτων του ΠΑΣΟΚ και του «Κ»ΚΕ απ’ την πλευρά μας υπογραμμίζαμε: «Η εφαρμογή των προγραμμάτων του μεγαλοαστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ και του ρεβιζιονιστικού «Κ»ΚΕ  δ ε ν  οδηγεί ούτε σε «πραγματική» ή σε «μεγάλη αλλαγή» ούτε «ανοίγει το δρόμο στο σοσιαλισμό»» («ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», Μάρτης 1982, σελ. 4).   

   Το δεύτερο σημείο είναι μια νέα εκτίμηση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ για τη ΝΔ, που θεώρησε μάλιστα αναγκαίο να τη διακηρύξει και από το βήμα της Βουλής για να ακουστεί πανελλαδικά, σύμφωνα με την οποία το μεγαλοαστικό μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ «έχει αρχίσει να εκσυγχρονίζεται. Απέβαλε φραστικά τουλάχιστον, ακραίους αντικομμουνισμούς» («Ρ» 12.6.2005, σελ. 5).Δηλαδή μ’  άλλα λόγια, κατά την ηγεσία του «Κ»ΚΕ, το μεγαλοαστικό κόμμα της ΝΔ: πρώτο, δεν είναι μοναρχοφασιστικό κόμμα, δεύτερο, είναι ένα αστικό «δημοκρατικό»(!) κόμμα και επιπλέον τρίτο, είναι ένα «δημοκρατικό» κόμμα που «εκσυγχρονίζεται»(!) και το οποίο έχει ήδη «αποβάλλει» τους «ακραίους αντικομμουνισμούς»!!!

   Με τη δήλωση αυτή – νέα εκτίμηση – προκλητικού εξωραϊσμού της ΝΔ, η ηγεσία του «Κ»ΚΕ κατρακυλάει στο τελευταίο σκαλί της προδοσίας, ενώ η ίδια η Α. Παπαρήγα και η ηγεσία του κόμματός της μετατρέπονται επιπλέον, πέρα από «πλυντήριο» των αντιδραστικών απόψεων του μεγαλοαστικού αυτού κόμματος, στο πιο αθλιέστερο φερέφωνο του μοναρχοφασιστικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, που γνώρισε ποτέ ως τώρα ο τόπος. Επάξια η Α. Παπαρήγα μπορεί τώρα να διεκδικήσει τον τίτλο του «επίτιμου προέδρου» της ΝΔ, δίπλα στους Μητσοτάκη-Έβερτ.

   Πολύ γρήγορα φαίνεται πως «ξέχασαν» οι λακέδες του κεφαλαίου σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ τη χυδαία αντικομμουνιστική στάση του υπεραντιδραστικού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) ψηφίσματος «καταδίκης του ολοκληρωτικού κομμουνισμού» στο 16ο Συνέδριό του που έγινε στις Βρυξέλλες, το διήμερο 4-5 Φλεβάρη 2004, στο οποίο αναφέρεται ότι δυο ήταν τα «απάνθρωπα ολοκληρωτικά καθεστώτα στον 20ο αιώνα, ο Ναζισμός και ο Κομμουνισμός» και ζητείται να καθιερωθεί στην ΕΕ «ημέρα θυμάτων του κομμουνισμού», να ανεγερθεί «μνημείο θυμάτων του κομμουνισμού» και επιπλέον να καθιερωθούν «πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων» για τους προερχόμενους απ’ τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες ώστε να μην είναι δυνατό να καταλάβουν κρατικά και κοινοτικά αξιώματα. «Ξέχασαν» ακόμα κι αυτά που έγραφαν στο «Ριζοσπάστη» (7.2.2004, σελ. 20), παρόλο που και τότε απέκρυπταν από τον ελληνικό λαό ότι το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ είναι μέλος του ΕΛΚ, ότι ο αρχηγός του Κ. Καραμανλής ήταν τότε αντιπρόεδρός του, ότι ο ίδιος συμμετείχε και ήταν παρόν σ’ αυτό το Συνέδριο, μαζί με τους Π. Μολυβιάτη, Αρ. Παυλίδη, Φάνη Πάλλη-Πετραλιά («Ελευθεροτυπία» 6.2.2004) και το κόμμα της ΝΔ ψήφισε το αντικομμουνιστικό και φασιστικό κείμενο «καταδίκης του ολοκληρωτικού κομμουνισμού»

   Εκεί όμως που η Α. Παπαρήγα φαίνεται να βρίσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο της νόσου Άλτσχαϊμερ είναι η συνεχής αντικομμουνιστική δράση της Νέας Δημοκρατίας στον ελληνικό χώρο. Δε «θυμάται» τίποτε για την αδιάκοπη συμμετοχή ηγετικών στελεχών και βουλευτών της ΝΔ στις μοναρχοφασιστικές φιέστες των Γράμμου-Βίτσι, Κούκου Πιερίας, Κόνιτσας και Πυρσόγιαννης Ηπείρου, κλπ., κλπ., συμμετοχή που διαψεύδει τη νέα θέση – αντιδραστικό ισχυρισμό εξωραϊσμού της ΝΔ – περί «αποβολής του ακραίου αντικομμουνισμού» εκ μέρους του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ. Τη διαψεύδει όμως και μια απ’ τις τελευταίες μοναρχοφασιστικές φιέστες του Μάη 2005 στο χωριό Κλήμα Δωρίδας. «Τα Νέα» μας πληροφορούν ότι ο γνωστός χουντοφασίστας και «κανακάρης» του Παττακού, υφυπουργός Εσωτερικών Απόστολος Ανδρεουλάκος, συμμετείχε ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης στη μοναρχοφασιστική αυτή φιέστα  που «η πρωτοβουλία ανήκει στον νομάρχη Φωκίδας και πρώην Δήμαρχο Λιδωρικίου Δημήτρη Ανδρίτσο, καθώς και στον Δήμαρχο Ευπαλίου Δημήτρη Τσιακούμη. Όλοι τους ανήκουν στη ΝΔ» («Τα Νέα» 17.5.2005, σελ. 5). Τέλος διαψεύδει την ηγεσία του «Κ»ΚΕ και το εντελώς πρόσφατο, στα μέσα Ιούλη, αντικομμουνιστικό ξέσπασμα της Υπουργού Παιδείας Μ. Γιαννάκου στο «Σκάϊ.»

 

 Β. Η ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ «Κ»ΚΕ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΣΚΗΣΕΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ-ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Σίγουρα η αποχώρηση της κοινοβουλευτικής ομάδας του «Κ»ΚΕ από τη συζήτηση στη Βουλή εξέπληξε ίσους πολλούς και το σύνολο σχεδόν των μελών-οπαδών του να θεώρησε την αποχώρηση σαν ένα πρώτο βήμα «αριστερότερου» προσανατολισμού της πολιτικής του κόμματός τους, αφού τάχα, σύμφωνα με το «Ριζοσπάστη», «αρνήθηκε» να πάρει μέρος στο «θέατρο» των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

   Όμως οι επαναστάτες κομμουνιστές γνωρίζοντας τον αστικό χαρακτήρα του «Κ»ΚΕ δεν μπορούν να μην θέσουν το ερώτημα: για πιο πολιτικό λόγο η κοινοβουλευτική ομάδα ενός κατεξοχήν κόμματος του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, όπως το «Κ»ΚΕ, αποφάσισε να μην συμμετάσχει στη συζήτηση της Βουλής;

   Από πρώτη ματιά «εντυπωσιάζει» βέβαια πως συμβιβάζεται η αποχή του απ’ τη συζήτηση στη Βουλή με το βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του κόμματος: εκείνο του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, αλλά αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με τη σημερινή προς όφελος του κεφαλαίου τακτική του.

   Ας δούμε τώρα πως παρουσίασε η Παπαρήγα και ο «Ριζοσπάστης» την αποχή από τη συζήτηση. Η Παπαρήγα αναφερόμενη στην αποχώρηση του κόμματός της απ’ αυτή τη συζήτηση μίλησε για «λαϊκή μομφή έξω από τη Βουλή», αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι τάχα το «Κ»ΚΕ «εγκαταλείπει»(!) τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό, ενώ οι διάφοροι σοσιαλδημοκράτες δημοσιογραφίσκοι του «Ριζοσπάστη» κτυπούν «μια στο καρφί και μια στο πέταλο». Άλλοι διηγούνται διάφορες φαιδρές και άσχετες μεταξύ τους, και προπαντός με το θέμα, ιστορίες, όπως ο Γ. Κακουλίδης («Ρ» 19.6.2005, σελ. 6), άλλοι πάλι βρίζουν με τον πιο χυδαίο και αλήτικο τρόπο τους εργαζόμενους («βλάκες», «ηλίθιοι», «χάνοι», κλπ.) – και όλα αυτά επειδή οι εργαζόμενοι δεν ακολουθούν τους ρεφορμιστές των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ – όπως ο διαβόητος «υπερπατριώτης» Π. Ριζαργιώτης στο σημείωμα με τίτλο «Άνοιξε τα γκαβά σου»(!) («Ρ» 14.6.2005, σελ. 40), που μόλις πριν λίγο, μ’ αφορμή το «βασικό μέτοχο», είχε υψώσει σε σημαία-κριτήριο «πατριωτισμού»(!) τα συμφέροντα μ ι α ς  μόνο μερίδας του ντόπιου κεφαλαίου, αποκαλώντας τους εργαζόμενους που δεν υπερασπίζουν το «πατριωτικό κριτήριό»(!) του, «δοσίλογους» και «νενέκους» («Ρ» 30.3.2005, σελ. 40), ενώ ο ανεκδιήγητος «Τηλέπαθος» μας λέει πως τάχα «λύσσαξαν που το ΚΚΕ αποχώρησε» (14.6.2005, σελ. 40). Την ίδια στιγμή άλλος δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη» αφού μας «πληροφορεί» ότι «ελάχιστοι έκαναν αρνητικά σχόλια για την αποχώρηση από την τριήμερη παράσταση του δικομματισμού στη Βουλή» παίρνει αφορμή από κάποιο σχόλιο του Γρ. Ρουμπάνη στην «Ελευθεροτυπία», ο οποίος αφού έγραφε ότι το «Κ»ΚΕ «δεν πήρε μέρος και στην τελευταία συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΣΕΠ)», τον επικρίνει επειδή «επιχειρεί να κάνει... μάθημα σχετικά με τη σημασία της συμμετοχής τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες» («Ρ» 16.6.2005, σελ. 5), επαναβεβαιώνοντας έτσι την αφοσίωση του σοσιαλδημοκρατικού κόμματός του στον κοινοβουλευτικό κρετινισμό – οπότε «σκάει» και η σαπουνόφουσκα περί «λαϊκής μομφής έξω από τη Βουλή» - και  εξηγώντας του «ότι το ΕΣΕΠ δεν έχει καμιά σχέση με τη Βουλή», «λειτουργεί κεκλεισμένων των θυρών» και «αποκλείει την ενημέρωση των πολιτών»!!!

   Έτσι η απόφαση για αποχώρηση της κοινοβουλευτικής ομάδας του «Κ»ΚΕ απ’ τη συζήτηση στη Βουλή δεν αποτελεί απαρχή «εγκατάλειψης» του κοινοβουλευτικού κρετινισμού δηλ. «λαϊκή μομφή έξω από τη βουλή» ούτε πολύ περισσότερο για να αποφύγει το «δικομματικό θέατρο», όπως ισχυρίστηκε η Παπαρήγα, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε μπροστά της την καλύτερη ευκαιρία να ξεσκεπάσει το ρόλο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δηλ. το «δικομματικό θέατρο» και να «αναδείξει τα προβλήματα των εργαζομένων» όπως λεει, πράγμα που δεν θέλησε να πράξει και επομένως προκύπτει το εύλογο ερώτημα: γιατί άφησε τη μοναδική αυτή ευκαιρία να «χαθεί»; Η απάντηση είναι πως παραμένοντας στη Βουλή η κοινοβουλευτική ομάδα του «Κ»ΚΕ θα ήταν υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων – αλλιώς θα αυτοξεσκεπάζονταν – να ασκήσει κριτική στην αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, πράγμα που σε καμιά περίπτωση δεν ήθελε να πράξει, αφού τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τα οποία υπηρετεί, απαιτούν να παραμείνει στο απυρόβλητο η αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, ώστε να «περάσει»-επιβληθεί στους εργαζόμενους ευκολότερα και χωρίς προβλήματα.

   Η στάση αποχής της κοινοβουλευτικής ομάδας του «Κ»ΚΕ από τη συζήτηση στη Βουλή είναι πλήρως εναρμονισμένη με την τωρινή ρεφορμιστική τακτική του «Κ»ΚΕ που συνίσταται στο να «κρατάει» συστηματικά εντελώς στο απυρόβλητο την αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, συνδέεται άμεσα και στενά με τις ανάγκες, τις δυσκολίες και τους στόχους της ταξικής πάλης του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη, τακτική που σε τελευταία ανάλυση αποσκοπεί στο να περάσει η επίθεσή του ενάντια στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, έχοντας ως κύριο μοχλό τη διάσπαση της πάλης των εργαζομένων για να καταστεί έτσι κάθε απεργιακή κινητοποίηση ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ώστε να ανοίξει ευκολότερα ο δρόμος επιβολής των αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων κατεδάφισης των κατακτήσεων των εργαζομένων.

   Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο της σαν υπηρέτη των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και στο καθήκον που εκείνο αυτή τη στιγμή της αναθέτει μόνο κρατώντας συστηματικά στο απυρόβλητο την αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, παρουσιάζοντας καταρχήν τις επιθέσεις στους εργαζομένους όχι σαν έργο της κυβέρνησης αλλά αντίθετα σαν «έργο»(!) της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ), ενώ είναι πασίγνωστο ότι μέτρα μπορεί να πάρει και να επιβάλλει μόνο η εκάστοτε κυβέρνηση, και για την τετραετία 2004-2007 η κυβέρνηση της ΝΔ, δεύτερο, διασπώντας κάθε φορά τους αγώνες των εργαζομένων και τρίτο, παίζοντας ακόμα και το ρόλο του ιδιόμορφου ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΗ, όπως έπραξε στην περίπτωση των πρόσφατων απεργιακών κινητοποιήσεων της ΟΤΟΕ που κάλεσε τους απεργούς τραπεζοϋπαλλήλους να πάρουν μέρος σε ξεχωριστή συγκέντρωση στην Πλατεία Κάνιγγος την ίδια στιγμή που η ΟΤΟΕ είχε συγκέντρωση στο Σύνταγμα αλλά και στην περίπτωση της απεργιακής κινητοποίησης της ΠΟΕ-ΟΤΑ στις 29 Ιούνη.

   Μάλιστα σε Ανακοίνωσή της η ρεφορμιστική «Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία» (ΠΑΜΕ-«Κ»ΚΕ) στους ΟΤΑ έφτασε στο σημείο να είναι ακόμα και υπερήφανη για τον ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΙΚΟ της ρόλο: «αρνηθήκαμε να συμμετάσχουμε στην απεργιακή συγκέντρωση της ΠΟΕ-ΟΤΑ, μαζί τις ηγεσίες της ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΥΝ που είναι συνένοχες των προβλημάτων μας, γιατί από κοινού αυτές οι δυνάμεις στηρίζουν τη διαβόητη ευρωενωσιακή ανταγωνιστικότητα, την πηγή όλων των προβλημάτων μας» («Ρ» 15.7.2005, σελ. 11).

   Αξίζει επιπλέον ιδιαίτερα να σημειωθεί ότι η ηγεσία του «Κ»ΚΕ δεν κάλεσε καν τους απεργούς τραπεζοϋπάλληλους να αποκρούσουν-ματαιώσουν τη συγκεκριμένη επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου, αλλά  α π λ ά  τους κάλεσε να «καταδικάσουν την αντεργατική πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις» («Ρ» 15.6.2005, σελ. 1), δηλ. έκανε ακριβώς αυτό που επιδίωκε η κυβέρνηση και απαιτούσε το κεφάλαιο γενικά.

   Από τα παραπάνω γίνεται φανερό πως η κοινοβουλευτική ομάδα του «Κ»ΚΕ αποχώρησε από τη Βουλή για να μην ασκήσει κριτική στην αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και τη φέρει σε δυσκολίες μ’ αποτέλεσμα να δημιουργηθούν εμπόδια στα σχέδια της επιβολής των μέτρων κατεδάφισης των κατακτήσεων τω εργαζομένων.

   Τέλος, για να φανεί καθαρότερα ο σημερινός συγκεκριμένος ρόλος της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ας αναφερθεί  πως όταν απαιτούνταν να αποχωρήσει απ’ τη Βουλή η κοινοβουλευτική ομάδα του «Κ»ΚΕ κατά τη διάρκεια της ορκωμοσίας του προέδρου της Δημοκρατίας, για να δοθεί ένα ηχηρό χαστούκι στο φεουδοαστικό ιερατείο με επικεφαλής το χουντο-Χριστόδουλο, αυτή παρέμεινε στη Βουλή ώστε να μην πληγεί έτσι περαιτέρω το ήδη βαριά τραυματισμένο «κύρος» του αντιδραστικού ιερατείου και στήριξε την αντιδραστική του πολιτική αλλά και την αντιδραστική στάση της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, τώρα που έπρεπε να μείνει στη Βουλή για να πάρει μέρος στη συζήτηση όχι για να παραστεί ταυτιζόμενη με το «ðικομματικό θέατρο» αλλά, αντίθετα, για να σφυροκοπήσει την αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης και να την ξεσκεπάσει μπροστά στην  εργατική τάξη και το λαό δεν το έπραξε και δεν το έπραξε επειδή αυτό απαιτούν σήμερα τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.

 


Αντεργατική κυβερνητική τροπολογία για τους τραπεζοϋπάλληλους: κατεδάφιση κατακτήσεων και βάρη στο ΙΚΑ

Η αντιδραστική κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, μετά την κατάργηση της μονιμότητας στον ΟΤΕ, με την αντεργατική τροπολογία που ψήφισε στα τέλη Ιούνη προχώρησε αυθαίρετα στην κατάργηση, με φασιστικό τρόπο, των συλλογικών συμβάσεων μεταξύ τραπεζιτών και τραπεζοϋπαλλήλων και εκμηδένιζε τα ασφαλιστικά δικαιώματα των τελευταίων, μείωσε τις συντάξεις τους, κλπ. ρύθμιση προάγγελο για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στις υπόλοιπες ΔΕΚΟ και γενικά στο Δημόσιο τομέα, μια ρύθμιση, που, εκτός απ’ τον αντεργατικό της χαρακτήρα, από σειρά αρμόδιους επιστήμονες έχει επιπλέον χαρακτηριστεί «αντισυνταγματική».

 Πέρα απ’ τον αντεργατικό της χαρακτήρα η κυβερνητική τροπολογία είναι και σκανδαλώδης γιατί χαρίζει δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, αφού ούτε συμμετοχή των τραπεζών προβλέπεται στη χρηματοδότηση της κύριας σύνταξης (μεταφέρεται στο ΙΚΑ) ούτε διασφαλίζει την καταβολή των αναλογιστικών ελλειμμάτων στο επικουρικό (ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ), τα οποία θα κληθούν να πληρώσουν οι ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα καθώς και όλοι οι φορολογούμενοι.

 Ένα άλλο πρόβλημα που προκαλεί η αντεργατική τροπολογία είναι ότι εντάσσοντας τα ταμεία κύριας ασφάλισης των τραπεζών και των δημόσιων επιχειρήσεων στο ΙΚΑ είναι ότι μετακυλάει τις υποχρεώσεις-ελλείμματα των ιδιωτικών τραπεζών και των ΔΕΚΟ στο υπερχρεωμένο ΙΚΑ, που αγγίζουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου, τα 22 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς σ’ αυτό το ποσό να συμπεριλαμβάνονται τα ποσά της διαβόητης «εθελούσιας εξόδου» (=απόλυσης) των εργαζομένων του ΟΤΕ.

 Για το τεράστιο έλλειμμα των 22 δισ. Ευρώ θα απαιτηθεί χρηματοδότηση που ξεπερνάει το 3% του ΑΕΠ.

Σε συνέντευξη της ΠΟΣΕ-ΙΚΑ ανακοινώθηκε ότι μόνο η ένταξη των ταμείων κύριας ασφάλισης -18.000 συνταξιούχοι τραπεζοϋπάλληλοι- θα προκαλέσει έλλειμμα 500 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο: «το ετήσιο κόστος για την συνταξιοδότηση των 18.000 συνταξιούχων τραπεζοϋπαλλήλων ανέρχεται σε 500 εκατομμύρια ευρώ». «Το ΙΚΑ δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις νέες επιβαρύνσεις, αφού ο κλάδος κύριας σύνταξης είναι ήδη ελλειμματικός κατά 650 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, εξαιρουμένης της κρατικής χρηματοδότησης».

Αντίθετα ο διοικητής του ΙΚΑ Γιάννης Βαρθολομαίος παραδέχτηκε-ομολόγησε ότι θα υπάρξει 9 δισ. ευρώ αναλογιστικό έλλειμμα απ’ την ένταξη στην κύρια συνταξιοδότηση των 21.000 εργαζομένων στην Εθνική, Αγροτική, ΕΤΕΒΑ, ενώ σύμφωνα με στοιχεία της ΟΤΟΕ το αναλογιστικό έλλειμμα από την ένταξη στα επικουρικά ταμεία θα ανέρχεται στα 4,3 δισ. ευρώ, για το οποίο ο Βαρθολομαίος απέφυγε να δώσει στοιχεία λέγοντας: «δεν υπάρχουν στοιχεία στα Επικουρικά». Δηλαδή με την κυβερνητική ρύθμιση για το ασφαλιστικό των τραπεζών το ΙΚΑ θα επιβαρυνθεί με ελλείμματα πάνω από 13,3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Για το αναλογιστικό έλλειμμα των ΤΑΠ-ΟΤΕ δεν υπάρχουν στοιχεία, αφού δεν έχει γίνει σχετική μελέτη.

Στην Επιτροπή Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής ο Βαρθολομαίος είχε δηλώσει (22 Ιούνη): «εάν έρθουν πρόσθετα ταμεία, όπως αυτά τα υπό συζήτηση στο νομοσχέδιο, αυτό θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στο ΙΚΑ. Εάν ενταχθεί και το ΤΑΠ-ΟΤΕ θα δημιουργηθεί πρόβλημα, διότι θα υποχρεωθεί το ΙΚΑ να πληρώσει συντάξεις χωρίς να έχει πάρει ποτέ εισφορές. Αυτό είναι απλά μαθηματικά». 

Τα παραπάνω διαψεύδουν του ψευδείς ισχυρισμούς του θρασύτατου, γελοίου, ανίκανου και απατεωνισμού (προϋπολογισμός, κλπ.) ήρωα της διαβόητης «απογραφής» υπουργού Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφη, ότι δεν «επιβαρύνεται το κράτος και οι φορολογούμενοι»!!!

Στις ρυθμίσεις Αλογοσκούφη αντέδρασε, εκτός του κομμάτων της αντιπολίτευσης ΠΑΣΟΚ-«Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, και ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ, Μ. Έβερτ, που τις απέρριψε και μάλιστα με δήλωση που έφτασε στο σημείο να υπαινιχθεί ότι η «Alpha Bank» (Κωστόπουλος) είχε προ τετραμήνου ενημερωθεί από τον Αλογοσκούφη –εμφανίζοντας έτσι την κυβέρνηση Καραμανλή ως «διαπλεκόμενη» και αφαιρώντας απ’ τον Καραμανλή το «φωτοστέφανο» του «αρχάγγελου» της «κάθαρσης»-«διαπλοκής» -τονίζει σε γραπτή Ανακοίνωσή του: «με τι στοιχεία προεξοφλεί με βεβαιότητα η τράπεζα τέσσερις μήνες πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου, ότι θα γίνει ρύθμιση».

Ο Αλογοσκούφης εκνευρισμένος χαρακτήρισε την στάση του Έβερτ «αισχρή» και την Ανακοίνωσή του «αθλιότητα», ενώ απ’ το βήμα της Βουλής απείλησε με μηνύσεις.

Στο μεταξύ ο Μ. Έβερτ είχε δηλώσει (22 Ιούνη) στο «Φλας»: «Με τον τρόπο που γίνεται η ένταξη στο ΙΚΑ στην κύρια ασφάλιση, όχι στην επικουρική, την κύρια ασφάλιση θα πληρώνει το ΙΚΑ και όχι οι τράπεζες»… «γιατί λοιπόν τους μετόχους των τραπεζών θα τους απαλλάξω και θα επιβαρύνω το ΙΚΑ;». «Αν ήταν οι κρατικές τράπεζες δε θα με πείραζε, αλλά σε ιδιωτικές τράπεζες των οποίων μάλιστα οι μέτοχοι είναι ξένα funds, δηλαδή θα μοιράζουμε εμείς στους Ελβετούς και τους Αμερικάνους χρήματα;»

Για τη στάση του αυτή και τι βρισιές δεν άκουσε από τους ομοϊδεάτες του ο «βετεράνος» της φασιστικής καραμανλικής ΕΚΟΦ και πρώην πρόεδρος της ΝΔ Μ. Έβερτ, με αποκορύφωμα ο κρητικός θρασύδειλος αρχικουμπουράς τραμπούκος Κεφαλογιάννης να τον αποκαλεί δημόσια «κόπανο», κλπ. κλπ.


ΙΔΒΕ – Αξιολόγηση: Αντιδραστικές αλλαγές στο φόντο της Συνόδου του Μπέργκεν

Η κυβέρνηση της ΝΔ, μέσω του Υπουργείου Παιδείας, δίνοντας ρεσιτάλ υποτέλειας στους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, προώθησε και ψήφισε δύο αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια λίγες μέρες μετά τη Σύνοδο των Υπουργών Παιδείας στο Μπέργκεν.

Μετά την ψήφιση του νόμου για τον ΔΟΑΤΑΠ -που βρήκε την θετική ψήφο στην πλειοψηφία των άρθρων του και από «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ- (βλ. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ φ.203) και που στόχο έχει την εξίσωση των ελληνικών πτυχίων με τα πτυχία των ΙΕΚ και τα ξένα μπάτσελορ, η ΝΔ προώθησε ένα ν/σ για τα Ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης (ΙΔΒΕ) και ένα για την «Διασφάλιση της Ποιότητας» («Αξιολόγηση») και το Συμπλήρωμα Διπλώματος.

Στόχος των ΙΔΒΕ, σύμφωνα με το Υπουργείο, είναι να προσφέρουν ευκαιρίες διαβίου μάθησης στους απόφοιτους των ελλ. Πανεπιστημίων ενώ η παρακολούθησή τους θα οδηγεί στην απονομή ανάλογα με τη διάρκειά τους:
- Μέχρι 75 ώρες σε Πιστοποιητικό Επάρκειας
- Μέχρι 250 ώρες σε Πιστοποιητικό Δια βίου Εκπαίδευσης

Το ν/σ ξεκαθαρίζει ότι μέρος των διδάκτρων θα το πληρώνουν οι εκπαιδευόμενοι καταργώντας έτσι στην πράξη το δικαίωμα παροχής δωρεάν εκπαίδευσης από το κράτος. Επιπλέον, βασική προϋπόθεση για την έγκριση ενός προγράμματος διά βίου εκπαίδευσης ή κατάρτισης είναι «η ανταπόκρισή του στις τρέχουσες κοινωνικές και οικονομικές προτεραιότητες και στις ανάγκες της αγοράς εργασίας» διαμορφώνοντας έτσι μια παιδεία προσαρμοσμένη στις ανάγκες του κεφαλαίου και σύμφωνα με τις επιθυμίες των καπιταλιστών.

Είναι επίσης προφανές ότι στόχος είναι η σταδιακή (ή και άμεση) αντικατάσταση του πτυχίου ως βασικού-μόνου εφοδίου για επαγγελματική σταδιοδρομία. Οι «δεξιότητες», η παρακολούθηση σεμιναρίων σαν αυτά που κάποιοι απλά πληρώνουν την συμμετοχή τους χωρίς να είναι παρόντες θα μπορούν να οδηγήσουν στην απόκτηση πιστοποιητικού.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το ν/σ «Διασφάλιση της ποιότητας στην ανώτατη εκπαίδευση -Σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων - Παράρτημα διπλώματος» το οποίο είναι πιο γνωστό ως νομοσχέδιο για την «Αξιολόγηση». Σύμφωνα με το ν/σ το διδακτικό, ερευνητικό και κάθε άλλο έργο των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης θα υπόκειται σε διαρκή αξιολόγηση ενώ αντικείμενο της αξιολόγησης μπορεί να αποτελούν επίσης, τα προγράμματα προπτυχιακών ή μεταπτυχιακών σπουδών ή και οι λοιπές υπηρεσίες που παρέχονται από τις επιμέρους ακαδημαϊκές μονάδες ή τα εν λόγω ιδρύματα συνολικά. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης σε άλλες χώρες που εφαρμόστηκε ήταν καταστρεπτικά για τον Δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση έχει ως σκοπό να προσαρμόσει τα Πανεπιστήμια στην αγορά και να βάλει λουκέτο σε αυτά που δεν ανταποκρίνονται στην παραγωγικότητα.

 Το Παράρτημα διπλώματος, ένα χαρτί στο οποίο θα αναγράφονται όλα τα «πιστοποιητικά» του φοιτητή και θα συνοδεύει το πτυχίο του, έχει τελικά ως στόχο την αντικατάσταση του πτυχίου από αυτό.

Οι επιδιώξεις των Ευρωπαίων καπιταλιστών είναι ξεκάθαρες και φάνηκαν ακόμη μια φορά τόσο από τους στόχους του έθεσαν στη Σύνοδο των Υπ. Παιδείας στο Μπέργκεν τον Μάη όσο και από τη Σύνοδο της Λισσαβόνας. Το κεφάλαιο αναζητά ευελιξία, προσαρμοστικότητα και απασχολησιμότητα για τους εργαζόμενους αντί για μόνιμη και σταθερή δουλειά και δικαιώματα. Χρειάζεται να καταρτίζει και να επανακαταρτίζει τους εργαζόμενους χωρίς όμως να προσφέρει σταθερή δουλειά και ασφάλιση. Η όξυνση των αντιθέσεων με τις ΗΠΑ, κυρίως μετά το 2001, ανάγκασαν τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές να επιταχύνουν την αναδιάρθρωση και το βάθεμα της εξάρτησης των μικρότερων Ευρωπαϊκών χωρών που συμμετέχουν στην ΕΕ.

 Η ελληνική κυβέρνηση, εθελόδουλη και υποτελής, βιάστηκε μάλιστα να επιδείξει στα αφεντικά της πόσο υπάκουη είναι. Αν και έστησε προσχηματικό «εθνικό διάλογο για την Παιδεία» (βλ. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ φ.201) ανακοίνωσε τα αποτελέσματά του στις Βρυξέλλες πριν την λήξη του! Η ΝΔ δεν πτοήθηκε από την αποχώρηση όλων των κομμάτων και των εκπαιδευτικών φορέων από τον διάλογο (αρχές Ιουλίου αποχώρησε και η ΑΔΕΔΥ) ούτε από την καταψήφιση των δύο τελευταίων ν/σ από όλα τα άλλα κόμματα στη Βουλή. Προώθησε και πέρασε μόνη της αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές εκμεταλλευόμενη την αδράνεια και την αποσυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος το οποίο τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε συνεχή υποχώρηση με κύρια την ευθύνη της ρεφορμιστικής ψευτοαριστερής ΠΚΣ, παράταξης της «Κ»ΝΕ αλλά και της ΕΑΑΚ. Οι συνέπειες αυτών των αναδιαρθρώσεων θα είναι άμεσα ορατές στο επόμενο διάστημα για όλους του νέους.


Ο «Ριζοσπάστης» καλύπτει συστηματικά τους διάφορους μοναρχοφασίστες που «επαναφέρει» η κυβέρνηση της ΝΔ για να μην την εκθέσει στα μάτια του λαού

Είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ έχει επαναφέρει και εξακολουθεί να επαναφέρει σωρηδόν σε διάφορες θέσεις και στον κρατικό μηχανισμό γνωστούς φασίστες ακόμα και χουντικούς βασανιστές του λαού μας.

Όμως ελάχιστες περιπτώσεις έρχονται στη δημοσιότητα, και αυτές απ’ τον αστικό τύπο, γιατί ο «αριστερός»(!) τύπος και προπαντός ο «Ριζοσπάστης» αποσιωπά συστηματικά αυτές τις περιπτώσεις –για να μην εκθέσει στα «μάτια του λαού» την κυβέρνηση της ΝΔ ώστε αυτό το μοναρχοφασιστικό κόμμα να μην «χάσει» το «δημοκρατικό» του προσωπείο –ακόμα και εκείνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και μάλιστα όταν κάποιες απ’ αυτές συζητιούνται και στην Βουλή μ’ αφορμή την κατάθεση Επερωτήσεων.

Έτσι στο «Έθνος» διαβάζουμε: «ο βασιλόφρων Γιώργος Καλύκας, ο έφεδρος αρχικελευστής, του Λιμενικού, ο οποίος επέστρεψε μετά από 26 χρόνια με απόφαση του υπουργού Ε.Ν., Μ. Κεφαλογιάννη, είναι και πρόεδρος και αρχηγός κόμματος βασιλοφρόνων!» («Έθνος» 24.1.2005, σελ.17).

Ενώ είχε ήδη προηγηθεί και συζήτηση Επερώτησης στη Βουλή αλλά και το παραπάνω δημοσίευμα του «Έθνους» ο σοσιαλδημοκράτης δημοσιογραφίσκος Ν. Μπογιόπουλος του «Ριζοσπάστη» δέκα μέρες μετά αντί να ξεσκεπάσει την κυβέρνηση για επαναφορά φασιστών και τον εκφασισμό του αστικού κράτους εκ μέρους της ΝΔ και να κατονομάσει το μοναρχοφασιστικό αυτό στοιχείο, αποσιωπά όχι μόνο τη δράση του, αλλά ακόμα και το όνομά και και περί «άλλα τυρβάζει», δηλ. γράφει ολόκληρη στήλη με τίτλο «εκπρόσωποι» του λαού...» σχολιάζοντας την Επερώτηση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Καχριμάνη («Ρ» 3.2.2005, σελ.39) και το «ποιόν εκπροσώπησης» του «λαού στη Βουλή» εκ μέρους του. 

Είναι ο ίδιος ο Ν. Μπογιόπουλος, ένα απ’ τα «ψυχοπαίδια» του χουντο-Χριστόδουλου, που διαφήμιζε τον υπερασπιστή του ιμπεριαλισμού Έβερτ στα κανάλια σαν «αντιιμπεριαλιστή» και τώρα τελευταία αυτοδιαφημίζεται σαν ακραιφνής «ψευτοπατριώτης» εθνικιστής με σημαία τα «Ίμια»: «εκείνο το βράδυ των Ιμίων» («Ρ» 21.4.2005 σελ.39).

Να λοιπόν ποια είναι η κατάντια του «Ριζοσπάστη» αλλά και των κάθε λογής αστών δημοσιογραφίσκων τύπου Ν. Μπογιόπουλου.

 


Λευτέρης Λαζαρίδης - «καπετάν Λευτεριάς»

Στη μνήμη του ήρωα «καπετάν Λευτεριά» ο σύντροφος Δημήτρης Ελευθεριάδης προσφέρει στην "ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ" 100 ευρώ.


Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους 40 εκτελεσμένους πατριώτες το 1944 από τα βουλγαρικά φασιστικά στρατεύματα στο χωριό Λαγκαδιά-Αρκαδίας

Ομιλία για τους ομαδικούς τάφους Λαγκαδιάς, Περίκλειας, Αρχαγγέλου και Νότιας Αλμωπίας

   Τα δύσκολα χρόνια της κατοχής, οι ορδές των γερμανών κατακτητών πάτησαν επανειλημμένα και τα απροσκύνητα  ακριτικά χωριά μας Λαγκαδιά, Περίκλεια, Αρχάγγελο και Νότια σκορπίζοντας στο διάβα τους το θάνατο και την καταστροφή.

   Απ’ όλα τα κακουργήματά τους στους χώρους αυτούς, τα πιο φρικιαστικά ήταν εκείνα που διέπραξαν το Γενάρη του 1944 οι 6 χιλιάδες γερμανοί ναζί απ’ τη Γουμένιτσα, την Έδεσσα και τα Γιαννιτσά και 2,5 χιλιάδες βούλγαροι απ’ το Γευγελή με τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τους στον ορεινό όγκο Πάϊκο και Τζένα.

   Μοναδικός στόχος της μεγάλης αυτής πολεμικής τους επιχείρησης ήταν να εξοντώσουν και διαλύσουν τις μονάδες του ηρωϊκού 30ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ και των παρτιζάνων της Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας που κατά την περίοδο αυτή πολεμούσαν δίπλα-δίπλα στην επαρχία Αλμωπίας τον κοινό τους εχθρό, τους κατακτητές.

   Παρά την ασύγκριτη υπεροχή τους σε άντρες και οπλισμό, οι έλληνες αντάρτες μαζί με τους βουλγάρους και γιουγκοσλάβους παρτιζάνους, τους τσάκισαν σ’ όλες τις μάχες.

   Βλέποντας οι γερμαναρέοι πως με τα σκληρά χτυπήματα που δέχονται αποτυχαίνουν οι εκκαθαριστικές τους επιχειρήσεις, καλούν σε βοήθειά τους, δυνάμεις του βουλγάρικου στρατού απ’ την κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία.

   Και τότε στις 17 του Γενάρη 1944, εισβάλει εσπευσμένα απ’ το Γευγελή μέσο Σκρα στα  εδάφη μας μια  ολόκληρη ταξιαρχία του βουλγάρικου στρατού, με τα πιο σύγχρονα τοτινά όπλα πολέμου.

   Στο πέρασμά τους οι σωβινιστές βούλγαροι πυρπολούν και ξεθεμελιώνουν το μικρό χωριό Ομαλό και πνίγουν στις φλόγες τα περισσότερα σπίτια και άλλα κτίσματα, απ’ τα χωριά Δόγανη, Πλαγιά και Φανό της Γουμένιτσας.

   Την επόμενη στις 18 Γενάρη απ’ τα χωριά Σκρα δολοφονούν 5 πατριώτες, απ’ την Κούπα 3, απ’ την Περίκλεια 8, απ’ τον Αρχάγγελο 6 και απ’ τη Λαγκαδιά το γενναίο αυτό αντιστασιακό κάστρο 19, ανάμεσα στους οποίους και τον γνωστό 75χρονο μακεδονομάχο ιερέα Νώε Οικονόμου, μπροστά στον έντρομο εγγονό του Γιώργο Μποζίνο, μόλις 10 χρονών τότε.

   Στις 19 Γενάρη από νωρίς πορεύονται προς τη Νότια αφήνοντας πίσω τους τα παραπάνω χωριά μέσα στο αίμα, τους θρήνους και τα ερείπια.

   Με το δόλιο πρόσχημα πως ήλθαν στη Νότια σαν καλοί γείτονες και φίλοι και ότι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν τους κατοίκους της, τους καλούς να κάθονται όλοι τους ήσυχα στο χωριό και ότι όσοι έφυγαν και κρύβονται στις γύρω πλαγιές και χαράδρες να επιστρέψουν στα σπίτια τους και δεν πρόκειται να πειραχτεί κανείς.

   Και για να τους πείσουν για τις δήθεν καλές τους προθέσεις, άφησαν ελεύθερους όσους έπιασαν μπαίνοντας στο χωριό, ξεγέννησαν με τον στρατιωτικό τους γιατρό μια γυναίκα και ακόμα συγκέντρωσαν πολλά κορίτσια σε ένα-δυο σπίτια και έβαλαν απ’ έξω και φρουρούς για να τις προστατεύσουν δήθεν από στρατιώτες, κλπ., κλπ.

   Δυστυχώς οι περισσότεροι απ’ τους φευγάτους και κρυμμένους πατριώτες πέσανε θύματα της καλοστημένης αυτής πλεκτάνης και έτσι βγήκαν απ’ τους κρυψώνες τους στους δρόμους, στην πλατεία και στα καφενεία του χωριού.

   Αυτό ακριβώς περίμεναν και οι βούλγαροι εισβολείς. Και την επόμενη το πρωί στις 20 Γενάρη 1944, συγκεντρώνουν βίαια στην πλατεία του χωριού όσους ανύποπτους κάτοικους βρήκαν και τους κλείνουν στο σχολείο.

   Απ’ αυτούς διάλεξαν 58 αγωνιστές πατριώτες, από 18-80 χρονών, στους οποίους ανακοινώνουν ότι μπορούν να πάρουν μαζί τους ότι πράγματα θέλουν (κουβέρτες, τρόφιμα, ρούχα, κλπ.) δίνοντάς τους έτσι την εντύπωση πως πρόκειται να τους μεταφέρουν κάπου σε καμιά φυλακή ή στρατόπεδο για ανακρίσεις.

   Όταν έληξε όλη αυτή η απατηλή σκηνοθεσία, τους βάζουν ανάμεσα σε μια διμοιρία και τους οδηγούν προς την Περίκλεια, ακολουθούμενοι από πίσω από τις τρομαγμένες μάνες τους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους, από τους συγγενείς τους.

   Ύστερα από μισή περίπου ώρα αργής και εφιαλτικής πορείας τους σταματούν σε μια πλαγιά της νοτιοανατολικής  Τζένας, στη θέση «Γιατάχ» και εκεί τους αραδιάζουν ένα δίπλα στον άλλο, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

   Είχε πλέον φτάσει η στερνή τους ώρα. Ο απροσδόκητος θάνατός τους. Το τέλος της ζωής τους.

   Ο επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος, ένας σκληρός αξιωματικός του Φίλωφ, όταν είδε πως και οι 58 πατριώτες, νέοι και γέροι, στέκονταν ολόρθοι και ατρόμαχτοι μπροστά του λύσσιαξε απ’ την ρωμαίικη αυτή παλικαριά τους και πρόσταξε βιαστικά «πυρ».

   Το απόσπασμα σημαδεύει και ρίχνει καταπάνω τους. Απ’ τους 58 οι 47 λυγούν και πέφτουν άλλος εδώ και άλλος εκεί. Πολλοί τους αγκαλιασμένοι. Λυγούν και πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο. Και το αίμα τους χύνεται καυτό και πλημμυρίζει τον Κρανίο Τόπο τους για την Ελλάδα, τη λευτεριά, τη δημοκρατία του λαού.

   Οι 11, απ΄ τους 58 που έμειναν ζωντανοί ή βαριά τραυματισμένοι όπως ήταν κάτω απ’ τα πτώματα , όταν αντιλήφθηκαν πως αποχώρησε το εκτελεστικό απόσπασμα, βγήκαν κάτω από τους δολοφονημένους συγχωριανούς τους λουσμένοι στο αίμα και άρχισαν να τρέχουν αλαφιασμένοι σε διάφορες κατευθύνσεις.

   Ύστερα από το ομαδικό αυτό αιματοκύλισμα οι βούλγαροι δήμιοι πήραν το δρόμο της εγκληματικής επιστροφής τους αφήνοντας και τη Νότια μέσα στο αίμα, στους κοπετούς και φωτιά.

   Η Λαγκαδιά, η Περίκλεια, ο Αρχάγγελος και η Νότια και άλλοι ματοβαμένοι και πυρπολημένοι τόποι του Νομού μας, όπως το Ελευθεροχώρι, τα Γιαννιτσά, η Κρύα Βρύση, η Έδεσσα, η Σκύδρα, το Μεσημέρι, το Αρσένι, κλπ. θα στέκονται πάντα δίπλα στην Κάνδανο, στο Μεσόβουνο, στην Κατράνιτσα, στα  Καλάβρυτα, στο Δίστομο, στο Χορτιάτη, στην Κλεισούρα, στο Δομενικό και σε πλείστα άλλα ολοκαυτώματα της Ελλάδας σαν αψευδείς μάρτυρες της αδίσταχτης γενοκτονίας του λαού μας από τα κτήνη του Χίτλερ και των συνεργατών του στα  μαρτυρικά  χρόνια της κατοχής.

   Η Εθνική Αντίσταση παρά τους πρωτοφανείς κατατρεγμούς, το κάρφωμά της στο σταυρό του μαρτυρίου επί ολάκερες δεκαετίες από ντόπιους και ξένους διώκτες, παρά τις συκοφαντίες και τους χλευασμούς που υπέστη, εντούτοις στάθηκε ολόρθη στη ζωή, ως τη «φλεγόμενη και καιόμενη βάτος», φωτίζοντας και σήμερα το δρόμο του λαού μας στον τραχύ αγώνα του για την επιβίωση, την προάσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας, για τη λαϊκή κυριαρχία.

   Το ότι τέτοια ήταν και εξακολουθεί νάναι η Εθνική μας Αντίσταση επιβεβαιώνεται περίτρανα και απ’ την αναγνώρισή της το 1982 απ’ την Πολιτεία με κύριο κορμό της το μεγαλόπρεπο ΕΑΜ, που αποτελεί χωρίς υπερβολή, την πιο λαμπρή σελίδα  πατριωτικού φρονηματισμού της σύγχρονης Ιστορίας της Ελλάδας.

   Ένα αναπόσπαστο και αγωνιστικό κομμάτι του ΕΑΜικού κινήματος, αποτέλεσαν και αποτελούν και οι αλησμόνητοι νεκροί μας συμπατριώτες των ομαδικών τάφων Λαγκαδιάς, Περίκλειας, Αρχάγγελου και Νότιας, των οποίων τη μνήμη τιμούμε και φέτος με ευλάβεια, μαζί με εκατοντάδες επιζώντες αντιστασιακούς των Οργανώσεων ΠΕΑΕΑ, ΠΟΑΕΑ, ΠΣΑΕΕΑ, μαζί με τις αρχές, μαζί με πατριώτες απ’ τις πόλεις και τα χωριά του Νομού μας.

   Και θα τους μνημονεύουμε έτσι και πιο μαζικά κάθε χρόνο γιατί όπως μυριάδες γιοι και θυγατέρες του ανυπόταχτου λαού μας έτσι ακριβώς και αυτοί πρόσφεραν χωρίς τσιγκουνιά τη ζωή τους σε κείνα τα μαύρα χρόνια της γερμανικής δουλείας, για να  είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι, για να ανθούν και να καρπίζουν τα βουνά κι οι κάμποι μας, για να ζούμε σε ειρήνη.

   Πατριωτικό επομένως χρέος ολονών μας θα πρέπει νάναι πάντα, άσχετα από την πολιτική μας τοποθέτηση, να εμπνεόμαστε πάντοτε απ’ τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης πούναι και σήμερα επίκαιρα, για την υπεράσπιση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας, την κατοχύρωση των δημοκρατικών ελευθεριών του λαού μας, για την απαλλαγή της χώρας μας από κάθε είδους ξένη εξάρτηση.

Αιωνία σας η μνήμη.

 

Τον Ιούλη κυκλοφορεί μόνο ένα φύλλο καθώς και τον Αύγουστο προς το τέλος του μήνα

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Συζήτηση στη Βουλή 10-12 Ιούνη: Η κοινοβουλευτική ομάδα του "Κ"ΚΕ δε συμμετείχε στη συζήτηση για να μην ασκήσει κριτική στην αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης

Αντεργατική κυβερνητική τροπολογία για τους τραπεζοϋπάλληλους: κατεδάφιση κατακτήσεων του ΙΚΑ

ΙΔΒΕ-Αξιολόγηση: Αντιδραστικές αλλαγές στο φόντο της Συνόδου του Μπέργκεν

Ο "Ριζοσπάστης" καλύπτει συστηματικά τους διάφορους μοναρχοφασίστες που "επαναφέρει" η κυβέρνηση της ΝΔ για να μην την εκθέσει τα μάτια του λαού

Λευτέρης Λαζαρίδης - "καπετάν" Λευτεριάς

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους 40 εκτελεσμένους πατριώτες το 1944 από τα βουλγάρικα φασιστικά στρατεύματα στο χωριό Λαγκαδιά-Αριδαίας

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55