Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 216 15-30/11/2005Αρ. Φύλ. 216 15-30 Νοέμβρη 2005
Να επιστρέψουν απ' το Αφγανιστάν και τα Βαλκάνια οι έλληνες στρατιώτες-μισθοφόροι των ιμπεριαλιστών
Και νέοι στρατιώτες στο Αφγανιστάν παρά τους τελευταίους τραυματισμούς

Όχι στην μετατροπή της Ελλάδας σε «δεύτερο Ισραήλ»-χωροφύλακα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή

«Έλληνες στρατιώτες, επέσατε εις την Κορέαν, επί πατρίου εδάφους» (!)
Παναγιώτης Κανελλόπουλος


Στα μέσα Νοέμβρη (14.11.2005) τραυματίστηκαν, όπως είναι γνωστό, ελαφρά από την αφγανική αντίσταση, έξω απ’ την Καμπούλ, δυο έλληνες επαγγελματίες στρατιώτες μισθοφόροι των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών ιμπεριαλιστών στο Αφγανιστάν.

 Μετά από αυτό το περιστατικό, έλληνες και ΝΑΤΟϊκοί στρατιώτες σκότωσαν δυο αφγανούς άοπλους πολίτες που δεν σταμάτησαν για έλεγχο.

Είναι φανερό πως η επίθεση ενάντια στους έλληνες μισθοφόρους στρατιώτες αποτελεί προειδοποίηση και συνδέεται άμεσα με το γεγονός της επικείμενης νέας στρατιωτικής αποστολής στις 25 Νοέμβρη με σκοπό αυτή να αναλάβει από την 1η Δεκέμβρη 2005 τον έλεγχο-διοίκηση του αεροδρομίου της Καμπούλ για 4 μήνες (αναχώρησαν ήδη 38 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί της πολεμικής αεροπορίας για την Καμπούλ).

Η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή «δικαιολόγησε» την αποστολή νέων στρατιωτών, δια του κοινοβουλευτικού της εκπροσώπου Β. Πολύδωρα στη Βουλή, με το ότι οι έλληνες στρατιώτες κάνουν τάχα εκεί «αμυντική πολιτική»(!). Ο δε υπουργός Τύπου Θ. Ρουσόπουλος είχε δηλώσει, μετά τον τραυματισμό δυο ελλήνων στρατιωτών, ότι δεν τίθεται θέμα επιστροφής των ελληνικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, γιατί η Ελλάδα «έχει διεθνείς υποχρεώσεις τις οποίες οφείλει να τηρεί»!!!


Φέρετρα από την Κορέα με κουφάρια στρατιωτών-μισθοφόρων των αμερικάνων ιμπεριαλιστών -Πειραιάς 1955

Οι προκλητικές αυτές δηλώσεις θυμίζουν την ανάλογη προκλητική αντιδραστική δήλωση του ανεκδιήγητου μοναρχοφασίστα Παναγιώτη Κανελλόπουλου – κατά την υποδοχή φέρετρων των νεκρών μισθοφόρων στρατιωτών από την Κορέα – που έχει μείνει παροιμιώδης: «Έλληνες στρατιώτες, επέσατε εις την Κορέαν, επί πατρίου εδάφους»!!! Επαίσχυντη προκλητική δήλωση – μνημείο άκρατης υποτέλειας και πρωτοφανούς εθελοδουλίας της ντόπιας αντιδραστικής αστικής τάξης απέναντι στα αφεντικά της αμερικανο-ΝΑΤΟϊκούς ιμπεριαλιστές, η οποία αδίστακτα δολοφονούσε ως μισθοφόρος τους το γενναίο κορεατικό λαό και «κοκορεύονταν» ότι τα σύνορα της χώρας μας έφθαναν ως το «πάτριο» έδαφος της Κορέας!!!

Σήμερα είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις απέναντι στα αφεντικά της αμερικανούς ιμπεριαλιστές – γεγονός πολύ ανησυχητικό και άκρως επικίνδυνο για το λαό και τον τόπο – συνέπεια της στροφής της εξωτερικής πολιτικής απ’ την ΕΕ προς τις ΗΠΑ με την οποία προσδένεται σφιχτότερα-ασφυκτικότερα η χώρα στο νέο στρατηγικό επιθετικό στρατιωτικό δόγμα του Μπους και τη μετατροπή της σ’ ένα «δεύτερο Ισραήλ», δηλ. νέο χωροφύλακα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή, με τη δικαιολογία πως τάχα η Ελλάδα έχει «πολλά κοινά συμφέροντα με το Τελ Αβίβ»!!!

Κι’ αυτή την επικίνδυνη στροφή ασφυκτικότερης πρόσδεσης στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς των αμερικανών ιμπεριαλιστών, τα στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών της κυβέρνησης Καραμανλή δε διστάζουν να τη διαφημίζουν, με προκλητικό τρόπο, ως εξωτερική πολιτική που «εκφράζει»-«υπηρετεί» τάχα τα εθνικά συμφέροντα: «Όλες οι χώρες των Βαλκανίων αυτή τη στιγμή κοιτάζουν προς την Ουάσιγκτον. Μας συμφέρει λοιπόν μια στενή στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ για την εδραίωση της σταθερότητας στην περιοχή»!!!

Κι’ όλα αυτά σε μια στιγμή που «βράζουν» τα Βαλκάνια (Κόσσοβο, ΠΓΔΜ, κλπ.) και οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές, σ’ ανταγωνισμό με τους ιμπεριαλιστές των ΕΕ-Ρωσίας, υποθάλπουν και υποκινούν μια νέα αλληλοσφαγή μεταξύ των λαών των Βαλκανίων για να προωθήσουν τα επεκτατικά τους σχέδια στην περιοχή, σε μια στιγμή που επιδεινώνεται η κατάσταση στη Μεσόγειο (σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, Κύπρου, κλπ.) και η Μ. Ανατολή φλέγεται καθημερινά, ενώ τα εγκλήματα των αμερικανών ιμπεριαλιστών και του Ισραήλ σε βάρος των λαών πολλαπλασιάζονται, μα που δεν μπορούν να καταβάλλουν την αντίσταση των γενναίων λαών της περιοχής (Παλαιστίνης-Ιράκ), οι οποίοι μάχονται ηρωικά κατά των κατακτητών για να αποκτήσουν τη λευτεριά τους – αγώνας που είναι ταυτόχρονα προς όφελος του λαού μας και όλων των λαών του κόσμου.    

Αν ο τυχοδιωκτισμός του μοναρχοφασισμού της δεκαετίας του ΄50 έστειλε δια της βίας στο ιμπεριαλιστικό σφαγείο πολλές χιλιάδες παιδιών του λαού μας και τα μετέτρεψε σε δολοφόνους του γενναίου και ηρωικού κορεάτικου λαού και οι εκπρόσωποί του απευθυνόμενοι στις μανάδες, μαυροντυμένες τραγικές φιγούρες, που θωρούσαν περίλυπες τα κουφάρια των νεκρών παιδιών τους, προκαλώντας τες και κάνοντάς τους ταυτόχρονα πλύση εγκεφάλου, ισχυριζόμενοι ότι «έπεσαν εις την Κορέαν επί πατρίου εδάφους»(!), η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ – εκπρόσωπος των πιο αντιδραστικών και υποτελών δυνάμεων του τόπου – όταν φτάσουν τα φέρετρα θα διακηρύσσει για τους μισθοφόρους δολοφόνους του αφγανικού λαού: «Έλληνες στρατιώτες επέσατε εις τον βωμόν της ελευθερίας και της δημοκρατίας εις το Αφγανιστάν»!!!


Η ηρωική λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου και ο προδοτικός ρόλος των σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ
κατά της μετωπικής σύγκρουσης, κατά της κατάληψης, κατά της λαϊκής εξέγερσης

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ, προσπαθώντας να αποκρύψουν από τη νεολαία, την εργατική τάξη και το λαό την προδοτική στάση της ευτυχώς αποτυχημένης προσπάθειας σαμποταρίσματος εκ μέρους τους της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ του Πολυτεχνείου που οδήγησε στην ηρωική λαϊκή εξέγερση της 17ης Νοέμβρη του ΄73 και τη σύγκρουση με τις σιδηρόφραχτες δυνάμεις (στρατό, αστυνομία, Ασφάλεια, κλπ.) του φασιστικού καθεστώτος, ισχυρίζονται, δεκαετίες τώρα, ψευδόμενοι ασυστόλως, συστηματικά και προκλητικά, ότι στην εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 υπήρξε τάχα «καθοριστική η συμβολή του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, της αντιδικτατορικής ΕΦΕΕ» («Ρ» 15.11.2005, σελ. 6) και μάλιστα κάνουν ακόμα λόγο και για «μεγάλη και καθοριστική συμβολή»(!): «μεγάλη και καθοριστική συμβολή είχε το ΚΚΕ, με την πολιτική του, τη δράση παράνομων οργανώσεών του, της ΚΝΕ που ιδρύθηκε το 1968 και της αντιδικτατορικής ΕΦΕΕ» («Ρ» 15.11.2005, σελ.7). Είναι κι’ αυτό ένα από τα πάμπολλα μεγάλα «ιερά» και απ’ τα πλέον χοντροκομμένα ψεύδη των ντόπιων χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ηγετών.

Όμως δυστυχώς γι’ αυτούς όλες οι ιστορικές μαρτυρίες για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου που κατά καιρούς είδαν το φως της δημοσιότητας, αλλά το κυριότερο είναι – ακριβώς επειδή δεν μπορούν να αμφισβητηθούν τα γραφόμενά τους, μπορούν όμως να αποσιωποιηθούν, όπως το κάνουν συστηματικά – ότι οι δικές τους γραπτές  ο μ ο λ ο γ ί ε ς  της «4ης Ολομέλειας του Ιούλη 1976» είναι εκείνες που αποκαλύπτουν τον προδοτικό ρόλο των χρουστσοφικών σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ και επιβεβαιώνουν ότι αυτοί ήταν:

πρώτο, κατά της μετωπικής σύγκρουσης με τις σιδηρόφραχτες δυνάμεις της φασιστικής διχτατορίας,

δεύτερο, κατά της ηρωικής λαϊκής εξέγερσης του Σεπτέμβρη του ΄73,

τρίτο, κατά της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ του Πολυτεχνείου, την οποία, παρά το ότι χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα από το ανοιχτό σαμποτάζ ως τις αδίστακτες ψευδείς  συκοφαντίες-λασπολογίες σε βάρος αντιφασιστών και κομμουνιστών φοιτητών, απότυχαν να αποτρέψουν-ματαιώσουν,

τέταρτο, κατά της συνέχισης της κατάληψης, όταν αυτή πραγματοποιήθηκε παρά τις λυσσώδεις αντεπαναστατικές προσπάθειές τους, επιχειρώντας ανεπιτυχώς να «απαγκιστρώσουν» τους φοιτητές από το Πολυτεχνείο με στόχο τη ματαίωση της ηρωικής λαϊκής εξέγερσης.

Ευτυχώς για τους αγώνες της εργατικής τάξης και του λαού μας γενικά, αλλά και ιδιαίτερα για τον αντιφασιστικό αγώνα της νεολαίας, οι χρουστσοφικοί σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ – πράχτορες των συμφερόντων της μπουρζουαζίας στις γραμμές της εργατικής τάξης – δεν κατάφεραν να εκπληρώσουν τον προδοτικό ρόλο που τους είχε αναθέσει σ’ εκείνη την περίοδο η αντιδραστική «δημοκρατική» αστική τάξη, δηλ. να ματαιώσουν  την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου και τη σύγκρουση με το φασιστικό καθεστώς. Αν το είχαν επιτύχει θα είχε ματαιωθεί η ηρωική λαϊκή εξέγερση του Νοέμβρη του ΄73 – μια από τις σημαντικότερες και λαμπρότερες σελίδες στην ιστορία των αντιφασιστικών-αντιϊμπεριαλιστικών αγώνων του λαού και της νεολαίας μας.

Για την αποκάλυψη του προδοτικού ρόλου των ηγετών των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ δεν είναι καθόλου απαραίτητη η αναφορά στις πάμπολλες ιστορικές μαρτυρίες για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, επειδή είναι υπεραρκετές οι δικές τους ανοιχτές, ευτυχώς γραπτές, ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ, που περιέχονται στις εκτιμήσεις της «4ης Ολομέλειας του Ιούλη 1976», δηλ. οι εκτιμήσεις που έκαναν οι ίδιοι και μάλιστα 3 ολόκληρα χρόνια μετά την λαϊκή εξέγερση και επομένως μ’ όλη την άνεση χρόνου, ακριβέστερα στην: «Έκθεση και Συμπεράσματα για τα γεγονότα του Νοέμβρη 1973. Εγκρίθηκαν στην 4η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, Ιούλης 1976», δημοσιευμένη στην ΚΟΜΕΠ, τεύχος 11/1976, από όπου παρατίθενται τα παρακάτω αποσπάσματα.

Καταρχήν για τα γεγονότα γενικά στην «Έκθεση» ομολογείται ανοιχτά: «το Γραφείο του κλιμακίου δεν μπόρεσε, έστω και μετά τον αιφνιδιασμό που δέχτηκε με την έναρξή τους να καθοδηγήσει στο βαθμό που ήταν δυνατό τα γεγονότα αυτά». Επομένως τα περί «μεγάλης και καθοριστικής συμβολής του ΚΚΕ»(!) στα γεγονότα του Πολυτεχνείου είναι μυθεύματα και χονδροειδή ψεύδη της προδοτικής χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας.

Πριν παρατεθούν τα άλλα εξαιρετικής και πολύ αποκαλυπτικής σημασίας αποσπάσματα από την «Έκθεση» είναι απαραίτητο να υπογραμμιστεί ότι οι ηγέτες των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ ήταν αποφασισμένοι – ακριβώς επειδή κινούνταν στα πλαίσια της πολιτικής γραμμής της αστικής «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης απέναντι στη χούντα που δεν ήθελε σε καμιά περίπτωση την ΚΑΤΑΤΑΛΗΨΗ – να αποτρέψουν την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου, γι’ αυτό και δεν δίστασαν, εκτελώντας τις εντολές της αστικής «αντιπολίτευσης», να χρησιμοποιήσουν  ό λ α  τα μέσα, ακόμα και εκείνο της κατασυκοφάντησης των φοιτητών της Νομικής και Φυσικο-μαθηματικής που πήγαιναν για κατάληψη του Πολυτεχνείου προκειμένου να αποτρέψουν-ματαιώσουν ευθύς εξαρχής την ΚΑΤΑΛΗΨΗ που ήταν και ο  κ ύ ρ ι ο ς  πολιτικός στόχος των αντιδραστικών «δημοκρατικών» αστικών δυνάμεων, φτάνοντας μάλιστα ως το πλέον αθλιέστερο πολιτικά σημείο να καταγγείλουν τους αντιφασίστες φοιτητές ως «πράχτορες» της ΚΥΠ και της CIA: «καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη, 350 περίπου οργανωμένων πραχτόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο των Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου, με βάση τις εντολές του παραμερισμένου τώρα τέως πρωτοδικτάτορα Παπαδόπουλου και της αμερικανικής CIA, με σκοπό να προβάλλουν με κάθε μέσο τραμπουκισμού και προβοκάτσιας γελοία και αναρχικά συνθήματα και συνθήματα που δεν εκφράζανε τη στιγμή και τις συγκεκριμένες δυνάμεις». («Πανσπουδαστική», Συνδικαλιστικό Όργανο της Αντιδικτατορικής Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδας, αρ.φυλ. 8, Γενάρης-Φλεβάρης 1974).

Την επαίσχυντη και πανάθλια αυτή αντιδραστική καταγγελία τους σε βάρος των αντιφασιστών και κομμουνιστών φοιτητών της Νομικής-Φυσικο-μαθηματικής αντί να την υπογράφουν ως «αντιΕΦΕΕ», όπως στην πραγματικότητα έγινε και ήταν, την παρουσίασαν, αδίστακτοι στην εκπλήρωση του αντεπαναστατικού τους πολιτικού ρόλου, ως ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου, πλαστογραφώντας έτσι, όπως είναι γνωστό, την υπογραφή της.     

Οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ δεν ομολογούν μόνο ότι αιφνιδιάστηκαν από τα γεγονότα, αλλά και ότι η γενική γραμμή τους ήταν σαφώς  κ α τ ά  των  κ α τ α λ ή ψ ε ω ν  και επιπλέον θεωρούσαν, ειδικότερα την κατάληψη του Πολυτεχνείου, «αριστερίστικη»(!) ενέργεια: «εκτιμήθηκε ότι πρόκειται για μια ανεύθυνη και βιαστική κίνηση με έντονο το αριστερίστικο στοιχείο, που ήταν ως ένα βαθμό, έξω απ’ τη γραμμή της Οργάνωσης, η οποία εκείνο τον καιρό γενικά ήταν  κ α τ ά  των  κ α τ α λ ή ψ ε ω ν (υπογρ. δική μας) και των βιαστικών και απρογραμμάτιστων ανοιχτών εκδηλώσεων...»

Σ’ άλλο σημείο της «Έκθεσης» ομολογούν ότι απέτυχαν να αποτρέψουν, λόγω αδυναμίας τους, την κατάληψη, η οποία τους επιβλήθηκε υποχρεωτικά απ’ την πάλη των αντιφασιστών φοιτητών που ήταν υπέρ της κατάληψης: «αν η ΚΝΕ ήταν σωστά προετοιμασμένη και τα στελέχη της δούλευαν έγκαιρα, σωστά και επί τόπου μέσα στο Φ.Κ. μ’ αυτή την κατεύθυνση θα ήταν δυνατόν ή να μην  ε π ι λ ε γ ε ί  κ α θ ό λ ο υ  η  μ ο ρ φ ή  τ η ς  κ α τ ά λ η ψ η ς (υπογρ. δική μας), ή και αν προσωρινά πραγματοποιούνταν, να  σ τ ρ έ φ ο ν τ α ν  γρήγορα προς  ά λ λ ε ς  ε ξ ε λ ί ξ ε ι ς (υπογρ, δική μας). Και παρακάτω: «μέσα στο πλαίσιο της ταλάντευσης που έδειξαν τα στελέχη της ΑντιΕΦΕΕ, που, επειδή ήταν απροετοίμαστα να προτείνουν συγκεκριμένες μορφές πάλης, δέχτηκαν παθητικά, χωρίς να παίρνουν θέση, μια κατάσταση που επιβάλλονταν».

Σ’ ένα τρίτο σημείο ομολογούν ότι η κατάληψη έπρεπε να αποφευχτεί και επιπλέον να ματαιωθεί η μετωπική σύγκρουση με το φασιστικό καθεστώς: «το Γραφείο Σπουδάζουσας της ΚΝΕ θεώρησε ότι η  κ α τ ά λ λ η ψ η (υπογρ. δικής μας), παρ’ όλο που έπρεπε να είχε  α π ο φ ε υ χ τ ε ί (υπογρ. δική μας), μπορούσε να αξιοποιηθεί θετικά για το ανέβασμα της φοιτητικής και γενικότερα της λαϊκής πάλης ενάντια στο χουντομαρκεζίνικο καθεστώς. Κι’ αυτό θεωρεί ότι μπορεί να γίνει μέσα από την προσέλκυση της λαϊκής συμπαράστασης για την επίτευξη του στόχου του φκ – για ελεύθερες εκλογές και για την προβολή κοινών χουντικών συνθημάτων ζύμωσης...»

Τέλος ομολογούν ότι η ΚΑΤΑΛΗΨΗ αποτέλεσε όχι μόνο «αιφνιδιασμό» για τους ηγέτες των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ αλλά και επιπλέον ήταν γι’ αυτούς μια «επικίνδυνη περιπλοκή στην ανάπτυξη της αντιχουντικής πάλης»(!): «πρέπει να λεχθεί ότι η κατάληψη αποτέλεσε αιφνιδιασμό για τις καθοδηγήσεις του κόμματος και της ΚΝΕ. Δεν ήσαν προετοιμασμένες να δουν τις μέθοδες παρέμβασής τους στα γεγονότα, καθώς και τις μέθοδες συντονισμού της δράσης τους. Η Κ.Ο. και το Γραφείο της Κ.Σ της ΚΝΕ είδαν καταρχήν την  κ α τ ά λ η ψ η  σαν μια  ε π ι κ ί ν δ υ ν η  (υπογρ. δική μας) περιπλοκή στην ανάπτυξη της αντιχουντικής πάλης». Δηλαδή, όπως ακριβώς την έβλεπε και η αντιδραστική αστική «αντιπολίτευση»!!!

Μετά την κατάληψη του Πολυτεχνείου οι ηγέτες των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ, κινούμενοι στα πλαίσια της πολιτικής γραμμής της αστικής «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης και εκτελώντας τις εντολές της – η οποία δεν ήθελε σε καμιά περίπτωση την κατάληψη – δεν είχαν μόνο απλά τη «σκέψη» να πάρουν μέτρα, όπως ισχυρίζονται: «η σκέψη τους ήταν κυρίως να πάρουν μέτρα για την  ά μ ε σ η   α π α γ κ ί σ τ ρ ω σ η (υπογρ. δική μας) των φοιτητών από το Πολυτεχνείο», αλλά επιχείρησαν επανειλημμένα και απεγνωσμένα να πετύχουν άμεση απαγκίστρωση των φοιτητών απ’ το Πολυτεχνείο και ευτυχώς απέτυχαν παταγωδώς, χάρη στη μαχητική αντίσταση και δράση των χιλιάδων αντιφασιστών και κομμουνιστών φοιτητών που αρνήθηκαν να «σπάσουν» την ΚΑΤΑΛΗΨΗ και να εγκαταλείψουν το χώρο του Πολυτεχνείου.  

Έτσι η λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου οδήγησε σε πλήρη χρεοκοπία την αντεπαναστατική χρουστσοφική γραμμή των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ και στο ξεσκέπασμα του αντεπαναστατικού, στην υπηρεσία της αντιδραστικής αστικής τάξης, ρόλου των ρεβιζιονιστών ηγετών.

Αν ως τις παραμονές της διχτατορίας, η αντεπαναστατική σοσιαλδημοκρατική γραμμή του ντόπιου χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού αφόπλισε ιδεολογικά και πολιτικά την εργατική τάξη και τις πλατιές λαϊκές μάζες, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στην εγκαθίδρυση, χωρίς αντίσταση, της στρατιωτικο-φασιστικής διχτατορίας, τις μέρες της ηρωικής λαϊκής εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η γραμμή αυτή όχι μόνο χρεοκόπησε αλλά και βρέθηκε ανοιχτά πλέον στην υπηρεσία και τις τότε πολιτικές επιδιώξεις της αστικής «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης και ταυτόχρονα ξεμασκάρεψε τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ και αποκάλυψε τον προδοτικό ρόλο των λακέδων αυτών του κεφαλαίου.


Ζήτω η λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου

Πολυτεχνείο Νοέμβρης 1973


ΙΡΑΚ: Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές κατέκαψαν άμαχους με χημικά όπλα

Οι λαοί «περιμένουν» ακόμα από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές να προσκομίσουν τα στοιχεία για την ύπαρξη χημικών όπλων στο Ιράκ, που βέβαια δεν είναι ποτέ να παρουσιάσουν αφού δεν βρέθηκαν χημικά όπλα, γιατί απλούστατα δεν υπήρχαν.

Αντί για «ύπαρξη» χημικών όπλων στο Ιράκ, αποκαλύπτεται τώρα ότι τα αμερικάνικα στρατεύματα ήταν εκείνα που χρησιμοποίησαν χημικά όπλα ενάντια στο λαό του Ιράκ, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις των αμερικανών ιμπεριαλιστών ότι «οι δυνάμεις των ΗΠΑ που συμμετείχαν στη συμμαχική επιχείρηση απελευθέρωσης του Ιράκ εξακολουθούν να χρησιμοποιούν μόνο νόμιμα συμβατικά όπλα εναντίων στρατιωτικών στόχων».

Όμως όπως μετέδωσε τελευταία η ιταλική τηλεόραση «RAI NEWS 24» η οποία πρόβαλλε ντοκιμαντέρ από την επίθεση και κατάληψη της Φαλούτζα οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν χημικά όπλα. Προβλήθηκαν φρικιαστικές εικόνες καμένων πτωμάτων που οφείλονται στην χρηματοδότηση απ' τα αμερικάνικα στρατεύματα χημικών όπλων δηλ. βομβών λευκού φωσφόρου, αλλά και βομβών ναπάλμ. Σε συνέντευξη του αμερικάνου Τζον Ενγκελχαρτ, που πήρε μέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την κατάληψη της Φαλούτζα, στον Σ. Ρανούτσι, αυτός είπε: «άκουσα τη διαταγή να είμαστε προσεχτικοί γιατί θα γινόταν χρήση λευκού φωσφόρου στη Φαλούτζα. Στη στρατιωτική αργκό είναι γνωστό ως Γουίλι Πιτ. Ο φώσφορος καίει σώματα, λιώνει την ανθρώπινη σάρκα ως το κόκαλο... Είδα καμένα πτώματα γυναικών και παιδιών. Ο  φώσφορος όταν έρχεται σε επαφή με οξυγόνο εκρήγνυται και σχηματίζει ένα παχύ νέφος. Οποιοσδήποτε σε περίμετρο 150 μέτρων δεν έχει καμία ελπίδα».

Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές επιχείρησαν με ανακοίνωσή τους να διαψεύσουν το έγκλημα που διέπραξαν: «όσοι ισχυρίζονται ότι οι αμερικάνικες δυνάμεις χρησιμοποίησαν βόμβες ναπάλμ και λευκό φώσφορο ως χημικά όπλα ή υποκατάστατα αυτών, αγνοούν τα εξής δεδομένα: οι  ΗΠΑ κατέστρεψαν τα τελευταία αποθέματα των βομβών ναπάλμ του 2001, διατηρούν όμως μια εμπρηστική βόμβα την Mk77 Mod5».

Τέτοιες κυνικού χαρακτήρα ανακοινώσεις των αμερικάνων ιμπεριαλιστών δεν μπορούν να συγκαλύψουν τα πρωτάκουστα αυτά εγκλήματα σε βάρος του ιρακινού λαού.


Ανακοινώσεις της ΧΙης Διεθνούς Σύσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστών Κομμάτων και Οργανώσεων


Προς την Ιρακινή Πατριωτική Συμμαχία και ολόκληρη την Ιρακινή Αντίσταση

Η Διεθνής Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων χαιρετίζει την πατριωτική και ηρωική Αντίσταση των Ιρακινών ενάντια στους αμερικανούς ιμπεριαλιστές καταχτητές και τους συνεργάτες τους.

Η ηρωική σας Αντίσταση έχει τη δραστήρια υποστήριξη των Κομμουνιστών και των Μαρξιστών-Λενινιστών όλου του κόσμου. Τα συμφέροντα των κατακτημένων και καταπιεσμένων λαών, της εργατικής τάξης και των δυνάμεων της Αντίστασης ενάντια στον ιμπεριαλισμό είναι κοινά και συνενώνονται στον αγώνα ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, που επιδιώκει να κατακτήσει και να καταπιέσει τον κόσμο.

Για τις εργάτριες και τους εργάτες, για τους λαούς όλου του κόσμου, η Λευτεριά και η Νίκη του Ιρακινού λαού και η Αντίστασή του είναι υπόθεση πολύ μεγάλης σημασίας. Ο γενναίος αγώνας σας προετοιμάζει μια δεινή-επαίσχυντη ήττα των αμερικανών ιμπεριαλιστών και των Κούϊσλινγκ. Η λαϊκή αντίσταση στο Ιράκ δεν υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα του Ιρακινού λαού, αλλά ευθέως και τα συμφέροντα των άλλων λαών που απειλούνται απ’ τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους «προληπτικούς» του πολέμους.

Δόξα στην Ιρακινή Αντίσταση!

Λευτεριά στον Al-Jabbar al-Kubaisi, πρόεδρο της Ιρακινής Πατριωτικής Συμμαχίας και όλων των άλλων πολιτικών κρατουμένων!

Κάτω ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και οι συνεργάτες του!

Οχτώβρης 2005

 

 

Για την κατάσταση στη Τυνησία

Από τις 18 Οχτώβρη ο σύντροφος Hamma Hammami, εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος των Εργατών Τυνησίας (PCOT), συμμετέχει, μαζί με έξι άλλους τυνήσιους πολιτικούς και συνδικαλιστές ηγέτες, σε απεργία πείνας. Αυτή η απεργία πραγματοποιείται σ’ ένα κλίμα που χαρακτηρίζεται από την αυξανόμενη καταπίεση στην Τυνησία.

Η απεργία αφορά 3 αιτήματα:

   - πολιτική και συνδικαλιστική οργανωτική ελευθερία

   - ελευθερία τύπου και πληροφόρησης

   - αναγγελία-δημοσίευση νόμου γενικής αμνηστίας στην Τυνησία.

Η απεργία, που βρίσκει ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη, αναπτύσσεται και μετατρέπεται σ’ ένα πλατύ πολιτικό κίνημα ενάντια στην διχτατορία της Τυνησίας.

Η Διεθνής Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων εκφράζει την αλληλεγγύη της στο αδελφό Κόμμα, το PCOT, και στον τυνησιακό λαό στην πάλη τους ενάντια στη διχτατορία και για πολιτικές ελευθερίες στην Τυνησία.

Η Διεθνής Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων καταδικάζει αποφασιστικά την υποστήριξη που έχει το διχτατορικό καθεστώς του Ben Ali από την πλευρά των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ και Ευρώπης, κι’ αυτό σε μια περίοδο όπου οι ίδιες δυνάμεις, με πρόσχημα την υπεράσπιση της ελευθερίας και της δημοκρατίας, προετοιμάζουν εξαπόλυση πολέμων.

Οχτώβρης 2005

 

Για την κατάσταση και τις συνθήκες εργασίας της εργατικής τάξης στο Ιράν

  - Μπροστά στη δραματική κατάσταση των εργατών του Ιράν σε μερικούς τομείς της οικονομίας, προερχόμενη απ’ την οφειλή μισθών 10 μηνών, σε μερικές περιπτώσεις ενός χρόνου,

  - Μπροστά στο ότι η κυβέρνηση των «Μουλάδων» καταπιέζει την εργατική τάξη, την καταδιώκει και εφαρμόζει θρησκευτικό δεσποτισμό,

  - Μπροστά στο ότι οι καπιταλιστές σε συνενοχή-συνεργασία με τον ανώτατο κλήρο εκμεταλλεύονται άγρια τους εργάτες της χώρας,

 H 11η Ολομέλεια της Διεθνούς Σύσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων καταδικάζει την αντιδραστική στάση της ισλαμικής κυβέρνησης του Ιράν και υποστηρίζει την πάλη των εργατών που διεξάγεται κάτω από δύσκολες συνθήκες για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους:

   * Άμεση και πλήρη πληρωμή των καθυστερημένων μισθών

   * Απαγόρευση των αβέβαιων σχέσεων εργασίας και διασφάλιση του δικαιώματος Συλλογικών Συμβάσεων

   * Διασφάλιση του δικαιώματος ελεύθερης οργάνωσης ανεξάρτητων Συνδικάτων.

Η Σύσκεψη καλεί ολόκληρο τον Ιρανικό λαό να υποστηρίξει την εργατική τάξη στην πάλη για τα δίκαια αιτήματά της.

Η Σύσκεψη διαβεβαιώνει την εργατική τάξη και τον λαό του Ιράν για τη σταθερή υποστήριξη της πάλης τους για την υπεράσπιση της εθνικής ακεραιότητας, για να μπορέσει ν’ αντισταθεί στις επιθετικές ενέργειες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του ενάντια στο Ιράν.

Οχτώβρης 2005

 


Γέννηση-χαρακτήρας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και το Σοβιετικό Σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό Κοινωνικό Σύστημα

Με την ευκαιρία των 60 χρόνων από τη μεγάλη αντιφασιστική ΝΙΚΗ των λαών και την ήττα του χιτλεροφασισμού αναδημοσιεύουμε σε συνέχειες τον βαρυσήμαντο λόγο (9 Φλεβάρη 1946) του αρχιτέκτονα, οργανωτή και καθοδηγητή της νίκης και μεγάλου στρατηλάτη όλων των νικών Ιωσήφ Στάλιν, που αναλύει, από τη σκοπιά του επαναστατικού μαρξισμού, τα αίτια και τις ρίζες του πολέμου, τεκμηριώνει το αναπόφευκτο του πολέμου γενικά και προσδιορίζει το χαρακτήρα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ειδικά, για να υπογραμμίσει επιπλέον «τη μεγάλη ιστορική σημασία της Νίκης» που «σημαίνει πρώτα απ' όλα ότι νίκησε το σοβιετικό κοινωνικό σύστημα».

ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ: Λόγος στους εκλογείς μου

   Στις 9 του Φλεβάρη 1946 ο στρατάρχης Στάλιν μίλησε στους εκλογείς της εκλογικής του περιφέρειας, σε συγκέντρωσή τους στο Μεγάλο θέατρο της Μόσχας. Ο πρόεδρος της συγκέντρωσης έδωσε το λόγο στον Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν. Η εμφάνιση του Στάλιν στο βήμα χαιρετίζεται από τους εκλογείς με θυελλώδεις ζητωκραυγές, που διαρκούν κάμποση ώρα. Όλοι οι παρευρισκόμενοι όρθιοι χαιρετούν το Στάλιν. Στην αίθουσα αντηχούν αδιάκοπα οι φωνές: «Ζήτω ο μεγάλος Στάλιν!», «Να μας ζήσεις μεγάλε Στάλιν!», «Ζήτω ο αγαπημένος μας Στάλιν!». Ο Στρατάρχης Στάλιν εκφώνησε τον παρακάτω λόγο:

 

Σ ύ ν τ ρ ο φ ο ι,

   Πέρασαν οχτώ χρόνια από τις προηγούμενες εκλογές για το Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Η περίοδος αυτή ήταν πλούσια σε αποφασιστικά γεγονότα. Τα πρώτα τέσσερα χρόνια πέρασαν με την εντατική δουλειά των σοβιετικών ανθρώπων για την πραγματοποίηση του τρίτου πεντάχρονου σχεδίου. Τα υπόλοιπα τέσσερα χρόνια τα γέμισαν τα γεγονότα του πολέμου ενάντια στους γερμανούς και γιαπωνέζους επιδρομείς, τα γεγονότα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.

   Δε χωρεί αμφιβολία ότι ο πόλεμος είναι το σημαντικότερο γεγονός της περιόδου που πέρασε.

   Θα ήταν σφάλμα να νομίζουμε πως ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ήρθε ξαφνικά, ή ήρθε σαν αποτέλεσμα των σφαλμάτων που έκαναν τούτοι ή εκείνοι οι πολιτικοί ηγέτες των κρατών, αν και δε χωρεί αμφιβολία πως έχουν γίνει σφάλματα. Ο πόλεμος γεννήθηκε σαν αναπόφευκτη συνέπεια της ανάπτυξης των διεθνών οικονομικών και πολιτικών δυνάμεων του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλισμού. Οι μαρξιστές δεν έπαψαν να τονίζουν ότι το κεφαλαιοκρατικό σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας κρύβει μέσα του τα στοιχεία της γενικής κρίσης και της ένοπλης σύγκρουσης, ότι ακριβώς γι’ αυτό η ανάπτυξη του παγκόσμιου καπιταλισμού στην εποχή μας δε συντελείται με ομαλή και ρυθμική κίνηση προς τα εμπρός, αλλά με κρίσεις και πολεμικές καταστροφές. Η ανισόμετρη ανάπτυξη των κεφαλαιοκρατικών χωρών οδηγεί με τον καιρό στην απότομη παραβίαση της «ισορροπίας» του παγκόσμιου κεφαλαιοκρατικού συστήματος, οπότε η ομάδα εκείνη των κεφαλαιοκρατικών χωρών που θεωρεί τον εαυτό της λιγότερο εξασφαλισμένο σε πρώτες ύλες και αγορές για προϊόντα της, προσπαθεί συνήθως ν’ αλλάξει την κατάσταση και να ξαναμοιράσει προς όφελός της τις «σφαίρες επιρροής», χρησιμοποιώντας την ένοπλη δύναμη. Αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου είναι το χώρισμα του κεφαλαιοκρατικού κόσμου σε δυο εχθρικά στρατόπεδα και ο πόλεμος ανάμεσά τους.

   Θα ήταν ίσως δυνατό ν’ αποφευχθεί η πολεμική καταστροφή, αν υπήρχε η δυνατότητα να ξαναμοιράζονται περιοδικά ανάμεσα στις χώρες οι πρώτες ύλες και οι αγορές για την πώληση των προϊόντων ανάλογα με την οικονομική βαρύτητα των χωρών, αν υπήρχε η δυνατότητα να παίρνονται συντονισμένα και ειρηνικά τέτοιες αποφάσεις. Αυτό όμως δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί μέσα στις σημερινές κεφαλαιοκρατικές συνθήκες ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας.

   Έτσι, σαν αποτέλεσμα της κρίσης του κεφαλαιοκρατικού συστήματος της παγκόσμιας οικονομίας, γεννήθηκε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και σαν αποτέλεσμα της δεύτερης κρίσης ήρθε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. 

   Αυτό βέβαια δε θα πει πως ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος είναι αντιγραφή του πρώτου. Απεναντίας, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος διαφέρει ουσιαστικά από τον πρώτο. Πρέπει νάχουμε υπόψη μας ότι τα κυριότερα φασιστικά κράτη – Γερμανία, Ιαπωνία, Ιταλία – πριν επιτεθούν κατά τη Σοβιετικής Ένωσης εκμηδένισαν στις ίδιες τις χώρες τους και τα τελευταία λείψανα των αστικοδημοκρατικών ελευθεριών, εγκαθίδρυσαν στις χώρες τους σκληρά καθεστώτα τρομοκρατίας, καταπάτησαν την αρχή της κυριαρχίας και της ελεύθερης ανάπτυξης των μικρών χωρών, διακήρυξαν σαν αρχή τους την πολιτική της αρπαγής ξένων εδαφών, δηλώνοντας απροκάλυπτα πως επιδιώκουν να καταχτήσουν την παγκόσμια κυριαρχία και να επιβάλουν παντού το φασιστικό καθεστώς. Με την κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας και των κεντρικών περιοχών της Κίνας έδειξαν πως είναι έτοιμα να πραγματοποιήσουν την απειλή τους για υποδούλωση όλων των φιλελεύθερων λαών. Γι’ αυτό ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ενάντια στα κράτη του άξονα πήρε από την πρώτη μέρα χαραχτήρα πολέμου αντιφασιστικού, απελευθερωτικού, που ένας από τους σκοπούς του ήταν η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο ενάντια στα κράτη του άξονα δε μπορούσε παρά να δυναμώσει – και πραγματικά δυνάμωσε – τον αντιφασιστικό και απελευθερωτικό χαραχτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.

   Πάνω σ’ αυτή τη βάση δημιουργήθηκε ο αντιφασιστικός συνασπισμός της Σοβιετικής Ένωσης, των Ενωμένων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας και των άλλων φιλελεύθερων κρατών, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην υπόθεση της συντριβής των ενόπλων δυνάμεων του άξονα.

   Έτσι έχει το ζήτημα της γέννησης και του χαραχτήρα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.

   Τώρα, ίσως όλοι να παραδέχονται ότι ένας τέτοιος πόλεμος δεν ήταν και δε μπορούσε να είναι τυχαίο γεγονός στη ζωή των λαών, ότι στην πράξη μεταβλήθηκε σε πόλεμο των λαών για την ύπαρξή τους, γι’ αυτό και δε μπορούσε να είναι σύντομος, κεραυνοβόλος.

   Σχετικά με τη χώρα  μας, ο πόλεμος αυτός ήταν ο πιο σκληρός και δύσκολος απ’ όλους που γνώρισε η ιστορία της πατρίδας μας.

   Ο πόλεμος δεν ήταν μόνο κατάρα. Ήταν μαζί κ’ ένα μεγάλο σχολιό δοκιμασίας και ελέγχου όλων των δυνάμεων του λαού. Ο πόλεμος απογύμνωσε όλα τα γεγονότα, πέταξε χωρίς οίκτο όλους τους πέπλους και τα καλύμματα που έκρυβαν το αληθινό πρόσωπο των κρατών, των κυβερνήσεων, των κομμάτων και τα εμφάνισε στη σκηνή χωρίς μάσκα, χωρίς φκιασίδι, μ’ όλα τα ελαττώματα και τα προτερήματά τους. Ο πόλεμος υπόβαλε σ’ ένα είδος εξετάσεις το σοβιετικό μας σύστημα, το κράτος μας, την κυβέρνησή μας, το κομμουνιστικό μας κόμμα και έκανε τον απολογισμό της δουλειάς τους, σα να μας έλεγε: να οι άνθρωποι και οι οργανώσεις σας, τα έργα και οι μέρες τους, δείτε τα προσεχτικά και κρίνετέ τα.

   Αυτό είναι μια από τις θετικές πλευρές του πολέμου.

   Για μας, τους εκλογείς, το γεγονός αυτό έχει μεγάλη σημασία, γιατί μας βοηθάει να εκτιμήσουμε γρήγορα και αντικειμενικά τη δράση του κόμματος και των ανθρώπων και να βγάλουμε σωστά συμπεράσματα. Σε άλλους καιρούς θα ήμασταν υποχρεωμένοι να μελετούμε τους λόγους και τις εκθέσεις των αντιπροσώπων των οργανώσεων, να τους αναλύουμε, να συγκρίνουμε τα λόγια με τα έργα τους, να βγάζουμε συμπεράσματα και τα παρόμοια. Αυτό προϋποθέτει μια πολύπλοκη και δύσκολη δουλειά και δεν υπάρχει εγγύηση ότι δε θα γίνουν λάθη. Τώρα όμως το ζήτημα μπαίνει διαφορετικά, τώρα που ο πόλεμος τέλειωσε, τώρα που ο πόλεμος ο ίδιος έχει ελέγξει τη δουλειά των οργανώσεων και των καθοδηγητών, τώρα είναι πολύ πιο εύκολο να κρίνουμε και να βγάλουμε συμπεράσματα.

    Ποια λοιπόν είναι τα συμπεράσματα από τον  πόλεμο;

   Υπάρχει ένα βασικό συμπέρασμα, που απ’ αυτό πηγάζουν όλα τα άλλα συμπεράσματα. Κι αυτό είναι ότι στο τέλος του πολέμου, οι εχθροί νικήθηκαν και μεις μαζί με τους συμμάχους μας βγήκαμε νικητές. Τελειώσαμε τον πόλεμο με πλήρη νίκη πάνω στον εχθρό κι αυτό είναι το κυριότερο συμπέρασμα από τον πόλεμο. Αυτό όμως είναι ένα πάρα πολύ γενικό συμπέρασμα και δε μπορούμε να αρκεσθούμε σ’ αυτό. Η συντριβή του εχθρού σ’ έναν τέτοιο πόλεμο, όπως ήταν ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, που άλλος δεν ξανάγινε στην ιστορία της ανθρωπότητας, σημαίνει ότι επιτύχαμε μια κοσμοϊστορική νίκη. Όλα αυτά είναι σωστά, όμως είναι και πολύ γενικά. Για να καταλάβουμε τη μεγάλη ιστορική σημασία της νίκης μας πρέπει να δούμε πιο συγκεκριμένα το ζήτημα.

Συνεχίζεται

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Η ηρωική λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου και ο προδοτικός ρόλος των σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ

Ζήτω η λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου

Ιράκ: Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές κατέκαψαν άμαχους με χημικά όπλα

Ανακοινώσεις της ΧΙης Διεθνούς Σύσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστών Κομμάτων και Οργανώσεων

Προς την Ιρακινή Πατριωτική Συμμαχία και ολόκληρη την Ιρακινή Αντίσταση

Για την κατάσταση στην Τυνησία

Για την κατάσταση και τις συνθήκες εργασίας της εργατικής τάξης του Ιράν

Ιωσήφ Στάλιν: Λόγος στους εκλογείς μου
 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55