Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 223 1-15/3/2006Αρ. Φύλ. 223 1-15 Μάρτη 2006
Κυβερνητικός ανασχηματισμός σε αντιδραστική κατεύθυνση
-Υπουργοποίηση του πιο σκληρού πυρήνα του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ
-Βάρβαρες επιθέσεις των ΜΑΤ ενάντια στους εργαζόμενους
-Φασιστική επιστράτευση των απεργών ναυτεργατών

Τα απανωτά, αναρίθμητα «βατερλώ» της αποχαυνωμένης-νυσταλέας κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ στους τομείς της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα στον τομέα της οικονομικής πολιτικής, που χαρακτηρίζουν το «βίο και την πολιτεία» της, και που τώρα τελευταία κορυφώθηκαν στην πρωτοφανή προκλητική περίπτωση κατασκοπίας σε βάρος της χώρας από τη CIA δείχνουν- πέρα από την αντιδραστική της ταξική πολιτική- μια κλασικής μορφής ανικανότητα που, χωρίς αμφιβολία, θα μείνει στην πολιτική ιστορία του τόπου παροιμιώδης. Ο δε επικεφαλής της, αν δε διακρίνεται για ιδιαίτερες πολιτικές ικανότητες, τα «καταφέρνει», τουλάχιστον τελευταία, να διαβάζει στη Βουλή κάποιες κακογραμμένες «εκθέσεις ιδεών», παίρνοντας και τις ανάλογες σοβαροφανείς πόζες, απ' τις οποίες, του κάκου αναμένει προσδώσει κάποιου, έστω ελάχιστου, πολιτικού κύρους, αφού αυτό είναι ανύπαρκτο στην περίπτωση του.

Αν στα παραπάνω προστεθούν και οι χονδροειδείς ψευδείς προεκλογικές ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τότε η εικόνα που αποκαλύπτεται στα μάτια ολόκληρου του λαού, είναι μια κυβέρνηση, όχι μόνο νυσταλέων και εκμηδένισής τους, που όξυναν και βάθυναν πολύ επικίνδυνα το προτσές της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής.

Η αντιδραστική κυβέρνηση των «νταβα­τζήδων» πέτυχε, σε χρόνο ρεκόρ, με την αντιλαϊκή-αντεργατική της πολιτική, αλλά και με τις ψευδείς υποσχέσεις και την ανικανότητά της, να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά αρνητικό για τον εαυτό της κλίμα, παρόλο που η αντιπολίτευση των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη (ΠΑΣΟΚ, «Κ»ΚΕ('56), ΣΥΝ), αν δε στηρίζει προκλητικά την πολιτική της.

Έτσι, λοιπόν, μέσα σε αυτό το αρνητικό και βαρύ για την κυβέρνησή του κλίμα, ο πρωθυπουργός αποφάσισε κυβερνητικό ανασχηματισμό, επιστρατεύοντας-υπουργοποιώντας τον κατεξοχήν σκληρό πυρήνα του μοναρχοφασιστικού κόμματός του, προφανώς όχι γιατί ελπίζει σε αναστροφή του από κάθε πλευρά αρνητικού για την κυβέρνηση κλίματος, αλλά για να αντιμετωπίσει-τσακίσει τα αναμενόμενα λαϊκά ξεσπάσματα, εν όψει και των νέων αντιδραστικών μέτρων που σχεδιάζει να εφαρμόσει.

Δεν είναι τυχαίο ότι το υπουργείο Εργασίας ανέλαβε ο γνωστός χουντικός φασίστας Σάββας Τσιτουρίδης, το υπουργείο Άμυνας ο Ε. Μεϊμαράκης, πάλαι ποτέ αρχηγός των φασιστών τραμπούκων Ρέιντζερς που δολοφόνησαν τον αγωνιστή καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα στην Πάτρα, και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης ο πασίγνωστος «κανίβαλος» του μοναρχοφασισμού υπερφίαλος Β. Πολύδωρας (με πρώτη δήλωση στους δημοσιογράφους: «Δεν είμαι δεξιός κανίβαλος», Ελευθεροτυπία, 16/2/2006, σελ. 6), που φιλοδοξεί να κάνει πράξη τη γνωστή αντιδραστική ρήση της φασιστικής Δεξιάς «ο αστυνομικός είναι το κράτος», και συσπειρώνει, όπως σωστά επισημαίνουν «ΤΑ ΝΕΑ», το φασιστικό συρφετό των μοναρχοφασιστών που «χάνονται» προς το φασιστικό ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη.

Δεν μπορούσε, βέβαια, να μείνει απ’ έξω ο πολύς Γ. Κεφαλογιάννης, που αναβαθμίστηκε σε σύμβουλο του πρωθυπουργού, για να του δίνει, μάλλον, οδηγίες-συμβουλές, πώς να γράφει συγχαρητήριες επιστολές στον «αδερφό Στέλιο», τον εγκληματία φασίστα Στ. Παττακό, όπως έπραξε εκείνος.

Τέλος, το Υπουργείο Εξωτερικών ανέλαβε, όπως ήταν αναμενόμενο, η Ντόρα Μπακογιάννη, γνωστή για τους ιδιαίτερους προκλητικούς δεσμούς της με τα αφεντικά της αμερικανούς ιμπεριαλιστές. Αυτή την περίοδο την έχουν μεγάλη ανάγκη οι ΗΠΑ, για να περάσουν την πολιτική τους στο Κυπριακό, τις σχέσεις Ελλάδας—Τουρκίας και στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή. Το Υπουργείο Εξωτερικών θα αποτελέσει για την Μπακογιάννη, ενδεχομένως, το εφαλτήριο για τη σύντομη αναρρίχησή της στην αρχηγία της ΝΔ. Δεν αποκλείεται αυτό να συμβεί σε 2 χρόνια, σε περίπτωση ήττας της ΝΔ στις ερχόμενες εκλογές.

Αμέσως μετά τον ανασχηματισμό, χωρίς καν να περάσει «24ωρο», ο «κανίβαλος» της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς Β. Πολύδωρας διέταξε, με εντολή του πρωθυπουργού, τρεις βάρβαρες επιθέσεις των ΜΑΤ εναντίον των εργαζομένων στα λιπάσματα, τράπεζες και των λιμενεργατών, τους οποίους η κυβέρνηση επιστράτευσε, εφαρμόζοντας το φασιστικό μέτρο της επιστράτευσης που διατηρεί ακόμα σε ισχύ, φοβούμενη νέες κινητοποιήσεις των λιμενεργατών.


Φασιστική επιστράτευση των ναυτεργατών

Ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» αποσιωπά εντελώς και αποκρύπτει την επίθεση των ΜΑΤ ενάντια στους ναυτεργάτες

Σε πλήρη ευθυγράμμιση με τον αντιδραστικό φιλοκυβερνητικό Τύπο στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής

Η «Ελευθεροτυπία» και η «Αυγή» προβάλλουν πρωτοσέλιδα, με φωτογραφίες, την επίθεση των ΜΑΤ εναντίον των ναυτεργατών, αντίθετα με το «Ριζοσπάστη», που δεν το αναφέρει καν σαν γεγονός ούτε στις μέσα σελίδες.

Η απεργία των ναυτεργατών, που αποφασίστηκε από τους ρεφορμιστές ηγέτες της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ) - κάτω, προφανώς, από την πίεση των οξύτατων προβλημάτων των εργαζομένων - και ξεκίνησε στις 16 Φλεβάρη, προκάλεσε πολύ μεγάλο πονοκέφαλο στην αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή. Και αυτό γιατί, πρώτο, ήταν η πρώτη μεγάλη απεργία εργαζομένων, αφού υπήρξε καθολική η συμμετοχή σε αυτή, δεύτερο, δημιούργησε πολλά πιεστικά προβλήματα σε διάφορα μέρη της χώρας, και, τρίτο, απειλούσε άμεσα να συμπαρασύρει και άλλους κλάδους εργαζομένων σε μαχητικές κινητοποιήσεις, τόσο για τα δικά τους προβλήματα, όσο, το πιο σπουδαιότερο, για τα γενικότερα προβλήματα, που αφορούν όλους τους εργαζόμενους (ωράριο, συλλογικές συμβάσεις, ασφαλιστικό κλπ).

Παρά τις πιέσεις και τις μεθοδεύσεις, η κυβέρνηση δεν κατάφερε, ούτε τους δικούς της συνδικαλιστές να πείσει να παίξουν το ρόλο του διασπαστή-απεργοσπάστη, γι’ αυτό ο κρητικός τραμπουκάκος Μ. Κεφαλογιάννης επιστράτευσε το δικό του φασιστικό συρφετό αγροτών οπαδών του, από διάφορα σημεία της Κρήτης, που προσπάθησαν, με τραμπουκισμούς και φασιστικές αντιδιαδηλώσεις, να σπάσουν την απεργία στο λιμάνι του Ηρακλείου, όμως δεν τα κατάφεραν.

Μετά απ’ αυτό το φιάσκο, ήρθε η προσφυγή στο Πρωτοδικείο του Πειραιά για να βγει η απεργία «παράνομη», που όμως, προς τιμή του δικαστή, και αυτή η προσπάθεια-μεθόδευση οδήγησε σε νέο φιάσκο την κυβέρνηση των «νταβατζήδων».

Μπροστά σ’αυτή την κατάσταση, η κυβέρνηση κατέφυγε στα ΜΑΤ, που ούτε και αυτά, παρά την πρωτοφανή βαρβαρότητα, έφεραν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, για να καταλήξει στο φασιστικό μέτρο της επιστράτευσης.

Η βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ και του Λιμενικού, με γκλομπς, δακρυγόνα και χημικά, ενάντια στους ναυτεργάτες και τους συμπαραστάτες διαδηλωτές, μετέτρεψε το λιμάνι του Πειραιά σε πεδίο μάχης. Σωστά ο ρεφορμιστής συνδικαλιστής Αντώνης Νταλακογιώργος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), μίλησε για «φασιστική κατοχή του λιμανιού», ενώ την ίδια στιγμή που η επίθεση των ΜΑΤ βρισκόταν σε εξέλιξη, ο εκπρόσωπος των ρεφορμιστών εργατοπατέρων του ΠΑΜΕ, Γ. Μανουσογιαννάκης, έσπευσε, μιλώντας στο ΜEGA(22 Φλεβάρη, δελτίο ειδήσεων), να διαψεύσει τα ΜΜΕ που μετέδωσαν ότι «το ΠΑΜΕ ήταν στα επεισόδια», και να διαχωρίσει τη θέση του, αντί να καταδικάσει τη φασιστική επίθεση των ΜΑΤ ενάντια στους απεργούς ναυτεργάτες και τους διαδηλωτές που συμπαραστέκονταν στον αγώνα τους. Ανάλογου περιεχομένου επαίσχυντες δηλώσεις έκανε και άλλο στέλεχος του ΠΑΜΕ, ο Τούσσας, νυν ευρωβουλευτής του «Κ»ΚΕ(΄56): «εμείς δεν έχουμε καμιά σχέση με τα επεισόδια» - απολογούμενοι, έτσι, και οι δυο στην αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή και διαβεβαιώνοντάς τη πως δεν διαταράσσουν, ούτε πρόκειται να διαταράξουν, τη συνεργασία «Κ»ΚΕ(΄56) - ΝΔ.

Αφού ούτε η βάρβαρη φασιστική επίθεση των ΜΑΤ (22 Φλεβάρη), με εντολή της κυβέρνησης, δεν έκαμψε τους ναυτεργάτες, τότε η κυβέρνηση προχώρησε στο γνωστό φασιστικό μέτρο της επιστράτευσης των ναυτεργατών για να σπάσει την απεργία τους. Ως γνωστόν, το μέτρο αυτό είχε εφαρμοστεί και από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την «κάλυψη»-πρόσχημα των αποφάσεων των δικαστηρίων για «παράνομη» απεργία, που αυτή τη φορά έλειπε, αφού ο θαρραλέος δικαστής έκρινε νόμιμη την απεργία.

Μέρες βέβαια νωρίτερα, η κυβέρνηση είχε αναθέσει, σε ένα χαζοχαρούμενο ξανθογάλανο φασιστοειδές νήπιο εκ Κερκύρας ονόματι Γεωργιάδη, να προπαγανδίζει και να ζητά την εφαρμογή του φασιστικού μέτρου της επιστράτευσης («Ναι, εγώ θα ήθελα πολύ να δω επιστράτευση»!). Ήταν δε τόσο προκλητικός και ανόητος, που ανάγκασε το άλλο γνωστό φασιστοειδές, που ακούει στο όνομα Γ. Τράγκας, να τον αποκαλέσει «λοχαγό του Πινοσέτ» και, ωρυόμενος στην τηλεόραση, να καλεί την κυβέρνηση να τον «μαζέψει» γιατί την εκθέτει.

Το φασιστικό κείμενο της επιστράτευσης, κείμενο-εισήγηση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, υπέγραψε ο πρωθυπουργός στις 21 Φλεβάρη το βράδυ.

Την πολιτική επιστράτευση καταδίκασαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όμως οι χρουστσωφικοί σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ(’56) χολώθηκαν τόσο πολύ με το δίδυμο χρουστσωφικό σύντροφό τους, τον Α. Αλαβάνο, επειδή αυτός εξομοίωσε τη στάση-πρακτική της κυβέρνησης - δηλ. το μόνιμο σύμμαχο-συνεργάτη τους, το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ - με εκείνη των «Μακαρέζου-Παπαδόπουλου»( Αλαβάνος: «έρχεστε να χτυπήσετε τώρα με στρατιωτικά μέσα και πολιτικές Μακαρέζου και Παπαδόπουλου το δικαίωμα στην απεργία», «Αυγή», 23/2/2006, σελ.2), που αποφάσισαν να πάρουν τη ΝΔ υπό την υπεράσπισή τους, γράφοντας στο «Ριζοσπάστη» την εξής πολιτικά αντιδραστική και αξιοθαύμαστη μνημειώδη «βλακεία», ανακαλώντας τον Αλαβάνο στην «τάξη»: «Αλαβάνο, με Μακαρέζο, Παπαδόπουλο, αθωώνεται η αστική δημοκρατία! Αυτό θέλεις βεβαίως!» («Ρ», 24/2/2006, σελ.32), καλώντας συνάμα και τον φασίστα Καρατζαφέρη να βρεθεί στο λιμάνι του Πειραιά: «Καρατζαφέρη (ΛΑΟΣ):Δεν σας είδαμε στο λιμάνι!…» («Ρ», 24/2/2006, σελ. 32)!!!Συνεχίζοντας την υπεράσπιση της ΝΔ, ο «Ριζοσπάστης» εξοργισμένος επιτίθεται και στο Νταλακογιώργο επειδή μίλησε για «φασιστική κατοχή του λιμανιού», «χαλώντας», έτσι, με τη δήλωσή του, το «δημοκρατικό» προσωπείο της ΝΔ, που φιλοτεχνεί γι’ αυτήν και προπαγανδίζει καθημερινά η ηγεσία του «Κ»ΚΕ(’56), γράφοντας: «Νταλακογιώργος: ο υπουργός φταίει μόνο; Η κυβέρνηση όχι; Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει τον αγώνα των ναυτεργατών; Ο ΣΥΝ;»(«Ρ», 23/2/2006, σελ. 40).

Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ(’56) «κολλημένη» στη μόνιμη αντιδραστική πολιτική της συνεργασίας με το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ, είχε και αυτή τη φορά - και όχι μόνο - την ατυχία να της βγουν απ’ τα αριστερά οι Αλαβάνος-Νταλακογιώργος, και τώρα, συγχυσμένη, πελαγοδρομεί, ανήμπορη και ανίκανη να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, γράφοντας ουρανομήκεις αντιδραστικές πολιτικές κοτσάνες σαν τις παραπάνω.

Δε φτάνει μόνο ότι οι Αλαβάνος-Νταλακογιώργος και ο πρώην χρουστσωφικός σύντροφός της και τωρινό στέλεχος του μεγαλοαστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ Θ. Πάγκαλος («το ΚΚΕ έχει προσληφθεί επίσημα από τη ΝΔ σε ρόλο οικιακής βοηθού», «Ρ», 29/11/2005, σελ. 5) της βγαίνουν απ’ τα αριστερά, αλλά αυτή, με την πολιτική της στάση, έδωσε επιπλέον και το δικαίωμα σε διάφορους δημοσιογράφους να την ειρωνεύονται στα κανάλια και να μιλούν δικαιολογημένα για συνεργασία «Κ»ΚΕ(’56)-ΝΔ, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι ρεβιζιονιστές ηγέτες («Επικοινωνίες ΚΚΕ-ΝΔ ανακάλυψε η Σπυράκη (ΑLTER)», «αλλά και ο Λοβέρδος (ALTER) σκέφτηκε ότι υπάρχει ομφάλιος λώρος ΚΚΕ-ΝΔ!!!», «Ρ», 28/2/2006, σελ. 32).

Όλα αυτά οι χρουστσωφικοί ηγέτες του «Κ»ΚΕ(’56) φρόντισαν να τα επιβεβαιώσουν και με το παραπάνω, φτάνοντας μάλιστα, στην περίπτωση της βάρβαρης επίθεσης των ΜΑΤ εναντίον των ναυτεργατών, ως το σημείο, όχι μόνο να μην καταδικάσουν την επίθεση, όχι μόνο να μην προβάλλουν την επίθεση των ΜΑΤ, πρωτοσέλιδα ή έστω στις μέσα σελίδες με φωτογραφίες, μα ούτε καν την αναφέρουν σα γεγονός, ξεπέφτοντας έτσι στο τελευταίο σκαλί της προδοσίας, για να μην εκθέσουν στα μάτια των αναγνωστών του «Ριζοσπάστη» τους μόνιμους συμμάχους και συνεργάτες τους, τους μοναρχοφασίστες της Νέας Δημοκρατίας. Ο «Ριζοσπάστης» υπήρξε η μόνη «αριστερή» εφημερίδα που ΑΠΕΚΡΥΨΕ το γεγονός της βάρβαρης επίθεσης, κάτι που δεν τόλμησε να πράξει ούτε ο αντιπολιτευόμενος αστικός Τύπος, που το πρόβαλλε πρωτοσέλιδα και με φωτογραφίες («Έθνος», «Βήμα», «Ελευθεροτυπία» κλπ), μα ούτε, εν μέρει, και ο φιλοκυβερνητικός (η φασιστοφυλλάδα «Χώρα» του Τράγκα έχει πρωτοσέλιδη φωτογραφία και η «Καθημερινή» έχει φωτογραφία στη σελίδα 4).

Συγκρίνοντας τα πρωτοσέλιδα των τριών εφημερίδων «Ελευθεροτυπίας»-«Ριζοσπάστη»-«Αυγής», όπως αυτά παρουσιάζονται σε σμίκρυνση στην πρώτη σελίδα, εύκολα διαπιστώνει κανείς, ότι οι μεν «Ελευθεροτυπία» και «Αυγή» όχι μόνο προβάλλουν το γεγονός και με φωτογραφίες, μα και, επιπλέον, καταδικάζουν την επίθεση. Η μόνη εφημερίδα που όχι μόνο δεν καταδικάζει και προβάλλει το υπαρκτό γεγονός της επίθεσης των ΜΑΤ, αλλά ούτε καν το αναφέρει, αποκρύβοντάς το από την εργατική τάξη και το λαό, είναι ο «Ριζοσπάστης». Μάταια θα ψάξουν οι αναγνώστες του «Ριζοσπάστη» για αναφορά και καταδίκη της επίθεσης έστω στα αμέσως επόμενα φύλλα (24/2, 25/2 κλπ).

Έτσι, στο «Ριζοσπάστη», δε βγαίνει μόνο η «Αυγή» απ’ τα αριστερά, αλλά και το σύνολο του αντιπολιτευόμενου αστικού Τύπου («Ελευθεροτυπία», «Νέα» κλπ), και επιπλέον οι φιλοκυβερνητικές «Καθημερινή» και η φασιστοφυλλάδα του Τράγκα «Χώρα».

Να, λοιπόν, ποια είναι στην πράξη η πραγματική πολιτική στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ(’56) απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ - στάση μόνιμης αντιδραστικής προδοτικής συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα, και προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου - την οποία προσπαθεί απεγνωσμένα να αποκρύψει με τις παραπλανητικές φλυαρίες και σαπουνόφουσκες περί «αγώνων», «ταξικών δυνάμεων», «ταξικών συνδικάτων» κλπ. κλπ.

Τέλος, υπήρξε τέτοια η κατάντια-κατρακύλα των σοσιαλδημοκρατικών ηγετών του «Κ»ΚΕ(’56), που, τρομοκρατημένοι και πανικόβλητοι από τους ψευδείς ισχυρισμούς των φιλοκυβερνητικών εφημερίδων («Καθημερινή», «Ελεύθερος Τύπος», «Απογευματινή»), περί «υποκινούμενων από το ΚΚΕ κινητοποιήσεων», έσπευσαν άρον-άρον λαχανιασμένοι να αντικρούσουν τις «κατηγορίες», επικαλούμενοι ξέρετε ποιον;; Την προστάτιδα-σύμμαχό τους κυβέρνηση, δηλ. τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, ότι κάτι τέτοιο δεν έχει πει η κυβέρνηση: «Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι «αυτό δεν το έχει πει ποτέ η κυβέρνηση», «Ρ», 22/2/2006, σελ. 13).

 


Βασίλης Μ. Γιωτόπουλος

στο συμμαχητή, σύντροφο και φίλο μου στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ)

Ο σύντροφος Βασίλης Μάνθος Γιωτόπουλος ήταν μεγάλος λαϊκός αγωνιστής της περιοχής Σουλίου, πραγματικός κομμουνιστής πατριώτης, το διαμάντι του Σουλίου.

Γεννήθηκε στο χωριό Τσαγγάρι Σουλίου το 1911. Ήταν από τους πρώτους πατριώτες σουλιώτες που οργανώθηκαν στις γραμμές του επαναστατικού ΚΚΕ και στη συνέχεια στις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Σε όλη την περίοδο της ιταλικής-γερμανικής φασιστικής κατοχής υπήρξε στέλεχος και ακτιβιστής του ΚΚΕ και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Πήρε μέρος σε πολεμικές μάχες ενάντια στους ιταλο-γερμανούς φασίστες και ντόπιους του τουρκοτσάμηδες και άλλους δοσίλογους συνεργάτες των ιταλο-γερμανών φασιστών, οι οποίοι έκαναν επιδρομές και σκότωναν, έκαιγαν και λεηλατούσαν τα χωριά της περιοχής Λάκκας Σουλίου και Φαναρίου.

Στην περίοδο εκείνη ο Βασίλης Γιωτόπουλος στάθηκε φλογερός καθοδηγητής για τη συσπείρωση του λαού της περιοχής Σουλίου ενάντια στους φασίστες ιταλούς και γερμανούς κατακτητές. Υπηρετούσε στο τμήμα του ΕΛΑΣ που απαρτιζόταν από τους λαμπρούς καπετανέους: 1) Καπετάν Νικόλα Κιάμο, καπετάνιος Τάγματος του ΕΛΑΣ και συγκροτάρχης ΕΛΑΣιτών της περιοχής Σουλίου και Φαναρίου. 2) Καπετάν Τσίλη Μάστορα και τους δυο γιους του, τον Κώστα και το Γιάννη, αξιωματικούς του ΕΛΑΣ. Επίσης και πολλούς άλλους αγωνιστές του ΕΛΑΣ. Ο σύντροφος Γιωτόπουλος ήταν στέλεχος και διαφωτιστής αυτού του τμήματος.

Μετά την αποχώρηση των ιταλο-γερμανών φασιστών από την Ελλάδα που έγινε από τα αλλεπάλληλα συντριπτικά χτυπήματα του Κόκκινου Στρατού της Σοβιετικής Ένωσης η Ελλάδα ελευθερώθηκε έχοντας το λαό στην εξουσία και υπερασπιστή το λαϊκό της στρατό του ΕΛΑΣ, ο οποίος έδωσε πολλές σκληρές μάχες και πολεμικές συγκρούσεις με τους κατακτητές φασίστες, συμβάλλοντας έτσι αποφασιστικά στην απελευθέρωση της πατρίδας μας Ελλάδας.

Βλέποντας τότε οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές την Ελλάδα να βαδίζει ολοταχώς στην εθνική ανεξαρτησία, Λαϊκή Δημοκρατία και Λαϊκή κυριαρχία, επενέβησαν με όλα τα πολεμικά μέσα να σκλαβώσουν τον ελεύθερο και περήφανο ελληνικό λαό και να διαλύσουν το Λαϊκό Στρατό του (ΕΛΑΣ).

Μετά από σκληρές, αιματηρές, φονικές μάχες με τον ΕΛΑΣ Αθήνας,επικράτησαν οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές, έχοντας τη βοήθεια του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ προδότη Γιώργου Σιάντου, ο οποίος είχε κάνει τις προδοτικές συμφωνίες στο Λίβανο και Καζέρτα της Ιταλίας με τους άγγλους από πριν, και μετά την προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας, παίζοντας πάντα το παιχνίδι των άγγλων, έδωσε εντολή στον ΕΛΑΣ να παραδώσει τα τιμημένα όπλα. Ύστερα από τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ οι άγγλοι ιμπεριαλιστές φονιάδες του ελληνικού λαού άνετα εγκαθίδρυσαν φασιστική εξουσία που απαρτιζόταν από πρώην γκεσταπίτες συνεργάτες των ιταλο-γερμανών φασιστών και άλλους λακέδες συνεργάτες των άγγλων κατακτητών.

Η νέα φασιστική εξουσία έχοντας για βοηθούς τις φασιστικές παρακρατικές ομάδες που είχαν δημιουργηθεί με τη βοήθεια των άγγλων, άρχισε τις διώξεις, δολοφονίες σφαγές και βασανιστήρια σε βάρος των άοπλων ΕΛΑΣιτών και όλων των αντιφασιστών.

Πολλοί αξιωματικοί και μαχητές του ΕΛΑΣ έφυγαν για ένα χρονικό διάστημα στις Λαϊκές Δημοκρατίες, άλλοι πήραν τα βουνά σαν καταδιωκόμενοι, άλλοι παραδόθηκαν και πήγαν εξορία.

Στην κατάσταση αυτή μια από τις λαμπρές ομάδες του ΕΛΛΑΣ Σουλίου που απαρτίζονταν από τον καπετάν Νικόλα Κιάμο, καπετάνιο τάγματος του ΕΛΑΣ, καπετάν Τσίλη Μάστορα και τα δυο παιδιά του Κώστα και Γιάννη, αξιωματικών του ΕΛΑΣ, και το Βασίλη Μάνθο Γιωτόπουλο στέλεχος του ΚΚΕ και των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα μας Ελλάδα πηγαίνοντας για 1 ½ χρόνο στις Λαϊκές Δημοκρατίες.

Όμως με την δημιουργία των πρώτων ομάδων του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) ξαναβγήκαν από τους πρώτους αντάρτες στο βουνό. Ο σύντροφος Γιωτόπουλος, στα 3 χρόνια 1946-1949, συμμετείχε στον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ σε πάρα πολλές μάχες τόσο στα Ζαγοροχώρια αλλά και σε μάχες που έδωσε η επίλεκτη 159 Ταξιαρχία (στο απόσπασμα Σουλίου).

Μετά την προδοσία του Ιούδα Τίτο, που άλλαξε το συσχετισμό δυνάμεων προς όφελος του μοναρχοφασισμού, ο κύριος όγκος των ενόπλων τμημάτων του ΔΣΕ υποχώρησε και πέρασε στη Σοβιετική Ένωση και στις τότε Λαϊκές Δημοκρατίες.

Με εντολή του μεγάλου Στάλιν, το μεγάλο μέρος των αγωνιστών τακτοποιήθηκε στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν που έσφυζε από ζωή. Ήταν από τις πλουσιότερες Δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης στο χώρο της Κεντρικής Ασίας. Για τους έλληνες αγωνιστές του ΔΣΕ με εντολή του στρατηλάτη Στάλιν άνοιξαν οι πόρτες των καλύτερων εργοστασίων, πανεπιστημίων και πολυτεχνείων καθώς και των μεσαίων τεχνικών σχολών στη Σοβιετική Ένωση.

Στα χρόνια (φθινόπωρο) 1949 –(Μάρτη)1953 που ζούσε ο μεγάλος Στάλιν, η Σοβιετική Ένωση δούλευε σαν κυψέλη μελισσών. Παντού εργασία, μάθηση, δικαιοσύνη, καθόλου ανεργία, γιατί ήταν το κράτος των σοβιετικών εργατών, αλλά και η πατρίδα των εργατών όλου του κόσμου. Στην περίοδο αυτή ο σύντροφος Γιωτόπουλος θαύμαζε την εργατική εξουσία και δικαιοσύνη του εργατο-αγροτικού κράτους και ζούσε χαρούμενες μέρες μαζί με το σύνολο των αγωνιστών του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ.

Αξίζει επίσης να σημειώσω για το σύντροφο Γιωτόπουλο ότι ήταν από τους σπάνιους και καλούς οικογενειάρχες και όπως θυμάμαι, τότε η σύζυγός του Αθηνά με την μικρή κόρη της Βέρα και τον πατέρα της καπετάν Τσίλη Μάστορα ήταν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας. Έκανε ενέργειες να τους φέρει κοντά του, όμως ορισμένα κορυφαία στελέχη του κόμματος καθυστερούσαν την λύση του ζητήματος αυτού, οπότε, ο σ. Γιωτόπουλος, πιέζοντάς τους, τους είπε πως αν εσείς δεν έχετε οικογενειακή συνείδηση εγώ, όμως, έχω και απείλησε να του φέρουν τη γυναίκα και την κόρη του, λίαν συντόμως, αλλιώς θα έγραφε γράμμα στο Ζαχαριάδη στη Ρουμανία και στο Στάλιν στη Μόσχα οπότε φοβήθηκαν και έκαναν γρήγορα τις απαραίτητες ενέργειες και έτσι ήρθε η σύζυγος και κόρη του στη Σοβιετική Ένωση. Είναι γνωστό ότι όποιος σύντροφος αποτάθηκε με γράμμα στο Ζαχαριάδη ή στο Στάλιν δικαιώθηκε αμέσως.

Όμως μετά το Μάρτη του 1953, όταν οι μεταλλαγμένοι κομμουνιστές-λακέδες των αγγλο-αμερικάνων ιμπεριαλιστών κατόρθωσαν να δολοφονήσουν το στρατηλάτη Στάλιν, τα πάντα άλλαξαν άρδην. Την εξουσία την πήρε ο αντεπαναστάτης τροτσκιστής και αρχιρεβιζιονιστής Χρουστσόφ και η προδοτική του ομάδα. Και αφού είδε ότι οι έλληνες κομμουνιστές και αγωνιστές του ΔΣΕ και του ΕΛΑΣ ήταν συσπειρωμένοι 90% γύρω από τον Γενικό Γραμματέα Νίκο Ζαχαριάδη και την ΚΕ του ΚΚΕ, συνέλαβε και εξόρισε το Νίκο Ζαχαριάδη και φυλάκισε τα βασικά στελέχη του ΔΣΕ και του επαναστατικού ΚΚΕ.

Αυτό ήταν ένα μεγάλο, θανατηφόρο χτύπημα στην καρδιά του επαναστατικού ΚΚΕ, που το οδήγησε στη διάλυση.

Στη θέση του επαναστατικού ΚΚΕ, μετά την 6η αντεπαναστατική-ρεβιζιονιστική Ολομέλεια, ο προδότης Χρουστσόφ δημιούργησε ένα ψευτοΚΚΕ, το αντεπαναστατικό «Κ»ΚΕ, που αποτελούνταν από το 10% των -αντιζαχαριαδικών- πολιτικών προσφύγων.

Το 85-90% των αγωνιστών μελών του επαναστατικού ΚΚΕ, έμεινε έξω από αυτό το ρεβιζιονιστικό «Κ»ΚΕ, διατηρώντας για πολύ καιρό τις Οργανώσεις του επαναστατικού ΚΚΕ σε κατάσταση παράνομη και ημιπαράνομη.

Τα γεγονότα αυτά γέμισαν πίκρα και θλίψη τους αγωνιστές του επαναστατικού ΚΚΕ μαζί και το σύντροφο Βασίλη Μ. Γιωτόπουλο, ο οποίος χαρακτήριζε το Χρουστσόφ με σειρά από παρατσούκλια: αλάδωτος, φαλάκρας, χοιροβοσκός και καλαμποκάς.

Ο σύντροφος Γιωτόπουλος είχε παντρευτεί την κόρη του καπετάν Τσίλη Μάστορα Αθηνά και απέκτησε 3 κόρες, οι οποίες σπούδασαν στη Σοβιετική Ένωση: Η Βέρα φαρμακοποιός και ιατροδικαστής, η Βάλια γιατρός και η Τούλα βοηθός γιατρού. Επαναπατρίστηκαν και εργάζονται και οι 3 στην Ελλάδα. Αυτό ήταν και το όνειρο του πατέρα τους. Όμως ο αγαπητός μας σύντροφος Γιωτόπουλος δεν πρόλαβε να έρθει στην πατρίδα μας Ελλάδα, πέθανε στην Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης, γεμάτος θλίψη και πίκρα.

Εμείς οι φίλοι και σύντροφοι, όπως και ο λαός της περιοχής Σουλίου, δεν τον ξεχνάμε γιατί θα παραμείνει αιώνια στο πάνθεον των ηρωικών αγωνιστών για το δίκιο, την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία του ελληνικού λαού, σε ένα ευτυχισμένο και πραγματικά λαϊκό σοσιαλιστικό σύστημα.

Αποστόλης Μήτσης


Ιωσήφ Στάλιν
53 χρόνια από το θάνατό του


Μυστικά ντοκουμέντα αποκαλύπτουν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε

Πρόσφατα, στις 29.12.2005, η ΠΡΑΒΔΑ, με αφορμή την 126η επέτειο από τη γέννηση του Στάλιν, δημοσίευσε ένα άρθρο βασισμένο σε μια μελέτη του ιστορικού και εκδότη Νικολάι Dobryukha ο οποίος μελέτησε τα ιατρικά αρχεία του Στάλιν και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Στάλιν τελικά δολοφονήθηκε με δηλητήριο που του χορηγήθηκε.

Το άρθρο αυτό δεν είναι το πρώτο που ασχολείται με το θέμα της δολοφονίας του Στάλιν. Στο ίδιο συμπέρασμα έχουν καταλήξει ακόμα και αντισταλινικοί επιστήμονες όπως για παράδειγμα ο πολιτικός επιστήμονας Abdurakhman Avtorkhanov όπου το 1975 έγραψε ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε.

Η δολοφονία του Στάλιν αναφέρεται και στα πολιτικά απομνημονεύματα του Βιατσεσλάβ Μιχαήλοβιτς Μολότωφ που κυκλοφόρησαν το 1993.

Τα τελευταία χρόνια, καθώς κείμενα του Κρεμλίνου δίνονται πλέον στη δημοσιότητα, τα στοιχεία πληθαίνουν. Με αφορμή τα 50 χρόνια από το θάνατο του Στάλιν, η εφημερίδα New York Times (NYT) είχε κεντρικό άρθρο στις 5.3.2004 στη σελίδα Α3 κείμενο βασισμένο σε αρχεία του Κρεμλίνου που αναφέρονταν στη δολοφονία του Στάλιν. Τα στοιχεία βασίστηκαν σε μια μελέτη του ρώσου ιστορικού Βλαντιμίρ Ναούμοβ και του αμερικάνου Τζόναθαν Μπρεντ.

Το κείμενο των NYT αναφέρει ως πιθανή αιτία θανάτου την δηλητηρίαση από βαρφαρίνη (warfarin), ένα άχρωμο και άοσμο δηλητήριο που χρησιμοποιείται και για να σκοτώνει ποντίκια. Ως βασικό στοιχείο του συμπεράσματός τους ήταν ότι η αρχική αναφορά των γιατρών κάνει λόγο για στομαχική αιμορραγία λίγο πριν το θάνατο του Στάλιν. Μια αναφορά που δεν υπάρχει στην 20σέλιδη ιατρική αναφορά για το θάνατο του, η οποία δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1953, περισσότερο από τρεις μήνες μετά το θάνατό του.

Το κείμενο της Πράβδα είναι αναλυτικότερο και περισσότερο εμπεριστατωμένο αφού κάνει χρήση όλων των ιατρικών αρχείων της εποχής και το παραθέτουμε μεταφρασμένο από τα αγγλικά όπου το βρήκαμε στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, μόνο για πληροφόρηση, χωρίς να υιοθετούμε τα περί «σωσία» κλπ. και τις κατηγορίες σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Πρόκειται απλά για εκδοχή, ανεξακρίβωτη ιστορικά. Ωστόσο, η δηλητηρίαση του Στάλιν από τους χρουστσωφικούς ρεβιζιονιστές αποτελεί ιστορική πραγματικότητα.

 

ΠΡΑΒΔΑ 29 Δεκέμβρη 2005

Μυστικά ντοκουμέντα αποκαλύπτουν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε

Στις 21 Δεκεμβρίου ήταν η 126η επέτειος της γέννησης του Σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν. Ο ιστορικός και εκδότης Νικολάι Dobryukha λέει ότι αρχεία του Κρεμλίνου περιέχουν στοιχεία ντοκουμέντα που αποδεικνύουν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε.

Τα ντοκουμέντα που βρέθηκαν απορρίπτουν πλήρως όλες τις διαπιστεύσεις ότι ο Στάλιν πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από την αδύναμη υγεία του. Τα ντοκουμέντα είναι οι φάκελοι με τις ιατρικές εξετάσεις του Στάλιν σε μια περίοδο 30 χρόνων. Τα ντοκουμέντα επίσης αποδεικνύουν ότι ο Στάλιν δεν ήταν καθόλου ανήσυχος με τις ιατρικές του εξετάσεις και δεν φοβόνταν τη χορήγηση φαρμάκων όπως φημολογούνταν. Λεγόταν επίσης ότι ο Στάλιν από φόβο να επισκεφτεί τους γιατρούς κατέφευγε στο να χορηγεί ο ίδιος φάρμακα στον εαυτό του. Στην πραγματικότητα πολύ έμπειροι γιατροί καλούνταν ακόμα και με την παραμικρή αδιαθεσία του Στάλιν. Μάλιστα είχε στενή ιατρική παρακολούθηση από ειδικευμένο προσωπικό όλη τη μέρα.

Αρχεία που δημιουργήθηκαν το Σεπτέμβρη του 1947 φανερώνουν ότι ο Ιωσήφ Στάλιν είχε μια υπέρταση στο αρχικό της στάδιο, χρόνιους αρθριτικούς ρευματισμούς και υπερκόπωση. Ο Δρ. Κιρίλοφ (Kirrilov) κατέγραψε την πίεση του Στάλιν και την βρήκε 14.5 με 8.5 –η οποία ήταν εξαιρετική για την ηλικία των 67 που ήταν εκείνη την εποχή.

Στην ηλικία των 70 η πίεση του Στάλιν ήταν 14 με 8 και ο παλμός του στους 74 χτύπους το λεπτό πριν κάνει μπάνιο. Μετά το μπάνιο, η πίεση έπεφτε στο 13.8 με 7.5 και ο παλμός του στους 68 χτύπους το λεπτό. Ο Σοβιετικός ηγέτης δεν παραπονέθηκε ποτέ για κακό ύπνο, αφόδευε φυσιολογικά και γενικά ήταν καλά. Τα ιατρικά αρχεία δείχνουν ότι ο Στάλιν στα 72 είχε πίεση 14 με 8 και παλμό 70 χτύπους το λεπτό. Η τελευταία μέτρηση έγινε όταν ο Στάλιν είχε γρίπη και πυρετό. Είναι μάλλον απίθανο νεότεροι και πιο υγιείς άνθρωποι να μπορούν να πετύχουν μια παρόμοια εικόνα. Και είναι εκπληκτικό ότι κανένα άλλο ιατρικό αρχείο δεν αναφέρει την αρχικού σταδίου υπέρταση του Στάλιν.

Δεν είναι αλήθεια αυτό που έλεγαν μερικοί ότι «ο Στάλιν ήταν σοβαρά άρρωστος, κυρίως μετά το μεγάλο άγχος που του δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ». Τέτοιες αναφορές για την υγεία του Στάλιν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μετά τις 4 Μαρτίου του 1953. Αυτά τα επίσημα δελτία γράφουν ότι τη νύχτα της 2ας Μαρτίου ο Ιωσήφ Στάλιν είχε εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από την υπέρταση και την αρτηριοσκλήρωσή του.

Οι ψευδείς αναφορές προωθήθηκαν από τον Λαυρέντι Μπέρια και τους διαδόχους του Μαλένκοφ και Χρουστσόφ μόλις έγιναν ηγέτες της χώρας.

Τα ντοκουμέντα που βρέθηκαν αποκαλύπτουν ότι ο Σοβιετικός ηγέτης δηλητηριάστηκε στο διάστημα μεταξύ 28 Φλεβάρη – 1 Μάρτη 1953, μεταξύ Σάββατου βράδυ και Δευτέρας, διάστημα κατά το οποίο η πλειοψηφία των γιατρών βρισκόταν σε άδεια και δεν θα μπορούσε να βοηθήσει. Αυτό έγινε εσκεμμένα ώστε το δηλητήριο να έχει αρκετό χρόνο να δράσει.

Αλλά δεν αποκλείεται μάλιστα οι συνωμότες να δηλητηρίασαν όχι μόνο το Στάλιν αλλά και το σωσία του. Στην πραγματικότητα, ο Μπέρια δεν περίμενε ότι το δηλητήριο θα επιδρούσε για αυτό ήταν νευρικός. Στις 4 Μαρτίου, οι εφημερίδες που ελέγχονταν από τον Μπέρια έγραφαν ότι «ο Στάλιν λόγω εγκεφαλικής αιμορραγίας έμεινε στο διαμέρισμά του στη Μόσχα τη νύχτα της 2ας Μαρτίου» το οποίο είναι ψέμα γιατί ο Στάλιν πέθανε στο εξοχικό του. Γιατί χρειαζόταν ο Μπέρια να αναφέρει ότι ο Στάλιν πέθανε στο διαμέρισμά του στη Μόσχα; Πιθανόν να διέδωσε ψεύτικες πληροφορίες για να χρησιμοποιήσει το σωσία του Στάλιν: ίσως ο Στάλιν να πέθανε αμέσως μόλις δηλητηριάστηκε στο εξοχικό του ενώ ο σωσίας του «αδιαθέτησε» κάποια στιγμή στο Κρεμλίνο και τη νύχτα της 2ας Μαρτίου μετακινήθηκε στο εξοχικό για να αντικαταστήσει τον ήδη νεκρό Στάλιν. Για να σιγουρευτεί ότι είναι ασφαλής, μόλις ανακοινώθηκε ο θάνατος του Στάλιν, ο Μπέρια συνέλαβε τον προϊστάμενο του εργαστηρίου που έφτιαχνε δηλητήρια.

Πολλοί ήξεραν ότι ο Μπέρια ετοιμάζονταν να διεξάγει πόλεμο ενάντια στο Στάλιν. Ο γιος του Σέργκο είπε ότι ο πατέρας του είναι πολύ πιθανό να ετοίμαζε κάτι ενάντια στον Στάλιν με τη βοήθεια των υποστηριχτών του στα κλιμάκια της δικαιοσύνης και ότι τα δικά του κλιμάκια δεν ελέγχονταν από τα κλιμάκια της κυβέρνησης.

Οι σωματοφύλακες του Στάλιν λένε ότι ο ηγέτης δηλητηριάστηκε αμέσως αφού ήπιε μεταλλικό νερό. Πράγματι, ο Στάλιν βρέθηκε να κείτεται νεκρός δίπλα σε ένα τραπέζι το οποίο είχε πάνω ένα μπουκάλι μεταλλικό νερό και ένα ποτήρι. Το δηλητήριο έδρασε άμεσα. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι έπεσε νεκρός και κάποιες άλλες αναίσθητος.

Η μελέτη των αρχείων δείχνει ότι στις 8 Νοεμβρίου 1953 το υγειονομικό τμήμα του Κρεμλίνου ήθελε να εξετάσει «φάρμακα και τρία άδεια μπουκάλια μεταλλικού νερού» από το Μουσείο Στάλιν. Αλλά για κάποιο λόγο δόθηκαν στο τμήμα μόνο δύο μπουκάλια από το Μουσείο στις 9 Νοεμβρίου. Ποιο ήταν το μυστικό του τρίτου μπουκαλιού που χάθηκε;

Το ημερολόγιο που κρατούσαν οι γιατροί που κούραραν τον Στάλιν δεν θυμίζει σε τίποτα τις αναμνήσεις και τις έρευνες για την τελευταία ασθένεια του Στάλιν και το θάνατό του. Όπως φαίνεται από τις καταγραφές στο ημερολόγιο, οι γιατροί προφανώς κατάλαβαν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε. Αυτό φαίνεται από τις συνταγές που έφτιαξαν: επάλειψη πάγου στο κεφάλι, γλυκό τσάι με λεμόνι, κάθαρση με θειούχο οξείδιο μαγνησίου (sulfur-acid magnesia) κλπ.

Όταν οι γιατροί εξέτασαν τον Στάλιν στις 7 π.μ. στις 2 Μαρτίου βρήκαν τον ασθενή να κείτεται σε ένα καναπέ ανάσκελα με το κεφάλι γυρισμένο προς τα αριστερά και με τα μάτια κλειστά. Η υπεραιμία του προσώπου ήταν μέτρια, η αναπνοή δεν ήταν διαταραγμένη. Ο σφυγμός ήταν στους 78 χτύπους το λεπτό, οι ήχοι της καρδιάς ήταν πνιχτοί. Η πίεση του αίματος ήταν 19 με 11. Το στομάχι ήταν μαλακό και το συκώτι εξείχε 3-4 εκατοστά κάτω από την άκρη των πλευρών. Ο Στάλιν ήταν αναίσθητος, η κατάστασή του ανησυχητική.

Ο δρ. Lukomsky ανακάλυψε ότι το δεξί χέρι του Στάλιν και το πόδι είχαν παραλύσει. Από καιρό σε καιρό το αριστερό του πόδι κινούνταν λίγο. Από τα ιατρικά αρχεία φαίνεται ότι οι γιατροί έκαναν το καλύτερο δυνατό για να θεραπεύσουν τον ηγέτη από τη δηλητηρίαση και από τις συνέπειές της, αναταραχή στην κυκλοφορία του αίματος και προσβολή, την ίδια στιγμή. Αλλά καμία δεν αποφάνθηκε ότι ήταν δηλητηρίαση.

Ήταν 3 Μάρτη ότι οι γιατροί του Στάλιν βεβαιώθηκαν ότι η κατάσταση του ασθενή γινόταν ολοένα και χειρότερη και η καρδιακή δραστηριότητα ασθενούσε. Την επόμενη μέρα, 4 Μάρτη, η κατάσταση του ασθενή έγινε εξαιρετικά άσχημη λόγω συχνών αναπνευστικών σταματημάτων. Ξαφνικά, το δέρμα του προσώπου, τα πόδια και τα χέρια έγιναν μπλε το οποίο είναι αρκετά συνηθισμένο σε δηλητηριάσεις με κάποια δηλητήρια. Όταν ο ανθρώπινος οργανισμός δηλητηριαστεί με ανιλίνη, νιτριβενζένιο και άλλα, η αιμοσφαιρίνη μετατρέπεται σε μεθαιμοσφερίνη μετατρέπονται σε η οποία έχει σκούρο χρώμα. Δεν είναι εξακριβωμένο αν ο Στάλιν δηλητηριάστηκε με μείγμα από διαφορετικά δηλητήρια.

Τη νύχτα της 5ης Μάρτη, οι γιατροί είχαν αποτελέσματα από τις αιματολογικές και ουρολογικές εξετάσεις του Στάλιν οι οποίες έδειχναν ότι ο ασθενής υπέφερε από δηλητηρίαση. Αλλά οι γιατροί φοβούνταν να το πουν στον Μπέρια σαν να φοβόνταν ότι θα κατηγορήσει κάποιον από αυτός για την δηλητηρίαση. Το συκώτι του Στάλιν ήταν ακόμα πρησμένο, ένα ακόμα σημάδι δηλητηρίασης.

Νωρίς το πρωί της 5ης Μάρτη, ο Στάλιν είχε αιμοπτύσεις με αποτέλεσμα να μειωθεί ο σφυγμός και η πίεση του αίματος. Οι γιατροί ήταν σε αδυναμία στο πώς να εξηγήσουν το τι συνέβαινε στον ασθενή. Ολόκληρη την ημέρα ο Στάλιν είχε αιμοπτύσεις και κατάρρευσε αρκετές φορές.

Το βράδυ της 5ης Μάρτης, ο Στάλιν ήταν μουσκεμένος από ιδρώτα, ο σφυγμός του ήταν ασταθής και η κυάνωση ήταν οξυμένη. Οι γιατροί έδωσαν στον ασθενή carbogene αρκετές φορές αλλά η κατάστασή του δεν καλυτέρευε. Στις 9:40 μ.μ ο Στάλιν είχε τεχνίτη αναπνοή αλλά ήταν αναποτελεσματική. Ως ώρα θανάτου καταχωρήθηκε η 9:50 μ.μ.

Οι γιατροί άφησαν πολλά ντοκουμέντα, συμπεριλαμβανομένης και της νεκροψίας του Στάλιν, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τις καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων. Για παράδειγμα, η κόρη του Στάλιν η Σβετλάνα είπε ότι δεν μπορούσε να αναγνωρίζει τον πατέρα της διότι η ασθένειά του τον άλλαξε σε βαθμό που να μην μπορεί να αναγνωριστεί. Είναι πιθανό ότι οι άνθρωποι του Μπέρια αντικατέστησαν τον Στάλιν με τον σωσία του και ακόμα και οι ίδιοι οι συγγενείς του δεν μπορούσαν να τον αναγνωρίσουν;

Ένα από τα αρχεία που σχετίζονται με το θάνατο του Στάλιν και βρέθηκε στα αρχεία του Κρεμλίνου δείχνει ιδιαίτερα μυστήριο. Το αρχείο λέει ότι η νοσοκόμα Moiseyeva έδωσε στον Στάλιν ένεση γλυκονικού ασβεστίου (calcium gluconate) στις 8:45 μ.μ. Ποτέ πριν κατά τη διάρκεια της ασθένειας του Στάλιν δεν είχε δοθεί τέτοια ένεση. Στις 9:48 μμ, η νοσοκόμα έβαλε την υπογραφή της σε ένα αρχείο που αποκαλύπτει ότι έδωσε στον Στάλιν ένεση 20% καμφορέλαιο (20-percent camphor oil). Τελικά, η γυναίκα έφτιαξε μια ένεση αδρεναλίνης για τον Στάλιν για πρώτη φορά από την έναρξη της ιατρικής παρακολούθησής του και έφτιαξε επίσημο αρχείο με το γεγονός. Λίγο αργότερο ο Σοβιετικός ηγέτης πέθανε. Αυτή η σύμπτωση ενισχύει τις φήμες ότι μια Εβραία εκπαιδεύτηκε από τον Μπέρια να στείλει τον Στάλιν στον άλλο κόσμο δίνοντας του μια ειδική ένεση.

Όταν οι γιατροί εκείνη την περίοδο μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία του Στάλιν και τις τελευταίες ώρες της ζωής του ανέφεραν ότι ενέσεις αδρεναλίνης είναι απαγορευμένες για ασθενείς που παρουσιάζουν τα ίδια συμπτώματα με αυτά που εμφάνιζε ο Στάλιν.

Παρ’ όλα αυτά είναι γεγονός ότι αμέσως μόλις οι συνάδελφοι του Στάλιν ανέλαβαν καθήκοντα σε μια ειδική διαρκή συνεδρίαση στο Κρεμλίνο, πήγαν στην εξοχική κατοικία του Στάλιν όπου τον βρήκαν ζωντανό και του έκαναν την θανατηφόρα ένεση.



Το μνημόνιο του νέου φασισμού

Όταν ο ιμπεριαλισμός (τελευταίο στάδιο του καπιταλισμού) καταλάβει το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια του, όπως συμβαίνει σήμερα, τότε καταφεύγει στο τελευταίο μέσο που του απομένει στην έσχατη σανίδα σωτηρίας του, τον φασισμό. Γι' αυτό του χρειάζεται να προετοιμάσει κι’ ιδεολογικά το έδαφος. Αυτόν τον ρόλο έρχεται να παίξει το πρόσφατο «μνημόνιο» του φασισμού, που κατασκεύασαν με εντολή των ιμπεριαλιστών, απορρίμματα του ανθρώπινου νου, διεστραμμένο ως το τελευταίο τους κύτταρο. Δεν διστάζουν ούτε στη διαστροφή της παγκόσμιας ιστορικής συνείδησης και να εξισώσουν έτσι τον φασισμό με τον κομμουνισμό. Κι αυτό το κάνουν, γιατί φοβούνται μην πάθουν ότι και ο προπάτοράς τους ο Χίτλερ. Πράγμα που δεν θα γλιτώσουν, γιατί είναι ιστορικά αναπόφευκτο. Η σκέψη τους είναι μια και μόνο: να σκοτώσουν τα λαϊκά κινήματα και όσο μπορούν περισσότερους κομμουνιστές, για να αποφύγουν το μοιραίο και αναπόφευκτο τέλος.

Οι λαοί ξέρουν, πως αν δεν υπήρχε η Σοβιετική 'Ένωση, τότε, εκτός των συνεργατών των ναζί, θα είμαστε ή στα SS ή θα είχαμε γίνει σαπούνι Μασσαλίας. 27.000.000 ήρωες με ηγέτη το ΚΚΣΕ των ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ συνέτριψαν τον φασισμό ως τη φωλιά του, για να στηθεί το παγκόσμιο κόκκινο λάβαρο πάνω στο πτώμα του Χίτλερ.

Το φασιστικό «μνημόνιο» του φασίστα σουηδού χριστιανοδημοκράτη ευρωβουλευτή Γκόραν Λίντμπλατ, μέλους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), στο οποίο συμμετέχει και η Νέα Δημοκρατία, δέχεται να το συζητήσει η φασίζουσα ΟΝΕ, η οποία έχει στα σπλάχνα της ακόμα και πατενταρισμένους φασίστες, όπως τους Λιθουανούς, οι οποίοι στήνουν μνημεία για τα καθάρματα του Χίτλερ που τιμώρησε ο ηρωικός πανένδοξος κόκκινος στρατός, ο ελευθερωτής του κόσμου.

Αυτό όμως δεν ενοχλεί τους ιμπεριαλιστές φασίστες της ΕΕ να τιμούν δεόντως τις βδελυρές αυτές πράξεις των φασιστών. «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει», έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Όλο αυτό το σκυλολόι, αυτός ο συρφετός της ΕΕ και του πολεμικού του δόρατος του ΝΑΤΟ ένα και μοναδικό σκοπό έχουν: να σκοτώσουν όλους τους κομμουνιστές του κόσμου, όλα τα λαϊκά κινήματα όπου γης, να εξαφανίσουν κάθε αντίσταση στα αποτρόπαια σχέδιά τους της παγκόσμιας κυριαρχίας, για την παγκόσμια καταλήστεψη όλων των λαών της γης.

Το πάθημα του Χίτλερ δεν τους δίδαξε τίποτε. Οι πουλημένοι παπαγάλοι σοφοί κοντυλοφόροι τους λένε: «ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός τελείωσε. Οι ιδεολογίες τελείωσαν», επαναλαμβάνουν συνεχώς. Όμως οι λαοί ποτέ δεν ξέχασαν τα παγκόσμιας απήχησης μεγαλουργήματα των ΛΕΝΙΝ- ΣΤΑΛΙΝ με την επανάσταση του 1917 και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Και είναι τόσο βαθιές οι ρίζες της επανάστασης, που δεν θα ησυχάσουν οι λαοί, αν μια νέα παγκόσμια επανάσταση δεν επανεγκαθιδρύσει μια νέα παγκόσμια Σοβιετική 'Ένωση που θα εξαφανίσει από προσώπου γης κάθε ίχνος ιμπεριαλιστή, κάθε ίχνος εκμετάλλευσης μεταξύ ανθρώπων. Σ' αυτή την αντιδραστική φασίζουσα ΕΕ συμμετέχει δυστυχώς η άτυχη πατρίδα μας, για να μην μπορεί ακόμη ο λαός της να δει μια άσπρη μέρα. Αντί να είναι κυρίαρχος ο λαός με τόσες θυσίες, κυριάρχησαν οι φασίστες ελέω αγγλο- αμερικάνικης επέμβασης και λαθεμένων δικών μας τακτικών.

Όπως κάνουν παντού και πάντα βομβάρδισαν 3 μήνες τη Σερβία με ατομική ενέργεια. Σκότωσαν, ρήμαξαν, διέλυσαν τη χώρα. Ο Μιλόσεβιτς 4 χρόνια(!!!) κρατούμενος υπόδικος. Να τα «ανθρώπινα δικαιώματά» τους. Αυτοί οι εγκληματίες του «Διεθνούς Δικαστηρίου» με την αρχιδήμιο Κλάρα Ντελ Πόντε, από ποιο δικαστήριο εγκληματιών πολέμου θα δικαστούν; Ασφαλώς από λαϊκό δικαστήριο. Ο αρχιδολοφόνος, αρχιτρομοκράτης Μπους από ποιο δικαστήριο θα δικαστεί για τα εγκλήματά του παγκοσμίως;

Εμείς απλά του παρέχουμε βάσεις, γη και ύδωρ, για να μπορεί να εκτελεί τα ασύλληπτα βδελυρά εγκλήματά του. Κατά τα άλλα εμείς δεν... συμμετέχουμε στους πολέμους του. Η χάρη μας έφτασε μέχρι Αφγανιστάν, όπως παλαιότερα μέχρι Κορέα. Μήπως τα ξέχασε ο ανιψιός;

Ο αρχιτρομοκράτης, αρχιδολοφόνος ηγέτης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπους, αυτό το ανθρωποειδές, μετά τον διαμελισμό της Σερβίας–διαίρει και βασίλευε – κανονίζουν με το ΝΑΤΟ και τα καθάρματα του Ουτσεκά για το καθεστώς του Κόσοβο, για να μην επανενωθεί με τη Σερβία κι ας είναι το λίκνο του πολιτισμού της.

Αλλά ποια ιστορία έχει ο Μπους κι η πατρίδα του και ποιο πολιτισμό, για να ξέρει τι θα πει Κόσοβο για τη Σερβία; Εξολοθρεύει και κατέστρεψε μια χώρα σαν το Ιράκ, με δικαιολογίες ψεύτικες, σκέτη απάτη, για ύπαρξη δήθεν «χημικών όπλων» μαζί με τον

ομογάλακτό του ανεκδιήγητο Μπλερ. Έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια τον ΟΗΕ και τον πρόεδρό του Κόφι Ανάν και την κατακραυγή των λαών του κόσμου. Ως τώρα 2.300 αμερικανάκια γύρισαν σε κασόνια στην πατρίδα τους τυλιγμένα στην αστερόεσσα, τη σημαία του πολέμου και του αίματος, της σημαίας της καταστροφής.

Για όλα αυτά κι' άλλα πολλά, το κατάπτυστο και βδελυρό αυτό «μνημόνιο» πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια της ιστορίας μαζί με τον κατασκευαστή του σουηδό φασίστα Γκόραν Λίντμπλατ.

Το αστέρι του κομμουνισμού θα λάμπει πάντα στον ουρανό της ελπίδας όλων των λαών και θα καθοδηγεί τους λαούς στον γεμάτο φως δρόμο της παγκόσμιας αδερφοσύνης, του μεγαλείου της ΕΣΣΔ, των αθάνατων δημιουργών ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ!!!

Μηνάς Αντζουλάτος


 

Όλοι μαζί για την απόσυρση του CPE, ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό

Οι νέοι, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα δεν θέλουν τη Σύμβαση Πρώτης Απασχόλησης (CPE). Δεν είναι παρά η αντι-νεολαιίστικη κυβέρνηση και οι πάτρωνες καπιταλιστές που το επιθυμούν, και έχουν λόγο γι αυτό! Αυτή η ψευδο-σύμβαση δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας, αλλά καθιστά αβέβαιες τις ήδη υπάρχουσες, αναμένοντας να επεκτείνει την αβεβαιότητα σε όλους τους τύπους συμβάσεων. Με το CPE, «νεανική» εκδοχή του CNE που καθίσταται ο κανόνας, καπιταλιστές και κυβέρνηση θέλουν να βυθίσουν τους μισθωτούς στη μόνιμη ανασφάλεια, για να τους εκμεταλλεύονται καλύτερα, για να τους εμποδίσουν να οργανώνονται και να παλεύουν. Σε αυτό το σημείο, είναι πολύ γελασμένοι. Εδώ και εβδομάδες, σπουδαστές και μαθητές διαδηλώνουν σε πολλές πόλεις, και το σύνολο των συνδικάτων όρισαν ως μέρα δράσης την 7η Μάρτη.

Αν οι Σιράκ-ντε Βιλπέν-Σαρκοζύ πέρασαν τον κοινωνικά οπισθοδρομικό νόμο Borloo στη Βουλή χρησιμοποιώντας το άρθρο 49-3 (σ.σ. το τελευταίο άρθρο του Γαλλικού Συντάγματος που επιτρέπει την ψήφιση νομοσχεδίου χωρίς προηγούμενη συζήτηση στη Βουλή), εμείς μπορούμε να τους αναγκάσουμε να τον αποσύρουν κάτω από την πίεση των διαδηλώσεων στους δρόμους.

Όλοι μαζί, μπορούμε να επιβάλλουμε την απόσυρση του CPE και του CNE.

Και, επιπροσθέτως, απαιτούμε το τέλος των χαμηλοαμοιβομένων περιόδων μαθητείας, τη μετατροπή των αβέβαιων θέσεων εργασίας σε πραγματικές θέσεις εργασίας, σε πραγματικές συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Το κίνημα διαμαρτυρίας αγγίζει, τη μία μετά την άλλη, όλες τις πτυχές της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης.

Στις αρχές του Μάρτη, οι κινητοποιήσεις και οι διαδηλώσεις διαδέχονται η μία την άλλη:

- ενάντια στο νόμο Σαρκοζύ 2, πολεμική μηχανή ενάντια στους μετανάστες

- ενάντια στις εκκενώσεις κατειλημμένων κτιρίων και υπέρ του δικαιώματος στη στέγη

Ενώ υπάρχει ανάγκη εκ μέρους της κοινωνίας, ακόμα και για λόγους υγείας, όπως στη Ρεϋνιόν, ενώ ο αριθμός των ανθρώπων χωρίς μόνιμη στέγη δε σταματά να αυξάνεται, η κυβέρνηση ακολουθεί πολιτική διάλυσης των μηχανισμών κοινωνικής προστασίας και των κοινωνικών υπηρεσιών στην Παιδεία, την Υγεία και την Έρευνα. Το μόνο συμπέρασμα που συνήγαγε από την έκρηξη του θυμού των λαϊκών συνοικιών, ήταν πως έπρεπε να ενδυναμώσει το αστυνομικό κράτος για να ποινικοποιήσει κάθε μορφή κοινωνικής διαμαρτυρίας.

Περιφρονώντας το πολιτικό μήνυμα της νίκης του «Όχι» στο Ευρωσύνταγμα που πιστοποίησε τη μαζική απόρριψη του νεοφιλελευθερισμού, τόσο στη χώρα μας, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η κυβέρνηση ακολουθεί την υπέρ των μονοπωλίων πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων. Και όταν επικαλείται το απατηλό επιχείρημα περί υπεράσπισης της ενεργειακής αυτονομίας της χώρας, είναι για καμουφλάρει το χέρι των μεγαλομετόχων του Σουέζ που αναλαμβάνει τα ηνία στη GDF(σ.σ. Γαλλική ΔΕΗ). Κι εκεί ακόμα, οι μανούβρες αποτύχαν!

Η σοβαρότητα της κατάστασης απαιτεί, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, από όλες τις πολιτικές, κοινωνικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που αντιτίθενται στο φιλελευθερισμό, συμπεριλαμβανομένης και της σοσιαλ-φιλελεύθερης εκδοχής του, να παλέψουν από κοινού και να προτείνουν μια πολιτική ρήξης με το νεοφιλελευθερισμό. Μια πολιτική που θα σταματά τη λειτουργία του «κομπρεσέρ» που καταστρέφει όλο το πλέγμα κοινωνικής προστασίας και θα κάνει τα μονοπώλια και τους έχοντες να πληρώνουν, αυτούς που πλουτίζουν κάθε φορά που μια επιχείρηση ανακοινώνει απολύσεις.

Αυτό είναι το καθήκον που όρισαν οι «συλλογικότητες της 29ης Μάη» που διεξήγαγαν εκείνη τη μεγάλη πολιτική εκστρατεία που κατέληξε στη νίκη του «Όχι» στο δημοψήφισμα, ενός «Όχι» αριστερού, προοδευτικού και διεθνιστικού.

Καλούμε τους νέους, τους σπουδαστές, να ξανά αγκαλιάσουν αυτές τις συλλογικότητες. Είναι στους κόλπους αυτών των συλλογικοτήτων που μπορεί να σφυρηλατηθεί η ενότητα μεταξύ των διαφορετικών λαϊκών στρωμάτων, για να παλέψουν ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, στην πολιτική των μονοπωλίων και του στην υπηρεσία τους κράτους.

Ο μήνας του Μάρτη θα είναι πολύ θερμός!

Παρίσι, 7 Μάρτη 2006

Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών της Γαλλίας (PCOF)

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Φασιστική επιστράτευση των ναυτεργατών - Ο «Ριζοσπάστης» αποσιωπά εντελώς και αποκρύπτει την επίθεση των ΜΑΤ ενάντια στους ναυτεργάτες

Αποστόλης Μήτσης: Βασίλης Μ. Γιωτόπουλος

Ιωσήφ Στάλιν: 53 χρόνια από το θάνατό του

Μυστικά ντοκουμέντα αποκαλύπτουν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε

Μηνά Αντζουλάτου: Το μνημόνιο του νέου φασισμού

ΚΚ Εργατών Γαλλίας: Όλοι μαζί για την απόσυρση του CPE, ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό
 

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55