Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρ. Φύλ. 239 1-15/12/2006Αρ. Φύλ. 239 1-15 Δεκέμβρη 2006
Κάτω τα χέρια από το πανεπιστημιακό άσυλο

Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και την αναθεώρηση του άρθρου 16

Μόνο η μαχητική ΕΝΟΤΗΤΑ πανεπιστημιακών-καθηγητών-δασκάλων και οι μαζικές ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ φοιτητών-μαθητών μπορούν να ματαιώσουν τις αντιδραστικές «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης

Είναι γνωστό ότι η αντιδραστική κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ σχεδιάζει και προωθεί με το νέο νόμο-πλαίσιο τόσο την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας με τη στήριξη του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου όσο και την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Στα πλαίσια αυτών των σχεδιασμών της έδωσε εντολή στην δήθεν «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη – και μάλιστα προκλητικά παραμονές γιορτασμού της επετείου της λαϊκής εξέγερσης – συγκεκριμένα στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Βασίλη Φλωρίδη να ανακινήσει το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου. Παράλληλα τα ΜΜΕ άρχισαν μια συστηματική εκστρατεία κατασυκοφάντησης του πανεπιστημιακού ασύλου και αφόρητη πίεση στην κατεύθυνση της κατάργησής του.

Ο Β. Φλωρίδης στο έγγραφό του προς το Γενικό Αστυνομικό Διευθυντή Αντώνη Μπάμιατζη, επικαλούμενος την παράγραφο 7 του άρθρου 2 του νόμου 1268/1982 σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται «η επέμβαση δημόσιας δύναμης χωρίς την άδεια του αρμόδιου οργάνου του ΑΕΙ επιτρέπεται μόνο εφόσον διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής» («Ελευθεροτυπία», 6/11/2006, σελ. 50), τον κάλεσε ζητώντας του «η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση θα πρέπει να έχει καταρτίσει εγκαίρως επιχειρησιακό σχέδιο που θα καταστήσει ευχερή και κατά το δυνατόν ανώδυνη την είσοδο των αστυνομικών μέσα στο χώρο του Πανεπιστημίου, χωρίς την άδεια του τριμελούς οργάνου για το άσυλο ή της Συγκλήτου» (στο ίδιο).

Στο χορό της φασιστικής εκστρατείας κατά του ασύλου, εκτός από τμήμα των ΜΜΕ, πρόσφερε την «ευλογία του Θεού» και ο γνωστός «άγιος» της χούντας Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος που δήλωσε με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο: «να καταργηθεί το άσυλο». Ο δε πρόεδρος της ΓΣΕΕ Ι. Παναγόπουλος με δήλωσή του τάχθηκε «υπέρ της αλλαγής του θεσμικού πλαισίου για το πανεπιστημιακό άσυλο… διευκρινίζοντας όμως ότι δεν επαγγέλλεται και την κατάργησή του σε καμιά περίπτωση» («Ελευθεροτυπία», 15/11/2006, σελ. 46) και εκτίμησε: «σήμερα αντί για ένα άσυλο ελεύθερης διακίνησης ιδεών βλέπουμε, σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα άσυλο ανεξέλεγκτης βίας. Δεν μπορεί να απαγορεύεται σε καθηγητές και μαθητές να μπουν μέσα στις Σχολές τους. Αυτό είναι η μεγαλύτερη στέρηση ελευθερίας» («Αυγή», 16/11/2006, σελ. 3).

Στη δήλωση Παναγόπουλου αντέδρασε η Αυτόνομη Παρέμβαση με ανακοίνωσή της όπου ανάμεσα στα άλλα αναφέρει: «το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα υπερασπίζεται τη διατήρηση του πανεπιστημιακού ασύλου και διαφωνεί με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης και συντηρητικών κύκλων που επιχειρούν με διάφορα προσχήματα να καταργήσουν στην ουσία το πανεπιστημιακό άσυλο» (στο ίδιο).

Η προκλητική παραγγελία-εντολή Φλωρίδη ξεσήκωσε δικαιολογημένα έντονες αντιδράσεις στο χώρο της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αδικαιολόγητα χλιαρά αντέδρασε ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Αν. Μάνθος: «ο κ. εισαγγελέας και η αστυνομία εκτελούν το καθήκον τους. Δηλαδή, η κακουργηματική πράξη μέσα στο Πανεπιστήμιο συνεπάγεται αυτόματη παρέμβαση του εισαγγελέα και της αστυνομίας. Δεν τίθεται θέμα κατάργησης του ασύλου, ούτε θέμα προσκλήσεως από τη Σύγκλητο ή από το αρμόδιο όργανο του ΑΠΘ… το άσυλο βιάζεται από άτομα που χρησιμοποιούν βία εντός του χώρου που προστατεύεται από το άσυλο» («Ελευθεροτυπία», 6/11/2006, σελ. 50).

Εντελώς αντίθετος στην εισαγγελική παρέμβαση δήλωσε ο πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Εκπαιδευτικού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΣΔΕΠ), Γιάννης Μυλόπουλος «ο οποίος βλέπει μια συστηματική προσπάθεια αμφισβήτησης και απαξίωσης του πανεπιστημιακού ασύλου, με στόχο την ανατροπή του» (στο ίδιο). Ο δε καθηγητής του ΑΠΘ Γιώργος Τσιάκαλος δήλωσε: «ο θεσμός του πανεπιστημιακού ασύλου έλκει την καταγωγή του από την παράδοση των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων να ασκούν εισαγγελική και δικαστική εξουσία στο χώρος τους» και παρατήρησε: «επικεντρώνεται κυρίως στο δικαίωμα των πανεπιστημιακών οργάνων να αποφασίζουν, αποκλειστικά αυτά, εάν κάποιες πράξεις πρέπει να τιμωρηθούν και εάν για το λόγο αυτό χρειάζεται η παρέμβαση της αστυνομίας. Συνεπώς, η ενέργεια του εισαγγελέα Θεσσαλονίκης ισοδυναμεί με πραξικοπηματικού χαρακτήρα κατάλυση του πανεπιστημιακού ασύλου» (στο ίδιο).

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης επικροτώντας απ’ τους πρώτους την αντιδραστική παρέμβαση Φλωρίδη δήλωσε: «άριστη η σκέψις του κ. Φλωρίδη». Το ίδιο έπραξε και η κυβέρνηση αφού αυτή ήταν εκείνη που έδωσε εντολή στο Φλωρίδη και έχει την πρωτοβουλία και όχι το αντίθετο όπως παραπλανητικά για εξαπάτηση του λαού ισχυρίζεται ο «Ριζοσπάστης»: «ευθυγραμμίζεται με την εισαγγελική εντολή για κατάργηση του ασύλου η κυβέρνηση» («Ρ», 7/11/2006, σελ. 11), τη στιγμή που είναι πασίγνωστο ότι η ίδια η κυβέρνηση σχεδιάζει και επιδιώκει την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Κατά τη διάρκεια του εορτασμού της επετείου της εξέγερσης του Νοέμβρη η συνεδρίαση της Συγκλήτου του ΑΠΘ πήρε ομόφωνα τη σωστή απόφαση να παραμείνει το Πανεπιστήμιο ανοιχτό, πράγμα που απέτρεψε τις όποιες σκηνές βίας στο εσωτερικό των πανεπιστημιακών χώρων, αποκρούοντας έτσι με επιτυχία τα σχέδια της κυβέρνησης και τις προβοκατόρικες ενέργειας της αστυνομίας.

Η κυβερνητική επίθεση – που αποτελεί και επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και ολόκληρο τον ελληνικό λαό – για κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου-ιδιωτικοποίηση της Παιδείας-αναθεώρηση του άρθρου 16 μπορεί και πρέπει να αποκρουστεί απ’ τους καθηγητές-δασκάλους και τους φοιτητές-μαθητές με τη συγκρότηση πλατιού μαχητικού πανεκπαιδευτικού Μετώπου πανεπιστημιακών-καθηγητών-δασκάλων και τις μαζικές ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ φοιτητών-μαθητών πανελλαδικά με ΜΟΝΑ κεντρικά συνθήματα-στόχους: ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ του πανεπιστημιακού ΑΣΥΛΟΥ και της ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και του άρθρου 16, τα μόνα που μπορούν να διασφαλίσουν μεγάλη μαχητική ΕΝΟΤΗΤΑ-ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ, εντελώς απαραίτητες για τη νικηφόρα απόκρουση της κυβερνητικής επίθεσης αλλά και τη ματαίωση των όποιων διασπαστικών (κρυφών ή φανερών), αποκλειστικά προς όφελος των αντιδραστικών κυβερνητικών μέτρων, προσπαθειών-ενεργειών απ’ οποιεσδήποτε πλευρές κι αν προέρχονται και μ’ οποιονδήποτε μανδύα προσπαθήσουν να καλυφθούν, και προπαντός εκείνων εκ μέρους των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ που βρίσκονται σε μόνιμη στενή συνεργασία με την κυβέρνηση της ΝΔ, έμμεσα και με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, για διάσπαση του σπουδαίου και πολύ κρίσιμου αγώνα ώστε να περάσουν τα παραπάνω αντιδραστικά κυβερνητικά μέτρα ιδιωτικοποίησης της Παιδείας (μόνο πολιτικά αφελείς μπορεί να εξαπατώνται απ’ τη δημαγωγία των χρουστσωφικών ηγετών του «Κ»ΚΕ, ας υπενθυμίσουμε τη στάση τους στις καταλήψεις του Ιούνη-Ιούλη και τη στάση τους στην απεργία των δασκάλων).


Ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας

Διακήρυξη του ΧΧ Διεθνούς Αντιιμπεριαλιστικού και Αντιφασιστικού Κάμπινγκ Νεολαίας

Κοπεγχάγη, Δανία, 4 Αυγούστου 2006

http://www.iul2006.net

Από την πρώτη σύνοδο των υπουργών παιδείας της ΕΕ το 1999 μέχρι σήμερα έχουν γίνει αμέτρητες επιθέσεις στην ελευθερία και στη φύση της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη:

1. Οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις προορίζονται για να μετατραπούν σε επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται για την εξεύρεση χρημάτων και σπουδαστών, τα οποία μπορούν να επιλέξουν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήριά. Η αξιολόγηση της επιτυχίας του εξαρτάται μόνο από τη δυνατότητά τους να επιδεικνύουν υψηλό επίπεδο μάνατζμεντ μέσα στην οικονομία της αγοράς.

2. Όλα τα προσφερόμενα επιστημονικά αντικείμενα πρέπει να εγκρίνονται από μια κεντρική επιτροπή. Τα αντικείμενα που δεν εντάσσονται στο οικονομικό σύστημα θα εξαφανιστούν. Αυτό, ξεκάθαρα, εμπορευματοποιεί την εκπαίδευση.

3. Το νέο σύστημα πιστωτικών μονάδων (ECTS) έχει ως ξεκάθαρο στόχο να διαμορφώσει ελίτ, ανατρέποντας τη φύση της εκπαίδευσης.

4. Η αναδιάρθρωση έχει υποτίθεται ως στόχο να αυξήσει τη συμμετοχή φοιτητών και καθηγητών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στις αποφάσεις. Αντίθετα όμως τίποτα δεν άλλαξε σε αυτή την κατεύθυνση και οι αναδιαρθρώσεις γίνονται χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των φοιτητών.

5. Τα δίδακτρα μετατρέπουν την εκπαίδευση σε ένα αγαθό διαθέσιμο μόνο σε αυτούς που μπορούν να το αγοράσουν. Αυτό βαθαίνει τις κοινωνικές ανισότητες και αυξάνει την αδικία του συστήματος.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1. Η εκπαίδευση να είναι αναφαίρετο δικαίωμα.

2. Η εκπαίδευση πρέπει να είναι δημόσια, δωρεάν και ελεύθερη ανεξάρτητα από τα χρόνια και τον τόπο φοίτησης.

3. Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση ανεξάρτητα από ταξική καταγωγή, εθνικότητα ή φύλλο.

4. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να παραμείνουν ανεξάρτητα και η γνώση δεν πρέπει να μετατραπεί σε εμπόρευμα.

5. Μόνο μια αντιιμπεριαλιστική και αντιφασιστική εκπαίδευση είναι μια ελεύθερη εκπαίδευση.

Η ανάγκη του συντονισμού της πάλη της νεολαίας σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο μεγαλώνει κάθε μέρα. Η μεταρρύθμιση της Μπολόνια είναι μια επίθεση σε όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα της σπουδάζουσας  νεολαίας σε όλη την Ευρώπη, χωρίς εξαιρέσεις.

Αισθανθήκαμε την ανάγκη να συγκροτήσουμε ένα δίκτυο για την πάλη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Πραγματικά νομίζουμε ότι όλες οι διαφορετικοί αγώνες έχουν έναν κοινό στόχο: Την πάλη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ακραία φιλελεύθερη πολιτική της.

Καθώς διεξάγουμε τη πάλη μας σε κάθε χώρα πρέπει, πιστεύουμε, να καταφέρουμε να κατακτήσουμε και έναν αληθινό συντονισμό των κινημάτων με σκοπό να πετύχουμε μια κοινή προοπτική.

Να διαδώσουμε αυτή το πνεύμα αυτής της διακήρυξης σε όλους της νέους της Ευρώπης όχι μόνο σε αυτούς που σπουδάζουν αλλά και σε αυτούς που εργάζονται και σε ολόκληρη  τη νεολαία συνολικά.

Διαδώστε την πεποίθησή μας ότι η πάλη πρέπει να γίνει αποτελεσματικότερη, συντονισμένη και, επομένως, ισχυρότερη.


Η δύναμη της νεολαίας βρίσκεται στην ενότητά της!!!


Η φετινή πορεία του Πολυτεχνείου και η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ

Απ’ την «πιπερόσκονη» στην «πιπερόριζα» και στις συναντήσεις με τον Β. Πολύδωρα για λήψη μέτρων «τάξης και ασφάλειας» της πορείας

Η φετινή πορεία του Πολυτεχνείου υπήρξε ιδιαίτερα μαζική και μαχητική με κύριο χαρακτηριστικό τη μεγάλη συμμετοχή χιλιάδων φοιτητών και μαθητών με κεντρικά συνθήματα την υπεράσπιση του Πανεπιστημιακού Ασύλου, την υπεράσπιση του άρθρου 16 και της δημόσιας δωρεάν Παιδείας.

Στην κεφαλή της πορείας, όπως πάντα, η ένδοξη ματωβαμένη σημαία του Πολυτεχνείου, ακολουθούσαν οι μητέρες των δολοφονημένων και μια ομάδα καθηγητών της ΠΟΣΔΕΠ και πίσω τους ο Σύλλογος Εξορίστων και Φυλακισμένων Αντιφασιστών 1967-1974 μ’ ένα τεράστιο πανό και σύνθημα: «ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ».

Οι σύλλογοι των φοιτητών των διαφόρων Σχολών φώναζαν, πέρα απ’ τα για το άσυλο και τη δημόσια Παιδεία, συνθήματα αντιιμπεριαλιστικά και αντιφασιστικά, όπως «το Πολυτεχνείο ζει, έξω το ΝΑΤΟ και οι αμερικανοί», «όχι στους πολέμους ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ», «φονιάδες των λαών αμερικάνοι», κ.λπ. αλλά και «τόσα χρόνια αγώνες της νεολαίας, το δρόμο δείχνει ο Νίκος Τεμπονέρας», «ζει, ζει ο Τεμπονέρας ζει, με Πέτρουλα-Λαμπράκη μας οδηγεί», «καρφί και πρόκα σε κάθε Καλαμπόκα», κ.λπ., κ.λπ.

Τα μεγάλα μπλοκ των φοιτητών και μαθητών ακολουθούσαν τα κοινά μπλοκ των ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και ΠΟΣΔΕΠ με μεγάλο κεντρικό πανό και σύνθημα: «το Πολυτεχνείο ζει, όχι στην Παιδεία της αγοράς».

Όπως και άλλες χρονιές τα «παιδιά του λαού», τα «ακίνητα στρατιωτάκια» του Β. Πολύδωρα διενήργησαν «προληπτικές» συλλήψεις και προσαγωγές και έπαιξαν το συνήθη κλεφτοπόλεμο με τους διάφορους κουκουλοφόρους, δικούς τους και όποιους άλλους. Ο αρχι«κανίβαλος» της Δεξιάς Β. Πολύδωρας («δεν είμαι δεξιός κανίβαλος»), όπως αναμένονταν, έδωσε «συγχαρητήρια» στα «παιδιά του λαού» για τη βαρβαρότητά τους και για τις «κουκούλες» που τους φόρεσε άλλη μία φορά στην Αθήνα αλλά κυρίως στη Θεσσαλονίκη για να παραμορφώσουν το νεαρό κύπριο φοιτητή το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ επανέλαβε και φέτος εκ νέου και για πολλοστή φορά το ανιαρό και ψευδέστατο τροπάρι ότι τάχα στην εξέγερση του 1973 «μεγάλη καθοριστική συμβολή είχε το ΚΚΕ με την πολιτική του, την δράση των παράνομων οργανώσεών του, της ΚΝΕ, που ιδρύθηκε το 1968, και της αντιδικτατορικής ΕΦΕΕ» («Ρ», 15/11/2006, σελ. 11), ενώ η ηγεσία της «Κ»ΝΕ στην ανακοίνωσή της που δημοσιεύτηκε στην ίδια σελίδα, πολύ προσεκτικότερη απ’ την ηγεσία του κόμματός της, δεν μιλάει για «μεγάλη καθοριστική συμβολή» μα ούτε καν για απλή «συμβολή».

Τα παραπάνω δεν είναι παρά τα πελώρια χοντροειδή γκεμπελίστικα ψεύδη των σοσιαλδημοκρατών ηγετών, οι οποίοι μόνοι τους έχουν φροντίσει να αυτοδιαψευστούν στο πασίγνωστο κείμενο της «4ης Ολομέλειας του Ιούλη 1976» («ΚΟΜΕΠ», 11/1976) στο οποίο ομολογούν ότι ήταν κατά της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ και της ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ, επιπλέον αφού κατασυκοφάντησαν τους φοιτητές της Νομικής, που πήγαν στο Πολυτεχνείο (14 Νοέμβρη), σαν «πράκτορες» της ΚΥΠ και της αμερικάνικης ΣΙΑ, προσπάθησαν απεγνωσμένα να «σπάσουν» την ΚΑΤΑΛΗΨΗ, αλλά ευτυχώς δεν κατάφεραν να «απαγκιστρώσουν», όπως οι ίδιοι λένε, τους φοιτητές απ’ το Πολυτεχνείο (για περισσότερα «ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ», Νο 216, 15-30 Νοέμβρη 2005, σελ. 1-2).

Από τότε, το Νοέμβρη του 1973, έχουν μεγάλο πρόβλημα και τρέμουν τις «καταλήψεις» ως μορφή πάλης, γι’ αυτό και φέτος η ΠΚΣ μαζί με τη ΔΑΠ τον Ιούνη-Ιούλη τάχτηκε κατά των καταλήψεων των Σχολών, τις μόνες δυνατές να ματαιώσουν τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ.

Απ’ το χορό των ψευδολογιών της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ δεν μπορούσε να λείψει ένας φανατικός θαυμαστής-προπαγανδιστής απ’ τις στήλες του «Ριζοσπάστη» του γερμανού φασίστα Oswald Spengler, ο Γ. Κακουλίδης: «αντίπαλοι της εξέγερσης τότε και τώρα ένας συρφετός από υποταγμένους που κρύβονται αδέξια πίσω απ’ την κυβέρνηση» («Ρ», 17/11/2006, σελ. 8). Όμως αποσιωπά επιμελώς ότι σ’ αυτό το «συρφετό» των αντιπάλων της εξέγερσης συμπεριλαμβάνεται και η προδοτική σοσιαλδημοκρατική ηγεσία των Φλωράκη-Τσολάκη-Καλούδη-Λουλέ-Κουκούλου κ.λπ., όπως το επιβεβαιώνουν οι ίδιοι στην παραπάνω Ολομέλεια.

Όμως αυτό το χρόνο η ηγεσία του «Κ»ΚΕ φρόντισε να «βελτιώσει» κατά πολύ τη συνεργασία της με την κυβέρνηση και έχει φτάσει-προχωρήσει στο πιο ακραίο δυνατό σημείο: στη συνεργασία-σχεδιασμό από κοινού με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρα για τη λήψη μέτρων «τάξης και ασφάλειας» της πορείας του Πολυτεχνείου.

Πρώτα-πρώτα πριν φτάσει ως εκεί έχει συμφωνήσει με την κυβέρνηση τα ΜΑΤ να μην χτυπούν τα ξεχωριστά μπλοκ των «Κ»ΚΕ-«Κ»ΝΕ-ΠΑΜΕ. Οι περιπτώσεις που σαφέστατα το επιβεβαιώνουν είναι ως τώρα: α) η επίθεση της αστυνομίας στον Πειραιά κατά άλλων διαδηλωτών, στη διάρκεια της απεργίας των ναυτεργατών αρχές του χρόνου, πλην του ΠΑΜΕ, β) η επίθεση των ΜΑΤ ενάντια σε διαδηλωτές, πλην «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ, κατά την επίσκεψη της Κοντολίζα Ράις στην Αθήνα το περασμένο Πάσχα, και τελευταία γ) η περίπτωση της απεργίας των δασκάλων που και αυτή χτυπιέται από τα ΜΑΤ, ενώ η διασπαστική πορεία του ΠΑΜΕ δεν ενοχλείται καθόλου απ’ την αστυνομία.

Είναι, λοιπόν, φανερό ότι οι ξεχωριστές απεργοσπαστικού χαρακτήρα συγκεντρώσεις-πορείες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ (και όποιες άλλες που αφορούν άλλα ζητήματα) δεν έχουν μόνο μία πλευρά δηλ. να υπονομεύσουν την πάλη των εργαζομένων ώστε να περάσουν, μέσω της διάσπασης, τα αντιλαϊκά κυβερνητικά μέτρα σε βάρος του λαού αλλά έχουν και μια δεύτερη, αθέατη αλλά εξίσου σημαντική, πλευρά: την υλοποίηση της συμφωνίας «Κ»ΚΕ-Β.Πολύδωρα να μην χτυπούν τα ΜΑΤ τις κινητοποιήσεις-διαδηλώσεις των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ.

Δεύτερο, ο Πολύδωρας είχε ως γνωστόν αναθέσει στην ηγεσία του «Κ»ΚΕ να διαδίδει-προπαγανδίσει ότι τα ΜΑΤ και η αστυνομία δεν χρησιμοποιούν επικίνδυνες για την υγεία χημικές ουσίες, αλλά «πιπερόσκονη», κάτι που τώρα ύστερα από μερικούς μήνες επιβεβαιώνεται με την περί «πιπερόριζας» δήλωση του υπουργού Δημόσιας Τάξης. Έτσι τα γραφόμενα του «Ριζοσπάστη» περί χρήσης «πιπερόσκονης» δηλ. «φτάρνισμα» των διαδηλωτών «από την πιπερόσκονη» («Ρ», 26/04/2006, σελ. 16-17), δεν ήταν επινόηση των σοσιαλδημοκρατών δημοσιογράφων αυτής της εφημερίδας ούτε απλά αστειότητες της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας, αλλά γράφτηκαν κατόπιν απαίτησης-εντολής του Πολύδωρα προς την ηγεσία του «Κ»ΚΕ, αφού μετά λίγους μήνες επιβεβαιώνονται απ’ τη δήλωση Πολύδωρα στη Βουλή (9 Οκτώβρη) - απάντηση στο Συνασπισμό για τον βαθμό επικινδυνότητας χρήσης χημικών ουσιών - ότι στο μέλλον για την καταστολή των διαδηλωτών θα χρησιμοποιούνται «χημικά με βάση την πιπερόριζα» («Ελευθεροτυπία», 11/10/2006, σελ. 18) δηλ. ο Πολύδωρας χρησιμοποιεί το «Ριζοσπάστη» ως βήμα έγκαιρης προαναγγελίας των νέων κατασταλτικών σχεδιασμών του.

Τρίτο, και τελευταίο, απ’ το «Ριζοσπάστη», με τίτλο «συνάντηση με Πολύδωρα», πληροφορούμαστε ότι παραμονές του γιορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου, στις 14 Νοέμβρη, αντιπροσωπεία του «Κ»ΚΕ συναντήθηκε με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρα. Παραθέτουμε ολόκληρη την είδηση: «με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρα συναντήθηκε χτες, μετά από αίτημά της, αντιπροσωπεία του ΚΚΕ αποτελούμενη από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του κόμματος Ορέστη Κολοζώφ και τη βουλευτή Βέρα Νικολαϊδου.

Η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ εξέφρασε στον υπουργό την ανησυχία του Κόμματος για ενδεχόμενη παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου από τις αστυνομικές δυνάμεις, ενόψει των εκδηλώσεων προς τιμήν του «Πολυτεχνείου».

Ο υπουργός διαβεβαίωσε την αντιπροσωπεία ότι το πανεπιστημιακό άσυλο σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να παραβιαστεί και οι αστυνομικές δυνάμεις θα μεριμνήσουν, ώστε οι εκδηλώσεις και η πορεία προς την πρεσβεία των ΗΠΑ να διεξαχθούν ειρηνικά» (15/11/2006, σελ. 10).

Είναι όντως πολύ «περίεργο» και εξόχως ύποπτο το ενδιαφέρον των σοσιαλδημοκρατών ηγετών για το άσυλο υποτίθεται – και μάλιστα παραμονές γιορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου - που ας σημειωθεί για την «μη παραβίασή» του απευθύνονται ακριβώς σ’ αυτούς που όχι μόνο σχεδιάζουν τη μόνιμη παραβίασή του αλλά κι αν είναι δυνατόν την πλήρη κατάργησή του δηλ. απευθύνονται στην αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή και τον αρχιΜΑΤατζή Πολύδωρα.

Αντίθετα το πανεπιστημιακό άσυλο δεν το διαφυλάσσουν τα ΜΑΤ και ο αρχηγός τους Πολύδωρας, όπως θέλουν να πείσουν-παραπλανήσουν το λαό οι ηγέτες του «Κ»ΚΕ αλλά η πανεπιστημιακή κοινότητα και οι φοιτητές με την πάλη τους, μαζί με την εργατική τάξη και το λαό ως δημοκρατική τους κατάκτηση.

Η επίσκεψη στον Β. Πολύδωρα αντιπροσωπείας του «Κ»ΚΕ είχε άλλο σκοπό: τη συζήτηση-συνδιοργάνωση με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης «μέτρων ασφαλείας» για την πορεία. Γι’ αυτό και ο αστικός τύπος που γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα τα παρασκήνια των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων γράφει: «Πολύδωρας και ΚΚΕ τα βρήκαν χτες» («Ελευθεροτυπία», 15/11/2006, σελ. 1). Τρέχουν πρώτα καλά-καλά οι βουλευτές του «Κ»ΚΕ στον Πολύδωρα και ύστερα ο «Ριζοσπάστης» «ανακαλύπτει», παριστάνοντας τον αφελή, «προβοκάτσια» της «Ελευθεροτυπίας» και της «Αυγής» («Ρ», 16/11/2006, σελ. 2).

Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι της επίσκεψης των Κολοζώφ-Νικολαϊδου στον Β. Πολύδωρα είχε προηγηθεί εγκάρδια και σοβαρή συζήτηση, αρχές Νοέμβρη, μεταξύ Λιάνας Κανέλλη και Βύρωνα Πολύδωρα όπως δείχνει η διπλανή πολύ χαρακτηριστική φωτογραφία παρμένη από το μεγαλοαστικό «ΒΗΜΑ», με τον ανάλογο και εύστοχο, ανταποκρινόμενο στις μεταξύ τους πραγματικές σχέσεις, σχολιασμό, εφημερίδα που γνωρίζει άριστα τις σχέσεις των αστικορεβιζιονιστικών κομμάτων και των πολιτικών τους εκπροσώπων. Τώρα που οι δημοσιογράφοι του «Ριζοσπάστη» ξέμπλεξαν με την «προβοκάτσια» της «Ελευθεροτυπίας» περιμένουμε πως θα βρουν χρόνο να σχολιάσουν και την «οργανωμένη»-«στημένη» από το «ΒΗΜΑ» «προβοκάτσια» - συνομιλία Κανέλλη-Πολύδωρα για να τη «φωτογραφήσει».

Έτσι, αν πριν μια 25ετία οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες έστελναν επανειλημμένα τους οικοδόμους να φρουρούν, μαζί με την αστυνομία την πρεσβεία των δολοφόνων των λαών αμερικανών ιμπεριαλιστών, σήμερα προχωρούν ένα βήμα παραπέρα κατρακυλώντας στο τελευταίο σκαλί της προδοσίας: οργανώνουν από κοινού με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης τη λήψη μέτρων για την περιφρούρηση της «τάξης και ασφάλειας» του αστικού καθεστώτος.


Εμπαιγμός και άγριο ξύλο στους συμβασιούχους

Μετά τα τρία σχεδόν χρόνια διακυβέρνησης της χώρας απ’ την κυβέρνηση της ΝΔ αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο σημερινός πρωθυπουργός με την αθέτηση όλων των προεκλογικών δημαγωγικών του υποσχέσεων, μεταξύ των οποίων και εκείνης των 250.000 συμβασιούχων αναδείχθηκε σ’ ένα κοινό απατεωνίσκο.

Έτσι οι 250.000 συμβασιούχοι εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται ακόμα και εξοργισμένοι οργανώνουν κατά διαστήματα συχνές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, ζητώντας λύση στα προβλήματά τους.

Σε μια απ’ τις τελευταίες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας (16/11/2006) που πραγματοποίησαν στο κέντρο της Αθήνας, με συμμετοχή της ΑΔΕΔΥ και ΠΟΕ-ΟΤΑ (4ωρη στάση εργασίας) στην πορεία προς το υπουργείο Εσωτερικών, επί της Βασιλίσσης Σοφίας βρέθηκαν αντιμέτωποι με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και τα ΜΑΤ που είχαν αποκλείσει το δρόμο.

Στην προσπάθεια των συμβασιούχων διαδηλωτών να προχωρήσουν η αστυνομία εξαπόλυσε βίαιη επίθεση με γκλοπ και χρήση δακρυγόνων.

Από τη βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας τραυματίστηκαν πολλοί διαδηλωτές. Όμως η βίαιη καταστολή της διαδήλωσης-πορείας των συμβασιούχων δεν πρόκειται να εκφοβίσει τους συμβασιούχους που είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων τους και να κλιμακώσουν παραπέρα τις κινητοποιήσεις τους.


 

Γιώργος Κοτζιούλας – ο περήφανος, κατατρεγμένος και πολυβασανισμένος ποιητής των φτωχών, της Επανάστασης και της Εθνικής Αντίστασης

50 χρόνια απ’ τον πρόωρο χαμό του

1909 Πλατανούσα-Αρτας – 29/08/1956 Αθήνα.

Ο Γιώργος Κοτζιούλας το πάμπτωχο και πολυβασανισμένο χωριατόπουλο κατόρθωσε εντελώς μόνος του ν’ αναδειχθεί σ’ ένα διανοούμενο-«προλετάριο» που στρατεύτηκε στο πλευρό της φτωχολογιάς (αγροτών-εργατών), να αναδειχθεί σ’ ένα μεγάλο ποιητή τραγουδιστή της επανάστασης και της Εθνικής Αντίστασης, το μεγαλύτερο ποιητή της Ηπείρου: «από τους Ηπειρώτες ποιητές, παλιότερους και νεότερους, είναι χωρίς άλλο ο καλύτερος» (Μάρκος Αυγέρης) και ένας απ’ τους μεγαλύτερους της γενιάς του: «ο ποιητής Γ. Κοτζιούλας, ποιητής με τα ούλα του, από τους πρώτους της πρώτης πεντάδας της «καθεστηκυίας» γενεάς» (Κώστας Βάρναλης). Ο Κοτζιούλας, έγραφε στο νεκρολογικό σημείωμά του ο Βασίλης Ρώτας ήταν «γνήσιος ποιητής, από το μέταλλο των μεγάλων, βρέθηκε σ’ εποχή που σκοτώνει ποιητές… Ο Κοτζιούλας ήταν γνήσιος άνθρωπος, ρίζα από τα Τζουμέρκα, πνεύμα αϊτήσιο, κρίση ζυγιασμένη, σοφία σίγουρη, ήθος ανθρωπιάς ευγενικής και πολιτισμένης. Πήρε μέρος στην εθνικής αντίσταση, στο βουνό, όπου αυτός σαρακοφαγωμένος πολέμησε και με το όπλο και με την πέννα. Στο τέλος υπόκυψε στη φτώχια». Χάθηκε πολύ πρόωρα, πάνω στην ακμή της πνευματικής του δημιουργίας, ένας απροσκύνητος, ασυμβίβαστος, αλύγιστος και αδιάφθορος, κυνηγημένος απ’ τη μοναρχοφασιστική αντίδραση του τόπου για τις κομμουνιστικές του ιδέες αγωνιστής, μια σεμνή, περήφανη και ευγενική φυσιογνωμία.

Τιμώντας τα πενηντάχρονα απ’ το θάνατό του δίνουμε ελάχιστα αποσπάσματα απ’ το ποίημά του «ΤΥΡΑΝΝΟΜΑΧΟΣ» που στηλιτεύει το φασίστα Μεταξά, από το «τραγούδι του καιρού μας» που αναφέρεται στην κατοχή της Ευρώπης απ’ τους φασίστες χιτλερικούς και περιμένει την απελευθέρωση από την «Κοκκινότριχη Αρκούδα» δηλ. τη σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, από το «ημερολόγιο» που αναφέρεται στο «Στάλινγκραντ» και στο «νέο Ηρακλή», τον Ιωσήφ Στάλιν.

Οι πρόγονοι

Θέλω να γράψω ένα τραγούδι μ’ αντοχή
και συλλογίζομαι ολοένα εσάς, φτωχοί

 

Ομολογία

Ξέρουν πως είμαι εγώ ταμένος στο λαό,
και τα ιερά μου ακλόνητος θα υπερασπίσω,
λόγιος στο πλάι των όσων μάθαν το άλφα-ω,
πήρα τον δρόμο αυτόν και δεν γυρίζω πίσω

 

Ποιητής του λαού μας

Είμαι ο καθρέφτης σου, Λαέ, και κράτα με στο χέρι,
γιατί καλύτερ’ από τον άοκνο χασομέρη
κανένας, μες στη μάζωξη των στοιχουργών την τόση,
δεν έχει την αληθινή μορφή σου φανερώσει.

 

Τυραννομάχος

29 Γενάρη – ετούτη, ετούτη δω
τη μέρα ξεφαντώνω εγώ, κι όχι την άλλη
πού ’θελε εκείνος ο φριχτός, ο Οξαποδώ,
το πενταπίθαμο ανθρωπόμιαστο βουβάλι.

Πάει το βαρύ σκοτάδι τεσσάρω χρονώ,
πάει ο βραχνάς που μας επλάκωνε τα στήθη.
Σωριάστηκε όμοια με τσουβάλι από σανό
κι όπως πατάς σκορπιόν έτσι κι αυτός διαλύθη.

….

Κι απ’ τους ραγιάδες κάναν τούμπες οι μισοί,
μη τα μουσούδια του χαμόγελο ημερώσει
και δεν τους στείλει Ροβινσόνες σε νησί
με κεδροκούκουτσα πικρά να βάλουν γνώση.

Πίστη ενεργή, ακατάβλητη! Ούτε οι βουρδουλιές
ούτε οι βρισιές, χαφιέδων άτιμων τα σάλια
δεν ελυγίσαν τις αντρίκειες σας βουλές,
καθώς ούτε κι η μέγγενη ούτε και η τανάλια

Μα εσείς αναίσθητοι και σ’ όποιον πειρασμό,
σταθήκατε πιστοί στο ανώτερό σας χρέος,
λέγοντας μέσα του ο καθένας: «Πολεμώ
να γίνει ετούτος ο Αδης κόσμος πανωραίος».

….

Καλαμαράδες, ρασοφόροι, στρατηγοί,
κι ο χτηματίας κι ο εφοπλιστής κι ο τραπεζίτης,
καθένας που δεν έχυσε ιδρώτα στη γη
κι ότι δεν ήταν λαουτζίκος ψωμοζήτης..

Όλοι σας γίνατε ένα, τέλειο κλεφταριό,
και με το αχρείο λεφούσι, με τους σταυρωτήδες,
απ’ την πρωτεύουσα ως τα απόμακρο χωριό
πέσατε στου φτωχού τα κόπια σαν ακρίδες.

Και σύρατε ψυχές αθώες στη φυλακή,
και στείλατε στον τάφο αγνούς ονειροπόλους,
μόνο γιατ’ ήθελαν να λείψουν οι κακοί
και τα αγαθά της γης να μοιραστούνε σ’ όλους.

….

Μα ας ξαλαφρώσει πια η βαρύθυμη καρδιά
κι ας ανασάνω τώρα που έλειψε το τέρας,
η αράχνη πού ’χε τυλιγμένα τα παιδιά
και τα μοιζούσε ο μισητός ψευτοπατέρας.

Τους είχε ντύσει σαν παλιάτσους παρδαλά
και στολισμένους με γαλόνια, με κορδόνια
τους μάθαινε όλο ζήτω κι όλο τραλαλά,
τα «ιδανικά» να υπερασπίσουν τα «αιώνια».

….

Κι εκείνος ο ανανθρωπισμένος Σατανάς;
πανάθλιος όπως ήταν, άθλια είχε τύχη.
ψόφο κακόν εβρήκε, μην τον συγχωρνάς,
του γιόμισε ο λαός το λάκο σκατοψύχι.

 

Τραγούδι του καιρού μας για όσους μέλλεται ναρθούν

Της Βίας ο νόμος πια τον κόσμο κυβερνά.
μπότα βαρβάρου πήρε σβάρνα την Ευρώπη
και σαν μερμύγκια, λέω, ποδοτατιούντ’ οι ανθρώποι
πιο ανυπεράσπιστοι απ’ τα ζούδια τα αχαμνά

Και οι τύραννοι περνούν με σβέρκο σα βουδιού
μεις λιμουριάζουμε κι αυτοί κάνουν προκοίλι,
μόνο για προσταγές ανοίγουνε τα χείλη
και μείτε ακούν τους βόγγους γέροντα ή παιδιού

Α, ράτσα απάνθρωπη, φυλή βασανιστών,
ποιος μαύρος δαίμονας που εχθρεύεται την πλάση
σας έχει ως τις ακρογαλιές μας κατεβάσει,
στίφος πειθαρχημένο, ορδή στρατιωτών;

Αλλά η Αρκούδα η Κοκκινότριχη αγρυπνά.
Και σαν κατεβασιά βουερή θα ξεμπουκάρει
κατακλυσμός και καθαρμός, να συνεπάρει
κατηφορίζοντας κοιλάδες και βουνά.

Τότε δημιουργία πρωτόφαντη θα βγει.
Κι αφού της αδικίας θα λείψει το βασίλειο,
μήνυμα ειρήνης θα δονήσει την υφήλιο
και θα ξυπνήσει μ’ αναστάσιμο ύμνο η γη.

Θα ξαναπάρει τόνο ανθρώπινο η λαλιά,
το βλέμμα δε θα σε ζυγιάζει σαν πραμάτεια.
Θα γίνουν ήμερα, καλόβολα τα μάτια-
σαν των προγόνων μας, στα χρόνια τα παλιά.

 

Ημερολόγιο

Στάλινγκραντ, βάστα, κάστρο μας, ατράνταχτο κρατήσου,
Να ιδούνε κι οι θεόστραβοι, να ιδούν τη δύναμή σου.
Σύμβολο υψώνεσαι για μας, θρησκείας πηγή θα γίνεις,
Απ’ όπου ο ήλιος άλικος θα βγει της δικαιοσύνης.

Τέρας φριχτό του Φασισμού, πληγή της οικουμένης,
Ως πότε στα χτυπήματα του Ρώσου θα υπομένεις;
Μπάρμπα Ιωσήφ, νέε Ηρακλή, καλά το χέρι οδήγα
Το πολυκέφαλο στοιχειό να ζεματίσεις, γίγα.

 


«Ριζοσπάστης»: η «αγουροξυπνημένη» φυλλάδα των χρουστσωφικών σοσιαλδημοκρατών και η ιδιωτική τηλεόραση

Ένας απ’ τους αστούς σοσιαλδημοκράτες δημοσιογράφους του «Ριζοσπάστη», ο Ν. Μπογιόπουλος, που πότε διαφημίζει απ’ τα τηλεπαράθυρα ως «αντιιμπεριαλιστή» το γνωστό «μπουλντόζα» (=Έβερτ) της φασιστικής ΕΚΟΦ και πότε μεταμορφώνεται σε «ψυχοπαίδι» του χουντοΧριστόδουλου, πότε προπαγανδίζει προκλητικότατα ότι το Λαμπράκη τον δολοφόνησε το «παρακράτος» («Ρ», 26/5/2006, σελ. 39) και όχι η τότε φασιστική κυβέρνηση της ΕΡΕ του «μέγα εθνάρχη» Κ. Καραμανλή για να φτάσει τελευταία να μεταμορφωθεί και εξελιχθεί ακόμα και σε τσιράκι του μοναρχοφασισμού όταν ισχυρίζεται ότι οι μαχητές του ΔΣΕ συνδέονται με κοινό αίμα με τους ντόπιους μοναρχοφασίστες – αντίθετα οι επιζώντες αντάρτες του ΔΣΕ και ο αντιφασίστας λαός μας γνωρίζει ότι τους χωρίζει αίμα - ή αλλιώς όπως λέει κάποιος «νεοδημοκράτης ως το μεδούλι» ονόματι Σπ. Κουρόπουλος δηλ. μοναρχοφασίστας «ως το μεδούλι» σε γράμμα του προς το «Ριζοσπάστη»: «με σας του κομμουνιστές μας συνδέει το αίμα που χύθηκε άδικα εκατέρωθεν τη θλιβερή εκείνη εποχή» («Ρ», 11/07/2006, σελ. 27), αποφάσισε ν’ ασχοληθεί με την ιδιωτική τηλεόραση σε «άρθρο» με τίτλο «Μέσα μαζικού εξανδραποδισμού» - πλούσιο ανθοκήπιο σε δηλητηριώδη ρεφορμιστικά λουλούδια – δημοσιευμένο σε τρεις συνέχειες στο «Ριζοσπάστη».

Στη δεύτερη συνέχεια του άρθρου και εντελώς στην αρχή αφού χυδαιολογεί και υβρίζει με τον πλέον χυδαίο τρόπο τα «λαϊκά στρώματα» «πληροφορεί» τους αναγνώστες του: «η διαδρομή της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα ξεκινάει με χουντόδουλους Μαστοράκηδες και φτάνει μέχρι τους Μικρούτσικους και τους Ψινάκηδες. Ο μπαξές έχει απ’ όλα, από κίτρινες ζούγκλες και ροζ «παιχνίδια» μέχρι Αννίτα και Τατιάνα, από εκπομπές που οδήγησαν ανθρώπους σε αυτοκτονία μέχρι… ψυχαγωγικά προγράμματα με γελάδες να αφοδεύουν στο στούντιο» («Ριζοσπάστης», 10/11/2006, σελ. 27).

Σχετικά με τα παραπάνω ας παρατηρηθούν τα εξής:

Πρώτο, είναι βέβαια γεγονός ότι οι ιδιωτικές τηλεοράσεις έχουν στελεχωθεί από διάφορους χουντόδουλους «Μαστοράκηδες» και διάφορους άλλους χουντοθρεμένους και νεότερους φασίστες τους οποίους όμως ο κατά τα άλλα λαλίστατος και αδίστακτος γκεμπελίσκος Ν. Μπογιόπουλος και ο «Ριζοσπάστης» δεν αποκαλύπτουν στην εργατική τάξη και το λαό και πολύ περισσότερο δεν καταγγέλλουν την παλιότερη και σημερινή δράση τους. Ποτέ ο «Ριζοσπάστης» και ο σοσιαλδημοκράτης Μπογιόπουλος δεν αποκάλυψαν-αποκαλύπτουν τη δράση των διαφόρων φασιστοειδών όπως και αυτή του Μαστοράκη, που πέρα απ’ τη χουντική του δράση και τις «δραστηριότητές» του στα διάφορα ιδιωτικά κανάλια έχει «διορισθεί σύμβουλος υπουργού» της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο «Ριζοσπάστης». Σ’ αντίθεση με το «Ριζοσπάστη» που αποσιωπά το γεγονός, στο «Ποντίκι» με τίτλο «Σύμβουλος του υπουργού ο – γνωστός- Μαστοράκης» διαβάζουμε: «φαίνεται ότι στον Δ. Αβραμόπουλο αρέσουν τα επικίνδυνα στην πολιτική. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι έχει ορίσει, όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται ο ίδιος σε συνέντευξη που έδωσε στην «Herald Tribune» (6/12) τον… Ν. Μαστοράκη ειδικό σύμβουλο του ΕΟΤ για θέματα που αφορούν την προσέλκυση ξένων κινηματογραφικών παραγωγών στην Ελλάδα. Στο ένθετο της «Κυριακάτικής Ελευθεροτυπίας» (25/12) ο Μαστοράκης εξηγεί ότι είναι άμισθος και άτυπος σύμβουλος και ότι τους βοηθάει χωρίς να σκέφτεται ότι η συμβουλή του μπορεί να τους εκθέσει πολιτικά…» («Ποντίκι», 29/12/2005, σελ. 7).

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά αφού μια άλλη «μεγάλη» δημοσιογραφική φιγούρα, ο «τηλέπαθος», γνωστός για τα ιδιαίτερης και θαυμαστής «ευφυΐας» σχόλιά του έφτασε σε απροχώρητο σημείο: παρεξηγήθηκε και στεναχωρήθηκε που πρόσφατα ο πρώην χρουστσωφικός ομοϊδεάτης του Θ. Πάγκαλος, θύμισε το γνωστό χουντικό παρελθόν του Τσιτουρίδη, το οποίο μάλιστα αμφισβητεί ευθέως ο «τηλέπαθος» όταν σχολιάζει: «Πάγκαλο: Όπως είπες: ο Τσιτουρίδης ήταν χουντικός! Οντως;» («Ρ», 21/11/2006, σελ. 28).

Αυτά βέβαια τα γνωρίζουν πολύ καλύτερα από μας ο «Ριζοσπάστης» και οι διάφοροι «Μπογιόπουλοι» αλλά τα αποσιωπούν σκόπιμα: α) γιατί έχουν σβήσει και θέλουν να κρατούν μόνιμα σβηστή κάθε διαχωριστική γραμμή μεταξύ φασισμού-αντιφασισμού, στέλνοντας έτσι «στρατιές» οπαδών και μελών του «Κ»ΚΕ και της «Κ»ΝΕ όχι μόνο στη ΝΔ αλλά και κατευθείαν στο ναζιφασιστικό χώρο των Γ. Καρατζαφέρη-«Χρυσής Αυγής» (Δ. Ζαφειρόπουλο)* και β) για να μην εκθέσουν στα μάτια της εργατικής τάξης και του λαού την κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και διαταραχθεί η μεταξύ τους, προς όφελος του κεφαλαίου, μόνιμη αντιδραστική συνεργασία.

Δεύτερο, και σημαντικότερο, που αποκρύβει απ’ το λαό ο γκεμπελίσκος του «Ριζοσπάστη» είναι ότι το κόμμα του είναι αυτό που μαζί με τα μεγαλοαστικά κόμματα έχει ταχθεί υπέρ της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης απ’ την αρχή: «το ΚΚΕ ανανεώθηκε επίσης βλέποντας δίπλα στον κρατικό τομέα και επιχειρήσεις δημοτικές, ιδιωτικές κ.ά., θεωρώντας μάλιστα την ιδιωτική ραδιοτηλεόραση ως κατάκτηση της κυβέρνησης Τζανετάκη, απαρέγκλιτη ως σήμερα, δίδοντάς της μάλιστα και εύσημα αντικειμενικής λειτουργίας σε αντιδιαστολή με την κρατική (Α. ΠΑΠΑΡΗΓΑ, συνέντευξη, ραδιόφωνο Σκάϊ 24/03/1999)» (Πέτρος Δ. Ντούσκος: η μεγάλη μετάβαση, σελ. 153, εκδ. Gutenberg, Αθήνα 2000).

*Μια απ’ τις πολλές τραγικές περιπτώσεις και μάλιστα εγγονού αντιστασιακών από χωριό της Αχαΐας: «Ονομάζομαι Ηλίας Λέντζος και είμαι υποψήφιος με το δημοτικό συνδυασμό «Αθήνα Πόλις Ελληνική» με επικεφαλής του συνδυασμού και υποψήφιο δήμαρχο τον κ. Δημήτρη Ζαφειρόπουλο… Με την μεταπολίτευση ο πατέρας μου εντάχθηκε στο ΚΚΕ όπου οι σύντροφοί σας το αποκαλούσαν «δογματικό» αναδείχθηκε σε στέλεχος του ΚΚΕ, ΚΟΒ Ψυρρή στη θέση του γραμματέα και διατήρησε τη θέση του μέχρι το θάνατό του. Ο ίδιος προσωπικά εντάχθηκα στην ΚΝΕ από το 1993 έως το 2003 όταν παραιτήθηκα τον Απρίλιο του 2003 και εντάχθηκα στο ΛΑΟΣ. Σήμερα είμαι υπερήφανος, διότι είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό «Αθήνα Πόλις Ελληνική» και συνεχίζω τον Αγώνα των παρασυρμένων αθώων αγωνιστών της Αριστεράς. Για εθνική ανεξαρτησία και για λαϊκή κυριαρχία…» («Εποχή», 17/09/2006, σελ. 2).

Η απουσία διαχωριστικής γραμμής μεταξύ φασισμού-αντιφασισμού στην πολιτική της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ έχει οδηγήσει στο να ισχυρίζεται ο Γ. Καρατζαφέρης, μ’ αφορμή τις διαρροές προς το κόμμα του, σε συνέντευξή του στο ΜΕΤΡΟ (Γενάρης 2006): «έχουμε 22% ποσοστό ανθρώπων προερχόμενων από το ΚΚΕ. Ο υπεύθυνος του οργανωτικού του κόμματος, ο καθηγητής ο κ. Παπαγαρυφάλλου ήταν ιδεολόγος του ΚΚΕ».

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας (Διακήρυξη του ΧΧ Διεθνούς Αντιιμπεριαλιστικού και Αντιφασιστικού Κάμπινγκ Νεολαίας)

Η φετινή πορεία του Πολυτεχνείου και η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ: Απ’ την «πιπερόσκονη» στην «πιπερόριζα» και στις συναντήσεις με τον Β. Πολύδωρα για λήψη μέτρων «τάξης και ασφάλειας» της πορείας

Εμπαιγμός και άγριο ξύλο στους συμβασιούχους

Γιώργος Κοτζιούλας – ο περήφανος, κατατρεγμένος και πολυβασανισμένος ποιητής των φτωχών, της Επανάστασης και της Εθνικής Αντίστασης (50 χρόνια απ’ τον πρόωρο χαμό του)
- Οι πρόγονοι
- Ομολογία
- Ποιητής του λαού
- Τυραννομάχος
- Τραγούδι του καιρού μας για όσους μέλλεται ναρθούν
- Ημερολόγιο

«Ριζοσπάστης»: η «αγουροξυπνημένη» φυλλάδα των χρουστσωφικών σοσιαλδημοκρατών και η ιδιωτική τηλεόραση

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55