Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρ. Φύλ. 240 15-31/12/2006Αρ. Φύλ. 240 15-31 Δεκέμβρη 2006
Ο μαινόμενος «κανίβαλος της Δεξιάς»
ή το φασιστικό παραλήρημα του γελοίου αρχιΜΑΤατζή Β.Πολύδωρα

Προκλητικότατα: α) Παροτρύνει τους αστυνομικούς «να ρίχνουν στο ψαχνό» και β) απαιτεί απ' τα πολιτικά κόμματα «δηλώσεις μετανοίας»

Είναι ασφαλώς δικαίωμα του Β. Πολύδωρα να διασκεδάζει τον ελληνικό λαό με τις καραγκιοζοειδείς πόζες του στις δημόσιες εμφανίσεις ως υπουργού (πότε μιμούμενος σε χειρονομίες την ύαινα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Κοντολίζα Ράις, πότε το χουντοΧριστόδουλο. κ.λπ.) και τις μόνιμα φαιδρές δηλώσεις του για τα «παιδιά του λαού», τα «ακίνητα στρατιωτάκια», κ.λπ. Επιπλέον αναφαίρετο δικαίωμά του είναι να έχει την «ευγενή» φιλοδοξία να διεκδικεί να περάσει και να μείνει ως η φαιδρότερη φιγούρα στην πολιτική ιστορία του τόπου.

Η εκ μέρους του όμως παρότρυνση των αστυνομικών να πυροβολούν εν ψυχρώ και να δολοφονούν αλλά και η απαίτηση «δηλώσεων μετανοίας» και «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων» απ’ τα πολιτικά κόμματα και τις οργανώσεις όχι μόνο δεν είναι δικαίωμά του μα αντίθετα και τα δυο αποτελούν θρασύτατη φασιστική πρόκληση επικίνδυνη για το λαό και τον τόπο και ταυτόχρονα πρωτοφανή εκτροπή της πολιτικής ζωής σε φασιστικές καταστάσεις κατάργησης των δημοκρατικών ελευθεριών.

Παρόλο που ο Β. Πολύδωρας διαβεβαίωνε ότι «δεν είναι δεξιός κανίβαλος» κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 18 Δεκέμβρη στον «Alpha», κάνοντας τον απολογισμό της τρομοκρατικής δράσης της αστυνομίας δήλωσε μεταξύ άλλων και τα εξής: «διευκρινίζω το αυτονόητο. Όταν πηγαίνεις και επιτίθεσαι με μολότωφ σ’ έναν ένοπλο φρουρό, επαναλαμβάνω αυτό είναι παιχνίδι με τη φωτιά και όσες οδηγίες να δώσω εγώ, να δώσει η Αστυνομία για αυτοσυγκράτηση και για ψυχραιμία, δεν έχουν ισχύ διότι και οι φρουροί είναι άνθρωποι. Υπάρχει νευρικό σύστημα στον δέκτη της επίθεσης. Αυτό και μόνο» («Αυγή», 19/12/2006, σελ. 5).

Η φασιστική αυτή δήλωση αποτελεί σαφέστατη παρότρυνση εκ μέρους του προς τους αστυνομικούς να πυροβολούν στο «ψαχνό» και να δολοφονούν εν ψυχρώ και μάλιστα με το σαθρό «επιχείρημα»-δικαιολογία ότι και «οι φρουροί είναι άνθρωποι» και έχουν και αυτοί «νευρικό σύστημα», φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να μνημονεύσει την περίπτωση της δολοφονίας του νεαρού 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά απ’ τον αστυνομικό Θαν. Μελίστα, προαναγγέλλοντας έτσι δολοφονίες εκ μέρους των αστυνομικών.

Στην ίδια συνέντευξη η κυβέρνηση της ΝΔ επιτίθεται και κατηγορεί το Συνασπισμό δια στόματος Πολύδωρα μ’ αφορμή κάποια επεισόδια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ότι καλύπτει τους «κουκουλοφόρους», κ.λπ. και απαιτεί ν’ απολογηθεί για τις πράξεις τους: «στους νόες κάποιων αρχηγών αυτού του χώρου ή κάποιων παιδιών, υπάρχει νομιμοποίηση της βίας, όπως παρουσιάζεται σε αναρχικά εγχειρίδια. Δεν γίνεται αποδεκτό. Ως εδώ και μη παρέκει. Αν κάποιοι πολιτικοί φορείς τους δίνουν κάλυψη, δεν κάνουν καλά. Ζητώ από τον ΣΥΝ, για παράδειγμα, να πάρει θέση. Αν ευλογεί το πάρτι στο Πάντειο, αν ευλογεί τις επιθέσεις στα αστυνομικά τμήματα Παπάγου και Ζωγράφου. Η κοινή γνώμη απαιτεί να είμαστε καθαροί απέναντι στα εγκληματικά φαινόμενα.» («Καθημερινή», 19/12/2006, σελ. 6).

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ΣΥΝ και ΠΑΣΟΚ καταδίκασαν τις φασιστικές δηλώσεις Πολύδωρα, ενώ η ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ αντί να την καταδικάσει με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο σκοπίμως περί άλλα τυρβάζει αφού ο «Ριζοσπάστης» μιλάει για «δικομματικό παιχνίδι παλαιού τύπου» («Ρ», 20/12/2006, σελ. 6). Η δε ανακοίνωση του «Γραφείου Τύπου» του «Κ»ΚΕ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να μην «αποπροσανατολιστούν» («οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν πρέπει να αποπροσανατολιστούν», «Ρ», 20/12/2006, σελ. 7) και αποδίδει την επίθεση Πολύδωρα στο ΣΥΝ και στο ΠΑΣΟΚ στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, αποφεύγοντας επιμελώς κι αυτή να καταδικάσει τόσο την παρότρυνση του Β. Πολύδωρα προς τους αστυνομικούς να πυροβολούν όσο και την επίθεση στα δυο κόμματα, ξεπέφτοντας έτσι σε θλιβερό απολογητή της φασιστικής επίθεσης Πολύδωρα στα κόμματα της αντιπολίτευσης για να αποσπάσει τους δημόσιους επαίνους του Β. Πολύδωρα που δήλωσε ότι «σέβεται το ΚΚΕ γιατί έχει ευθύ λόγο» («City Press», 20/12/2006, σελ. 4) ενώ το υπουργείο Δημόσιας Τάξης δικαιολογημένα «αξιολογεί με άριστα τις διαδηλώσεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ» («Ελευθεροτυπία», 21/12/2006, σελ.10).

Αμέσως εκ μέρους του ΣΥΝ απάντησε ο Π. Λαφαζάνης τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «ο κ. Πολύδωρας προφανώς παρεκτρέπεται συκοφαντεί και λασπολογεί προκειμένου να αποπροσανατολίσει και να αποσύσει τις δικές τους πελώριες ευθύνες και της κυβέρνησης» και ότι ο Πολύδωρας «κρατά την ομπρέλα κάλυψης και προστασίας της αστυνομικής αυθαιρεσίας και του αστυνομικού αυταρχισμού» («Αυγή», 19/12/2006, σελ. 5).

Ο εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ Π. Ευθυμίου μίλησε για «την πρωτοφανή εκτροπή από κάθε όριο δημοκρατικής αντίληψης και νομιμότητας του κ. Πολύδωρα» και καταλογίζοντας «βαρύτατη ευθύνη στον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή» κατηγόρησε τον υπουργό: «επαναφέρει τη λογική της «δήλωσης», ζητάει από ένα κόμμα να γίνει «δηλωσίας». Σήμερα το ζητάει από ένα κόμμα του ελληνικού κοινοβουλίου, αύριο οι «πραίτωρες» της κυβέρνησης της ΝΔ θα το ζητούν από κάθε πολίτη» («Ελευθεροτυπία», 19/12/2006, σελ. 5).

Μετά τις έντονες αντιδράσεις και καταδικαστικές δηλώσεις ο γελοίος αρχιΜΑΤατζής «πραίτωρ» Πολύδωρας υποχρεώθηκε αρχικά-προσωρινά να αναδιπλωθεί δηλώνοντας: «σέβομαι και τιμώ όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Εν τη ρύμη του λόγου μου το πρωί στον Αλφα με όσα είπα – αστόχημα γλώσσας, lapsus linguae – θεώρησα το ΣΥΝ και τους ανθρώπους του ως έκνομους. Για το ερμηνευτικό: δεν το εννόησα ποτέ. Για το ηθικό αν δεν πείθει η δήλωσή μου, ζητώ συγνώμη» («Αυγή», 20/12/2006, σελ. 2-3).

Ο Πολύδωρας φθάνοντας στο αποκορύφωμα του παροξυσμικού παραληρήματός του όχι μόνο συνέχισε τις φασιστικές επιθέσεις εναντίον του ΣΥΝ αλλά και τις επέκτεινε και στο ΠΑΣΟΚ:

«Πολύδωρας: Εγώ ως υπουργός Δημόσιας Τάξης μίας νόμιμης κυβέρνησης δεν μπορώ να ζήσω εν δημοκρατία (εκτός αν είμαι εθελόδουλος) σε όσο χώρο μου αφήνουν ο κύριος Αλαβάνος και ο κύριος Στρατούλης.

Δημοσιογράφος: Με την ίδια λογική ο κ. Αλαβάνος και ο κ. Στρατούλης να ζήσουν σε όσο χώρο θα τους αφήσετε εσείς;

Πολύδωρας: Η διαφορά μας είναι ότι εγώ είμαι νόμιμος και αυτοί είναι έκνομοι.

Δημοσιογράφος: Μα είναι έκνομοι; Δεν υπάρχει πράξη εκνομίας. Υπάρχει πράξη εκνομίας;

Πολύδωρας: Για την επίθεση στα αστυνομικά τμήματα την οποία δεν καταδικάζουν.

Δημοσιογράφος: Μα δεν την έκανε ο Συνασπισμός όμως αυτή.

Πολύδωρας: Να την καταδικάσουν.

Δημοσιογράφος: Την αποδοκίμασαν. Και μετά από εσάς;

Πολύδωρας: Μην ερμηνεύεται τον Συνασπισμό. Δεν την αποδοκίμασε.

Πολύδωρας: Αν υπήρχε επί ΠΑΣΟΚ ένα μουρατόριουμ ότι δικά μας είναι τα παιδιά, ας είμαστε ένα modus vivendi;

Δημοσιογράφος: Εννοείται δικά τους παιδιά το ΠΑΣΟΚ;

Πολύδωρας: Ε, πάντως είναι σε φιλικά έτσι, σε όμορα τμήματα… Δεν ξέρω να έχουν εχθρικές σχέσεις όπως βλέπω και από την ανακοίνωση του κ. Ευθυμίου χθες.

Πολύδωρας: Δεν μπορώ κάθε μέρα να έχω να κοπανάνε τα μπουκάλια με τις μολότωφ οι ήρωες του αντάρτικου των πόλεων, το σαρκάζω. Και να εγγυώμαι ότι ο αστυφύλακας δεν θα φοβηθεί και δεν θα αντιδράσει εκ φόβου… Ο εκπαιδευμένος δεν θα πάρει ποτέ εκπαίδευση και διαταγή από μένα να κάτσει να πεθάνει φλεγόμενος. Δεν υπάρχει τέτοιο χέρι να υπογράψει τέτοια διαταγή.

Δημοσιογράφος: Θα πάρει εντολή να πυροβολήσει όμως;

Πολύδωρας: Όχι, σας είπα τι δεν θα πάρει. Δεν θα πάρει εντολή να πεθάνει φλεγόμενος. Θα πάρει εντολή για αυτοσυγκράτηση, θα πάρει εντολή για υποχώρηση, θα πάρει εντολή για ψυχραιμία, θα πάρει εντολή για όλα αυτά τα αποτρεπτικά, τα ανασχετικά, αλλά δεν θα πάρει φυσικά εντολή να πυροβολήσει. Αλλά ένοπλος είναι.» («Αυγή», 20/12/2006, σελ. 5).

Σε άλλη ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΣΥΝ χαρακτηρίζει «πρωτοφανείς για τα μεταπολιτευτικά χρονικά» τις δηλώσεις Πολύδωρα: «οι δηλώσεις αυτές δεν αποπνέουν μόνο το κλίμα των περασμένων εποχών διώξεων της αριστεράς, αλλά σηματοδοτούν κάτι ακόμα χειρότερο. Προαναγγέλλουν μια εκστρατεία αυταρχικής αστυνομικής καταστολής κατά των κοινωνικών αγώνων και ιδιαίτερα των αγώνων της νεολαίας για την υπεράσπιση του άρθρου 16 του Συντάγματος, αυθαίρετων συλλήψεων και διώξεων, συμπεριλαμβανομένων μελών και στελεχών του ΣΥΝ, υπό τις ευλογίες και την πίεση γνωστών ξένων μυστικών υπηρεσιών… Οι δηλώσεις του κ. Β. Πολύδωρα και της ηγεσίας της αστυνομίας δημιουργούν μείζον πολιτικό θέμα για τις δημοκρατικές εξελίξεις, το οποίο δεν αφορά μόνο τον ΣΥΝ, αλλά συνολικά την πολιτική ζωή. Η σιωπή του κ. Κ. Καραμανλή στη Βουλή απέναντι στις συμπεριφορές του κ. Β. Πολύδωρα αφήνει τον πρωθυπουργό βαρύτατα εκτεθειμένο. Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι συνολικές και συλλογικές.» («Αυγή», 28/12/2006, σελ. 3).

Ασφαλώς οι δηλώσεις Πολύδωρα – που είναι στην πραγματικότητα επίθεση της κυβέρνησης στα κόμματα της αντιπολίτευσης – αποτελούν σαφή εκτροπή σε φασιστική κατεύθυνση. Αποτελούν άμεσο κίνδυνο για τις δημοκρατικές ελευθερίες για τις οποίες χύθηκαν ποτάμια αίμα.

Η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή με τις δηλώσεις Πολύδωρα πήγε πολύ πιο πέρα από τη γνωστή δήλωση Μητσοτάκη προς τους αστυνομικούς: «το κράτος είστε εσείς». Είναι γνωστός ο μοναρχοφασιστικός χαρακτήρας του μεγαλοαστικού κόμματος της ΝΔ, όμως τώρα αποπειράται να κάνει και ως κυβέρνηση πράξη τις φασιστικές της αντιλήψεις. Οι φασιστικές αυτές αντιλήψεις δείχνουν ξεκάθαρα ότι η ΝΔ επανίδρυσε ήδη το φασιστικό κράτος της Δεξιάς και θέλει να επαναφέρει τη χώρα στην περίοδο των φασιστικών δεκαετιών ΄50-΄60 της Καραμανλικής ΕΡΕ. Οι αντιφασιστικές δυνάμεις πρέπει να ανησυχήσουν ιδιαίτερα και απαιτείται να οργανωθεί η πάλη ενάντια σ’ αυτές τις επικίνδυνες προσπάθειες της αντίδρασης.


Η τελευταία απεργία της ΓΣΕΕ και η απεργοσπαστική στάση των ρεφορμιστών εργατοπατέρων του ΠΑΜΕ

«Το ΚΚΕ θα συνεχίσει με συνέπεια και αισιοδοξία την πάλη κατά της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δήλωσε η Αλέκα Παπαρήγα», («Ρ», 24/10/2006, σελ.1)

Διαβάζοντας κανείς τα φύλλα του «Ριζοσπάστη» (12/12, 13/12, 14/12/2006) και βλέποντας την αφίσα των ρεφορμιστών ηγετών του ΠΑΜΕ «μαθαίνει»-παρα«πληροφορείται» απ’ τους σοσιαλδημοκράτες δημοσιογραφίσκους αυτής της χρουστσωφικής σοσιαλδημοκρατικής φυλλάδας ότι την τελευταία απεργία της 13ης Δεκέμβρη κήρυξαν τάχα οι εργατοπατέρες του ΠΑΜΕ, ενώ είναι πασίγνωστο ότι η πανελλαδική αυτή απεργία κηρύχθηκε απ’ τους ρεφορμιστές εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ.

Ας σημειωθεί με την ευκαιρία πρώτο, ότι το χοντροκομμένο αυτό γκεμπελίστικο ΨΕΥΔΟΣ οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ το επαναλαμβάνουν κάθε φορά που η ΓΣΕΕ κηρύσσει απεργία και δεύτερο, ποτέ το ΠΑΜΕ δεν κήρυξε πανελλαδική απεργία ούτε είναι δυνατό να κηρύξει.

Οι χρουστσωφικοί σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των ΠΑΜΕ-«Κ»ΚΕ και όλοι οι σημερινοί ρεφορμιστές είναι όπως και οι παλιοί σοσιαλδημοκράτες: α) διασπαστές της εργατικής τάξης, β) «οι καλύτεροι υπερασπιστές της μπουρζουαζίας και απ’ την ίδια την μπουρζουαζία» (ΛΕΝΙΝ: «η πράξη έχει αποδείξει ότι οι πολιτικοί μέσα στο εργατικό κίνημα που ανήκουν στην οπορτουνιστική κατεύθυνση είναι οι καλύτεροι υπερασπιστές της αστικής τάξης κι απ’ την ίδια την μπουρζουαζία. Χωρίς την καθοδήγηση των εργατών απ’ αυτούς η μπουρζουαζία δεν θα μπορούσε να σταθεί», Αύγουστος 1920).

Πέρα απ’ αυτά, οι ρεφορμιστές ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ σημειώνουν στην πολιτική τους γραμμή δυο διεθνείς πρωτοτυπίες, ξεπερνώντας και αφήνοντας κατά πολύ πίσω την παλιά σοσιαλδημοκρατία:

Πρώτο, υποστηρίζουν την άποψη ότι τα οικονομικο-πολιτικά αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα σε κάθε χώρα δεν τα παίρνει και υλοποιεί η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης (σήμερα στη χώρα μας και τα ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ). Ο «Ριζοσπάστης» θέλησε εκ νέου να προβάλλει αυτή την άποψη του χρουστσωφικού σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ: «Το ΚΚΕ θα συνεχίσει με συνέπεια και αισιοδοξία την πάλη κατά της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δήλωσε η Αλέκα Παπαρήγα» (28/10/2006, σελ.1). Κατά λάθος όμως ξέχασε το ΣΥΝ. Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ μένει να συμπληρώσει τον κατάλογο, αναφέροντας ακόμα και τα Γυμνάσια-Λύκεια, τα νηπιαγωγεία, κ.λπ., ώστε να είναι πιο ολοκληρωμένος ο «ευφυής» και παγκόσμιας πρωτοτυπίας πολιτικός συλλογισμός της.

Δεύτερο, έχουν μετατρέψει το ρεφορμιστικό ΠΑΜΕ σε μόνιμο διασπαστικό απεργοσπαστικό μηχανισμό – με τις ξεχωριστές συγκεντρώσεις κατά τη διάρκεια των απεργιών – που ως στόχο έχει ευθύς εξ αρχής τη ΔΙΑΣΠΑΣΗ και την υπονόμευση της ΕΝΟΤΗΤΑΣ και της ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑΣ των απεργιακών κινητοποιήσεων, προϋποθέσεων απαραίτητων για την ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ των αγώνων των εργαζομένων, την απόκρουση των επιθέσεων κεφαλαίου-κυβέρνησης και την επιτυχή έκβαση του αγώνα τους. Η απεργοσπαστική δράση του ΠΑΜΕ δεν είναι απλά κάποιο «λάθος» αλλά αντίθετα συνειδητή επιλογή των ρεφορμιστών ηγετών των «Κ»ΚΕ-ΠΑΜΕ, ενταγμένη στη γενικότερη απεργοσπαστική τακτική της αντιδραστικής κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ ώστε να περάσουν-υλοποιηθούν τα προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου μέτρα που αυτή παίρνει και προωθεί. Και είναι συνειδητή επιλογή η απεργοσπαστική δράση του ΠΑΜΕ, γιατί είναι γνωστό ότι η υπονόμευση-διάσπαση της ΕΝΟΤΗΤΑΣ ματαιώνει τη ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ των απεργιακών κινητοποιήσεων και καθιστά ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ τον αγώνα των εργαζομένων, κι αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι φιλοκυβερνητικές μπαλαρίνες ρεφορμιστές ηγέτες του ΠΑΜΕ. Επιπλέον το ΠΑΜΕ μόνο του ποτέ ως τώρα δεν ματαίωσε-απόκρουσε οποιαδήποτε επίθεση του κεφαλαίου, έστω κι αν δεχθεί κανείς ότι επιδιώκει κάτι τέτοιο. Απλά κατεβαίνει στους δρόμους πρωταρχικά για να διασπάσει τις απεργιακές κινητοποιήσεις και δεύτερο επιδιώκει διατήρηση και αύξηση των δυνάμεών του, με τη χρουστσωφική σοσιαλδημοκρατική αυτή γυμναστική, ώστε να μπορεί το «Κ»ΚΕ να συμμετέχει-παίξει το κοινοβουλευτικό προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου παιχνίδι.

Σ’ αντίθεση με τη διασπαστική απεργοσπαστικού χαρακτήρα τακτική του ΠΑΜΕ που κομματιάζει τις δυνάμεις και καθιστά έτσι εκ των προτέρων ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ κάθε αγώνα, μόνο ο μαχητικός ΕΝΩΤΙΚΟΣ-ΜΑΖΙΚΟΣ αγώνας των εργαζομένων μπορεί να αποκρούσει τις επιθέσεις του κεφαλαίου όπως έδειξε η μεγαλειώδης πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ το 2000 που υποχρέωσε τη μεγαλοαστική κυβέρνηση Σημίτη να πάρει άρον-άρον πίσω το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό. Το ίδιο έδειξε και ο μαζικός αγώνας των γάλλων φοιτητών-εργαζομένων αρχές του χρόνου.

Στα τρία χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας απ’ τη ΝΔ οι ρεφορμιστές ηγέτες του ΠΑΜΕ επέδειξαν θαυμαστή συνέπεια στην εκπλήρωση της απεργοσπαστικής τους δράσης και προπαντός στις απεργίες των τραπεζοϋπαλλήλων και των δασκάλων αλλά και τελευταία στην απεργία της 13ης Δεκέμβρη. Και σ’ αυτή την απεργιακή κινητοποίηση της ΓΣΕΕ ακολούθησαν το γνωστό απεργοσπαστικό προς όφελος του κεφαλαίου δρόμο, με ξεχωριστή συγκέντρωση στην πλατεία «Εθνικής Αντίστασης» και κατά πολύ μικρότερη εκείνης της ΓΣΕΕ και των φοιτητών με αιχμή το άρθρο 16 που δεν ακολούθησαν τους απεργοσπάστες του ΠΑΜΕ. Όμως αυτό καθόλου δεν «εμπόδισε» τους δημοσιογραφίσκους του «Ριζοσπάστη» να γράψουν πως τάχα οι φοιτητές «ενώθηκαν στη συνέχεια με την πορεία του ΠΑΜΕ» («Ρ», 14/12/2006, σελ.9), για να δείξουν ότι τη διαδήλωση των φοιτητών την «καθοδήγησε» το ΠΑΜΕ.


Ι.Β. Στάλιν

Τιμώντας τα 127 χρόνια από τη γέννησή του αναδημοσιεύουμε ένα ποίημα του Γ. Κοτζιούλα

Γιώργου Κοτζιούλα

«ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΙΩΣΗΦ»

Ποιος είν’ αυτός ο νέος, ο ανέλπιστος προφήτης
που τον ζητά ο λαός στον εικοστόν αιώνα
και τ’ όνομά του διαλαλεί κάθε κολώνα
μες στην πρωτεύουσα παρ’ όλη τη σιωπή της;
Τον συλλαβίζουν μυστικά χιλιάδες σκλάβοι
κάθε πρωί καθώς τραβούν για τη δουλειά τους.
Κι από τους σπουδαγμένους, κι απ’ τους αγραμμάτους
κανείς δεν έμεινε που να μην καταλάβει.
Τον μελετούν παντού και δεν υπάρχει σπίτι
φτωχού, σε πόλη ή σε χωριό, να μην το ξέρει
τον λένε τα παιδιά, τον έμαθαν κι οι γέροι
πρωτάκουστη βουή στον έμψυχο πλανήτη.
Θα πάψουμε στο εξής να τρώμε ένας τον άλλον,
θα κάτσουμε στην ίδια τάβλα αδερφικάτα
κι ούτε θα ξαναδείς αμέτρητα φουσάτα
να χύνουν το αίμα τους για χάρη των μεγάλων.
Μονάχα ο άπιστος δεν καρτερεί το θάμα,
γιατί μες στις παλιές γραφές του δεν το βρίσκει
(κι άπιστοι γίνηκαν στις μέρες μας οι θρήσκοι).
- Μα εμείς οι άλλοι πορευόμαστε όλοι αντάμα.

 


Λεωνίδας Ράφτης: Ένας αλύγιστος επαναστάτης κομμουνιστής ήρωας του λαού μας

60 χρόνια απ’ την εκτέλεση-δολοφονία του

Φέτος τον Αύγουστο συμπληρώθηκαν 60 χρόνια απ’ την καταδίκη στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο των Ιωαννίνων σε θάνατο του επαναστάτη κομμουνιστή Λεωνίδα Ράφτη και την εκτέλεση-δολοφονία του στη θέση «Αβγό» έξω από τα Γιάννενα.

Γεννήθηκε το 1912 στο χωριό Κάτω Μερόπη (Φραστανά) Πωγωνίου-Ιωαννίνων. Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη και τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μαθητής γυμνασίου έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1929 μέλος του ΚΚΕ. Για την επαναστατική του δράση συνελήφθηκε επανειλημμένα και κλείστηκε διαδοχικά στις φυλακές του Γεντί Κουλέ, εξορίστηκε στη Σίφνο και αργότερα στην Ακροναυπλία. Το 1942 μεταφέρθηκε στη Βόνιτσα και από εκεί στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας απ’ όπου δραπέτευσε. Κατά τη διάρκεια της κατοχής δούλεψε σε διάφορες δουλειές και τελευταία αναδείχθηκε Γραμματέας της Περιφερειακής Επιτροπής Πωγωνίου.

Μετά τη Βάρκιζα κυνηγήθηκε και τον Ιούνη του ΄46 βγήκε πάλι στο βουνό σε ανταρτοομάδα με διοικητή τον Αλέκο Πρίφτη (μόνιμος αξιωματικός από την Κέρκυρα) και επίτροπο τον Αλέκο Οικονόμου. Στις 20 Ιούλη 1946 σε μάχη με τους μοναρχοφασίστες, στην οποία σκοτώθηκαν οι Αλέκος Πρίφτης, Αλέκος Οικονόμου, Μιχάλης Βούζας και Φάνης Μπέτζελος, ο Λεωνίδας Ράφτης τραυματίστηκε βαριά και αιχμαλωτίστηκε. Στις 7 Αυγούστου άρχισε η δίκη στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο Ιωαννίνων που τον καταδίκασε σε θάνατο. Κατά τη διάρκεια της δίκης με τη μαχητική, επαναστατική, λαμπρή και μνημειώδη απολογία του στιγμάτισε τη μοναρχοφασιστική αντίδραση και υπεράσπισε θαρραλέα με παραδειγματική συνέπεια την πολιτική του επαναστατικού ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη – απολογία που τον αναδεικνύει σ’ ένα απ’ τα κορυφαία στελέχη του Κόμματος.

Όταν στις 13 Αυγούστου πέρασε από τη φυλακή ο Μητροπολίτης Σπυρίδων, θείος του από την πλευρά της μητέρας του, ο μελλοθάνατος επαναστάτης Λεωνίδας Ράφτης του είπε: «πρέπει να σώσεις το ποίμνιό σου απ’ τη σφαγή που το οδηγούν οι ξένοι και ντόπιοι υποτακτικοί τους» και σε ερώτηση «λυπήσου τη γριά μάνα σου» του απάντησε: «δεν με λυπήθηκες όταν με παρέδωσες στους γερμανούς και μένα και το ποίμνιό σου και τώρα με συμβουλεύεις αυτά; Δε σε ζήτησε κανένας να με συμβουλεύσεις» και ο Σπυρίδωνος του απάντησε: «αν και δεν μ’ εζήτησες ήρθα. Δεν είμαι το νεφέρι της Ηπείρου, άλλοι είναι. Εμένα μου περνάει στην Αθήνα, αλλά δεν θα προλάβω».

Το πρωί (5.30) στις 14 Αυγούστου τον μετέφεραν στον τόπο της εκτέλεσης, «Αβγό» Ιωαννίνων. Δεν δέχτηκε να του δέσουν τα μάτια λέγοντας στον αξιωματικό του εκτελεστικού αποσπάσματος: «οι λαϊκοί αγωνιστές δεν φοβούνται το θάνατο». Απευθυνόμενος στους άντρες του αποσπάσματος τους είπε: «Παιδιά, είστε νέοι ακόμα. Έχετε παρασυρθεί και πρέπει να δείτε την αλήθεια, το σωστό δρόμο. Είστε κι εσείς παιδιά του λαού. Σταθείτε στο πλευρό του. Παλαίψτε μαζί μ’ αυτόν για να επικρατήσει στην αγαπημένη πατρίδα μας λαϊκή δημοκρατία που μόνο αυτή μπορεί να τον κάνει ευτυχισμένο». Μετά σήκωσε την ατρόμητη γροθιά του και βροντοφώναξε: «Ζήτω το ΚΚΕ, ζήτω το ΕΑΜ, ζήτω ο Λαός, κάτω οι προδότες», δίνοντας έτσι απλόχερα τη ζωή του για το καλό του λαού (εργατιάς-αγροτιάς) και του τόπου και περνώντας για πάντα στο πάνθεο των ηρώων της μεγάλης σταλινικής-ζαχαριαδικής στρατιάς.

«Στο στρατοδικείο με την υπέροχη απολογία του στιγμάτισε τους δήμιους μοναρχοφασίστες. Αντισυνταγματάρχης ΠΕ τιμημένος νεκρός. Διάταγμα 28/02/49» («ήρωες και μάρτυρες του αγώνα», 1952, σελ. 241).

 

Αποσπάσματα από τη μαχητική, λαμπρή, υπέροχη και μνημειώδη απολογία του στο στρατοδικείο

«Κύριε πρόεδρε, κύριοι στρατοδίκες, κύριε βασιλικέ επίτροπε. Οι κατηγορίες που αναγράφονται στο κατηγορητήριο είναι οι παρακάτω: 1) Συγκροτήσαμε ένοπλη ομάδα, 2) Επιτεθήκαμε εναντίον του σταθμού χωροφυλακής Γραμμένου, 3) Συνεπλάκημεν με απόσπασμα χωροφυλακής, 4) Κατείχαμε πολεμικά όπλα.

Σε όλη όμως την πορεία της διαδικασίας και στη χθεσινή και στη σημερινή – παρουσιάστηκε το φαινόμενο ώστε ολόκληρο σχεδόν το βάρος της κατηγορίας να μην πέσει στο συγκεκριμένο κατηγορητήριο, αλλά να σταθεί… με υποβολιμαίες και σκηνοθετημένες 100% κατηγορίες, όπως των δήθεν όπλων εξ Αλβανίας, τον φόνον των χωροφυλάκων στους Νεγράδες κ.λπ. κι ακόμα ότι μέσα στις ομάδες αυτοάμυνας ήταν κι ένας Ρώσος.

Πρόεδρος. Δεν ελέχθη τέτοιο πράγμα κατηγορούμενε.

Ράφτης. Ελέχθη κ. πρόεδρε και μάλιστα από το μάρτυρα κ. Φίτσο ο οποίος μίλησε για Σέρβους, Βούλγαρους και Ρώσους.

Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι ολόκληρος η διαδικασία στράφηκε το πολύ σ’ αυτό με αντικειμενικό σκοπό να θίξει το ιστορικότερο και ηρωικότερο κόμμα της Ελλάδας, το Κομμουνιστικό Κόμμα του οποίου από 12 χρόνια είμαι πιστό μέλος και στο οποίο έδωσα τη ζωή μου ολόκληρη.

Επαναλαμβάνω και τονίζω λοιπόν – ύστερ’ από όσα ειπώθηκαν εδώ π.χ. οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν αν το ΚΚΕ έδωσε εντολή να συγκροτηθούν ομάδες, αν το ΚΚΕ συνεργάζεται με τα άλλα Κόμματα των Βαλκανίων – ότι είναι ολοφάνερη η προσπάθεια και ο αντικειμενικός σκοπός της δίκης αυτής να κατασπιλώσει το ηρωικότερο Κόμμα της Ελλάδας, το ΚΚΕ.

Κύριε Πρόεδρε, κύριοι στρατοδίκες,

Έγινα μέλος του ΚΚΕ από ηλικίας 17 χρονών. Από τότε δηλαδή που αρχίζουν να διαμορφώνονται στους ανθρώπους οι πολιτικοί προσανατολισμοί. Ήμουν παιδί μικροαστικής οικογένειας, με όχι σοβαρές ελλείψεις. Τάχθηκα όμως στο πλευρό του λαού, της εργατιάς και αγροτιάς, γιατί είδα την οικτρή του κατάσταση και ένοιωσα τι περίμενε τον Ελληνικό λαό αν δεν εγκαθιδρυθεί στην πατρίδα μας ένα καθεστώς λαϊκό, μια κομμουνιστική κοινωνία. Ο αγώνας λοιπόν γι’ αυτό το σκοπό, έγινε το ιδανικό μου. Ρίζωσε βαθειά στην ψυχή μου. Και ο αγώνας για το λαό ήταν να περάσω 12 ολόκληρα χρόνια της ζωή μου στις εξορίες και στις φυλακές. Ολόκληρη δηλαδή την περίοδο της μεταξικής τυραννίας – που τελικά σαρώθηκε κάτω απ’ τις κατάρες του λαού – και αργότερα στα στρατόπεδα των Ιταλών και Γερμανών. Έκανα πάντα το καθήκον μου. Έβαλα πάνω απ’ τη ζωή μου το καθήκον μου προς το λαό, για τη ζωή και την τιμή του λαού. Δεν συνεργάστηκα ποτέ μου όχι μόνο εγώ, αλλά κανένα μέλος του ΚΚΕ, ούτε με Ελληνες φασίστες, ούτε με Γερμανούς, ούτε με Ιταλούς, ούτε με Αλβανούς, Βούλγαρους και Άγγλους φασίστες.

Σήμερα όμως – παρ’ όλο τον αγώνα μας – η ένδοξη και μαρτυρική Ελλάδα μας που τόσες θυσίες πρόσφερε στο συμμαχικό αγώνα για τη συντριβή του φασισμού δεν είναι ελεύθερη. Βρίσκεται σκλάβα, κάτω από καινούργια κατοχή και δυστυχώς αυτή τη φορά κατακτητές μας είναι οι ως χθες σύμμαχοί μας Εγγλέζοι. Γι’ αυτό θεωρώ καθήκον μου να δώσω και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου για να ελευθερωθεί η πατρίδα μας από κάθε ζυγό, από κάθε εξάρτηση, από κάθε τυραννία. Είτε εγγλέζος λέγεται ο τύραννος, είτε Αλβανός, είτε Βούλγαρος, είτε Ρώσος. Κανένα ξένο κατακτητή δεν θέλομε στη χώρα μας. Κι αυτά τα λέγω γιατί ειπώθηκαν εδώ περί Πανσλαβισμού και περί… σχεδίων διαφόρων συγκροτημάτων. Και ο σκοπός που ειπώθηκαν και διακηρύσσονται οι θεωρίες αυτές είναι η δημιουργία ενός αντιρρόπου για να σκεπασθεί η πραγματική κατοχή και η σκλαβιά στην οποία βρίσκεται σήμερα η πατρίδα μας, ν’ αποτραβηχθεί η προσοχή του λαού μας από την εγγλέζικη κατοχή και τις συμφορές της.

Οι δύο δρόμοι. Η θέση μας όμως, όπως αποδείχθηκε κι απ’ τα σημειώματα που βρέθηκαν στους συλληφθέντες, είναι πρώτ’ απ’ όλα η συμφιλίωση του ελληνικού λαού, η αγάπη, η ομόνοια, για να απομονωθούν οι Εγγλέζοι και ν’ αποδιωχθούν. Κι αυτό αποδείχθηκε όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα. Περάσαμε πολλά χωριά και μιλήσαμε. Βρήκαμε δεξιούς, ανθρώπους του Κέντρου, άλλους παρασυρμένους ανθρώπους οι οποίοι έκαναν πολλά σε βάρος μας, αλλά δεν πειράξαμε κανένα. Αποδείξαμε στην πράξη ότι ο ελληνικός λαός θέλει ν’ αδελφωθεί για ν’ αποτινάξει τον εγγλέζικο ζυγό και το ζυγό των αγγλοδούλων. Μετά τις εκλογές της 31ης Μάρτη φάνηκε πλέον καθαρά ότι η Ελλάδα οδηγείται στο βάραθρο. Οι σύμμαχοί μας Εγγλέζοι – οι πρώην σύμμαχοί μας – δηλώνουν ότι το δημοσίευμα δεν θα διεξαχθεί – όπως είχαν συμφωνήσει – το 1948. Αυθαίρετα το προσδιορίζουν την 1 Σεπτεμβρίου. Και ο τρόπος της διενεργείας του είναι πολύ χειρότερος από τον τρόπο των εκλογών της 31ης Μάρτη κι από τον τρόπο του δημοψηφίσματος του 1935.

Χιλιάδες είναι ο αγωνιστές του έπους της Εθνικής Αντίστασης, που σαπίζουν στις φυλακές. Κι άλλες χιλιάδες διώκονται με ψεύτικες κατηγορίες. Ολόκληρος ο δημοκρατικός κόσμος της χώρας βρίσκεται υπό διωγμό. Όλοι οι δημοκράτες στην ύπαιθρο τσακίζονται να φύγουν όταν περνούν τ’ αποσπάσματα και κοιμούνται με τον εφιάλτη του καταδότη και κανένας δεν έχει την κάπα στο σπίτι του. Πρόκειται δηλαδή περί διωγμού πρωτοφανούς εναντίον ολόκληρου του ελληνικού λαού. Έτσι κι εμείς – πρωτοπόροι του Λαού στον αγώνα – καταδιωκόμασταν. Είχαμε να διαλέξουμε τους εξής δρόμους: ΄Η να σταθούμε να μας κλείσουν στις φυλακές επ’ αόριστον – χειρότερα δηλαδή κι απ’ την 4η Αυγούστου του Μεταξά – ή να συρθούμε στις εξορίες, ή να φύγουμε στην Αλβανία και τ’ άλλα κράτη, ή ν’ ακολουθήσουμε τον τίμιο δρόμο της πάλης.

Απ’ τα κάτεργα της Ελληνικής πλουτοκρατίας είχαμε πικρή πείρα. Τέτοια που προτιμήσαμε καλύτερα να σκοτωθούμε παρά να ξαναπιαστούμε σ’ αυτά. Τον δρόμο της εξορίας προς τ’ άλλα κράτη δεν τον θελήσαμε. Και προτιμήσαμε το δρόμο της ένοπλης πάλης. Ετσι πήραμε – καταδιωκόμενοι – το δρόμο του βουνού. Να αγωνιστούμε για να επέλθει στην Ελλάδα μια ριζική μεταβολή, να γίνει συμφιλίωση, να μεταβληθεί αυτό το καθεστώς των φυλακίσεων και των εξοριών, να δοθεί γενική Αμνηστεία σ’ όλους τους κρατούμενους και της αριστεράς και της δεξιάς.

Στην ομάδα μου ίσως υπάρχουν και μερικοί που δεν καταδιώκονται.

Πρόεδρος. Όχι ίσως. Απεδείχθη.

Ράφτης. Δεν διώκονται βέβαια επίσημα, αλλά διώκονται από ανεύθυνα στοιχεία. Γι’ αυτό και συγκροτηθήκαμε σε ομάδα για να μπορούμε καλύτερα να υπερασπίσομε τον εαυτό μας. Ο κάθε Έλληνας πατριώτης σήμερα, βλέποντας να διώκονται τα μέλη της Εθνικής Αντίστασης και κάθε δημοκρατικός πολίτης, θα σκεφθεί: ΄Η ν’ αφήσει αυτά τα παληκάρια να χαθούν, ή να παλέψει να καταποντισθεί ολόκληρο το φασιστικό σύστημα.

Πρόεδρος. Όλοι θαυμάζουν το δικαστήριο που σε ακούει. Να λες πράγματα συγκεκριμένα. Όλα τ’ άλλα που λες είναι κανέλλες και γαρύφαλλα.

Ράφτης. Θ’ απαντήσω. Υστερ’ από όσα ελέχθησαν εδώ θέλω να τονίσω ότι δεν είχα καμιά εντολή και καμιά επαφή με το ΚΚΕ. Ούτε με το Σιάντο ούτε με άλλα στελέχη του Κόμματος είχα καμιά σύνδεση ή καμιά εντολή. Τίποτα απολύτως. Και τώρα ας έλθομε στο άλλο ζήτημα. Το ζήτημα των όπλων της Αλβανίας.

Το ζήτημα των όπλων. Επειδή συμβαίνει πολλές περιοχές της Ελλάδας όπως η Μακεδονία, Θράκη, Θεσσαλία και Ήπειρος να φλέγονται από το δημοκρατικό πνεύμα οι αρχές του σημερινού κράτους, του νεοφασιστικού κράτους, τις έβαλαν υπό διωγμό. Κι επειδή πολλές απ’ αυτές βρίσκονται στα σύνορα οι φασιστικές αρχές βρίσκουν όλη την ευκαιρία να χύσουν το δηλητήριό τους. Μηχανεύονται όλα τα μέσα για ν’ αποδείξουν ότι, μεταξύ των ομάδων των καταδιωκομένων και του εξωτερικού, υπάρχει άμεσος εξάρτηση. Ο μοναρχοφασιστικός τύπο γράφει καθημερινά ότι εισέρχονται «συμμορίες» από το Μοναστήρι προς τη Μακεδονία ή απ’ αλλού προς άλλα μέρη της Ελλάδας. Γράφει για Οχρανίτες κι ένα σωρό άλλα γράφονται και λέγονται για τις ομάδες αυτοάμυνας με συκοφαντικούς σκοπούς.

Πρόεδρος. Είναι πράξις αυτοάμυνας ο φόνος των χωροφυλάκων, στους Νεγράδες, και η επίθεσις στο Γραμμένο;

Ράφτης. Σεις ο ίδιος είπατε ότι δεν κατηγορούμαστε για τους Νεγράδες. Σκοπός των ομάδων ήταν ο περιορισμός της χωροφυλακής από τις αυθαιρεσίες της.

Εμείς οι κομμουνιστές.

Ράφτης. Και τώρα στο ζήτημα του περιφήμου σημειώματος. Τέτοιο σημείωμα δεν έδωσα ποτέ στον Τσίπη. Το αρνούμαι επισήμως. Παρ’ όλο ότι λέτε ότι η υπογραφή έχει κάποια ομοιότητα με τη δική μου. Η ομοιότητα αυτή μπορεί να υπάρχει, αλλά η υπογραφή μου είναι ευανάγνωστη και μπορεί να πλαστογραφήθηκε. Μπορούσε επίσης να γραφεί η λέξη «Τίρανα» ή «Σόφια» ή Μόσχα ή οποιαδήποτε άλλη λέξη.

Πρόεδρος (προς τον κατηγορούμενο Πάνου Φώτιο). Ήταν ο Ράφτης στα Τίρανα.

Πάνου… Ήταν.

Ράφτης. Όλα αυτά είναι συκοφαντίες, γιατί δεν πήγα στην Αλβανία. Αυτός εδώ (δείχνει τον Τσίπη) ίσως ήθελε να ζήσει ελεύθερος στην Αλβανία και μπορούσε να γράψει και Σόφια και Μόσχα. Εγώ δεν είδα ποτέ τέτοιο έγγραφο. Αυτή η υπόθεση περί εγγράφου σημειώματος, όπλων απ’ την Αλβανία κ.λπ. αποβλέπει στο να θίξει το Κόμμα στο οποίο αφιερώθηκαν 18 ολόκληρα χρόνια. Κι ακόμα να θίξει το Κόμμα αυτό σε μια περίοδο πολύ κρίσιμη για την Ελλάδα, για τις εθνικές διεκδικήσεις στην περίοδο που συνέρχεται στο Παρίσι η διάσκεψη της Ειρήνης.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα πιστό στις εθνικές παραδόσεις τις πρόσφατες και στο αίμα των παληκαριών που έδωσε κατά δεκάδες χιλιάδες απέστειλε στη Διάσκεψη του Παρισιού υπόμνημα ξεκαθαρίζοντας για πάντα τις συκοφαντίες που εκτοξεύουν εναντίον του. Εμείς οι κομμουνιστές δεν συνεργαστήκαμε ποτέ με τους Γερμανούς, όπως άλλοι δυστυχώς Έλληνες στα τάγματα Ασφαλείας (ζωηρή αίσθηση στο δικαστήριο) με Βουλγάρους και Ιταλούς σήμερα με Εγγλέζους.

Βασιλικός Επίτροπος: Πρέπει να μας πείτε τότε που βρήκες τα όπλα για να βρούμε και τους συνενόχους, αφού δεν προέρχονται από την Αλβανία.

Ράφτης. Καθημερινά ανακαλύπτονται όπλα στα χωριά. Σεις οι ίδιοι καταδικάσατε τους Μπισδουνιώτες, επειδή βρέθηκαν όπλα.

Βασιλικός Επίτροπος. Εσύ πού τα βρήκες;

Ράφτης. Εμένα μου έδωσε όπλο ο καπετάνιος της ομάδας μου. Και τώρα συνεχίζω, κύριε πρόεδρε, την πρωινή μου απολογία κατά την οποία ανέφερα τα ζητήματα που με έκαναν να ενταχθώ στην ομάδα αυτοάμυνας μετά τις εκλογές της 31ης Μαρτίου που φάνηκε πια ότι η Ελλάδα βαδίζει προς τον όλεθρο».

«Οι χωροφύλακες κι οι στρατιώτες είναι παιδιά του Ελληνικού Λαού, που βασανίζεται. Για μας κύριος και βασικός εχθρός είναι οι εγγλέζοι, οι πρώην σύμμαχοί μας και εκείνοι, φυσικά, που τους υποστηρίζουν εναντίον του ελληνικού Λαού. Ολοι οι Ελληνες είναι αδέλφια μας και θέλομε να ζήσομε σε ησυχία».

Πρόεδρος. Αυτό που φοράς είναι εγγλέζικο και η τροφή που τρως είναι εγγλέζικη, διότι η Ελλάς έχει ανάγκη από τους Αγγλους και από όλους τους άλλους συμμάχους.

Ράφτης. Δεν μας διακρίνει αγνωμοσύνη. Όμως εμείς θέλομε πρώτα τη λευτεριά μας. Θέλομε να έχομε σχέσεις φιλικές με τους εγγλέζους, αλλά όχι σχέσεις δούλου προς αφέντη.

Πρόεδρος. Οι κατηγορούμενοι ομολόγησαν την πράξη τους.

Ράφτης. Μίλησαν για την παρουσία μας στα Ανω Ραβένια, ενώ δεν ήταν αλήθεια. Η ομάδα μας δεν έκανε τίποτα ενάντιο στο πνεύμα της ενότητας και της συμφιλίωσης. Όταν πηγαίναμε λέγαμε σε όλους «πέστε ό,τι θέλετε». Εμείς θέλομε να φέρομε ένα καθεστώς στην Ελλάδα στο οποίο να μιλάει και να σκέπτεται κανείς ελεύθερα.

Πρόεδρος. Ρωτάει τους κατηγορούμενους για τα καθεστώτα Αλβανίας, Γιουγκοσλαβίας κ.λπ. και ρωτάει σχετικά τους Τσίπη και Πάνου.

Ράφτης. Σήμερα η Ελλάδα είναι ένα στρατόπεδο φρικτό, τα κάτεργα της Ελλάδας άνοιξαν πάλι χειρότερα από τη 4η Αυγούστου. Οι Έλληνες κατατρέχονται από τις συμμορίες της δεξιάς. Έχουν γεμίσει τα κάτεργα από το «Γεντί Κουλέ» ως την Πελοπόννησο και τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου. Και κανένας δημοκρατικός δεν ξέρει τι τύχη τον περιμένει. Η Ελλάδα, το λέγω αυτό πικρία, είναι ένα απέραντο στρατόπεδο. Ούτε Ζαχαριάδης της Ηπείρου ήμουν ούτε ηγήτορας. Ήμουν απλό μέλος της ομάδας. Ο κ. Γκορτζίδης τα σταχυολόγησε αυτά από παιδιά 17-18 χρονώ τύπου Τσίπη και άλλες καταθέσεις ποικίλων θηραμάτων».

Αναφερόμενος στον τραυματισμό του συμπλήρωσε: «Οφείλω να σας αναφέρω και μια σκέψη μου που μου πέρασε μια στιγμή από το νου μου: Ν’ αυτοκτονήσω. Γιατί είχα πείρα απ’ ό,τι έπαθα. Καταδίκασα όμως τη σκέψη μου αυτή με βάση την επαναστατική μου διαπαιδαγώγηση και προτίμησα να υποστώ το χειρότερο θάνατο, αλλά από τους αντιπάλους μου. Και θα τον υποστώ.

Πρόεδρος. Πώς το ξέρεις;

Ράφτης. Τον έχω υποστεί ήδη ύστερ’ από 10 μέρες μαρτύρια. Πέρασα από φάλαγγα. Μου έχουν σπάσει στα πλευρά».

Η απολογία του συνεχίστηκε και έκλεισε με τη φράση: «Τη σημερινή δίκη θα την κρίνει η ιστορία».

 


Συνεργασία ΟΤΕ - Vimpel-Communications

Σε συμφωνία με την ρώσικη εταιρία Vimpel-Communications κατέληξε ο ΟΤΕ, την πρώτη βδομάδα του Νοεμβρίου, για την πώληση του μεριδίου του ύψους 90% που κατέχει στην Armenia Telephone Company CJSC (ArmenTel), τον κύριο παροχέα τηλεφωνίας της Αρμενίας.

H VimpelCom είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας της Ρωσίας και στο δεύτερο τρίμηνο του 2006 κατέγραψε κέρδη 194,9 εκατ. δολ. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της N. Υόρκης και στο μετοχικό της κεφάλαιο συμμετέχουν η νορβηγική Telenor με ποσοστό 29% και η ρωσική Alfa Group με 24,5%. Επισημαίνεται δε ότι έχει 51,9 εκατ. συνδρομητές στη Ρωσία, όπου δραστηριοποιείται με το εμπορικό σήμα Beeline. Η εταιρία έκανε πρόσφατα εξαγορές στην Ουκρανία, το Ουζμπεκιστάν, τη Τατζικιστάν και τη Γεωργία ενώ συνεχίζει να χρησιμοποιεί τα brands "K-mobile" και "Excess" στο Καζακστάν.

Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε ότι η ίδια εταιρία το Μάρτη προχώρησε σε υπογραφή σύμβαση με τη Γερμανός ΑΒΕΕ, για την πώληση του 20% που κατέχει στην εταιρία κινητής τηλεφωνίας Unitel στο Ουζμπεκιστάν η οποία είναι κάτοχος εθνικών αδειών GSM-900 και 1800 Ενδιαφέρον για την απόκτηση της ArmenTel είχε εκδηλώσει η επίσης ρώσικη MTS.

Οι κινήσεις αυτές φανερώνουν και επιβεβαιώνουν πρώτο, το μεγάλο ενδιαφέρον του ρώσικου ιμπεριαλισμού για επέκταση και ενίσχυση της κυριαρχίας του στην περιοχή των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών, δεύτερο, την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή, η εκμετάλλευση της οποίας αποτελεί πεδίο σύγκρουσης μεταξύ του ρώσικου ιμπεριαλισμού με τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ αλλά και με τις ΗΠΑ και τρίτο, τον μεταπρατικό χαρακτήρα της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας ο οποίος κάνει βραχύβιες οικονομικές επενδύσεις στην ίδια περιοχή δείχνοντας ότι η οικονομία της Ελλάδας δεν ξεφεύγει από τα όρια μιας οικονομίας εξαρτημένης, εξυπηρετικής για τον επεκτατισμό του ξένου μονοπωλιακού κεφαλαίου στην γύρω περιοχή αναλαμβάνοντας η ίδια το ρίσκο των επενδύσεων στις ασταθείς οικονομίες των πρώην ΣΣΔ.

Το τελευταίο αποτελεί μια ακόμα επιβεβαίωση ότι οι θεωρίες των διάφορων οπορτουνιστών (ΝΑΡ, Αριστερή Ανασύνταξη, κλπ) αλλά και προσφάτως και των θεωρητικών του «Κ»ΚΕ (βλ. ομιλία της Α. Παπαρήγα στην ΚΟΑ «Ρ» 1.2.2005, σελ. 16) περί «ισχυρής ελληνικής οικονομίας» και «ισχυρού ελληνικού εξαγωγικού κεφαλαίου» είναι εντελώς απατηλές, αστήριχτες και αβάσιμες.


Επίσημη ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Μεξικού (Μαρξιστικό-Λενινιστικό)

Για τα γεγονότα στην Οαχάκα

Η δημοκρατική και επαναστατική διαδικασία προχωράει αναγκάζοντας τις δυνάμεις της αντίδρασης, τις δυνάμεις του φασισμού, της καπιταλιστικής δικτατορίας να λάβουν τα μέτρα τους ενάντια στο λαό, τέτοια που δεν είχαμε ξαναδεί ή φανταστεί μέχρι τώρα. Αλλά αυτά τα μέτρα δεν στάθηκαν ικανά να μειώσουν τη θέλησή μας αλλά αντίθετα παρακίνησαν εκατομμύρια καταπιεσμένων Μεξικανών ενάντια σε αυτές τις ενέργειες και οδήγησαν την οργάνωσή μας να σχηματίσει αυτό που θα αποτελέσει το Ενωμένο Μέτωπο ενάντια στην οικονομική ολιγαρχία.

Έτσι, η χρηματιστική ολιγαρχία, ανίκανη να επιλύσει τα μεγάλα προβλήματα του Μεξικού, αφού είναι η αιτία τους, προσπαθεί, μαζί με της δυνάμεις της κατοχής, να σταματήσει και να καταπνίξει αυτή τη δημοκρατική διαδικασία, προς το συμφέρον των ιμπεριαλιστικών μονοπωλίων, για να αυξήσει τον ήδη ξέφρενο βαθμό εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Τα διδάγματα που μας προσφέρει ο λαός της Οαχάκα κατά τη μεγάλη του πορεία και η σταθερή και συνεπής αντίστασή του στη φασιστική επίθεση που δέχεται, μας οδηγούν, χωρίς αμφιβολία, σε μια νέα ανάγνωση της κατάστασης της χώρας, μια ανάγνωση πιο βαθιά, πολύ πιο ξεκάθαρη, για το τι σημαίνει το καπιταλιστικό σύστημα, τι αντιπροσωπεύει η υποταγή του Μεξικού στο νέο-αποικισμό, για αυτό που σηματοδοτεί το Plan Pueblo Panama, η Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών, πού όλα αυτά τα σκουπίδια των διαπραγματεύσεων του διεθνούς αστικού τουρισμού οδηγούν: τη σωτηρία των αφεντικών και των ιδιοκτητών τεράστιων εκτάσεων γης και την προστασία των εργοστασίων-φυλακών εκατομμυρίων προλετάριων.

Η Οαχάκα είναι μια πηγή έμπνευσης για την εργατική τάξη και για όλο το μεξικανικό λαό. Αυτός, βουτηγμένος στη φτώχια και την καταπίεση της αστικής τάξης και των κομμάτων της, υφίσταται σήμερα μια άγρια δίωξη από το καθεστώς, για τον απλούστατο λόγο ότι διεκδικεί την ελευθερία, απαιτεί δημοκρατία, επιζητεί καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Ως απάντηση, η χρηματιστική ολιγαρχία δεν έκανε τίποτε άλλο από μανούβρες και ραδιουργίες ώστε να αφήσει τα πράγματα όπως είναι, φωτίζοντας όμως έτσι καλύτερα το ρόλο του κράτους της, των θεσμών της, των πολιτικών κομμάτων της και των μέσων πληροφόρησης που κατέχει: καταδεικνύοντας, όμως, έτσι, καλύτερα την αναγκαιότητα της προλεταριακής επανάστασης.

Η αντίδραση της χρηματιστικής ολιγαρχίας και του κράτους της έναντι του κοινωνικού προβλήματος στην Οαχάκα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της πολιτικής που αποσκοπεί στην υποταγή του λαού. Υπάρχουν Ulisez Ruiz σε όλες τις Πολιτείες της Δημοκρατίας, με όλα τα χρώματα (κίτρινοι, μπλε, και τρίχρωμοι, σ.τ.μ.: αναφέρεται στα χρώματα των εμβλημάτων των τριών μεγάλων αστικών κομμάτων PRI, PAN και PRD), αλλά στην Οαχάκα είχαν να κάνουν με μια οργανωμένη αντίσταση, με την ταξική συνείδηση: γι’ αυτό και επιζητούν να πνίξουν αυτό το λαό στο αίμα.

Τη δικτατορία του κεφαλαίου, να τι υπερασπίζεται η Ομοσπονδιακή Αστυνομία Πρόληψης στην Οαχάκα, τίποτε άλλο. Να προσφέρει τη χώρα στον ιμπεριαλισμό, να σε τι συνίσταται το πρόγραμμα του Calderon. Να προσφέρει στην αστική τάξη τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του λαού, να ποιος είναι ο σκοπός του Ulisez Ruiz και της τάξης που εκπροσωπεί. Να τι διακυβεύεται στην Οαχάκα και σε όλη τη χώρα, και γι’ αυτό η μάχη πρέπει να αναπτυχθεί ενεργά και να διευρυνθεί, στα βουνά, στις ακτές, στους κάμπους και τις πόλεις σε όλες τις γωνιές της χώρας μας.

Η επίθεση των «δημοσίων δυνάμεων» εναντίον των λαών της Οαχάκα σηματοδοτεί εξ άλλου και την αποτυχία της αστικής δημοκρατίας, που έβγαλε το προσωπείο και προχωρεί στη φάση του φασισμού, έναντι της αδυναμίας της αστικής τάξης να συνεχίσει να κυβερνά τη χώρα όπως έκανε ως τώρα. Να γιατί τόσες στρατιωτικές επιχειρήσεις και οι προσπάθειες να υποτάξουν αυτό το λαό, ώστε κανένας εκμεταλλευόμενος και καταπιεζόμενος να μην τολμήσει ξανά να αμφισβητήσει τη σημερινή τάξη πραγμάτων.

Αλλά τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα ευχόταν η χρηματιστική ολιγαρχία και αυτή διακινδυνεύει να χάσει πιο πολύ την αξιοπιστία της, διακινδυνεύει το ίδιο της το καθεστώς, ευρισκόμενη έναντι μιας γενικής απόρριψης. Έτσι, δεν απομένει πια στην αστική τάξη από το να προσφύγει στην αγκαλιά του ιμπεριαλισμού, οριστικά και ολοκληρωτικά. Βήμα βήμα, σιγά σιγά, στους δρόμους της πόλης της Οαχάκα, ο Φοξ-ισμός, οι ιμπεριαλιστές, η χρηματιστική ολιγαρχία και τα υπηρετούντα αυτή κόμματα λαμβάνουν ως απάντηση την πλήρη απόρριψη του συστήματός τους και, κυρίως, μια κήρυξη πολέμου εκ μέρους αυτού του λαού, αηδιασμένου από τη μιζέρια και την εκμετάλλευση στην οποία είχε υποβληθεί.

Η καταπίεση εκ μέρους του καθεστώτος και ο τρόπος που έλαβε χώρα η επικύρωση της μορφής της, διαμέσου του Κοινοβουλίου και των ηγεσιών των κομμάτων PRI, PAN και PRD, καταδεικνύει ότι όλες οι δυνάμεις του καπιταλισμού έχουν συνενωθεί προκειμένου να διατηρήσουν το εκμεταλλευτικό σύστημα της ατομικής ιδιοκτησίας.

Έτσι, οι διάφορες αυτοαποκαλούμενες ανθρωπιστικές τάσεις του καπιταλισμού αποδεικνύονται αναποτελεσματικές στη συγκράτηση του φασισμού, αφού είναι βασισμένες στα θεμέλια της μεγιστοποίησης του κέρδους και της ίδιας της καπιταλιστικής δημοκρατίας. Όλα αυτά αποδεικνύουν την ανικανότητά τους να επιλύσουν τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, και αναδεικνύουν πως καμία πολιτική, παλιάς σοσιαλδημοκρατίας, κι ας αποκαλείται «αριστερή», νεοφιλελεύθερη, εθνικοαστική ή ακόμα και «πατριωτική», δεν είναι αρκετές για να αναστείλουν την αφύπνιση του ταξικού ενστίκτου των εργαζόμενων μαζών.

Έτσι λοιπόν, το κόμμα μας και το Λαϊκό Επαναστατικό Μέτωπο καλούν σε λαϊκή αντίσταση και στην επίθεση ενάντια στο αστικό καθεστώς, για την υπεράσπιση των κοινωνικών μας συμφερόντων, για μια κυβέρνηση εργατική, των φτωχών αγροτών και λαϊκή.

Να σταματήσει η καταστολή!

Έξω η PFP (Ομοσπονδιακή Αστυνομία Πρόληψης) από την Οαχάκα!

Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!

Η μόνη αλλαγή είναι η Σοσιαλιστική Επανάσταση!

Συνυπογράφουν: Επαναστατικό Λαϊκό Μέτωπο, Ένωση της Επαναστατικής Νεολαίας του Μεξικό, Επαναστατικό Προλεταριάτο (έντυπο), Ένωση Φτωχών Αγροτών, ΚΚ Κολομβίας (μαρξιστικό-λενινιστικό), Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κόμμα Ισημερινού, Δημοκρατικό Λαϊκό Μέτωπο (Ισημερινού), ΚΚ Εργατών Γαλλίας, Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Η τελευταία απεργία της ΓΣΕΕ και η απεργοσπαστική στάση των ρεφορμιστών εργατοπατέρων του ΠΑΜΕ

Ι.Β. Στάλιν: 127 χρόνια από τη γέννησή του

Γιώργου Κοτζιούλα: «Έρχεται ο Ιωσήφ»

Λεωνίδας Ράφτης: Ένας αλύγιστος επαναστάτης κομμουνιστής ήρωας του λαού μας (60 χρόνια απ’ την εκτέλεση-δολοφονία του)

Αποσπάσματα από τη μαχητική, λαμπρή, υπέροχη και μνημειώδη απολογία του Λεωνίδα Ράφτη στο στρατοδικείο

Συνεργασία ΟΤΕ - Vimpel

Επίσημη ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚ Μεξικού (Μ-Λ): Για τα γεγονότα στην Οαχάκα

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55