Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρ. Φύλ. 244 15-28/2/2007Αρ. Φύλ. 244 15-28 Φλεβάρη 2007
Φοιτητές-πανεπιστημιακοί συνεχίζουν μαχητικά το δίκαιο αγώνα τους παρά τις συκοφαντίες και την αστυνομική τρομοκρατία

Παρά τη φασιστική τρομοκρατία και την αστυνομοκρατία με τη στοχοποίηση της ΠΟΣΔΕΠ και την παρακολούθηση των φοιτητών καθώς και το φακέλωμά τους από την Ασφάλεια, πραγματοποιήθηκε στις 8 Φλεβάρη το μαχητικό πανελλαδικό συλλαλητήριο  των φοιτητών-πανεπιστημιακών.

Η μεγάλη πορεία ξεκίνησε από τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου και μέσω της Σταδίου έφτασε στο Σύνταγμα μπροστά στη Βουλή όπου ήταν παρατεταγμένες δυνάμεις των ΜΑΤ με κλούβες και από εκεί κατευθύνθηκε προς το Πολυτεχνείο, ενώ όλοι οι γύρω δρόμοι ήταν γεμάτοι με πολλές διμοιρίες ΜΑΤ που είχαν προκλητικά περικύκλωση την πορεία.

Καθόλη τη διάρκεια της πορείας κυριαρχούσε μεγάλος ενθουσιασμός, ζωντάνια και παλμός, ενώ τα ρυθμικά συνθήματα των φοιτητών κατά των αντιδραστικών μέτρων δονούσαν τους γύρω δρόμους.

Η αστυνομία με την προκλητική της στάση δημιούργησε το ανάλογο τρομοκρατικό κλίμα, που εντάθηκε τόσο με τις διαβόητες «προληπτικές προσαγωγές» πριν την έναρξη της διαδήλωσης όσο και με τις «στημένες» συγκρούσεις μεταξύ των ΜΑΤ και των γνωστών «δικών» τους κουκουλοφόρων για να δικαιολογηθεί η εκτόξευση δακρυγόνων και χημικών ουσιών κατά των φοιτητών διαδηλωτών.

Στις 15 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε και άλλη συγκέντρωση-συλλαλητήριο των φοιτητών-πανεπιστημιακών, που έκφρασαν εκ νέου την αντίθεσή τους στα αντιδραστικά κυβερνητικά μέτρα για τη Παιδεία

Οι πανεπιστημιακοί από την πλευρά τους εκπροσωπούμενοι από την ΠΟΣΔΕΠ, πήραν στις 16 Φλεβάρη απόφαση για συνέχιση των απεργιακών τους κινητοποιήσεων. Η απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού των Πανεπιστημίων (ΠΟΣΔΕΠ) πάρθηκε με 19 ψήφους υπέρ και 3 κατά.

Η ΠΟΣΔΕΠ συζήτησε την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα Πανεπιστήμια και μετά τη συζήτηση τα μέλη της επιβεβαίωσαν εκ νέου την απόφασή τους για απεργία διαρκείας με 5νθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες και κάλεσαν σε νέο συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στης 22 Φλεβάρη με τη συμμετοχή των ΟΛΜΕ και ΔΟΕ που κήρυξαν 24ώρη απεργία.

Το συλλαλητήριο που ξεπέρασε κάθε προσδοκία με πάνω από 30.000 διαδηλωτές έγινε μια μέρα μετά την κατάθεση του αντιδραστικού νόμου-πλαίσιου απ’ την κυβέρνηση στη Βουλή.  

Κατά τη διάρκεια της πορείας απ’ τα Προπύλαια προς τη Βουλή οι διαδηλωτές έκφρασαν την αποφασιστικότητά τους για συνέχιση του αγώνα και εκδήλωσαν μαχητικά την αντίθεσή τους στη κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την υποβάθμιση των Πανεπιστημίων σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, την κατάλυση της αυτοτέλειας των Πανεπιστημίων και τη διαιώνιση της υποχρηματοδότησης, χρηματοδότηση που κατά τον αναπληρωτή κυβερνητικό εκπρόσωπο Ε. Αντώναρο είναι «επαρκής».

Τα συνθήματα που κυριαρχούσαν ήταν: «ο νόμος-πλαίσιο να μην κατατεθεί, δωρεάν σπουδές για κάθε φοιτητή», « Μαριέττα Γιαννάκου παραιτήσου, πάρε τον Πολύδωρα και ξαφανίσου», «κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό», «ακούστε καλά τι λένε οι φοιτητές, έξω οι εταιρείες απ’ τις σχολές», «η μόρφωση δεν είναι κονσέρβα να πουλιέται, δικαίωμα μας είναι με αγώνες κατακτιέται» κ.λπ..

Όταν η πορεία έφτασε στη Βουλή και θέλησε να προχωρήσει τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στους διαδηλωτές με γκλοπ, δακρυγόνα και χημικές ουσίες, επίθεση που γενικεύθηκε σ’ όλους τους δρόμους ως το Πολυτεχνείο μ’ αποτέλεσμα να τραυματιστούν πολλοί φοιτητές.

Ανάμεσα σε αυτούς ξυλοκοπήθηκε άγρια και φοιτητής, μέλος της περιφρούρησης, που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Μετά οι φοιτητές μπήκαν στο Πολυτεχνείο για συνεδρίαση του Συντονιστικού τους. Όταν έληξε η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε πορεία φοιτητών, με επικεφαλής το Συντονιστικό, στη ΓΑΔΑ για την απελευθέρωση του συλληφθέντος φοιτητού. Όταν η πορεία των φοιτητών αναχωρούσε από την ΓΑΔΑ δέχθηκε εκ νέου απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ που συνεχίστηκε ως τους γύρω δρόμους της Αλεξάνδρας.

Μετά τη λήξη του μεγαλειώδους μαχητικού συλλαλητηρίου η ΠΟΣΔΕΠ εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση: «το μεγάλο συλλαλητήριο της Αθήνας διαδήλωσε την αντίθεση των φοιτητών, εκπαιδευτικών και εργαζομένων στην άνευ όρων υποταγή της Παιδείας στην κυβέρνηση και τα ιδιωτικά συμφέροντα. Όπως το άρθρο 16 δεν αναθεωρείται, έτσι και αυτό το νομοσχέδιο δεν θα περάσει. Η κυβέρνηση επιχείρησε άλλη μια φορά να καταστείλει το φρόνημα και την αποφασιστικότητα του κινήματος Παιδείας. Δεν τα κατάφερε».


Η κυβέρνηση κατέθεσε τον υπεραντιδραστικό νόμο-πλαίσιο για την Παιδεία

Δυναμώνει η πάλη για να αποσυρθεί ο νόμος-έκτρωμα για τα ΑΕΙ

Η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή μετά τη δεινή ήττα της και τη ματαίωση της αναθεώρησης του άρθρου 16 έσπευσε αμέσως, παρά τις αντιδράσεις και τη μαχητική αντίσταση των φοιτητών-πανεπιστημιακών, να καταθέσει στις 20 Φλεβάρη το νέο νόμο-πλαίσιο, ένα υπεραντιδραστικό κατασκεύασμα – ακραίας νεοφιλελεύθερης έμπνευσης στο πνεύμα των αποφάσεων της Μπολόνια – κατάργησης της δωρεάν δημόσιας Παιδείας και διάλυσης των ανώτατων εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.

Ο πρωθυπουργός των «νταβατζήδων» δικαιολόγησε την κατάθεση του με κούφιους δημαγωγικούς ισχυρισμούς ότι τάχα «η κοινωνία απαιτεί να προχωρήσουν οι αλλαγές», κ.λπ. και διακήρυξε ψευδέστατα και προκλητικά ότι «στόχος μας είναι να αναβαθμίσουμε το δημόσιο Πανεπιστήμιο», ότι με το νέο νόμο-πλαίσιο «ενθαρρύνεται η αυτοδιοίκηση και η αυτοτέλεια» των Πανεπιστημίων, ισχυρισμοί που δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την αλήθεια και την πραγματικότητα, γιατί σύσσωμο το φοιτητικό-πανεπιστημιακό κίνημα αλλά και οι γονείς των φοιτητών και οι πλατιές λαϊκές μάζες είναι ενάντια σ’ αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές – με τους φοιτητές-καθηγητές σε θέση μάχης – άλλα και γιατί το δημόσιο Πανεπιστήμιο όχι μόνο δεν αναβαθμίζεται, μα αντίθετα ο δημόσιος χαρακτήρα του καταστρέφεται, ενώ η αυτοδιοίκηση ουσιαστικά καταργείται και η αυτοτέλεια του εκμηδενίζεται.

Χειροπιαστή απόδειξη της ριζικής αντίθεσης των φοιτητών-πανεπιστημιακών στο Καραμανλικό έκτρωμα για τα ΑΕΙ υπήρξε η μεγαλειώδης συγκέντρωση (πάνω από 30.000) της 22 Φλεβάρη.

Με το νέο αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο – «ταφόπλακα του δημόσιου Πανεπιστημίου»:

1. Εκμηδενίζεται-καταλύεται η αυτοτέλεια και το αυτοδιοίκητο του Πανεπιστημίου και τα Πανεπιστήμια υποτάσσονται πλήρως στην πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης (χρηματοδότηση και 4ετείς συμβάσεις μεταξύ Υπουργείου και ΑΕΙ).

2. Υποβαθμίζεται πλήρως το δημόσιο Πανεπιστήμιο και λειτουργεί με ιδιωτικό-οικονομικά κριτήρια δηλ. μετατρέπεται πλέον σε ιδιωτική επιχείρηση.

3. Καταργείται ουσιαστικά η δημόσια δωρεάν Παιδεία, αλλάζει ο χαρακτήρας της και υποκαθίσταται απ’ τις λεγόμενες «σπουδές κατάρτισης» όπως καθορίζουν οι αποφάσεις της ΕΕ (Μπολόνια).

4. Συρρικνώνεται δραστικά το πανεπιστημιακό άσυλο, αφού περιορίζεται εντός του χώρου των Σχολών, και καταργείται εντελώς όταν δίνεται το δικαίωμα στην Αστυνομία να εισβάλει σε αυτές όποτε θέλει. Στόχος της αντιδραστικής νέας διάταξης είναι να χτυπήσει και να ποινικοποιήσει την κατάληψη, την πιο δοκιμασμένη και αποτελεσματική μορφή πάλης των φοιτητών, που την τρέμουν όλες οι κυβερνήσεις.

Αναδημοσιεύουμε παρακάτω την ανακοίνωση (21 Φλεβάρη) των καθηγητών του Πολυτεχνείου που αποτελεί μια πρώτη αλλά σαφέστατη απάντηση στην κυβέρνηση:

«Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου ΔΕΠ – ΕΜΠ παραμένει, μαζί με τους άλλους συλλόγους των πανεπιστημιακών και των φοιτητών, στον κοινό αγώνα για την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας. Η Γενική Συνέλευση εκτιμά ότι με την κατάθεση του προσχεδίου νόμου-πλαίσιο η κυβέρνηση συνεχίζει την επίθεση στη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα:

- Με την άμεση σύνδεση χρηματοδότησης και τετραετών προγραμματικών συμβάσεων μεταξύ υπουργείου και καθενός ΑΕΙ χωριστά, καθώς και την επιβολή αυτών των συμβάσεων μέσω του αόρατου Εσωτερικού Κανονισμού καταλύει συνολικά την ακαδημαϊκή αυτοτέλεια και το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου.

- Με τον κατά περίπτωση ορισμό των χώρων που καλύπτει το πανεπιστημιακό άσυλο και την ανάθεση της απόφασης για τη διαχείριση του στο Πρυτανικό Συμβούλιο επιχειρεί να ακυρώσει το άσυλο ως κοινωνικό θεσμό και να ποινικοποιήσει τη δημοκρατία στο πανεπιστήμιο.

- Για πρώτη φορά αποτολμάται να επιβληθεί ως κυρίαρχη η ιδεολογία της ανταγωνιστικής «βιώσιμης» ανάπτυξης και μάλιστα σε χώρο που κατοχυρώνεται συνταγματικά η απόλυτη ελευθερία των ιδεών.

Η έμφαση σε επιμέρους ζητήματα, τονισμένη από την επικοινωνιακή προπαγάνδα της κυβέρνησης, επιχειρεί να εμφανίσει το νέο νομοσχέδιο ως νόμο θεραπείας κακοδαιμονιών, ενώ δεν είναι παρά ο νόμος που θέλει έμμεσα να εφαρμόσει τη συνταγματική αναθεώρηση που ακύρωσε το πανεπιστημιακό κίνημα. Η Γενική Συνέλευση καλεί την ΠΟΣΔΕΠ, τις Συγκλήτους των ΑΕΙ και τους φοιτητικούς Συλλόγους να απορρίψουν συνολικά και επί της αρχής το νομοσχέδιο που στόχο έχει τη δημιουργία ενός πειθαρχημένου πανεπιστημίου υποταγμένου στην αγορά και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Καλούμε, επίσης, την ΠΟΣΔΕΠ να θέσει ευθέως θέμα αντισυνταγματικότητας του νομοσχεδίου που κατατέθηκε.

Για τη Γ.Σ. του Συλλόγου ΔΕΠ –ΕΜΠ,

ο Πρόεδρος Δ. Κέκος,

ο Γεν. Γραμματέας Κ. Χιτζανίδης.»

 


Οι Καλαμποκο-Γκοτζαμάνηδες της φασιστικής ΔΑΠ σε πλήρη δράση, μ’ εντολή της κυβέρνησης, για το σπάσιμο των καταλήψεων

Η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ στην προσπάθειά της να περάσει τα αντιδραστικά μέτρα για την Παιδεία δεν κατασυκοφαντεί μόνο καθημερινά το φοιτητικό-πανεπιστημιακό κίνημα αλλά προσπαθεί και να τσακίσει τις μεγάλες μαζικές μαχητικές κινητοποιήσεις των φοιτητών με τις βάρβαρες επιθέσεις των ΜΑΤ, τις συλλήψεις, τις δίκες σε βάρος φοιτητών, τις παρακολουθήσεις και το φακέλωμα των φοιτητικών παρατάξεων κ.λπ.

Παράλληλα, αφού τα αποτελέσματα της αστυνομοκρατίας και φασιστικής τρομοκρατίας είναι πενιχρότατα και δεν μπορούν να αναχαιτίσουν αυτό το μεγαλειώδες κίνημα επιχειρεί τώρα με ομάδες κρούσης της φασιστικής ΔΑΠ που εξαπολύουν επιθέσεις με ρόπαλα και άλλα επικίνδυνα αντικείμενα εναντίον των φοιτητών στις υπό κατάληψη σχολές για να τους τρομοκρατήσουν με σκοπό να σπάσουν τις καταλήψεις, συνεχίζοντας έτσι τις γνωστές τραμπούκικες ενέργειες και την τρομοκρατία της φασιστικής ΕΚΟΦ αλλά και τις δολοφονικές επιθέσεις της επίσης φασιστικής ΟΝΝΕΔ της περιόδου 90-91 που η συμμορία της Πάτρας με επικεφαλής τον Καλαμπόκα δολοφόνησε τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα, γυρίζοντας τον τόπο στις δεκαετίες του ΄50-΄60.

Επιθέσεις των φασιστοειδών της ΔΑΠ ενάντια στους αγωνιζόμενους φοιτητές έχουν σημειωθεί σχεδόν σ’ όλα τα Πανεπιστήμια της χώρας που Σχολές τους βρίσκονται υπό κατάληψη με τα πιο σοβαρά κρούσματα εκείνα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο όπου ΔΑΠίτες, έχοντας την ενίσχυση και δεκάδων τραμπούκων-μπράβων νυχτερινών κέντρων επιτέθηκαν στους φοιτητές με καδρόνια και καρέκλες, προσπαθώντας να σπάσουν την κατάληψη, χωρίς βέβαια αποτέλεσμα.

Τα σοβαρότερα όμως επεισόδια σημειώθηκαν στη Νομική Σχολή μετά την καταμέτρηση των ψήφων και την απόφαση να συνεχιστεί η κατάληψη. Τότε οι οργανωμένες ομάδες κρούσης των τραμπούκων της ΔΑΠ επιτέθηκαν στους φοιτητές και επακολούθησαν άγριες συμπλοκές και συγκρούσεις μέσα στο κτίριο της Νομικής που συνεχίστηκαν και στους γύρο χώρους των οδών Σόλωνος και Ακαδημίας, μ’ αποτέλεσμα να τραυματιστούν πολλοί φοιτητές και να διακοπεί η συγκοινωνία.

Εκπρόσωποι φοιτητών της κατάληψης της Νομικής κατάγγειλαν στα κανάλια την οργανωμένη φασιστική τρομοκρατική δράση με καδρόνια και άλλα αιχμηρά σιδερένια αντικείμενα της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ και επιπλέον μίλησαν για εξωπανεπιστημιακούς «πληρωμένους» τραμπούκους δολοφόνους.

Η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή αφού δεν πέτυχε με τα ΜΑΤ να καταστείλει τις μεγαλειώδεις φοιτητικές κινητοποιήσεις, το προσπαθεί τώρα με τη δολοφονική δράση ομάδων κρούσης των ΔΑΠιτών-ΟΝΝΕΔιτών. Όμως η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς αφού ούτε με τη ΔΑΠ κατόρθωσε να σπάσει τις καταλήψεις.

Η τρομοκρατική δράση των φασιστών ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ στις υπό κατάληψη Σχολές δεν πρόκειται να εκφοβίσει τους φοιτητές ώστε να σταματήσουν το δίκαιο αγώνα τους ενάντια στα αντιδραστικά μέτρα για την Παιδεία.


Εμπαιγμός, βάρβαρες επιθέσεις των ΜΑΤ και άγριο ξύλο στους συμβασιούχους

Μετά τρία σχεδόν χρόνια διακυβέρνησης της χώρας απ’ την κυβέρνηση της ΝΔ αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο σημερινός πρωθυπουργός, με την αθέτηση όλων των προεκλογικών δημαγωγικών του υποσχέσεων, και εκείνης της νομιμοποίησης των 250.000 συμβασιούχων, είναι ένας κοινός πολιτικός απατεωνίσκος και «καραγκιόζης» (Μ.Κεφαλογιάννης: «είμαστε όλοι καραγκιόζηδες»).

Έτσι οι 250.000 συμβασιούχοι εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται ακόμα και εξοργισμένοι είναι υποχρεωμένοι να οργανώνουν συχνές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, ζητώντας λύσεις στα προβλήματα τους, όμως αντί γι’ αυτό ξυλοφορτώνονται κάθε φορά απ’ τα ΜΑΤ και δέχονται τις δηλητηριώδεις χημικές ουσίες και τα δακρυγόνα.

Μια απ’ τις πολλές μαχητικές κινητοποιήσεις τους, για να διαμαρτυρηθούν ακόμα μια φορά., ήταν και εκείνη της 15 Φλεβάρη, που διακρίθηκε από μεγάλη συμμετοχή, όπου οι συμβασιούχοι πραγματοποίησαν συγκέντρωση έξω από τον Άρειο Πάγο, που εκδικάζονταν μια υπόθεσή τους.

Από εκεί είχαν προγραμματίσει πορεία μέσω της Β.Σοφίας προς το Υπουργείο Εσωτερικών, όμως η αστυνομία δεν τους επέτρεψε να κινηθούν προς τη Β. Σοφίας φράζοντας την Αλεξάνδρας με κλούβες των ΜΑΤ και τους υποχρέωσε να κινηθούν στην Αλεξάνδρας με κατεύθυνση την Πατησίων και από εκεί να συνεχίσουν την πορεία διαμαρτυρίας προς το Υπουργείο Εσωτερικών.

Στην Πατησίων και στο ύψος της Χαλκοκονδύλη δέχτηκαν βάρβαρη επίθεση από τα ΜΑΤ με γκλοπ, δακρυγόνα και χημικές ουσίες, απ’ την οποία τραυματίστηκαν αρκετοί διαδηλωτές συμβασιούχοι.

Κλούβες των ΜΑΤ είχαν κλείσει επίσης τη Β.Σοφίας και από την πλευρά της Πλ. Συντάγματος, πριν την είσοδο της βουλής, και δεν επέτρεψαν στους συμβασιούχους να πλησιάσουν το Υπουργείο Εσωτερικών, που συνεχίζει να εμπαίζει προκλητικά τους συμβασιούχους.

Και σ’ αυτή τη μαχητική τους διαμαρτυρία οι συμβασιούχοι έκφρασαν, για άλλη μια φορά, την απόφασή τους να συνεχίσουν το δίκαιο αγώνα τους.


Διεθνές Βραβείο Στάλιν

Το Διεθνές Βραβείο Στάλιν καθιερώθηκε στις 21 Δεκέμβρη 1949 προς τιμήν των 70χρονων του σοβιετικού ηγέτη. Μετονομάστηκε σε Διεθνές Βραβείο Λένιν στις 6 Σεπτεμβρίου 1956.

Δημοσιεύουμε, για πληροφόρηση των νεότερων, μια πληρέστερη λίστα των προσωπικοτήτων που τιμήθηκαν με το Διεθνές Βραβείο Στάλιν (1950-1955).

Frιdιric Joliot-Curie (1950)
Soong Ching-ling (Madame Sun Yat-sen) (1950)
Hewlett Johnson (1950)
Eugιnie Cotton (1950)
Arthur Moulton (1950)
Pak Chong Ae (1950)
Heriberto Jara Corona (1950)
Guo Moruo (1951)
Monica Felton (1951)
Oyama Ikuo (1951)
Pietro Nenni (1951)
Anna Seghers (1951)
Jorge Amado (1951)
Johannes Becher (1952)
Eliza Branco (1952)
Ilya Ehrenburg (1952)
Rev. James Gareth Endicott (1952)
Yves Farge (1952)
Saifuddin Kitchlew (1952)
Paul Robeson (1952)

Andrea Andreen (1953)
John Desmond Bernal (1953)
Isabelle Blume (1953)
Howard Fast (1953)
Andrew Gaggiero (1953)
Leon Kruczkowski (1953
Pablo Neruda (1953)
Nina Vasilevna Popova (1953)
Sir Sahib-singh Sokhey (1953)
Bertolt Brecht (1954)
Andrι Bonnard (1954)
Thakin Kodaw Hmaing (1954)
Felix Iversen (1954)
Nicolαs Guillιn (1954)
Denis Nowell Pritt (1954)
Lαzaro Cαrdenas (1955)
Mohammed Al-Ashmar (1955)
Karl Joseph Wirth (1955)
Ton Duc Thang (1955)
Akiko Seki (1955)
Ragnar Forbeck (1955)


Σούρλας – Ναύαρχος Αντ. Αντωνιάδης – Χριστόδουλος

Η πρόσκληση τελευταία σε δείπνο από το Χριστόδουλο στους «7» επίτιμους αρχηγούς ΓΕΝ, με εξαίρεση τον Αντωνιάδη, επαναφέρει στη δημοσιότητα τη στάση της εκκλησιαστικής και πολιτικής αντίδρασης δηλ. της κυβέρνησης της ΝΔ στις θρησκευτικές αντιλήψεις του ναυάρχου.

Η συνέντευξη του επίτιμου αρχηγού ΓΕΝ Αντώνη Αντωνιάδη στο περιοδικό «Δαυλός» ξεσήκωσε μεγάλο θόρυβο στο χώρο της εκκλησιαστικής και πολιτικής αντίδρασης, προπαντός σ’ εκείνον του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, που έχει σαν κεντρικό ιδεολογικό έμβλημά της το γνωστό αντιδραστικό τρίπτυχο του μοναρχοφασισμού: «πατρίς - θρησκεία – οικογένεια», επειδή σ’ αυτή, ανάμεσα στ’ άλλα, δήλωσε ότι είναι άθεος, ότι «ο Χριστός και η Παναγία είναι παραμύθια επιστημονικής φαντασίας», ότι «η παρουσία στις εκκλησίες είναι αποτέλεσμα της υπανάπτυξης μας», ότι ο χριστιανισμός είναι «η πλέον αιμοσταγής θρησκεία» για την οποία ο ίδιος πότε δεν θα πολεμούσε.

Μετά τη συνέντευξη του Αντωνιάδη, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γ. Σούρλας, στα μέσα Νοέμβρη του 2006, εξαπόλυσε αήθη φασιστική επίθεση ενάντια στον Αντωνιάδη - θυμίζοντας το τρομοκρατικό φασιστικό κλίμα της Σουρλέϊκης δολοφονικής δράσης της δεκαετίας του ΄40 στη Θεσσαλία και τη γύρω περιοχή - με την ερώτησή του στη Βουλή προς τον Υπουργό Άμυνας, όπου ζήτησε να καθαιρεθεί ο Αντωνιάδης από επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ και ακόμα ότι είναι αδιανόητο να καλείται σε εθνικές επετείους στην εξέδρα των επισήμων, στην ορκωμοσία αξιωματικών-οπλιτών, κλπ. κλπ.

Απαντώντας στην προς τον Υπουργό Άμυνας ερώτηση-επίθεση Σούρλα, ο Αντωνιάδης δήλωσε ότι ο υπουργός λέει «αρλούμπες» και «σαχλαμάρες».

Στις δηλώσεις Αντωνιάδη απάντησαν καταδικαστικά 7 επίτιμοι αρχηγοί του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ν. Παππάς, Λ. Βσιλικόπουλος, Β. Λαγάρας, Γ. Στάγκας, Η. Δρίκος, Δ. Παληογιώργος, Γ. Θεοδωρουλάκης).

Μ’ αφορμή την «περίπτωση Αντωνιάδη» πρέπει να παρατηρηθούν τα εξής:

Πρώτο, ότι η αήθης επίθεση Σούρλα εναντίον του επίτιμου αρχηγού ΓΕΝ έχει σαφέστατα φασιστικό χαρακτήρα.

Δεύτερο, ότι η αήθης φασιστική επίθεση Σούρλα στον Α. Αντωνιάδη καταπατά και παραβιάζει ωμά το σημερινό αστικό Σύνταγμα που στο άρθρο 13 αναφέρεται ότι «η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη» και επιπλέον ότι η «απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάτε από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός»

Τρίτο, ότι το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ διατηρεί τις φασιστικές του απόψεις και επιχειρεί ως κυβέρνηση να τις επιβάλλει. Γι’ αυτό ορθότατα σ’ άλλη συνέντευξη του ο Αντωνιάδης σε ερώτηση δημοσιογράφου αν θεωρεί «άδικη» την επίθεση Σούρλα, απάντησε ότι δεν τη θεωρεί «άδικη», αλλά «επικίνδυνη» για να συνεχίσει: «τη θεωρώ επικίνδυνη, γιατί η έκπτωση μου είναι το μόνο που μπορεί να ζητήσει ο κ Σούρλας στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είμαι σίγουρος ότι αν προεβλέπετο φυλάκιση θα ζητούσε τη φυλάκισή μου, και αν προεβλέπετο πυρά, θα με έστελνε στην πυρά. Αν είχε τις δυνατότητες, νομοθετικές ή συνταγματικές, θα έκανε κανονικό κυνήγι μαγισσών» («Βήμα» 18/11/2006, σελ. Α18).

Τέταρτο, η πρόσφατη πρόσκληση σε «δείπνο» των «7», πλην Αντωνιάδη, απ’ το Χριστόδουλο σχετίζεται μάλλον με τις παλιότερες προσπάθειες του να «επαναφέρει τον θεσμό του Αρχιεπισκόπου Ενόπλων Δυνάμεων που είχαμε επί χούντας» (Α. Αντωνιάδης), θέμα που το χειρίστηκε επί Σημίτη (Υπουργός Τζοχατζόπουλος) ο Αντωνιάδης ως υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ με εντολή του τότε Α/ΓΕΕΘΑ Παραγκιουδάκη: «μου τηλεφώνησε εμένα ο Παραγκιουδάκης και μου είπε: «δες το εσύ». Δεν ήρθε ο ίδιος ο Χριστόδουλος, έστειλε έναν μητροπολίτη. Ήρθε στο γραφείο μου να συζητήσουμε. Του είπα πως πάει η μελέτη, του είπα και κάτι παραπάνω, τώρα τι χρειάζονται οι στρατιωτικοί ιερείς, καλά είναι κι έτσι. Και ήταν όντως έτσι, τη μελέτη την κρατούσαν στο συρτάρι γιατί δεν ήξεραν τι κυβερνητικές πιέσεις θα υπήρχαν. Άρχισε ο μητροπολίτης να ανεβάζει τους τόνους, ανέβηκαν, ανέβηκαν, μέχρι που είπε «καταλαβαίνω, κύριε Ναύαρχε, ότι δεν έχουμε τίποτε άλλο να πούμε μεταξύ μας». Του λέω: «κι εγώ έτσι καταλαβαίνω». Είχε συγχυστεί πολύ, είχε ανεβάσει και πίεση, πήγε να βγει, και η πόρτα ήταν δίπλα σε μία ντουλάπα, άνοιξε και μπήκε στην ντουλάπα. Στη συνέχεια έγραψε ένα γράμμα ο Χριστόδουλος στον Παραγκιουδάκη, αλλά το θέμα έληξε εκεί» («Βήμα» 18/11/2006, σελ. Α18).

Τέλος, σε ερώτηση του δημοσιογράφου «αν ετίθετο θέμα αφορισμού σας;», απάντησε: «αν τεθεί σήμερα θέμα αφορισμού μου, τι να κάνω, θα ζήσω και αφορισμένος».


Η κινεζική παρουσία στην Αφρική

Το 2006 αποτέλεσε έτος-σταθμός για τις σινο-αφρικανικές σχέσεις. Μόνο το πρώτο εξάμηνο ο κινέζος πρόεδρος Χου Ζιντάο και ο πρωθυπουργός Ουέν Ζιαμπάο επισκέφθηκαν 10 αφρικανικές χώρες. Το Νοέμβρη του ίδιου έτους έλαβε χώρα στο Πεκίνο η 3η σύνοδος του Φόρουμ για τη Σινο-Αφρικανική Συνεργασία (FOCAC), με τη συμμετοχή 48 από τις 53 αφρικανικές χώρες. Το Γενάρη, δε, του παρελθόντος έτους, η Κίνα δημοσίευσε το «ντοκουμέντο της κινεζικής πολιτικής για την Αφρική» παρουσιάζοντας τους στόχους της κινεζικής παρουσίας και τα μέσα επίτευξής τους. Στις 30 Γενάρη, δε, ο Κινέζος πρόεδρος προχωρεί σε νέα επίσκεψη 10 αφρικανικών χωρών.

Το διμερές εμπόριο έχει εκτιναχθεί από τα 10 δις. $ το 2000 στα 55 δις.$ το 2006, καθιστώντας την Κίνα τον 3ο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο, μετά τις ΗΠΑ και Γαλλία. 156 δάνεια σε 31 χώρες αξίας 1,38 δις$ χάρισε η Κίνα το 2004, ενώ μηδένισε τους δασμούς σε 190 προϊόντα. Ως το τέλος του 2005, η Κίνα είχε αναλάβει πάνω από 720 έργα στην Αφρική, απένειμε 18.000 υποτροφίες, απέστειλε 15.000 ιατρικό προσωπικό που θεράπευσε περίπου 170 εκατομμύρια αφρικανών αλλά και πολιτική υποστήριξη.

Τα ανταλλάγματα πολλά: πρώτες ύλες και ενεργειακές πηγές (βλ. παρακάτω, για πετρέλαιο), αφρικανική υποστήριξη στην Κίνα στην επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ και για την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008. Και παρά τη μικρή αγοραστική δύναμη των Αφρικανών, οι κινέζοι και οι ανταγωνιστές τους γνωρίζουν πως αυτή αντισταθμίζεται από τον ίδιο τον πληθυσμό των Αφρικανών.

Ιστορικά, την περίοδο του Μάο και του Τσου Εν Λάι δεν υπήρχαν αξιόλογες οικονομικές ανταλλαγές, πέρα από πολιτική αλληλοβοήθεια και έργα όπως ο Σιδηρόδρομος Τανζανίας-Ζάμπιας τη δεκαετία του ’70, η ύπαρξη του οποίου οφείλεται στην Κίνα. Μόλις 770 εκ. $ ήταν ο όγκος-ρεκόρ του διμερούς εμπορίου το 1977.Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 όμως, έμφαση δόθηκε στη «συνεργασία» για την «έρευνα και εκμετάλλευση» ενεργειακών πηγών, τεχνολογικών και εμπορικών ανταλλαγών.

Η Κίνα, σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές της, μοιράζεται ίδιες ιστορικές εμπειρίες με τους αφρικανούς. Με στόχο την «ειρηνική ανάπτυξη», βασίζει την παρουσία της και την «ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική ειρήνης» πάνω δε 5 αρχές: Ειλικρίνεια, Ισότητα, Αμοιβαίο Όφελος, Αλληλεγγύη και Κοινή Ανάπτυξη. Λέξεις όπως «Αμοιβαιότητα», «Σεβασμός στη Διαφορετικότητα», «Ειρήνη» κοσμούν κάθε δήλωση και διακήρυξη των κινέζων ηγετών για την Αφρική. «Πολύ-πολισμός» , «Δημοκρατία στις Διεθνείς Σχέσεις», «Ίση μεταχείριση», «Φιλία», «Αρμονική Συνύπαρξη» ηχούν ευχάριστα στους αφρικανούς ηγέτες. Με βάση και τις προαναφερθείσες παροχές, τα περισσότερα κοινωνικά στρώματα αντιμετωπίζουν θετικά την κινεζική παρουσία, παρά τα κρούσματα κακομεταχείρισης αφρικανών εργαζομένων (π.χ. συνεχείς εξεγέρσεις των χαλκωρύχων στη Ζάμπια, απ’ όπου εισάγει η Κίνα το 40% του χαλκού), τον εκτοπισμό αφρικανών επιτηδευματιών από την αγορά και περιπτώσεις περιβαλλοντικής καταστροφής (π.χ. Γκαμπόν).

Η στρατιωτική παρουσία της Κίνας στην Αφρική καθίσταται ολοένα και πιο σημαντική: πέρα από την παρουσία της για «ειρηνευτικές αποστολές» (3.000, προς το παρόν σε Λιβερία, Ναμίμπια, ΛΔ Κονγκό, Σουδάν), εκπαιδεύει στρατούς, προωθεί τη συνεργασία στην αμυντική τεχνολογία (π.χ. με το Σουδάν), ενώ «ανησυχεί» για την παράνομη διακίνηση ελαφρού οπλισμού (στο «νόμιμο» εμπόριο, όμως, του οποίου πρωτοστατεί).

Θεσμικό πλαίσιο συνεργασίας, σε ανώτατο επίπεδο, πέρα από τις σχέσεις με τον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας αποτελεί το Φόρουμ για την Σινο-Αφρικανική Συνεργασία, ενώ στα πλαίσια αυτά δημιουργήθηκαν το Πρόγραμμα για τη Σινο-Αφρικανική Συνεργασία στην Οικονομική & Κοινωνική Ανάπτυξη(2000) και το Πρόγραμμα Δράσης 2004-2006 Αντίς Αμπέμπα, όπου και έλαβε χώρα η 2η σύνοδος, ενώ νέο Πρόγραμμα Δράσης υιοθετήθηκε στην πρόσφατη 3η σύνοδο. Η Κίνα στοχεύει ως την επόμενη σύνοδο, το 2009:

1) να διπλασιάσει τη βοήθεια προς την Αφρική,
2) να παρέχει 3 δις $ δάνεια με ευνοϊκούς όρους και άλλα 2 δις $ εμπορικών πιστώσεων,
3) να επιδοτήσει με 5 δις $ κινεζικές επιχειρήσεις ώστε να δράσουν στην Αφρική,
4) να χτίσει την έδρα του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας,
5) να μετατρέψει ληγμένα το 2005 δάνεια σε άτοκα,
6) να απαλλάξει από δασμούς 440 αφρικανικά προϊόντα,
7) να θεσπίσει 3 ως 5 ζώνες εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας,
8) να εκπαιδεύσει 15.000 αφρικανούς επαγγελματίες,
9) να αποστείλει 100 ειδικευμένους επιστήμονες για τη γεωργία,
10) να χτίσει 30 νοσοκομεία, 30 κέντρα πρόληψης και θεραπείας ελονοσίας,
11) να ιδρύσει 100 γεωργικές σχολές,
12) να διπλασιάσει τον αριθμό των δικαιούχων υποτροφιών. Κατά την Σύνοδο του περασμένου Νοέμβρη, συμφωνήθηκε 70 εκ. ευρώ να δοθούν από την κινεζική Τράπεζα Εισαγωγών-Εξαγωγών και 1 εκ. ευρώ από τη Λαϊκή Τράπεζα στην Τράπεζα Ανάπτυξης Δυτικής Αφρικής.

«Φιλία, Ειρήνη, Συνεργασία, Ανάπτυξη» ήταν το σύνθημα που επικράτησε στην 3η σύνοδο του Φόρουμ που ιδρύθηκε με κινεζική πρόταση το 2000, όπου, πέρα από την προώθηση των διμερών σχέσεων και τη «βαθύτατη έμπνευση» που διακηρύχθηκε από τους αφρικανούς ηγέτες ότι τους προκαλεί το κινεζικό «αναπτυξιακό» μοντέλο, οι συμμετέχοντες σε αυτό κατέστησαν σαφές πως ο ΟΗΕ πρέπει να αναμορφωθεί, με αναγνώριση μεγαλύτερων αρμοδιοτήτων στη ΓΣ, αλλά και απόδοση θέσης μονίμου μέλους του ΣΑ σε αφρικανική χώρα.

Παρά τις διακηρύξεις που βρίθουν από αναφορές σε «ισοτιμία» των συμβαλλόμενων μερών, δεν λείπουν και οι φράσεις που αποκαλύπτουν τον πραγματικό χαρακτήρα της κινεζικής παρουσίας: στο Πρόγραμμα για τη Σινο-Αφρικανική Συνεργασία στην Οικονομική & Κοινωνική Ανάπτυξη(2000) γίνεται αναφορά (παράγραφος 6) σε «πληρωμή σε είδος» προκειμένου να «ελαφρύνει το χρηματοδοτικό βάρος που πλήττει την Αφρική και να ευνοηθούν οι εξαγωγές της προς την Κίνα»: μια καθαρά αποικιακού τύπου συμφωνία. Μόνο ως στάχτη στα μάτια μπορεί να εκληφθεί η αποστροφή στην παράγραφο 12 του ίδιου κειμένου, για την «έρευνα και αξιοποίηση μεταλλουργικών πηγών» ότι η Κίνα «συμφωνεί», λες και την πείραζε, «να προωθήσει τις επενδύσεις» σε αυτό τον τομέα για …«αμοιβαίο όφελος» (βλ. παρακάτω, περίπτωση Αγκόλας). Και δεν είναι καθόλου τυχαίο πως στο Πρόγραμμα Δράσης 2004-2006 Αντίς Αμπέμπα, οι αφρικανοί ηγέτες, ως υποτελείς, «εκτιμούν» την κινεζική συμμετοχή σε «ειρηνευτικές επιχειρήσεις στην Αφρική», και την καλούν «να εντείνει» την παρουσία της σε αυτές.

Καθίσταται πρόδηλο, συνεπώς, πως οι αφρικανικοί λαοί δεν έχουν τίποτε το καλύτερο να περιμένουν από την ολοένα αυξανόμενη κινεζική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική παρουσία: και πως οι ελιγμοί των ηγεσιών τους ενώπιον των υποψηφίων μνηστήρων τους, που επιδίδονται σε ανηλεή ανταγωνισμό για την κατάκτηση μεγαλύτερου μεριδίου αφρικανικής αγοράς και πρώτων υλών, φαλκιδεύει το παναφρικανικό αίτημα για ανεξαρτησία και ενότητα. Η ανάδειξη της φύσης της κινεζικής παρουσίας δεν αποτελεί έμμεση υποστήριξη των ανταγωνιστών της. Οι κομμουνιστές δεν θέλουν χαλίφη στη θέση του χαλίφη, αλλά εργάζονται για την κατάργηση του χαλιφάτου.

Κίνα & Πετρέλαιο στην Αφρική

Η Κίνα βασίζει το 25 % των εισαγωγών της σε πετρέλαιο από την Αφρική, ποσότητα που μεταφράζεται σε 7% της παγκόσμιας διακινούμενης ποσότητας πετρελαίου. Στην αφρικανική ήπειρο δραστηριοποιούνται οι 3 κρατικές κινεζικές πετρελαϊκές εταιρίες CNPC, CNOOC και Sinopec. Κινεζική δραστηριότητα στο πετρέλαιο υπάρχει σε Σουδάν, Αγκόλα, Νιγηρία, Αλγερία, Ισημερινή Γουινέα, Κονγκό και Γκαμπόν, ενώ συνομιλίες υπάρχουν για επενδύσεις σε Τσαντ (όπου θα έλθουν σε σύγκρουση με τις Exxon & Chevron), Λιβύη και Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Σουδάν, το οποίο αποτελεί τον 4ο προμηθευτή της Κίνας σε πετρέλαιο, μετά τη Σ. Αραβία, το Ιράν και το Ομάν. H Κίνα έχει πρόσβαση τόσο στις βόρειες πετρελαιοπαραγωγές επαρχίες του Muglad (επωφελείται το 50% του αντλούμενου πετρελαίου) και Melut, εκεί που η Chevron κάποτε έκανε έρευνες, ενώ εποφθαλμιά και την ανεκμετάλλευτη νότια επαρχία Sudd, απ’ όπου η καναδική Talisman αποσύρθηκε το 2003 μετά από συνεχείς επιθέσεις ενόπλων. Δεν είναι τυχαίο, συνεπώς, πως το 2004 η Κίνα απείχε από την ψηφοφορία του ψηφίσματος 1564 στον ΟΗΕ, που υπαγόρευε εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων στο Σουδάν.

Εξίσου χαρακτηριστικός είναι και ο τρόπος επίτευξης των συμβολαίων: Η απόφαση της Shell το 2003 να αποσυρθεί από την Αγκόλα, άνοιξε το δρόμο στη CNPC να δραστηριοποιηθεί στη 2η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, μετά και από το δάνειο 2 δις.$, με επιτόκιο μόλις 1,5% για 17 χρόνια, που παρείχε η Κινεζική κυβέρνηση. Η σύναψή του έλαβε χώρα μόλις η αίτηση για αντίστοιχο δάνειο από το ΔΝΤ είχε απορριφθεί για «υποψίες διαφθοράς». Το 25% των πετρελαϊκών της πόρων πηγαίνει στην Κίνα, και, όπως προβλέπει σχετικός όρος στο δάνειο, οι Κινέζοι θα έχουν τη μερίδα του λέοντος (70%) στα κέρδη.

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Η κυβέρνηση κατέθεσε τον υπεραντιδραστικό νόμο-πλαίσιο για την Παιδεία - Δυναμώνει η πάλη για να αποσυρθεί ο νόμος-έκτρωμα για τα ΑΕΙ

Οι Καλαμποκο-Γκοτζαμάνηδες της φασιστικής ΔΑΠ σε πλήρη δράση, μ’ εντολή της κυβέρνησης, για το σπάσιμο των καταλήψεων

Εμπαιγμός, βάρβαρες επιθέσεις των ΜΑΤ και άγριο ξύλο στους συμβασιούχους

Διεθνές Βραβείο Στάλιν

Σούρλας – Ναύαρχος Αντ. Αντωνιάδης – Χριστόδουλος

Η κινεζική παρουσία στην Αφρική

Κίνα & Πετρέλαιο στην Αφρική

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55>