Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρ. Φύλ. 246 15-31/3/2007Αρ. Φύλ. 246 15-31 Μάρτη 2007
Η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή γυμνάζεται σε τεντωμένο σκοινί φασιστικής εκτροπής
Φασιστικές οι δηλώσεις των Πολύδωρα-Τασούλα-Πάγκαλου

Στα χνάρια της χούντας το φασιστικό παραλήρημα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ

Σε άμεσο και πολύ μεγάλο κίνδυνο οι δημοκρατικές ελευθερίες

Σήμερα με τη συμπλήρωση τριών χρόνων απ‘ τη νίκη στις εκλογές της ΝΔ είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή τη μοναδική προεκλογική υπόσχεση που εκπλήρωσε στο ακέραιο και με ασυνήθιστη ταχύτητα είναι η διαβόητη «επανίδρυση του κράτους» δηλ. η επανίδρυση του φασιστικού κράτους της Δεξιάς και ότι σε αυτά τα τρία χρόνια το προτσές της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής έχει προχωρήσει στο πιο ακραίο και πολύ επικίνδυνο σημείο.

Όμως τελευταία με την πρόσφατη ορμητική ανάπτυξη του φοιτητικού-πανεπιστημιακού κινήματος και τη μαχητική του πάλη κατά των αντιδραστικών μέτρων για την Παιδεία και την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου σημειώθηκε μεγάλη και πρωτοφανής ένταση της αστυνομοκρατίας και φασιστικής τρομοκρατίας και ταυτόχρονα η κυβέρνηση Καραμανλή άρχισε να κινείται σε ανοιχτή φασιστική κατεύθυνση με δηλώσεις σειράς στελεχών της κατά των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αρχικά του ΣΥΝ αλλά και του ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας τα για «έκνομη» δράση.

Η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή μετά τις φασιστικού χαρακτήρα ενέργειές της φίμωσης αρχηγού κόμματος (έκλεισε τα μικρόφωνα στον Αλαβάνο) στη Βουλή από το Γ. Σούρλα – που ορθά η δημοσιογράφος Ντόρα Νταϊλιάνα χαρακτήρισε «φασιστικής αντίληψης» για να παραπεμφθεί, μετά από απαίτηση του Σούρλα, στο πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ – και την πρόταση απ’ τον ίδιο, άξιο απόγονο των σφαγέων και δολοφόνων του λαού του θεσσαλικού κάμπου Σουρλαίων, καθαίρεσης από επίτιμο αρχηγό ΓΕΝ του Ναυάρχου Αντ. Αντωνιάδη για τις θρησκευτικές του αντιλήψεις (άθεος) προχώρησε στο φασιστικό της δρόμο ζητώντας, δια στόματος Πολύδωρα, «δήλωση μετανοίας» και «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων» από το ΣΥΝ. Επιπλέον χαρακτήρισε τη δράση του «έκνομη» δηλώνοντας: «η διαφορά μας είναι ότι εγώ είμαι νόμιμος και αυτοί είναι έκνομοι» («Αυγή» 28/12/2006, σελ. 3).

Ορθότατη και εξαιρετικά επίκαιρη είναι η διαπίστωση του επίτιμου αρχηγού ΓΕΝ ναυάρχου Αντ. Αντωνιάδη για τη φασιστική στάση του Σούρλα: «τη θεωρώ επικίνδυνη, γιατί η έκπτωση μου είναι το μόνο που μπορεί να ζητήσει ο κ. Σούρλας στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είμαι σίγουρος ότι αν προεβλέπετο φυλάκιση θα ζητούσε τη φυλάκισή μου, και αν προεβλέπετο πυρά, θα με έστελνε στην πυρά. Αν είχε τις δυνατότητες, νομοθετικές ή συνταγματικές, θα έκανε κανονικό κυνήγι μαγισσών» («Βήμα» 18/11/2006, σελ. Α18).

Αργότερα με το δυνάμωμα της πάλης των φοιτητών-πανεπιστημιακών, πέρα απ’ την πρωτοφανή βίαιη αιματηρή καταστολή, η κυβέρνηση έδωσε εντολή στη ΓΑΔΑ, μέσω του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, να στοχοποιήσει φοιτητικές παρατάξεις, να παρακολουθήσει και να φακελώσει τους φοιτητές, επιβεβαιώνοντας έτσι την ανασυγκρότηση και λειτουργία του «Φοιτητικού της Ασφάλειας» όπως δείχνει η φασιστικής έμπνευσης και περιεχομένου Ανακοίνωση της ΓΑΔΑ (7/2/2007) που εκδόθηκε παραμονές του μεγάλου συλλαλητηρίου της 8ης Φλεβάρη («Ελευθεροτυπία» 9/2/2007, σελ. 20). Η Ανακοίνωση της ΓΑΔΑ δεν περιορίστηκε μόνο στο χώρο των φοιτητών αλλά στοχοποίησε ακόμα και την ΠΟΣΔΕΠ, συνδικαλιστική Οργάνωση των πανεπιστημιακών, και τον πρόεδρό της Λάζαρο Απέκη τον οποίο μάλιστα παρουσίασε ως «μεταφορέα» διαδηλωτών απ’ την επαρχία στην Αθήνα και επιπλέον τον κατέστησε υπεύθυνο για ενδεχόμενες μελλοντικές «παραβατικές συμπεριφορές επιβαινόντων διαδηλωτών».

Ολόκληρη η Ανακοίνωση της ΓΑΔΑ αποτελεί μια προκλητικότατη και πρώτα απ’ όλα ωμή παραβίαση-καταπάτηση, φασιστικού χαρακτήρα, σειράς άρθρων του ισχύοντος αστικού Συντάγματος (άρθρα: 5 παρ.4, 11 παρ.1, 5 παρ. 2) και φυσικά και του άρθρου 7 παρ. 1 που ορίζει ότι «έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της» (το Σύνταγμα της Ελλάδας, σελ. 41, εκδ. «Το Ποντίκι», Αθήνα 1990.

Την Ανακοίνωση της ΓΑΔΑ διαδέχθηκε η επίσης φασιστικού τύπου Ανακοίνωση του Πολύδωρα, που, εκτός της επίθεσης σε Α. Αλαβάνο, Δ. Στρατούλη, Π. Ευθυμίου και προέδρου της ΠΟΣΔΕΠ Λ. Απέκη, επεκτείνει τη στοχοποίηση της κυβέρνησης και σ’ άλλους καθηγητές πανεπιστημίου (Ν. Μπελαβίλα, Γ. Μαϊστρο, Γ. Αλμπάνη).

Η φασιστική τρομοκρατία της κυβέρνησης συνεχίζεται με μια πρωτοφανή πρόσκληση (14 Φλεβάρη) των πανεπιστημιακών Λ. Απέκη, Γ Μαϊστρου (πρόεδρο και γραμματέα της ΠΟΣΔΕΠ) και στο Γρ. Καλομοίρη (που δεν πήγε) στον εισαγγελέα και μάλιστα παρουσία και των αξιωματικών της Αστυνομίας Ασημάκη Γκόλφη, γενικός αστυνομικός διευθυντής της Αττικής, και Γ. Μπαταλογιάννη, διευθυντής Διεύθυνσης Αστυνομίας Αθηνών.

Έτσι μετά από όλα αυτά φθάνουμε στην προσχεδιασμένη απ’ την κυβέρνηση δολοφονική επίθεση και στο πρωτοφανές αιματοκύλισμα του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου της 8ης Μάρτη απ’ τα ΜΑΤ, την ίδια ώρα που στη Βουλή ψηφίζονταν μόνο απ’ τη ΝΔ ο αντιδραστικός νόμος-πλαίσιο, που, ανάμεσα στ’ άλλα, καταργεί και το πανεπιστημιακό άσυλο, ακόμα και στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου, που δεν είχε τολμήσει ούτε η χούντα του Παπαδόπουλου να θίξει, για να φτάσουμε στο πρωτοφανές χουντο-φασιστικό παραλήρημα της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή δια στόματος του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ Κώστα Τασούλα στη Βουλή που διακήρυξε δημόσια και προκλητικά από το βήμα του αστικού κοινοβουλίου που είχε καταργήσει η στρατιωτικοφασιστική δικτατορία της Χούντας των εγκληματιών συνταγματαρχών: «η απειλή να χαρακτηριστείς ότι εκστομίζεις χουντικές απόψεις δεν πτοεί πλέον κανέναν. Δεν με νοιάζει να λέτε ότι έχω τέτοιες απόψεις» και συνεχίζει το προκλητικό φασιστοειδές της Νέας Δημοκρατίας: «χούντα είναι αυτοί που έχουν διαλύσει τα πανεπιστήμια, χούντα είναι αυτοί οι οποίοι κρύβονται μέσα στο καταχρηστικό άσυλο και εμποδίζουν τις σπουδές της πλειοψηφίας των Ελλήνων φοιτητών» για να ακολουθήσει απ’ τις Βρυξέλλες ο ίδιος ο Πρωθυπουργός χαρακτηρίζοντας φασίστες τους φοιτητές-πανεπιστημιακούς.

Σ’ άλλο σημείο το φασιστοειδές μίλησε για «εκπροσώπους μειοψηφιών τους οποίους ανεχόμαστε γιατί τους κληρονομήσαμε από τη μεταπολίτευση, που υπήρχε ανάγκη να αποδειχτεί ότι η Ελλάδα έχει περίσσευμα ελευθερίας», εννοώντας προφανώς τα δυο συμμετέχοντα σήμερα στη Βουλή σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ.

Έτσι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, αλλά και ολόκληρη η κυβέρνηση, του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, αποβάλλοντας κάθε ψευτοδημοκρατική μάσκα, διακήρυξε από το βήμα της Βουλής: πρώτο, ότι είναι υπερήφανος για τις φασιστικές χουντικές του απόψεις και δεύτερο, πολύ πιο επικίνδυνο, χαρακτηρίζει τα εκπροσωπούμενα στη Βουλή κόμματα της ρεφορμιστικής Αριστεράς, «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, ως κόμματα που τα «ανεχόμαστε» επειδή τότε στη «μεταπολίτευση υπήρχε η ανάγκη να αποδειχτεί ότι η Ελλάδα έχει περίσσευμα ελευθερίας», ενώ για σήμερα αφήνει, εμμέσως πλην σαφώς, να εννοηθεί ότι μπορούν να απαγορευτούν με την επιβολή κάποιας Χούντας ή να φιμωθούν, διατηρώντας ταυτόχρονα έναν ψευτοκοινοβουλευτικό μανδύα. Όμως και στις δυό περιπτώσεις πρόκειται για φασισμό με ή χωρίς κοινοβουλευτικό μανδύα.

Η παραπάνω αντιδραστική πορεία της πολιτικής της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ συγκροτεί-αποτελεί σαφέστατα φασιστική εκτροπή, που σημαίνει μεγάλο κίνδυνο για τις ελευθερίες και την επερχόμενη συνέχιση του στραγγαλίσματος των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Ακριβώς αυτή τη φασιστική εκτροπή της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή έρχονται να ενισχύσουν-στηρίξουν και οι φασιστικές δηλώσεις του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Θ. Πάγκαλου, ο οποίος σε εκπομπή της ΝΕΤ, «Πρωινή γραμμή», υποστήριξε ότι «οι δυό σχηματισμοί της άκρας Αριστεράς στο κοινοβούλιο, το ΚΚΕ και ΣΥΝ καλύπτουν τους κουκουλοφόρους και δεν έχουν πλήρως αποδεχθεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία» και αυτό, με το ανόητο όσο και αντιδραστικό επιχείρημα, επειδή δηλώνουν ότι «δεν θα εφαρμοστεί ο νόμος-πλαίσιο» και πώς τάχα «αυτή η αντίληψη, να μην εφαρμοστεί ο νόμος, δεν έχει σχέση με την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είναι κατάλυση της δημοκρατίας» για να καταλήξει: «δεν έχουν ακόμη καταλάβει τη σημασία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και δεν την έχουν αποδεχθεί». Μήπως όμως ο Πολύδωρας του ΠΑΣΟΚ εννοεί ότι για να «συνετιστούν» χρειάζεται να τεθούν εκτός νόμου τόσο η ρεφορμιστική Αριστερά, «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, όσο και ολόκληρη η Αριστερά;

Σε κάθε περίπτωση όμως οι δηλώσεις του Πάγκαλου είναι φασιστικές, είναι συνέχεια των προηγούμενων επίσης φασιστικών δηλώσεων κατάργησης του πανεπιστημιακού Ασύλου, και έχουν υποχρέωση να τις καταδικάσουν απερίφραστα όχι μόνο οι επαναστάτες κομμουνιστές, αλλά και όλοι οι αντιφασίστες και δημοκράτες.

Για το ΠΑΣΟΚ η «περίπτωση Πάγκαλου» παραμένει μεγάλο πρόβλημα και η ανοχή σε φασιστικές δηλώσεις στελέχους του είναι όχι μόνο εντελώς αδικαιολόγητη αλλά πολύ επικίνδυνη για τις δημοκρατικές ελευθερίες παρόλο που ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Ευθυμίου, ανάμεσα στα άλλα, δήλωσε: «εμείς θεωρούμε ότι τα εκλεγμένα κόμματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο δρουν στο πλαίσιο των συνταγματικών αρχών του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Αυτό τόνισε και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου όταν, πριν από λίγο καιρό, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Πολύδωρας χαρακτήρισε έκνομο ένα από τα κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου. Τόνισε τότε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ότι για εμάς τα κόμματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο λειτουργούν μέσα στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης και γι’ αυτό πρέπει να είναι σεβαστά και ο ρόλος τους και τα δικαιώματά τους.»

Οι φασιστικές δηλώσεις Πάγκαλου χειροκροτήθηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο, απ’ τους διάφορους χιτλερόσπορους, στελέχη της ΝΔ, βουλευτές ή μη.

Οι κομμουνιστές μα και όλοι οι αντιφασίστες έχουν υποχρέωση να καταδικάσουν απερίφραστα τις όποιες φασιστικές δηλώσεις και πράξεις και επιπλέον να αγωνιστούν ενάντια στην υπαρκτή φασιστική εκτροπή της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή.

Οι μόνοι που τίποτε δεν «γνωρίζουν» για τη φασιστική εκτροπή της κυβέρνησης μα ούτε καν για τη φασιστικοποιήση της κοινωνικής ζωής είναι οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ οι οποίοι όχι μόνο δεν τα καταδικάζουν μα απεναντίας τα στηρίζουν όπως έπραξε πρόσφατα (15 Μάρτη) ο βουλευτής του «Κ»ΚΕ, μετά τη συνάντηση Αλαβάνου-Σκυλάκου με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Αστυνομικών (ΠΟΑΣΥ) Δ. Κυριαζίδη, με την περίπτωση των κουκουλοφόρων, που αντί να καταδικάσει τη στάση της κυβέρνησης, κατηγόρησε το ΣΥΝ και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά δηλώνοντας ως άλλος Πολύδωρας: «υπάρχουν δυνάμεις, είτε είναι εντός του Κοινοβουλίου είτε εκτός, οι οποίες δεν παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα περιφρούρησης» («ΑΥΓΗ» 16/3/2007, σελ. 5). Αν δεν υπήρχαν οι οθόνες της τηλεόρασης και η διαφορά της φωνής θα νόμιζε κανείς ότι γαύγιζε φιλοκυβερνητικά ο Πολύδωρας, όμως γαύγιζε για λογαριασμό του ένα απ’ τα καλύτερα εκπαιδευμένα κυνηγόσκυλά του, ο σοσιαλδημοκράτης Αντώνης Σκυλάκος, Βουλευτής του «Κ»ΚΕ.

Δεν εκπλήσσει βέβαια η στάση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ απέναντι στη διαρκώς εντεινόμενη αστυνομοκρατία και φασιστική τρομοκρατία της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή όταν είναι γνωστό το γεγονός της εκ μέρους τους υπεράσπισης της αιματοβαμμένης φασιστικής Χούντας του Βιντέλα στην Αργεντινή - αποκρύβοντας απ’ την εργατική τάξη και το λαό τους πάνω από 30.000 δολοφονημένους-εξαφανισμένους αντιφασίστες – που την παρουσίαζαν ως «δημοκρατική κυβέρνηση» και δήλωναν στη βουλή στις 9 Μάη του 1977: «κύριε πρόεδρε, κατά τη δική μας εκτίμηση, στην Αργεντινή υπάρχει ένα αυταρχικό και ανώμαλο καθεστώς όμως δεν πρόκειται για καθαρό φασιστικό καθεστώς», ενώ ο ομοϊδεάτης τους ρεβιζιονιστής δημοσιογράφος Μάρκος Μάρτιν έγραφε: «οι κομμουνιστές της Αργεντινής δημοσίευσαν προς υποστήριξη του Προέδρου (εννοεί το φασίστα στρατηγό Βιντέλα, σ.σ.) ένα ντοκουμέντο, υπογραμμένο από το Ροντόλφο Γκιόλντι και άλλους κομματικούς ηγέτες» («Ρ» 26/5/1977). (Για περισσότερα στο «Ριζοσπάστη» διαφόρων ημερομηνιών 26.5.77, 17.5.78, 6.6.78, 10.6.78, 13.6.78, 14.6.78, 17.6.78, 24.6.78, 30.6.78, 1.7.78, 29.7.78, 18.3.79 κ.λπ.).


Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ «ταΐζει» άχυρα-ψεύδη Χρουστσοφικά την «Κ»ΝΕ και τη νεολαία

Στον «Οδηγητή» (Φλεβάρης 2007), μ’ αφορμή τη δολοφονία (15 Γενάρη 1919) των Κ.Λίμπκνεχτ – Ρ. Λούξεμπουργκ, διαβάζουμε: «στις 15 Γενάρη του 1919, μέλη γερμανικών ακροδεξιών στρατιωτικών ομάδων (οι Freikorps) παράνομα οπλισμένοι, συνέλαβαν και δολοφόνησαν τους Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ, συνιδρυτές του κομμουνιστικού κόμματος Γερμανίας (DKP(«Οδηγητής», Φλεβάρης 2007, σελ. 39).

Καταρχήν ας σημειωθεί ότι οι Καρλ Λίμπκνεχτ – Ρόζα Λούξεμπουργκ υπήρξαν συνιδρυτές του επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος  Γερμανίας (KPD)  και όχι του σημερινού Χρουστσοφικού ρεφορμιστικού DKP.

Δεύτερο, αυτό που αποσιωπάται εδώ, σχετικά με τη δολοφονία των δυο μεγάλων επαναστατών Γερμανών, είναι ότι οι προδότες γερμανοί σοσιαλδημοκράτες ήταν εκείνοι που όχι μόνο κατέπνιξαν την επανάσταση αλλά έδοσαν και την εντολή για τη δολοφονία των Κ. Λίμπκνεχτ – Ρ. Λούξεμπουργκ δηλ. η κυβέρνηση των σοσιαλδημοκρατών Έμπερτ-Σάϊντεμαν με υπουργό στρατιωτικών, το γνωστό «χασαπόσκυλο», επίσης σοσιαλδημοκράτη, Γκούσταβ Νόσκε.

Ας δώσουμε τώρα το λόγο στο Λένιν: « σήμερα στο Βερολίνο η αστική τάξη και η σοσιαλδημοκράτες πανηγυρίζουν, κατάφεραν να δολοφονήσουν τον Κ. Λίμπκνεχτ και τη Ρ. Λούξεμπουργκ. Ο Έμπερτ και ο Σάϊντεμαν, που 4 ολόκληρα χρόνια έσπρωχναν τους εργάτες στο σφαγείο για ληστρικά συμφέροντα, ανάλαβαν τώρα το ρόλο των δημίων των προλεταριακών ηγετών. Το παράδειγμα της επανάστασης στη Γερμανία μας πείθει ότι η «δημοκρατία» δεν είναι παρά ένα προκάλυμμα της αστικής καταλήστευσής και της πιο άγριας βίας. Θάνατος στους δημίους (21 Γενάρη 1919).

Αλλού ο Λένιν χαρακτηρίζει «άγρια και ύπουλη» τη «δολοφονία του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας  Λούξεμπουργκ από την κυβέρνηση του Εμπερτ και του Σάϊντεμαν. Αυτοί οι δήμιοι, αυτοί οι λακέδες της αστικής τάξης έβαλαν τους γερμανούς λευκοφρουρίτες, τα μαντρόσκυλα της ιερής καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, να λιντσάρουν την Ρόζα Λούξεμπουργκ, να τουφεκίσουν πισώπλατα τον Καρλ Λίμπκνεχτ, με το ολοφάνερο ψεύτικο πρόσχημα ότι αποπειράθηκε «να αποδράσει» … Δεν βρίσκω λόγια να χαρακτηρίσω όλη την αποκρουστικότητα και την ποταπότητα αυτού του φρικτού εγκλήματος που διέπραξαν οι δήθεν σοσιαλιστές. Θα έλεγε κανείς ότι η ιστορία διάλεξε αυτό το δρόμο για τους «εργατικούς ανθυπολοχαγούς της καπιταλιστικής τάξης» για να παίξουν το ρόλο τους, φέροντας τον ως το «έσχατο όριο» της αγριότητας, της ποταπότητας και της δολιότητας».

Μετά το ΄56 το «ρόλο των δημίων των προλεταριακών ηγετών» (Λένιν) ανέλαβαν, αντί των παλιών σοσιαλδημοκρατών, οι νέοι σοσιαλδημοκράτες Χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές της κλίκας των Χρουστσόφ-Μπρέζνιεφ που δολοφόνησαν τους μεγάλους κομμουνιστές ηγέτες Κ. Γκότβαλτ, Μπ. Μπιερούτ, Μ. Ράκοσι, κ.λπ., και στη χώρα μας οι σοσιαλδημοκράτες Φλωράκης-Τσολάκης-Λουλές-Κουκούλου, κ.λπ. που μαζί με τη ρεβιζιονιστική φασιστική κλίκα των Μπρέζνιεφ-Κοσύγκιν δολοφόνησαν το χιλιοτραγουδισμένο ηγέτη του Κόμματος και του λαού μας, αγαπημένο Αρχηγό του ΚΚΕ  Νίκο Ζαχαριάδη.

 


Οι κινητοποιήσεις των αγροτών και ο δημαγωγικός «σκυλοκαβγάς» των γαλαζιο-ρόζ αγροτοπατέρων Μπουτο-Κοκκινούληδων

Παρά το γεγονός ότι η ύπαιθρος ξεκληρίζεται καθημερινά και τα προβλήματα τις φτωχο-μεσαίας αγροτιάς οξύνονται, οι φετινές κινητοποιήσεις των αγροτών ήταν σχεδόν ανύπαρκτες ως αναιμικές. Ηταν κινητοποιήσεις που κρατήθηκαν, ιδιαίτερα στη Θεσσαλία, ελεγχόμενες σ’ ορισμένο πλαίσιο απ’ τους γαλαζιο-ρόζ αγροτοπατέρες για να μην δυσκολέψουν την κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ παρόλο που αυτή αθέτησε πλήρως και προκλητικά τις προεκλογικές της υποσχέσεις απέναντι στην αγροτιά.

Οι μόνες κινητοποιήσεις που παρουσίασαν κάποια μαζικότητα ήταν εκείνες της περιοχής του Κιλκίς που απέκλεισαν την εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Κιλκίς και εκείνες της περιοχής Δομοκού που διέκοψαν δυο φορές τη συγκοινωνία στην εθνική οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης.

Στο Θεσσαλικό κάμπο οι κινητοποιήσεις έγιναν για την «τιμή των όπλων» και για να εκτονωθεί οι αγανάκτηση των αγροτών που ζητούν απ’ την κυβέρνηση την καταβολή των επιδοτήσεων, την οποία πέρα από τ’ άλλα, είχε αναβάλει κατά ένα χρόνο με πρόσχημα την εφαρμογή του νέου συστήματος καταβολής των επιδοτήσεων.

Έτσι στο χώρο της Θεσσαλίας η ελεγχόμενη από το σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ ΠΑΣΥ με το ροζ αγροτοπατέρα Β. Μπούτα έκανε, παρά τις θριαμβολογίες-ψευδολογίες του «Ριζοσπάστη» για «πολλές μαχητικές κινητοποιήσεις, κάποιες άμαζες και για την «τιμή των όπλων» κινητοποιήσεις χωρίς να προχωρήσουν ούτε μια φορά σε κατάληψη της εθνικής οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης, όπως έκαναν παλιότερα σε συνεργασία με τους αντιδραστικούς γαλάζιους αγροτοπατέρες Νασικο-Κοκκινούληδες της ΝΔ με τους οποίους έτρεχαν μαζί και φωτογραφίζονταν αγκαλιά με τους Τσιτουρίδη-Καραμανλή στην εθνική οδό.

Απ’ τη πλευρά του ο γαλάζιος αγροτοπατέρας της ΝΔ πήγε, για την «τιμή των όπλων», στα Τέμπη, και απέκλεισε την εθνική οδό στην είσοδο της κοιλάδας για μια ώρα.

Μετά από αυτές τις θεατρινίστικες «κινητοποιήσεις» - εμπαιγμός των αγροτών για τα μικροκομματικά τους συμφέροντα - οι γαλαζιο-ροζ αγροτοπατέρες Κοκκινούλης-Μπούτας άρχισαν να μεταφέρουν τη θεατρική τους παράσταση στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις με αλληλοκατηγορίες.

Ο αντιδραστικός Κοκκινούλης (ΝΔ) δηλώνει στο «Σκάϊ» για το συναγωνιστή του Μπούτα: «να τους έχει η κα Παπαρήγα να τους χαίρεται. Πέμπτη φάλαγγα της κυβέρνησης με αρχιεκατόνταρχο τον κ. Μπούτα» και ο Μπούτας («Κ»ΚΕ) στο «Φλας» για τον πρώην συνεταίρο του Θ. Κοκκινούλη: «ναι, είναι ο λαγός της κυβέρνησης, τρέχει μπροστά» («Νέα» 8/3/2007, σελ. 4).

Σ’ άλλη δήλωση του ο γαλάζιος αγροτοπατέρας λέει: «νομίζω ότι ο κ Ρούσοπουλος μπορεί να καυχιέται πως το σχέδιο του με την επιστράτευση της 5ης φάλαγγας και ηγέτη το Βαγγέλη Μπούτα, πέτυχε. Να τους χαίρεται η κα Παπαρήγα» («Νέα» 8/3/2007, σελ. 10).

Δίνοντας συνέχεια ο Θ. Κοκκινούλης στη γαλαζιο-ροζ δημαγωγική αντιπαράθεση δηλώνει: «ο Μπούτας είναι 5η φάλαγγα του Ρουσόπουλου. Εγώ περίμενα να δώ στα παράθυρα βουλευτές της ΝΔ να υπερασπίζονται την κυβερνητική πολιτική και αντ’ αυτού είδα τον κ. Μπούτα να επιτίθεται στους συναδέλφους του που διαμαρτύρονται. Τέτοια σκηνοθεσία μόνον ο Ρουσόπουλος θα μπορούσε να κάνει», ενώ ο Μπούτας ανταπαντά: «η κινητοποίηση των συναδέλφων της ΝΔ ήταν σικέ, για να αποπροσανατολίσουν από τις κινητοποιήσεις στην Παιδεία» («Ελευθεροτυπία» 8/3/2007, σελ.8 ).

Είναι τόσο επαίσχυντα προδοτικός ο ρόλος των ροζ αγροτοπατέρων του «Κ»ΚΕ και τόσο φιλοκυβερνητική η στάση τους που επιτρέπει στον αντιδραστικό αγροτοπατέρα Θ. Κοκκινούλη να τους επιτίθεται, έστω δημαγωγικά, και να τους διασύρει. Η επίθεση ενόχλησε ιδιαιτέρα το ροζ αγροτοπατέρα Β. Μπούτα και το «Ριζοσπάστη» που μιλούν για «αισχρή επίθεση σε βάρος του ίδιου και των άλλων στελεχών της ΠΑΣΥ» («Ρ» 10/3/2007, σελ. 19).

Όμως κανένας απ’ τους γαλαζιο-ροζ αγροτοπατέρες δεν έχει σχέση με τα συμφέροντα της φτωχής μικρομεσαίας αγροτιάς και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μικροκομματικές πολιτικές τους επιδιώξεις και η υφαρπαγή της ψήφου στις επόμενες εκλογές, κάτι που καθόλου δεν κρύβουν οι φιλοκυβερνητικοί ροζ αγροτοπατέρες της ΠΑΣΥ («Κ»ΚΕ) που το μόνο που την απασχολεί είναι να καλεί τους αγρότες «ν’ απεγκλωβιστούν από τα πολιτικά «δόκανα» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ» («Ρ» 6/3/2007, σελ. 21), αποσιωπώντας ότι αυτοί οι ίδιοι ήταν εκείνοι που έστειλαν τους αγρότες πρώτα με τη πρασινο-ροζ συνεργασία στο μεγαλοαστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ και ύστερα με τη γαλαζιο-ροζ συνεργασία οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες στο μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ στις τελευταίες εκλογές.

Και η εξαπάτηση-παραπλάνηση των αγροτών εκ μέρους των σοσιαλδημοκρατών ηγετών του «Κ»ΚΕ κορυφώνεται με την έκκλησή τους προς τους αγρότες να τους ακολουθήσουν και πώς με «την ψήφο τους» θα «ανοίξουν» τάχα «το δρόμο για μιαν άλλη διακυβέρνηση, η οποία θα εφαρμόσει πολιτική υπέρ των συμφερόντων της μικρομεσαίας αγροτιάς και προς όφελος του Ελληνικού λαού» («Ρ» 7/3/2007, σελ. 32). Χρουστσοφική πολιτική απάτη και σοσιαλδημοκρατικός ρεφορμισμός με «κέρατα» στην υπηρεσία της διατήρησης, στερέωσης και διαιώνισης του καπιταλισμό, που μόνο με βίαιη-ένοπλη επανάσταση μπορεί να ανατραπεί.


Ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος του Μπενίν

Ο πρόεδρος Boni Yayi οφείλει άμεσα να απαλλαχθεί των αρμοδιοτήτων του και να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη

Οι πολλαπλές μάχες των εργαζομένων και των λαών του Μπενίν κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας επέτρεψαν την αναφορά στο προοίμιο του Συντάγματός μας της ακόλουθης φράσης: «Εμείς, ο λαός του Μπενίν, επανεπιβεβαιώνουμε τη σφοδρή μας αντίθεση σε κάθε καθεστώς που βασίζεται στην αυθαιρεσία, τη δικτατορία, την αδικία, τη διαφθορά, τη συνδιαλλαγή, τον τοπικισμό, το νεποτισμό, το σφετερισμό της εξουσίας και την προσωπική εξουσία». Σε αυτό το πλαίσιο ο Boni Yayi, κατά την ορκωμοσία του ως προέδρου στις 6 Απρίλη 2006 ενώπιον «Θεού, των οστών των προγόνων μας, του έθνους και ενώπιον του λαού του Μπενίν, μόνου κυρίαρχου», ορκίστηκε πομπωδώς να

-σέβεται και να υπερασπίζεται το Σύνταγμα του λαού του Μπενίν
-να υπηρετεί πιστά και να ασκεί τα υψηλά καθήκοντα τα οποία ο λαός του ανέθεσε
-να καθοδηγείται από το γενικό συμφέρον και το σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου
-να αφιερώσει όλες του τις δυνάμεις στην έρευνα και την προώθηση του γενικού καλού
-και ολοκληρώνοντας «σε περίπτωση αθέτησης του όρκου, να υποστώ τις συνέπειες του νόμου»

Παρά τον τυπικό όρκο που έδωσε, o Βoni Yayi δεν σταματά να παραβιάζει το Σύνταγμα και να παίρνει μέτρα αντίθετα προς τη λαϊκή θέληση. Έτσι αποφάσισε στο Υπουργικό Συμβούλιο με ανακοίνωση της 30ης Δεκέμβρη 2006 να απαγορεύσει την απεργία των συνδικάτων των νηπιαγωγών και των δασκάλων (SYNAPRIM, SYNEC-P, SYNECLOS) που είχε οριστεί για τις 4-5 Γενάρη 2007. Μια κίνηση απεργιακή που αποφασίστηκε στο πλαίσιο του νόμου και έχοντας ως κύριο στόχο την «άμεση παύση των «Νέων Προγραμμάτων» για την Εκπαίδευση και τη βελτίωση των υλικών συνθηκών των παιδαγωγών». Η ανακοίνωση με ένα τόνο απειλητικό απαιτούσε την παρουσία των καθηγητών στις 4 Γενάρη στις θέσεις τους.

Με αυτό το μέτρο, ο Boni Yayi παραβιάζει εμφανώς τη φράση του Συντάγματος στο άρθρο 31 ότι «το κράτος αναγνωρίζει και εγγυάται το δικαίωμα στην απεργία. Κάθε εργαζόμενος μπορεί να υπερασπίζει, στις συνθήκες που ορίζει ο νόμος, τα δικαιώματα και τα συμφέροντά του, είτε ατομικά, είτε συλλογικά ή με συνδικαλιστική δράση. Το δικαίωμα στην απεργία ασκείται στο πλαίσιο που ορίζει ο νόμος».Το προεδρικό μέτρο είναι ακόμα πιο σοβαρό καθώς συνοδεύεται από ένα αίτημα στις ένοπλες δυνάμεις και την αστυνομία να περνούν από τα νηπιαγωγεία και τα σχολεία με την απειλή ότι θα «καταστείλουν συστηματικά» κάθε πρόσωπο που θα αντιτίθεται στις εντολές τους. Η πρόφαση έγινε γνωστή εκ των προτέρων: η στήριξη στη δωρεάν προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυσης.

Πρόκειται για μια ψευδορκία, πολύ σοβαρή δεδομένου ότι προγράφει το λαό ως εσωτερικό εχθρό ενάντια στον οποίο κινητοποιεί τις ένοπλες δυνάμεις.

Αλλά ο Bon Yayi δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Παρά την πρόνοια στου Συντάγματος στο άρθρο 98 στα ζητήματα υπηκοότητας, κράτους και ικανότητας ανθρώπων, έθεσε σε ισχύ μέσω διατάγματος το Ravec (σ.σ. σύστημα συλλογής πληροφοριών για κάθε πολίτη της χώρας και απόδοσης σε καθέναν ενός αριθμού). Παρά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου να θεωρήσει την απόφαση αυτή αντισυνταγματική, ο Boni Yayi δε συμμορφώθηκε. Άλλη μια ψευδορκία. Πληροφορίες θέλουν τον Boni Yayi να έχει προβεί σε πώληση του Λιμανιού, της SBEE (σ.σ. Εταιρία Ηλεκτρισμού), των τηλεπικοινωνιών στο Bouygues και το Bollorι. Οι εργαζόμενοι και ο λαός ρωτάνε τον Boni Yayi. Αλλά αυτός δε λέει λέξη. Και ως απάντηση, απειλεί να «καταστείλει συστηματικά» όσους δεν υπακούσουν στις φασιστικές του ορέξεις και αντισταθούν στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου.

Βάσει όλων αυτών και του άρθρου 74 του Συντάγματός μας που προνοεί ότι «είναι εσχάτη προδοσία όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραβιάζει τον όρκο του, είναι αυτουργός ή συναυτουργός ή συνένοχος για παραβιάσεις σοβαρές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την παραχώρηση μέρους εθνικού εδάφους και πράξεων που υπονομεύουν τη διατήρηση ενός μονίμως υγιούς περιβάλλοντος, ευνοϊκού για την ανάπτυξη» διακηρύττουμε ότι ο Boni Yayi είναι ένοχος εσχάτης προδοσίας και πρέπει να περάσει από το Ανώτατο Δικαστήριο. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να απαλλαχθεί των καθηκόντων του ως προέδρου της Δημοκρατίας και Αρχηγού Κράτους.

Καλούμε, συνεπώς, όλες τις προοδευτικές δυνάμεις στο Μπενίν να ενώσουν τη δράση τους για την επίτευξη αυτού του σκοπού. Αν οι σημερινοί θεσμοί (Εθνοσυνέλευση, Συνταγματικό Δικαστήριο, Ανώτατο Δικαστήριο) αποδειχτούν ανίκανοι να απαντήσουν σε αυτή την αναγκαιότητα υπεράσπισης της δημοκρατίας και των συμφερόντων της πατρίδας, οι λαοί και οι εργαζόμενοι του Μπενίν θα αναλάβουν τις αρμοδιότητές τους.

Κομμουνιστικό Κόμμα Μπενίν
Cotonou, 2 Γενάρη 2007


http://www.la-flamme.info


ΙΡΑΚ

8000 Αμερικανοί λιποτάκτες από το 2003

Ενάντια στον πόλεμο στο ΙΡΑΚ

Η αντίσταση του ιρακινού λαού δυναμώνει καθημερινά και υποχρεώνει σε αποχώρηση στρατιωτών από διάφορες χώρες

Ολοένα και περισσότεροι Αμερικανοί λιποτακτούν από το στρατό, φτάνοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου που στηρίζονται σε στοιχεία του Πενταγώνου, σε 8000 από την αρχή του πολέμου στο Ιράκ το 2003.

Οι περισσότεροι από αυτούς καταφεύγουν στον γειτονικό Καναδά για την αποφυγή των ποινικών κυρώσεων, που συνήθως προβλέπουν φυλάκιση 4 – 5 χρονών και θεωρητικά δεν αποκλείουν και τη θανατική ποινή.

Στον Καναδά βρίσκουν στήριγμα από λιποτάκτες Αμερικανούς του πολέμου του Βιετνάμ που ζουν εκεί εδώ και 30 χρόνια. Την περίοδο 1965-1973 πάνω από 50000 Αμερικανοί διέφυγαν στον Καναδά για να μην πολεμήσουν στο Βιετνάμ.

Η αύξηση του αριθμού των λιποτακτών είναι αποτέλεσμα της έντονης αντίστασης του ιρακινού λαού στους φονιάδες των λαών Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, που τώρα μετράνε πάνω από 3000 νεκρούς στρατιώτες στο Ιράκ από το 2003, αλλά και της ανάπτυξης του αντιπολεμικού κινήματος στις ΗΠΑ και γενικότερα στον κόσμο.

Επίσης αποτέλεσμα της έντονης αντίστασης του ιρακινού λαού αλλά και της κρίσης και του αδιέξοδου της αιματοβαμμένης κυβέρνησης Μπους είναι η αποστολή άλλων 21.000 στρατιωτών στο Ιράκ, φτάνοντας τους 161.000.

Η αντίσταση του ιρακινού λαού δυναμώνει καθημερινά και υποχρεώνει σε αποχώρηση στρατιωτών από διάφορες χώρες


ΙΑΠΩΝΙΑ

Οι Ιάπωνες ιμπεριαλιστές αποφασισμένοι να προωθήσουν τις στρατιωτικές επεμβάσεις σ’ άλλες χώρες

Η ιμπεριαλιστική Ιαπωνία μετά τη στρατιωτική της ήττα στο Β΄ παγκόσμιο πόλεμο υποχρεώθηκε, πέρα από τα άλλα, να συμπεριλάβει στο Σύνταγμα του 1947 άρθρο που απαγορεύει την αποστολή στρατευμάτων σε άλλες χώρες και την οποιαδήποτε πολεμική εμπλοκή.

Το δυνάμωμα όμως του ιαπωνικού ιμπεριαλισμού τις τελευταίες δεκαετίες, σε οικονομικό επίπεδο και σε ανταγωνισμό με τις άλλες ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, θέτει σήμερα ζήτημα αλλαγής της ως τώρα στρατιωτικής πολιτικής της Ιαπωνίας δηλ. αλλαγή που θα επιτρέπει την αποστολή στρατευμάτων της σε άλλες χώρες.

Για να υλοποιηθεί η αλλαγή της στρατιωτικής πολιτικής είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί το Σύνταγμα του 1947 που αποτελεί το κύριο εμπόδιο.

Είναι βέβαια γνωστό ότι η Ιαπωνία παρά την ύπαρξη του σημερινού Συντάγματος και του ανάλογου άρθρου έστειλε, για πρώτη φορά, στρατό έξω από τη χώρα με την αποστολή 600 στρατιωτών στο Ιράκ που τον Ιούλη του 2006 αποσύρθηκαν. Ωστόσο για την αλλαγή της στρατιωτικής πολιτικής και την αποστολή στρατευμάτων απαιτείται αναθεώρηση-κατάργηση του άρθρου 9 του Συντάγματος που θα «λύνει» εντελώς τα χέρια του ιαπωνικού ιμπεριαλισμού για στρατιωτικές επεμβάσεις σ’ άλλες χώρες.

Έτσι ο νέος πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σίνζο Άμπε παρόλο που έχει μόνο 4 μήνες σ’ αυτό το αξίωμα της χώρας του βιάζεται να προχωρήσει στην κατάργηση του άρθρο 9 του συντάγματος ώστε να επαναφέρει εκ νέου τη χώρα του στο διεθνές προσκήνιο δράσης με στρατό όπως κάνουν και οι άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Ο φιλόδοξος εκπρόσωπος του ιαπωνικού ιμπεριαλισμού Άμπε έχει θέσει καθώς φαίνεται ως πρώτη προτεραιότητα την αλλαγή της στρατιωτικής πολιτικής της χώρας του για να προωθήσει και στρατιωτικά τα συμφέροντα του ιαπωνικού ιμπεριαλισμού σ’ άλλες χώρες, προσπάθεια που την εμφανίζει ως δήθεν «ενεργητικότερη συμμετοχή της Ιαπωνίας σε επιχειρήσεις διατήρησης της ειρήνης», ενώ στην πραγματικότητα δεν αφορά τη διατήρηση της ειρήνης αλλά τις στρατιωτικές επεμβάσεις για την υπεράσπιση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων της Ιαπωνίας, όπως συμβαίνει και με τις στρατιωτικές αποστολές των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ «ταΐζει» άχυρα-ψεύδη Χρουστσοφικά την «Κ»ΝΕ και τη νεολαία

Οι κινητοποιήσεις των αγροτών και ο δημαγωγικός «σκυλοκαβγάς» των γαλαζιο-ρόζ αγροτοπατέρων Μπουτο-Κοκκινούληδων

Ανακοίνωση του ΚΚ Μπενίν: Ο πρόεδρος Boni Yayi οφείλει άμεσα να απαλλαχθεί των αρμοδιοτήτων του και να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη

8000 Αμερικανοί λιποτάκτες από το 2003 - Ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ

Ιαπωνία: Οι Ιάπωνες ιμπεριαλιστές αποφασισμένοι να προωθήσουν τις στρατιωτικές επεμβάσεις σ’ άλλες χώρες

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55>