Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρ. Φύλ. 247 1-15/4/2007Αρ. Φύλ. 247 1-15 Απρίλη 2007
Συνεχίζεται ο αγώνας των φοιτητών κατά του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο - Με μεγάλα συλλαλητήρια
Το κίνημα δεν έχει ετικέτα λήξης και μετά το Πάσχα ξανά καταλήψεις

 Ο αγώνας των φοιτητών που έκλεισε σχεδόν 10 μήνες από πέρυσι το Μάη και δυόμισι μήνες συνεχών καταλήψεων φέτος συνεχίζεται με μαχητικότητα και πάθος για την απόσυρση του αντιδραστικού νόμου-πλαίσιο.

Στο συλλαλητήριο της 22 Μάρτη που πραγματοποιήθηκε με συνεχή βροχή πήραν μέρος γύρω στις 10000 χιλιάδες φοιτητές μαζί με καθηγητές.

Η μεγάλη πορεία ξεκίνησε από τα Προπύλαια και κινήθηκε μέσω της Πανεπιστημίου και Σταδίου προς τη Βουλή. Κατά τη διάρκεια της οι χιλιάδες διαδηλωτές φοιτητές φώναζαν ρυθμικά διάφορα συνθήματα κατά του νόμου-πλαίσιο, ανάμεσα στα οποία και «ήρθε η βροχή ήρθε κι η μπόρα, έφτασε του νόμου η τελευταία ώρα», «είμαστε βρεγμένοι και αποφασισμένοι», κλπ.

Όταν έφτασαν στη βουλή σταμάτησαν μπροστά στον αστυνομικό κλοιό φωνάζοντας «στο δρόμο σπάμε την τρομοκρατία και όχι με γαρύφαλλα στην αστυνομία».

Μετά τη Βουλή η πορεία κατέβηκε την Πανεπιστημίου και κατευθύνθηκε προς το Πολυτεχνείο όπου συνήλθε για συζήτηση το «Πανελλαδικό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων» για την παραπέρα πορεία του αγώνα.

Μαζικό και μεγάλο ήταν το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 28 Μάρτη με συγκέντρωση πάλι στα Προπύλαια και με κεντρικό σύνθημα «το κίνημα δεν έχει ετικέτα λήξης, και μετά το Πάσχα ξανά καταλήψεις».

Πριν αρχίσει η πορεία απεύθυναν χαιρετισμό εκπρόσωποι των ΠΟΣΔΕΠ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ και της ΑΔΕΔΥ που είχε κυρήξει 24ωρη απεργία κατά της αναθεώρησης του Συντάγματος. Η Εκτελεστική Γραμματεία της ΠΟΣΔΕΠ αποφάσισε στης 23 Μάρτη αναστολή της απεργίας διαρκείας, όμως ανακοίνωσε ότι στηρίζει τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και κήρυξε 24ωρη απεργία για το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο.

Κατά της 3 μ.μ. η πορεία των διαδηλωτών ακολούθησε το γνωστό δρομολόγιο Πανεπιστημίου-Σταδίου-Σύνταγμα φτάνοντας έξω από τη Βουλή. Εκεί τους περίμεναν, όπως και κάθε φορά, άνδρες των ΜΑΤ που είχαν κλείσει το δρόμο με κλούβες. Οι διαδηλωτές φώναζαν διάφορα συνθήματα μεταξύ των οποίων «κάτω τα χέρια από το Άσυλο, το Άσυλο ανήκει στο λαό», κλπ., συνθήματα κατά του νόμου-πλαίσιο και συνθήματα συμπαράστασης στους συλληφθέντες κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης της 8 Μάρτη φοιτητές.

Οι καταλήψεις διατηρούνται προς το παρόν σε υψηλά επίπεδα (πάνω από 220 Σχολές), ενώ σε λίγες Σχολές σταμάτησαν. Στις Σχολές που σταμάτησαν μεγάλη βοήθεια στη ΔΑΠ, υπέρ του τερματισμού των καταλήψεων, προσφέρει η ΠΚΣ («Κ»ΚΕ), η οποία αντί να συμμετέχει από κοινού στα ενωτικά πλαίσια της κατάληψης, χρησιμοποιώντας διάφορες σαθρές δικαιολογίες, κατεβαίνει με ξεχωριστή πρόταση, μ’ αποτέλεσμα να χάνονται οι καταλήψεις (π.χ. στο Βιολογικό Αθήνας η ΔΑΠ πήρε 106 ψήφους, η κοινή πρόταση κατάληψης 99 και η πρόταση «κατάληψης» (= σπάσιμο της κατάληψης) της ΠΚΣ 37 και έτσι τερματίστηκε η κατάληψη). Στη Μαθηματική Σχολή παρά τη διασπαστική στάση της ΠΚΣ δεν τερματίστηκε η κατάληψη γιατί ευτυχώς η ενωτική πρόταση κατάληψης συγκέντρωσε 101 ψήφους, ενώ η ΔΑΠ 95 και η ΠΚΣ 88.

Είναι προφανές ότι αυτή η διασπαστική, και προς όφελος της κυβερνητικής πολιτικής για το σπάσιμο των καταλήψεων, τακτική της ΠΚΣ συνδέεται με τη συμφωνία «Κ»ΚΕ-κυβέρνησης για τον όσο το δυνατό γρηγορότερο τερματισμό των καταλήψεων, στις οποίες η ηγεσία του «Κ»ΚΕ σύρθηκε κυριολεκτικά γιατί δεν είχε άλλη διέξοδο. Τυχόν στάση ανοιχτής αντιπαράθεσης με τις ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην πανωλεθρία που έπαθε τον περασμένο χρόνο (Μάης-Ιούνης), όταν υποχρέωσε την ΠΚΣ να συμπαραταχθεί με τη ΔΑΠ ενάντια στις καταλήψεις.

Όμως η ηγεσία του «Κ»ΚΕ, προσεκτικά πάντα αλλά σταθερά υπονόμευσε και υπονομεύει τις καταλήψεις και αυτή τη στιγμή το κάνει εντελώς ανοιχτά με τις ξεχωριστές προτάσεις, που υπηρετούν ευθέως την κυβερνητική πολιτική για το σπάσιμο και τον τερματισμό των καταλήψεων.

Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και κινούνται, με πιο ραφιναρισμένο βέβαια τρόπο, και οι προτάσεις της ΠΚΣ για «όλες τις μορφές πάλης», προφανώς αντί των καταλήψεων, καθώς και η μεγάλη βιασύνη της για γρήγορη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, που αποτελούσε μόνιμη πρόταση των φασιστών της ΔΑΠ με στόχο τον τερματισμό των καταλήψεων. Εξάλλου αυτή η φιλοκυβερνητική στάση και γι’ αυτό προδοτική γραμμή της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ οδήγησε σε κρίση την «Κ»ΝΕ, ιδιαιτέρα στο χώρο της ΠΚΣ, και σε εκπαραθύρωση του γραμματέα της σοσιαλδημοκρατικής αυτής νεολαίας, Θ. Γκιώνη.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο «Ριζοσπάστης» δεν έκανε αρχικά για πολλές μέρες καθόλου λόγο για καταλήψεις παρόλο που αυτές πολλαπλασιάζονταν καθημερινά, επειδή η ηγεσία του «Κ»ΚΕ ήταν ενάντια, όπως και η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, σ’ αυτή την αποτελεσματική μορφή πάλης, Αυτή τη στιγμή οι καταλήψεις παρά την ύπαρξή τους (γύρω στις 220) έχουν ήδη εξαφανιστεί από τις σελίδες του. Μάλιστα ακόμα και το τελευταίο συλλαλητήριο (28 Μάρτη) εκτοπίστηκε από την πρώτη σελίδα και καταχωνιάστηκε στη σελίδα 9 (βλέπε «Ρ» 29/3/2007, σελ. 9) με μια φωτογραφία χωρίς πανό (πιθανόν από κάποια άλλη κινητοποίηση).

Με τον τερματισμό των απεργιών διαρκείας της ΠΟΣΔΕΠ διαμορφώνεται για τον αγώνα του φοιτητικού κινήματος μια ακόμα δυσκολότερη κατάσταση.


Ο Ριζοσπάστης στις Καραμανλικές επάλξεις...
ούτε πρόβαλλε ούτε καν καταδίκασε τις φασιστικές ανακοινώσεις ΓΑΔΑ-Πολύδωρα στοχοποίησης παρακολούθησης και φακελώματος των φοιτητών

 

Για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες με την Ανακοίνωση (7. Φλεβάρη) της ΓΑΔΑ και μ’ εκείνη του φασιστοειδούς Β. Πολύδωρα – προφανώς με εντολή της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή – στοχοποιούνται δημόσια συνδικαλιστικές Ομοσπονδίες όπως η ΠΟΣΔΕΠ των πανεπιστημιακών και το προεδρείο της, καθώς και φοιτητικές παρατάξεις, παρακολουθούνται και φακελώνονται φοιτητές, Ανακοινώσεις φασιστικές που επιπλέον ωμά παραβιάζουν-καταπατούν σειρά άρθρων του ισχύοντος αστικού Συντάγματος που αναφέρονται σε γνωστά κατοχυρωμένα δικαιώματα και ελευθερίες.(Αρθ. 5 παρ.2 και παρ.4, αρθ. 7 παρ 1, αρθ. 11 παρ. 1, κλπ.)

Δικαιολογημένα η ΠΟΣΔΕΠ σε συνέντευξή της για την Ανακοίνωση της ΓΑΔΑ τόνισε μεταξύ άλλων: «Η κυβέρνηση έχασε την ψυχραιμία της και προχώρησε σε μια πρωτοφανή μετά τη χούντα, πράξη. Στοχοποίησε συνδικαλιστική Ομοσπονδία και μάλιστα την ΠΟΣΔΕΠ και τον πρόεδρο των πανεπιστημιακών, καθηγητή του Ε.Μ. Πολυτεχνείου Λάζαρο Απέκη. Χρησιμοποίησε ελέγχους φρονημάτων φοιτητών, με την παρακολούθηση και καταγραφή απόψεων και παρατάξεων, ενέργειες που παραπέμπουν σε άλλες εποχές…»

Ο δε εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Δ. Σαραφιανός, μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών δικαιωμάτων, μίλησε για «ενέργεια που θέτει σε αμφισβήτηση τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των πολιτών στην ελευθερία της άποψης, της έκφρασης και της συνάθροισης».

Την Ανακοίνωση της ΓΑΔΑ ακολούθησε η επίσης φασιστική Ανακοίνωση Πολύδωρα.

Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης καταδίκασαν τις φασιστικές Ανακοινώσεις ΓΑΔΑ-Πολύδωρα με μοναδική εξαίρεση τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ – πιστοί σύμμαχοι της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή – γεγονός που παραδέχεται και ο «Ριζοσπάστης» (αναγκάστηκε να το πράξει καθυστερημένα μετά από την πίεση των αστικών εφημερίδων «ΕΘΝΟΣ» και «ΗΜΕΡΗΣΙΑ»): «λάλησαν χτες οι «παπαγάλοι» του συγκροτήματος «Εθνους» και «Ημερησίας». Εγκάλεσαν το ΚΚΕ διότι δεν εξέδωσε ανακοίνωση που να καταγγέλλει την προχτεσινή προκλητική ανακοίνωση της ΓΑΔΑ για το φοιτητικό συλλαλητήριο» («Ρ»10/2/2007, σελ. 7).

Αλλά ούτε στην, μετά από πίεση του αστικού τύπου, εκδοθείσα αργοπορημένη ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ («Ρ» 10/2/2007 σελ.7) ούτε στο «Ριζοσπάστη» χαρακτηρίζονται φασιστικές οι ανακοινώσεις των ΓΑΔΑ-Πολύδωρα.

Επιπλέον ο «Ριζοσπάστης», σ’ αντίθεση με την «Αυγή» και την «Ελευθεροτυπία», (9/2/2007) όχι μόνο δεν προβάλλει, όπως όφειλε να πράξει (αυτονόητο για κάθε αντιφασιστική και δημοκρατική εφημερίδα, πολύ περισσότερο αριστερή) πρωτοσέλιδα (το αποσιωπά σκόπιμα) το θέμα της Ανακοίνωσης της ΓΑΔΑ μα ούτε καν αποκαλύπτει-καταδικάζει το φασιστικό περιεχόμενό της, πράγμα που πράττουν τόσο η «Ελευθεροτυπία» (9/2/2007: «Η ΕΛ.ΑΣ ομολογεί ότι παρακολουθεί διαδηλωτές της Παιδείας – ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ του φακελώματος») όσο και η «Αυγή» (9/2/2007: «Οι πραίτορες του Πολύδωρα σε ρόλο προβοκάτορα – Πρωτοφανής ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. εναντίον του προέδρου της Ομοσπονδίας των πανεπιστημιακών. Η αστυνομία χρέωσε στην ΠΟΣΔΕΠ προκαταβολικά επεισόδια που εκτιμούσε ότι θα επακολουθήσουν μετά τη χθεσινή πορεία! – Εκτεταμένη παρακολούθηση πούλμαν με φοιτητές που κατέβαιναν από τη Θεσσαλονίκη για το συλλαλητήριο»).

Η για πολλοστή φορά επαίσχυντη αυτή φιλοκυβερνητική στάση του «Ριζοσπάστη» επιβεβαιώνει εκ νέου τον άθλιο προδοτικό ρόλο της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ και την ύπαρξη αντιδραστικής προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και σε βάρος του λαού συνεργασία-συμφωνία της με την κυβέρνηση Καραμανλή και επιπλέον τη στήριξη, εμμέσως πλην σαφώς (αφού δεν την καταγγέλλει), της αστυνομοκρατίας και φασιστικής τρομοκρατίας της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς.


Νίκος Μπελογιάννης: 55 χρόνια από την εκτέλεση-δολοφονία του

Με χέρι' αλυσωμένα, που αγαπούσαν
να κρατάνε για τον οχτρό ντουφέκι
και γαρύφαλο για το μάβρο Νόμο
σε βάλανε σημάδ' οι πλερωμένοι

οι αρματολόγοι το χεροδεμένο,
τον Έναν οι πολλοί, τον άντρα οι φούστες,
οι τρίδουλοι το λέφτερο κ' η λάσπη
τον πρωτανθό της Αρετής, Εσένα!

Βάρναλης

 


Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας
61 χρόνια από τη μάχη του Λιτόχωρου και την έναρξη της ένοπλης πάλης κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη

 

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΛΙΤΟΧΩΡΟΥ
30-31 Μάρτη 1946

Άνοιξη του 1946. Ένας και παραπάνω χρόνος πέρασε από τότε που ο ΕΛΑΣ και ο Λαός μας διώξαν τους Γερμανούς καταχτητές. Μα η Ελλάδα δεν αναπνέει ελεύθερα. Καινούριοι κατακτητές πατούν το ιερό χώμα της. Ο μοναρχοφασισμός που με τη βοήθεια των όπλων τους άρπαξε την εξουσία απ’ τα χέρια του Ελληνικού λαού οργιάζει. Συλλαμβάνει, φυλακίζει, δολοφονεί τους αγωνιστές της Εθνικής αντίστασης τους ελασίτες. Για να δικαιώσει τα εγκλήματα του και να νομιμοποιήσει το καθεστώς που επέβαλε στην Ελλάδα ο αγγλοαμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ο μοναρχοφασισμός ετοιμάζεται να κάνει τις «εκλογές» της 31 Μάρτη. Το όργιο κορυφώνεται.

Λίγοι ελασίτες που ξέφυγαν το μαχαίρι των μοναρχοφασιστών τραμπούκων είναι κρυμμένοι στον Όλυμπο. Οι περισσότεροι τους είναι απ’ το Λιτόχωρο. Για αρχηγούς τους έχουν τον αξέχαστο ήρωα καπετάν Τζαβέλλα (Παππού), το Φωτεινό, τον Ανδρεάδη, τους ίδιους Λαϊκούς αγωνιστές που τους οδήγησαν στις δοξασμένες μάχες εναντία στους Γερμανούς. Με πόνο και αγανάκτηση πληροφορούνται για το δολοφονικό όργιο των μοναρχοφασιστών σε βάρος του δημοκρατικού λαού, που με το πιστόλι στον κρόταφο θα τον οδηγήσουν σε λίγες μέρες στις κάλπες για να ψηφίσει το μοναρχοφασισμό!

Στις 26 του Μάρτη σε μια σπηλιά οι καταδιωκόμενοι αγωνιστές του Ολύμπου υποδέχονται με συγκινητικές εκδηλώσεις τους παληούς ηγέτες Πάνο, Υψηλάντη κλπ. Όλοι μαζί αποφασίζουν πως από δω και πέρα πρέπει να υπερασπίσουν τη ζωή τους και τη ζωή του δημοκρατικού λαού πιο ενεργητικά.

Οι λίγοι εκείνοι καταδιωκόμενοι αγωνιστές αποφάσισαν να γίνει μια ένοπλη ενέργεια που θα είχε την έννοια της προειδοποίησης προς το μοναρχοφασισμό από μέρους του Λαού. Η ενέργεια αυτή θα σήμανε: αν ο μοναρχοφασισμός δεν θελήσει να αναγνωρίσει τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού και συνεχίσει τα εγκλήματά του, τότε ο Λαός θα επιβάλει τη θέλησή του μόνος του, με τη δύναμή του όπως έκανε και στη γερμανική κατοχή.

Στόχος της ένοπλης ενέργειας διαλέχτηκε το Λιτόχωρο όπου οι τρομοκράτες και χωροφύλακες έχουν σακατέψει το λαό με τα βασανιστήρια και πολλούς αγωνιστές έχουν δολοφονήσει.

«Παιδια, φτάνει πιά, ναμαστε κρυμμένοι στις σπηλιές σαν αφορεσμένοι. Πρέπει να βγούμε και να τιμωρήσουμε τους δολοφόνους του Λαού μας. Σκλάβοι δε θα ζήσουμε. Λεύτεροι θα πεθάνουμε …»! Τα λόγια του καπετάν Τζαβέλλα σκορπούν ρίγη συγκίνησης στα βασανισμένα παλληκάρια.

Νυχτα 30-31 του Μάρτη. Οι 33 Λαϊκοί αγωνιστές γλιστρούν μες’ το Λιτόχωρο. Το Λιτόχωρο σειέται απ’ τα πυρά. «Βροντάει ο Όλυμπος…»

Οι άνανδροι δολοφόνοι των άοπλων γυναικόπαιδων πληρώνουν με τη ζωή τους τα εγκλήματα τους. Ο εχθρός άφησε στο πεδίο της μάχης 23 νεκρούς. Στα χέρια των Λαϊκών εκδικητών περιήλθαν 4 αιχμάλωτοι και τα πρώτα λάφυρα της ένοπλης πάλης του Λαού μας: 4 αυτόματα, 7 ντουφέκια, πολλά πυρομαχικά.

Ο Μοναρχοφασισμός δεν άκουσε την προειδοποίηση του Λαού.

Σήμερα, ενάμισυ χρόνο αργότερα, οι 33 λαϊκοί εκδικητές του Λιτόχωρου έγιναν δεκάδες χιλιάδες και δεν θ’ αργήσει η μέρα που η χιλιάκριβη η λευτεριά θα θρονιαστεί οριστικά σ’ αυτή τη μαρτυρική γωνιά της γης που λέγεται Ελλάδα.

«ΕΞΟΡΜΗΣΗ» 28/10/1947

ΕΤΣΙ ΑΡΧΙΣΕ Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΤΗ ΝΕΑ ΕΝΟΠΛΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ

«Όχι τα κλαριά να μας κάψεις, όχι τα δέντρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνο πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει εμείς δεν προσκυνούμε… μόνο ένας Έλληνας να μείνει πάλι θα πολεμάμε. Και μη ελπίζεις τη γη τούτη θα την κάνεις δική σου»

ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

Πάνω σε τούτη την αδούλωτη γη που λέγεται Ελλάδα ο ίδιος ο λαός μένει πάντα. Έτσι πολέμησε η γενιά του Κολοκοτρώνη τους Μπραϊμηδες και τους προσκυνημένους. Έτσι πολέμησαν οι Ελασίτες του 40-44 τους χιτλερικούς κατακτητές. Έτσι απάντησε η ηρωική γενιά του Λιτόχωρου στους ιμπραϊμηδες της αμερικάνικης κατοχής.

***

Άνοιξη του 1946. Η ματωμένη βία της αγγλικής κατοχής μεσουρανεί. Στο Λιτόχωρο απαγορεύεται η κυκλοφορία μετά το σούρουπο. Σε κάθε γωνιά στήνουν καρτέρι οι χίτες. Κάθε λίγο γίνονται μπλόκα, έρευνες και συλλήψεις. Τον Γιάννη τον Κάλιο τον σακάτεψαν. Έμεινε 3 μήνες στο κρεβάτι και τώρα γυρνά με δεκανίκια. Τον Γιάννη Τσιτσιρίκο τον κρεμάσαν από τα πόδια, τον βασανίσαν και τον πυροβολούσαν από κοντά και το μπαρούτι έκαιγε τις σάρκες του. Το Γιώργη Παπαθανάση τον σκοτώσαν με τον βούρδουλα και τη φάλαγγα και έπειτα είπαν πως αυτοκτόνησε. Και ποιους να ιστορήσει κανείς; Το Βασίλη Σιούλα, το Νίκο Ματαπά, το Φούντο, τον Τηλέγραφο Διονύση, το γυιό του σκοτωμένου Θανάση, το γυιό του Τζαβέλλα;

Πολλοί απ’ αυτούς πήραν τα βουνά για να σωθούνε. 25 φύγαν από τότε. Πήγαν και βρήκαν τον Τζαβέλλα, τον ηρωικό παππού του ΕΛΑΣ, τον Ανδρεάδη, τον Φωτεινό και άλλους, που δεν μπόρεσαν μετά τη Βάρκιζα ούτε στο σπίτι τους να πάνε.

Παραμονές εκλογών στις 31 του Μάρτη. Η τρομοκρατία δυναμώνει πιο πολύ. Οι χίτες κάνουν προγραφές. Την άλλη μέρα από τις εκλογές θα «βάζαν μαχαίρι», όπως λέγαν σε 14 δημοκρατικούς πολίτες. Σαν το μάθαν φύγαν κι’ απ’ αυτούς 7 στο βουνό. Που θα κατέληγε αυτή η ιστορία: έπρεπε να διαλέξουν ή τις αλυσίδες ή τ’ άρματα. Διάλεξαν και πάλι τ’ άρματα. Γιατί μια ήταν η επίκληση των μαρτύρων. Μια η κραυγή των 15000 φυλακισμένων τότε αγωνιστών του ΕΛΑΣ. Μια η προσταγή του λαού: Χτυπάτε.

Η απόφαση πάρθηκε. Το σχέδιο είχε καταστρωθεί. Μαζεύτηκαν οι 33 έξω από το Λιτόχωρο εκεί στην Άγια Παρασκευή. Ήταν νύχτα της 30 του Μάρτη. Μια διμοιρία στρατού ήρθε να ενισχύσει τη φρουρά. Στο σπίτι του Παράσχου έμενε το αποσπάσιμα από 20 χωροφύλακες. Στην αστυνομία μέναν άλλοι 20. Και η διμοιρία μοιράστηκε στα δυο αυτά σπίτια. Ο υπομοίραρχος Ντίκας μαζί με τους χίτες μπήκαν σ’ ένα σπίτι και συσκεπτόταν για το πώς θα αναγκάσουν το λαό να ψηφίσει την άλλη μέρα.

Οι αποστολές από τον Τζάνο δοθήκαν με ακρίβεια. Βγάλαν όλοι τα παπούτσια τους για να πετύχουν καλύτερα τον αιφνηδιασμό. Δυό πήγαν να κόψουν τις τηλεφωνικές γραμμές. Τρεις αυτοματιστές θα χτυπούσαν τη σύσκεψη των Χιτών. 7 μέναν εφεδρεία στη Διοίκηση και οι υπόλοιποι χωρισμένοι σε δυό ομάδες θα κύκλωναν τον σταθμό χωρ/κής και το σπίτι του Παράσχου. Το σύνθημα της γενικής επίθεσης θα τόδιναν οι αυτοματιστές. Πέρασαν κοντά από τις ενέδρες, αθόρυβα, κυκλωσαν τους στόχους και περίμεναν το σύνθημα. Τα μεσάνυχτα ακούστηκαν οι πρώτες μπαταριές. Χτυπηθήκαν με το περίπολο που πήγε και τρύπωσε σ’ ένα σπίτι. Ο σταθμός χωρ/κής αφού σκοτώθηκε ο σκοπός, με την πρώτη χειροβομβίδα καταλαμβάνεται εξ’ εφόδου. 4 χωροφύλακες αιχμαλωτίζονται. Αρκετοί σκοτώνονται και τραυματίζονται, οι άλλοι από την πίσω πόρτα φεύγουν. Τα όπλα των πρωτοπόρων της λευτεριάς παθαίνουν αφλογιστία. Σκουριασμένες και νότιες είναι οι σφαίρες τους. Στο σπίτι του Παράσχου ή μάχη λυσσομανά. Απότομα σταματούν τα πυρά και ο Ανδρεάδης φωνάζει.

- Διακόπτουμε για 5 λεπτά τα πυρά για να σας πούμε να παραδοθείτε. Είστε και σεις παιδιά του λαού, αλλοιώς θα βάλλουμε φωτιά στο σπίτι και τη φωτιά δεν μπορούμε να τη σταματήσουμε. Οι χωροφύλακες απαντούσαν από μέσα με πυρά, βρισιές και κοροϊδίες. Μα ο Ανδρεάδης επέμενε κάθε τόσο να τους ειδοποιεί. Κι’ αυτοί απαντούσαν πάντα όπως πρώτα. Ρίξαν στο τέλος 3 φιάλες πετρέλαιο μα το σπίτι δεν παίρνει φωτιά. Τότε ο Ανδρεάδης κάτω από βροχή πυρών μαζεύει ξηρά κλαδιά και φτάνει στην πόρτα. Δίνει φωτιά στο σπίτι ενώ σκάγαν οι χειροβομβίδες γύρω του.

Η φωτιά σε λίγο έπιασε για καλά. Η σκάλα του δευτέρου πατώματος άναψε κι’ αυτή. Και σαν άρχισε η φωτιά να προχωρά στο επάνω πάτωμα και ο καπνός να τους πνίγει, έβαλαν τις φωνές:

- Είμαστε και μείς παιδιά του λαού, σώστε μας. Ήταν όμως αργά πιά. Όσοι πηδούσαν από τα παράθυρα μέσα στις φωτιές σκοτώνονταν και καίγονταν. Τα πυρά είχαν σχεδόν σταματήσει. Μόνο ένας εγκληματίας έβαζε ως τη στιγμή που οι φλόγες τον κυκλώσαν και κάηκε. Από το απόσπασμα αυτό μόνο ένας γλύτωσε για να πάει τα μαντάτα της καταστροφής στην Κατερίνη. 7 αγγλικά όπλα, 2 τόμιγκαν, 1 στεν, 1 τόμσον, πολλά πυρομαχικά και το αρχείο της αστυνομίας ήταν τα πρώτα λάφυρα του νέου αντάρτικου.

Έτσι άρχισε η νέα ένοπλη εξέγερση του ελληνικού λαού.

«ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ» 16/3/1949


ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΧΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΟΥ ΔΣ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΛΙΤΟΧΩΡΟΥ

(30 ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ 1946)

Δημοσιεύουμε τα ονόματα των μαχητών και στελεχών του ΔΣ που πήραν μέρος στην πρώτη μάχη του Λιτόχωρου στις 30 του Μάρτη 1946. Όπως δημοσιέψαμε σε άλλη μας έκδοση όλοι οι αγωνιστές αυτοί, με διάταγμα της ΠΔ Κυβέρνησης παίρνουν μετάλλια ανδρείας.

Προηγούνται τα ονόματα των τιμημένων νεκρών που πήραν μέρος στην πρώτη μάχη της νέας έντολης εξέγερσης του λαού μας.

Καπετάνιος Ευρυπίδης, Μτλωνάς Βαγγέλης, Παλάσκας Παναγιώτης, Παλάσκας Χρήστος, Τσιτσιλικας Δημήτριος, Κουφός Νικόλαος, Φούντος Νικόλαος, Φτίκας Θανάσης, Μπορνοβόλιας Δημήτριος, Πατσας Γρηγόριος, Γκέκας Νικόλαος, Τσακνής Γιώργος, Γρούνας Γεώργιος, Καζαμίας Ευάγγελος, Γκουωός Σταύρος, Γκούνος Νίκος, Νούλας Νίκος, Γκιμπης Ηλίας, Γκέκας Δημήτριος, Αλεξίου Κώστας, Αντωνίου Νίκος.

***

Τα ονόματα που ακολουθούν είναι των μαχητών και αξιωματικών που υπηρετούν σήμερα στις γραμμές του ΔΣΕ.

Ρόσιος Αλέκος, Σαρρής Μιχάλης, Κουκοτάσος Γ., Τσιτσιρίκος Γιάννης, Καστάνης Γιάννης, Ελευθερίου Γεώργιος, Ντούμτσιος Ζήνων, Τσιουκανάρας Κώστας, Παπαγεωργίου Θανάσης, Παπαθανασίου Θανάσης, Σούλας Βασίλης, Βρέτας Κώστας, Ζιάκας Γεωργιος, Παλάσκας Κώστας, Παπαγεωργίου Βασίλης, Πάτσας Νικόλαος, Σιαμήτρας Γιάννης, Σιαμήτρας Γιώργης, Παλιούρας Γεώργιος, Κουφός Λευτέρης, Τσακνής Κώστας, Δαδούλης Γρηγόρης, Γκαβοδήμος Βασίλης, Ανδρέας Κώστας, Νίκας Γιάννης, Τηλέγραφος Διονύσης, Ζαχουδάκης Κώστας, Παπανικολάου Βασίλης, Κυριάκος Δημήτρης.

«ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ» 11/4/1949


Οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ φερέφωνα τον Πολύδωρα-κυβέρνησης... αμφισβητούν την ύπαρξη σχέσεων αστυνομίας-κουκουλοφόρων ασφαλιτών

Ως τώρα ήταν γνωστή μόνο η μια πλευρά της γενικότερης αντιδραστικής συνεργασίας «Κ»ΚΕ-ΝΔ δηλ. ο απεργοσπαστικός ρόλος των ρεφορμιστών ηγετών του ΠΑΜΕ, για να περάσουν τα αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης, όπως αυτός εκφράστηκε στην πράξη με τις ξεχωριστές συγκεντρώσεις σ’ όλες τις απεργίες από εκείνη των τραπεζοϋπαλλήλων παλιότερα ως τις πιο πρόσφατες των δασκάλων, καθηγητών και πανεπιστημιακών – απεργοσπαστικός ρόλος ενταγμένος πλήρως στους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή – που κορυφώθηκε με την ξεχωριστή εξέδρα (10 Γενάρη) των ρεφορμιστών εργατοπατέρων του ΠΑΜΕ δίπλα στην εξέδρα των συνδικαλιστικών Ομοσπονδιών: ΠΟΣΔΕΠ-ΟΛΜΕ-ΔΟΕ που καθοδηγούσαν των αγώνα, διασπώντας την πάλη τους προς όφελος της αντιδραστικής κυβερνητικής πολιτικής.

Σήμερα με τη μαχητική ανάπτυξη του αγώνα φοιτητών-πανεπιστημιακών και τη ένταση της αστυνομοκρατίας και της φασιστικής τρομοκρατίας της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή που διανύει περίοδο φασιστικής εκτροπής αποκαλύπτεται και μια άλλη πλευρά της αντιδραστικής συνεργασίας «Κ»ΚΕ-κυβέρνησης που εκφράζεται σε δυο σημεία: πρώτο, τη συστηματική αποσιώπηση και απόκρυψη από την εργατική τάξη και το λαό της φασιστικής τρομοκρατίας της κυβέρνησης εκ μέρους της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ και δεύτερο, ακόμα χειρότερο, τη στήριξη της φασιστικής τρομοκρατίας σε βάρος των πλατιών λαϊκών μαζών με τη συστηματική μετάθεση του προβλήματος δηλ. τη μετάθεση της ευθύνης από την κυβέρνηση στα κόμματα της αντιπολίτευσης, της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και τους ελάχιστους κουκουλοφόρους (γιατί ένα μέρος τους είναι κουκουλοφόροι Ασφαλίτες) όπως επιβεβαιώνεται εκ νέου πρόσφατα με την αντιδραστική και προκλητικά φιλοκυβερνητική δήλωση – και κατά συνέπεια δήλωση στήριξης της φασιστικής κυβερνητικής τρομοκρατίας – του Αντ. Σκυλάκου: «υπάρχουν δυνάμεις, είτε είναι εντός του κοινοβουλίου είτε εκτός, οι οποίες δεν παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα περιφρούρησης», δήλωση που παρόλο σκόπιμα αποφεύγει ο «Ριζοσπάστης» να παραθέσει με ακρίβεια γράφοντας: « πως υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες μέχρι στιγμής δεν θέλουν να περιφρουρηθούν οι πορείες» («Ρ»16/3/2007 σελ. 12), δεν αλλάζει βέβαια την αντιδραστική ουσία-περιεχόμενο των δηλώσεων του σοσιαλδημοκράτη βουλευτή του «Κ»ΚΕ.

Στο πλαίσια αυτής της αντιδραστικής συνεργασίας «Κ»ΚΕ-κυβέρνησης είναι χαρακτηριστικό ότι ο «Ριζοσπάστης» έφτασε στο πιο ακραίο σημείο: αμφισβητεί ακόμα και την ύπαρξη σχέσης Αστυνομίας-κουκουλοφόρων Ασφαλιτών.

Απαντώντας στον Αρχηγό του μεγαλοαστικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου, που έκανε λόγο για «περίεργες» σχέσεις Αστυνομίας-κουκουλοφόρων ο αστός σοσιαλδημοκράτης δημοσιογραφίσκος του «Ριζοσπάστη» Ν. Μπογιόπουλος σε σχόλιό του γράφει: «ανακάλυψε «περίεργες» σχέσεις της Αστυνομίας με τους κουκουλοφόρους! Να υποθέσουμε ότι θα κάνει και το επόμενο βήμα; Να ομολογήσει δημοσίως, δηλαδή, ότι αυτές οι σχέσεις ( α ν υ π ά ρ χ ο υ ν ) (υπογρ.δική μας) είναι οικοδομημένες από πολύ παλιά; Από τότε δηλαδή, το 1985, όταν (επί ΠΑΣΟΚ) τέτοιες σχέσεις έγιναν το άλλοθι για την καταπάτηση του Ασύλου …» («Ρ» 27/2/2007, σελ. 31)

Μερικές σύντομες παρατηρήσεις:

1. Απ’ το επαίσχυντο αυτό σχόλιο είναι φανερό πως η ηγεσία του «Κ»ΚΕ, διαγραφίδος Ν. Μπογιόπουλου, αμφισβητεί την ύπαρξη κουκουλοφόρων Ασφαλιτών (=μιλάει-γράφει ως εκπρόσωπος του φασιστοειδούς Β. Πολύδωρα και της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή), τη στιγμή που γνωρίζει (όπως και ο ολόκληρος ελληνικός λαός): 1) το δολοφονικό ξυλοδαρμό από 7-8 κουκουλοφόρους Ασφαλίτες του Κύπριου φοιτητή στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που καταγράφτηκε απ’ τον τύπο με φωτογραφίες, τις μεταδοθείσες εικόνες των τηλεοπτικών σταθμών και τις μαρτυρίες 8 παρόντων καθηγητών του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, 2) τη μαρτυρία του καθηγητή του Πολυτεχνείου Ν. Μπελαβίλα που κατάγγειλε στους τηλεοπτικούς σταθμούς ότι είδε ολόκληρη στρατιά κουκουλοφόρων Ασφαλιτών να κατεβαίνει από κλούβα των ΜΑΤ.

Αν το φασιστοειδές Β. Πολύδωρας δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκε υπουργός της «ζαρντινιέρας», το τσιράκι του ο αστός δημοσιογράφος Ν. Μπογιόπουλος, με τον παραπάνω ψευδή ισχυρισμό του διεκδικεί επάξια τον τίτλο του «δημοσιογράφου» της «ζαρντινιέρας». Κάποιοι κουκουλοφόροι υπάρχουν βέβαια και στον αναρχικό χώρο.

2. Ο Ν. Μπογιόπουλος στο σχόλιό του όχι μόνο αμφισβητεί ευθέως την ύπαρξη κουκουλοφόρων Ασφαλιτών μα δεν αναφέρει καθόλου ούτε επικρίνει την κυβέρνηση της «ζαρντινιέρας» και τον πραίτωρά της Πολύδωρα, αφήνοντας τους εντελώς στο απυρόβλητο και υπονοώντας (αφού αναφέρεται μόνο στο παρελθόν) ότι οι κουκουλοφόροι Ασφαλίτες δρουν σήμερα κάτω τάχα από τις εντολές των κομμάτων της αντιπολίτευσης και όχι της κυβέρνησης Καραμανλή και των εκάστοτε κυβερνήσεων δηλ. των οποιονδήποτε αστικών κυβερνήσεων, με ή χωρίς συμμετοχή ρεβιζιονιστικών κομμάτων.

3. Και όχι μόνο δεν ασκεί κριτική στην Κυβέρνηση αλλά επιπλέον μεταθέτει συστηματικά τις προφανέστατες ευθύνες (για όλα τα ζητήματα) της κυβέρνησης Καραμανλή στο χώρο των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ). Και σ’ αυτή την περίπτωση αφήνει εκ νέου στο απυρόβλητο την κυβέρνηση που παίρνει τα οποιαδήποτε μέτρα σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού.

Σ’ αυτό το ζήτημα οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ καθόλου δεν πρωτοτυπούν. Ακολουθούν την πασίγνωστη αντιδραστική αστική τακτική, του παππού του σημερινό αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, του αντιδραστικού αντικομμουνιστή Γεώργιου Παπανδρέου που την εφάρμοζε στις δεκαετίες ΄50-΄60: αντί να ασκεί κριτική στη τότε μοναρχοφασιστική κυβέρνηση της ΕΡΕ ασκούσε στο κόμμα της αντιπολίτευσης δηλ. την ΕΔΑ, που όπως είναι φανερό, ως κόμμα της αντιπολίτευσης, δεν είχε καμιά δυνατότητα και δεν μπορούσε να παίρνει-αποφασίζει, και πολύ περισσότερο να υλοποιεί οποιαδήποτε μέτρα.

Γι’ αυτό η ΕΔΑ και οι βουλευτές της ξεσκέπασαν αυτή τη αντιδραστική αστική τακτική του Γ. Παπανδρέου, μεταξύ των οποίων και ο Γιάννης Παπαδημητρίου που σε λόγο του στην Ελευσίνα «επέκρινε τον κ. Παπανδρέου, ότι στρέφει τα κύρια πυρά του κατά της ΕΔΑ, ενώ ξέχασε σχεδόν την ΕΡΕ» (από άρθρο της παλιάς «Αυγής» με τίτλο «Άρθρο Πιπινέλη υπέρ καθεστώτος τύπου Σαλαζαρ, ο Πιπινέλης ομολογεί ότι αποτελούν το κόμμα του φασισμού, καθεστώς Σαλαζάρ ονειρεύεται η ΕΡΕ», αναδημοσιευμένο στη σημερινή «Αυγή» 30/1/2007, σελ. 15).

Ακριβώς αυτή την αντιδραστική αστική τακτική – πολύ γνώριμη στους παλιότερους αγωνιστές που έζησαν εκείνη τη ζοφερή φασιστική περίοδο – και δανεισμένη, προφανώς, από τον Γ. Παπανδρέου ακολουθούν οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ σήμερα.


Η κυβέρνηση Καραμανλή συνεχίζει τον φασιστικό κατήφορο

Βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ στα δικαστήρια στους γονείς των συλληφθέντων και δημοσιογράφους

Η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή συνεχίζοντας αυτές τις μέρες τη φασιστική της τρομοκρατική δράση έφτασε ακόμα και στο πλέον ακρότατο σημείο να δώσει εντολή στα ΜΑΤ να επιτεθούν στους γονείς και φίλους των συλληφθέντων φοιτητών, πνίγοντας το χώρο των δικαστηρίων (κτίρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων) αλλά και την αίθουσα που είχε αρχίσει να διεξάγεται η δίκη των 49 φοιτητών.

Στο χώρο των δικαστηρίων είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες γονείς, φίλοι και συγγενείς των συλληφθέντων, φοιτητές και καθηγητές.

Όταν οι γονείς ζήτησαν από τους αστυνομικούς να μπουν στην αίθουσα του Αυτόφωρου λέγοντάς τους ότι «θέλουμε να μπούμε μέσα, δικάζονται τα παιδιά μας», πήραν ως «απάντηση» ξύλο, δακρυγόνα και χημικές ουσίες, οι οποίες προκάλεσαν ασφυξία τόσο στους συγκεντρωμένους γονείς όσο και στους δικαστές, μ’ αποτέλεσμα να λιποθυμήσει γονέας και να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Μια μητέρα φοιτητή φώναζε: «Αυτά που είδα σήμερα δεν έχουν ξαναγίνει ούτε τη δεκαετία του ΄70. Έριξαν δακρυγόνα στους γονείς που ήρθαν να δούν τα παιδιά τους. Έπιασαν τη μαρίδα». Ο δικηγόρος Κ.Παπαδάκης, ένας εκ των συνηγόρων υπεράσπισης, δήλωσε: «η ανύπαρκτη διοίκηση της Εισαγγελίας και η εξαφανισμένη διοίκηση του Πρωτοδικείου παρέδωσαν τα δικαστήρια στα ΜΑΤ και της δυνάμεις καταστολής. Τα δακρυγόνα έφτασαν και μέσα στο Αυτόφωρο. Αναζητήσαμε το προϊστάμενο του Πρωτοδικείου ο οποίος δήλωσε άγνοια και εμφανίστηκε απρόθυμος να έρθει να δει τη βασιμότητα της καταγγελίας. Η Αστυνομία διευθύνει τα δικαστήρια». Ενώ ο Δημ Σαραφιανός, μέλος του ΔΣΑ, ενημέρωσε τον πρόεδρο του Συλλόγου Δημ. Παξινό, και δήλωσε: «Ο κ. Πολύδωρας ανέλαβε εκτός από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Τα ΜΑΤ ψέκασαν μέχρι την αίθουσα του δικαστηρίου. Δεν άφησαν τους γονείς κατά παραβίαση της αρχής της δημοσιότητας γιατί οι αστυνομικοί είχαν καταλάβει την αίθουσα. Τα δακρυγόνα έφτασαν μέχρι την αίθουσα. Είναι πρωτοφανές αυτό που συνέβη, ενημερώσαμε τον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου που έχει την ευθύνη για τα μέτρα τάξης και επικοινώνησα με τον πρόεδρο του ΔΣΑ. Ο εισαγγελέας έπρεπε να διατάξει τη σύλληψη των αστυνομικών και να τους παραπέμψει στο Αυτόφωρο».

Το γελοίο φασιστοειδές και επικίνδυνος αρχιψευταράς που ακούει στο όνομα Β. Πολύδωρας προσπάθησε να μετατοπίσει την ευθύνη του στον εισαγγελέα. Όμως ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πάν Τούλιος σε ερώτηση «αν δόθηκε εντολή από εισαγγελέα για τη ρίψη δακρυγόνων στο δικαστήρια» απάντησε πως «δεν έγινε κάτι τέτοιο, άλλωστε ήδη ζητήθηκε αναφορά από την Αστυνομία για να διαπιστωθεί αν έχει διαπραχθεί αξιόποινη πράξη» («Ελευθεροτυπία» 13/3/2007, σελ. 18).

Επίθεση δέχτηκαν και οι δημοσιογράφοι, που κατάγγειλαν: «η συνάδελφος Νάντια Αλεξίου από το ALTER ξυλοκοπήθηκε από άνδρα των ΜΑΤ, ο οποίος την χτύπησε και της έσκισε το μπουφάν. Την ίδια αντιμετώπιση είχαμε και όσοι συνάδελφοι προσπαθήσαμε να τη βοηθήσουμε. Όλοι όσοι βρεθήκαμε σήμερα στα δικαστήρια βιώσαμε την πλήρη καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών και την καταστρατήγηση της αρχής της δημοσιότητας της δίκης» («Ελευθεροτυπία» 13/3/2007, σελ. 18).

Τόσο η προηγηθείσα ωμή παραβίαση των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων φοιτητών και ο ξυλοδαρμός τους κατά τη μεταφορά τους στην Ασφάλεια όσο και αυτή η επίθεση των ΜΑΤ, και μάλιστα στο χώρο των δικαστηρίων, δείχνουν πολύ καθαρά, ανάμεσα στα άλλα, ότι το μοναρχοφασιστικό κόμμα της Δεξιάς κάνει ως κυβέρνηση πράξη τις φασιστικές του απόψεις.


Οι πρυτανικές αρχές του ΕΜΠ και πολλές δεκάδες Πανεπιστημιακών στην διάθεση των δικαστικών αρχών

Συμπαράσταση στους συλληφθέντες φοιτητές

Οι πρυτανικές Αρχές του ΕΜΠ εξέδωσαν ανακοίνωση συμπαράστασης προς τους συλληφθέντες φοιτητές, την οποία έχουν υπογράψει πολλές δεκάδες πανεπιστημιακών και στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα έξης:

«Αν θεωρείται κακούργημα και «σύσταση και συμμορία» η συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 8ης Μαρτίου 2007, τότε μοιραζόμαστε την ίδια ευθύνη με τους φοιτητές μας. Αν οι φοιτητές μας είναι ένοχοι, τότε είμαστε το ίδιο ένοχοι με αυτούς και: είμαστε στη διάθεση των δικαστικών αρχών.

Οι φοιτητές δεν είναι ταραξίες, ούτε πρωταγωνιστές τυφλής βίας, όπως ορισμένοι τους κατηγορούν.

Οι μαζικές συλλήψεις φοιτητών στο τελευταίο ογκώδες συλλαλητήριο και η επιχειρούμενη απόδοση συλλογικής ευθύνης καταστρατηγούν τη βασική αρχή του Ποινικού Δικαίου περί ατομικής ευθύνης.

Πιστεύουμε δε ότι σε μεγάλο βαθμό η απαίτηση για συλλήψεις οδήγησε σε αυτόν τον μεγάλο αριθμό προσαγωγών φοιτητών, χωρίς κατ’ ανάγκην την τεκμηριωμένη σύνδεση των συλληφθέντων με παράνομες πράξεις.

Η κατηγορία που θα μπορούσε κάποιος να τους προσάψει είναι της «ηθικής αυτουργίας», διότι με κίνητρο το αγωνιστικό τους φρόνημα τολμούν να διαδηλώνουν εκθέτοντας σε κίνδυνο τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Κατηγορία που πιθανότατα, αύριο, να προσάψουν και σε εμάς, αφού ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, τιμώντας το λειτούργημα μας, εκτός από ολοκληρωμένους επιστήμονες, διαμορφώνουμε, όπως έχουμε χρέος άλλωστε, και ολοκληρωμένες προσωπικότητες, που δεν διστάζουν να αγωνίζονται, να διεκδικούν, να έχουν θέσεις και απόψεις, τις οποίες εκφράζουν.

Υπό την έννοια αυτή, εφόσον δεν αποσύρονται οι μη τεκμηριωμένες κατηγορίες εναντίον των φοιτητών μας, στεκόμαστε στο πλευρό τους, όπως έχομε χρέος ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοί τους και διαμορφωτές του χαρακτήρα τους, θέτοντας, ταυτοχρόνως, τους εαυτούς μας, στη διάθεση των δικαστικών αρχών».

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Ο Ριζοσπάστης στις Καραμανλικές επάλξεις... ούτε πρόβαλλε ούτε καν καταδίκασε τις φασιστικές ανακοινώσεις ΓΑΔΑ-Πολύδωρα στοχοποίησης παρακολούθησης και φακελώματος των φοιτητών

Νίκος Μπελογιάννης: 55 χρόνια από την εκτέλεση-δολοφονία του

ΔΣΕ: 61 χρόνια από τη μάχη του Λιτόχωρου και την έναρξη της ένοπλης πάλης κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη

Η μάχη του Λιτόχωρου («Εξόρμηση», 28/10/1947)

Έτσι άρχισε ο λαός τη νέα ένοπλη εξέγερσή του («Προς τη Νίκη», 16/3/1949)

Τα ονόματα των μαχητών και στελεχών του ΔΣ που πήραν μέρος στην πρώτη μάχη του Λιτόχωρου («Προς τη Νίκη», 11/4/1949)

Οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες του «Κ»ΚΕ φερέφωνα τον Πολύδωρα-κυβέρνησης... αμφισβητούν την ύπαρξη σχέσεων αστυνομίας-κουκουλοφόρων ασφαλιτών

Η κυβέρνηση Καραμανλή συνεχίζει τον φασιστικό κατήφορο - Βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ στα δικαστήρια στους γονείς των συλληφθέντων και δημοσιογράφους

Οι πρυτανικές αρχές του ΕΜΠ και πολλές δεκάδες Πανεπιστημιακών στην διάθεση των δικαστικών αρχών- Συμπαράσταση στους συλληφθέντες φοιτητές

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55>