Εφημερίδα Ανασύνταξη
Θέσεις
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρ. Φύλ. 261 1-15/11/2007Αρ. Φύλ. 261 1-15 Νοέμβρη 2007
Ιστορικό Γράμμα Νίκου Ζαχαριάδη - μαχητικό πανεθνικό-πατριωτικό εγερτήριο σάλπισμα κατά των φασιστών επιδρομέων  μ' επιστέγασμα "μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό"

 

Το υπερήφανο ΟΧΙ του ελληνικού λαού στους Ιταλούς Φασίστες επιδρομείς

ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλαίβει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δόσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.

Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.

Αθήνα 31 του Οχτώβρη 1940

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ

 


«Αξιοπρεπής συμπεριφορά του κόμματος» ή επαίσχυντη και αντιδραστική φιλοεκκλησιαστικη-φιλοθρησκευτική στάση της ηγεσίας του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ κατά την ορκωμοσία της νέας Βουλής;

Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει εξαιτίας πρώτα της φιλο-εκκλησιαστικής αλλά και της φιλο-θρησκευτικής στάσης της κάθε φορά που ανακινείται παρόμοιο θέμα.

Έτσι συνέβηκε και με την πρόσφατη έναρξη των εργασιών της νέας Βουλής που ξεκίνησε με αγιασμό στον οποίο πήραν μέρος, μαζί με τους βουλευτές των ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΠΑΣΟΚ, και οι βουλευτές του «Κ»ΚΕ ενώ το αγαπημένο «κοριτσάκι» του χουντο-Χριστόδουλου, η ευλαβέστατη εθνικίστρια θεούσα Λ.Κανέλλη συμμετείχε και στο θρησκευτικό όρκο, όπως δείχνει και η φωτογραφία που απέφυγε να δημοσιεύσει ο «Ριζοσπάστης».

Και ακριβώς αυτή η δεινή θέση της ηγεσίας, υποχρεώνει την αστική σοσιαλδημοκρατική φυλλάδα να επανέλθει με σχόλιό της, για δεύτερη φορά, στο θέμα του αγιασμού-θρησκευτικού όρκου. Σε σχόλιό του με τίτλο «Μνήμη» κάποιος Ι.Κ. αφού προσφέρει πρώτα μια σοσιαλδημοκρατική σούπα επαίσχυντων παραμυθιών απ’ την «εξορία» του βλαχοδήμαρχου αποστάτη Χ.Φλωράκη – που δεν έχουν καμιά σχέση με επαναστατική στάση κομμουνιστών – καταλήγει: «αυτή την κληρονομιά είδα στην αξιοπρεπή συμπεριφορά του κόμματος κατά την ορκωμοσία της καινούριας Βουλής με τον παραδοσιακό θρησκευτικό αγιασμό» («Ρ» 27/9/2007, σελ.4).

Φυσικά η στάση απέναντι στην έναρξη των εργασιών της αστικής Βουλής με ή χωρίς αγιασμό δεν είναι πρόβλημα «ηθικής» δηλ. «αξιοπρεπούς ή αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς» όπως αντιμαρξιστικά-αστικά το θέτει και παρουσιάζει ο αστός σοσιαλδημοκράτης χρουστσοφικός σχολιαστής. Για τους επαναστάτες κομμουνιστές και για κάθε μαρξιστή(=λενινιστή-σταλινιστή) είναι πρόβλημα αποκλειστικά και μόνο ιδεολογικο-πολιτικό.

Και σε αυτό το παμπάλαιο και ακόμα άλυτο στον τόπο μας αστικό πρόβλημα, οι βουλευτές του «Κ»ΚΕ κράτησαν και φέτος, γι’ άλλη μια φορά, μια αντιδραστική φιλο-εκκλησιαστική και φιλο-θρησκευτική στάση μην τολμώντας να αποχωρήσουν ή να μείνουν έξω από τη Βουλή κατά τη διάρκεια του αγιασμού, όπως έπραξαν οι σύντροφοί τους σοσιαλδημοκράτες βουλευτές του ΣΥΝ. Έμειναν στη Βουλή κατά την τελετή του αγιασμού και μάλιστα σηκώθηκαν όρθιοι κατά τη διάρκεια του θρησκευτικού όρκου, όπως δείχνει και η φωτογραφεία: «το νέο σκηνικό φάνηκε από την αρχή, αφού πρώτη φορά κοινοβουλευτικό κόμμα δεν πήρε μέρος στην τελετή του αγιασμού πριν από την ορκωμοσία των βουλευτών. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμεινε εκτός αίθουσας και μπήκε μόνο όταν ολοκληρώθηκε η ιεροτελεστία, ενώ στη διαφωνία του με τον θρησκευτικό χαρακτήρα του όρκου βρήκε «συμπαραστάτη» το ΚΚΕ, με τις επιστολές που απηύθυναν οι εκπρόσωποι των δυο κομμάτων στο Προεδρείο ώστε να καταχωριστούν στα πρακτικά οι αντιρρήσεις τους» («Βήμα» 30/9/2007 σελ. Α22).

Ας σημειωθεί εδώ πρώτο, πως η ηγεσία Παπαρήγα έστειλε την επιστολή προς το προεδρείο της Βουλής, μετά το ΣΥΝ, για να μην απογυμνωθεί τελείως, και δεύτερο, στην πράξη, παρά τα λόγια-φλυαρίες, κράτησε εκ νέου, όπως και στο παρελθόν, σαφώς φιλο-εκκλησιαστική και φιλο-θρησκευτική στάση αντί να αποχωρήσει ή να μείνει έξω από τη Βουλή κατά τη διάρκεια του θρησκευτικού τελετουργικού (αγιασμό-θρησκευτικό όρκο).

Σχετικά με την φιλο-εκκλησιαστική στάση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, αυτή χρονολογείται απ’ τη «μεταπολίτευση» ακόμα με τις άριστες σχέσεις του σοσιαλδημοκράτη Χ.Φλωράκη με το φίλο του φασίστα ΕΔΕΣίτη χουντικό Σεραφείμ Τίκα (εκφράζεται, ανάμεσα στ’ άλλα, και με τα φιλιά που αντάλλασσαν μεταξύ τους και τις θερμές αγκαλιές, αλλά και με την προκλητική υμνολογία της ΚΕ του «Κ»ΚΕ προς το φασίστα Αρχιεπίσκοπο), όμως οι σχέσεις ηγεσίας «Κ»ΚΕ-Εκκλησίας δυνάμωσαν περισσότερο με την αγκαθωτή θρησκόληπτη ΟΝΝΕΔίτικη «Τριανταφυλλιά» που φύτεψε ο ΧουντοΧριστόδουλος στον κήπο του Περισσού δηλ. την Τριανταφυλλιά (Λιάνα) Κανέλλη που εκπροσωπεί εκεί άμεσα τις απόψεις και τη γραμμή του αντιδραστικού φεουδοαστικού Ιερατείου (τα δηλητηριώδη «τριαντάφυλλα» του εθνικισμού-σοβινισμού, θρησκοληψίας και σκοταδισμού, ξενοφοβίας, κλπ. δηλητηριάζουν την πολιτική συνείδηση των μελών και οπαδών του «Κ»ΚΕ). Η Α.Παπαρήγα δεν διστάζει να καλύψει πλήρως τον εθνικισμό της Λ.Κανέλλη: «η ρετσινιά του εθνικιστή δεν κολλάει στο «Κ»ΚΕ ούτε, αν θέλετε, στους συμμάχους ούτε στους ανθρώπους που συμπορεύονται με το ΚΚΕ» («Ρ» 17/3/2000).

Όσον αφορά τώρα τη φιλο-θρησκευτική στάση της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, αυτή χρονολογείται ακόμα απ’ τα τέλη της δεκαετίας του ΄70-αρχές της δεκαετίας του ΄80 με την ύπαρξη ισχυρής φιλοθρησκευτικής ομάδας με επικεφαλής το μακαρίτη πλέον Κ.Μοσκώφ (πρόεδρο του Κ«Μ»Ε Θεσσαλονίκης), που σήμερα έχει δυναμώσει περισσότερο με το δίδυμο Τριανταφιλλιάς-Αλέκας. Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ μας διαβεβαιώνει ότι ο «σοσιαλισμός» της θα έρθει γρήγορα, αφού η Κανέλλη και «ο Χριστός προχωρά πάνω στη γη υψώνοντας παντού την κόκκινη σημαία» («Ρ»27/6/1999, σελ.18).

Έτσι εξηγείται η μόνιμα φιλο-εκκλησιαστική και φιλο-θρησκευτική αντιδραστική στάση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, που επιτρέπει να της βγαίνουν απ’ τα αριστερά όχι μόνο οι χρουστσοφικοί σύντροφοί τους σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΝ, αλλά και ο μεγαλοαστός πολιτικός Κ.Σημίτης στην περίπτωση των ταυτοτήτων. Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ ήταν όχι μόνο κατά της απάλειψης του θρησκεύματος από τις ταυτότητες αλλά και κατά της καθιέρωσης του πολιτικού γάμου ως μόνου υποχρεωτικού και της καθιέρωσης των θρησκευτικών ως προαιρετικού μαθήματος στα σχολεία (=αστικά αιτήματα).

Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ δεν έχει προδώσει μόνο την υπόθεση της προλεταριακής επανάστασης και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, αλλά έχει απεμπολήσει και τα αστικά δημοκρατικά αιτήματα.


ΘΕΡΜΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

Παρακαλούνται οι σύντροφοι και φίλοι να ενισχύσουν οικονομικά την εφημερίδα ανάλογα με τις δυνατότητες, γιατί αντιμετωπίζει οξύτατο οικονομικό πρόβλημα

Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55

ΠΚΣ-«Κ»ΝΕ: Από την περσινή κατά των καταλήψεων συνεργασία με τη ΔΑΠ στις συναντήσεις με τον πρώην ΟΝΝΕΔίτη νέο υπουργό Παιδείας Στυλιανίδη 

Στις 3 Οκτώβρη η ΠΚΣ-«Κ»ΝΕ βαφτίζοντας «παράσταση διαμαρτυρίας» μια άμαζη συγκέντρωση, που αποφασίστηκε από πέντε συλλόγους της Αθήνας, όλες με απόφαση Δ.Σ., και χωρίς μαζικές διαδικασίες πήγε στο Υπουργείο Παιδείας όπου συναντήθηκε με τον Ε. Στυλιανίδη. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να ορκιστεί νέος Υπουργός Παιδείας ο Στυλιανίδης  και η ΠΚΣ έγινε με αυτό τον τρόπο η πρώτη παράταξη που συναντήθηκε με το νέο Υπουργό πριν ακόμη και τη ΔΑΠ.

Είναι γνωστό ότι Ε. Στυλιανίδης, σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου στις 19 Σεπτέμβρη κατά την ανάληψη του Υπουργείου παιδείας, είχε «μαχητική του παρουσία στη ΔΑΠ και στην ΟΝΝΕΔ στην οποία και διετέλεσε και πρόεδρος» («Αυγή», 20 Σεπτέμβρη 2007). Φαίνεται ότι αυτή η ιδιότητα του «συγκίνησε» τα στελέχη της «Κ»ΝΕ και αποφάσισαν να συναντηθούν μαζί του ώστε να του προσφέρουν βήμα και την ευκαιρία να κάνει δηλώσεις παραπλάνησης των φοιτητών σε μια φάση όπου ξεδιπλώνονται αγώνες στις σχολές για να καταργηθεί ο νόμος πλαίσιο στην πράξη και ξεκινάνε κύκλοι γενικών συνελεύσεων. Είναι προφανές ότι η ενέργεια αυτή έχει στόχο να οδηγηθεί το φοιτητικό - σπουδαστικό κίνημα σε εκτόνωση, με την αυταπάτη πως ο νέος υπουργός είναι διαλλακτικός και ότι ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί με διάλογο με την κυβέρνηση, χωρίς μαζικούς αγώνες στις σχολές.

Η ΠΚΣ-«Κ»ΝΕ, που όλο το προηγούμενο διάστημα (τέλη Μάη-αρχές Ιούνη 2006) βρέθηκε ενάντια στους αγώνες των φοιτητών, αρχικά καταψηφίζοντας τις καταλήψεις, χέρι-χέρι με τους τραμπούκους της ΔΑΠ, και στη συνέχεια υπονομεύοντας τον αγώνα με τις διασπαστικές πορείες, ψευτο-συντονιστικά κλπ. έφτασε στον πιο ακραίο βαθμό γελοιότητας με την καταγγελία των εκπροσώπων των φοιτητικών συνελεύσεων  επειδή απαίτησαν, με αποφάσεις μαζικότατων γενικών συνελεύσεων –ίσως τις μαζικότερες της δεκαπενταετίας- και εν μέσω τον μαζικότερων-μαχητικότερων κινητοποιήσεων που έχει γνωρίσει το εκπαιδευτικό κίνημα τα τελευταία χρόνια, να παραδώσουν ψήφισμα στον Υφυπουργό Παιδείας, κ. Ταλιαδούρο στις 15 Ιουνίου 2006!!!

Τότε ο «Ριζοσπάστης» της επόμενης μέρας φιλοξένησε μια ανακοίνωση της ΠΚΣ που είναι σα να γράφτηκε για τους σημερινούς καθοδηγητές των «Κ»ΝΕ-ΠΚΣ: «Γιατί ορισμένοι εκπρόσωποι συγκεκριμένων παρατάξεων και χωρίς να τους έχει ορίσει κανένας συναντήθηκαν εξ ονόματος των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων με την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας; Είναι φανερό ότι ορισμένοι, ενάντια στις αποφάσεις όλων των συλλόγων φοιτητών και σπουδαστών που απαιτούν κανένα διάλογο με την κυβέρνηση, προσπαθούν να στρώσουν το δρόμο για να προχωρήσει ο στημένος διάλογος και να χειραγωγηθεί η δυναμική των κινητοποιήσεων». («Ριζοσπάστης», 16 Ιούνη 2006, σελ. 14).

Είναι ξεκάθαρο ότι η ΠΚΣ-«Κ»ΝΕ θέλει να δώσει στην κυβέρνηση της ΝΔ διαπιστευτήρια αδιαφορώντας για το τίμημα, που πλήρωσε τον περασμένο χρόνο με την απομόνωσή της στις γενικές συνελεύσεις των σχολών (ελάχιστοι ψήφοι σε συνελεύσεις εκατοντάδων) και την οδήγησαν στην «εκπαραθύρωση» του γραμματέα της. Θυμίζουμε για παράδειγμα ότι: «λιγότερες από τα δάχτυλα των δυο χεριών μας ήταν οι ψήφοι που κατόρθωσε να συγκεντρώσει την περασμένη Τετάρτη η ΠΚΣ (ΚΝΕ) στη γενική συνέλευση των φοιτητών της Ιατρικής Σχολής Αθήνας! Λιγότερες από το 10 ψήφοι για την ΚΝΕ και λιγότερες από … 40 ψήφοι, ναι 40, για τη ΔΑΠ (ΝΔ)! Οι δυο παρατάξεις καταψήφισαν και πάλι την πρόταση της συντονιστικής για συνέχιση της κατάληψης και βρέθηκαν μαζί στο περιθώριο άλλης μιας μαζικότατης συνέλευσης… άλλη μία Καρδίτσα στην Ιατρική Αθήνας αυτή τη φορά! Τη συνέχιση της κατάληψης της Ιατρικής Αθήνας υπερψήφισαν περισσότεροι από 600 φοιτητές, οι οποίοι στήριξαν το κοινό πλαίσιο του «δικτύου» (ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά), της ΠΑΣΠ και της ΕΑΑΚ (εξωκοινοβουλευτική αριστερά)…» («Αυγή», 10 Ιουνίου 2006, σελ.9)

Τι πέτυχαν με την τωρινή επίσκεψή τους στο νέο υπουργό Παιδείας Ε. Στυλιανίδη; Εμείς απλά θα χρησιμοποιήσουμε τα λόγια τους: «Επέτρεψαν στην κυβέρνηση να εμφανιστεί ότι ακούει τα αιτήματα των διαδηλωτών, με μια γενική και αόριστη τοποθέτηση που σημαίνει ότι δεν παίρνει πίσω ούτε τη μετατόπιση της ευθύνης για το Άσυλο στο Πρυτανικό Συμβούλιο, ούτε τη χορήγηση των συγγραμμάτων με κουπόνια που ισοδυναμεί με πληρωμή» («Ρ», 16/6//2006, σελ. 14).

Είναι τέτοιο το κατάντημα των ΠΚΣ-«Κ»ΝΕ που αφού με νύχια και με δόντια έκαναν ότι μπορούσαν για να διαλύσουν, διασπάσουν το φοιτητικό κίνημα πέρυσι, επιστρατεύοντας και καταγγελίες που έφταναν στα όρια του γελοίου, έρχονται σήμερα να ξεφτιλίσουν κάθε έννοια διεκδίκησης υποκλινόμενοι «ευλαβικά» στον πρώην ΟΝΝΕΔίτη Στυλιανίδη χρησιμοποιώντας αποφάσεις συλλόγων. Αλλά δε θα μπορούσε να περιμένει κανείς διαφορετική στάση απ την ηγεσία της «Κ»ΝΕ, που έφτασε στο σημείο να στείλει τους «Κ»Νιτες να πουν τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα στο φασίστα Π.Ψωμιάδη. Να η «αξιοθαύμαστη» πορεία της «Κ»ΝΕ: απ’ τα κάλαντα στον Π.Ψωμιάδη στις συναντήσεις με τον Ε.Στυλιανίδη.

«Καθείς λοιπόν εφ' ώ ετάχθη. Στους φοιτητές η ευθύνη για τα συμπεράσματα. Κανείς, όμως, αθώος, για την ανοχή και τη συνενοχή σε ό,τι ξεφτιλίζει και ακυρώνει ό,τι έχει μείνει όρθιο από το φοιτητικό κίνημα». («Ρ», 16/6//2006, σελ. 14). Αυτό έγραφαν οι ίδιοι όταν προσποιούνταν ότι δεν θέλουν «διάλογο» για να συνεχίσουν τάχα τους αγώνες. Σήμερα αυτό επιστρέφει μπούμερανγκ. «Ξεχνάνε», ηθελημένα βέβαια, ότι τελικά η ηγεσία της ΠΚΣ («Κ»ΝΕ) ήταν εκείνη που έσπασε οριστικά τις καταλήψεις μετά τις διακοπές του Πάσχα, προφανώς μ’ εντολή της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ.

Σήμερα είναι αναγκαίο να ξεσκεπαστεί η αντιδραστική συνεργασία ΠΚΣ(«Κ»ΝΕ)-ΔΑΠ(ΟΝΝΕΔ) στα πανεπιστήμια, να απομονωθούν οι δυνάμεις αυτές που θέλουν να χτυπήσουν το φοιτητικό κίνημα από τα μέσα και προσπαθούν να ακυρώσσουν ό,τι έχει μείνει όρθιο από το φοιτητικό κίνημα. Οι φοιτητές πρέπει να αναπτύξουν δράση ώστε να μην εφαρμοστεί ο νόμος πλαίσιο για τα Πανεπιστήμια με κύκλους γενικών συνελεύσεων, πορείες και καταλήψεις διαρκείας στα βήματα των προηγούμενων κινητοποιήσεων και με τον αναγκαίο συντονισμό με πλατύτερα λαϊκά στρώματα με στόχο την ενιαία πάλη φοιτητών-εργαζομένων για πραγματικά δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλο το λαό.


ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΖΗΤΗΣΑΝ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΤΟΥΣ

Η επιχειρηματική καπιταλιστική αυθαιρεσία ξεπέρασε για μια ακόμη φορά τον εαυτό της. Την Τετάρτη 3 Οκτώβρη δυο εργαζόμενοι της επιχείρησης IDEAL (καφετέρια) στην Πάτρα βρέθηκαν στο κρατητήριο επειδή τόλμησαν να ζητήσουν τις δεδουλευμένες αποδοχές τους (και μάλιστα με βεβαιώσεις της επιθεώρησης εργασίας) που ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης τους χρωστούσε. Πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια συνάντησης των εν λόγω εργαζομένων με το διευθυντή στα γραφεία της επιχείρησης η ασφάλεια εισέβαλλε και κατόπιν εντολής του ιδιοκτήτη συνέλαβε τους εργαζόμενους ως εκβιαστές χωρίς να έχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο στα χέρια της.

Η στάση της αστυνομίας απέδειξε για πολλοστή φορά ότι βρίσκεται αταλάντευτα στο πλευρό της εργοδοσίας υποστηρίζοντας τις αντεργατικές τακτικές της και συμβάλλοντας τα μέγιστα στην τρομοκράτηση και την καταστολή των εργαζομένων που αγωνίζονται.

Όμως, η στημένη κατηγορία του εκβιασμού δεν αποσκοπούσε μόνο στην κλοπή των δεδουλευμένων αποδοχών των εργαζομένων και στην τρομοκράτηση κάθε εργαζόμενου που θα τολμούσε να διεκδικήσει τα δικαιώματα του αλλά και στην απαλλαγή της επιχείρησης από δυο ενοχλητικούς συνδικαλιστές, μιας και οι προαναφερθέντες είχαν αρχίσει να οργανώνουν τους εργαζομένους της επιχείρησης για να διεκδικήσουν αυτά που δικαιωματικά τους ανήκουν.

Κατά τη διάρκεια της δικής που διεξήχθη στις 10/10 αποδείχτηκε πανηγυρικά η αθωότητα των δυο εργαζομένων. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από τη δίκη υπήρξε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα δικαστήρια με τη συμμετοχή δεκάδων εργαζομένων-αλληλέγγυων που στήριξαν με την παρουσία τους και κατά τη διάρκεια της δίκης τους συναδέλφους τους.

Το παραπάνω περιστατικό κάθε άλλο παρά μεμονωμένο μπορεί να χαρακτηριστεί. Οι συνθήκες εργασίας στην Πάτρα είναι μια μικρογραφία του εργασιακού τοπίου που επικρατεί σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ειδικά για την περίπτωση των επιχειρήσεων εστίασης της Πάτρας η ασυδοσία των καπιταλιστών προσδίδει κυριολεκτικό νόημα στη φράση «εργασιακός μεσαίωνας». Σε μια πόλη η οποία μαστίζεται από την ανεργία, οι εργαζόμενοι σερβιτόροι, μάγειρες, ξενοδοχοϋπάλληλοι είναι αναγκασμένοι να ανέχονται την κλοπή των μισθών τους, την απλήρωτη υπερωρία, την ανασφάλιστη εργασία, ακόμα και την παρακολούθηση τους με κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης στο χώρο εργασίας από τους επιχειρηματίες καπιταλιστές προκειμένου να μη βρεθούν αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο της απόλυσης. Η κατάσταση που επικρατεί θυμίζει έντονα πραγματικό σκλαβοπάζαρο. Συν τοις άλλοις, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου εργαζόμενοι έχουν αντιμετωπίσει και τις απειλές, την τρομοκρατία, τη σωματική και ψυχολογική βία από τη μεριά των επιχειρηματιών προκειμένου να σταματήσουν να διεκδικούν τα αυτονόητα, δηλαδή τα δεδουλευμένες αποδοχές τους και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.


Αποφασιστικά, σταθερά και με συνέπεια στον επαναστατικό δρόμο των Λένιν-Στάλιν

Σχετικά με το χαρακτήρα των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων και την ιδεολογικό-πολιτική κριτική σ’ αυτά

Συνέχεια από τη προηγούμενο

10. ΝΔ – ανοιχτές ναζι-φασιστικές Οργανώσεις.

Τα όρια μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και των ανοιχτά νάζι-φασιστικών Οργανώσεων είναι, πέρα απ’ τις δημαγωγικές αναφορές και τους ελιγμούς τακτικής, δυσδιάκριτα ως ανύπαρκτα εξαιτίας των κοινών φασιστικών, εθνικιστικών-σοβινιστικών και ρατσιστικών απόψεων αλλά και γιατί μεταξύ τους λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Εντελώς πρόσφατη είναι η περίπτωση ενός από τους ιδεολογικά υπεύθυνους της ΝΔ και ιδεολογικά υπεύθυνος του «Ιδρύματος Καραμανλή»: ο Χρ. Γούδης, γιός φασίστα αξιωματικού της Χωροφυλακής, που «μετείχε ενεργά στην εμφύλια σύρραξη» και τον οποίο ο «Ριζοσπάστης» διαφήμιζε ότι «καταδικάζει» το φασιστικό αντικομμουνιστικό μνημόνιο και που δήλωνε πως τάχα «στην Ελλάδα, η προσπάθεια επιβολής του κομμουνισμού κατά τη χαώδη μετακατοχική περίοδο οδήγησε τη χώρα μας σε έναν αδελφοκτόνο εμφύλιο, που όλοι μας θέλουμε να ξεχάσουμε» «πράξεις μεγαλείου και πράξεις αθλιότητας που συνέβησαν εκείνη την περίοδο και από τις δυο πλευρές» κλπ.κλπ. («Ρ» 27/1/2006, σελ.10) μεταπήδησε στις γραμμές του ΛΑΟΣ υποψήφιος στις φετινές βουλευτικές εκλογές και τώρα πρόεδρος του φασιστικού «Καρατζαφέρειου» «Ιδρύματος ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ» («ΑΛΦΑ 1», 6-7/10/2007, σελ.23). Στις εκλογές του 2000 στελέχη της νεολαίας ΠΟΛ.ΑΝ. του Α.Σαμαρά προσχωρούν στις ναζι-φασιστικές Οργανώσεις «Πρώτη Γραμμή» (Κ.Πλεύρη) – «Εθνικό Μέτωπο» (Μ.Βορίδη): οι Σ.Χατζηπαρασκευάς, Γρ.Βλαχάκης, Ν.Μπαρμπούνης και Αντ. Καλαμαράς καθώς και το πρώην στέλεχος της ΝΔ Μ.Μανωλάκος. Στελέχη του ΛΑΟΣ Θ.Μυλωνόπουλος και Βασιλική Τσαμπιέρη (αγκιστρωμένη απ’ την «Κ»ΝΕ, τωρινή «πρόεδρος γυναικών» του ΛΑΟΣ, «ΑΛΦΑ 1», 6-7/10/2007, σελ.23) συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ του Νικήτα Κακλαμάνη («Ελευθεροτυπία» 23/9/2006, σελ. 68), ενώ ο Γ.Καρατζαφέρης, που επανειλημμένα διακηρύσσει απ’ τα τηλεπαράθυρα: «η Νέα Δημοκρατία είναι το σπίτι μου», δικαιολογημένα θεωρεί το Ν.Κακλαμάνη «ομοϊδεάτη» του.

Τα τελευταία χρόνια, όπως είναι γνωστό, πολλά στελέχη, ακόμα και βουλευτές, της ΝΔ συμμετέχουν και στις φασιστικές εκδηλώσεις για το «Μεγαλέξανδρο» που τις πρωτοργάνωσαν η «Χρυσή Αυγή» και ο «Στόχος» (και κατά δήλωση του ναζι-φασίστα νεο-ορθόδοξου εθνικιστή Κυριάκου Βελόπουλου-«Δίαυλος»), οι οποίοι όμως δεν θέλουν να ανακοινώνονται τα ονόματά τους. ‘Ενας απ’ αυτούς είναι και ο Κ.Κιλτίδης που πέρασε απ’ το «Κόμμα της 4ης Αυγούστου» του ναζι-φασίστα Πλεύρη στη Νέα Δημοκρατία και τώρα είναι υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: «ο βουλευτής Κώστας Κιλτίδης, με τη γνωστή προϋπηρεσία του στο «Κόμμα 4ης Αυγούστου», περιφέρεται στο βάθρο, αλλά ζητεί να μην ανακοινωθεί η παρουσία του. Καμένος από το Βίτσι, φυσάει και τον Αλέξανδρο» («Ελευθεροτυπία» 23/6/2002 σελ. 45).

Άλλα δυο ηγετικά στελέχη και βουλευτές της ΝΔ, οι Β.Πολύδωρας και Τίμος Χριστοδούλου σπεύδουν τον Απρίλη του 2003 να υποδεχθούν στην Αθήνα το διαβόητο ναζι-φασίστα άγγλο «ιστορικό» Ντέϊβιντ Ιρβινγκ, τον «μύστη της αλήθειας» κατά Πολύδωρα («Ελευθεροτυπία» 16/10/2005 σελ. 55), ενώ o πάντα χασκογελών Γ.Αλογοσκούφης δεν μπορεί να συγκρατήσει τον ακραίο ρατσισμό του: «κυρίες και κύριοι θα μπορούσαμε να το κλείσουμε αυτό, γιατι έτσι κι’ αλλιώς δείχνει έναν αράπη αντί να δείχνει έναν άνθρωπο» (Γ.Αλογοσκούφης, από ομιλία του σε εκδήλωση του ΟΠΑΠ, 9 Σεπτέμβρη 2007, Alpha TV)

Αλλά και ο ιδρυτής-αρχηγός του ναζι-φασιστικού ΛΑΟΣ, Γ. Καρατζαφέρης, δεν διαγράφτηκε από τη ΝΔ για τις ναζι-φασιστικές του απόψεις, αλλά επειδή επιτέθηκε «απρεπώς» στον Κ.Καραμανλή: «ο κ. Καρατζαφέρης δεν αποπέμφθηκε από τη ΝΔ για ιδεολογικούς λόγους, αλλά γιατί επιτέθηκε προσωπικά στον κ. Καραμανλή. Αντιθέτως, όταν μερικά χρόνια πριν ο κ. Καρατζαφέρης, όντως βουλευτής της ΝΔ, κατηγόρησε τον τότε αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Χρήστο Ροζάκη για την ε β ρ α ϊ κ ή του καταγωγή, η ΝΔ αρνήθηκε να καταδικάσει την ενέργεια αυτή του βουλευτή της» («Ελευθεροτυπία» 16/10/2002). Το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ ούτε τότε προφανώς δεν ενοχλήθηκε γι’ αυτή την αντισημιτική δήλωση Καρατζαφέρη.

Τέλος, ο γάλλος ναζι-φασίστας Ζαν Μαρί Λεπέν, που γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα τι εκπροσωπεί και υπερασπίζει η ΝΔ σε ερώτηση γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει «ένα ανάλογο κόμμα σαν το Εθνικό Μέτωπο» απάντησε: «Υπάρχει ένας λόγος γι’ αυτό. Νομίζω ότι η θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι αρκετά δεξιά και έτσι μπορεί να απορροφά ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων που θα ήθελαν να υποστηρίξουν ένα κόμμα σαν το Εθνικό Μέτωπο. Έχω φίλους Έλληνες που είναι κοντινοί σε μας και οι οποίοι είναι ενταγμένοι στη Νέα Δημοκρατία» («Ελευθεροτυπία» 6/2/2002, σελ. 12-13).

11. ΝΔ – αδελφά ευρωπαϊκά κόμματα.

 Η ΝΔ είναι μέλος του υπεραντιδραστικού φασίζοντος Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) με τα γνωστά αντικομμουνιστικά φασιστικά «Μνημόνια» με τίτλο «καταδίκη του ολοκληρωτικού κομμουνισμού»: το πρώτο είχε συνταχθεί τον Ιούνιο του 2003 από ομάδα του ΕΛΚ με επικεφαλής τον Rene Van der Linden και ψηφίστηκε στο 16ο συνέδριο του ΕΛΚ (4-5 Φλεβάρη του 2004) με παρόντες βουλευτές της ΝΔ και τον ίδιο τον Κ.Καραμανλή (αντιπρόεδρο τότε του ΕΛΚ), το άλλο συντάχθηκε το Δεκέμβρη-Γενάρη 2006 απ’το Σουηδό φασίστα Ευρωβουλευτή Γκόραν Λίντμπλαντ, ηγετικό στέλεχος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Σουηδίας, το οποίο είναι μέλος του ΕΛΚ, ενώ ο Franco Frattini της Forza Italia (κόμμα του υμνητή του Μουσολίνι, Σ.Μπερλουσκόνι), ηγετικό στέλεχος του ΕΛΚ και υπεύθυνος για ζητήματα ασφάλειας της ΕΕ, είχε προσπαθήσει να απαγορέψει ακόμα και τα κομμουνιστικά σύμβολα. Ορισμένα απ’ τα αντιδραστικά φασίζοντα μεγαλοαστικά κόμματα που συγκροτούν το ΕΛΚ, έχουν σχηματίσει κυβερνήσεις με ανοιχτά φασιστικά κόμματα, υμνητές και θαυμαστές των φασιστών εγκληματιών Μουσολίνι-Χίτλερ, όπως στην Αυστρία μεταξύ του Σιούσελ και του προκλητικού χιτλερίσκου Γκ.Χάιντερ, Ολλανδία, Ιταλία (Τ.Φίνι της «Εθνικής Συμμαχίας» και Ου. Μπόσι της «Λέγκας του Βορρά»), κλπ. Την πρώτη φορά το αδελφό κόμμα της ΝΔ, Forza Italia, είχε συγκροτήσει κυβέρνηση με τη συμπαθούσα το ναζιφασιστικό κόμμα του χιτλερίσκου Χαϊντερ ρατσιστική «Λέγκα του Βορρά» του Ου.Μπόσι και την ανοιχτά φασιστική «Εθνική συμμαχία» του Τζ.Κ.Φίνι που χαρακτήριζε το Μουσολίνι σαν τον «μεγαλύτερο πολιτικό άντρα της Ιταλίας» και είχε στις γραμμές της τη γνωστή φασίστρια εγγονή του «Ντούτσε» , Αλεσσάνδρα Μουσολίνι, ενώ στις τελευταίες εκλογές ο ιταλός καραγκιόζης-φίλος του Κ.Καραμανλή, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που προκλητικά διεκήρυσσε: «ο Μουσολίνι δεν σκότωσε ποτέ κανένα, ο Μουσολίνι έστειλε τον κόσμο διακοπές με έξοδα του κράτους» («Ελευθεροτυπία» 12/9/2003), συνεργάστηκε ανοιχτά με την Αλεσσάντρα Μουσολίνι.

Στην Αυστρία σχηματίζεται (τέλη Γενάρη-αρχές Φλεβάρη2000) για πρώτη φορά μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και τη συντριβή του χιτλερο-φασισμού απ’ το αντιδραστικό μεγαλοαστικό «Λαϊκό Κόμμα» του Βόλφγκανκ Σιούσελ κυβέρνηση συνεργασίας με το ανοιχτά ναζι-φασιστικό «Κόμμα της Ελευθερίας» του χιτλερίσκου Γιοργκ Χάϊντερ – κυβέρνηση που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση για το ευρωπαϊκό προλεταριάτο και τους λαούς της Ευρώπης μετά την ήττα του χιτλερο-φασισμού και τον πιο αιματηρό πόλεμο της ιστορίας, το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Το μοναρχοφασιστικό «Λαϊκό Κόμμα» της Ισπανίας, αδελφό κόμμα της ΝΔ, έχει ιδρυθεί, ως γνωστόν, από τον πρώην υπουργό του φασιστικού καθεστώτος του Φράνκο, Μανουέλ Φράγα. Δεν έχει ποτέ καταδικάσει την αιματοβαμμένη φασιστική δικτατορία του Φράνκο, ο δε τότε αρχηγός του Χοσέ Μαρία Αθνάρ, φίλος του Κ.Καραμανλή («ήρθα να στηρίξω τον φίλο μου τον Κώστα») είναι εγγονός φανατικού υπερασπιστή του εγκληματία Φράνκο: «ο Ισπανός πρωθυπουργός είναι εγγονός του Μανουέλ Αθνάρ Ζουμπιγκαράϊ, πρώην Βάσκου εθνικιστή και ένθερμου οπαδού του δικτάτορα Φράνκο» («Ελευθεροτυπία» 12/3/2004, σελ. 64), μπλόκαρε πολλές φορές στο Ισπανικό κοινοβούλιο όλες τις πρωτοβουλίες καταδίκης της φασιστικής δικτατορίας του Φράνκο, αρνήθηκε, στις αρχές Δεκέμβρη 2003, να πάρει μέρος στην εκδήλωση που οργανώθηκε στο Ισπανικό κοινοβούλιο προς τιμή των θυμάτων της φασιστικής δικτατορίας του Φράνκο, ενώ δεν παρέλειψε το καλοκαίρι του 2003 να χρηματοδοτήσει το φασιστικό Ίδρυμα «Προστασίας της κληρονομιάς του Φραντσίσκο Φράνκο (1939-1975)» με 27.000 Ευρώ για να εκσυγχρονίσει τις εγκαταστάσεις και τα αρχεία τους με ηλεκτρονικούς υπολογιστές», Ίδρυμα του οποίου ηγείται η κόρη του Φράνκο και το οποίο, κατά τον υπουργό Πολιτισμού της κυβέρνησης Αθνάρ, Πιλάρ Ντε Καστίγιο, «υπερασπίζεται μια αναντίρρητη ερμηνεία της ιστορίας»: «το Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνο Ραχόϊ αποτελεί μετεξέλιξη της Εθνικής Συμμαχίας», του κόμματος που απορρόφησε τους πιστούς του Φράνκο και ακόμα δεν λέει να απαλλαγεί από την ιδεολογία του «εθνικοκαθολικισμού», ο οποίος αποτέλεσε και τον ιδεολογικό πυρήνα του φρανκισμού» («Ελευθεροτυπία» 21/10/2007, σελ.35).

Τώρα το μοναρχοφασιστικό «Λαϊκό Κόμμα» Ισπανίας με αρχηγό το Μαριάνο Ραχόϊ (διάδοχος του φασίστα Αθνάρ) αντιτίθεται και θεωρεί «μεγάλο λάθος» το νόμο της κυβέρνησης Θαπατέρο που καταδικάζει, παρόλο που αφήνει ατιμώρητους τους παλιούς Φρανκικούς φασίστες, τη φασιστική δικτατορία του Φρανκο: ««ο Θαπατέρο έφερε διχασμό και αντιπαράθεση και άνοιξε ξανά τις πληγές του παρελθόντος» δήλωσε ο Ανχελ Ασέμπες, γενικός γραμματέας του Λαϊκού Κόμματος. Το κόμμα αυτό ουδέποτε αποστασιοποιήθηκε από τον Φράνκο και πολλά μέλη του τρέφουν θαυμασμό γι’ αυτόν» («Βήμα»14/10/2007, σελ. Α35).

Έγινε εκτενέστερη αναφορά στο μοναρχοφασιστικό «Λακό Κόμμα» της Ισπανίας, γιατί οι αναλογίες και οι ιδεολογικο-πολιτικές ομοιότητές του με το αδελφό μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ είναι εμφανέστερες.

Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι σειρά αντιδραστικά φασιστικά κόμματα, μέλη του φασίζοντος Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), μεταξύ των οποίων και το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ δεν διαφέρουν ουσιαστικά απ’ τα ανοιχτά φασιστικά κόμματα που υμνούν προκλητικά τους Χίτλερ-Μουσολίνι.

Συμπερασματικά, τέλος, παρά την ελλιπέστατη αναφορά στο «βίο και την πολιτεία» της δοσιλογικής Δεξιάς (ΕΡΕ-ΝΔ), απ’ τα παραπάνω παρμένα στο σύνολό τους, προκύπτει αβίαστα και τεκμηριώνεται επαρκώς ο μοναρχοφασιστικός χαρακτήρας του μεγαλοαστικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας: 1. κυριαρχία σε ιδεολογικο-πολιτικό επίπεδο εθνικιστικών-σοβινιστικών-ρατσιστικών φασιστικών απόψεων, ακόμα και ναζι-φασιστικών, 2. αποτελεί ιστορικά συνέχεια της δοσιλογικής Δεξιάς δηλ. των μοναρχοφασιστικών κομμάτων («Λαϊκό Κόμμα» - «Ελληνικός Συναγερμός»-ΕΡΕ, απλά άλλαξε όνομα, 3. η ιστορική συνέχεια, πέρα απ’ τις θεωρητικές αναφορές, σε επίπεδο πολιτικής δράσης εκφράζεται-εκδηλώνεται με τη συμμετοχή ηγετικών στελεχών σε μοναρχοφασιστικές «αντισυμμοριακές» αλλά και σε δοσιλογικές φιέστες, 4. σε επίπεδο ηγετικών στελεχών εκφράζονται όχι μόνο φασιστικές αλλά και φιλομοναρχικές απόψεις, 5. σε επίπεδο βάσης συγκεντρώνει τη συντριπτική πλειοψηφία, το σύνολο σχεδόν (ελάχιστο μέρος βρίσκονται στις γραμμές των μικρών ναζι-φασιστικών Οργανώσεων) των εθνικιστικών-σοβινιστικών-ρατσιστικών φασιστικών δυνάμεων, θαυμαστών του Μεταξά και της φασιστικής Χούντας, αλλά και των μοναρχικών (30,82%=1.445.875, που ψήφισαν υπέρ της μοναρχίας, «Ρ» 10/12/1974) και ολόκληρο το επιζών κατακάθι των συνεργατών των κατακτητών και τους απογόνους τους καθώς και τους νέους θαυμαστές του δοσιλογισμού αλλά και τις στρατιές των χαφιέδων, τρομοκρατών, τραμπούκων, βασανιστών κλπ., κλπ. 6. στις γραμμές της ΝΔ βρίσκεται και το σύνολο σχεδόν του αντιδραστικού φασιστικού σκοταδιστικού φεουδο-αστικού Ιερατείου(= μια εν Χριστώ «εθνικοφροσύνη»), με αρχηγό το Χουντο-Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη,που πρόσφατα, στις 2 Μάη 2007, τίμησε τον αρχιΧίτη Γ.Γρίβα, συνεργάτη των φασιστών κατακτητών, συνεργάτη της Χούντας και επανειλημμένα επίδοξο δολοφόνο του Μακαρίου, καταθέτοντας στεφάνι στον τάφο του στην Κύπρο, 7. στη ΝΔ ανήκει το σύνολο των φασιστικών στελεχών του Στρατού, Ασφάλειας, Αστυνομίας, Αγροφυλακής, Δικαιοσύνης, κλπ.

Είναι βέβαια εντελώς αυτονόητο πως οι προαναφερόμενες απαγορεύσεις της ηγεσίας της ΝΔ συμμετοχής στους γάμους των Γλυξμπουργκ και την κηδεία του εγκληματία αρχιπραξικοπηματία Παπαδόπουλου δεν άλλαξαν ούτε είναι ποτέ δυνατόν να αλλάξουν τις φασιστικές και φιλομοναρχικές απόψεις των στελεχών και μελών αυτού του αντιδραστικού μεγαλοαστικού κόμματος.

Για να φανεί καλύτερα το μέγεθος της αντιδραστικότητας της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς («Λαϊκό Κόμμα»-«Ελληνικός Συναγερμός»-ΕΡΕ-ΝΔ) και η μετά τον πόλεμο, για πολλές δεκαετίες, κυριαρχία του δοσιλογισμού στον τόπο επιβάλλεται να μνημονευτεί, προπαντός για τους νεότερους, η περίπτωση της ΕΑΜΟ-ΕΛΑΣίτικης Αντίστασης. Πέρα απ’ τις παντοειδείς διώξεις, τις χιλιάδες εκτελέσεις αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και τις δεκάδες χιλιάδες στις φυλακές, τις εξορίες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα στη Ευρώπη που απαγορεύτηκε η Εθνική Αντίσταση - έκφραση του θανάσιμου ταξικού μίσους των εθνοπροδοτών δοσιλόγων συνεργατών των φασιστών κατακτητών απέναντι στους πατριώτες αντιφασίστες και κομμουνιστές που πολέμησαν τους κατακτητές.

Χρειάστηκαν να περάσουν σχεδόν 40 ολόκληρα χρόνια ως το 1982 για την αναγνώρισή της (δεν αφορά εδώ ο τρόπος αναγνώρισης) απ’ τη μεγαλοαστική κυβέρνηση Α.Παπανδρέου και μάλιστα όταν ήρθε προς ψήφιση στη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο (ψηφίστηκε απ’ τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και των δυο σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων Φλωράκη-Κύρκου), οι βουλευτές της μοναρχοφασιστικής ΝΔ αποχώρησαν όλοι απ’ τη Βουλή με επικεφαλής τον τότε αρχηγό τους Ε.Αβέρωφ σε ένδειξη αντίθεσης-διαμαρτυρίας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, απειλώντας ταυτόχρονα ότι όταν έρθουν στη κυβέρνηση θα καταργήσουν το σχετικό νόμο. Δεν τόλμησαν βέβαια να καταργήσουν το νόμο όταν έγιναν κυβέρνηση, όμως ο Μητσοτάκης έκοψε τις συντάξεις των αντιστασιακών.

Επομένως οι ισχυρισμοί των σοσιαλδημοκρατικών ηγεσιών των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ περί «φωτισμένης-δημοκρατικής» Δεξιάς και «αλλαγής» του χαρακτήρα της δοσολογικής Δεξιάς (ΕΡΕ) που τώρα φέρει τη νέα παραπλανητική ονομασία Νέα Δημοκρατία δηλ. ότι αυτή έγινε «δημοκρατικό κόμμα» - αλλά και των δεξιών οπορτουνιστικών «αντιχρουστσοφικών» εξωκοινοβουλευτικών Αριστερών Οργανώσεων – δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα: είναι αστικά ρεφορμιστικά μυθεύματα που αποπροσανατολίζουν την πάλη της εργατικής τάξης αλλά και την αντιφασιστική-αντιιμπεριαλιστική πάλη του λαού μας.

Η μοναρχοφασιστική Δεξιά δεν άλλαξε ούτε μετά την «μεταπολίτευση», όποιο «κουστούμι» κι’ αν φόρεσε («Λαϊκό Κόμμα»-«Ελληνικός Συναγερμός»-ΕΡΕ-ΝΔ) δεν έγινε ούτε είναι «δημοκρατικό κόμμα» παρόλο που κατ’ ευφημισμόν πήρε το όνομα «Νεα Δημοκρατία»: εκείνοι που άλλαξαν και πήγαν προς τα δ ε ξ ι ά είναι οι ηγεσίες των δυο σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ. Κι’ αυτό, πέρα απ’ την ορθή εκτίμηση των επαναστατών κομμουνιστών, επιβεβαιώνει και η αντίπερα όχθη, η αντίπαλη πλευρά δηλ. εκείνη του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ και μάλιστα ένας απ’ τους πιο «ήπιους», κατά τους χρουστσοφικούς, ηγέτες της διαβόητης «φωτισμένης Δεξιάς», ο Γ.Ράλλης, που δικαιολογημένα και ορθά διαπιστώνει ότι η ΕΔΑ του ΄58 «ήταν το φόβητρο, δεν είναι η σημερινή αριστερά. Δεν είναι. Η ημέρα με τη νύχτα. Και ήταν η ημέρα με τη νύχτα. Δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ της ΕΔΑ και της σημερινής αριστεράς. Ακόμη και του κομμουνιστικού κομματος σήμερα» («Ελευθεροτυπία» 25/11/2002, σελ.53). Όμως ο Γ.Ράλλης που οι σοσιαλδημοκρατική ηγεσία της Παπαρήγα τον παρουσιάζει «ήπιο» (πριν και μετά τη δικτατορία) ουσιαστικά τη διαψεύδει με τα λόγια του: «πριν από τη δικτατορία ήμουν των άκρων, αντικομμουνιστής φανατικός! Δεν μπορώ όμως να πώ ότι μαλάκωσα, επειδή δεν υπήρξα ποτέ αυτό που λέμε σκληρός άνθρωπος» («Ελευθεροτυπία 16/3/2006, σελ.4). Βέβαια οι σοσιαλδημοκράτες του «Κ»ΚΕ δεν παραλείπουν, στα χρόνια της «μεταπολίτευσης», να εξωραΐσουν και τον «μέγα εθνάρχη» φασίστα Κ.Καραμανλή ισχυριζόμενοι ότι δεν ήταν η κυβέρνηση Καραμανλή που δολοφόνησε το Γρηγόρη Λαμπράκη, αλλά ότι αυτός απλά «δέχτηκε τη δολοφονική επίθεση των οργάνων του παρακράτους» (Ν.Μπογιόπουλος: «Ρ» 26/5/2007, σελ.31), να τον παρουσιάσουν ως «αντιφασίστα» που στις 29 Νοέμβρη 1967 «παίρνει θέση κατά του καθεστώτος των συνταγματαρχών» (Ν.Μπογιόπουλος: «Ρ» 29/11/2005, σελ.39) και ακόμα δεν διστάζουν να τον παρουσιάσουν σαν «αντιμοναρχικό»: «μετά τη ρήξη με τη μοναρχία και την παρένθεση της στρατιωτικής δικτατορίας ο Κ.Καραμανλής γίνεται ο ηγεμόνας στις πολιτικές επιλογές» (Ο.Κολοζώφ: «Ρ» 29/3/2007, σελ.12).

Παρόλα αυτά για τη σοσιαλδημοκράτισσα Παπαρήγα η ΝΔ όχι μόνο δεν είναι μοναρχοφασιστικό κόμμα αλλά απεναντίας γι’ αυτήν είναι ένα αστικό «δημοκρατικό κόμμα» που έχει τάχα «εκσυγχρονιστεί» και που επιπλέον, άκουσον-άκουσον, έχει ξεπεράσει ακόμα και τον «ακραίο αντικομμουνισμό»: «απέβαλε φραστικά τουλάχιστον τους ακραίους αντικομμουνισμούς» («Ρ» 12/6/2005, σελ.5).

Τον ψευδή παραπλανητικό αλλά πρωτ’ απ’ όλα αντιδραστικό αυτόν ισχυρισμό της Παπαρήγα διαψεύδει ο συνεχής, άκρατος και λυσσαλέος αντικομμουνισμός της ΝΔ, και μάλιστα ως κυβέρνησης, που είναι τέτοιου μεγέθους και τέτοιας έκτασης που υποχρεώνεται κάπου-κάπου να τον σημειώνει ακόμα και η αστική σοσιαλδημοκρατική φυλλάδα «Ριζοσπάστης»: «η ΕΡΤ προπύργιο αντικομμουνισμού» («Ρ»27/10/2006, σελ 1) και: «η ΕΤ-1 μαζί με την ΕΤ-3 έχουν αναλάβει εργολαβικά την αντικομμουνιστική σταυροφορία!» («Ρ» 21/9/2006, σελ. 32).

Παρά την πληθώρα αντικομμουνιστικών δηλώσεων στελεχών της ΝΔ η Παπαρήγα ισχυρίζεται ότι η ΝΔ έχει ξεπεράσει τον «ακραίο αντικομμουνισμό». Να μια από αυτές, εκείνη του ανιψιού του «μέγα εθνάρχη» Κ.Καραμανλή, και «μεγάλου στρατηλάτη» Λιάπη: «η δεξιά ήταν η παράταξη που λύτρωσε την Ελλάδα από τον κομμουνιστικό κίνδυνο» («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» 23/11/2003, σελ.18).

12. Κυβέρνηση Καραμανλή.

Η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-΄55» δεν χαρακτηρίζει φασιστική την κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ παρόλο που κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων των φοιτητών-πανεπιστημιακών, με το χαρακτηρισμό κομμάτων της αντιπολίτευσης ως «έκνομων», το κλείσιμο των μικροφώνων σε αρχηγό κοινοβουλευτικού κόμματος, τα ξεσπάσματα a la Ντούτσε του νυσταλέου Καραμανλή πρώτα από τις Βρυξέλλες μιλώντας για «φασίστες» και «φαινόμενα φασισμού» και ύστερα στο ντιμπέϊτ για «ταραξίες» φοιτητές-καθηγητές, τις παρακολουθήσεις των φοιτητών, την πρωτοφανή και προκλητική πρόσκληση προς τα προεδρεία των ΠΟΣΔΕΠ-ΟΛΜΕ να παρουσιαστούν στον εισαγγελέα: «να παρουσιαστούν ενώπιον του εισαγγελέα «δι’ υπόθεσίν τους» εν όψει του σημερινού πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου, εκλήθησαν χθες ο πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ Λ.Απέκης και ο γ. γραμματέας Γ.Μαϊστρος» («Ελευθεροτυπία» 15/2/2007, σελ.1), κλπ., κλπ., σημειώθηκε σαφής φασιστική εκτροπή, όμως ταυτόχρονα δεν παραλείπει να διαπιστώνει επικίνδυνο βάθεμα της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής (σε συνδυασμό και με τη φασιστικοποίηση (Σένγκεν, τρομονόμοι, κλπ.) που παρατηρείται στις χώρες-μέλη της ΕΕ), ανάμεσα στ’ άλλα, και με τη διαβόητη «επανίδρυση του κράτους» δηλ. την επανίδρυση του κράτους της φασιστικής Δεξιάς, την ένταση της αστυνομοκρατίας και της φασιστικής τρομοκρατίας.

Η αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή μετά τις φασιστικού τύπου ενέργειές της φίμωσης αρχηγού κόμματος (έκλεισε τα μικρόφωνα στον Αλαβάνο) στη Βουλή από το Γ. Σούρλα – που ορθά η δημοσιογράφος Ντόρα Νταϊλιάνα χαρακτήρισε πράξη «φασιστικής αντίληψης» για να παραπεμφθεί, μετά από απαίτηση του Σούρλα, στο πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ – και την πρόταση απ’ τον ίδιο, άξιο απόγονο των τρομοκρατών, σφαγέων και δολοφόνων του λαού του θεσσαλικού κάμπου Σουρλαίων, καθαίρεσης από επίτιμο αρχηγό ΓΕΝ του Ναυάρχου Αντ. Αντωνιάδη για τις θρησκευτικές του αντιλήψεις (άθεος) προχώρησε στο φασιστικό της δρόμο ζητώντας, δια στόματος του γελοίου φασιστοειδούς Β.Πολύδωρα, «δήλωση μετανοίας» και «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων» από το ΣΥΝ. Επιπλέον χαρακτήρισε τη δράση του «έκνομη» δηλώνοντας: «η διαφορά μας είναι ότι εγώ είμαι νόμιμος και αυτοί είναι έκνομοι» («Αυγή» 28/12/2006, σελ. 3).

Ορθότατη και εξαιρετικά επίκαιρη είναι η διαπίστωση του επίτιμου αρχηγού ΓΕΝ ναυάρχου Αντ. Αντωνιάδη για τη φασιστική στάση του Σούρλα: «τη θεωρώ επικίνδυνη, γιατί η έκπτωση μου είναι το μόνο που μπορεί να ζητήσει ο κ. Σούρλας στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είμαι σίγουρος ότι αν προεβλέπετο φυλάκιση θα ζητούσε τη φυλάκισή μου, και αν προεβλέπετο πυρά, θα με έστελνε στην πυρά. Αν είχε τις δυνατότητες, νομοθετικές ή συνταγματικές, θα έκανε κανονικό κυνήγι μαγισσών» («Βήμα» 18/11/2006, σελ. Α18).

Μετά από όλα αυτά φθάνουμε στην προσχεδιασμένη απ’ την κυβέρνηση δολοφονική επίθεση και στο πρωτοφανές αιματοκύλισμα του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου της 8ης Μάρτη απ’ τα ΜΑΤ, την ίδια ώρα που στη Βουλή ψηφίζονταν μόνο απ’ τη ΝΔ ο αντιδραστικός νόμος-πλαίσιο, που, ανάμεσα στ’ άλλα, καταργεί και το πανεπιστημιακό άσυλο, ακόμα και στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου, που δεν είχε τολμήσει ούτε η χούντα του Παπαδόπουλου να θίξει, για να φτάσουμε στο πρωτοφανές χουντο-φασιστικό παραλήρημα της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή δια στόματος του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ Κώστα Τασούλα στη Βουλή που διακήρυξε δημόσια και προκλητικά από το βήμα του αστικού κοινοβουλίου που είχε καταργηθεί απ’ τη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία της Χούντας των εγκληματιών συνταγματαρχών: «η απειλή να χαρακτηριστείς ότι εκστομίζεις χουντικές απόψεις δεν πτοεί πλέον κανέναν. Δεν με νοιάζει να λέτε ότι έχω τέτοιες απόψεις» και συνεχίζει το προκλητικό φασιστοειδές της Νέας Δημοκρατίας: «χούντα είναι αυτοί που έχουν διαλύσει τα πανεπιστήμια, χούντα είναι αυτοί οι οποίοι κρύβονται μέσα στο καταχρηστικό άσυλο και εμποδίζουν τις σπουδές της πλειοψηφίας των Ελλήνων φοιτητών», για να τον ακολουθήσει απ’ τις Βρυξέλλες ο ίδιος ο Πρωθυπουργός χαρακτηρίζοντας φασίστες τους φοιτητές-πανεπιστημιακούς.

Σ’ άλλο σημείο το Χουντο-φασιστοειδές της ΝΔ μίλησε για «εκπροσώπους μειοψηφιών τους οποίους ανεχόμαστε γιατί τους κληρονομήσαμε από τη μεταπολίτευση, που υπήρχε ανάγκη να αποδειχτεί ότι η Ελλάδα έχει περίσσευμα ελευθερίας», εννοώντας προφανώς τα δυο συμμετέχοντα σήμερα στη Βουλή σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ. Οι φασιστικές απόψεις του Κ.Τασούλα, που εδώ τις εκφράζει ως εκπρόσωπος της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή, δεν είναι εντελώς άγνωστες αφού είχε πρωτοστατήσει, στις 29/1/2003 («Ελευθεροτυπία» 30/1/2003, σελ.6), μ’ ένα λογύδριο-φασιστικό παραλήρημα κατά τη διάρκεια συζήτησης στη Βούλη για την κύρωση της φασιστικής τρομοκρατικής διεθνούς σύμβασης που έφερε τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Για την καταστολή τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων» (κυρώθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη με τη στήριξη όλων των βουλευτών της ΝΔ).

Εκείνες τις μέρες των μαχητικών κινητοποιήσεων των φοιτητών-πανεπιστημιακών παράλληλα με τις φασιστικές δολοφονικές επιθέσεις – μ’ εντολή προφανώς της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή και εφαρμόζοντας στην πράξη την αντιδραστική, προς τους αστυνομικούς, ρήση Μητσοτάκη: «εσείς είστε το κράτος» – των «πραιτοριανών» του αρχικανίβαλου της φασιστικής δεξιάς Πολύδωρα (Β.Π: «δεν είμαι δεξιός κανίβαλος», «Ελευθεροτυπία» 16/2/2006, σελ.6) με τα γκλομπς και τις σιδηρογροθιές, αλλά και τη δολοφονική δράση των κουκουλοφόρων όπως στην περίπτωση της δολοφονικής επίθεσης στον κύπριο φοιτητή στη Θεσσαλονίκη (για την οποία το φασιστοειδές, Διονύσης Ψωμιάδης δήλωσε στο ραδιοσταθμό «Λίμπερο»: «το μόνο λάθος της Αστυνομίας είναι ότι το έκανε φανερά… θα έπρεπε να τον είχαν μπουζουριάσει…» «Νέα» 1/3/2007, σελ. 4), αλλά και στην Αθήνα όπως κατάγγειλε ο καθηγητής Νίκος Μπελαβίλας: «προχθές, στο δελτίο ειδήσεων του «Μέγκα», ο καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Νίκος Μπελαβίλας κατήγγειλε ότι είδε ο ίδιος κουκουλοφόρους να βγαίνουν από κλούβα της Ασφάλειας. Η σοβαρότατη αυτή καταγγελία φαίνεται ότι δεν συγκίνησε κανέναν ιθύνοντα» («Ελευθεροτυπία» 19/1/2007, σελ. 8 και 24/1/2007, σελ.9, «Αυγή» 18/1/2007, σελ.3), εξελίσσεται και μια χωρίς προηγούμενο φασιστική παραληρηματική εκστρατεία στα κανάλια της τηλεόρασης από βουλευτές της ΝΔ σε συγχορδία με το ναζι-φασιστικό ΛΑΟΣ εναντίον των φοιτητών-πανεπιστημιακών.

Απ’ τον αντιδραστικό αυτό χορό δεν μπορούσαν να λείψουν και διάφορα ΝΔημοκρατικά στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μεταξύ των οποίων ο φασίστας Δήμαρχος της Σπάρτης Σαράντος Αντωνάκος (ΝΔ) που απευθυνόμενος στην τότε υπουργό Παιδείας Μ.Γιαννάκου δηλώνει με απίστευτο φασιστικό μένος: «είμαστε μαζί σας! Μην κωλώσετε! Σήμερα 50 βλαμμένα έκαψαν το Πολυτεχνείο. Πετσοκόφτε τους!» («Ελευθεροτυπία» 1/3/2007, σελ.2).

Την ίδια στιγμή στα Πανεπιστήμια ομάδες κρούσης της φασιστικής ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ(ΝΔ) προσπαθούν με τρομοκρατικές τραμπούκικες επιθέσεις, ξυλοδαρμούς με ξύλα, ρόπαλα και σίδερα (Νομική, Πάντειο κλπ.) να σπάσουν τις καταλήψεις στις διάφορες πανεπιστημιακές Σχολές.

Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ όχι μόνο δεν αντιτάχθηκε και δεν άσκησε κριτική, όπως θα έπραττε κάθε δημοκρατικό και αντιφασιστικό κόμμα, στη φασιστική εκτροπή, απεναντίας τη στήριξε με τη στάση και τις δηλώσεις της και προπαντός μ’ εκείνη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Α.Σκυλάκου που αντί να καταδικάσει τη φασιστική στάση της κυβέρνησης, κατηγόρησε το ΣΥΝ και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά δηλώνοντας ως άλλος Πολύδωρας: «υπάρχουν δυνάμεις, είτε είναι εντός του Κοινοβουλίου είτε εκτός, οι οποίες δεν παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα περιφρούρησης» («Αυγή» 16/3/2007, σελ.5).

Αν την τελευταία 4ετία με την προκλητική στήριξη της αντιδραστικής πολιτικής του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ η σοσιαλδημοκράτισσα Α.Παπαρήγα έχει εξελιχθεί στην πλέον κακόφημη παλλακίδα του Κ.Καραμανλή και σε μια αδέξια δικηγορίσκο της πολιτικής του και οι ρεφορμιστές ηγέτες του ΠΑΜΕ σε ξεπλυμένες, απ΄τους καθημερινούς χορούς, φιλοκυβερνητικές μπαλαρίνες, από δεκαετίες πριν με εθελοντική επιλογή της έχει αναλάβει τον τρισάθλιο προδοτικό ρόλο συστηματικού, εργολαβικού χαρακτήρα, εξωραϊσμού της ΝΔ προβάλλοντάς την ως «κόμμα δημοκρατικό», έχει εκφυλιστεί σε μια υπάκουη μα και ξετσίπωτη υπηρετριούλα εξασφαλίζοντας μια μόνιμη απασχόληση στο νυχτερινο-ημερήσιο στριπτιτζάδικο της Ρηγίλης μαζεύοντας τα «δημοκρατικά» ρούχα και προσπαθώντας απελπισμένα να ξαναντύσει το ολόγυμνο αφεντικό της δηλ. το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ που κάθε λίγο και λιγάκι νοιώθει ασφυξία και «σκορπάει» τα ψευτοδημοκρατικά ρούχα για να επιδεικνύει τα φασιστικά του κάλλη. Αυτή είναι η κατάληξη και η κατάντια του ντόπιου χρουστσο-μπρεζνιεφικού ρεβιζιονισμού.

Η «Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-΄55) δηλ. οι επαναστάτες κομμουνιστές σταλινιστές-ζαχαριαδικοί δεν περιορίζουν την κριτική μόνο στην ακραία νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική και τα αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ αλλά την επεκτείνουν και στα αντιδραστικά μέτρα βαθέματος της φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής. Δίνουν επιπλέον ιδιαίτερη σημασία και στο ιδεολογικο-πολιτικό επίπεδο, διεξάγοντας συστηματικά την ιδεολογική ταξική πάλη με την κριτική τους στις φασιστικές-εθνικιστικές-ρατσιστικές κλπ. και φιλομοναρχικές απόψεις και αποκαλύπτοντας συνάμα τη συμμετοχή των στελεχών της στις φιλο-βασιλικές και μοναρχοφασιστικές «αντισυμμοριακές» φιέστες καθώς και τις εθνοπροδοτικές δοσιλογικές φιέστες (αυτό αφορά και το ναζι-φασιστικό ΛΑΟΣ).

Παρόμοια κριτική δεν ασκείται στα άλλα αστικά κόμματα, το μεγαλοαστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ και τα δυο σοσιαλδημοκρατικά κόμματα «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ, για τον εντελώς απλό λόγο ότι στις γραμμές τους δεν εκφράζονται ως τώρα φασιστικές, φιλομοναρχικές και φιλοδοσολογικές απόψεις ούτε συμμετέχουν στελέχη τους σε φιλοβασιλικές, μοναρχοφασιστικές «αντισυμμοριακές» και δοσιλογικές φιέστες (εκφράζονται μόνο εθνικιστικές απόψεις στην περίπτωση στελεχών του ΠΑΣΟΚ και του «Κ»ΚΕ, στις οποίες ασκείται κατά καιρούς ανάλογη κριτική).

Συνεχίζεται

Οικονομικές ενισχύσεις - Συνδρομές

Ντόβας Δημ. 100 Δαμιανάκος Δ. 25
Κόκκα Νίκη 50 Ζαχαρόπουλος Ε. 20

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

«Αξιοπρεπής συμπεριφορά του κόμματος» ή επαίσχυντη και αντιδραστική φιλοεκκλησιαστικη-φιλοθρησκευτική στάση της ηγεσίας του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ κατά την ορκωμοσία της νέας Βουλής;

Θερμή επαναστατική παράκληση

ΠΚΣ-«Κ»ΝΕ: Από την περσινή κατά των καταλήψεων συνεργασία με τη ΔΑΠ στις συναντήσεις με τον πρώην ΟΝΝΕΔίτη νέο υπουργό Παιδείας Στυλιανίδη

Εργασιακός μεσαίωνας στην Πάτρα - Εργαζόμενοι στο εδώλιο του κατηγορουμένου επειδή ζητούσαν τα δεδουλευμένα τους

Αποφασιστικά, σταθερά και με συνέπεια στον επαναστατικό δρόμο των Λένιν-Στάλιν. Σχετικά με το χαρακτήρα των αστικών και ρεβιζιονιστικών κομμάτων και την ιδεολογικό-πολιτική κριτική σ’ αυτά (συνέχεια από το προηγούμενο)

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55