Εφημερίδα Ανασύνταξη
Θέσεις
Αφίσες
Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αρ. Φύλ. 268 15-28/2/2008Αρ. Φύλ. 268 15-29 Φλεβάρη 2008
Η εργατική τάξη και τα εκατομμύρια των εργαζομένων σε όλη τη χώρα μπορούν και πρέπει να αποκρούσουν την επίθεση της κυβέρνησης στο Ασφαλιστικό
Μόνο οι ενωτικές και μαζικές μαχητικές κινητοποιήσεις μπορούν να ματαιώσουν τα αντεργατικά κυβερνητικά σχέδια
Οι ξεχωριστές απεργοσπαστικές συγκεντρώσεις των ρεφορμιστών του ΠΑΜΕ είναι στην υπηρεσία της κυβέρνησης Καραμανλή

ΟΙ δυο μεγαλειώδεις και εντυπωσιακά πολύ μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη (12/12/2007) και Φλεβάρη (13/2/2008) με την πρωτόγνωρη συμμετοχή των εργαζομένων σε αυτές που εξασφάλισαν συγκεντρώσεις πρωτοφανούς μαζικότητας πανελλαδικά – παρά τις διασπαστικές ξεχωριστές, απεργοσπαστικές, προς όφελος του κεφαλαίου και στην υπηρεσία της κυβέρνησης, συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ – έδειξαν εκ νέου ότι η εργατική τάξη και τα εκατομμύρια των εργαζομένων είναι σε θέση και μπορούν να αποκρούσουν τη νέα σφοδρή επίθεση της αντιδραστικής κυβέρνησης Καραμανλή για το Ασφαλιστικό όπως συνέβηκε και με την περίπτωση της μεγαλοαστικής κυβέρνησης Σημίτη το 2001 (μια πρώτη νίκη και ταυτόχρονα πρώτη ήττα της κυβέρνησης είναι η εκπαραθύρωση, μετά την πρώτη απεργία, του τότε υπουργού Απασχόλησης Β. Μαγγίνα).

Το ότι η κυβέρνηση των «νταβατζήδων» φοβάται τις μεγάλες κινητοποιήσεις, αυτό φάνηκε και απ την τελευταία εμφάνιση του Καραμανλή στη Βουλή, εμφάνιση που δικαιολογημένα έδινε την εικόνα ενός σοβαροφανούς αλλά πανικόβλητου πρωθυπουργού που ανάλωσε το χρόνο της ομιλίας του σε φλυαρίες και γελοίες γενικότητες. Εναγωνίως προσπαθούσε να παραστήσει τον «ατρόμητο» και «ατάραχο» αλλά στην πραγματικότητα οι κάμερες έδειχναν μια τρεμάμενη φιγούρα που δεν μπορούσε να κρύψει την εμφανή ταραχή και νευρικότητά του. Παρά τις όποιες δημαγωγικού χαρακτήρα διαβεβαιώσεις για δήθεν διατήρηση των κατακτήσεων των εργαζομένων, η κατάσταση σε περίπτωση που τα αντεργατικά μέτρα περάσουν θα είναι εντελώς διαφορετική. Υλοποίηση των σχεδιαζόμενων αντιασφαλιστικών μέτρων σημαίνει πλήρης κατεδάφιση όλων των κατακτήσεων.

Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι η εργατική τάξη και τα εκατομμύρια των εργαζομένων όλης της χώρας μπορούν και πρέπει να αποκρούσουν την επίθεση της κυβέρνησης Καραμανλή στο Ασφαλιστικό, αρκεί να κινηθούν στις παρακάτω κατευθύνσεις:

Πρώτο, πρέπει να ασκήσουν πίεση στους ρεφορμιστές ηγέτες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ για την κήρυξη νέων απεργιών.

Δεύτερο, δεν πρέπει να έχουν καμία εμπιστοσύνη στις προθέσεις και επιδιώξεις των ρεφορμιστών εργατοπατέρων των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ΠΑΣΚΕ, ΠΑΜΕ, ΑΥΤ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (για τους αντιδραστικούς της ΔΑΚΕ δεν χρειάζεται να γίνει λόγος, αυτοί βρίσκονται ανοιχτά στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου).

Τρίτο, πρέπει να δουλέψουν δραστήρια στα σωματεία για όσο το δυνατό μεγαλύτερη συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις ώστε αυτές να πάρουν μαζικό χαρακτήρα και να καταστούν έτσι μια ισχυρή και υπολογίσιμη δύναμη, τη μόνη που φοβάται και τρέμει η κυβέρνηση.

Τέταρτο, οι προσπάθειες κινητοποίησης πρέπει να έχουν ως αφετηρία και βάση την ενότητα που είναι η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει μεγάλη συμμετοχή και μαζικότητα των απεργιακών κινητοποιήσεων, εντελώς απαραίτητης για την επιτυχή απόκρουση της αντιασφαλιστικής κυβερνητικής επίθεσης.

Πέμπτο, να καταπολεμηθεί αποφασιστικά η συνειδητά απεργοσπαστική φιλοκυβερνητική στάση των ρεφορμιστών ηγετών του ΠΑΜΕ – που διασπά ευθύς εξαρχής το μέτωπο της ενότητας των εργαζομένων στις απεργιακές κινητοποιήσεις για το Ασφαλιστικό, ματαιώνει τη μαζικότητα και υπονομεύει την πάλη τους, οδηγώντας την αναπόφευκτα σε αποτυχία – στάση που, πέρα απ΄ το λαθεμένο της χαρακτήρα, βρίσκεται, εκτός των άλλων, στην υπηρεσία των συμφερόντων του κεφαλαίου και είναι εναρμονισμένη με τα σχέδια της κυβέρνησης Καραμανλή και τα υπηρετεί (στα πλαίσια της συνεργασίας «Κ»ΚΕ-ΝΔ).

Η εξόφθαλμα και προκλητική φιλοκυβερνητική στάση των ρεφορμιστών του ΠΑΜΕ, που με τις απεργοσπαστικές ξεχωριστές συγκεντρώσεις εξυπηρετούν έτσι κι’ αλλιώς αντικειμενικά το κεφάλαιο γιατί υπονομεύουν-διασπούν την πάλη της εργατικής τάξης και γενικά όλων των εργαζομένων, κινούνται και υποκειμενικά στην προδοτική γραμμή της αντιδραστικής συνεργασίας «Κ»ΚΕ-ΝΔ δηλ. είναι συνειδητή επιλογή υλοποίησης αυτής της συνεργασίας που τελευταία διακηρύχθηκε εκ νέου απ’ το βήμα της Βουλής δια στόματος Παπαρήγα με την έκκλησή της προς την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους: «όχι το μέτωπο μόνο στη ΝΔ» («Ρ» 2/10/2007, σελ. 11), και γίνεται αυτή η ξετσίπωτη προδοτική δήλωση τη στιγμή που όλος ο λαός γνωρίζει ότι στην κυβέρνηση είναι μόνο το κόμμα της ΝΔ και μόνη της η κυβέρνηση Καραμανλή διαχειρίζεται σε κυβερνητικό επίπεδο τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Κλείνοντας ας επαναληφθεί ακόμα μια φορά: η εργατική τάξη και το σύνολο των εργαζομένων μπορεί μόνο με ΕΝΩΤΙΚΕΣ-ΜΑΖΙΚΕΣ απεργιακές κινητοποιήσεις να αποκρούσει τη νέα επίθεση του κεφαλαίου-κυβέρνησης στο Ασφαλιστικό. Χωρίς ΕΝΟΤΗΤΑ και ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων είναι άσφαιρα πυρά και εκ των πρότερων καταδικασμένες σε αποτυχία λόγω της αναποτελεσματικότητας, θα υποστούν μια νέα ήττα οι εργαζόμενοι και θα θρηνήσουν την απώλεια των κατακτήσεών τους. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και όλοι οι ρεφορμιστές εργατοπατέρες, μαζί τους και εκείνοι του ΠΑΜΕ, που όμως υπονομεύουν συνειδητά τη ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ των απεργιακών κινητοποιήσεων και ενεργούν ως απεργοσπαστικός μηχανισμός της κυβέρνησης Καραμανλή για να περάσει τα μέτρα της.

Πάνω σ’ αυτή τη γραμμή δηλ. της ΕΝΟΤΗΤΑΣ-ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑΣ, σε πολλές χώρες του κόσμου το προλεταριάτο και όλοι οι εργαζόμενοι έχουν σημειώσει επιτυχίες και αποκρούσει νικηφόρα τις επιθέσεις του κεφαλαίου παρά την απουσία επαναστατικών συνδικάτων (δυστυχώς σήμερα ρεφορμιστικά είναι τα συνδικάτα σε όλες τις χώρες). Τα παραδείγματα είναι πολλά μεταξύ των οποίων το 2001 για το Ασφαλιστικό στη χώρα μας, και εκείνο της νεολαίας-εργατών στη Γαλλία.


Φακελώθηκε και η απεργία της 13ης Φλεβάρη: όλα υπό το άγρυπνο προκλητικό «μάτι» της Ασφάλειας

Να ξηλωθούν οι χαφιεδοκάμερες παρακολούθησης των διαδηλώσεων-πορειών

Ακραία φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής

Και η τελευταία μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση της 13 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε κάτω από το άγρυπνο «βλέμμα» των χαφιεδοκάμερων της Ασφάλειας και φακελώθηκε κι’ αυτή, όπως και η προηγούμενη, στα αρχεία της.

Είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ διατήρησε τις κάμερες στους δρόμους. μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες, παράνομα και με το πρόσχημα της παρακολούθησης της κυκλοφορίας, με απώτερο κρυφό στόχο, όπως ήδη έχει αποδειχθεί, την υλοποίηση του φασιστικού μέτρου της παρακολούθησης και του φακελώματος όλων των λαϊκών κινητοποιήσεων, όλων των διαδηλώσεων και πορειών των εργαζομένων.

Η κυβέρνηση για την προώθηση του φασιστικού αυτού μέτρου έδωσε εντολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σανιδά να γνωμοδοτήσει υπέρ της χρησιμοποίησης των χαφιεδοκάμερων για την παρακολούθηση μελλοντικά όλων των διαδηλώσεων και πορειών από την Ασφάλεια δηλ. να καταγράφονται-φακελώνονται οι διαδηλωτές και το υλικό να χρησιμοποιείται από τα δικαστήρια αλλά και να διαφυλάσσεται στα αρχεία της.

Η γνωμοδότηση Σανιδά, σύμφωνα με συνταγματολόγους, είναι αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο νόμο 2770/1997 για την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Έτσι απ’ την 1η Νοέμβρη άρχισαν να παρακολουθούνται-φακελώνονται όλες οι διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες με πρώτο το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο εκείνης της ημέρας.

Όμως η εντολή του αντιδραστικού εισαγγελέα Σανιδά, που επέτρεψε την παρακολούθηση μέσω των καμερών, παρέκαμψε το Συμβούλιο της Επικρατείας και την Αρχή Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων με πρόεδρό του το Δ.Γουργουράκη, ο οποίος κατά τη διάρκεια της πορείας του Πολυτεχνείου έδωσε εντολή στους ελεγκτές της Αρχής να μεταβούν στη ΓΑΔΑ για έλεγχο. Κατά την επίσκεψη τους διαπίστωσαν το αναμενόμενο ότι δηλαδή οι κάμερες παρακολουθούσαν-κατέγραφαν τη διαδήλωση-πορεία. Όταν απευθύνθηκαν στον αρχηγό της Αστυνομίας γιατί γίνεται χρήση των καμερών παρακολούθησης, πήραν την απάντηση ότι «παρακολουθούν με εισαγγελική παραγγελία την κυκλοφορία και τους πεζούς», απάντηση που υποχρέωσε τους ελεγκτές να του παρατηρήσουν και να του «θυμίσουν» ότι εκείνη τη στιγμή η κυκλοφορία είχε διακοπεί.

Η παράνομη παρακολούθηση προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου Δ. Γουργουράκη και των μελών της Αρχής που οδηγήθηκαν-εξαναγκάστηκαν (19/11/2007) σε ομαδική παραίτηση (Δ. Γουργουράκης, πρόεδρος, Χρ. Παληοκώστας, αναπληρωτής αντιπρόεδρος, τακτικά μέλη Φ. Δωρής και Ν. Φραγκάκης και τα αναπληρωματικά Γρ. Πάντιου και Χρ. Πολίτης). Την άλλη μέρα παραιτήθηκε και ο Αγ. Παπανεοφύτου.

Ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Α. Μανιτάκης, δήλωσε σχετικά ότι «δεν έχει κανείς παρά να χαιρετίσει τη γενναία πράξη του προέδρου, ο οποίος έμπρακτα υπερασπίστηκε με αυτό τον τρόπο το κύρος και την ανεξαρτησία μιας ανεξάρτητης Αρχής» και σημείωσε την παραβίαση της συνταγματικής αρχής απ’ την πλευρά του εισαγγελέα Σανιδά και παρατήρησε ότι «η άσκηση της γνωμοδοτικής του εισαγγελέα του Α.Π., ο οποίος με τη γνωστή του γνωμοδότηση όχι μόνον αναμίχθηκε ανεπίτρεπτα στο έργο μιας συνταγματικής αρχής, αλλά εκφράστηκε απέναντί της με όρους ανοίκειους σε δικαστικό λειτουργό που οφείλει να σέβεται τη νομιμότητα και μάλιστα τη συνταγματική» («Ελευθεροτυπία» 20.11.2007, σελ. 12). Ο δε καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Ν. Αλιβιζάτος δήλωσε ότι «η υπόθεση των καμερών είναι σκάνδαλο» και ότι η «κύρια ευθύνη για την υπονόμευση του κύρους» των Ανεξάρτητων Αρχών (Συνήγορος του Πολίτη, ΑΣΕΠ, ΕΣΡ, Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ΑΔΑΕ) «βαρύνει τη σημερινή κυβερνητική πλειοψηφία, όμως δεν είναι άμοιρη ευθυνών και η αξιωματική αντιπολίτευση», ενώ κορυφαίο στέλεχος ανεξάρτητης Αρχής σχολίαζε ότι «η συμπεριφορά της κυβέρνησης αποτελεί πλήρη περιφρόνηση και προς το Συμβούλιο της Επικράτειας, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί προσφυγή» («Ελευθεροτυπία» 21.11.2007, σελ. 20).

Ο υπουργός Δικαιοσύνης ήταν αναμενόμενο να καλύψει την ενέργεια Σανιδά, αφού ο ίδιος είχε δώσει την εντολή εκ μέρους της κυβέρνησης.

Η γνωμοδότηση Σανιδά προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από τα κόμματα της αντιπολίτευσης (πλην ΛΑΟΣ), των νομικών κύκλων της χώρας αλλά και της γενικής συνέλευσης της Νομικής (21/11/2007) που κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση και τον υπουργό Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκη για προσβολή του κράτους δικαίου στην υπόθεση των καμερών.

Η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της Ν.Δ. δεν αρκέστηκε στην αντιδραστική γνωμοδότηση Σανιδά για τη χρήση των καμερών παρακολούθησης αλλά προχώρησε παραπέρα με την ψήφιση (13/12/2007) τροπολογίας που έφερε στη βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκης: «νομιμοποίησε» τη μόνιμη παρακολούθηση των διαδηλώσεων-πορειών απ’ τις χαφιεδοκάμερες. Η τροπολογία ψηφίστηκε μόνο απ’ τους κυβερνητικούς βουλευτές. Πρέπει να σημειωθεί ότι παρόμοιο φασιστικό μέτρο δεν έχει παρθεί σε καμία χώρα της ΕΕ.

Η «νόμιμη» πλέον εγκατάσταση των χαφιεδοκάμερων για την παρακολούθηση-φακέλωμα των διαδηλώσεων-πορειών αποτελεί ακραία μορφή φασιστικοποίησης της κοινωνικής ζωής, γιατί περιορίζει δραστικά τις δημοκρατικές ελευθερίες, στην πραγματικότητα καταργεί το δικαίωμα των ελεύθερων συγκεντρώσεων και πορειών.

Η κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ με την προώθηση αυτού του φασιστικού μέτρου της ηλεκτρονικής παρακολούθησης ολοκληρώνει την εγκαθίδρυση αστυνομικού κράτους χαφιεδοκρατίας και φακελώματος.

Καθήκον όχι μόνο των κομμουνιστών αλλά και όλων των αντιφασιστικών οργανώσεων είναι η οργάνωση της πάλης για την κατάργηση του ηλεκτρονικού φακελώματος, την κατάργηση του αστυνομικού κράτους της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς και το ξήλωμα των χαφιεδοκάμερων.


Μ’ αφορμή το θάνατο του Αρχιεπισκόπου

Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ: απ’ τη μόνιμη συνεργασία με τον επικεφαλής του αντιδραστικού φεουδοαστικού ιερατείου στον μετά θάνατο εξωραϊσμό των υπεραντιδραστικών εθνικιστικών-φασιστικών απόψεων του Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη

Για τους μαρξιστές είναι αυτονόητο πως η περίφημη πασίγνωστη και πολυεπαναλαμβανόμενη αντιδραστική ρήση «ο αποθανών δεδικαίωται» δεν ισχύει. Και πολύ περισσότερο δεν ισχύει για τη ζωή και τη δράση γνωστών προσωπικοτήτων της κοινωνικής ζωής, των οποίων η πορεία και η όποια δράση τους στην κοινωνία επιβάλλεται να αποτιμηθεί πάντα αντικειμενικά δηλ. να ελεγχθεί η ταξική τους στάση απέναντι στα οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικά προβλήματα, ειδικότερα στη σημερινή, ιστορικά ξεπερασμένη, αστική ταξική κοινωνία που διανύει περίοδο μεγάλης και αθεράπευτης κρίσης, πρωτόγνωρης σαπίλας, ολόπλευρης αποσύνθεσης και παρακμής.

Απ’ την πλευρά μας υποχρεωθήκαμε να ασκήσουμε επανειλημμένα οξύτατη κριτική στο «βίο και την πολιτεία» του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου δηλ. στη συγκεκριμένη πολύπλευρη δράση του ως ιεράρχη μα προπαντός, πέρα απ’ τις θρησκόληπτες αντιλήψεις που εκπροσωπούσε, στις υπεραντιδραστικές εθνικιστικές-σοβινιστικές, ρατσιστικές και φασιστικές απόψεις που μονίμως έκφραζε ως επικεφαλής της ηγεσίας της εκκλησίας για μια ολόκληρη δεκαετία (1998-2008).

Ας σημειώσουμε εντελώς σύντομα ότι ο Χριστόδουλος Παρασκευαϊδης, παρά τις εμετικού χαρακτήρα εξωραϊστικές, με αφορμή του θάνατό του, αναφορές των αστικών κομμάτων αλλά και του σοσιαλδημοκρατικού του «Κ»ΚΕ, έδρασε πάντα με συνέπεια στις αντιδραστικές του απόψεις και υπήρξε ως το τέλος που έφυγε απ’ τη ζωή ένας αμετανόητος χουντοφασίστας, ένας ρατσιστής, δημαγωγός, ακραίος και αδίστακτος επαγγελματίας πατριδοκάπηλος και ένας ως το τέλος έξαλλος εθνικιστής-σοβινιστής ιεράρχης. Δεν «γνώριζε» τίποτα για τα εγκλήματα των φασιστών συνταγματαρχών σε Ελλάδα (φασιστική βία, τρομοκρατία, δολοφονίες, εξορίες και φυλακές, βασανιστήρια, δολοφονίες δεκάδων φοιτητών στο Πολυτεχνείο, κλπ.κλπ.) και Κύπρο (φασιστικό πραξικόπημα, κλπ. και προδοσία του Κυπριακού), που όλα τα ευλόγησε: εγκλήματα και την προδοσία του Κυπριακού. Και δεν «γνώριζε» τίποτα ο θαυμαστής του συνεργάτη των γερμανών καταχτητών Χίτη Γρίβα και τόσων άλλων αντιδραστικών εθνοπροδοτών, επειδή κατά τη διάρκεια της στρατιωτικο-φασιστικής δικτατορίας «διάβαζε» (κατά δήλωσή του). Ποτέ βέβαια δεν καταδίκασε τα εγκλήματα της Χούντας, αλλά αντίθετα δεν παρέλειψε να στέλνει εγκωμιαστικά γράμματα στον αρχιεγκληματία φασίστα Παττακό.

Πέρα απ’ αυτά, κατά τη διάρκεια της θητείας του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο αναδείχθηκε σε ένα μωροφιλόδοξο ιεράρχη που ονειρεύτηκε να γίνει Πατριάρχης της Ελλάδας, επιδίωξη που αναπόφευχτα τον οδήγησε σε ρήξη με το Πατριαρχείο και σε μια οδυνηρή για τον ίδιο ήττα. Ακόμα εκμεταλλεύτηκε με τον πλέον προκλητικό και αισχρό τρόπο το θρησκευτικό συναίσθημα των πλατιών λαϊκών μαζών με τις φασιστικού χαρακτήρα «Λαοσυνάξεις» στην περίπτωση των ταυτοτήτων για να υποστεί και σ’ αυτό το ζήτημα άλλη μια εξίσου οδυνηρή ήττα. Πέρασε τη ζωή του ως Αρχιεπίσκοπος μέσα σε πρωτόγνωρη και προκλητική χλιδή με διαρκές όνειρο να εγκαθιδρυθεί στη χώρα μας ένα αντιδραστικό θεοκρατικό καθεστώς, ενώ τελευταία του δόθηκε επιτέλους η ευκαιρία να συγκυβερνήσει με τη φασιστική «Δεξιά του Κυρίου».

Είναι γνωστό ότι η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ είχε καθόλη τη διάρκεια της θητείας του Χριστόδουλου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο στενότατη και μόνιμη συνεργασία με το αντιδραστικό φεουδοαστικό ιερατείο, μια θαυμαστή συνεργασία όχι μόνο επειδή είχε φυτέψει στην «αυλή» του Περισσού τη δική του «τριανταφυλλιά» (= Τριανταφυλλιά (=Λιάνα) Κανέλλη) αλλά και γιατί στο χώρο της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ έχει πολλούς οπαδούς όπως και στο χώρο του «Ριζοσπάστη» με πρώτο και καλύτερο «ψυχοπαίδι» του (αλλά και της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς) τον «ταλαντούχο» γκεμπελίσκο Ν. Μπογιόπουλο*φανατικό υπερασπιστή της διατήρησης του θρησκεύματος στις ταυτότητες – που δε δίστασε να φτάσει στο πιο ακραίο σημείο, γράφοντας, κατ’ εντολή και για να υπηρετήσει-καλύψει τις αντιδραστικές επιδιώξεις του «θεού» προστάτη του Χριστόδουλου, ότι «η χώρα δεν αντέχει ανάλογο «διχασμό» με εκείνο που προκάλεσε η απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη για τις ταυτότητες» («Ρ» 7/9/2006 σελ. 31), υπερασπίζοντας έτσι τη θέση του αντιδραστικού ιερατείου και μάλιστα δυο ολόκληρους και πλέον αιώνες μετά την αστική Γαλλική Επανάσταση.

Αλλά και μετά την «εις Κύριον αποδημία» του προστάτη του Χριστόδουλου, ο Ν. Μπογιόπουλος φρόντισε και πάλι, εκπληρώνοντας το χρέος του απέναντί του, να τον διαφημίσει απ’ τις στήλες του «Ριζοσπάστη» ως αστό «δημοκράτη», γράφοντας πως «συνομιλούσε» μαζί του σε «πλαίσιο αρχών και χωρίς να ξεφύγουμε ούτε μια στιγμή απ’ τη θέση μας», αποσιωπώντας όμως εντελώς και προκλητικά τη δραστήρια υπεράσπιση φασιστικών αντιλήψεων εκ μέρους του Χριστόδουλου καθώς και τη φασιστική του δράση όχι μόνο την εποχή της στρατιωτικο-φασιστικής δικτατορίας αλλά και εκείνη της «μεταπολιτευτικής» περιόδου, προπαντός της τελευταίας δεκαετίας ως Αρχιεπισκόπου, και αφού επίτηδες με τη γνωστή χρουστσοφική κουτοπονηριά παρακάμπτει-προσπερνάει όλα αυτά – θεωρώντας τα προφανώς ανάξια λόγου, «πληροφορεί», αντ’ αυτών, τους δύσμοιρους αναγνώστες του «Ριζοσπάστη» για να επικεντρώσει την προσοχή τους όχι στις φασιστικές αντιλήψεις του Χριστόδουλου, αλλά στα «πρόσωπα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους που μπορεί τη μια στιγμή να λένε «ελάτε όπως είστε» και την άλλη ότι «την περίοδο της χούντα διάβαζα»» («Ρ» 30/1/2008, σελ. 27) – «περνάει» επίτηδες στη θρησκεία, αραδιάζοντας κάποιες σοσιαλδημοκρατικές περί «θρησκείας» σαπουνόφουσκες. Θα είχε ενδιαφέρον να γίνει γνωστό αν ο Χριστόδουλος πρόλαβε να του εκδώσει ταυτότητα με αναγραμμένο το θρήσκευμα (όχι μόνο σ’ αυτόν, γιατί όσα αντιδραστικά γράφει απηχούν απόψεις της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας, αλλά και στις Παπαρήγα-Κανέλλη για τις υπηρεσίες που απλόχερα του προσέφεραν).

Πέρα απ’ αυτά και πέρα απ’ το ότι ο «Ριζοσπάστης» συγκάλυπτε-απέκρυβε μόνιμα απ’ την εργατική τάξη και το λαό τη φασιστική χουντική δράση του Χριστόδουλου και απέφευγε τη δημοσίευση φωτογραφιών του με τη χουντική εγκληματική συμμορία, είναι γνωστό ότι ο Χριστόδουλος είχε πάντα σ’ όλα τα ζητήματα τη σταθερή και μόνιμη (άμεση ή έμμεση) στήριξη της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ, μεταξύ των οποίων και στο ζήτημα των ταυτοτήτων και σ’εκείνο του βιβλίου της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, υποστηρίζοντας ανοιχτά τη θέση του ιερατείου αλλά και των εθνικιστών-φασιστών για «απόσυρση» του βιβλίου (το νέο βιβλίο φαίνεται πως είναι «προοδευτικότερο» και «ντυμένο» στα «ροζ» χρουστσοφικά σοσιαλδημοκρατικά χρώματα της ηγεσίας του «Κ»ΚΕ).

Τέλος, η ηγεσία του «Κ»ΚΕ και μετά το θάνατο του Χριστόδουλο φρόντισε να εξωραΐσει – μέσω της αποσιώπησης όχι μόνο του φασιστικού παρελθόντος αλλά και του επίσης φασιστικού παρόντος – τις υπεραντιδραστικές σκοταδιστικές μα προπαντός τις εθνικιστικές, φασιστικές και ρατσιστικές απόψεις του Χριστόδουλου, παρουσιάζοντάς τον ως έναν αστό «δημοκράτη», όπως δείχνει το ολοσέλιδο κείμενο της εφημερίδας τους και προπαντός το βιογραφικό του «Ριζοσπάστη» για το Χριστόδουλο. Επιπλέον δια στόματος Σ. Χαλβατζή αισθάνθηκε την «ιερή» υποχρέωση να θυμίσει στην εργατική τάξη και το λαό και μάλιστα απ’ το βήμα της Βουλής, ότι ο Χριστόδουλος «ήταν ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος που συναντήθηκε με αντιπροσωπεία του ΚΚΕ» («Ρ» 29/1/2008, σελ. 10), προφανώς για να συζητήσουν από κοινού καλύτερους τρόπους υπεράσπισης του καπιταλισμού μα προπαντός τη διαφύλαξη των ταξικών συμφερόντων του αντιδραστικού φεουδο-αστικού ιερατείου.

Παρακάτω αναδημοσιεύομε ολόκληρο το επαίσχυντο βιογραφικό του «Ριζοσπάστη» για το Χριστόδουλο που αποσιωπά πλήρως και προκλητικά τόσο τη φασιστική του δράση την εποχή της στρατιωτικοφασιστικής διχτατορίας όσο και την πρόσφατη: «ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος (κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαϊδης), γεννήθηκε στη Ξάνθη του 1939 από προσφυγική οικογένεια από την Ανδριανούπολη. Έλαβε πτυχίο Νομικής και πτυχίο Θεολογίας. Ήταν διδάκτωρ της Θεολογίας, πτυχιούχος της Γαλλικής και Αγγλικής γλώσσας, γνώστης της Ιταλικής και Γερμανικής. Σπούδασε επίσης βυζαντινή μουσική. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1961 και πρεσβύτερος 1965. Χρημάτισε γραμματέας και αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου επί αρχιεπισκοπίας Ιερωνύμου και Σεφαφείμ. Το 1974 εκλέχθηκε Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού μετά από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ σε ηλικία 35 χρονών (24 χρόνια παρέμενε στο Βόλο). Το 1998 εκλέχτηκε από την Ιεραρχία Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος» («Ρ» 29/1/2008, σελ. 10)

*Ο ταλαντούχος στην υπεράσπιση της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς αστός δημοσιογραφίσκος του «Ριζοσπάστη» Ν. Μπογιόπουλος, που ψεύδεται ασυστόλως καθημερινά στα φαιδρά, ολωσδιόλου αναξιόπιστα αστικά σοσιαλδημοκρατικά σχόλιά του και μονίμως χυδαιολογεί-αισχρολογεί στην προτελευταία σελίδα του «Ριζοσπάστη», έχει αναλάβει τα τελευταία χρόνια εργολαβικά στην ίδια σελίδα, πέρα απ’ το «δημοκρατικό» εξωραϊσμό του χουντικού και φασίστα Χριστόδουλου και τον εξωραϊσμό σειράς ηγετικών στελεχών των μοναρχοφασιστικών κομμάτων ΕΡΕ-ΝΔ, παρουσιάζοντάς τα όχι μόνο σαν αστούς «δημοκράτες» αλλά και ως «αντιιμπεριαλιστές» (π.χ. το γνωστό ΕΚΟΦίτη Έβερτ απ’ τα τηλεπαράθυρα για το σχέδιο Ανάν), το φασίστα γερο-Καραμανλή ως «αντιφασίστα-αντιχουντικό» («παίρνει θέση κατά του καθεστώτος των συνταγματαρχών», «Ρ» 29/11/2007, σελ. 39), και επιπλέον προκλητικά ισχυρίζεται ότι δεν ήταν η φασιστική κυβέρνηση της ΕΡΕ με πρωθυπουργό τον Καραμανλή που δολοφόνησε το βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, αλλά το «παρακράτος» (« ο Γρηγόρης Λαμπράκης … δέχτηκε τη δολοφονική επίθεση των οργάνων του παρακράτους στο κέντρο της Θεσσαλονίκης», «Ρ» 26/5/2007, σελ. 31), κλπ. για να φτάσει στην κορυφαία και πιο ακραία περίπτωση με το προκλητικότατο κήρυγμά του προς τους αντάρτες του ένδοξου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), υποδεικνύοντάς τους, με το απύθμενο θράσος εγγονού του αποστάτη Νικήτα Χρουστσόφ, πως με τους μοναρχοφασίστες τους «συνδέει το αίμα που χύθηκε άδικα εκατέρωθεν τη θλιβερή εκείνη εποχή» («Ρ» 11/7/2006, σελ. 27) – όμως οι μπαρουτοκαπνισμένοι αντάρτες του ΔΣΕ γνωρίζουν, όπως και κάθε αντιφασίστας, ότι τους χωρίζει αίμα απ’ το μοναρχοφασιστικό στρατό (=όργανο των αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών, της ντόπιας αντιδραστικής τάξης και του μοναρχοφασισμού) – για να αναδειχθεί έτσι, πέρα από λακές του κεφαλαίου, και σε θλιβερό λακέ της ντόπιας μοναρχοφασιστικής αντίδρασης.

Τελευταία, ο αστικός εκφυλισμός και η κατρακύλα του δεν γνωρίζουν όρια και έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο που «βγήκε» ακόμα και σε υπεράσπιση της κόρης του Μαγγίνα, αφιερώνοντάς της υπερασπιστικό σχόλιο με τίτλο «η κόρη και η «κιτρινίλα»» («Ρ» 30.11.2007, σελ. 31), στο οποίο χαρακτηρίζει «κιτρινίλα» την αποκάλυψη του τύπου για το πραγματικό γεγονός της παράνομης πρόσληψής της στον ΟΤΕ.


Μεγάλη πρόκληση των φασιστών της ΝΔ Πάτρας δολοφόνων του Νίκου Τεμπονέρα

Ο βουλευτής της ΝΔ Ν.Παπαδημάτος υμνεί τον Γ. Καλαμπόκα, στυγερό δολοφόνο του ήρωα αντιφασίστα αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα

Με τον παρακάτω χαρακτηριστικό τίτλο οι δημοσιογράφοι Γ. Καρβουνιάρης και Ν. Γιαπράκας αναφέρονται εκτεταμένα στην προκλητική ενέργεια του φασιστοειδούς Ν. Παπαδημάτου να εξυμνήσει το δολοφόνο Γ. Καλαμπόκα, ενέργεια που προκάλεσε τη δικαιολογημένη αγανάκτηση του αντιφασίστα λαού της Πάτρας και ξεσήκωσε μεγάλη θύελλα διαμαρτυριών. Απ το εκτεταμένο άρθρο των δυο δημοσιογράφων στην εφημερίδα της Πάτρας «ΗΜΕΡΑ» (29.1.2008) δίνουμε ένα πολύ μικρό απόσπασμα:

«ΠΑΠΑ – ΔΗΜΙΟΣ και παραχαράκτης της Ιστορίας!

ΤΩΝ Γ. ΚΑΡΒΟΥΝΙΑΡΗ, Ν. ΓΙΑΠΡΑΚΑ

Γενική κατακραυγή «εισέπραξε» ο βουλευτής της Ν.Δ. Νίκος Παπαδημάτος, για τη φράση του στην κοπή πίτας Οργανώσεων της ΟΝΝΕΔ, όπου αφιέρωσε το κομμάτι που έκοψε στον «αγωνιστή» Γιάννη Καλαμπόκα, ο οποίος έχει καταδικαστεί για τη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, τον Ιανουάριο του 1991.Η κατακραυγή προερχόταν κυρίως από την αντιπολίτευση και φορείς της περιοχής, αλλά δεν έλειψαν και οι ευθείες βολές από το κόμμα του.

Ο ίδιος, βλέποντας τη... χιονοστιβάδα να έρχεται, επισκέφθηκε μόνος του χθες το πρωί τη Ρηγίλλης και συναντήθηκε με τον γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής Λευτέρη Ζαγορίτη.
Το τι διημείφθη δεν έγινε γνωστό, ωστόσο στη συνέχεια κατεβλήθη προσπάθεια να μην προβληθεί το θέμα στα αθηναϊκά δελτία ειδήσεων» (από εφημερίδα «ΗΜΕΡΑ», Πάτρα)

Σκληρή ήταν η ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Αχαΐας:

«Μέσα στη συγκυρία κοινωνικού-πολιτικού εκφασισμού που ζούμε και λίγες μέρες μετά την εκδήλωση μνήμης και τιμής στον Νίκο Τεμπονέρα, με προκλητικό και προσβλητικό τρόπο στα δημοκρατικά αισθήματα και στις ευαισθησίες των πολιτών της Πάτρας, ο βουλευτής Αχαΐας της Ν.Δ. Ν. Παπαδημάτος, όπως καταγράφεται από τα τοπικά ΜΜΕ, απέδωσε δημόσια αναγνώριση και ιδιαίτερο έπαινο τιμής στον Γ. Καλαμπόκα, στην εκδήλωση για την κοπή της πίτας των Τ.Ο. της ΟΝΝΕΔ Πάτρας.

Είναι γνωστό ότι κάποιοι, το τελευταίο διάστημα, επιχειρούν να ξαναγράψουν την Ιστορία. Είναι όμως βαθιά χαραγμένο στη μνήμη των συμπολιτών μας τι έγινε το βράδυ της 9ης Ιανουαρίου 1991. Είναι αποδεδειγμένο ποιοι όπλισαν τους παρακρατικούς μηχανισμούς και ποιοι δολοφόνησαν τον αγωνιστή συνάδελφό μας.

Ηθικοί και πολιτικοί αυτουργοί καταδικάστηκαν αμετάκλητα από την Ελληνική Δικαιοσύνη και από τη δημοκρατική συνείδηση του λαού της πόλης μας. Καταδικάζουμε «τις δηλώσεις Παπαδημάτου», γιατί προσβάλλουν τους αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας της περιοχής μας, τις δημοκρατικές μας ευαισθησίες και τη θυσία του αγωνιστή συναδέλφου μας.

Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο Πάτρας και το Νομ/κό Συμβούλιο Αχαΐας να πάρουν όλες τις πρωτοβουλίες για την άμεση μετονομασία του σχολικού συγκροτήματος του 3ου και 7ου Γυμν. Πατρών σε «Συγκρότημα Νίκου Τεμπονέρα» - Τόπος θυσίας του Ν. Τεμπονέρα – και της οδού Βύρωνος, η οποία διέρχεται έμπροσθεν του συγκροτήματος, σε «οδό Νίκου Τεμπονέρα».
Καλούμε επιπλέον τα πολιτικά κόμματα και τους θεσμικούς φορείς να καταδικάσουν τις παραπάνω στάσεις και συμπεριφορές».

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πάτρας, με ανακοίνωσή του, «καταγγέλλει την απαράδεκτη ενέργεια από τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Ν. Παπαδημάτο, να κόψει κομμάτι της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Νέας Δημοκρατίας στον καταδικασμένο τελεσίδικα από την ελληνική δικαιοσύνη αλλά και στη συνείδηση του πατραϊκού λαού, Γιάννη Καλαμπόκα, για τη δολοφονία του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα, αποκαλώντας τον αγωνιστή της παράταξης.
Σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί με δέος τα όσα συμβαίνουν γύρω της, είναι πρόκληση για το δημοκρατικό συναίσθημα όλων μας, είναι ασέλγεια στη μνήμη του νεκρού Τεμπονέρα.
Καλούμε τα πολιτικά κόμματα, τους φορείς της πόλης, να καταδικάσουν τέτοιες ενέργειες και μάλιστα από εκπρόσωπο του ελληνικού Κοινοβουλίου. Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να βεβηλώνει τους αγωνιστές της δημοκρατίας. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι της χώρας μας θα αντισταθούν στους νοσταλγούς του Κοντζαμάνη».

Με αφορμή τις δηλώσεις του βουλευτή Νίκου Παπαδημάτου σε εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ, ότι ο καταδικασθείς τελεσίδικα για τη δολοφονία Τεμπονέρα, Καλαμπόκας, είναι «αγωνιστής», έγιναν διάφορες δηλώσεις στο «Ράδιο Γ» (Πάτρα), ανάμεσα σ’ άλλους από τη Ρένα Αντωνέλλη και το Θρασύβουλο Μαυρομμάτη.

Στις 30 Γενάρη 2008 μίλησε στο δημοσιογράφο Μπαϊρακτάρη, η Ρένα Αντωνέλλη που ήταν πρόεδρος της ΕΛΜΕ Αχαΐας την περίοδο της δολοφονίας του Νίκου Τεμπονέρα από τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Γιάννη Καλαμπόκα, που παράλληλα ήταν και δημοτικός σύμβουλος της ΝΔ, καθώς και ένα άλλο φασιστοειδές, ο Θρασύβουλος Μαυρομμάτης, που λέγεται ότι τότε ήταν στις σκληρές ομάδες της ΝΔ, δηλαδή στους «ρέιτζερς» και «κενταύρους», στους οποίους ανήκε ο Καλαμπόκας.

Η Αντωνέλλη, που πρωτοστάτησε στην αποκάλυψη του δολοφόνου και της συμμορίας του, αναφέρεται στον Παπαδημάτο με πολύ σκληρά λόγια και τον χαρακτηρίζει πολιτικά «φασίστα», που εξυπηρετεί μια συγκεκριμένη πολιτική της ΝΔ σήμερα, ενώ ο Μαυρομμάτης, αν και δεν έχει καθόλου καλές σχέσεις με τον εν λόγω βουλευτή, όχι μόνο τον κάλυψε για τη δήλωσή του υπέρ Καλαμπόκα, αλλά επανέλαβε προκλητικά: «ο Γιάννης ο Καλαμπόκας είναι μια αγωνιστική ΟΝΝΕΔίτικη φυσιογνωμία στο δικό μας χώρο».

Η Αντωνέλλη κάνει λόγο για το «αυγό του φιδιού», ενώ ο Μαυρομμάτης εξομολογείται ότι πήγε ακόμα και στη φυλακή για να συμπαρασταθεί στον Καλαμπόκα, κάτι που δεν έκανε ο βουλευτής Παπαδημάτος, και τον κατακρίνει γι' αυτό…

Δυστυχώς λόγω έλλειψης χώρου δεν είναι δυνατό να παραθέσουμε τις πολύ χαρακτηριστικές και προκλητικές δηλώσεις του φασιστοειδούς Μαυρομάτη αλλά μόνο τις δηλώσεις της Ρένας Αντωνέλλη, συνάδελφου του Νίκου Τεμπονέρα, στο δημοσιογράφο Μπαϊρακτάρη:

Αντωνέλλη: Δυστυχώς, παρατηρείται ότι ο κ. Καραμανλής, ο οποίος ανεπιτυχώς -απ' ότι αποδεικνύεται εκ των υστέρων- θέλησε να περάσει το πρόσωπο του κεντροδεξιού του μεσαίου χώρου, τρέφει στον κόρφο του το… αυγό του φιδιού. Εγώ πιστεύω ότι ο κ. Παπαδημάτος είναι ένας από αυτούς οι οποίοι αποτελούν το «αυγό του φιδιού», δηλαδή μιας δεξιάς η οποία δεν ξεχνάει τις παλιές παρακρατικές μεθόδους, δεν ξεχνάει την ΟΝΝΕΔ του Καλαμπόκα, η οποία έσπερνε τον τρόμο στην Πάτρα.

Μπαϊρακτάρης: Εκείνη την περίοδο ήταν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος της Νέας Δημοκρατίας και πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ.

Αντωνέλλη: Ήταν μάλιστα και ευυπόληπτος πολίτης, καθότι ήταν και τραπεζικός υπάλληλος. Αυτό, λοιπόν, το επίλεκτο στέλεχος της ΟΝΝΕΔ της Νέας Δημοκρατίας βγήκε να επαινέσει ο κύριος Παπαδημάτος, να του δώσει, δηλαδή να του… απονείμει ένα μεγάλο κομμάτι από την πίτα της ΟΝΝΕΔ, θέλοντας να δείξει ότι το παρακράτος είναι εδώ. Όταν λοιπόν πηδάνε από τον πέμπτο όροφο και τα ποσοστά τους καταρρέουν και βλέπουν ότι έρχεται η στιγμή της πλήρης αποκαθήλωσής τους, ενεργοποιούν τέτοιους μηχανισμούς. Εμένα δεν πάει πουθενά αλλού το μυαλό μου, εκτός από κάποιους μικρούς ψήφους, τους οποίους μπορεί να προσδοκά ο κ. Παπαδημάτος, και πιστεύω ότι είναι ένα κομμάτι το οποίο δεν ξεχνάει, τον παλιό «μαύρο» εαυτό του, όπου τότε, με τις μεγάλες απεργίες, για να τα θυμίσουμε, γιατί η νεολαία δεν τα θυμάται, γίνονταν καταλήψεις. Το 99,9% των σχολείων όλης της Ελλάδας ήταν σε καταλήψεις, για ν' αντιδράσουν στα μέτρα του γνωστού Κοντογιαννόπουλου, του υπουργού Παιδείας. Σ' αυτές λοιπόν τις καταλήψεις, η ομάδα Καλαμπόκα ήταν αυτή η οποία επιχείρησε τις ανακαταλήψεις. Να μπει, δηλαδή, στα σχολεία, να τ' ανοίξει με τα λοστάρια. Τότε, λοιπόν, βρέθηκαν ομάδες καθηγητών να προστατεύουν τα παιδιά από την επικίνδυνη και δολοφονική διάθεση αυτών των ομάδων κρούσης της Νέας Δημοκρατίας.

Κι εκεί βρέθηκε, λοιπόν, και ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, που του άνοιξε το κεφάλι ο Γιάννης Καλαμπόκας, τον οποίον θυμήθηκαν τώρα, για να του δώσουν ένα μεγάλο κομμάτι πίτας... Είναι γνωστό ότι του κ. Παπαδημάτου το όνομα είναι συνδεδεμένο την περίοδο εκείνη με τη «μαύρη» περίοδο του Μητσοτακισμού. Ο κ. Παπαδημάτος ήταν γνωστός «Κένταυρος», μάλιστα υποστηρικτής του Καλαμπόκα. Εγώ το δηλώνω και να γραφτεί στις εφημερίδες. Είχα τύχει σε σπίτι με τον κ. Παπαδημάτο, ο οποίος επαινούσε τον Καλαμπόκα και έλεγε ότι δεν ήταν αυτός ο δολοφόνος. Δηλαδή, αυτοί ήξεραν καλύτερα από την Ελληνική Δικαιοσύνη… Έτσι, λοιπόν, είναι στην ίδια ομάδα ο κ. Παπαδημάτος, και αντί να φέρει το νέο φέρνει το μαύρο, το παλιό, το αποκρουστικό, το πρόσωπο και την εικόνα που θέλει να φιλοτεχνήσει ο κ. Καραμανλής.

Προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις εκφοβισμού των εργαζομένων, των νέων, εναντίον όλων αυτών που αντιστέκονται, εκεί πάει το μυαλό μου εμένα, δεν μπορώ να σκεφτώ ότι για λίγες ψήφους μαύρων ακροδεξιών ο Παπαδημάτος έκανε αυτή την κίνηση… Γιατί δεν ξεχνάει ο… γύφτος τη γενιά του και γιατί πιστεύω ότι είναι ένα… αυγό του φιδιού, το οποίο υπάρχει στον κόρφο του κ. Καραμανλή και ο κ. Καραμανλής σέρνεται από τον Παπαδημάτο, έναν ακροδεξιό φασίστα, γιατί με τις δηλώσεις που έκανε έτσι τον χαρακτηρίζω, και από κάποιους άλλους της παράταξης τύπου Ζαχόπουλου, και θα οδηγείται στο τέλμα και στο βούρκο κάθε μέρα και πιο πολύ. Δεν είναι τυχαίο που ενεργοποιούνται τέτοιες απόψεις, τέτοια κομμάτια της μαύρης περιόδου της δεξιάς. Εγώ δεν το θεωρώ καθόλου τυχαίο…


17 Φλεβάρη, η Βουλή του Κοσόβου ανακήρυξε την ανεξαρτησία

Ο πληθυσμός της Πρίστινας γιορτάζει αυτό που πιστεύει ότι είναι ανεξαρτησία, ανεμίζοντας αλβανικές και βορειο-αμερικάνικες σημαίες. Ο Σέρβικος πληθυσμός του Κοσόβου αρνείται το χωρισμό από τη Σερβία της οποίας οι ηγέτες καταδίκασαν αμέσως την απόσχιση αυτής της επαρχίας που θεωρούν αναπόσπαστο τμήμα της Σερβίας. Η ένταση συνεχώς μεγαλώνει, απειλώντας με ξέσπασμα ενός νέου βαλκανικού πολέμου.

Η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, που ο Μπους εδώ και χρόνια διακηρύσσει ως επιθυμία του, είναι η κατάληξη της πορείας διάλυσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Αυτή την πορεία ενθάρρυναν σιγά-σιγά οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με πρώτο τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, που ήθελαν να απαλλαγούν από κάθε ίχνος του Ανατολικού μπλοκ και να αποδυναμώσουν-εξαλείψουν την επιρροή της Ρωσσίας.

Μέσα σε 17 χρόνια, από πόλεμο σε πόλεμο, από «εθνοκάθαρση» σε «ανθρωπιστική ανάμειξη», από εντατικούς βομβαρδισμούς (78 μέρες βομβαρδισμού της Σερβίας) σε «χειρουργικά χτυπήματα» που προκάλεσαν πολλές δεκάδες «παράπλευρες απώλειες», οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επανακαθόρισαν τα σύνορα. Προκαλούν ασταμάτητα έξαρση των υπαρχόντων εθνικισμών, σπρώχνοντας στη συνέχεια τα στρατεύματα των ντόπιων συμμάχων τους να τεμαχίζουν την περιοχή για να δημιουργούν μικρά κρατίδια ολοκληρωτικά εξαρτημένα. Κάθε δημοκρατική λύση, που σέβεται τα δικαιώματα των εθνών, των εθνοτήτων και των εθνικών μειονοτήτων έχει συστηματικά τορπιλιστεί, με βομβαρδισμούς και με ανάλογη εθνικιστική επεξεργασία.

Ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ διέσπειρε νέες στρατιωτικές βάσεις στη στρατηγική περιοχή των Βαλκανίων. Δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες του ΝΑΤΟ σταθμεύουν εκεί μεταξύ των οποίων 2000 Γάλλοι στρατιώτες.

Η πλειοψηφία των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκείνη των ΗΠΑ, αναγνώρισαν αμέσως την ανεξαρτησία του Κοσόβου, όπου το σύνολο των ανέργων σπάει ρεκόρ και όπου ο πληθυσμός ζει εν μέρει απ’ τα χρήματα των κοσοβάρων της διασποράς. Το εκεί υπέδαφος προκαλεί την όρεξη των μονοπωλίων των ορυχείων και οι νεοφιλελεύθεροι παρτιζάνοι της ΕΕ, όπως ο Kouchner, υπόσχονται μια ενσωμάτωση του Κοσόβου, αλλά και της Σερβίας στην ΕΕ του κοινωνικού ντάμπιγκ, του ελεύθερου και όχι διαστρεβλωμένου ανταγωνισμού, των ιδιωτικοποιήσεων και τη θηλιά των «κριτηρίων σύγκλισης».

Σ’ αυτές τις συνθήκες, η ανεξαρτησία του Κοσόβου δεν είναι μια καλή είδηση για τους λαούς των Βαλκανίων, γιατί είναι μια νέα κεφαλή γέφυρας του ιμπεριαλισμού, πρώτα απ’ όλα του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, που συνεχίζει τη δική του πολιτική της αποσταθεροποίησης για να διατηρήσει την ηγεμονία του.

Επισπεύδοντας την αναγνώριση αυτής της ανεξαρτησίας, ο Σαρκοζί εμπλέκει περισσότερο τη χώρα μας στην πολιτική της αποσταθεροποίησης και στην πολιτική πολέμων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Παρίσι, 20 Φλεβάρη 2008

Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Γαλλίας (PCOF)


ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΩΝ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Συνέχεια από το φ. 266

ΟΧΙ ΣΤΗΝ «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ» ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΣΥΝΘΗΚΗ

Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα επιχειρεί να θέσει απαράγραπτα τον νεοφιλελευθερισμό και να τον επιβάλλει σε όλους τις χώρες της Ευρώπης ως τη μόνη δυνατή πολιτική.

Απορρίφθηκε, όμως, ξεκάθαρα και μαζικά από τους εργάτες της Γαλλίας και Ολλανδίας που κλήθηκαν να εκφράσουν την γνώμη τους σε δημοψηφίσματα. Έκτοτε η αντίθεση σε αυτό το σχέδιο, το οποίο είναι προς αποκλειστικό όφελος των μονοπωλίων, αυξάνεται ασταμάτητα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεχίζει την επιβολή των νεοφιλελεύθερων κατευθύνσεων και την επιτάχυνση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης των δημοσίων υπηρεσιών μεταφοράς, ενέργειας, παιδείας, υγείας και άλλων.

Όλες οι κυβερνήσεις, και ιδιαίτερα της Γερμανίας, της Γαλλίας, Ισπανίας, έχουν συμφωνήσει στην γλώσσα που αναγνωρίζει το πλήρες περιεχόμενο της Συνθήκης αλλά καταβάλλουν επίπονες προσπάθειες να τη διατυπώσουν στην τεχνοκρατική μορφή των προηγούμενων Ευρωπαϊκών Συνθηκών.

Μαζί με τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταγγέλλουμε και αντιπαλεύουμε την «μεταρρυθμιστική» συνθήκη η οποία ενισχύει την εξουσία των μονοπωλίων και η οποία αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην οικοδόμηση μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης σε συναγωνισμό με τις υπόλοιπες και ενάντια στους εργάτες και τους λαούς.

Υποστηρίζουμε το δικαίωμα των λαών να εκφράσουν την γνώμη τους με δημοψήφισμα προκειμένου να δείξουν την αντίθεσή τους στην συνθήκη.

Ευρώπη, Νοέμβρης 2007

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ

Τους τελευταίους μήνες παρατηρείται στην Ευρώπη αύξηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και των φασιστικών επιθέσεων ενάντια σε μετανάστες εργάτες, αριστερούς, αντιφασίστες και προοδευτικούς.

Αυτές οι επιθέσεις συνδέονται με ένα γενικότερο περιορισμό των ατομικών ελευθεριών που προωθείται από τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της ευρωπαϊκής ολιγαρχίας, την οικονομική κρίση που αρχίζει να επηρεάζει την καπιταλιστική οικονομία και την ποινικοποίηση των μεταναστών εργατών από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Αυτοί δημαγωγικά μπαίνουν στο στόχαστρο των δυνάμεων της αντίδρασης, των ακροδεξιών και των φασιστών ως οι ρίζες της κρίσης, σε μια προσπάθεια να διασπάσουν την εργατική τάξη βάζοντας διαχωρισμούς ανάμεσα στους ντόπιους εργάτες και τους μετανάστες. Επιπρόσθετα, ας σημειωθεί, ότι σε μερικές χώρες παρατηρείται μια ανησυχητική άνοδος της δραστηριότητας ακροδεξιών και φασιστικών συμμοριών, τις οποίες η αντιδραστική αστική τάξη προστατεύει, ανέχεται, υποστηρίζει.

Ενάντια σε αυτό το σκηνικό, η Διεθνής Συνδιάσκεψη Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (ICMLPO) καλεί όλες τις αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις να αντιμετωπίσουν την άνοδο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, και τους κινδύνους που προκύπτουν από τη δράση φασιστικών συμμοριών σε κάποιες χώρες. Η πάλη ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία πρέπει να αντιμετωπιστεί με τον κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών εργατών, ενωμένοι πρέπει να σπάσουν την απομόνωση και την πολιτική του διαχωρισμού των εθνικοτήτων που ασκεί η αστική τάξη. Είναι ανάγκη, οι μετανάστες εργάτες να συνειδητοποιήσουν τη σπουδαιότητα της συμμετοχής τους στα ταξικά συνδικάτα και μαζί με τους ντόπιους εργάτες να παλέψουν για τα κοινά τους δικαιώματα ενάντια στην Ευρωπαϊκή αστική τάξη που ευθύνεται για την κοινωνική και οικονομική κρίση που πλήττει την εργατική τάξη.

Ευρώπη, Νοέμβρης 2007

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Φακελώθηκε και η απεργία της 13ης Φλεβάρη: όλα υπό το άγρυπνο προκλητικό «μάτι» της Ασφάλειας

Μ’ αφορμή το θάνατο του Αρχιεπισκόπου. Η ηγεσία του «Κ»ΚΕ: απ’ τη μόνιμη συνεργασία με τον επικεφαλής του αντιδραστικού φεουδοαστικού ιερατείου στον μετά θάνατο εξωραϊσμό των υπεραντιδραστικών εθνικιστικών-φασιστικών απόψεων του Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη

Μεγάλη πρόκληση των φασιστών της ΝΔ Πάτρας δολοφόνων του Νίκου Τεμπονέρα. Ο βουλευτής της ΝΔ Ν.Παπαδημάτος υμνεί τον Γ. Καλαμπόκα, στυγερό δολοφόνο του ήρωα αντιφασίστα αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα

17 Φλεβάρη, η Βουλή του Κοσόβου ανακήρυξε την ανεξαρτησία (ανακοίνωση του ΚΚ Εργατών Γαλλίας)

Διεθνής Σύσκεψη των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων

ΟΧΙ στην «μεταρρυθμιστική» Ευρωπαϊκή Συνθήκη

Για την αύξηση των φαινομένων του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και των φασιστικών επιθέσεων

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55