Εφημερίδα Ανασύνταξη
Αφίσες

Ανακοινώσεις τύπου
Δελτίο
Προκηρύξεις
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία

Νίκος Ζαχαριάδης
I. B. Στάλιν

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞH ΑΡΧΕΙΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Αρ. Φύλ. 89 1-15/7/2000Αρ. Φύλ. 89 1-15 Ιούλη 2000
ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Στον ίδιο αντεπαναστατικό χρουτστωφικό σοσιαλδημοκρατικό δρόμο

Παρόλο που η διεθνής συνάντηση των ρεβιζιονιστικών χρουστσωφικών κομμάτων στην Αθήνα

 

 

 

 

 


Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης - ένας πολιτικάντης ρασοφόρος, εκπρόσωπος του αντιδραστικού φεουδο-αστικού Ιερατείου, και επικίνδυνος δημαγωγός με την αγιαστούρα στο χέρι, το σταυρό της «Ορθοδοξίας» στο λαιμό και το «Πουλί» της ΧΟΥΝΤΑΣ στην καρδιά

Να μοιραστούν 1.000.000 στρέμματα της εκκλησίας στους αγρότες


Στο κέντρο της φωτογραφίας διακρίνεται ο «κανακάρης» των φασιστών συνταγματαρχών Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης

Η έξαλλη λυσσαλέα


Λ. Κανέλλη - "NEMECIS" - Ηγεσία του «Κ»ΚΕ
Υμνολογίες στο χουντικό ρασοφόρο Χριστόδουλο

Η γνωστή εθνικίστρια, «φανταχτερή δημοσιογραφίνα που πολλά χρόνια υπηρέτησε με φλογερό πάθος τη Δεξιά και την αντίδραση» (Βάσος Γεωργίου) και λευκοντυμένη θεούσα


 

Απ' την ιστορία της πάλης των ελλήνων κομμουνιστών ενάντια στο χρουτσωφικό ρεβιζιονισμό

Το γράμμα (20.8.1958) των ελλήνων κομμουνιστών της Τασκένδης μας παραχώρησε απ' το Αρχείο του ο σ. Δημήτρης Τσαόπουλος

ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΑΣΚΕΝΤΗΣ
απευθύνονται προς τις ΚΕ των
ΚΚΣΕ, Κίνας, Ιταλίας, Γαλλίας, Βουλγαρίας, Πολωνίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Ρουμανίας, Βιετνάμ, Κούβας, Κορέας, Αλβανίας

Σύντροφοι!

Εμείς οι έξι χιλιάδες Κομμουνιστές Έλληνες που ζούμε σαν πολιτικοί πρόσφυγες στην πόλη Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης, θεωρούμε κομματικό καθήκον και χρέος μας να καταγγείλουμε σε Σας τη σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ που είναι οπορτουνιστική, ρεβιζιονιστική και πραξικοπηματικά κατάφερε να αναρριχηθεί στην ΚΕ του Κόμματος μας πράγμα που είχε ολέθρια συνέπεια ώστε αυτό να διασπαστεί και να πέσει σε βαθιά κρίση, να βρεθεί στο χάος.

Η σημερινή ΚΕ του ΚΚΕ δεν είναι η καθοδήγηση των επαναστατικών αγώνων του λαού μας. Και αυτό γιατί: 1) η ηγεσία αυτή είναι προϊόν της πολιτικής προβοκάτσιας που οργάνωσαν οι ρεβιζιονιστές οπορτουνιστές σε βάρος του ΚΚΕ στις 9.9.1955 σε μια απ' τις βασικότερες οργανώσεις του ΚΚΕ, στην Κομματική Οργάνωση Τασκένδης (ΚΟΤ) και στη συνέχεια προϊόν της πραξικοπηματικής σύγκλησης και απόφασης της 6ης οπορτουνιστικής Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ 1956. 2) η πολιτική της ηγεσίας αυτής είναι η αναθεώρηση της σωστής επαναστατικής γραμμής που είχε το ΚΚΕ πριν την 6η Ολομέλεια 1956, είναι η αναθεώρηση της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας. 3) με την οπορτουνιστική γραμμή που εφάρμοσε και προσπαθεί να εφαρμόσει στο κίνημά μας ξεφεύγοντας από τις μαρξιστικές-λενινιστικές αρχές. 4) με την οπορτουνιστική πολιτική που ευνουχίζει την πάλη του λαού μας επιδιώκοντας να υποτάξει το κίνημά μας στα συμφέροντα της αστικής τάξης της Ελλάδας.

Θεωρούμε πως η ύπαρξη μιας τέτοιας ηγεσίας στο ΚΚΕ σήμερα αποτελεί την πιο χαρακτηριστική αντινομία προς το πνεύμα της διακήρυξης των αντιπροσώπων των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων στις 9.11.1957στη Μόσχα η οποία επισήμανε το ρεβιζιονισμό, το δεξιό οπορτουνισμό σαν το πιο κεντρικό κίνδυνο στο διεθνές εργατικό κίνημα στις σύγχρονες συνθήκες και το γεγονός αυτό στέκεται σοβαρό εμπόδιο στην εφαρμογή της αυτής της διακήρυξης στα πλαίσια του ΚΚΕ. Εμείς που αποτελούμε την συντριπτική πλειοψηφία των κομμουνιστών της ΚΟΤ απ' την πρώτη στιγμή όπως ήταν φυσικό δεν αναγνωρίσαμε και σταθήκαμε ενάντια στα οπορτουνιστικά κηρύγματα αυτής της «ηγεσίας» που ο βασικός πυρήνας των μελών της αποτελείται από υπόλογους απέναντι στο λαό και καταδικασμένους ομόφωνα από ολόκληρο το ΚΚΕ παλαιότερα για μια σειρά αντικομματικές, οπορτουνιστικές, εγκληματικές και προδοτικές ακόμα πράξεις τους απέναντι στο λαό μας 1941-1949 - ένα υπέροχο κίνημα του κόμματος και του λαού μας, το υπόταξε και το παρέδωσε ολοκληρωτικά στην αγλλική κατοχή. Για την έκφραση αυτής της γνώμης οι ρεβιζιονιστές μας διέγραψαν σε μια στιγμή ύστερα από διαταγή από την 6η Ολομέλεια του 1956. Εμείς φυσικά δεν σταματήσαμε και δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για τέτοια δίκαιη υπόθεση. Είμαστε όμως πεπεισμένοι πως χωρίς την δική μας βοήθεια δεν είναι δυνατό να βγει το κόμμα μας από αυτήν την βαθειά κρίση.

Γι’αυτό απευθυνόμαστε σε Σας άλλη μια φορά πάνω στη βάση του προλεταριακού διεθνισμού. Θεωρούμε χρέος μας να υποβάλλουμε κομματική παράκληση ώστε να βοηθήσετε να δημιουργηθούν συνθήκες τέτοιες έτσι που το κόμμα μας να επανέλθει στο σωστό δρόμο. Πιο κάτω υποβάλαμε σε σας αναλυτική έκθεση που δίνει τη σωστή πολιτική γραμμή και δράση του κόμματος μας όπως αυτή εκφράζεται στα ντοκουμέντα του στην περίοδο απ’ το 1945 μέχρι το 1953. Την ουσία και το περιεχόμενο της ρεβιζιονιστικής οπορτουνιστικής πολιτικής γραμμής της «ηγεσίας» του ΚΚΕ σήμερα καθώς και τη γνώμη που έχουμε εμείς για τα μέτρα που πρέπει να παρθούν και θα μπορούσαν να επιδράσουν καθοριστικά το σταμάτημα της αιμορροής στο κόμμα μας και να το επαναφέρουν στο σωστό δρόμο κάνοντας το ικανό να εκπληρώσει την ιστορική του αποστολή.

Η σωστή πολιτική γραμμή και δράση του ΚΚΕ εκφράζεται στα κομματικά ντοκουμέντα απ΄τη 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ του 1945 μέχρι τη 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ του 1955, στη θέση που παίρνουν σήμερα οι Έλληνες κομμουνιστές πρόσφυγες που ζουν στη Τασκένδη ενάντια στην αναθεωρητική οπορτουνιστική «ηγεσία» του ΚΚΕ, καθώς και απέναντι στις πραξικοπηματικές αποφάσεις της 6ης, 7ης και 8ης λεγομένων Ολομελειών. Η γενική πολιτική γραμμή του ΚΚΕ καθορίστηκε απ’ την 12η Ολομέλεια και το 7ο Συνέδριο.

Η ένοπλη βίαιη εξωελληνική επέμβαση το Δεκέμβρη του 1944 που ανέκοψε απότομα την ομαλή εσωτερική δημοκρατική εξέλιξη και κάθισε στην εξουσία την νεοελληνική αντίδραση, τους δοσίλογους και εκμεταλλευτές του λαού μας, έμπασε την Ελλάδα σε μια βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση. Το νεοελληνικό πρόβλημα όπως καθορίστηκε από την απόφαση της 6ης Ολομέλειας του 1934 έμεινε άλυτο. Η λύση του προέβαλε κάθε μέρα και πιο επιτακτικά σε πρωταρχική ζωντανή ανάγκη. Η 12η Ολομέλεια καθώς και το 7ο Συνέδριο αποκατάστησε θεωρητικά πολιτικά την πορεία του κόμματος και του κινήματος πάνω στο σωστό μαρξιστικό-λενινιστικό δρόμο από τον οποίο είχε εκτραπεί πολιτικά και οργανωτικά στην πρώτη κατοχή.

Το κόμμα μας με βάση τις διαπιστώσεις του 7ου Συνεδρίου κατεύθυνε το λαό μας σε μια πάλη προς τα αριστερά δηλαδή προς μια εσωτερική δημοκρατική εξέλιξη με τις μαζικές λαϊκές εκδηλώσεις. Παράλληλα το κόμμα παίρνοντας υπόψη την αχαλίνωτη βία της ντόπιας αντίδρασης και τη ξετσίπωτη επέμβαση των άγγλων προσανατόλιζε το λαό σε μια αποφασιστικότερη πάλη και προειδοποιούσε ότι στη βία των ντόπιων και ξένων θα απαντήσει με βία. Αυτήν την έννοια είχαν οι θέσεις του κόμματος «έξω οι άγγλοι από την Ελλάδα», το χέρι που θα σηκώνεται να χτυπήσει θα πέσει κάτω ξερό, «θα απαντήσει και πάλι το εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα».

Όταν πια και για το καθυστερημένο Έλληνα έγινε ολοφάνερο ότι οι ξένοι ιμπεριαλιστές και μοναρχοφασίστες λακέδες τους απέκλειαν κάθε δρόμο για δημοκρατική συνεννόηση πάνω στο εσωτερικό μας πρόβλημα, το κόμμα μας μετατόπισε το κέντρο της πάλης του στο στρατιωτικό πολεμικό τομέα, στη μ’όλα τα μέσα ενίσχυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Κινητοποίησε όλες τις κομματικές δυνάμεις για τη δουλειά αυτή και καταδίκασε αποφασιστικά όλες τις οπορτουνιστικές ταλαντεύσεις και τους δισταγμούς που υπήρχαν μέσα στις γραμμές μας σχετικά με την ολοκληρωτική προσήλωση στην ένοπλη πάλη σαν υποχρέωση χαρακτήρισε την συνθηκολόγηση μπροστά στον εχθρό ως ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του μέλους του κόμματος.

Η 2η Ολομέλεια που έγινε στις 12 Φλεβάρη του 1946 αποφάσισε τη συνέχιση της πολιτικής του Κόμματος για την λαϊκή ενότητα και συμφιλίωση, αποφάσισε να εξαντληθούν όλες οι δυνατότητες για μια ομαλή εσωτερική εξέλιξη. Μπροστά όμως στην τρομοκρατική αδιαλλαξία των άγγλων και του μοναρχοφασισμού κατέληξε ταυτόχρονα και σε συγκεκριμένες αποφάσεις για την επίσπευση, ολοκλήρωση της οργανωτικής, στρατιωτικής προετοιμασίας για το προοδευτικό δυνάμωμα της ένοπλης αντίστασης του λαού. Στο διάστημα των εργασιών της 2ης Ολομέλειας συνήλθε και ειδική σύσκεψη των στρατιωτικών στελεχών του ΚΚΕ που ασχολήθηκε πιο συγκεκριμένα με το ζήτημα αυτό. Η απόφαση αυτή ήταν αναμφισβήτητα σωστή.

Η διεθνής κατάσταση εξελισσόταν πολύ πιο ευνοϊκά για μας απ’ ότι το Δεκέμβρη του 1944. Το σοσιαλιστικό στρατόπεδο με επικεφαλής τη Σοβιετική Ένωση σταθερά οικοδομούσε το σοσιαλισμό και ιδιαίτερα στα Βαλκάνια αναπτύσσοταν σταθερά το λαϊκοδημοκρατικό καθεστώς. Ο αγώνας του λαού μας είχε στα νώτα του τα καινούργια λαϊκοδημοκρατικά καθεστώτα και έβρισκε σταθερή ηθική αλληλεγγύη, κατανόηση και συμπαράσταση σ’ολόκληρη την προοδευτική ανθρωπότητα. Η συμπαράσταση και αλληλεγγύη αυτή βοήθησε να ματαιωθεί η επανάληψη της ένοπλης πολεμικής κατοχής, στην ένοπλη εσωτερική αντιπαράθεση. Μπορούσαμε συνεπώς να εξασφαλίσουμε τα νώτα μας και να στηριχθούμε στις Λαϊκές δημοκρατίες. Και στις συνθήκες του 1946 η εξασφάλιση των νώτων σήμαινε πρώτα απ’όλα και κυρίως Γιουγκοσλαβία ευνοϊκά για μας διατεθειμένη. Είχαμε όμως ένα παράγοντα που έπρεπε να τον υπολογίσουμε. Την εγγλέζικη κατοχή. Αυτό μας επέβαλε να μην αρχίσουμε γενική εξέγερση σε Αθήνα-Πειραιά-Θεσσαλονίκη γιατί αυτό αμέσως θα προκαλούσε την ένοπλη επέμβαση των άγγλων, μα να προχωρήσουμε προοδευτικά με επιδίωξη την απομόνωση αυτού του παράγοντα. Η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν άμεσα επαναστατική και η μοναδική σωστή απόφαση ήταν αυτή που κατέληξε η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Η καθοδήγηση του ΚΚΕ με βάση την απόφαση της 2ης Ολομέλειας και παίρνοντας υπόψη την παρουσία των αγγλικών στρατευμάτων κατοχής στην Ελλάδα αποφάσισε την προοδευτική έναρξη και ανάπτυξη του ένοπλου αγώνα.

Ο ΔΣΕ έκανε τριάμιση χρόνια ένα σκληρό και άνισο αγώνα με θυσίες και ολοκαυτώματα, μαζικό και ατομικό ηρωισμό αξεπέραστο. Ανάστησε και υπεράσπισε τις πιο δοξασμένες λαϊκές επαναστατικές παραδόσεις. Ατσάλωσε και σφυρηλάτησε χιλιάδες κομματικά στελέχη του ΚΚΕ. Ο ΔΣΕ κατάφερε βαριά χτυπήματα στον εχθρό, έφερε στο χείλος της καταστροφής το μοναρχοφασιστικό καθεστώς της αμερικανοκρατίας. Ο ΔΣΕ υποχώρησε τον Αύγουστο του 1949.

 

Η 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ Οχτώβρης 1950

Η εκτίμηση που έδωσε η 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ Οχτώβρης 1950 σχετικά με την πολιτική γραμμή και δράση στα δέκα χρόνια αγώνων του, που εγκρίθηκε από ολόκληρο το κόμμα είναι η παρακάτω:

Η πολιτική γραμμή του ΚΚΕ και η οργανωτική του δουλειά στα χρόνια του πρώτου ένοπλου αγώνα 1941-1944 ήταν βασικά λαθεμένη. Βασική εδώ διαπίστωση είναι ότι στην περίοδο εκείνη είχαμε ολοκληρωτική υποταγή στους άγγλους ιμπεριαλιστές. Η βασική αυτή λαθεμένη πολιτική γραμμή και δράση της ηγεσίας του ΚΚΕ στην πρώτη κατοχή είχε σαν αποτέλεσμα να χάσουμε χάρη στα δικά μας λάθη την επανάσταση, να χάσουμε την εξουσία. Την προδοσία της επανάστασης πραγματοποίησε συνειδητά ο Γ. Σιάντος. Η Συνδιάσκεψη εγκρίνει ως βασικά σωστή την πολιτική γραμμή και την οργανωτική πολιτική δουλειά της ΚΕ του ΚΚΕ και του ΠΓ στη 12η Ολομέλεια και του 7ου Συνεδρίου του ΚΚΕ ως την υποχώρησή μας απ’το Βίτσι-Γράμμο 1949.

Νικηθήκαμε και υποχωρήσαμε γιατί κυρίως δε μπορέσαμε έγκαιρα να λύσουμε δύο βασικά προβλήματα. Πρώτο το ζήτημα των εφεδρειών και δεύτερο το ζήτημα ανεφοδιασμού του Κεντρικού Γενικού Αρχηγείου Νοτίου Ελλάδος (ΚΓΑΝΕ), ότι δε μπορέσαμε εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης μας σε αυτά τα δύο ζητήματα να αντεπεξέλθουμε αποτελεσματικά τόσο στον όγκο της αγγλοαμερικανικής βοήθειας που δινόταν στον μοναρχοφασισμό όσο και στην ανοιχτή προδοσία του Τίτο. Αυτοί οι δύο παράγοντες ανέτρεψαν τελικά στις συνθήκες του 1949 το γενικό συσχετισμό δυνάμεων σε βάρος μας και μας ανάγκασαν να σταματήσουμε τον ένοπλο αγώνα των κυρίων δυνάμεων του ΔΣΕ, μας υποχρέωσαν στην προσωρινή υποχώρησή μας.

Όταν λέμε ότι η ανοιχτή προδοσία του Τίτο ανέτρεψε το συσχετισμό δυνάμεων θα πρέπει να’χουμε υπόψη μας τούτο: Το 1948 και αρχές του 1949 ο μοναρχοφασισμός ύστερα από την ανατροπή του στις μάχες του Μάλι-Μάδι ανέτρεψε κι όλες τις στρατηγικές του επιδιώξεις. Στα 1948 περνούσε μια βαθιά κρίση ηθική που τον τράνταξε απ΄τα θεμέλια. Εξαιτίας αυτής της κρίσης οι αγγλοαμερικανοί το 1949 κάναν τις γνωστές προτάσεις προς τη Σοβιετική Ένωση που προέβλεπαν μια συμβιβαστική λύση για το ελληνικό ζήτημα. Οι προτάσεις αυτές ανατράπηκαν χάρη στην επέμβαση του Τίτο που έβλεπε ότι αν λύνοταν έτσι το ζήτημα θα’χανε τη βασική προϋπόθεση για την αξιοποίηση της προδοσίας. Αυτή η προδοσία του Τίτο άλλαξε, πλάτυνε την αγγλοαμερικανική προοπτική στα Βαλκάνια. Γιατί ενώ ήταν να πάνε σε συμβιβασμό βλέπουν το ανοικτό πέρασμα του Τίτο με το μέρος τους και φυσικά άλλαξαν τη θέση τους, γιατί βλέπαν ότι οι δυνατότητες και προοπτικές τους στα Βαλκάνια μεγαλώνουν και συνέπεια αυτού του πράγματος ήταν ότι ανέστησαν και εγκαταλείψαν τις προτάσεις που κάναν για μια συμβιβαστική λύση. Γίνεται φανερό ότι πως η ήττα του ΔΣΕ στο Βίτσι-Γράμμο οφείλεται σε εξωελληνικό παράγοντα, στην προδοσία του Τίτο. Γιατί; Γιατί εμείς ξεκινήσαμε αφού βασικά εξασφαλίσαμε από τη Γιουγκοσλαβία μια ανεπιφύλακτη υποστήριξη της γενικής προσπάθειας.

Αν ξέραμε αυτή την προδοσία, τότε εμείς δεν θα ξεκινούσαμε το 1946, έτσι όπως ξεκινήσαμε, γιατί δε θα είχαμε εξασφαλίσει μια βασική προϋπόθεση και η επανάσταση δεν πραξικοπηματισμός. Πρέπει να σταθμίζεις σωστά τους παράγοντες τοπικά και διεθνώς και όταν δεν τους έχεις αυτούς, δεν τους εξασφαλίσεις και πας να κάνεις την επανάσταση τότε αυτό είναι πραξικοπηματισμός και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχεις την υποστήριξη της εργατικής τάξης, της αγροτιάς κλπ κλπ. Εμείς είχαμε εξασφαλίσει αυτήν την υποστήριξη και είχαμε ακόμα μεγάλη επιρροή στους επαγγελματοβιοτέχνες, είχαμε πάρει την πλειοψηφία σε πανελλαδική κλίμακα, την πλειοψηφία σε συνδυασμούς, είχαμε πάρει την καθοδήγηση ακόμα στο ΣΕΓΑΣ ώστε από την άποψη του εσωτερικού συσχετισμού δυνάμεων μέσα στις συνθήκες μονόπλευρου εμφύλιου πολέμου και της εξόντωσης που ετοίμαζαν οι άγγλοι και μοναρχοφασίστες αναμφισβήτητα έπρεπε να προχωρήσουμε και είχαμε όλες τις δυνατότητες για επιτυχία. Έπρεπε όμως σαν αντιστάθμισμα στην αγγλική κατοχή να εξασφαλίσουμε ορισμένες διεθνείς προϋποθέσεις. Αυτές τις εξασφαλίσαμε με την Γιουγκοσλαβία και ξεκινήσαμε. Έτσι ξεκινήσαμε χωρίς να ξέρουμε τον παράγοντα Τίτο και την προδοσία Τίτο. ‘Οταν ο συσχετισμός αυτός των δυνάμεων αργότερα ανατράπηκε εμείς υποχωρήσαμε.

Αν είχαμε λύσει τα προβλήματα των εφεδρειών και του ανεφοδιασμού του ΚΓΑΝΕ η προδοσία του Τίτο δεν θα είχε για μας τέτοιες συνέπειες γιατί θα μπορούσαμε να την αντισταθμίσουμε. Αυτά όμως δεν τα είχαμε. Έτσι η προδοσία του Τίτο στις συνθήκες του 1949 απόκτησε αποφασιστική σημασία γιατί δεν μας άφηνε το χρόνο να λύσουμε τα προβλήματα αυτά και επέτρεψε στο μοναρχοφασισμό να πετύχει οριστικά το 1949 στρατιωτικό αποτέλεσμα. Ο λαός το λέει: μας πρόδωσε ο Τίτο. Ήρθε από τα πίσω και μας κάρφωσε.

Ένα εξίσου σοβαρό πρόβλημα που απασχόλησε την Γ’ Συνδιάσκεψη ήταν το ολοκληρωτικό ξεσκέπασμα της οπορτουνιστικής πλατφόρμας των Βαφειάδη, Παρτσαλίδη και Σία και η ολοκληρωτική τους συντριβή. Η Συνδιάσκεψη απέκρουσε και καταδίκασε την τροτσκιστική λικβινταριστική συνθηκολόγηση και φραξιονιστική πλατφόρμα Βαφειάδη «που δόθηκε με την απόφαση του ΠΓ του ΚΚΕ στις 15.11.1948 και την 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ μετά τον Γράμμο. Η ύποπτη συκοφαντική και χαφιέδικη επίθεση που εξαπέλυσε ο Βαφειάδης στην ηγεσία του ΚΚΕ τον ξεσκεπάζει σαν εχθρό του ΚΚΕ και του λαϊκού επαναστατικού κινήματος στη χώρα μας». Ο Βαφειάδης σαμποτάρισε την πολιτική γραμμή σχετικά με την ανάπτυξη των δυνάμεων του ΔΣΕ.

Ο Παρτσαλίδης είναι μία από τις ξεχωριστές οππορτουνιστικές φιγούρες μέσα στο κόμμα μας. Στη Α΄ κατοχή βρίσκεται σα γραμματέας του ΚΚΕ και είναι από τους κύριους υπεύθυνους της υπογραφής της προδοτικής συμφωνίας της Βάρκιζας. Η συμφωνία της Βάρκιζας παρέδωσε τον ελληνικό λαό στους άγγλους ιμπεριαλιστές. Η εποποιία από την πλευρά του λαού στην Α’ κατοχή δεν δικαιώθηκε στη ζωή γιατί υποδουλώνεται σε καινούργιο κατακτητή. Ο Παρτσαλίδης δεν διδάχτηκε απ’ τα λάθη της Α’ κατοχής. Η ζωή σήμερα δείχνει πως δεν μπορούσε να διδαχθεί γιατί ήταν στην πραγματικότητα εχθρός του Κόμματος και του λαού.

Αμέσως κιόλας με τη σύμπτυξη του ΔΣΕ εμφανίζει την αναθεωρητική οπορτουνιστική πλατφόρμα και σχετικά με την σύμπτυξή μας το 1949 προτείνει οι δυνάμεις του ΔΣΕ να ελιχθούν προς Νότο στο εσωτερικό της Ελλάδας, Αυτή η άποψη είναι αντίθετη τη δοσμένη στιγμή γιατί ο συσχετισμός δυνάμεων μετά την προδοσία του Τίτο ήταν υπέρ του εχθρού. Με άλλα λόγια ο Παρτσαλίδης επιδίωκε την παράδοση άλλη μια φορά των επαναστατικών δυνάμεων της Ελλάδας. Ο Παρτσαλίδης εξισώνει την πορεία και τα αποτελέσματα της Α’ κατοχής επιδιώκοντας να μειώσει την επίδραση που είχε η αισχρή προδοσία του Τίτο στην έκβαση του αγώνα μας στη Β΄ κατοχή. Στρέφει τα πρώτα του πυρά ενάντια στην εκτίμηση που δίνει η 3η Συνδιάσκεψη για την πολιτική γραμμή και τα αίτια της ήττας μας στη Β’ κατοχή με κύρια επιδίωξη να διασπάσει την ενότητα του κόμματος και να κλονίσει το κύρος της ηγεσίας του.

Διαστρεβλώνει την πολιτική έννοια της διατύπωσης της εισήγησης του ΚΚΕ στη 12η Ολομέλεια σχετικά «με τους δύο πόλους και τους σπονδύλους». Ο Παρτσαλίδης ακόμα ξεχνά πως η θέση αυτή του 1945, ο πόλεμος ακόμα συνεχιζότανε, επιδίωκε να αποκαταστήσει την διαστρέβλωση που έγινε από την ηγεσία της Α’ κατοχής της πολιτικής γραμμής του ΚΚΕ στις αποφάσεις της 6ης Ολομέλεια του 1934 σχετικά με τους άγγλους. Η ηγεσία της πρώτης κατοχής παρέδωσε την Ελλάδα στον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό. Η θέση όμως αυτή επιδιώκει να προετοιμάσει πολιτικά το λαό στους επερχόμενους αγώνες για την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Η θέση εξέφραζε τη πολιτική του ΕΑΜ στη δοσμένη περίοδο. Η διαστρέβλωση αυτή είναι εσκεμμένη και επιδιώκει να υπερασπίσει την οπορτουνιστική θέση του συνεταίρου του Βαφειάδη περί εξαγωγής της επανάστασης και να πασάρει τη θεωρία τη δική τους για άρνηση της δυνατότητας της επανάστασης στην Ελλάδα χωρίς ξένη στρατιωτική επέμβαση σα θεωρία δήθεν του σ. Ζαχαριάδη.

Ο Παρτσαλίδης τα χιλιοειπωμένα λάθη του κόμματος σχετικά με το Β. Ηπειρωτικό, την αποχή μας απ’τις εκλογές του 1946 κλπ κλπ λάθη που το ίδιο το κόμμα τα είπε και ορισμένα από αυτά τα διόρθωσε έγκαιρα τα κάνει σημαία για να πετύχει την αισχρή του επιδίωξη, να συκοφαντήσει την ηγεσία του Κόμματος για να σκοτώσει την εμπιστοσύνη των μελών του στην ηγεσία του Κόμματος.

Η 3η Συνδιάσκεψη, ολόκληρο το κόμμα καταδίκασε ομόφωνα την πλατφόρμα του Παρτσαλίδη. «Όλη η πλατφόρμα του Παρτσαλίδη, η στάση του στην 7η Ολομέλεια και μετά, η μη αντίδρασή του στην παρότρυνση του προδότη Καραγιώργη να συνεχίσει τον αντικομματικό αγώνα του, όλα δείχνουν ότι πήρε ένα κατήφορο που τον οδηγεί κατευθείαν στο στρατόπεδο του ταξικού εχθρού. Πίσω από κάθε φραξιονιστική διαδήλωση και την πιο παραμικρή...,κρύβεται σήμερα ο ταξικός εχθρός». Με αυτό το κριτήριο κρίνει η Συνδιάσκεψη τη αντικομματική φραξιονιστική επίθεση του Παρτσαλίδη.

Η πλατφόρμα του Παρτσαλίδη είναι αντικομματική, γιατί υποσκάπτει την ενότητα, τη μονολιθικότητα του ΚΚΕ.

Είναι φραξιονιστική γιατί συνενώνει ενάντια στο ΚΚΕ όλα τα διαλυτικά, ύποπτα και εχθρικά προς το ΚΚΕ στοιχεία.

Είναι συνθηκόλογη μπροστά στο ταξικό εχθρό.

Είναι δογματική-σεχταριστική γιατί αποκλείει για το ΚΚΕ την καρποφόρα δημιουργική, την κουκουέδικη αφομοίωση και εφαρμογή της μαρξιστικής-λενινιστικής γραμμής στις συγκεκριμένες νεοελληνικές συνθήκες.

Είναι ηττοπαθής γιατί δεν πιστεύει στις δυνάμεις της εργατικής τάξης και του λαού και αφαιρεί από το ΚΚΕ την επαναστατική προοπτική.

Είναι οπορτουνιστική γιατί θέλει να εκτροχιάσει το ΚΚΕ απ’το σωστό μαρξιστικό-λενινιστικό-σταλινικό δρόμο.

Είναι αντεπαναστατική γιατί επιδιώκει να αντιπαραθέσει το ΚΚΕ προς το ηγετικό κόμμα του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, το Μπολσεβίκικο κόμμα και εκτρέπει το Κόμμα από το πνεύμα και το δρόμο του προλεταριακού διεθνισμού.

Σύμφωνα με την απόφαση της 3ης Συνδιάσκεψης ο Παρτσαλίδης γίνεται ο πόλος συγκέντρωσης και συσπείρωσης για όλα τα χαφιέδικα, προδοτικά, αντιηγετικά τροτσκιστικά, τιτοϊκά και αντικομματικά στοιχεία που κάτω από την άμεση οργάνωση και καθοδήγηση της Ασφάλειας, της κατασκοπείας της Ιντέλιτζενς Σέρβις και τιτικής κλίκας και των αρχειομαρξιστών έχουν σα γενικό και κοινό στόχο το ΚΚΕ και την ηγεσία του. Με την αντικομματική φραξιονιστική επίθεση τους στο ΚΚΕ, ο Παρτσαλίδης οργανώνει κιόλας αντικειμενικά πια διασπαστική φράξια μέσα και έξω από το Κόμμα, φράξια που έχει τη δίκη της γραμμή και εφαρμόζει στις δικές της γραμμές και πειθαρχία, φράξια που υπονομεύει και διασπά την ενότητα του Κόμματος. Με την φραξιονιστική αναθεωρητική πλατφόρμα του ο Παρτσαλίδης πάει να βγάλει το ΚΚΕ απ’το μαρξιστικό-λενινιστικό-σταλινικό δρόμο που μπήκε από το 1931 με την έκκληση της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς, πάει να το ξαναρίξει στην σεχταριστική απομόνωση και διάλυση.

Οι κουκουέδες της Ελλάδας εξοπλισμένοι με τα διδάγματα της Γ΄ Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ, με μπολσεβίκικους ρυθμούς και ρωμαίικο φιλότιμο ρίχτηκαν στη πάλη και επικεφαλής του λαού για την πραγματοποίηση της επαναστατικής πολιτικής γραμμής του ΚΚΕ που αυτή εκφράζεται:

1. Τσάκισμα μέχρι το πάτο της οπορτουνιστικής κληρονομιάς Παρτσαλίδη, Βαφειάδη και Σία.

2. Δημιουργία μια παράνομης Κομματικής Οργάνωσης (ΚΟ) στέρεα θεμελιωμένης πάνω στις αρχές της μπολσεβίκικης συνωμοτικότητας και πειθαρχίας και της σιδερένιας επαναστατικής επαγρύπνησης.

3. Χρησιμοποίηση όλων των νόμιμων δυνατοτήτων για την εξασφάλιση της σύνδεσής μας με τις μάζες και το ξεσκέπασμα της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας.

4. Ανειρήνευτη πάλη ενάντια στην πολιτική του πολέμου και της πείνας, δημιουργία σταθερού μετώπου ειρήνης και ζωής.

5. Οργάνωση της εργατικής τάξης, υπαλλήλων με βάση το ενιαίο μέτωπο όλων των τιμίων και πρωτοπόρων εκπροσώπων των εργατών και την ενότητα απ΄τα κάτω.

6. Πλατιά κινητοποίηση της αγροτιάς, στερέωση των οργανώσεων στο χωριό.

7. Επαναστατική δράση και οργάνωση μέσα στο μοναρχοφασιστικό στρατό, νεολαία, γυναίκες.

8. Πλάτεμα μαζικών αγώνων μέχρι τη μαζική πολιτική απεργία.

9. Με κεντρική ανώτατη πολιτική έκφραση τη δημιουργία Πανελλαδικού Παλλαϊκού Μετώπου (ΠΠΜ) συνασπισμού όλων των προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων, οργανώσεων, κομματικών παραγόντων της χώρας.

Απ' την 3η Συνδιάσκεψη και τις εκλογές του 1956 το Κόμμα μας με επικεφαλής τις παράνομες Οργανώσεις του, ξεπερνώντας σιγά-σιγά πολλά εμπόδια πραγματοποίησε αυτή τη πολιτική γραμμή. Η ΕΔΑ, δημιούργημα του ΚΚΕ, συγκεντρώνει γύρω της σειρά από κόμματα, προοδευτικά, δημοκρατικά. Ο λαός μας εφαρμόζοντας την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ το Φλεβάρη του 1956 κέρδισε μια περίλαμπρη νίκη (αναλογικής). Ο συνασπισμός της ΕΔΑ συγκεντρώνει την καταπληκτική πλειοψηφία (1.650.000) δηλαδή εκλογική επιτυχία, η οποία δεν είχε παρουσιαστεί ούτε στη Γαλλία ούτε στη Ιταλία.

Η μαχητική αυτή πορεία του λαού μας τότε ήταν δικαίωση της πολιτικής γραμμής του ΚΚΕ μετά την 3η Συνδιάσκεψη, ήταν έργο της ανειρήνευτης πάλης των κουκουέδων της Ελλάδας. Στη μάχη αυτή έπεσαν και πάλι εκατοντάδες κομμουνιστές αγωνιστές και ανάμεσά τους ο εθνικός ήρωας Ν. Μπελογιάννης. Δεν χωρά καμιά αμφιβολία πως το θριαμβευτικό αυτό μαχητικό προτσές των αγώνων του κόμματός μας και του λαού μας θα προωθούνταν σε ανώτερες μορφές πάλης αν δε μεσολαβούσε η πραξικοπηματική ανατροπή της νόμιμης ηγεσίας του ΚΚΕ το 1956 πράγμα που είχε σαν συνέπεια την αναθεώρηση της επαναστατικής γραμμής του κόμματος, την εκτροπή του απ' τις μαρξιστικές-λενινιστικές αρχές και τη διάλυσή του.

 

Συνεχίζεται

 

Γραφτείτε συνδρομητής

Ετήσια Συνδρομή 20 ευρώ

Οι συνδρομητές μπορούν να καταβάλουν τη συνδρομή τους με κατάθεση στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76 ή
με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


Ενισχύστε Οικονομικά την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

Με κατάθεση
στο λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με αρ. 155/919045-76

Με ταχυδρομική επιταγή
στη διεύθυνση: Τάσσος Μπάλλος, Τ.Θ. 3689, ΤΚ 102 10 Αθήνα


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ

Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης - ένας πολιτικάντης ρασοφόρος, εκπρόσωπος του αντιδραστικού φεουδο-αστικού Ιερατείου, και επικίνδυνος δημαγωγός με την αγιαστούρα στο χέρι, το σταυρό της «Ορθοδοξίας» στο λαιμό και το «Πουλί» της ΧΟΥΝΤΑΣ στην καρδιά

Λ. Κανέλλη - "NEMECIS" - Ηγεσία του «Κ»ΚΕ: Υμνολογίες στο χουντικό ρασοφόρο Χριστόδουλο

Έξι χιλιάδες έλληνες κομμουνιστές της Τασκένδης απευθύνονται προς τις ΚΕ των ΚΚΣΕ, Κίνας, Ιταλίας, Γαλλίας, Βουλγαρίας, Πολωνίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Ρουμανίας, Βιετνάμ, Κούβας, Κορέας, Αλβανίας

Πολιτική επιτροπή για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55